تست نوار عصب و عضله

 

 


تست نوار عصب و عضله

 

نوار عصب و عضله (EMG-NCS) یکی از تست های تشخیصی بسیار دقیق در حیطه کاری متخصص طب فیزیکی و توانبخشی و متخصص درد می باشد .

تست نوار عصب یک بررسی تشخیصی برای پی بردن به عملکرد عصب های بدن و تشخیص بیماری های عصبی عضلانی است. بدن انسان یک مولد الکتریسیته است و هدف از تولید این الکتریسیته انتقال پیام ها بین مغز و دیگر اندام هاست. انتقال پیام هایی بصورت حس لمس، درد، فشار، گرما در پوست و دیگر حس هایی مثل دیدن، شنیدن و ...از اندام به مغز از طریق عصب انجام میشود. همچنین دستورات مغز به اندام ها برای انجام دادن کارهایی مثل حرکت دادن عضو از طریق ارسال پیام به وسیله عصب ها است.

مراحل تست نوار عصب و عضله

هدف از انجام تست نوار عصب و عضله بررسی کارکرد عصب و عضله است. این تست از مراحل مختلف تشکیل شده‌است. اما دو مرحله اصلی دارد:

  • مرحله هدایت عصبی نوار عصب و عضله

در این قسمت پزشک به اعصاب شما تحریک الکتریکی می‌دهد.

  • مرحله بررسی عضله نوار عصب و عضله

در این قسمت سوزنی در عضلات شما داخل می‌شود ولی تست دارویی در بدن شما تزریق نمی‌شود.

آیا انجام این تست دردناک است؟

هر دو قسمت اصلی این تست دردناک است. البته احساس درد یک تجربه شخصی است و برای بسیاری از بیماران درد ناشی از تست نوار عصب و عضله خفیف است و حتی بعضی از بیماران احساس درد نمی‌کنند. من موارد متعددی را دیده‌ام که بیمار در تمام مراحل تست در خواب طبیعی بوده‌ا‌ست. اما مواردی هم می‌باشد که بیماران از درد شدید شکایت داشته‌اند. در این موارد باید به پزشکی که نوار عصب emg را انجام می‌دهد اطلاع دهید. پزشک بر اساس مورد به تغییر نحوه انجام تست می‌پردازد.

البته بدیهی است که چنانچه این آزمایش به صورت کامل انجام نشود، نتیجه حاصله هم کامل نخواهد بود.

می‌توان برای جلوگیری از بروز درد یا کاهش شدت آن از داروهای آرام‌بخش و داروهایی از قبیل دیازپام کمک گرفت. این امر معمولاً در مورد بچه‌های بسیار بی‌قرار صادق است. اما در مورد بزرگسالان بکار نمی‌رود. همچنین استفاده از داروهای مسکن موضعی مثل لیدوکائین در این تست موردی ندارد.

 

منبع: متخصص طب فیزیکی و توانبخشی

 

نوار عصب و عضله ( الکترومیلوگرافی )


تست نوار عصب و عضله یک بررسی تشخیصی برای پی بردن به عملکرد عصب های بدن است. بدن انسان یک مولد الکتریسیته است و هدف از تولید این الکتریسیته انتقال پیام ها بین مغز و دیگر اندام هاست. انتقال پیام هایی بصورت حس لمس، درد، فشار، گرما در پوست و دیگر حسهایی مثل دیدن، شنیدن و ...از اندام به مغز از طریق عصب انجام میشود. همچنین دستورات مغز به اندام ها برای انجام دادن کارهایی مثل حرکت دادن عضو از طریق ارسال پیام بوسیله عصب ها است.

 



اعصاب این پیام ها را بصورت امواج الکتریکی منتقل میکنند دقیقاً مثل همان کاری که در سیم تلفن انجام میشود. وقتی عصب کار خود را به درستی انجام نمیدهد این انتقال پیام و انتقال امواج الکتریکی دچار اختلال میشود. روش هایی وجود دارد که به وسیله آنها میتوان شدت و سرعت و دیگر خصوصیات امواج الکتریکی که در طول عصب جریان دارند ثبت میشود. پزشک ارتوپد با بررسی این امواج میتواند در مورد بیماری های عصب به اطلاعات مفیدی دست پیدا کند. به این تست، الکترودیاگنوستیک Electrodiagnostic testing میگویند. دو نوع تست در این روش بکار برده میشود که عبارتند از

 

الکترومیوگرافی Electromyography EMG

مطالعه هدایت عصبی Nerve conduction studies NCS

این تست ها به توسط متخصص اعصاب یا فیزیوتراپ متخصص در این کار انجام میشود.

 

الکترومیوگرافی Electromyography چیست

 

عضلات، الکتریسیته تولید میکنند و در این روش فعالیت الکتریکی عضله بررسی میشود. سوزن های بسیار ظریفی از طریق پوست به داخل عضله مورد نظر فرستاده میشود تا از طریق آنها امواج الکتریکی تولید شده بوسیله عضله به دستگاه مخصوصی فرستاده شود. دستگاه، امواج الکتریکی جمع آوری شده را تقویت و سپس ثبت میکند.

 

کسی که تست نوار عصب و عضله را انجام میدهد از شما میخواهد تا گاهی عضله خود را شل کرده و گاهی آنرا منقبض کنید. در هر کدام این حالات امواج بخصوصی تولید میشود. ممکن است در حین فرو رفتن سوزن ها در پوست کمی درد ایجاد شود که بزودی از بین میرود همچنین بعد از خروج سوزن ها از پوست جای آنها تا چند روز ممکن است کمی سوزش داشته باشد. اگر از داروهایی که خون را رقیق میکند استفاده میکنید، بیماری ریوی دارید یا به علت بیماری زمینه ای خاصی خطر عفونت در بدن شما زیاد است این موارد را باید قبل از انجام تست به تست کننده بگویید. در روز انجام تست به پوست محل هیچ کرم یا لوسیونی نزنید. جواهر نبندید. معمولاً جواب تست بلافاصله بعد از انجام آن به شما داده میشود.

 

 

مطالعه هدایت عصبی Nerve conduction study NCS چیست

 

این تست را معمولاً همراه با تست قبلی انجام میدهند تا بفهمند آیا عصب خاصی به درستی کار میکند یا خیر. در این روش تست کننده چسب های مخصوص را در نقاط مختلفی روی پوست شما میچسباند. این نقاط در مسیر عصب مورد مطالعه هستند. در زیر این چسب ها تکه فلزی قرار دارد که به توسط سیمی به دستگاه متصل میشود. پس کار این چسب یا الکترودها جمع آوری اطلاعات الکتریکی از سطح پوست است.

