وضعیت بدنی مناسب در محل کار



ویژگی های صندلی مناسب رای کارمندان وضعيت بدني مناسب در محل كار


بسیاری از کسانی که همه ی روز را پشت میز می نشینند دچار درد پشت یا گردن درد می شوند.

خصوصیات صندلی مناسب برای کارمندان

کارفرمایان باید برای هر کارمند صندلی دارای ارتفاع و وضعیت مناسب میز او تهیه کنند. لازم است نوع وظایف کارمند، مثلاً کار با رایانه نیز در نظر گرفته شود.

صندلی اداری باید قابل تنظیم باشد تا هر کارمند آن را مناسب راحتی خود تنظیم کند. هرکسی که به مدت طولانی با رایانه کار می کند باید در فواصل منظم به خود استراحتی بدهد تا ماهیچه ها شل شوند و خستگی چشم تسکین یابد.

انجام کارهای تکراری در طول روز، مثل کار با صفحه کلید رایانه، می تواند آسیب جسمانی ایجاد کند. در بسیاری موارد، وضعیت درست می تواند آسیب ناشی از حرکات تکراری را کم یا از آن جلوگیری کند.



منبع: کلینیک درمان درد های ستون فقرات

التهاب سلول های مغزی- آنسفالیت


التهاب سلول های مغزی



آنسفالیت التهاب سلولهای مغزی است که اغلب در اثر ویروسها ایجاد میشود.

التهاب مغزی ممکن است اولیه یا ثانویه به سایر بیماریها باشد. التهاب مغز تبخالی و التهاب مغز اسبی که ویروس آن توسط پشه انتقال می یابد نمونه های التهاب مغزی ویروسی اولیه هستند.

التهاب مغزی ثانویه ممکن است ۵ تا ۱۰ روز بعد از مرحله حاد سرخک -آبله مرغان-سرخچه-آبله و حتی بعد از مایه کوبی (واکسیناسیون) بروز کند. در التهاب مغزی ثانویه ویروس احتمالا به طور مستقیم به بافت مغز حمله نمیکند بلکه توسط واکنش ایمنی روی آن تأثیر میگذارد.

یک نوع التهاب مغزی نادر که به وسیله یک ویروس کند اثر ایجاد میشود (بیماری کروتز فلد جاکوب) سالها طول میکشد تا در بزرگسالان خود را به صورت زوال عقلی نشان دهد.

علائم التهاب مغزی ویروسی ممکن است خیلی ملایم و تنها شامل تب خفیف و درد عضلانی باشد که شبیه علائم آنفولانزاست. در موارد شدید بیقراری و تحریک پذیری-خواب آلودگی -گیجی-ضعف عضلانی-و اختلالات تکلمی و شنوایی وجود دارد . به ندرت تشنج-اغما و مرگ بروز میکند. 

بعضی از بیماران کلیه علائم مننژیت -تب-سر درد-استفراغ-و سفتی گردن را نیز نشان میدهند.

تشخیص التهاب مغزی بعد از آزمایش مایع نخاعی -ثبت امواج الکتریکی مغز (الکترو آنسفالوگرام) و نشان دادن افزایش سطح پادتن علیه ویروس -داده میشود .


درمان:

در موارد شدید داروهای ضد ویروس مثل آسیکلو ویر  و  انتروفرون  وجود دارند که شدت التهاب مغزی را کاهش میدهند و از آسیب عصبی دائمی جلوگیری میکنند.

اکثر بیماران بعد از چند هفته کاملا بهبود می یابند.  بیشترین خطر مرگ و معلولیت شدید در اثر بیماری در کودکان و سالخوردگان است. 



منبع: اطلاعات پزشکی خانواده

نوار عصب و عضله ( الکترومیلوگرافی )


تست نوار عصب و عضله یک بررسی تشخیصی برای پی بردن به عملکرد عصب های بدن است. بدن انسان یک مولد الکتریسیته است و هدف از تولید این الکتریسیته انتقال پیام ها بین مغز و دیگر اندام هاست. انتقال پیام هایی بصورت حس لمس، درد، فشار، گرما در پوست و دیگر حسهایی مثل دیدن، شنیدن و ...از اندام به مغز از طریق عصب انجام میشود. همچنین دستورات مغز به اندام ها برای انجام دادن کارهایی مثل حرکت دادن عضو از طریق ارسال پیام بوسیله عصب ها است.

 



اعصاب این پیام ها را بصورت امواج الکتریکی منتقل میکنند دقیقاً مثل همان کاری که در سیم تلفن انجام میشود. وقتی عصب کار خود را به درستی انجام نمیدهد این انتقال پیام و انتقال امواج الکتریکی دچار اختلال میشود. روش هایی وجود دارد که به وسیله آنها میتوان شدت و سرعت و دیگر خصوصیات امواج الکتریکی که در طول عصب جریان دارند ثبت میشود. پزشک ارتوپد با بررسی این امواج میتواند در مورد بیماری های عصب به اطلاعات مفیدی دست پیدا کند. به این تست، الکترودیاگنوستیک Electrodiagnostic testing میگویند. دو نوع تست در این روش بکار برده میشود که عبارتند از

 

الکترومیوگرافی Electromyography EMG

مطالعه هدایت عصبی Nerve conduction studies NCS

این تست ها به توسط متخصص اعصاب یا فیزیوتراپ متخصص در این کار انجام میشود.

 

الکترومیوگرافی Electromyography چیست

 

عضلات، الکتریسیته تولید میکنند و در این روش فعالیت الکتریکی عضله بررسی میشود. سوزن های بسیار ظریفی از طریق پوست به داخل عضله مورد نظر فرستاده میشود تا از طریق آنها امواج الکتریکی تولید شده بوسیله عضله به دستگاه مخصوصی فرستاده شود. دستگاه، امواج الکتریکی جمع آوری شده را تقویت و سپس ثبت میکند.

 

کسی که تست نوار عصب و عضله را انجام میدهد از شما میخواهد تا گاهی عضله خود را شل کرده و گاهی آنرا منقبض کنید. در هر کدام این حالات امواج بخصوصی تولید میشود. ممکن است در حین فرو رفتن سوزن ها در پوست کمی درد ایجاد شود که بزودی از بین میرود همچنین بعد از خروج سوزن ها از پوست جای آنها تا چند روز ممکن است کمی سوزش داشته باشد. اگر از داروهایی که خون را رقیق میکند استفاده میکنید، بیماری ریوی دارید یا به علت بیماری زمینه ای خاصی خطر عفونت در بدن شما زیاد است این موارد را باید قبل از انجام تست به تست کننده بگویید. در روز انجام تست به پوست محل هیچ کرم یا لوسیونی نزنید. جواهر نبندید. معمولاً جواب تست بلافاصله بعد از انجام آن به شما داده میشود.

 

 

مطالعه هدایت عصبی Nerve conduction study NCS چیست

 

این تست را معمولاً همراه با تست قبلی انجام میدهند تا بفهمند آیا عصب خاصی به درستی کار میکند یا خیر. در این روش تست کننده چسب های مخصوص را در نقاط مختلفی روی پوست شما میچسباند. این نقاط در مسیر عصب مورد مطالعه هستند. در زیر این چسب ها تکه فلزی قرار دارد که به توسط سیمی به دستگاه متصل میشود. پس کار این چسب یا الکترودها جمع آوری اطلاعات الکتریکی از سطح پوست است.

 

دستگاه از طریق یکی از این الکترودها یک جریان الکتریکی ضعیف را به پوست شما وارد میکند. این جریان الکتریسیته از طریق پوست به عصب وارد شده و در طول آن حرکت میکند. در کمی بالاتر در مسیر عصب الکترود بعدی جریان الکتریکی رسیده را دریافت و ثبت میکند. سپس دستگاه بررسی میکند که چقدر زمان طی شده تا موج الکتریکی از نقطه اول به نقطه دوم برسد. به زبان دیگر سرعت هدایت امواج الکتریکی در داخل عصب بررسی میشود.

 

این سزعت هدایت معمولاً در حدود 200 کیلومتر در ساعت است. وقتی عصب به هر علتی خوب کار نمیکند ممکن است این سرعت هدایت کم شود. تست کننده با تغییر محل الکترود ها سعی میکند محل آسیب عصب را کشف کند. موقع وارد شدن جریان الکتریکی از الکترود اول به پوست یک احساس خفیف برق گرفتگی حس میشود که دردناک یا آزار دهنده نیست.

 

از این تست های الکترودیاگنوستیک در بیماری هایی مثل سندرم کارپال تونل یا سندرم فشار به عصب آلنا در مچ دست یا بررسی سیاتیک یا دردهای گردن که به دست تیر میکشد، در بررسی تاثیر دیابت روی اعصاب و یا در بررسی آسیب عصب بعد از ضرباتی که به اندام وارد میگردد و بسیاری بیماری های دیگر استفاده میشود. دقت این تست ها برای کشف مشکل همیشه زیاد نیست و گاهی اوقات با وجود بیماری در عصب ممکن است تست چیزی را نشان ندهد.

دقت تست تا حد زیادی بسته به کسی است که تست را انجام میدهد.



منبع: کلینیک آرمان

آتروفی یا تحلیل عضلات


آتروفی یا تحلیل عضلات


آتروفی عضله به معنی لاغر و ضعیف شدن عضله است. آتروفی عضله می تواند به دنبال کاهش جریان خون به عضله و یا فلج شدن اعصاب حرکتی عضله و یا استفاده نکردن طولانی‌مدت از عضله ایجاد شود.


آتروفی عضلات

آتروفی یا تحلیل عضلات باعث کاهش اندازه، قدرت و تحرک ماهیچه های بدن می گردد.

 

انواع آتروفی عضلانی


1- آتروفی به دلیل استفاده نکردن طولانی‌مدت از عضله

در بیشتر افراد، آتروفی عضلانی به دلیل استفاده ناکافی از عضلات رخ می دهد.

افرادی که شغل های نشسته دارند، افرادی که بیمارند و کمتر حرکت می کنند، می توانند باعث کاهش اندازه عضله و ضعف آن شوند.

این نوع آتروفی با ورزش و تغذیه مناسب برطرف می شود.

افرادی که بستری هستند، بیشترین آتروفی عضلانی خواهند داشت.

فضانوردانی که دور از جاذبه زمین هستند، بعد از چند روز بی وزنی، انقباض عضلانی را از دست خواهند داد.

 

2-  آتروفی ناشی از فلج شدن عصب حرکتی

هنگامی که یک صدمه و یا بیماری به عصب متصل به بافت برخورد کند، آتروفی عصبی رخ می دهد.

این آتروفی ناگهانی رخ می دهد.

 

نمونه هایی از آتروفی عصبی

بیماری هایی که بر اعصاب عضلات اثر دارند، شامل:

- اسکلروزیس آمیوتروفیک جانبی: بیماری سلول های عصبی در مغز و نخاع که حرکات عضلات ارادی را کنترل می کنند.

- سندرم گیلن باره: در این بیماری به طور اشتباهی، سیستم ایمنی به سیستم اعصاب حمله می کند.

- نوروپاتی (بیماری و یا عملکرد بد اعصاب)

- فلج اطفال: یک بیماری ویروسی که بر اعصاب اثر دارد و می تواند منجر به فلج قسمتی از بدن و یا کل بدن منجر شود.

گرچه افراد با آتروفی عضلانی می توانند کنار بیایند، اما حتی آتروفی عضلانی خفیف نیز باعث از دست دادن قدرت و کاهش حرکات بدن می گردد


علائم آتروفی عضلانی

علائمی که غالبا عضلات را تحت تاثیر قرار می دهند، می توانند سیستم های دیگر بدن را نیز درگیر کنند.

