بیماری ازگود اشلاتر

 

بیماری ازگود اشلاتر (به انگلیسی: Osgood-Schlatter disease) یک بیماری مربوط به استخوان‌سازی بیش‌ازحد طبیعی در ناحیه برجستگی استخوان درشت نی است. معمولا بیماران از درد ناحیه مربوطه شاکی هستند(تصویر زیر).
 

 


 

بیماری ازگود اشلاتر در پسران و دختران یازده تا پانزده سال اتفاق می افتد. بیماری در پسران شیوع بیشتری نسبت به دخترها دارد. این بیماری با سطح فعالیت های فرد ارتباط دارد. در ورزشکاران شیوع بیماری به علت بالا بودن میزان فعالیت فرد بیشتر از افراد غیر ورزشکار است.


مکانیسم آسیب
 

علت بیماری به طور دقیق مشخص نیست اما می تواند در ارتباط با رشد سریع استخوان و ضربات باشد.در اکثر موارد مرحله ای از رشد سریع استخوانی پیش از شروع بیماری وجود دارد.

با توجه به اینکه تاندون عضله چهارسر ران که تاندون پاتلار نامیده می شود به برجستگی استخوان درشت نی اتصال می یابد کشش های تاندون پاتلار(مثلا به علت انقباض های شدید عضلات چهارسر)به ویژه در قسمت انتهایی آن به برجستگی درشت نی انتقال می یابد و باعث افزایش استخوان سازی در این نواحی می شود.استخوان سازی می تواند در قسمت پشت تاندون پاتلار نیز ایجاد گردد.


علایم و نشانه ها

 

-وجود درد در قسمت جلوی زانو

-برجستگی بیشتر از حد معمول در ناحیه برجستگی استخوان درشت نی

-حساسیت به لمس در ناحیه برجستگی استخوان درشت نی

-درد با فعالیت تشدید و با استراحت کاهش می یابد.

-انقباض مقاومتی عضله چهار سر باعث تشدید درد می گردد.

-افزایش درد به هنگام چهار زانو یا دو زانو نشستن و فعالیت هایی چون دویدن و پریدن.

-ضعف و آتروفی عضله چهار سرران در مراحل پیشرفته وجود دارد.

-رادیوگرافی برجسته شدن و گاها قطعه قطعه شدن برجستگی درشت نی را نشان می دهد.


 درمان

در بسیاری از موارد بیماری به طور خود به خود بهبود می یابد.درمان در گذشته شامل گچ گیری و یا آتل گیری بود ولی امروزه به دلیل عوارض بی حرکتی کامل به ویژه در ورزشکاران کنار گذاشته شده است.

درمان شامل موارد زیر است:

-کاهش سطح فعالیت ها به ویژه در زمان هایی که درد شدید است.

-کنترل فعالیت های روزمره جهت جلوگیری از فشار به ناحیه برجستگی استخوان درشت نی.

-پرهیزاز وضعیت های دردناک

-استفاده از یخ در مراحل حاد

-تمرینات کششی مناسب تحت نظارت متخصص ارتوپد و فیزیوتراپیست

-استفاده از وسایل محافظت کننده جهت جلوگیری از فشار به ناحیه برجستگی درشت نی

-استفاده از داروهای ضد التهابی تحت نظارت متخصص ارتوپد

-انجام جراحی که بیشتر در موارد کندگی برجستگی استخوان درشت نی مطرح است.


منبع: ابراهیم برزکار

از ریز تا درشت شکستگی استخوان

استخوان‌های شما خیلی محکم هستند اما چیزهای خیلی محکم هم ممکن است بشکنند. درست مثل یک مداد چوبی، استخوان‌ها اگر تحت فشار قرار گیرند، خم می‌شوند. اما اگر این فشار خیلی زیاد یا خیلی ناگهانی باشد، ممکن است استخوان‌ها بشکنند.
وقتی استخوانی می‌شکند به آن شکستگی یا ترک می‌گویند. راه‌های زیادی برای شکستن استخوان وجود دارد. این شکستگی ممکن است از یک ترک برداشتن یا به اصطلاح مو برداشتن جزئی باشد تا استخوانی که به دو تکه تقسیم می‌شود.

