تنگی کانال نخاع گردنی چگونه ایجاد می شود

نخاع ستونی متشکل از رشته ها و سلول های عصبی فراوان است که درون لوله ای استخوانی به نام ستون فقرات قرار گرفته است. به هر علتی که این لوله استخوانی تنگ شود میتواند نخاع را تحت فشار قرار دهد. وقتی این تنگی در ستون مهره گردنی ایجاد شود آن را تنگی کانال نخاعی گردنی Cervical spinal stenosis میگویند.
 

 

آناتومی

 

ستون فقرات گردنی از روی هم قرار گرفتن هفت مهره تشکیل شده است. هر مهره از یک جسم مهره تشکیل شده که یک حلقه استخوانی به پشت آن متصل گردیده است (البته آناتومی دو مهره اول گردنی قدری متفاوت است). بین جسم های مهره های بالایی و پایینی دیسک بین مهره ای قرار گرفته است. دیسک بین مهره ای موجب حرکت مهره ها روی هم شده و نقش جذب کننده شوک های وارده به ستون مهره را هم ایفا میکند.

دیسک بین مهره ای از دو قسمت مرکزی و محیطی تشکیل شده است. قسمت مرکزی به نام نوکلئوس بوده و جذب کننده اصلی شوک های وارده به ستون مهره است و دورادور آن قسمت محیطی است که به آن آنولوس میگویند و در واقع نوکلئوس را حمایت میکند. قسمت نوکلئوس ژلاتینی و قسمت آنولوس مانند رباط است.

2022 3

     کاهش فضای کانال نخاعی موجب فشار به نخاع میشود

 

 

علت تنگی کانال نخاعی چیست

 

در حالت معمولی فضایی که در درون ستون مهره به نخاع اختصاص داده شده یعنی کانال نخاعی بیش از اندازه مورد نیاز نخاع است. در ابتدای تنگ شدن این کانال تا وقتی فشاری به نخاع وارد نشده مشکلی برای بیمار ایجاد نمیشود. وقتی شدت تنگی بیشتر شده و از اطراف بر روی نخاع فشار وارد شد علائمی ظاهر میشود. این فشار بر روی نخاع و ایجاد مشکلات در آن را میلوپاتی Myelopathy میگویند.

تنگی کانال نخاعی میتواند به علل متفاوتی ایجاد شود که مهمترین آنها عبارتند از

  • تنگی مادرزادی : در ابن بیماران کانال نخاعی از بدو تولد تنگ است با این حال در ابتدا مشکل خاصی ندارند ولی با کوچکترین آسیبی به گردن دچار علائم میشوند. کانال نخاعی این افراد در سنین بالاتر باز هم تنگ تر شده و مشکلات بیشتری را برای آنها ایجاد میکند. با بالا رفتن سن استخوان هایی از حلقه استخوانی جسم مهره به دورن آن رشد کرده و موجب تنگ تر شدن فضای درونی آن میشوند
  • دژنرسانس : دژنرسانس Degeneration به معنای خراب شدن بافت بوده و شایعترین علت تنگی کانال نخاعی است. این وضعیت به علت ضربات مکرر و استرس هایی است که در طول عمر بتدریج به ستون مهره وارد شده و آن را فرسوده و خراب میکند. دیسک بین مهره ای بتدریج آب خود را از دست داده و قدرت ارتجاعی آن کم میشود، کوچک و کم ارتفاع شده و در نتیجه فاصله بین مهره ها کاهش میابد. استخوان های اضافه بتدریج از حلقه استخوانی مهره به درون آن رشد کرده و فضای درونی آن را تنگ میکنند. رباط های اطراف مهره هم بتدریج کلفت تر شده و با برآمده شدن به درون کانال نخاعی فضای آن را تنگ تر میکنند

2022 1

فضای کانال نخاعی میتواند به علت فشار بافت های اطراف آن تنگ شود

 