 

دستگاه از طریق یکی از این الکترودها یک جریان الکتریکی ضعیف را به پوست شما وارد میکند. این جریان الکتریسیته از طریق پوست به عصب وارد شده و در طول آن حرکت میکند. در کمی بالاتر در مسیر عصب الکترود بعدی جریان الکتریکی رسیده را دریافت و ثبت میکند. سپس دستگاه بررسی میکند که چقدر زمان طی شده تا موج الکتریکی از نقطه اول به نقطه دوم برسد. به زبان دیگر سرعت هدایت امواج الکتریکی در داخل عصب بررسی میشود.

 

این سزعت هدایت معمولاً در حدود 200 کیلومتر در ساعت است. وقتی عصب به هر علتی خوب کار نمیکند ممکن است این سرعت هدایت کم شود. تست کننده با تغییر محل الکترود ها سعی میکند محل آسیب عصب را کشف کند. موقع وارد شدن جریان الکتریکی از الکترود اول به پوست یک احساس خفیف برق گرفتگی حس میشود که دردناک یا آزار دهنده نیست.

 

از این تست های الکترودیاگنوستیک در بیماری هایی مثل سندرم کارپال تونل یا سندرم فشار به عصب آلنا در مچ دست یا بررسی سیاتیک یا دردهای گردن که به دست تیر میکشد، در بررسی تاثیر دیابت روی اعصاب و یا در بررسی آسیب عصب بعد از ضرباتی که به اندام وارد میگردد و بسیاری بیماری های دیگر استفاده میشود. دقت این تست ها برای کشف مشکل همیشه زیاد نیست و گاهی اوقات با وجود بیماری در عصب ممکن است تست چیزی را نشان ندهد.

دقت تست تا حد زیادی بسته به کسی است که تست را انجام میدهد.



منبع: کلینیک آرمان

تنگی کانال نخاع گردنی


 

تنگی کانال نخاعی معمولا در طی زمان و به آهستگی ایجاد میشود. علت اینست که شایعترین علت تنگی کانال نخاعی دژنرسانس است و این وضعیت به آهستگی و با افزایش سن بیشتر میشود. علائم بیماری در موارد هرنی دیسک معمولا بصورت ناگهانی ایجاد میگردد.

تنگی کانال نخاع گردنی میتواند در ناحیه گردن ایجاد درد کند. گاهی هم اصلا دردی در گردن وجود ندارد. با این حال عمده علائم این بیماری علائم عصبی است که در اثر فشار به نخاع و یا فشار به ریشه های عصبی که از نخاع خارج میشوند بوجود میاید. در صورتی که خود نخاع تحت فشار قرار گیرد علائمی ایجاد میشود که به آن میلوپاتی میگویند.

 

2022 2

 فشار دیسک یا استخوان ها و تنگی کانال نخاعی را میتوان در ام آر آی گردن مشاهده کرد

 

معمولا اولین علائم میلوپاتی بدنبال تنگی کانال نخاع گردنی تغییر در طرز راه رفتن بیمار است. بسختی میتوان باور کرد مشکل گردن موجب تغییر در اندام تحتانی شود ولی باید دانست که تمام اعصاب مربوط به عضلات اندام تحتانی از گردن عبور میکنند و هر فشاری بر این اعصاب میتواند بر عملکرد عضلات اندام تحتانی و در نتیجه طرز راه رفتن موثر باشد. بتدریج عضلات اندام تحتانی دچار سفتی و اسپاسم شده و قدرت خود را از دست میدهند.

دست بیماران هم دچار مشکلاتی میشود. بیمار دچار احساس گزگز در دست شده و انجام حرکاتی مانند نوشتن و تایپ کردن مشکل میشود. توانایی مشت کردن دست و رها کردن آن هم بتدریج دچار اشکال میگردد.
وقتی فشار به نخاع گردنی در بالای گردن است عضلات شانه هم دچار مشکل میشوند. علائم آن میتواند بصورت لاغری و آتروفی عضله دلوئید و عضلات بالای کول (بالای استخوان کتف) باشد.

فشار به نخاع گردنی میتواند موجب اختلال در دفع ادرار و مدفوع هم بشود. در ابتدا که فشار کم است بیمار احساس میکند تند تند باید ادرار کند ولی ادرار کردن برای وی مشکل میشود. در حالات متوسط شدت خروج ادرار از مثانه کم شده و ادرار بصورت قطره قطره خارج میشود. این افراد برای مدفوع کردن باید فشار زیادی را به خود وارد کنند. در حالات شدید بیمار کنترل دفع ادرار و مدفوع خود را از دست خواهد داد و دچار بی اختیاری Incontinence میشود.

 

گاهی اوقات تنگی کانال نخاعی نه به علت فشار به نخاع که به علت تحت فشار قرار گرفتن ریشه های عصبی است که از ستون مهره گردنی در حال خارج شدن هستند. فشار بر این اعصاب میتواند موجب احساس درد تیرکشنده در گردن، بالا و پشت قفسه سینه، شانه، بازو، ساعد و دست شده و علائمی بصورت گزگز و خواب رفتگی در اندام فوقانی ایجاد کند.

 

تشخیص تنگی کانال نخاعی گردن

پزشک بعد از توجه به گفته های بیمار در مورد مشکلاتش وی را معاینه میکند. استفاده از روش های تصویربرداری مانندرادیوگرافی ساده ،سی تی اسکن و ام ار ای و همچنین کمک گرفتن از اللکترومیلوگرافی میتواند به تشخیص تنگی کانال نخاعی گردن کمک کند.
 



منبع: وبلاگ دکتر فروغ

سندرم تونل کارپال یا C.T.S

تعریف سندرم تونل کارپال :
تنگی کانال عصب مچ دست را سندرم تونل کارپال یا C.T.Sمی گویند. علایم بیماری زمانی بروز می کند که کانال عصبی که در ناحیه مچ دست قرار دارد تنگ می شود و باعث ایجاد فشار بر روی عصب مدیان مچ دست می شود.

علل و عوامل :

معمولا به دلیل استفاده بیش از حد از مچ دست به ویژه در موارد کارهای ظریف و تکراری ایجاد می شود و اصولا به دنبال انجام مکرر کارهایی که با دست و مچ انجام می شود علایم بروز می کند. شیوع این بیماری در خانمهای خانه دار، بین سنین 30-40 سال، کاربران کامپیوتر، نجاران، تصویرگران، کارگران، قصابها و مکانیکهای خودرو و رانندگان ماشینهای سنگین بیشتر است ؛ این اختلال همچنین متعاقب بعضی از بیماری ها به واسطه التهاب و تورمی که ایجاد می شود، نیز مشاهده می شود از جمله این بیماری ها می توان به دیابت، کم کاری غده تیروئید، روماتیسم های مفصلی، حاملگی، نارسایی کلیه، شکستگی ها و صدمات اشاره کرد.