وقتی استخوانی می‌شکند چه اتفاقی می‌افتد؟

شکستگی استخوان درد دارد! برای افراد مختلف فرق می‌کند، اما این درد معمولاً مثل دردهای عمیقی است که از یک دل‌درد یا سردرد شدید احساس می‌کنید. این درد برای بعضی‌ها شدیدتر است مخصوصاً اگر شکستگی باز باشد. و اگر شکستگی کوچک باشد، ممکن است خیلی احساس درد نکنید.
 گاهی‌اوقات، بچه‌ها حتی نمی‌توانند بگویند که استخوانشان شکسته است. شکستن استخوان می‌تواند شوک زیادی به کل بدنتان وارد کند. کاملاً طبیعی است که پیام‌های قوی از قسمت‌های مختلف بدنتان دریافت کنید که اصلاً نزدیک قسمت شکسته هم نیستند. ممکن است احساس سرگیجه یا لرز کنید. بعضی‌ها حتی ممکن است گریه هم بکنند. بعضی‌ها هم بخاطر شوک ناشی از آن صدمه، همان لحظه هیچ دردی احساس نمی‌کنند.


مهمترین کاراها بعد از شکستگی استخوان


• آرامشتان را حفظ کنید.

• مطمئن شوید که فرد آسیب‌دیده کاملاً راحت و آرام باشد.

• به اورژانس زنگ بزنید.

بدترین کاری که برای استخوان شکسته می‌توانید انجام دهید این است که آن را حرکت دهید. این باعث آسیب زدن به آن فرد می‌شود و ممکن است صدمه را شدیدتر کند. درصورت شکسته شدن استخوان دست یا پا، یک بزرگتر باید محل آسیب‌دیده را محکم جایی نگه دارد.

یک نکته خیلی مهم:

اگر مطمئن نیستید که کدام استخوان شکسته است یا اگر فکر می‌کنید که استخوان گردن یا پشت آسیب دیده است، نباید فرد آسیب‌دیده را تکان دهید. منتظر بمانید تا یک متخصص از راه برسد.




انواع مختلف شکستگی استخوان

دکترها می‌توانند با نگاه کردن به ناحیه آسیب‌دیده تشخیص دهند که استخوانی شکسته است یا خیر. اما برای مطمئن شدن از این مسئله دستور رادیولوژی آن ناحیه از بدنتان را می‌دهد تا نوع شکستگی را نیز مشخص کند. انجام رادیولوژی برای قسمت شکسته بدنتان خیلی طول نمی‌کشد. اما اگر شکستگی از ناحیه در حال رشد استخوان باشد ممکن است در رادیولوژی مشخص نشود.
اگر دکتر تصور کند که شکستگی شما از این نوع است، حتی اگر رادیولوژی آن را نشان نداده باشد، به درمان آن می‌پردازد. استخوان بچه‌ها بیشتر خم می‌شود تا اینکه کامل بشکند زیرا استخوان آنها نرم‌تر است.
انواع شکستگی که بیشتر برای بچه‌ها اتفاق می افتد عبارتند از:

• شکستگی هلالی (Torus-Buckle): یک طرف استخوان خم می‌شود اما طرف دیگر استخوان صدمه‌ای نمی‌بیند.




• شکستگی ترکه سبز (Greenstick): در این شکستگی یک طرف استخوان می‌شکند و طرف دیگر آن خم می‌شود (این نوع شکستگی شبیه به این است که بخواهید یک ترکه سبز را بشکنید). استخوان‌های بالغ احتمال بیشتری برای شکستگی کامل دارند. همچنین اگر فشار وارد بر استخوان بچه‌ها زیاد باشد هم ممکن است دچار شکستگی کامل شوند.

شکستگی کامل نیز انواع مختلفی دارد که عبارتند از:

• شکستگی بسته (Closed): شکستگی که به پوست روی استخوان صدمه‌ای نمی‌زند.

• شکستگی باز یا مرکب (Open-Compound): شکستگی که در آن دو انتهای استخوان شکسته از پوست بیرون می‌زند (احتمال عفونت در این نوع شکستگی بیشتر است).

• شکستگی بدون جابجاشدگی (Non-displaced): استخوان به طور کامل می‌شکند اما دو تکه استخوان در جای خود و در امتداد یکدیگر باقی می‌مانند.

• شکستگی همراه با جابجاشدگی (Displaced): انتهای استخوان‌ها (در محل شکستگی) جدا می‌شوند و دیگر در امتداد یکدیگر قرار ندارند (که برای اطمینان از اینکه دو استخوان قبل از گچ گرفتن درست در کنار هم قرار گرفته‌اند نیاز به جراحی است).

سایر انواع شکستگی عبارتند از:

• شکستگی مویی (Hairline): یک شکستگی باریک در استخوان

• شکستگی تکی (Single): زمانی است که استخوان در یکجا شکسته می‌شود.

• شکستگی چند‌قطعه‌ای (Segmental): زمانی است که استخوان در بیش از یک قسمت شکسته می‌شود.

• شکستگی خرد‌شده (Comminuted): استخوان به بیش از یک تکه شکسته می‌شود یا خرد می‌شود.

انواع شکستگی استخوان




منبع: پورتال جوانان مردمان