  • ناپایداری ستون مهره : گاهی اوقات به علت ضربات شدید به سرو گردن رباط های اطراف ستون مهره گردنی کشیده شده و یا پاره میشوند. این رباط های آسیب دیده نمیتوانند مهره ها را خوب در کنار هم نگه دارند و در نتیجه مهره ها حرکات اضافی انجام میدهند و به درستی در سر جای خود پایدار نمیمانند. بیماری هایی مانند روماتیسم مفصلی هم میتواند رباط های اطراف ستون مهره گردنی را شل تر کرده و موجب ناپایداری مهره ها شوند. این ناپایداری و بدنبال آن حرکت نامناسب مهره ها میتواند موجب تنگی کانال نخاعی شود
  • هرنی دیسک : هرنی یا فتق دیسک بین مهره ای به علت پاره شدن حلقه اطراف دیسک و بیرون زدن قسمت ژلاتینی درونی آن در قسمت پشت ایجاد میشود. این پارگی میتواند به علت ضربات شدید به سر و گردن بوجود آمده و جابجایی دیسک به درون کانال نخاعی موجب تنگ شدن فضای آن و بروز علائم تنگی کانال میگردد.




منبع: ایران ارتوپد

 

آسیب مغزی

آسیب مغزی

شاید از نظر بیشتر ما ضربات سر اگر باعث بیهوشی یا کما نشوند، خیلی مهم نیستند، اما بد نیست بدانید حتی ضربات به ظاهر ساده و بی‌اهمیت هم می‌توانند منجر به بیماری‌های روحی و جسمی متعددی شوند که در بعضی از موارد، بیمار تا پایان عمر از ناتوانی‌هایی نظیر صرع یا اختلالات روانی رنج می‌برد.

آسیب مغزی , وقتی سر ضربه  میخورد

 

 

 

به‌طور کلی آسیب مغزی در نتیجه برخورد ناگهانی و شدید سر با جسمی سخت پدید می‌آید که می‌تواند به صورت خفیف، متوسط یا شدید باشد.

 

در نوع خفیف آن، شخص آسیب دیده هوشیار است و در برخی موارد ممکن است تنها برای چند ثانیه هوشیاری خود را از دست دهد. در حالت متوسط و شدید، شخص آسیب دیده دچار عدم هوشیاری در مدت زمان طولانی‌تری می‌شود.

 

فراموش نشود بسیاری از ضرباتی که در زمان وقوع حادثه علائم جدی ندارند، در سنین بالاتر می‌توانند به بیماری‌هایی از قبیل سردرد و صرع منجر شوند.

ضربه به سر حتی به صورت خفیف می‌تواند عوارض جبران‌ناپذیری به همراه داشته باشد و در واقع آسیب مغزی به دنبال ضربه به سر یکی از جدی‌ترین مشکلاتی است که هر سال سلامت افراد بیشماری را به خطر می‌اندازد.

 

 

تصادفات رانندگی مهم‌ترین عامل ضربه به سر در ایران

 

از مهم‌ترین علائم هشداردهنده ضربه مغزی می‌توان به حالت تهوع و استفراغ، گیجی، سردرد، تاری دید، از دست دادن تعادل، اختلال در خواب، مشکلات حافظه، وزوز گوش و خستگی اشاره کرد.

 

 

 

به اعتقاد پروفسور گرجی چنانچه هر یک از این علائم در فرد آسیب دیده مشاهده شد، فرد را باید سریعا به مراکز درمانی منتقل کرد. بنابراین فراموش نکنید که نبودن ورم و خونریزی بدین معنا نیست که آسیب جدی نبوده است، چرا که عواقب و پیامدهای این ضربات به‌شدت و محل آسیب بستگی دارد.

 

 

 

از مهم‌ترین علل ضربه به سر به ترتیب می‌توان به تصادفات رانندگی، سقوط از ارتفاع، درگیری جسمی، حوادث در حین کار، حوادث داخل منزل و حوادث حین ورزش اشاره کرد. البته به اعتقاد پروفسور گرجی مهم‌ترین عامل ضربه به سر در ایران، تصادفات رانندگی است که سالانه بیش از 700 هزار نفر در تصادفات رانندگی مجروح و درصد بالایی ازآنها دچار ضربه به سر می‌شوند. تعداد بسیاری از آن‌ها نیز به علت این ضربات، جان خود را از دست می‌دهند.