علائم و نشانه ها :

1-درد
در انگشت شست، نشانه و میانی است به سمت ساعد و بازو هم کشیده می شود.
شب ها افزایش می یابد
با افزایش استفاده از دست مثل زمان رانندگی یا خواندن روزنامه درد مچ دست افزایش می یابد
با تکان دادن و فشار به کف همان دست کاهش می یابد
2- بی حسی و سوزش در انگشت شست، نشانه و میانی که به سمت ساعد و بازو کشیده می شود.

 
3- احساس فشار در یک یا هر دو دست که گاهی این علایم متوجه ساعد می شود در موارد شدیدتر حتی شانه ها هم درگیر می شوند.
4- فلج انگشتان شست، اشاره، میانی و نصف انگشت چهارم در بعضی موارد
5- عدم توانایی در گرفتن اشیاء و افتادن اشیا از دست
6- تغییر شکل ناخنها و خشکی پوست دست و انگشتان
7-حساسیت به سرما

 

تشخیص :

1-گرفتن تاریخچه بیماری که کمک بسیاری به تشخیص می کند
2- انجام معاینات فیزیکی توسط پزشک
4- در مواردی که بیمار علایم بالینی واضح نداشته باشد از ام.آر.آی جهت تشخیص بیماری استفاده می شود.

عوارض :

خطر التهاب تاندونها در بیمارانی که با وجود گرفتاری مچ دست و بروز علایم C.S.T به همان فعالیتهای سابق ادامه می دهند، وجود دارد افزایش فشار روی کانال کارپال و نرسیدن خون به این ناحیه موجب از دست دادن تحرک مچ دست و صدمات عصبی جدی و ماندگار می شود.

درمان :

هدف از درمان برطرف کردن فشار بر روی عصب مچ دست است به این منظور اقدامات زیر از سوی کادردرمانی به شما پیشنهاد می شود :
درمان دارویی :
شامل ضد التهاب های استروئیدی مثل کورتون ها و غیراستروئیدی مثل ایبوبروفن، دیکلوفناک و پیروکسیکام می شود باید توجه باشید که :
 


 

 
در صورت استفاده از داروهای ضد التهاب استروئیدی خوراکی، معده نباید خالی باشد و در صورت تجویز پزشک باید با آنتی اسید و آب فراوان میل شود.


 

ممکن است به شما توصیه شود که یک داروی کورتونی را به درون کانال مچ دست تزریق کنید پس از تزریق باید حداقل تا 24 ساعت استراحت داشته باشید.


 

افراد بالای 65 سال بیش از 7 روز نباید از داروهای ضد التهابی غیراستروئیدی بدون تجویز پزشک استفاده کنند



 

درمان جراحی :

در صورتی که با اقدامات غیرجراحی مشکل برطرف نشود، نیاز به جراحی مطرح می شود جراحی معمولا علائم را بر طرف می کند به ویژه زمانی که عصب دچار آسیب دائمی نشده باشد در این عمل جراحی رباطی که بر روی عصب مدیان مچ دست می گذرد برش داده می شود و بدینوسیله فشار روی عصب و مچ دست برداشته می شود.

پیشگیری :

در صورتی که شما به کاری مشغول هستید که مکررا با دست انجام داده می شود اطمینان حاصل کنید که مچ شما در زمان کار در وضعیت راحتی قرار گرفته است و در طول کار، فواصل استراحت منظم داشته باشید.

 

 

منبع: وبلاگ دکتر فروغ

نحوه انجام نوار عصب و عضله

مشاهده فیلم آموزشی 


بر روی لینک زیر کلیک کنید 



کاربرد انجام نوار عصب و عضله

مشاهده فیلم آموزشی 


بر روی لینک زیر کلیک کنید 




درد پس از جراحی باز دیسک کمر

درد پس از جراحی باز دیسک کمر


درد پس از جراحی باز دیسک کمر


درد پس از جراحی دیسک علل متعددی دارد از لحاظ زمانی میتوان آنرا بصورت زیر دسته بندی کرد:

۱. اگر بیمار بلافاصله پس از عمل هنوز درد دارد:

۱. اشکالات تشخیصی:

بعنوان مثال عصب سیاتیک در تعداد زیادی از افراد از بین عضلهای عبور می کند بنام پیریفورمیس که علائم شبیه به فشار دیسک به عصب را می دهد. عدم توجه به این مطلب باعث جراحی غیر ضروری دیسک و عدم بهبود بیمار می شود.

۲. مشکلات عمل جراحی

۳. آسیب قبلی عصب

(بیمار دیر مراجعه نموده و دیسک آسیب زیادی به عصب زده . این مورد با انجام نوار عصب و عضله مشخص میشود.)


۲. درد پس از عمل کم شده و بعد از چند هفته پیدا شود:

عفونت


۳. درد چند ماه بعد پیدا شود:

دیسک جدید

التهاب ریشه های دستکاری شده

سفتی بافتهای نرم


۴. چند سال بعد:

تنگی نخاع

جابجائی مهره ها

ورزشهای بعد از عمل جراحی ستون فقرات بسیار اختصاصی می باشند و فقط با نظر پزشک معالج و متخصص طب فیزیکی انجام شود وگرنه ممکن است باعث آسیب ستون فقرات شوند. عدم انجام ورزش و بی حرکتی طولانی نیز باعث ایجاد چسبندگی در ستون فقرات می شود.


منبع: وبلاگ دکتر دانش طلب

شکستگی گردن

شکستگی گردن

ستون مهره ی گردنی شامل هفت مهره است. شکستگی هر کدام از این مهره ها را شکستگی گردن می گویند.

شکستگی گردن معمولاً بر اثر ضربات بسیار شدید اتفاق می افتد.

این چنین ضرباتی معمولاً در تصادفات رانندگی یا سقوط از ارتفاع دیده می شود.

در حین فعالیت های ورزشی هم ممکن است فرد دچار شکستگی مهره های گردنی شود؛ مثلاً افتادن یک ژیمیناست از روی حلقه در حین پشتک زدن یا به زمین خوردن یک سوارکار از اسب یا برخورد سر یک شناگر هنگام شیرجه زدن به کف استخر کم عمق همگی می توانند موجب شکستگی مهره ی گردنی شوند.

شکستگی گردن

خطرناک ترین عارضه ی شکستگی مهره های گردن، آسیب نخاع است. نخاع از داخل ستون مهره ی گردنی عبور می کند و شکستگی مهره می تواند به نخاع گردنی آسیب وارد کند. این آسیب می تواند موجب فلج هر چهار دست و پا و حتی مرگ شود.

مکانیسم های مختلف شکستگی ستون فقرات گردنی در شکل های روبرو و زیر آمده است.