 

علائم عصبی و عضلانی همراه با آتروفی عضلانی

- مشکلات تعادل، اختلال در راه رفتن و افتادن

- ضعف صورت

- مشکل تدریجی در راه رفتن و صحبت کردن، از دست دادن حافظه و ضعف اندام

- اختلال تعادل بدن

- از دست دادن هماهنگی بین عضلات

- بی حسی و یا سوزن سوزن شدن دست ها و یا پاها

- عدم تحرک پیشرونده

- ضعف پیشرونده و بی حسی در پاها

- علائم بیماری ام اس مانند ضعف، بی حسی و یا سوزن سوزن شدن، مشکلات بینایی، راه رفتن لرزان، خستگی و افسردگی.

 

آتروفی عضلانی همراه با علائم سایر سیستم های بدن

- خستگی و احساس بیماری داشتن

- سفتی عمومی که بعد از بلند شدن از خواب، بیشتر از یک ساعت طول می کشد.

- ورم منطقه آسیب دیده

 

علائمی که تهدیدکننده حیات است

در صورت مشاهده هر کدام از علائم زیر، فورا با اورژانس تماس بگیرید:

- تغییر در سطح هوشیاری

- بریده بریده حرف زدن و یا عدم توانایی در صحبت کردن

- فلج و یا ناتوانی در حرکت دادن قسمتی از بدن

- تغییر ناگهانی دید، از دست دادن بینایی و یا درد چشم

- ضعف ناگهانی و یا بی حسی در یک طرف بدن

- سردرد خیلی شدید




منبع: تبیان

درمان درد استخوان ها و مفاصل


معمولا برای درمان درد استخوان ها و مفاصل به دارو متوسل می شویم و ممکن است از روش های آب درمانی و فیزیوتراپی نیز کمک بگیریم اما کمتر به فکر این هستیم که رژیم غذایی می تواند از دردهای استخوانی بکاهد و حتی از آن پیشگیری کند.



برخی از مواد غذایی که برای استخوان درد و آرتریت مفید است، عبارتند از:

  • سویا؛ سویا منبع پروتئین گیاهی است و آزمایش ها نشان داده که پروتئین تنها منبع اسید آمینه ضروری بدن است .افرادی که از این منبع گیاهی استفاده نموده اند پس از گذشت ۳ ماه خبر از کاهش درد ناحیه زانو داده اند.

 

  • میوه؛ میوه ها منبع ماده معدنی طبیعی و ویتامین است. تحقیق روی ۲۹۳ داوطلب بزرگسال استرالیایی که رژیم سرشار از میوه استفاده می کردند نشان داد ناراحتی استخوان ها و مفاصل آن ها به حداقل رسیده است. میوه های سرشار از ویتامین c مانند انبه، پرتقال، کیوی و انگور، موثرترین درمان برای زانودرد به حساب می آیند. ویتامین c موجود در میوه از ساختار استخوان و مفاصل محافظت می کند.

 

  • ماهی؛ روغن ماهی معجزه می کند و دردهای عضلانی با تجویز اسید چربی های امگا۳ و ۶ و روغن کبدماهی، بهبود می یابد. بررسی های سال های اخیر ثابت می کند که ماهی و روغن ماهی برای درمان درد مفصل و آرتریت روماتوئید مفید است. اسید چربی امگا ۳ نه تنها از التهاب استئوآرتریت جلوگیری می کند بلکه مانع تجمع مواد مضری می شود که غضروف زانو را فرسوده می کند



منبع: آفتاب

بیماری ام اس یا MS



بیماری MS یا multiple sclerosis ( یعنی سفت شدن و خشک شدن مکان های مختلف) , یکی از شایعترین بیماریهای مغز و اعصاب بوده و در حدود 50000 نفر در ایران به آن مبتلا هستند.و عمدتا در بالغین جوان بروز میکند. این بیماری از نظر بالینی با درگیری قسمتهای مختلف سیستم اعصاب مرکزی در زمانهای مختلف مشخص میگردد.بدین شرط که دیگر اختلالات عمل چند کانونی سیستم اعصاب مرکزی رد شده باشد. بیشترین میزان بروز بین 20-40 سالگی است زنان تقریبا دو برابر مردان مبتلا میشوند.

بررسی ها نشان دهنده افزایش شیوع بیماری با افزایش فاصله از خط استوا است و در بین مدارهای 40 درجه شمالی و جنوبی جمعیتی که در معرض خطر بالای ابتلا به بیماری باشند وجود ندارد. بررسی دوقلو ها بروز بیماری در اعضای یک خانواده و ارتباط با عوامل ژنتیک را نشان داده است.

بیشتر آسیب این بیماری به ورید ها یا سیاهرگها است.این ضایعات در ماده سفید نخاع و مغز و در عصب بینایی دیده میشود.

علت بیماری نامشخص است اما به نظر میرسد که بدن بطور بی اختیاری بر علیه اجزا خودش مواد مضر تولید میکند و باعث اختلال کار آنها میگردد. ویروس ها میتوانند چنین مشکلاتی را ایجاد کنند البته هنوز ثابت شده نیست.

بررسی بیماری ام اس از دیدگاه آسیب شناس بیماریهای بدن

حداکثر بروز این بیماری در سنین بین 18-40 سالگی است.علت بیماری مشخص نیست ولی احتمالا بدن در مقابل اجزاء خودی واکنش نشان داده ( در واقع خودی به خودی حمله میکند....برخلاف بیماری عفونی که بدن همیشه در مقابل یک مهاجم حمله میکند). اگر فردی( بیشتر از 15 ساله ) ساکن در منطقه ای که شیوع بیماری بالاست به مناطقی برود که شیوع کمی دارد میزان خطر به همان اندازه ای خواهد بود که در منطقه شیوع بالا بوده , ولی اگر مهاجرت پیش از 15 سالگی باشد خطر ابتلا به بیماری متناسب با محل سکونت فعلی وی خواهد بود.اختلال در راه رفتن-  این امر نقش مواجه زود هنگام را با یک عامل محیطی در ایجاد بیماری موثر میسازد. علاوه بر اینها نقش عوامل ژنتیک هم موثر بوده است.


بیماری با علایم مختلفی میتواند بروز کندو شکایت اولیه ضایعه عبارتند از ضعف موضعی,کرختی گزگز یا عدم تعادل یک اندام کاهش یا تاری دید ناگهانی در یک چشم دوبینی عدم تعادل یا اختلال عمل مثانه که باعث فوریت در دفع یا تاخیر شروع ادرار میگردد.. این علایم گذار بوده طی چند روز تا چند هفته از بین میروند هر چند که معاینه دقیق عصبی ممکن است نشان دهنده باقی ماندن برخی اختلالات باشد. بیماری در دیگر مبتلایان به صورت فلج همراه با اختلالات حسی رخ میدهد.

بین نخستین حمله تا حمله بعدی ممکن است ماه ها تا سالها فاصله وجود داشته باشد. پس از گذشت این دوره علایمی جدید بروز کند یا علایم قبلی عود کرده پبشرفت کند. عود ممکن است در نتیجه عفونت رخ دهد و در زنان در 3 ماه نخست پس از زایمان شایعتر است. افزایش درجه حرارت ممکن است سبب تشدید گذرای علایم در بیمارانی که نقص آنها ثابت است شود. با گذشت زمان و پس از چند عود و بهبود ناقص ,بیمار تدریجا در نتیجه ضعف سفتی اختلال حس عدم تعادل اندام ها اختلال بینایی و بی اختیاری ادرار ناتوان می شود.

علایم در شروع بیماری

اختلال حس 37% بیماران
اختلال راه رفتن 35% بیماران
ضعف یا ناهماهنگی اندام تحتانی 17% بیماران
افت بینایی 15% بیماران
ضعف یا ناهماهنگی اندام فوقانی 10% بیماران
دوبینی 10% بیماران


التهاب چشمی( optic nouritis)

التهاب چشمی ممکن است اولین تظاهر باشد. به دلیل ماهیت گذارای نقص بینایی و فقدان یافته های فیزیکی,گاهی شکایت انها به عنوان هیستری( تمارض به بیماری) تشحیص داده میشود. ممکن است حمله های عود کننده وجود داشته باشند و چشم دیگر معمولا درگیر یشود. به طور کلی میزان شیوع نوریت اپتیک در این بیماری 90% است و شناسایی گرفتاری علامت دار یا تحت بالینی عصب اپتیک سرنخ مهمی است.

دوبینی شکایتی شایع در مراحل اولیه است که اغلب ناشی از گرفتار شدن یک قسمت مغز است. معمولا دوبینی در نگاه به کناره های سمت راست و چپ رخ میدهد. نیستاگموس(حرکات تکانشی غیر ارادی چشمها به راست و چپ) یک علامت شایع است و بر خلاف اکثر تظاهرات بیماری( که تمایلی به فروکشی دارند) اغلب دایمی است 70%



انواع بیماری بر اساس سیر آن عبارتند از نوع عود کننده بهبود یابنده(85%) که در آن پیشرفتی در بین حملات رخ نمیدهد, نوع پیشرونده ثانویه( 85% موارد پس از 25 سال) که با پیشرفت تدریجی پس از یک دوره عود و بهبو د اولیه مشخص میگرددو پیشرونده اولیه ( 10% ) که در آن بیماری از آغاز به صورت تدریجی پیشرفت میکند. نوع پیشرونده-عودکننده نادر بوده در آن به سیر پیشرونده اولیه عود های حاد اضافه میشود. معاینه در موارد پیشرفته اغلب نشان دهنده آتروفی اپتیک نیستاگموس اختلال تکلم و نشانه های اختلال نورون های حرکتی فوقانی حسی و مخچه ای در برخی یا تمام چهار اندام میباشد. باید توجه داشت که تشخیص بر اساس یک علامت یا نشانه واحد داده نمیشود بلکه بر تمامیت تابلوی بالینی که مشخص کننده در گیری
نقاط مختلف سیستم عصبی مرکزی در زمان های مختلف میباشد استوار است.

تشخیص

جهت تشخیص این بیماری باید ثابت نمود که حد اقل دو منطقه از ماده سفید مرکزی در زمان های مختلف دچار ضایعه شده اند. در بیماران با سیر عود کننده-بهبود یابنده و نشانه های درگیری حداقل دو منطقه از ماده سفید مرکزی تشخیص قطعی بیماری از نظر بالینی ممکن است. در بیماران دارای ضایعات متعدد در ماده سفید و فقط یک حمله بایلنی و یا بیماران دارای دوحمله بالینی و فقط یک مثانه عصبی تشخیص این بیماری داده میشود.

بررسی ها

بررسی ها در تائید تشخیص بالینی یا رد دیگر اختلالات مفید میباشد اما به تنهایی تشخیص قطعی اسکلروز مولتیپل را ممکن نمیسازد. مایع مغزی نخاعی آنها معمولا غیر طبیعی است. در صورتی که در معاینه بالینی نشانه های درگیری فقط یک منطقه از سیستم عصبی مرکزی یافت شود تشخیص اسکلروز مولتیپل منوط به اثبات درگیری بدون علامت دیگر مناطق با استفاده از آزمایش پتانسیل های بر انگبخته خواهد بود.MRI نیز در مشاهده ضایعات بدون علامت مفید بوده امروزه به عنوان مهمترین روش در تایید تشخیص مورد استفاده قرار میگیرد. در بیماران مبتلا به نوع نخاعی و بدون درگیری دیگر مناطق انجام میلوگرافی یا MRI نخاع ممکن است جهت رد ضایعات منفرد مادرزادی یا اکتسابی قابل درمان با جراحی لازم شود.



منبع: ایران سلامت

انواع دردهای ناحیه کمر


کمر درد یکی از شایعترین علل مراجعه بیماران به مراکز درمانی می باشد بطوریکه بعد از سرماخوردگی و ضربه های کوچک، شکستگی مهره کمر، کمر درد شایعترین بیماری در انسان است. کمر درد نخستین علت مراجعه بیماران به متخصصین ارتوپدی و جراحی مغز و اعصاب و بطور کلی کمر درد سومین علت مراجعه بیماران به پزشک جهت درمان شکستگی مهره کمر و کمر درد می باشد.

کمر درد بیش از ۹۰درصد افراد را در طول زندگی حداقل یکبار دچار می سازد. و بیش از ۵۰ درصد از افراد بیش از یک مرتبه دچار آن کمر درد می شوند.