 

 

 

تشنج، صرع، سردردهای مداوم، خونریزی مغزی، عفونت مغزی، فراموشی، عقب ماندگی ذهنی، مرگ مغزی، اختلالات خلقی ـ روانی و اختلالات هورمونی از جمله پیامدهای ضربه به سر هستند که هر یک از این عوارض می‌توانند تا پایان عمر همراه بیمار باقی بمانند و حتی با مصرف دارو و جراحی به‌طور کامل برطرف نخواهند شد

 

 

 

بنابراین پیشگیری از بروز ضربات و درمان موثر و به موقع مصدومان می‌تواند نقشی کلیدی در زندگی فرد داشته باشد. در اغلب کشورهای پیشرفته جابه‌جایی فرد آسیب دیده به بیمارستان توسط افراد متخصص و مجرب انجام می‌گیرد. در بسیاری از موارد حمل غیر صحیح مصدوم می‌تواند به مرگ منجر شده یا مشکلات ثانویه‌ای از قبیل قطع نخاع و صدمات مغزی را برای بیمار به همراه داشته باشد. به‌طور معمول با معاینه دقیق مصدوم، گستردگی آسیب مشخص می‌شود.

 

 

 

امکان دارد پس از معاینه و بررسی فرد توسط پزشک، فرد به خانه فرستاده شود، اما باید یک فرد قابل اطمینان در کنار او بماند و مراقب بروز علائم بالینی باشد. 24 ساعت اول پس از ضربه از نظر بروز علائم و عوارض جدی بسیار مهم است، اگرچه این‌گونه علائم و عوارض ممکن است دیرتر (تا 6 ماه پس از آسیب) نیز ظاهر شوند.

 

راه‌های پیشگیری از وقوع فاجعه

 

متاسفانه به‌رغم پیشرفت‌های اخیر در علوم اعصاب، همچنان هیچ درمان خاصی برای ضایعات مغزی نخاعی پس از ضربه وجود ندارد، چراکه بافت عصبی پس از آسیب دیدن قادر به بازسازی خود نیست. به همین دلیل هم بهترین روش برای مقابله با ضربه مغزی، پیشگیری از آن است. با رعایت کردن برخی قوانین ساده، می‌توان احتمال وقوع آسیب‌های مغزی را به‌طور چشمگیری کاهش داد.

 

 

 

1- یکی از راه‌های موثر در پیشگیری از بروز این صدمات را انعکاس اطلاعات جامع و کاربردی از طریق رسانه‌های گروهی نظیر رادیو و تلویزیون، روزنامه‌ها و تابلوهای تبلیغاتی می‌داند که در بسیاری از کشورهای پیشرفته به عموم مردم داده می‌شود.

 

با توجه به این‌که قشر آسیب‌پذیرتر در کشور ما کودکان هستند می‌بایست آموزش مستمری به کودکان نیز داده شود. پیشنهاد می‌شود یک واحد درسی با همین عنوان به سایر دروس اضافه شود.

 

 

 

2- بستن کمربند ایمنی اصلی است که باید توسط تمام سرنشینان چه در صندلی‌های جلو و چه در صندلی‌های عقب خودرو اجرا شود. چرا که استفاده از کمربند ایمنی، 50 درصد احتمال مرگ و میر سرنشینان جلوی ماشین و 25 درصد احتمال مرگ و میر را در سایر سرنشینان کاهش می‌دهد.

 

 

 

3- در کودکان با قد کوتاه‌تر از 140 سانتیمتر نیز، استفاده از صندلی کودک قبل از بستن کمربند ایمنی توصیه می‌شود. صندلی کودک کمک می‌کند تا کودک در ارتفاع بالاتری قرار گیرد تا کمربند ایمنی به درستی بسته شود. صندلی کودک باعث کاهش بیش از 70 درصد مرگ و میر در نوزادان و 54 درصد در کودکان یک تا 4 ساله می‌شود.

 

این والدین هستند که در آموزش کودکان خود در بستن کمربند ایمنی نقش بسزایی ایفا می‌کنند.

 

 

 

4- در کنار این موضوع رعایت سرعت مجاز هم از اصولی است که نقش موثری در پیشگیری از صدمات و ضربات دارد. چراکه سرعت بیشتر از حد مجاز به خصوص در مواقعی نظیر لغزنده بودن جاده‌ها ناشی از بارندگی یکی از عوامل کاهش کنترل خودرو یا موتورسیکلت توسط راکب است که منجر به افزایش میزان مرگ و میر و ضربات مغزی می‌شود.