اقدامات اورژانس در مواجهه با بیمار دچار شکستگی گردن:

در هر بیماری که دچار آسیب شدید بدنی به دنبال ضربه های ذکر شده گردیده است قبل از هر گونه حرکت دادن بیمار، باید گردن بی حرکت شود.

این امر به خصوص در مورد بیماران بیهوش شده باید رعایت شود. در هر کدام از این بیماران ممکن است شکستگی گردن وجود داشته باشد. در صورت وجود شکستگی، هر گونه حرکت در گردن ممکن است موجب آسیب های جبران ناپذیر به نخاع شود.

پرسنل اورژانس به محض مواجهه با چنین بیماری ابتدا گردنبند مخصوصی را به دور گردن بیمار می بندند و سپس وی را به آمبولانس منتقل می کنند.


تا وقتی بیمار در بیمارستان از ناحیه ی گردن عکس بگیرد و پزشک از سلامت ستون مهره گردنی مطمئن نشود این گردنبند به گردن بیمار، بسته باقی می ماند. پزشک برای تشخیص این شکستگی ها از رادیوگرافی معمولی و سی تی اسکن استفاده می کند و برای بررسی آسیب احتمالی نخاع ممکن است از "ام آر آی" استفاده کند.



درمان شکستگی های گردن:

درمان، بسته به این که شکستگی در کدام یک از مهره های گردنی ایجاد شده و شکل و شدت شکستگی چگونه است متفاوت می باشد.

شکستگی گردن

شکستگی های خفیف ممکن است با پوشیدن یک بریس گردنی به مدت 6 تا 8 هفته بهبود یابند ولی شکستگی های شدید معمولاً نیاز به عمل جراحی دارند.



پیشگیری:

با رعایت موارد زیر، می توانید احتمال شکستگی مهره های گردن را کم کنید:

* همیشه در اتومبیل از کمربند ایمنی استفاده کنید.

* هیچ وقت در استخرهای کم عمق شیرجه نزنید.

* در حین ورزش های پُرتحرک از وسایل و تجهیزات مناسب استفاده کنید.

منبع: تبیان

فیزیوتراپی و درمان فتق دیسک کمر

 

فیزیوتراپی و درمان فتق دیسک کمر

 

فتق دیسک مهره در ناحیه گردن و کمر بسیار شایع است. علت شیوع در این ۲ ناحیه نسبت ضخامت دیسک به ارتفاع مهره است. در ناحیه گردن و کمر ضخامت دیسک از جاهای دیگر مهره های پشت بیشتر است در نتیجه فضای بین مهره ها زیاد است و دامنه حرکت بالاست و مهره ها از ثبات مناسبی برخوردار نیستند.

 
 


لیگامان های طولی خلفی بلند هم وقتی به کمر می رسند ضخامتشان کم می شود. پارگی دیسک زمانی رخ می دهد که به طرف جلو یا چپ و راست خم شده ایم. در این هنگام گودی کمر کم می شود و بالطبع مهره ها آسیب پذیرتر هم می شوند. اگر دیسک به صورت فتق باشد درمان چندان مشکل نیست ولی وقتی یک تکه از دیسک کنده شود و داخل کانال بیفتد، ممکن است درمان جراحی نیز لازم باشد.

 برای بهبود دردهای ناشی از دیسک کمر و درمان دیسک کمر با ورزش لازم نیست تمرینات هوازی شدید انجام دهید یا وزنه‌های سنگین بلند کنید- برای این منظور انجام تمرینات هوازی ملایم و حرکات کششی ساده کفایت می‌کند و می‌تواند در کنترل درد ناشی از بیرون‌زدگی دیسک کمر بسیار موثر باشد.

در فتق دیسک کمر عضلات کمری به اسپاسم فرو می روند و گودی کمر کمتر و تقریبا صاف می شود پس فیزیوتراپ باید تلاش کند تا اسپاسم عضلات را از بین ببرد. بیمار را به صورت طاق باز و روی شکم خوابانده و دست ها را در پهلو قرار می دهیم و به بیمار می گوییم نفس عمیق بکشد و نفس را در سینه نگه دارد و بعد آهسته نفس را از دهان بیرون دهد. با این تنفس عمیق و آرام شکم حرکت می کند و عضلاتی که باعث سفتی ناحیه کمر شده بودند بدون اینکه روی کمر فشار وارد آید شل می شوند.

 

به این ترتیب عضلات ناحیه کمر را به طور غیرمستقیم آزاد می کنیم. (معمولا با یک جلسه فیزیوتراپی مشکل بیمار حل می شود) در مرحله دوم به بیمار می گوییم در همان حالت خوابیده آرنج را خم کند و کف دست ها را روی زمین قرار داده، سپس به اندازه بازو بلند شود و تاکید می کنیم که عضلات لگن و ستون فقرات را وارد انقباض نکند و از ۱۰۰۱ تا ۱۰۱۰ بشمارد.

 

 

در مرحله بعد از بیمار می خواهیم کف دست ها را روی زمین قرار دهد و بنشیند تا گودی کمر را به ۳۰ درجه برساند. این کار را باید به طور مرتب انجام دهند. همان طور که می دانیم فتق دیسک کمر جانبی پشتی است و با فیزیوتراپی فتق را به طرف جلو می فرستیم. این اعمال کاملا بی خطر هستند. ۷۰ تا ۸۰ درصد کمردردها به راحتی درمان می شوند و نیازی به عمل جراحی ندارند.
 

 اگر فتق دیسک کمر درمان نشود به درد مزمن تبدیل می شود. در نوع مزمن، بیمار دچار مشکلات روحی روانی نیز می شود و آستانه درد بیمار آنقدر پایین می آید که حتما نیاز به داروهای آرام بخش و خواب پیدا می کند. تمرین های درست فیزیوتراپ وقتی است که درد به تدریج کم شده و به طرف مرکز حرکت کند یعنی اگر درد بیمار در ناحیه پاست به زانو و سپس به کمر برسد. وخیم ترین وضعیت در تمرین های نادرست وقتی است که کمر بهبودیافته و درد پا شروع شود.

 


اگر درد بیمار بیش از ۳ ماه طول بکشد یعنی مزمن شده است و درمان هم به مراتب سخت تر می شود. متاسفانه بعد از ۳ ماه عضلات آتروفی شده و شاهد تغییر فرم در پا خواهیم بود.

 

 

منبع: وبلاگ دکتر حیدریان

 

آرتروز گردن


آرتروز گردن

آرتروز گردن يكي از بيماري‌هايي است كه بايد به درمان آن توجه كرد. معمولا در افرادي كه دچار آرتروز مي‌شوند، درد از گردن شروع شده و گاهي تا بازو هم ادامه پيدا مي‌كند. حتي گاهي هنگام مطالعه، رانندگي زياد يا كار با كامپيوتر درد از ناحيه گردن شروع شده و تا نوك انگشتان ادامه مي‌يابد.