علل بسیار متفاوتی می توانند سبب ایجاد کمر درد شوند. تقریبا” در ۸۵ درصد از افرادی که برای کمر درد معاینه و بررسی می شوند علت خاصی پیدا نمی شود.

شکستگی فشاری مهره‌های کمر که به آن شکستگی مهره های کمر در اثر له شدن نیز گفته می‌شود، شامل خرد شدن یا فرو ریختن یک یا چند عدد از استخوان‌های (مهره‌های) ستون فقرات می‌باشد. برآوردها نشان می‌دهد که هر ساله در حدود 700 هزار مورد درمان شکستگی مهره کمر تنها در کشور آمریکا اتفاق می‌افتد که در حدود یک سوم از آنها منجر به بروز درد مزمن کمر در آینده می‌شوند.

بیش از ۹۰ درصد افرادی که دچار کمر درد میشوند طی ۲ ماه بهبود می یابند. تا حدود ۲۰ سال قبل، اکثر افرادی که برای درمان دردهای عضلانی اسکلتی به درمانگاههای فیزیوتراپی و ارتوپدی مراجعه می کردند، افراد بالای ۵۵ تا ۶۰ سال بودند و در واقع تخریب غضروف مفصلی در سنین بالا شروع می شد، ولی امروزه این سن به ۳۰ سال کاهش پیدا کرده و پزشکان شاهد مراجعه بیمارانی با سنین ۳۰ تا ۵۰ سال با دردهای گردن، زانو، کمر و مفاصل مختلف به مراکز درمانی هستند.

- درد موضعى:

بر اثر فعال شدن پايانه‌هاى عصبى موضعى و حساس به درد در نزديکى قسمت آزردهٔ مهره‌ها (مانند پارگي، کشيده‌ شدن) ايجاد مى‌شود.

- درد ارجاعى به پشت:

با منشاء شکمى يا لگني؛ اين درد پشت با حرکت مهره‌ها تغيير نمى‌کند.

- درد با منشاء مهره‌ها:

محدد به پشت است يا به‌ اندام‌هاى تحتانى کشيده مى‌شود. بيمارى‌هاى مهره‌هاى کمرى فوقانى درد را به ناحيه کمرى فوقاني، کشاله ران، يا قسمت قدامى ران ارجاع مى‌کنند. بيمارى‌هاى مهره‌هاى کمرى تحتانى درد را به کفل‌ها يا قسمت خلفى ران‌ها ارجاع مى‌کنند.
 

- درد راديکولار:

از مهره‌ها به پاها در محدوده خاص ريشه عصب کشيده مى‌شود. سرفه، عطسه، بلند کردن اشياء سنگين يا زور زدن ممکن است درد را ايجاد نمايد.
 

- درد همراه با اسپاسم عضلانى:

داراى منشاءهاى گوناگون، همراه با عضلات سفت پاراسپينال.
  

دکتر پیریایی - متخصص دردهای کمری

کشیدگی عضلانی یکی از آسیب های عضلانی


 

کشیدگی یا کشیدگی عضلانی (به انگلیسی: Strain) هر گونه آسیب در ساختار ماهیچه است که در چهار ناحیه ایجاد می‌گردد:

-بطن ماهیچه 

-تاندون ماهیچه 

-محل اتصال تاندون-ماهیچه

-محل اتصال تاندون به استخوان

 

 

 



کشیدگی، بیشتر به علت نیروی کششی بیشتر از حد به بخش عضلانی-تاندونی ایجاد می‌گردد. گاهی انقباض شدید عضله‌ای که در برابر یک مقاومت بالا قرار می‌گیرد منجر به کشیدگی می‌گردد.
 


 

درجات کشیدگی عضلانی


کشیدگی عضلانی که به نام استرین به کار می رود،یک عامل مهم در ایجاد دردهای عضلانی است.بسیاری از دردهای ناحیه کمری به علت صدمات عضلانی و یا لیگامانی(اسپرین)به وجود می آید.

 

استرین ها یا کشیدگی های ناتوان کننده عضلانی اکثرا در عضلات بزرگی همانند سه سر رانی(همسترینگ) و چهارسر ران(کوادری سپس)در اندامهای تحتانی اتفاق می افتند.

شدت آسیب در کشیدگی های عضلانی سه درجه دارد که عبارتنداز:

درجه ۱: میزان آسیب و درد کم بوده و تورم ماهیچه خفیف است.

 

درجه ۲: آسیب متوسط بوده و بنابراین درد و تورم وجود دارد. خونریزی بافتی ایجاد می‌شود.
 

درجه۳: پارگی بافتی که همراه با خونریزی است. فرد درد شدیدی را در لحظه آسیب حس می‌کند. تاندون عضله دوسر بازویی و تاندون آشیل دو محل شایع پارگی هستند. 
 


 

اصول درمان


مهمترین اصول درمان در کشیدگی عضلانی شامل:

۱-کاربرد اصل PRICE .اصل PRICE در کشیدگی همانند پیچ‌خوردگی به کار می رود.اصل PRICE با هدف کاهش درد, کم کردن ادم بافتی و ترمیم سریعتر بافت عضلانی-تاندونی کاربرد داشته که به ترتیب معرف موارد زیرند:

-محافظت از بافت آسیب دیده 
-استراحت 
-یخ‌گذاری
-فشار 
-بالا نگه داشتن عضو آسیب دیده 

استفاده از یخ و فشار در مرحله اولیه و حاد آسیب،یک عامل مهم جهت کاهش خونریزی, التهاب و درد به هنگام کشیدگی عضلانی و یا موارد پیچ خوردگی است.


۲-درمان دارویی

۳-فیزیوتراپی جهت کاهش درد٫ تورم, تقویت عضلات و پیشگیری از آسیب مجدد

۴-انجام جراحی به ویژه در ارتباط با پارگی‌های کامل

 


منبع: ابراهیم برزکار 

حس درد

  درد، به عنوان مهمترین کیفیت حسی در انسان به شمار می‌رود و انسان را از تحریکات تخریبی در ارگانیزم مطلع ساخته، موجب مراجعه به پزشک می‌شود؛ برای پزشک هم وجود درد برای تشخیص محل تحریک‌های تخریبی، اهمیت دارد.  بسیاری از بیماری‌های بدن باعث درد می‌شوند، به‌علاوه تشخیص انواع مختلف بیماری‌ها تا حد زیادی به دانش پزشك درباره كیفیت‌های مختلف درد وابسته است، بنابراین می‌توان گفت كه درد، یكی از مكانیسم‌های محافظتی است.
 
 
  هرگاه یکی از بافت‌ها تخریب شوند، درد ایجاد می‌شود و همین باعث می‌شود كه فرد برای برطرف كردن محرك درد، واكنش مناسب را انجام دهد. حتی فعالیت‌های ساده‌ای نظیر نشستن طولانی‌مدت بر روی برجستگی‌های نشیمن‌گاه می‌تواند باعث تخریب بافتی شود. زیرا باعث كمبود جریان خون پوستی در نقاط تحت فشار ناشی از وزن بدن می‌شود. هنگامی كه پوست در نتیجه ایسکمی(کاهش خون‌رسانی) دردناک می‌شود، شخص به‌طور طبیعی و ناخودآگاه تغییر وضعیت می‌دهد، ولی شخصی که فاقد حس درد است(مثلا پس از آسیب نخاعی) درد را حس نکرده و بنابراین تغییر حالت نمی‌دهد و این حالت باعث می‌شود كه خیلی زود پوست در نقاط تحت فشار، دچار تخریب و پوسته‌ریزی شود.
 
 
انواع درد و كیفیت آنها

  درد به دو نوع اصلی تقسیم می‌شود: درد تند و درد كند.
درد تند، در عرض حدود 1/0 ثانیه پس از اعمال محرك دردزا، احساس می‌شود، در حالی كه درد كند، یك ثانیه یا بیشتر پس از اعمال محرك دردزا احساس می‌شود و به كندی طی چند ثانیه یا حتی چند دقیقه افزایش می‌یابد.‌
  درد تند نام‌های دیگری نیز دارد: درد تیز، درد گزشی، درد حاد و درد الكتریكی. این نوع درد، وقتی احساس می‌شود كه یك سوزن در سطح پوست فرو برود، پوست به وسیله یك چاقو بریده شود یا وقتی كه به‌طور ناگهانی بسوزد. همچنین وقتی كه پوست در معرض یك شوك الكتریكی قرار بگیرد، درد تند احساس می‌شود. درد تیز و تند، در بافت‌های عمقی‌تر بدن حس نمی‌شود.
  درد كند نیز اسامی مختلفی دارد: درد سوزشی آهسته، درد مبهم، درد ضربان‌دار، درد تهوع‌آور و درد مزمن. این نوع درد معمولا با تخریب بافتی همراه است و می‌تواند رنج طولانی‌مدت و غیرقابل تحملی را به وجود آورد. این درد، هم در پوست و هم در سایر بافت‌ها یا ارگان‌‌های عمقی بدن ایجاد می‌شود.
 
 
نقاط درد

  با توجه به این مطلب كه در سطح پوست، همه جا درد یكسان احساس نمی‌شود، وجود نقاط درد موضوعیت می‌یابد. بر اساس آزمایش اشتروگ هولد كه بر روی پوست ساعد دست انجام گرفت، فراوانی نقاط درد حتی از فراوانی نقاط فشار نیز بیشتر و به نسبت 9 بر 1 است؛ نظر به اینكه فراوانی نقاط سرما و گرما كمتر از نقاط فشار است، نسبت نقاط درد به نقاط سرما و گرما حدود 10 بر 1 است و نتایج این آزمایش دلالت دارد كه نقاط درد بیش از سایر حواس در سطح پوست وجود دارند.



منبع: پژوهشکده

دیستروفی عضلانی Muscular Dystrophy

دیستروفی عضلانی Muscular Dystrophy نام گروهی از بیماری ها است ( حدود 9 بیماری) که مشخصه مشترک آنها ضعیف شدن فیبرهای عضلات بدن است. در این بیماری ها هم عضلات ارادی اندام ها و هم عضلات غیر ارادی مانند عضله قلب یا روده ها ممکن است خراب و ضعیف شوند. این بیماری ها ارثی هستند یعنی از والدین به فرزند منتقل میشوند و همچنین پیشرونده هستند یعنی علائم آنها به مرور زمان بیشتر میشود.


 

دو نوع شایعتر این بیماری ها یکی بیماری دوشن (دوُشِن) و دیگری بیماری بکر (بِکِر) Beker است. هر دو این بیماری ها تقریباً همیشه در پسران اتفاق میفتد و ژن آن معمولاً از مادر که ژن بیماری را حمل میکند ولی خودش علامتی ندارد به پسرش منتقل میشود.

 

    243 1


 

دیستروفی عضلانی دوشن

 Duchenne Muscular Dystrophy  در این بیماری عمدتاً عضلات لگن و ران و بازو ضعیف میشوند. علائم بیماری در سنین 5-2 سالگی پدیدار میشوند. این علائم عبارتند از
 

 


 

 

  • بچه دیر راه میفتد و وقتی هم که راه میفتد میلنگد ( راه رفتن بچه شبیه به اردک است یعنی با هر قدم تنه اش به یک سمت خم میشود)
  • دویدن و پریدن برای بچه مشکل است
  • زیاد زمین میخورد و بالا رفتن از پله برایش مشکل است
  • وقتی نشسته است بلند شدن سر پا برایش مشکل است و به طریقه خاصی بلند میشود. اول چهار دست و پا قرار میگیرند، پاها را کاملاً از هم باز کرده و باسن را بلند میکنند و سپس از دستانشان کمک میگیرند تا بتوانند بایستند. این را علامت گورز (گووِرز) Gower's sign میگویند.
  • بیمار زود خسته میشود
  • عضلات ساق پای بیمار خیلی بزرگ میشوند و ممکن است روی پنجه پا راه برود. این عضلات فقط ظاهر بزرگ دارند و در حقیقت بافت فیبرو و چربی جای بافت عضلانی را گرفته و حجم آنرا زیاد میکند.
  •   ممکن است کمی عقب ماندگی ذهنی داشته باشند


 

بسیاری از این بچه ها در سنین نوجوانی و شاید حتی قبل از آن توانایی راه رفتن را از دست داده و از ویلچر استفاده میکنند. بتدریج براثر ضعیف شدن عضلات کمر و تنه ممکن است بیمار دچار انحراف ستون مهره بصورت اسکولیوز شود. با پیشرفت بیماری بتدریج عضلات قلب و عضلات تنفسی بیمار هم ضعیف شده و همین ضعف میتواند موجب فوت کودک شود.

