کنترل دردهای مزمن با امواج رادیوفرکوئنسی
پایانه فیبرهای عصبی مانند سایر بافت های مختلف بدن در معرض التهاب، عفونت و تروما هستند. بافت عصبی در مدتی کوتاه توانایی ترمیم و بازسازی دارد که این اساس به کارگیری دستگاه رادیو فرکوئنسی RF برای نورولیز آنها می باشد.
با ایجاد گرما ناشی از امواج رادیوفرکوئنسی میتوان بافت عصبی را به طور کامل یا نسبی تخریب نمود. در حقیقت بدنبال استفاده از دستگاه RF دناتوراسیون و ترموکوآگولاسیون در اعصاب مورد نظر اتفاق افتاده و با قطع کامل یا نسبی در ورود تحریکات دردناک یا در مسیر انتقال درد، عملکرد فیبر های مربوطه دچار اختلال می گردد. بدنبال ایجاد اختلال در هدایت تحریک دردناک می توان احساس درد در ناحیه مبتلا را کاهش داد.
ورود جریان رادیوفرکوئنسی با فرکانس بالا و جریان پائین باعث اسیلاسیون در ملکولهای شارژ شده بافت عصبی شده و در نتیجه گرما در بافت عصبی مذکور تولید می شود.
روش انجام این عمل همانند سایر بلوک های تشخیصی می باشد. پس از اتصال پلیت کوتر به قسمتی از بدن بیمار و ایجاد اتصال به زمین، ژنراتور مولد امواج RF که دارای انواع گوناگونی می باشد روشن می شود. کانول های سوزنی شکل که تنها قسمتی از نوک بدون عایق بوده و فعال می باشد تحت راهنمایی فلوروسکوپ در نزدیک عصب مورد نظر قرار گرفته و سپس سوزن انتقال دهنده جریان RF از بین آن عبور داده شده وامواج را به عصب منتقل می کند. انرژی حرارتی که از نوک سوزن منتقل می شود ارتباط با طول منتقله فعال سوزن، فاصله سوزن تا عصب و قطر سوزن دارد.
جریان رادیوفرکوئنسی می تواند به صورت پالسی PRF یا مداومCRF بوده و در مدت زمان مشخصی منتقل شود. حتی میزان گرما و درجه حرارت نیز بر روی دستگاه تنظیم شده و با ترمیستور حرارتی که در نوک سوزن تعبیه شده است قابل اندازه گیری می باشد. این تکنیک تا چندین مرتبه نیز می تواند در بافت مورد نظر برای گرفتن پاسخ درمانی مناسب به کار گرفته شود.
منبع: سامانه مدیریت اطلاعات تحقیقاتی