البته بايد مراقب دردهاي بازو و دست بود تا مربوط به قلب نباشد، چرا كه ريشه‌هاي عصبي كه از گردن بيرون مي‌آيد تا دست ادامه دارد.

اما علت اصلي بروز آرتروز گردن اين است كه حركت‌هاي ناگهاني زياد به گردن مي‌دهيم يا گردن‌مان را در يك وضعيت به مدت طولاني ثابت نگه مي‌داريم.

گردن عضوي است كه بايد ورزش داده شود؛ براي پيشگيري از بروز آرتروز بايد ورزش منظم و مرتب داشته باشيم و بخصوص حركات به 4 جهت اصلي را بايد در دستور كار قرار دهيم.

آرتروز طي سال‌ها ايجاد مي‌شود؛ غضروف‌ها پير مي‌شود و آرتروز به‌وجود مي‌آيد و ما با حركت‌هاي ناگهاني و برداشتن جسم‌هاي سنگين باعث تشديد آن مي‌شويم. براي جلوگيري از ابتلا به آرتروز گردن بايد نكاتي را مورد توجه قرار دهيم، از جمله اين كه سيگار نكشيم، بالش كوتاه زير سر بگذاريم و اگر درد گردن‌مان بسيار شديد بود با پزشك مشورت كنيم چرا كه شايد احتياج به درمان و مصرف دارو و فيزيوتراپي داشته باشد.


منبع: کنجکاو

بیماریهای مهره ای گردن


بیماریهایی که مهره های گردنی و دیسک بین مهره ای را در گیر می کند به دسته های مختلفی تقسیم می شوند. از جمله این بیماریها آرتروز گردنی و یا استئوآرتریت و بیرون زدگی دیسک بین مهره ای می شوند.

از جمله این بیماریها آرتروز گردنی و یا استئوآرتریت و بیرون زدگی دیسک بین مهره ای می باشد . آرتروز گردنی ناشی از تغییرات تخریبی در ستون فقرات می باشد . این تغییرات در تمامی افراد بالالی 50 سال دیده می شود . شروع این تغییرات ابتدا در دیسک های بین مهره ای است که اینها به طور ثانوی موجب درگیری مفاصل بین مهره ای خلفی می شوند و در نتیجه علایمی مانند درد و سفتی گردن و گاهی علایم ناشی از اختلال در عملکرد اندام فوقانی رخ می دهد. تغییرات تخربی می تواند ناشی از صدمات وارده به مهره ها و یا تظاهری از فرایند فرسودگی و ناشی از یک روند طبیعی باشد.
شیوع جابجایی دیسک بین مهره ای در ستون فقرات گردنی در مقایسه با ناحیه کمر بسیار کمتر است . در صورت وقوع به صورت درد و سفتی گردن ، و اغلب همراه با تظاهرات عصبی در دست ها و علایم ناشی از تحت فشار بودن طناب نخاعی تظاهر می کند . هنگام بروز فتق دیسک ، قسمتی از ماده ژلاتینی وسط دیسک از محلی که لایه خارجی دیسک پاره شده است بیرون می زند . این پارگی معمولا در قسمت خلفی جانبی که ضعیف ترین قسمت لایه خارجی دیسک است رخ می دهد . علایم ناشی از آن به میزان این بیرون زدگی و میزان فشاری که بر روی آن قسمت وارد می کند بستگی دارد . بیرون زدگی دیسک موجب تشدید روند تخریبی هم شده و زمینه را جهت بروز استئوآرتریت در سالهای بعد فراهم خواهد کرد.


منبع: نیک صالحی

درمان دیسک گردن با گردن بندهای طبی

استفاده از گردن بندهای طبی فقط به مدت ۲ هفته مجاز است


گردن بندهای طبی مثل کمربندهای طبی برای استفاده طولانی مدت ساخته نشده اند و استفاده درازمدت از این وسایل به ضرر بیمار است.

استفاده طولانی مدت از این گردن بندها باعث ضعف عضلانی و آسیب بیشتر به گردن می شود. زیرا در درازمدت عضلات گردن ضعیف تر و در برابر فشار آسیب پذیرتر می شود. بنابراین استفاده از کمربند طبی یا گردن بند طبی فقط به مدت ۲ هفته تجویز می شود و نه بیشتر.

نکته اینجاست که نوع نرم این گردن بندها که مردم تمایل بیشتری به استفاده از آن دارند فقط خاصیت گرم کردن موضعی گردن را دارد.


منبع: سلامت نیوز

فتق دیسک بین مهره ای گردن

فتق دیسک بین مهره ای گردن قابل درمان است


بیماری های اسکلتی، عضلانی در جوامع امروزی بسیار شایع است. توسعه فناوری های نوین، تغییر شیوه زندگی، توسعه وسایل حمل و نقل و بی تحرکی انسان ها باعث شده این دسته از بیماری ها هزینه درمانی سنگینی را بر بخش بهداشت کشورهای جهان تحمیل کند.به گفته سازمان بهداشت جهانی بیماری های اسکلتی عضلانی شامل پوکی استخوان، آرتریت روماتوئید و بیماری های دردناک ناحیه کمر و گردن میلیون ها نفر را در سراسر جهان به درمانگاه ها و نزد پزشکان می کشاند و جراحی و شیوه های درمانی اعمال شده روی آن ها سرمایه های فراوانی را به خود اختصاص می دهد.یکی از این بیماری ها که به علت رواج پشت میزنشینی و استفاده بی رویه از رایانه در کشور ما شایع شده است فتق دیسک بین مهره های گردنی است که درباره آن با یکی از متخصصان کشور گفت وگو کرده ایم.

دیسک گردن یا فتق دیسک گردن

این بیماری در واقع بخشی از فرآیند پیری اسکلت بدن است ولی از آن جا که گردن کمتر از کمر متحمل وزن است کمتر دچار آرتروز یا فتق دیسک می شود. دکتر فرزاد امیدی کاشانی متخصص ارتوپدی و فوق تخصص جراحی ستون فقرات با اشاره به این نکته می گوید: اصطلاح دیسک گردن یا کمر که بین عامه مردم رواج دارد، اشتباه است زیرا دیسک داشتن بیماری نیست و دیسک چیزی است که همه ما داریم. این فتق دیسک بین مهره های گردن یا کمر است که عارضه است.خود دیسک نسج طبیعی بین مهره های گردن یا کمر است که باید وجود داشته باشد.بنابراین علایمی که ذکر می کنیم مربوط به فتق دیسک بین مهره ای است. در ناحیه گردن، ۷ مهره داریم که ۲ مهره بالا دیسک ندارد و شایع ترین محل فتق، قسمت پایین گردن است.این بیماری چنان که ذکر شد، وابسته به سن است و هر قدر سن بالاتر برود، احتمال ابتلا به آن بیشتر می شود. دسته ای از افراد ممکن است زودتر به آن مبتلا شوند. مثل افرادی که به علت حرفه خود گردنشان به مدت طولانی در یک حالت ثابت قرار دارد.خیاط ها، جراح ها، بناها و نقاش ها که مجبورند گردنشان را ثابت نگه دارند یا سرشان را به هنگام کار بالاتر از بدن بگیرند ممکن است زودتر به این بیماری دچار شوند.