 

دیستروفی عضلانی بکر

 Becker Muscular Dystrophy  این بیماری در واقع یک فرم خفیف دوشن است و علائم شبیه آن ولی با شدت کمتر دارد. سرعت پیشرفت بیماری هم از دوشن کمتر است و معمولاً در سنین سی سالگی به بالا نیاز به ویلچر پیدا میکنند.
 


منبع: ایران ارتوپد

در مقابل آسیب های اسکلتی باید چه کنیم؟

 

کمکهای اولیه برای تمام آسیب های اسکلتی (شکستگی , دررفتگی و پیچ خوردگی) یکسان است و شامل مراحل زیر می باشد:

 

۱- با حفظ خونسردی , صحنه حادثه را ارزیابی و درخواست کمک می کنید .

 

۲- وضعیت تنفسی و هوشیاری مصدوم را کنترل کنید .

 

۳- تمامی زخم های باز را با گاز استریل بپوشانید و خونریزی را کنترل کنید .

 

۴- اگر آسیب یا علامت واضحی وجود ندارد , ولی مصدوم از درد شکایت دارد, همیشه مبنا را بر وجود شدیدترین آسیب اسکلتی یعنی شکستگی بگذارید و اقدامات لازم را انجام دهید .

 

۵- از اقدام برا ی جا انداختن موارد شکستگی یا در رفتگی به شدت پرهیز کنید . به علاوه اگر سر استخوان شکسته از زخم بیرون زده است , سعی در فرو بردن آن به درون زخم نداشته باشید , بلکه آن را با روش مناسب , پانسمان و بانداژ کنید و سپس عضو صدمه دیده را با روش صحیح آتل بندی و بی حرکت کنید .

 

معاینه دستگاه اسکلتی – عضلانی

 

علائم و نشانه های آسیب به دستگاه اسکلتی – عضلانی

 

۱- درد در محل آسیب

۲- زخم باز یا بسته

۳- تورم شدید

 

۴- تغییر شکل عضو صدمه دیده

۵- دردناک بودن محل آسیب هنگام لمس ( حساسیت به لمس )

 

۶- عدم توانایی یا عدم تمایل بیمار به حرکت دادن عضو

 

توجه : دربرخی موارد شکستگی که شدت ضربه باعث جداشدن دو قطعه استخوان از یکدیگر می گردد , ممکن است علامت دیگری نیز علاوه بر علائم یاد شده وجود داشته باشد , که این علامت شنیدن صدای سائیده شدن دو انتهای شکسته ی استخوان به یکدیگر یا احساس این حالت توسط خود است . این علامت به هنگام حرکت دادن عضو صدمه دیده توسط خود مصدوم یا دیگران ایجاد می شود و به طور معمول با درد بسیار شدیدی نیز همراه است . اما به هیچ وجه نباید از حرکت دادن عضو آسیب دیده و ایجاد چنین صدایی برای تأیید وجود شکستگی استفاده کرد .دراین حالت احتمال صدمه به عروق , اعصاب , ماهیچه و دیگر بافت های اطراف استخوان شکسته بسیار زیاد می باشد و به همین علت باید عضو صدمه دیده را در اسرع وقت آتل بندی و بی حرکت کرد .

 

 

معاینه دستگاه اسکلتی – عضلانی

 

۱- معاینه ی عمومی بیمار از نظر آسیب سایر قسمتهای مهم بدن مطابق روش ارزیابی بیمار

 

۲- معاینه اندام آسیب دیده

 

۳- بررسی گردش خون و حس در اندام آسیب دیده ( پر شدگی مویرگی )

 

 

معاینه اندام آسیب دیده:

 

امدادگر ابتدا باید اندام را به طور کامل مشاهده و بررسی و شکل آن را با اندام طرف مقابل مقایسه کند . برای این کار ابتدا لباس های روی اندام را از محل درز لباس باز یا قیچی کنید و سپس آنها را از روی اندام صدمه دیده کنار بزنید . به هیچ وجه سعی در خارج کردن یا در آوردن لباس مصدوم به روش معمول را نداشته باشید زیرا ممکن است باعث تشدید صدمه به مصدوم شود .

 

 در مشاهده به دنبال علائم و نشانه های زیر بگردید :

 

۱- زخم باز

۲- زخم بسته یا کبودی

۳- تغییر شکل

۴- تورم

 

وجود هر کدام از این علائم را بعنوان آسیب قلمداد کنید و کمک های اولیه مناسب را انجام دهید . برای معاینه ی سایر قسمت های مشکوک , اندام را از بالا تا پایین به صورت حلقوی و یا دو دست به ملایمت فشار دهید . احساس هرگونه درد به هنگام لمس , راهنمای مهمی جهت شک به امکان وجود آسیب است .

 

در مورد حس اندام از بیمارسوال کنید . آیا احساس مورمور شدن یا کرختی دارد ؟ این علائم می تواند نشانه آسیب یا عصب خونرسانی اندام باشد . اگر در نهایت هیچ کدام از علائم یا شده مشاهده نشد , از بیمار بخواهید تا اندام را به آرامی و با احتیاط حرکت دهد . بروز درد به هنگام حرکت دادن عضو نیز می تواند نشانه ی وجود صدمه و آسیب اسکلتی باشد .

 

توجه : در صورت وجود هر کدام از علائم یاد شده از تکان دادن عضو یا درخواست از مصدوم برای حرکت دادن عضو به شدت پرهیز کنید .

 

وضعیت گردش خون و حس اندام آسیب دیده بوسیله عوامل زیر بررسی می شود :

 

۱- نبض اندام     

۲- پرشدگی مجدد مویرگی   

۳- رنگ و حرارت اندام     

۴- حس اندام     

۵- حرکت اندام

 

 

انواع آسیب های وارده به دستگاه عضلانی

 

در مواردی که شک به دررفتگی یا پیچ خوردگی نیز وجود دارد , باید درست مثل موارد شکستگی عمل کنید و اقدامات لازم جهت بی حرکت کردن عضو را انجام دهید . استفاده از کمپرس آب سرد از تورم بیشتر و درد می کاهد . به یا داشته باشید که در این موارد نیز آتل بندی و بی حرکت کردن عضو لازم است .

 

در کل بی حرکت کردن عضو آسیب دید هاصل مهم و اساسی در موارد شکستگی ها و دیگر آسیب های اسکلتی می باشد . برا یاین منظور از وسیله ای بنام آتل استفاده می شود .

 

شکستگی جمجمه , دنده ها , ستون فقرات , لگن و ران شکستگی های خطرناکی هستند که به مراقبت های ویژه نیاز داند .

 

شکستگی جمجمه می تواند با خونریزی داخل جمجمه ای یا ضربه مغزی همراه باشد . بنابراین باید سطح هوشیاری مصدوم , وضعیت تنفس و گردش خون , واکنش تقارن مردمک ها و حس و حرکت اندام ها را بررسی کرد و در صورت لزوم و کمک های اولیه مناسب را برا ی مصدوم انجام داد . در این موارد ثابت کردن سر و گردن را فراموش نکنید .

 

شکستگی دنده ها گاهی با آسیب به ریه , قلب , کبد یا طحال همراه است . به تنفس , نبض و فشارخون مصدوم توجه کنید و ه دنبال علائم خونریزی داخلی باشید .

 

شکستگی لگن و ران به علت مجاورت با رگ های خونی بزرگ همیشه با خطر خونریزی شدید داخلی و حتی مرگ مصدوم همراه هستند . همچنین خطر دیررس دیگر حرکت چربی در خون (آمبولی چربی) به دنبال این شکستگی ها ( به ویژه شکستگی استخوان ران ) و انسداد رگ های ریه است که معمولاً در عرض ۲۴ تا ۷۲ ساعت بعد از شکستگی روی می دهد و با سرفه , تنگی نفس , احساس بی قراری و اضطراب , تند شدن تنفس و نبض مصدوم و علائم شوک همراه است . آتل بندی و ثابت کردن سریع شکستگی ران بلافاصله پس از وقوع حادثه , احتمال بروز این عارضه ی خطرناک را تا حد زیادی کاهش می دهد .

 

لگن در برگیرنده اندام ها یادراری – تناسلی است و شکستن لگن خطر آسیب به این اندام ها را در بر دارد .

 

شکستگی مهره های ستون فقرات ( به ویژه مهره های گردنی ) از اهمیت بالایی برخوردار است و نیاز به مراقبتهای خاص دارد . بنابراین به علائم و نشانه های آسیب به ستون فقرات (مثل زخم , کبودی یا سایر علائم ضربه به سر , گردن و ستون فقرات , دردناک بودن ستون فقرات هنگام لمس , ضعف , فلج یا عدم توانایی در حرکت دادن اندام ها و از دست دادن حس یا مورمور شدن قسمتی از بدن در زیر ناحیه صدمه دیده ) توجه کنید .

 

نشانه‌ها و علائم شکستگی مهره کمر

شکستگی خفیف مهره‌های کمر ممکن است هیچ گونه نشانه‌ها و علائمی به همراه نداشته باشد. اما به طور کلی شکستگی مهره ممکن است با هر یک از علائم زیر همراه باشد:

 

درد ناگهانی و شدید یا تیر کشیدن کمر
کمر دردی که در هنگام ایستادن یا راه رفتن شدیدتر می‌شود.
وقوع اسپاسم‌های مداوم عضلات کمر
مشکل در دفع ادرار و یا مدفوع
ضعف شدید و ناگهانی دست‌ها یا پاها

 

در صورت لزوم کمک های اولیه زیر را برای مصدوم انجام دهید :

 

۱- مصدوم را در وضعیت ثابت نگه دارید و از هر گونه جابه جایی مصدوم به شدت پرهیز کنید .

 

۲- به سطح هوشیاری , راه هوایی , تنفس و گردش خون مصدوم توجه کنید . تنفس این بیماران ممکن است به صورت شکمی باشد (بالا و پایین آمدن شکم با هر بار تنفس )

 

۳- نبض , حس و حرکت اندام ها رابررسی کنید .

 

۴- کمکهای اولیه را برای سایر عوارض و صدمات جدی مصدوم را انجام دهید .

 

۵- جز برای انجام احیای قلبی –ریوی یا دور کردن مصدوم از محل ناامن و خطرناک , اقدام به جابجایی مصدوم نکنید .

 

۶- با کمک تخته کمری کوتاه یا بلند , ستون مهره های مصدوم را ثابت کنید .

 

۷-  تا رسیدن نیروهای امدادی به محل , از هرگونه جابه جایی مصدوم به شدت خودداری کنید و به ارزیابی مداوم و یادداشت علائم حیاتی وی ادامه دهید.

 

 

انواع آسیب های وارده به دستگاه اسکلتی

 

چگونه آسیب به استخوان ها ( دستگاه اسکلتی – عضلانی )

 

۱- ضربه مستقیم

 

۲- ضربه غیرمستقیم مانند افتادن روی بازو که باعث شکستگی ترقوه می شود .