علایم بیماری


بیشتر بیماران ممکن است در اثر ابتلا به این بیماری با ۳ دسته علایم مواجه شوند دسته اول علایم موضعی ناحیه گردن شامل درد، محدود شدن حرکات گردن، درد در بین شانه ها و کشیده شدن آن تا قاعده جمجمه است. گاهی فتق دیسک روی ریشه های عصبی که از کنار آن رد می شود، فشار وارد می کند و بیمار دچار علایم ریشه ای می شود. این علایم به صورت گزگز و مورمور در انگشتان دست است. گاهی بیمار از درد و ضعف عضلانی در ناحیه باز و یا شانه شکایت می کند و گز گز و مور مور را هم در انگشتان احساس می کند. در نهایت ممکن است دیسکی که دچار عارضه شده روی نخاع فشار وارد کند که در این صورت عارضه خطرناک است زیرا ممکن است به نخاع آسیب بزند و فرد را ویلچرنشین کند. در واقع تفاوت فتق دیسک بین مهره ای کمر و گردن این است که در گردن ما با مشکل تحت فشار قرار گرفتن نخاع رو به رو هستیم در حالی که در کمر، فتق دیسک به ریشه های عصبی فشار می آورد و نخاع در آن ناحیه وجود ندارد.به گفته دکتر امیدی کاشانی علایم دیررس بیماری شامل بی اختیاری ادرار و مدفوع یا فلجی کامل است که بهبودی بیمار در این مرحله امکان پذیر نیست اما با تشخیص علایم زودرس زودتر می توان به درمان اقدام کرد.


علایم زودرس بیماری


از مهم ترین علایم دیسک گردن است که بیمار نمی تواند حرکات ظریفی را که قبلا با دست انجام می داده است، انجام بدهد، به عنوان مثال دستخط خوب بیمار حالا ناخوانا شده یا در بستن دکمه های لباس ناتوان شده است . گاهی بیمار به هنگام راه رفتن تلوتلو می خورد یا کاری را که قبلا با دست چپ خوب انجام می داده است، حالا نمی تواند به همان خوبی انجام بدهد. پزشک متخصص در ابتدا با معاینه بالینی و گرفتن شرح حال بیمار عارضه را تشخیص می دهد و برای تایید تشخیص می تواند رادیوگرافی، ام آر آی یا سی تی اسکن را تجویز کند. نکته این جاست که تشخیص اصلی بررسی های پاراکلینیکی نیست بلکه معاینه بالینی و شرح حال بیمار اهمیت بالایی دارد.


درمان


مانند بیشتر بیماری های اسکلتی- عضلانی تغییر شیوه زندگی اولین قدم برای درمان است. تغییر وضعیت گردن اولین اصل است و کار پرخطری که فرد داشته و باعث بیماری شده است باید در ساعات محدودی انجام شود. آموزش بیمار برای این که گردنش کمتر تحت فشار قرار بگیرد اصل بسیار اساسی در این زمینه است و هم زمان داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی مثل بروفن و ناپروکسن به تسکین درد بیمار کمک می کند. گاهی داروهای شل کننده عضلات تجویز می شود و در موارد شدیدتر ممکن است کورتن تجویز شود.هم چنین تقویت عضلانی با کشش عضلات گردن با فیزیوتراپی در درمان عارضه نقش موثری دارد. فیزیوتراپی ، اصلاح شیوه زندگی و مصرف دارو به مبتلایان به این بیماری کمک می کند تا به میزان ۷۰ تا ۸۰ درصد از بیماری نجات پیدا کنند. به این ترتیب که دیسکی که بیرون زده به تدریج آبش را از دست می دهد و دوباره به جای اولش بر می گردد. بنابراین این تصور که فتق دیسک بین مهره ای گردن یک بیماری برای تمام عمر است، اشتباه است و دسته زیادی از بیماران بهبود پیدا می کنند.

جراحی آری یا نه

دکتر فرزاد کاشانی از جراحی فتق دیسک بین مهره ای گردن به عنوان یکی از بهترین جراحی های ارتوپدی با نتایج خوب یاد می کند و می افزاید: به طور معمول نتیجه این جراحی در صورتی که بیمار مناسب انتخاب شود و جراح تکنیک مناسبی به کار ببرد تا ۹۵ درصد رضایت بخش و بیمار بسیار راضی است. ناگفته نماند که در ۸۰ درصد موارد نیاز به عمل پیدا نمی شود و فیزیوتراپی ، اصلاح شیوه زندگی و مصرف داروها، بیمار را از انجام عمل جراحی بی نیاز می کند.بیماری که حداقل ۶ هفته درمان طبی را انجام و مقاومت نشان داده یا بیماری که دچار علایم نخاعی شده باشد کاندید عمل جراحی است.نکته این جاست که عمل دیرهنگام برای بیمارانی که سال هاست درد دارند ممکن است نتیجه رضایت بخشی نداشته باشد هم چنانکه جراحی زودهنگام ثمربخش نیست. بنابراین برای جراحی باید به موقع تصمیم گرفته شود بنابراین قانون کلی در دیسک گردن و کمر این است که در عین این که نباید جراحی را زود انجام داد، خیلی دیر هم نباید اقدام کرد چون ممکن است نفعی به حال بیمار نداشته باشد.

در جراحی ازناحیه جلوی گردن با یک برش ۲ تا ۳ سانتی دیسک معیوب از جلوی گردن برداشته و پروتز جایگزین آن می شود. در گذشته از بدن خود بیمار استخوان گذاشته می شد اما در حال حاضر دیسک مصنوعی به جای دیسک معیوب قرار داده می شود، استفاده از پروتز باعث می شود محدودیت حرکتی برای بیمار به وجود نیاید و بتواند گردنش را به خوبی حرکت دهد.این عمل مانند هر عمل جراحی دیگری عارضه دارد و شایع ترین آن بلع دردناک است . از آن جا که جراحی کنار مری انجام می شود بیمار تا مدت ها به هنگام غذا خوردن ، احساس درد می کند. گاهی صدای بیمار به علت آسیب دیدن عصب صوتی تغییر می کند اما در طول زمان بهتر می شود. عفونت و آسیب به عصب و نخاع هم ممکن است روی دهد اما با وجود تجهیزات امروزی در اتاق های عمل، این آسیب ها به ندرت رخ می دهد و نگرانی از این بابت وجود ندارد.

نکته قابل ذکر این است که بعضی بیماری های زمینه ای در بروز فتق دیسک بین مهره ای گردن نقش دارد مثل ابتلا به آرتریت روماتوئید . خوب است بدانید فتق دیسک بین مهره ای ۲ نوع نرم و سفت دارد و بیشتر نوع نرم آن شایع است. در نوع نرم خود دیسک به نخاع فشار می آورد اما در نوع سخت استخوان هایی که دچار آرتروز شده است به نخاع فشار می آورد. از این بیماری تحت عنوان آرتروز هم یاد می کنند اما در واقع همان فتق دیسک بین مهره ای گردن است. سابقه شکستگی گردن، بیماری های مادرزادی، اتصال مهره های گردنی به یکدیگر، انحنای مهره های گردنی، سابقه عمل جراحی و مشکلاتی از این دست در برخی موارد در بروز عارضه نقش دارد.

 

چرا به دیسک گردن مبتلا می شویم؟


چرا به دیسک گردن مبتلا می شویم؟



انسان ها شغل های متعددی دارند و برای انجام بعضی از اعمال باید به مدت طولانی برای انجام آن خود را با شرایط تطبیق دهند. برای فهم بهتر به چند نمونه اشاره می کنیم.

در صاحبان مشاغلی مثل دندان پزشکی، حروف نگاری، کاربران طولانی مدت رایانه که لازم است برای تمرکز و دیدن یک محل خاص مدت ها سر و گردن را در وضعیت نامناسبی قرار دهند یا مشاغلی که لرزش طولانی به گردن وارد می کنند مانند کارگرانی که با دریل زمین را سوراخ می کنند، به مدت طولانی نیروی زیادی به سر و گردن وارد می شود و به آن صدمه می خورد.

یکی از ورزش های کلاسیک در فرهنگ ما، کشتی است. کشتی گیران به دلیل وضعیت خاص هنگام کشتی گرفتن مثل پل زدن و انجام بعضی از فن ها، فشار زیادی به ستون فقرات گردنی شان وارد می کنند. به همین دلیل قبل از انتخاب ورزش کشتی بهتر است قوس کانال ستون فقرات از نظر استاندارد بررسی شود تا اگر در اثر آسیب، کانال کمی تنگ تر شود، عارضه چندانی پدید نیاید.

برخی از افراد هم به طور مادرزادی دچار ناهنجاری های ستون فقرات هستند.


تشخیص

وقتی علایم و نشانه ها، دیسک گردن را نشان می دهد، باید بررسی های تکمیلی آغاز شود. رادیوگرافی ساده، ام آرآی و نوار عصب اطلاعات بیشتری می دهد و با کنار هم قرار دادن یافته ها، تصمیم درستی نیز برای درمان گرفته می شود.


درمان نگهدارنده:

با رعایت نکته های بسیار ساده و جزیی می توان بیماری را درمان کرد. در بیرون زدگی دیسک، بلافاصله سیستم التهابی بدن فعال می شود و بدن هم به طور خودکار آن را خنثی می کند. دیسک گردن یک بیماری خودمحدودشونده است و با مداخلات بهینه سازی فرایند شغلی و وضعیت های مناسب هنگام کار بهبود حاصل می شود. بی حرکت نگه داشتن گردن بسیار مفید است زیرا فشار وارده کمتر می شود و به مرور بیرون زدگی سر جای اول خود برمی گردد. برای این کار گردنبندهای طبی وجود دارد. همچنین برای تقویت عضلات و قوی تر کردن آن مانورهای ورزشی کمک می کند تا روند سریع تر طی شود.


درمان جراحی:

اگر بعد از درمان های نگهدارنده همچنان علایم بیماری ادامه یابد، درمان جراحی ضرورت می یابد اما چه بیمارانی به جراحی نیاز دارند؟

افرادی که نقص پیشرونده دارند یعنی دیسک گردن آنقدر شدید است که حتی در راه رفتن نیز دچار مشکل شده اند و احساس می کنند هنگام راه رفتن، روی برف یا روی ابر قدم برمی دارند یا زمین می خورند و دست هایشان قدرت انجام هیچ کاری ندارد و دچار نقص عصبی شده اند.

گروهی که هیچ علایم عصبی ندارند، فقط از درد شدید و ناتوان کننده رنج می برند و به درمان باوجود همه اقدام ها پاسخ نمی دهند و شدت درد باعث افت کیفیت زندگی شان شده است.

برای برگرداندن بیمارانی که کاملا با استراحت بهبود می یابند ولی وقتی به محل کارشان بازمی گردند، دوباره همه علایم آغاز می شود، به جامعه و از سرگیری زندگی روزمره و عادی، اقدامات جراحی ضرورت می یابد.


دیسک گردن


دیسک گردن

بیماری دیسک گردن، مختص زندگی شهرنشینی است. در همه انسان ها فرایند فرسایشی دیسک بین ستون مهره ها از سن ۳۰ تا ۴۰ سالگی آغاز می شود و دیسک به تدریج آب خود را از دست می دهد و علاوه بر اینکه ارتفاع آن کاهش می یابد، انعطاف پذیری اش نیز کمتر می شود. عواملی هم که به این فرسایش سرعت می بخشند و باعث بروز بیماری دردناک و ناتوان کننده ای به نام دیسک گردن می شوند.

گردن به قسمتی از بدن مهره داران گفته می شود که بین سروتنه قرار می گیرد و شامل نسج نرم در بیرون و ستون فقرات گردنی و بخشی از نخاع در قسمت وسط آن است. وزن سر را ستون مهره و بخشی از آن را نیز عضلات اطراف تحمل می کنند.

ستون فقرات گردنی، برخلاف دیگر مهره های بدن که حرکت کمی در کنار یکدیگر دارند، کاملا متحرک است، بنابراین بیشترین میزان چرخش و حرکات به جلو و عقب را در گردن مشاهده می کنیم.

گردن از ۷ مهره و ۸ ریشه عصبی تشکیل شده است. این ۸ ریشه کنترل تنفس، حرکات سر روی بدن و حرکات دست را بر عهده دارند و بین هر ۲ مهره، دیسک قرار گرفته است.

ساختمان دیسک از یک حلقه بیرونی و یک هسته مرکزی تشکیل شده است. در اثر ساییدگی دیسک، به تدریج حلقه احاطه کننده پاره می شود و هسته مرکزی از محل پارگی بیرون می زند. به این برجستگی، فتق دیسک بین مهره ای می گویند که باعث فشار روی ریشه های عصبی و پدیده درد آغاز می شود. درد ناشی از دیسک، به دو شکل بروز می کند.