 

۳- نیروی چرخشی : پیچ خوردن پا هنگام دویدن یا اسکی و آسیب به فاصل و شکستگی استخوان ها

 

 

انواع آسیب های وارده به دستگاه اسکلتی

 

۱- شکستگی   ۲- دررفتگی   ۳- پیچ خوردگی

 

 

انواع شکستگی

 

شکستگی باز : هرگاه در ناحیه ی دچار شکستگی زخمی وجود داشته باشد که با محل شکستگی استخوان مرتبط باشد , بطوری که باعث شود تا محل شکستگی با محیط بیرون ارتباط داشته باشد , به آن شکستگی باز اطلاق می شود . این مسئله باغث افزایش خطر عفونت در محل شکستگی می گردد .

 

شکستگی بسته :  در این نوع شکستگی ها علی رغم شکسته شدن استخوان پوست سالم است ( زخم بسته ) و به این علت شکستگی بسته نام دارد .

 

 در شکستگی باز به علت احتمال ورود میکروب امکان بروز عفونت های شدید بیشتر از شکستگی بسته می باشد .

 

 

 دررفتگی :

 

هرگاه دو سطح استخوانی که در محل مفصل روبروی هم قرار می گیرند بطور کامل یا ناقص از محل خود جابجا می شوند به این حالت دررفتگی گفته می شود . این حالت معمولاً با پارگی و آسیب به رباطهای نگه دارنده اطراف مفصل همراه است . حرکت دادن محل دررفتگی همانند شکستگی بسیار دردناک و گاهی غیر عملی است . برای پیشگیری از آسیب به اعصاب و رگهای خونی و همچنین کاهش درد مصدوم باید مانع از حرکت مفصل شوید (آتل بندی) .

 

 

پیچ خوردگی :

 

آسیبی است که به علت کشیده شدن بیش از حد رباط های محافظ مفاصل به وجود می آید . در موارد پیچ خوردگی نیز برای کاهش درد مصدوم و جلوگیری ار ایجاد آسیب بیشتر , باید در اسرع وقت اقدام به بی حرکت کردن عضو صدمه دیده کنید  (اتل بندی ).

 

 

منبع: وبلاگ دکتر شجاعی

 

عضلات همسترینگ چگونه آسیب میبینند؟


عضلات همسترینگ چگونه آسیب میبینند



آسیب عضلات همسترینگ معمولا بدنبال کشیده شدن شدید عضله ایجاد میشود. این کشیده شدن میتواند موجب پارگی های خفیف میکروسکوپی در فیبرهای عضله شده و یا ممکن است موجب پارگی ناقص عضله و یا حتی پارگی کامل عضله شود. این پارگی ها چه کوچک و چه بزرگ و کامل، معمولا در قسمت عضلانی عضله و یا قسمتی که فیبرهای عضلانی به فیبرهای تاندونی متصل میشوند ایجاد میشود.

کشیدگی یا استرین Strain عضله همسترینگ مانند کشیدگی دیگر عضلات موقعی اتفاق میفتد که در همان حال که عضله منقبض است تحت کشش قرار گیرد. اگر این کشش بیش از حد تحمل عضله باشد موجب پاره شدن فیبرهای عضلانی آن شده و کشیدگی یا رگ به رگ شدن عضله ایجاد میشود.

 

عوامل مساعد کننده کشیدگی عضله همسترینگ

چند عامل مهم وجود دارند که احتمال بروز آسیب در عضله همسترینگ بصورت کشیدگی آنرا بیشتر میکنند. این عوامل عبارتند از

  • سفت بودن و خشک بودن عضله و عدم قابلیت انعطاف عضله
  • عدم تعادل بین قدرت عضلات چهارسر ران و عضلات همسترینگ
  • ضعیف بودن قدرت عضلات همسترینگ
  • سن بالا یا سن نوجوانی
  • انجام دادن ورزش های خاصی مانند فوتبال، بسکتبال، دو

در نوجوانان رشد طولی عضلات نسبت یه رشد طولی استخوان ها با کمی تاخیر صورت میگیرد. این اتفاق در ران هم ایجاد میشود و موجب میگردد عضلات ران نسبت به استخوان ران کمی کوتاهتر بوده و در نتیجه تحت کشش قرار داشته باشند. این کشش احتمال آسیب کششی عضله را در این گروه سنی بیشتر میکند.



منبع: ایران ارتوپد

راه رهایی از دردهای عضلانی برای کاربران رایانه

کاربران رایانه برای رهایی از دردهای عضلانی چه کارهایی انجام دهند؟



53 درصد از کاربران کامپیوتر از دردناک بودن و خشکی گردن و شانه رنج می برند که این اختلالات خوش خیم بوده و با انجام نرمش های مناسب تا حد زیادی بهبود می یابد.

ناراحتی های كمر و گردن از شایعترین علائم كار با كامپیوتر است و 75 درصد كاربران كامپیوتر به طور هر چند وقت یكبار دچار دردهای ناحیه كمر، گردن و شانه می شوند.

نشستن های طولانی مدت روی صندلی نامناسب كه حمایت لازم را از كمر انجام نمی دهد، خم كردن سر به عقب، قرار نگرفتن مانیتور در مكان مناسب، خم كردن و بلند كردن مداوم سر برای خواندن برگه ای كه روی میز قرار دارد و تایپ آن، می تواند منجر به درد در ناحیه گردن و شانه شود.

افراد برای جلوگیری از دردهای عضلانی به تناوب از پشت میز كامپیوتر برخاسته، كمی استراحت كنند و با نرمش های خیلی ساده، گردن، بازو، مچ دست و پاها را حركت دهند.

استفاده از میز مخصوص كه دارای عرض و ارتفاع استاندارد باشد، استفاده از صندلی مخصوص كامپیوتر كه ارتفاع آن طوری تنظیم شود كه ستون فقرات كاربر را آزار ندهد، استفاده از زیرپایی برای جلوگیری از بی حسی پا می تواند از دردهای عضلانی پیشگیری كند.



منبع: جوان امروز

استخوان های ستون فقرات

استخوان های ستون فقرات

ستون مهره ساختمانی است که از سر تا لگن امتداد دارد و تنه در اطراف آن شکل گرفته است. این ساختمان از استخوان ها، عضلات، و دیگر بافت ها تشکیل شده است.

ستون فقرات یا ستون مهره یا اسپاین Spine از بیش از سی استخوان کوچک تر به نام مهره Vertebrae تشکیل شده است که روی یکدیگر قرار گرفته اند. در اطراف مهره ها عضلات، لیگامان ها، اعصاب و دیسک بین مهره ای قرار گرفته اند.

کل ستون مهره از بالا تا پایین چهار قسمت دارد که در هر کدام از آنها مهره ها نه در امتداد یک خط مستقیم، بلکه به شکل یک قوس هستند. پس ستون مهره از چهار قسمت قوسی شکل تشکیل شده است که عبارتند از :

 

  • قوس بالایی که در زیر سر قرار گرفته است، قوس گردنی یا سرویکال Cervical بوده و تحدب آن به سمت جلو است این قوس از 7 مهره تشکیل شده است. این مهره ها را از بالا به پایین و از یک تا هفت بصورت C1-C7 نامگذاری میکنند

 

    192

 

  • قوس وسطی را قسمت سینه ای یا توراسیک Thoracic میگویند که تحدب به سمت عقب دارد و از 12 مهره تشکیل شده است. قفسه سینه یا قفسه صدری در اطراف این 12 مهره تشکیل شده است. مهره های سینه ای را از بالا به پایین و از یک تا دوازده بصورت T1-T12 نامگذاری میکنند.
  • قوس پایینی همان قسمت کمری یا لومبار Lumbar است که به سمت جلو تحدب دارد و از 5 مهره تشکیل شده است. این ناحیه وزن تنه را تحمل کرده و کمردرد بیشتر در این محل احساس میشود. مهره های کمری را از بالا به پایین و از یک تا پنج بصورت L1-L5 نامگذاری میکنند.
  • قسمت خاجی یا ساکروم Sacrum که از به هم چسبیدن چند مهره کوچک درست شده است. استخوان خاجی یا ساکروم 5 مهره به هم چسبیده است. این استخوان جزیی از حلقه لگن است پس ستون مهره از طریق مهره های خاجی یا ساکروم به لگن متصل میشود.



مهره های ستون فقرات نسبت به هم حرکت میکنند و این حرکت در محل دیسک بین مهره ای و مفاصل بین زوائد مهره ای ایجاد میشود. بدین ترتیب ستون مهره ای میتواند به سمت جلو و عقب و طرفین انحنا پیدا کند.

اکنون در بسیاری از کشورهای پیشرفته از یک روش جدید تحت عنوان جراحی بسته ستون فقرات استفاده می‌شود. در روش‌های گذشته این جراحی بیشتر با استفاده از بیهوشی عمومی انجام می‌شد و پس از آن بیمار حداقل به مدت یک هفته در بخش مراقبت‌های ویژه و بخش عادی بیمارستان بستری می‌شد.
درمان درد بیمار پس از جراحی زیاد و بازگشت به فعالیت روزانه با فیزیوتراپی‌های مکرر امکان پذیر است.
در جراحی با روش‌های قدیمی از وسایل و پیچ‌هایی برای داخل ستون فقرات استفاده می‌شد که پس از گذشت زمان بیمار را دچار عوارض ناشی از شل شدن پیچ و مهره‌ها می‌کرد،اما در این روش جدید به دلیل اینکه کمتر تهاجمی است فشار از ستون فقرات کاسته می‌شود و این پیچ و مهره‌ها بهتر تثبیت شده و حمایت می‌شوند .

منبع: ایران ارتوپد

سلامت ستون فقرات خود را چگونه حفظ کنیم؟

 

سلامت ستون فقرات خود را چگونه حفظ کنیم؟

 

درد گردن و كمردرد آنقدر شايع اند كه هر فردي حداقل يكبار آنرا تجربه مي كند.

آيا راهي براي پيشگيري وجود دارد؟ آيا وقتي درد شروع شد هميشگي خواهد بود؟ پاسخ به خود شما بستگي دارد.

تحقيقات نشان داده اند كه بسياري از مشكلات ستون فقرات بدليل وضعيت بد بدني و مكانيك نامناسب بدن مي باشد كه ستون فقرات را در معرض فشار قرار مي دهند. اين مشكلات قابل پيشگيري هستند. اين فشارهاي نامناسب در طولاني مدت باعث تغييرات ساختماني ستون فقرات مي شود و تغييرات نامطلوب ديسك و مفاصل، رباطهاي پايداركننده ستون فقرات و غضروفها را باعث مي شوند. هر كدام از اين تغييرات مي تواند عامل درد باشد. شما مي توانيد كاري كنيد كه درد شما به حداقل برسد و يا دوره هاي ايجاد آن به حداقل برسد.(به بدن خود و بخصوص به ستون فقرات خود به مثال يك ماشين بنگريد كه نياز به مراقبت و نگهداري كافي براي عملكرد هميشگي دارد).

كليد مراقبت ستون فقرات در سه عنوان خلاصه مي شود.

 
  1. وضعيت خوب بدني را بياموزيد و تمرين كنيد.
  2. در طي روز از مكانيك صحيح بدن بهره ببريد.
  3. تمرينات منظم را فراموش نكنيد.

وضعيت بدني (Posture)

پايه مراقبت هاي گردن و كمر، وضعيت بدني صحيح مي باشد. وضعيت بد بدني از عوامل مهم درد ستون فقرات است و همچنين درد را طولاني و تشديد مي كند. وضعيت بد بدني همچنين از عوامل سردرد مزمن، اختلال عملكرد مفصل فك و درد شانه مي باشد. بسياري از شما در طي كار روزمره مجبور به وضعيت هاي طولاني مدت خم شدن به جلو و كج شدن به طرفين مي باشيد؛ به روش زندگي،وضعيت بدني روزمره و فعاليت هايتان فكر كنيد.

پايه وضعيت بدني خوب، حفظ ستون فقرات طبيعي است. ستون فقرات طبيعي سه انحناء دارد. گودي كوچك گردني، برآمدگي مختصر ناحيه پشتي و فرورفتگي ناحيه كمري. در حالي كه تغيير موقعيت مي دهيد، حفظ ستون فقرات طبيعي يك فرايند پويا و فعال است. بياييد  راستايي صحيح ستون فقرات را در حالت ایستادن بیاموزید.