● درد مکانیکی

این نوع درد، موضعی است و در خود ستون فقرات احساس می شود یا اینکه خیلی نزدیک مهره هاست. بیمار هنگام صبح و برخاستن از خواب، دردی احساس نمی کند و به تدریج و با افزایش فعالیت روزانه، بر شدت آن افزوده می شود به طوری که شب هنگام به اوج خود می رسد.



● درد انتشاری

دردهای ریشه ای یا انتشاری معمولا در ناحیه دست احساس می شوند یعنی می توانند در شانه، بازو، ساعد و کف دست باشند. این نوع درد در بالای دست به صورت احساس برق گرفتگی و کوفتگی است و هرچه بیشتر به نوک انگشتان نزدیک تر می شویم، از میزان آن کاسته و علایم بی حسی آشکار می شود یعنی وقتی بین انگشت سبابه و شست بیمار کاغذی قرار می دهیم، به راحتی می توانیم کاغذ را از بین انگشتانش خارج کنیم.
پزشک از روی انگشت بی حس شده می تواند پی ببرد که آسیب به کدام ریشه عصبی وارد شده مثلا بی حسی انگشت وسط به معنای صدمه روی ریشه هفتم و بی حسی انگشت کوچک، نشانه صدمه به ریشه هشتم گردن است.


منبع: سایت آفتاب

علائم دیسک گردن


علائم دیسک گردن


درد گردن و سوزش بین دو کتف از علائم دیسک گردن است.
  

درد گردن، سوزش بین دو کتف و احساس کاهش قدرت دستها را از علائم دیسک گردن است و توصیه می‎شود کاربران کامپیوتر و افرادی با مشاغلی که سرشان در یک وضعیت قرار دارد با انجام ورزشهای ایزومتریک گردن از بروز دیسک گردن جلوگیری کنند.

دیسک گردن یک غضروف بین مفصلی دو مهره مجاور گردن را شامل می‌شود که در اثر فشارهای مکانیکی و حرکات ایجاد شده،‌ به تدریج دیسک‌های گردن دچار تغییراتی شده که از حالت نرمال خود خارج و در نهایت سبب بیرون زدگی دیسک می‌شود.

یک دسته از علائم دیسک گردن شامل علائم ناشی از فشار بر روی ریشه‌های عصبی و دوم فشار بر روی نخاع می‌باشد.

علائم فشار بر روی ریشه‌های عصبی گردن انتشار یابنده بوده و از گردن و شانه به سمت اندامهای فوقانی منتشر می‌شود.

بیمار غیر از درد احساس بی حسی یا خواب رفتگی در دست دارد و برخی بیماران دچار احساس کاهش قدرت دستها می‌شوند و از سوی دیگر، بعضی بیمار در اولین بار متوجه اختلال در حرکات ظریف دستها هنگام نوشتن می‌شوند.

آسیبی که با فشار بر روی نخاع بروز می‌کند، جدی بوده و این بیماران با کاهش قدرت اندام فوقانی مراجعه می‌کنند. همچنین ممکن است به تدریج اختلال در راه رفتن و حرکات پاها ایجاد شود.

از آنجا که برخی بیماران به علائمی مثل فشار بر روی دست چپ مبتلا می‌شوند لذا تشخیص بیماری قلبی عروقی برای آنان داده می‌شود که باید مراقبت باشند.

درد ناحیه گردن، سپس سر، شانه‌ها و بین دو کتف را از دیگر علائم دیسک گردن می‎توان نام برد. برای برخی بیماران حرکات گردن بخصوص خم شدن گردن و حرکت سر به عقب بسیار دردناک است و همچنین بعضی بیماران هنگام خم کردن سر به جلو احساس برق گرفتگی در تمام ستون فقرات می کنند.

در بیمارانی که دچار علائم ناشی از فشار بر روی ریشه عصبی می‌شوند در مرحله اول درمانهای طبی شامل استفاده از گردن بند داروهای ضد التهابی و سرانجام ورزش‌های گردن توصیه می‌شود.

اکثر بیمارانی که دردهای ناشی از فشار عصبی دارند با این درمانها بهبود می‌یابند ولی بیماران مقاوم به این درمانها نیازمند اعمال جراحی هستند و در مقابل بیماران دارای علائم فشار بر روی نخاع بدون قید و شرط نیازمند عمل جراحی هستند که عمل جراحی سبب تخلیه و کاهش فشار بر روی عصب می‌شود.

درمان دیسک گردن به دو تکنیک عمل جراحی از جلو و پشت گردن صورت می گیرد که معمولا براساس وضعیت دیسک و تجربه و راحتی دست پزشک جراح انجام می‌شود.

کاربران کامپیوتر، حسابداران، خیاطان و آرایشگران و افرد که امور دفتری دارند از افراد مستعد به دیسک های گردن هستند و از آنجا که دیسکهای گردن در این افراد شایع‌تر است لذا این افراد باید ورزشهای گردن بویژه ورزشهای ایزومتریک به طور مرتب و روزانه انجام دهند تا عضلات گردن و شانه آنها تقویت شوند و از برند دیسک گردن جلوگیری شود.

در پایان خطاب به افراد شاغل که معمولا در اکثر مواقع سرشان در یک وضعیت قرار دارد، توصیه می‎کنیم این افراد در مراحل اولیه قبل از ایجاد علائم و درد در ناحیه گردن و سوزش ناحیه بین دو کتف باید ورزش کنند.


منبع: سایت دکتر عامری


نقش نوار عصب و عضله در تشخیص دیسک گردن و کمر

نوار عصب و عضله


يكي از علل شايع مراجعه بيماران به كلينيكهاي نوار عصب و عضله و الكتروميوگرافي ابتلا به ضايعات مربوط به دیسک گردن و دیسک کمر است.بدون شك نوار عصب و عضله به پزشكان در تشخيص و درمان مشكلات ديسك گردن و كمر كمك مي كند.

نوار عصب و عضله در تشخيص فشار روي ريشه هاي عصبي كه از بين مهره ها عبور كرده و توسط ديسك صدمه ديده تحت فشار قرار مي گيرند كمك كننده است.

انجام نوار عصب و عضله به پزشك معالج در تشخيص ميزان ضايعه ايجاد شده توسط ديسك صدمه ديده كمك مي كند.

البته بايد توجه كرد كه نوار عصب براي بررسي شدت ضايعه و احتمال بهبودي كمك كننده است ولي در مواردي از ديسك گردن و كمر كه فشاري روي ريشه هاي عصبي وارد نيامده است انتظار يافته غير طبيعي را نخواهيم داشت.

نوار عصب و عضله براي بررسي وضعيت بهبود پس از درمان ديسك كمر و گردن بصورت غیر جراحی ( جراحی بسته دیسک) ,جراحي و يا روشهاي طب فيزيكي  موثر است.


منبع: وبلاگ دکتر مجید حیدریان