1. پاها به اندازه عرض شانه باز باشد و عضلات ران و زانو را در حالي حفظ كنيد كه زانو به عقب نرود.

2. گودي مختصر كمري خود را حفظ كنيد اما بخصوص در ايستادن طولاني سعي كنيد خود را به عقب كج نكنيد.

3. استخوانهاي قفسه سينه را به بالا بكشيد و بدين ترتيب تيغه شانه به طرف عقب و به دنده ها نزديك مي شود و بدين ترتيب نقطه ثقل مناسب تري نسبت به مفاصل لگن پيدا مي كنيد.

4. چانه خود را در وضعيت عرضی حفظ كنيد. بالاترين نقطه شما بايد قسمت پشتي- بالايي سرتان باشد. حتي زبانتان را درون دهان در وضعيت راحت قرار دهيد.

كنار ديوار بيايستيد و پشت و باسن را به ديوار بچسبانيد و با بالا كشيدن سينه ها و به داخل دادن شكم سعي كنيد وضعيت بدني مطلوب در حالت ايستادن را امتحان كنيد.

 

وضعیت صحیح بدن در ایستادن

 

 

حالا وضعيت مطلوب نشستن را برای پیشگیری از مواجه شدن با جراحی بسته ستون فقرات بازگو مي كنيم.

1. زماني كه پاها روي زمين قرار مي گيرد زانوها و مفصل ران در زاويه 90 درجه خم باشد.

2. قوس كمري را هنگام نشستن حفظ كنيد. براي انكه ميزان قوس مناسب را بدانيد خود را از وضعيت فرورفته در صندلي به حداكثر وضعيت ايستا و راست تغيير دهيد. 15% از اين ميزان را كم كنيد. قوس مناسب براي نشست همان است. يك رول كمري يا بالش كمري براي حفظ قوس كمر در مدت طولاني ضروري است. مفضل هيپ را به عقب صندلي بچسبانيد و با كمي قوس رول را در پشت كمر جاي سازي كنيد. طول رول مناسب معمولاً 25 تا 30 سانتيمتر و قطر آن حدود 10 تا 15 سانتيمتر است.

استخوانهاي سينه را بالا بكشيد، تصور كنيد به دكمه هاي بالايي پيراهنتان طنابي وصل و شما را به سقف ميكشد بدينوسيله قفسه سينه از مفاصل هيپ فاصله مي گيرند تيغة شانه شما بايستي به پايين كشيده شود و قسمت تحتاني آن به صندلي بچسبد و شما را در وضعيت مطلوب حفظ نمايد.
چانه هايتان را در وضعيت موازي با سطح نگه داريد مثل اينكه كتابي را در بالاي سر خود حفظ كرده ايد.

 

وضعیت صحیح بدن در نشستن

 

وضعیت صحیح نشستن وضعیت صحیح نشستن

 

بهر حال بايد دانست اگر ستون فقرات مشكل دارد، هيچ كدام از وضعيتهاي نشستن و ايستادن بمدت طولاني توصيه نمي شود و بهتر است هر نيم تا يكساعت وضعيت خود را عوض كنيد اما اگر مجبوريد بصورت طولاني مدت بنشينيد يا بيايستيد حتماً وضعيت مطلوب شرح داده شده را حفظ كنيد.
اما يك وضعيت بسيار مهم حالت مناسب رانندگي است:

گاه ديده ميشود افراد خود را در صندلي فرو ميبرند كه به نظر رانندهاي پشت فرمان نيست و يا آنقدر نزديك به فرمان مينشينند كه بيني آنها با شيشه جلو تماس پيدا مي كند. نكاتي كه هنگام رانندگي بايستي توجه نمائيد به شرح زير است:

1- پشتي صندلي را طوري تنظيم نمائيد كه كاملاً در وضعيت عمود قرار گيريد و سر شما به راحتي روي پشت سري صندلي قرار گيرد و چانه شما همسطح افق باشد.

2- در حاليكه پاها روي پدال قرار دارد، زانو بايستي در سطح و يا كمي بالاتر از مفاصل ران قرار گيرد.

3- در حاليكه دستها روي فرمان است بايستي آرنج ها كمي خم و در حالت استراحت باشد

4- از افتادگي شانه ها هنگام رانندگي خودداري كنيد و شانه ها را بالا نگه داريد

 

وضعیت ناصحیح بدن در رانندگی

وضعیت نادرست بدن در رانندگی- حفظ سلامت ستون فقرات

وضعیت صحیح بدن در رانندگی

  وضعیت صحیح بدن در رانندگی

در صورت امکان برای برداشتن بار بیشتر از20-15 کیلوگرم یا باری که به راحتی جابجا نمی شود تلاش نکنید. برای برداشتن بارهایی که پایین سطح کمر هستند پاها را در جایی محکم قرار دهید و کمی پاها را از هم باز کنید، ستون فقرات را صاف کنید و زانوها را خم نمایید. عضلات شکم را محکم کنید و سعی کنید بار را با استفاده از قدرت عضلات اندام تحتانی بلند نمایید (آهسته زانوها را بازکنید) هرگز بار را به طرف بدن پرتاب نکنید. به آهستگی بار را به جلو برانید و هرگز اجازه چرخش در کمر را ندهید.

بارهایی که روی میز هستند را به لبه میز بکشید و زانوها را هم خم کرده  تا به سطح بار برسید و سپس بار را بلند کنید. از برداشتن بارهای سنگین بالاتر از سطح کمر خودداری نمایید. در طی عمل آرنج را خم کنید، بار را نگه دارید و به آهستگی قدم بردارید. برای پایین گذاشتم بارها، پاها را محکم کنید و عضلات شکم را سفت نمایید و با خم کردن مفصل زانو بار را روی زمین بگذارید.

در نهايت بگذاريد چند نكته خوب در رابطه با وضعيت خوابيدن را گوشزد كنيم.

1. در حالت خوابيده راحت ترين حالت آنست كه وضعيت طبيعي ستون فقرات حفظ گردد.گذاشتن يك بالش مناسب زير سر و استفاده از تشكهاي سفت كه بدن در آنها فرو نرود و البته باعث فشار و خستگي عضلانـــــي نشود باعث حفظ وضعيت طبيعي ستون فقرات مي گردد.

2. افرادي كه مشكلات پشت و كمر دارند در وضعيت خوابيده به پهلو راحت تر هستند. گذاشتن يك بالش بين دو زانو، به حفظ وضعيت طبيعي ستون فقرات كمك مي كند، اگر بين دو زانو در اين وضعيت بالش گذاشته نشود، زانوي بالايي به جلو آمده و پايين مي افتد و بدين ترتيب وضعيت طبيعي ستون فقرات را بشدت تحت تأثير قرار مي دهد و اين باعث ايجاد درد خواهد شد.

چه به پشت بخوابيد چه به پهلو، گذاشتن يك رول براي حفظ انحناهاي ستون فقرات گردن و كمر كمك كننده خواهد بود. رول گردني براي حفظ وضعيت انحناء گردني كمك كننده خواهد بود رول گردني 5/7 سانتيمتر قطر و 35 سانتيمتر طول دارد و در لبه تحتاني بالش قرار مي گيرد و يا به شكلي داخل بالش تعبيه مي گردد. اين رول بين سر و شانه قرار مي گيرد و در وضعيت خوابيده به پشت باعث حفظ انحناي گردن و در وضعيت خوابيده به پهلو باعث حفظ راستايي گردن مي شود.
رول كمري مناسب خواب را نيز مي توانید تجربه يا در خانه تهيه كنيد. اين رول باريك در ناحيه قوس كمري قرار داده مي شود و اندازه آن حدود 10 سانتيمتر قطر دارد و از رول مورد نياز نشستن كوچكتر است. براي تهيه آن در منزل به شكل زير عمل كنيد.

1) يك حوله حمام را روي هم رول كنيد

2) آنرا داخل يك لنگ از شلوار قديمي قرار داده و با طناب یا نوار پارچه ای باريك آنرا سفت كنيد.

3) آنرا در ناحيه قوس كمر بصورت دور تا دور قرار دهيد. اين رول، اگر به پشت بخوابيد باعث حفظ قوس كمري مي شود و اگر به طرفين بخوابيد باعث مي شود ستون فقرات افتادگي پيدا نكند. بخصوص در خانمهايي كه ناحيه لگن آنها بسيار بزرگتر است. اين رول در حفظ راستايي ستون فقرات كمك كننده خواهد بود.

وضعیت ناصحیح گردن در خوابیدن

وضعیت ناصحیح گردن در خوابیدن

وضعیت صحیح گردن در خوابیدن

وضعیت صحیح گردن در خوابیدن

وضعیت صحیح بدن در خوابیدن

 

وضعیت صحیح بدن در خوابیدن

خلاصه آنكه كليد يك وضعيت خوب بدني آگاهي و به اجرا گذاشتن اين آگاهي است. ترك عادت غلط قديمي ساده نيست و تغيير اين عادات به شرايط مطلوب هم سريع رخ نمي دهد. اما اگر به وضعيت بدني خوب دست پيدا كنيد بدن شما آسانتر آن را حفظ مي كند و آنگاه وضعيت غلط بدني است كه براي شما دشوار خواهد شد و اين يعني موفقيت در رسيدن به وضعيت بدني مطلوب.

يك نكته بسيار ظريف نيز آنست كه اگر شما وضعيت بدني مطلوب را در ايستادن و نشستن رعايت كنيد بسيار لاغرتر و بسيار جوانتر به نظر خواهيد آمد.
از همين حالا دستورات بالا را اجرا كنيد و از سلامت ستون فقرات و زيبايي حاصل از آن لذت ببريد. به امتحانش مي ارزد.

 

منبع: سایت فوق تخصص ستون فقرات

 

دردهای نوروپاتیک

مقدمه


دردهای نوروپاتی معجونی از  دردهای مزمنی هستند که به دنبال آسیب بافتی ایجاد می شود. در دردهای نوروپاتی ،رشته های عصبی ممکن است خسارت دیده یا نا کارآمد و صدمه دیده باشند.

این رشته های عصبی خسارت دیده  علائم غیر صحیحی را به مراکز دیگر درد می فرستند. تاثیر شدید صدمه به رشته عصبی شامل تغییر در عملکرد عصب هم در محل صدمه و هم در محیط پیرامون صدمه است.

یک مثال از درد نوروپاتیک سندرم پای خیالی (phantom)  است . این در زمانی اتفاق می افتد که یک بازو یا پا را در اثر بیماری یا صدمه از بدن جدا می کنند ولی مغز هنوز پیامهای درد را از اعصابی که منشأ انتقال پیام از محل قطع شده است دریافت میکند. این عصب ها مانند گلوله های عمل نکرده ای موجب درد می شوند.


عوامل ایجاد دردهای نوروپاتی

دردهای نوروپاتی اغلب به نظر میرسد که هیچ علت واضح و مشخصی نداشته باشند. اما بعضی از بعضی از علل شایع دردهای نوروپاتیک عبارتند از:

-  اعتیاد به نوشدن الکل (الکلیسم)

-  قطع عضو

مشکلات کمر ،پا و لگن

-  شیمی درمانی

-  دیابت(بیماری قند خون)

-  مشکلات عصب صورتی

-  عفونت اچ ای وی و ایدز

-  مالتیپل اسکلروز multiple sclerosis

-   زونا

-  جراحی ستون فقرات



علایم دردهای نوروپاتیک چیست؟

علائم ممکن است شامل :

-  دردهای سوزشی و تیر کشیدن

-   خواب رفتن و مور مور کردن


چگونه دردهای نوروپاتیک تشخیص داده می شوند؟

به وسیله یک مصاحبه و معاینه به وسیله پزشک و پرسیدن سوالاتی در مورد توصیف درد توسط شما زمانی که درد اتفاق می افتد یا هرچیز بخصوصی که باعث تشدید درد می شود.


چگونه دردهای نوروپاتیک درمان می شوند؟

برخی از مطالعات در مورد دردهای نوروپاتیک پیشنهاد می کنند که از داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی در درمان استفاده کنید. بعضی از افراد ممکن است احتیاج به داروهای قویتر از بین برنده درد مانند ترکیبات مرفین دار داشته باشند. داروهای ضد تشنج و داروهای ضد افسردگی نیز در بعضی افراد موثر است.

در صورت در گیر بودن فرد با بیماری دیگری مانند دیابت  کنترل بهتر دیابت می تواند در کاهش درد موثر باشد.

در مواردی که به درمان مشکل جواب می دهند یک متخصص درد ممکن است از روشهای تهاجمی و کاشتن وسایلی برای کنترل درد استفاده کند.

به وسیله تحریکات الکتریکی اعصاب درگیر در دردهای نوروپاتیک می توان به مقدار زیادی از دردها را کاهش داد.

متاسفانه دردهای نوروپاتیک خیلی کم به درمانهای استاندارد جواب می دهند و ممکن است در طول زمان بدتر شوند تا اینکه بهتر شوند.در بعضی از افراد موجب از کار افتادگی جدی می شود.


منبع: وبلاگ دکتر مجید حیدریان

آشنایی با فیزیوتراپی

آشنايی با فيزيوتراپی

فيزيوتراپی يكی از شاخه های توانبخشی می باشد كه شامل شاخه های زير است :

 

   - الكتروتراپی
   حرکت درمانی و مكانوتراپی
   آب درمانی يا هيدروتراپی

 

الكتروتراپی

 الکتروتراپی یک اصطلاح گسترده‌ است. تمام روش‌هایی که به‌منظور درمان، در آن‌ها از ابزارهای الکتریکی استفاده می‌شود، در حوزه الکتروتراپی قرار می‌گیرند. فیزیوتراپیست‌ها در مرکز فیزیوتراپی به‌عنوان یکی از ابزارها و تجهیزات فیزیوتراپی در خصوص توان‌بخشی افراد، از الکتروتراپی استفاده می‌کنند. دستگاه های مورد استفاده در الكتروتراپی با هدف كاهش درد ، كاهش اسپاسم ، كاهش چسبندگی ، بازآموزی و تقويت عضلات بيماران به صورت زير تقسيم بندی می‌شود :

 

1- استفاده از اشعه مادون قرمز (IR : Infer a Red)

 

   اشعه مادون قرمز جريانی با طول موج 1000 تا 40000 آنگسترم می‌باشد كه وقتی با بدن برخورد می كند به گرما تبديل شده و باعث افزايش جريان خون در نقطه درمان می‌شود و در نتيجه باعث بهبود تغذيه و دور شدن مواد زايدی كه به علت سيكل درد ايجاد شده‌اند می شود.

موارد كاربرد :

 

 

1- كاهـــش درد
2- كاهش اسپـاسم

3- كاهـش سفتـی

4- افزايش دامنه حركتی  

5- صدمات و ضايعات ورزشی

6- آماده سازی بيمار برای انجام حركات‌
ورزشی‌ و تكنيكهای ‌درمانی

 

2- استفاده از کيسه داغ (HP : Hot Pack)

 

   كيسه مخصوصی است كه دارای گرمای مرطوب بوده و ضمن گرم نمودن ناحيه مورد درمان با خاصيت افزايش گردش خون در ناحيه درمان كاربردهای زير را دارد.

موارد كاربرد :

 

 

1- كاهش اسپاسـم
2- كاهــش درد

3- كاهش‌چسبندگی

4- کاهش سفتی بافت نرم

5- فزايش دامنه حركتی

6- كاهش گرفتگی عضله

7- آماده‌سازی‌‌ بيمار‌ برای‌ انجام‌ حركات‌ ورزشی‌ و تكنيكهای‌ درمانی

 

3- استفاده از امواج مافوق صوت (US : Ultra Sound)

 

   اشعه مافوق صوت با فركانس بيش از 20000 هرتز و شدت 0.5 تا 3 ولت بر سانتيمتر با عمق نفوذ حدود 5 سانتيمتر كه با ايجاد گرمای عمقی در بدن باعث افزايش گردش خون و نفوذ پذيری غشاء سلولی و نيز تخليه منطقه درمان از مواد دردزا می‌شود.

موارد كاربرد :

 

 

1- از بين بردن چسبندگـی
2- كاهش التهاب

3- كاهش اسپاسم عضلانی

4- كاهش درد و ...

5- آزاد‌سازی‌‌ بافت‌ از مواد دردزا

6- افزايش‌دامنه‌حركتی

 

4- استفاده از امواج دياترمی (SWD : Short Wave Diathermy , MWD : Micro Wave Diathermy)

 

   از انواع امواج كوتاه راديويی است که طول موج SWD مورد استفاده در فيزيوتراپی 11متر و فركانس آن 12.27 مگاسيكل می‌باشد.
   طول موج MWD مورد استفاده در فیزیوتراپی 12 متر و فرکانس آن 2450 مگاسیکل می باشد که باعث ایجاد گرمای عمیقی در ناحیه درمان می شود.

موارد كاربرد :

 

 

1- كاهش اسپاسم
2- كاهش درد

3- افزايش دامنه حرکتی

 

5- استفاده از جريان گالوانيک (Galvanic)

 

   در عضلاتی که به علت قطع عصب و يا ضايعه عصبی قادر به انقباض نيستند ، زمان تحريک بالايی لازم است تا جريان به همه فيبر های عضله برسد و باعث انقباض آن عضله شود و جريان گالوانيک با شدت 0.5 تا 2.5 ميلی آمپر ، ولتاژ کمتر از 100 ولت ، زمان تحريک 100 و 300 و 1000 و 3000 ميلی ثانيه را انتخاب کرده و باعث انقباض عضله می شوند.

موارد كاربرد :

 

 

1- ضايعات نخاعی
2- قطع عصب

3- نروپاتيهای شديد

 

6- استفاده از جريان فاراديک (FAR : Faradic)

 

   جريانی با زمان تحريك كوتاه است يعنی با زمان تحريك 0.1 و 0.3 و 1 و 3 ميلی‌ثانيه و در مواردی كه عصب سالم بوده ولی عضله توانايی لازم برای انقباض را ندارد به كار می رود.

موارد كاربرد :

 

 

1- سكته مغزی
2- بيماران ناتوان

3- بعد از تاندون ترانسفر

4- سالمندان ناتوان
C.V.A
5- نروپاتي های خفيف و ميوپاتي ها

 

7- استفاده از جريان های پرفرکانس (IF : Inter Frential)

 

   در اين جريان از تداخل دو جريان پرفركانس ، يك جريان مدوله شده كم فركانس ايجاد می شود که امواج 2000 هرتز آن جهت تقويت عضلات عمقی و امواج 4000 هرتز جهت كاهش درد و اسپاسم استفاده می‌شود.

موارد كاربرد :

 

 

1- كــاهــش درد
2- كاهش التهاب

3- تقويت عضلات

4- كــاهــش ادم

5- بازآموزی عضلات

6- درمان‌ بی‌اختياری ‌ادرار

 

8- (TENS : Trancecutaneouse Electrical Never Stimulation)

 

   Trance cutaneouse Electrical Never Stimulation يعنی با استفاده از جريان الكتريكی از طريق پوست باعث تحريك عصب ناحيه درمان شويم و جريانی با فركانس 50 تا 150 هرتز می باشد كه شدت آن بين 12 الی 30 ميلی آمپر می باشد كه با اشكال مختلف و به صورت ضربه ای و نرمال طراحی شده است و از طريق بسته شدن دريچه درد و ترشح آندروفين باعث تشكيل درد می شود.

موارد كاربرد :

 

 

1- كاهش‌ دردهای عصبی
2- كاهــش اسپاسم

3- كاهش دردهای متعاقب اعمال جراحی

4- كاهش ‌دردهای ‌متعاقب‌ صدمات ‌و ضايعات ‌ورزشی

5- كاهش دردهای مزمن و مداوم مثل كمر درد ، سردرد و ...

 

9- (HV : HighVoltage)

 

   اشعه ای با طول موج 100 تا 400 نانومتر بوده كه با بلوكه كردن سيستم سمپاتيك باعث افزايش گردش خون در ناحيه می شود.

موارد كاربرد :

 

 

1- افراد ديابتی
2- زخمهای فشاری

3- بيماران سرمازده

 

10- استفاده از اشعه ليزر (Light Amplification by Stimulated Emition of Radiation)

 

   تقويت نور بوسيله گسيل تشعشع تحريك شده که به اختصار ، ليزر خوانده می شود. در فيزيو تراپی از ليزر كم توان جهت ترميم و كاهش درد و ... استفاده می شود.

موارد كاربرد :

 

 

1- كاهش التهاب
2- كاهش درد

3- كاهش چسبندگی

4- تاندونيت و بورسيت

 

11- (UV : UltraViolet)

 

   اشعه با طول موج 1800 تا 3900 آنگستروم و با عمق نفوذ كمتر از 0.1 ميلی متر است و با تأثيرات شيميايی كه در بافت های بدن ايجاد می كند جهت درمان برخی از اختلالات و بيماريهای پوستی و جلدی به كار می رود و بنابراين جريان خون و در نتيجه ساخت و ساز در ناحيه را افزايش داده و به ساخته شدن ويتامين D نيز كمك می شود.

موارد كاربرد :

 

 

1- ترميم زخم بسته
2- استئو مالاسی

3- زخم عفونی

 

12- استفاده از ماساژور يا Vibrator

   ماساژ عبارت است از يك سری حركات منظم و ريتميك كه توسط يك فيزيوتراپيست ماهر و يا با استفاده از يك دستگاه ويبريتور انجام می شود و بر روی سيستم عصبی عضلانی و گردش خون تأثير می گذارد.

موارد كاربرد :

1- ايجاد آرامش در بدن

2- كاهش‌چسبندگی
3- كمك به بازگشت خون

4- كاهش درد

5- تخليه ترشحات ريه

6- كاهش اسپاسم

 

حرکت درمانی و مكانوتراپی

 

   در ورزش درمانی با توجه به اينكه مشكل بيمار محدوديت حركتی ، كوتاهی يا ضعف و ناتوانی عضله است تكنيكهای درمانی مانند Mobilization ، Hold Relax ، P.N.F و ورزشهای ايزومتريك و ورزشهای مقاومتی برنامه ريزی شده و با استفاده از وسايل موجود در فيزيوتراپی از قبيل فنر ، قرقره ، وزنه ، صندلی چهار سر ، پارالل ، دوچرخه ثابت ، چرخ شانه ، نردبان شانه ، كشش مكانيكی گردن و ... هدف درمانی پيگيری می شود كه ورزش درمانی در دستور فيزيوتراپی تحت عنوان EXS مطرح می شود.

 

  آب درمانی يا هيدروتراپی

 

   استفاده از آب و خواص آن جهت اهداف درمانی را هيدروتراپی می نامند . در فيزيوتراپی از خواص درمانی آب در جهت كاهش اسپاسم و كاهش سفتی مفاصل و ... استفاده می شود.

موارد كاربرد :

 

 

1- افراد CP     
2- رفع خستگی

3- كاهش‌ استرسهای ‌روحی‌ و روانی

4- بيماريهای‌ روماتيسمی‌‌ مانند آرتريت‌ روماتوئيد و ...

فیزیوتراپی کمر درد

منبع: پزشکی

دردهای عضلانی

بعضی اوقات شما بعد از ورزش، احساس درد عضلانی می كنید. اگر شما چند روز پشت سر هم مسافتی را با سرعت یكنواخت و آهسته ای بدوید، هرگز سریع تر نخواهید دوید یا قوی تر نخواهید شد.

اگر هنگام برداشتن وزنه از زمین، احساس سوزش عضلانی كنید، آن را به زمین می گذارید، در نتیجه روز بعد احساس درد نخواهید كرد ولی قوی تر هم نخواهید شد.

هر نوع پیشرفتی در قوی كردن ماهیچه ها توسط فشار آوردن به آنها( ورزش شدید) و جبران مجدد آن( استراحت) حاصل می شود.

روزی كه شما به بیرون از خانه می روید و به شدت ورزش می كنید، باعث می شوید ماهیچه هایتان در طی ورزش احساس سوزش كنند. این سوزش نشان می دهد، عضلات شما در حال تخریب شدن هستند. روز بعد، احساس درد عضلانی می كنید، چرا كه ماهیچه ها تخریب شده اند و نیاز به بهبود مجدد دارند. دانشمندان این فرآیند راDOMS یعنی "درد عضلانی تاخیر یافته" می نامند.

حداقل 8 ساعت وقت لازم است تا این درد را احساس كنید. بعد از اتمام ورزش احساس می كنید قوی شده اید، ولی روز بعد، صبح كه از خواب بلند می شوید، عضلاتی كه ورزش كرده بودند، احساس درد می كنند.

قبلاً گفته می شد افزایش مقدار اسید لاكتیك در ماهیچه باعث این درد می شود، ولی هم اكنون معلوم شده است، اینگونه نیست. بلكه تخریب فیبرهای ( تارهای) عضلانی باعث ایجاد این درد می شوند.

نمونه برداری آزمایشگاهی از ماهیچه در روز بعد از ورزش شدید، نشان داد خونریزی و قطع اتصال فیلامان های ماهیچه( كه باعث نگهداری فیبرهای عضلانی می شود) در اثر سائیده شدن آنها بر روی هم در طی انقباض عضلانی، باعث ایجاد این درد می شود.

دانشمندان با اندازه گیری مقدار آنزیم ماهیچه ای بنامCPK ( كراتین فسفوكیناز) در خون، میزان تخریب عضلانی را تخمین می زنند

. CPKدر حالت عادی در ماهیچه وجود دارد ولی هنگام تخریب عضلات وارد جریان خون می شود. ورزشكارانی كه بیشترین افزایشCPK خون را بعد از ورزش دارا باشند، بیشتر احساس درد عضلانی خواهند داشت. بر این اساس، محققین نشان داده اند افرادی كه علی رغم احساس درد در هنگام ورزش، به عمل خود ادامه می دهند، در روز بعد بیشتر از سایر افراد احساس درد خواهند داشت.

بسیاری از افراد فكر می كنند اگر بعد از ورزش سخت و شدید، سرعت و شدت آن را كاهش داده و خنك شوند، این درد را نخواهند داشت. ولی اینطور نیست. خنك شدن باعث برداشت سریع اسیدلاكتیك از عضلات می شود، ولی همانگونه كه گفته شد مقدار اسید لاكتیك نقشی در ایجاد این درد ندارد.

همچنین كشیدن عضلات بعد از ورزش و انبساط آنها، درجلوگیری از این درد نقشی ندارد زیرا این درد در اثر انقباض فیبرهای عضلانی نیست، ولی اگر اینطور بود انبساط عضلات در كاهش درد نقش خواهد داشت.

درد عضلانی بعد از ورزش شدید بایستی به صورت یك راهنما برای انجام تمرینات ورزشی در نظر گرفهت شود.

اگر هنگام ورزش شدید در یك روز در ماهیچه هایتان احساس سوزش كردید، دیگر ورزش را ادامه ندهید تا آنها كاملاً آسیب نبینند و مجدداً بعد از مدتی با سرعت و شدت كمتری آن را شروع كنید تا احساس سوزش كنید. این عمل را به همین ترتیب انجام دهید تا احساس كنید عضلاتتان سفت شده اند، سپس ورزش را برای آن روز تمام كنید.


روز بعد بسته به اینكه عضلات شما چقدر درد می كنند، می توانید با سرعت آهسته، ورزش را ادامه دهید تا اینكه اصلاً ورزش نكنید.

ولی هرگز روز بعد آنقدر ورزش نكنید تا دوباره احساس سوزش عضلانی كنید، بلكه بایستی چند روزی به آرامی ادامه دهید تا این احساس درد در شما كاملاً از بین برود.

بیشتر ورزشكاران یك روز ورزش شدید می كنند و بعد از آن تا هفت روز به آهستگی و خیلی ملایم به ورزش خود ادامه می دهند و مجدداً بعد از هفت روز، یك روز به سختی ورزش می كنند.

برای راهنمایی شما، چند نمونه از فعالیت ورزشكاران حرفه ای را بیان می كنیم:

- دوندگان جهانی دوی ماروتن  ، فقط 2 بار در هفته با شدت و سرعت زیاد می دوند.

- قهرمانان وزنه بردار در مدت 2 هفته، فقط یك مرتبه وزنه های خیلی سنگین را بلند می كنند.

- ورزشكاران حرفه ای پرش ارتفاع، یك بار در هفته تا ارتفاع خیلی بالا می پرند.

- پرتاب كننده های وزنه، فقط یك بار در هفته، تا مسافت های طولانی وزنه پرتاب می كنند.

در كل بایستی گفت تمرینات ورزشی بایستی بصورت چرخشی، یك روز با شدت و بعد از آن مدتی استراحت برای بهبود همراه باشد.


منبع:تبیان 

پی آر پی در دردهای عضلانی اسکلتی


پزشکان همواره دنبال عواملی بوده اند که بتواند باعث بهتر شدن ترمیم بافت آزرده مثل آرتروز شود. امروزه نقش فاکتورهای رشد در ترمیم غضروف در محیط آزمایشگاه و بدن کاملا شناخته شده است.  یکی از مواردی که حاوی فاکتور رشد بالایی است، پلاکت موجود در خون است. اما مقدار کمی فاکتور رشد در هر پلاکت وجود دارد.

پلاکتها حاوی گرانول آلفا هستند که محل ذخیره فاکتورهای رشد است. این فاکتورها در ترمیم دخالت دارند. از طرف دیگرپلاکتها بسیار حساس می باشند و جداسازی آنها مشکل است.اما تکنیکهای مختلفی برای جداسازی و تغلیظ  پلاکتها بوجود آمده که استفاده از آنها را تسهیل نموده است. به فرم غلیظ شده پلاکت پی آرپی می گویند.

 

پی آر پی   به معنی حجمی از پلاسما است که غلظت پلاکت آن بالاتر از پلاسما است.محلول نامبرده حاوی پلاسما و پلا کت است. پلاکت ها به علاوه دارای فاکتوری هستند  که خواص ضددرد دارد.پلاکتها با اضافه شدن کلسیم فعال می شوند و نتیجه آن تشکیل ژل پلاکتی است که منجر به آزادسازی فاکتورهای رشد میگردد .

تزریق پلاکت در مفصل از  چند نظر موثر است:
تحریک   ساخته شدن غضروف مفصلی،کند کردن فرایند متابولیسم ، کاهش هیپرپلازی غشای سینوویال و تنظیم سطح موادی که در رشد سلولی دخالت دارند. پی آر پی کحتوی سلولهای بنیادی است اما اینکه تکثیر سلولهای بنیادی چقدر در درمان با پی آر پی نقش دارند هنوز مشخص نیست.

 

در حال حاضر پی آر پی از جداکردن خون فرد و سانتریفوژ آن تهیه می شود. بنابراین خطر ایجاد بیماریهای مختلف و آلودگی برای بیمار ازبین می رود.تزریق پلاسمای غنی از پلاکت یا ( Platlet Rich Plasma) ، (پی آر پی ) یک روش ساده،ارزان و کم تهاجم است که فاکتورهای رشد تغلیظ شده را جهت تزریق در مفصل فراهم می کند .  پلاسمای غنی از پلاکت علاوه بر پلاکت حاوی پلاسماست که دارای فیبرین وسایر فاکتورهایی می باشد که در ترمیم موثر هستند . همچنین فیبرین به عنوان شبکه ای جهت تمایز سلولهای بنیادی  و چسب بیولوژیک نیز کاربرد دارد.

 

اولین بار پی آر پی  در سال 1987 توسط Ferrari دکتردر جراحی قلب به عنوان منبع پلاکت در جلوگیری از خونریزی استفاده شد.در سال 1990 اولین بار در درمانهای بیماریهای عضلانی و اسکلتی مرتبط با طب فیزیکی و توانبخشی (تاندونیت و تاندینوزیس) به کار رفت. پی آر پی  در درمان التهاب  مزمن تاندونی،آرنج تنیس بازان،التهاب مزمن تاندون شانه ،التهاب تاندون زانو ، پارگی حاد تاندون آشیل،پارگی عضلات پشت ران،استئوکندریت دیسکانت ، ترمیم مینیسک  ، ترمیم عصب  ، ترمیم تاندون پا ، ترمیم رباط صلیبی قدامی ACL در زانو  ، پلانتار فاشئیت (خار پاشنه) ، ترمیم استخوان  ، ترمیم ضایعات غضروف مفصلی کاربرد دارد.

 

مطالعات متعددی در مورد اثر پی آر پی  در تکثیر سلولهای ریشه ای مزانشیمال و تمایز کندروسیتی آنها در محیط بدن وافزایش تولید اسید هیالورونیک ،گلیکوز آمین ،کلاژن تیپ 2 ، اگریکان  ، افزایش تمایز کندروسیتها   انجام شده است وچندین مطالعه نیز در مورد کاربرد بالینی پی آر پی   در درمان ضایعات غضروف مفصلی در حیوان  و انسان  به انجام رسیده است.

نتیج حاصل از پی آر پی مثل بقیه درمانها بستگی به عوامل مختلفی دارد و باید بیمار مناسب برای این نوع درمان انتخاب شود.



منبع:وب سایت دکتر غلامرضا رئیسی

 

۴۰درصد کودکان در سنین مدرسه دردهای عضلانی اسکلتی را تجربه می‌کنند


صفحه عكس

فوق تخصص روماتولوژی اطفال گفت: طبق آمارهای موجود حدود ۴۰ درصد کودکان در سنین مدرسه حداقل یک بار دردهای عضلانی اسکلتی را تجربه می‌کنند که برای اطلاع از پیش آگهی بودن برای بیماری، این درد‌ها باید بررسی شوند.

دکتر رضا شیاری فوق تخصص روماتولوژی اطفال در گفتگو با خبرنگار سینانیوز با بیان اینکه یکی از شایع‌ترین علل مراجعه به مراکز درمانی در سنین ۷ تا ۱۱ سالگی، دردهای عضلانی اسکلتی هستند گفت: طبق آمارهای ارائه شده ۲۰ تا ۲۵ درصد مراجعه کننده‌های به درمانگاههای روماتولوژی و ارتوپدی دردهای عضلانی اسکلتی دارند.
این فوق تخصص روماتولوژی اطفال با بیان اینکه معاینه بالینی و شرح حال دقیق به عنوان دو اصل مهم هستند که می‌توانند پزشک را به سمت تشخیص دقیق ببرد ادامه داد: در اکثر موارد علت این نوع درد‌ها مشکلات جدی به نظر نمی‌رسد ولی به دلیل اهیمتی که برخی از بیماری‌ها دارند ضرورت مراجعه به پزشک روماتولوژیست اطفال تاکید می‌شود.

وی یادآور شد: دردهایی که معمولا مطابق فعالیت ایجاد شده و با استراحت بهبود می‌یابند به طور دائمی نبوده و گاهی ایجاد می‌شود که معمولا ریشه یا منشا بدخیمی ندارند ولی دردهایی که در هنگام صبح یا متعاقب استراحت ایجاد می‌شود و نیز دردهایی که باعلائم سیستمیک مانند تورم مفاصل، بثورات پوستی و یا کاهش وزن همراه باشند نشان از اهمیت در پیشگیری و درمان دارند.
دکتر شیاری در پایان خاطر نشان کرد: مهم‌ترین نقش پزشک عمومی شناسایی موارد خوش خیم از بدخیم است که در موارد خوش خیم اطمینان دادن به خانواده و در موارد بدخیمی ارجاع سریع به متخصص مربوطه از اهمیت بالایی برخوردار است.

منبع:سینا نیوز