 

 

 

5- استفاده از کلاه ایمنی در موتورسواران هم یکی از اصولی است که برای پیشگیری از ضربات سر توصیه می‌شود، استفاده از کلاه ایمنی هنگام موتورسواری احتمال بروز آسیب و جراحت را 69 درصد و میزان مرگ و میر را 42 درصد کاهش می‌دهد.

 

 

 

6- اما در این میان شاید موضوعی که کمتر مورد توجه ما قرار داشته باشد استفاده از روروئک برای کودکان است. چراکه به گفته پروفسور گرجی استفاده از روروئک در اغلب کشورهای پیشرفته ممنوع شده است، زیرا 35 درصد از کودکانی که در روروئک گذاشته می‌شوند دچار ضربه به سر می‌شوند که ممکن است عوارض این ضربات سال‌ها بعد نمایان شود. تحقیقات اخیر در ایران نشان می‌دهد، بسیاری از کودکان زیر 8 سال و برخی از کودکان بین 8 تا 10 سال توانایی کافی برای عبور از خیابان را به تنهایی ندارند؛ بنابراین باید به صورت عملی به این کودکان آموزش‌های لازم داده شود.

 

 

 

7- از موارد دیگری که می‌توان برای پیشگیری از عواقب ناشی از ضربات سر مورد توجه قرار داد رعایت اصول ایمنی هنگام ورزش و ایمنی در محیط کار است. در بعضی از ورزش‌ها مثل دوچرخه‌سواری، اسکیت، کشتی، بوکس، اسب‌سواری و اسکی استفاده از کلاه ایمنی مخصوص ضروری است. هنگام دوچرخه سواری و اسکیت که محبوبیت خاصی بین کودکان ایرانی دارند، گذاشتن کلاه ایمنی و محافظ‌های دست و پا باید اجباری شود. همچنین کودکان باید از کلاهی استفاده کنند تا جلوی دید آن‌ها گرفته نشود.

 

 

 

صدمات ناشی از ضربه سر را نادیده نگیرید

 

عوارض ضربه به سر ممکن است جان فرد را به خطر بیندازد، یا باعث معلولیت دایمی او شود، بنابراین با شناخت علائم آن می‌توانید از خطراتی که در پی آن می‌آید، جلوگیری کنید.

 

 

 

اگر پس از وارد شدن ضربه به سر، شاهد بروز علائمی مثل حالت تهوع، سردرد و تپش قلب شدید، سریعا به پزشک متخصص مغز و اعصاب مراجعه کنید. در برخی موارد علائم شدیدتر و با خونریزی مغزی همراه است.

 

 

 

وارد شدن ضربه به سر برای زنان و کودکان به مراتب خطرناک‌تر از مردان است و تا هفته‌های بعد ممکن است این آسیب ادامه داشته باشد.

 

ضربات وارده به سر منجر به نوسانات هورمونی در زنان می‌شود و ممکن است علائم آن حتی ماه‌ها بعد از ضربه بروز کنند. علائمی نظیر سردرد و گیجی که به مرور زمان بدتر هم می‌شود و می‌تواند منجر به خونریزی شود.

 

تا زمانیکه تشخیص قطعی نشده است، نباید هیچ‌گونه دارویی به فرد داد و بیمار باید تا زمانی که خطر رفع نشده است، در رختخواب استراحت کند.

 

منبع: مجله اینترنتی پارس

 

 

درمان تنگی نخاع با ورزش های مناسب


درمان تنگی نخاع با ورزش های مناسب

با توجه به شرح حال مختصر و عدم معاينه فيزيكي تجويز ورزش براي اين بيمار دقيق نخواهد بود.


به طور كلي در بيماراني كه دردهاي مكانيكال ستون فقرات گردني و كمري دارند و با تغيير وضعيت قرارگيري بدن، شدت درد تغيير مي‌كند، انجام تمرين‌هاي ورزشي مناسب در بهبود وضعيت بدن امري ضروري و مفيد خواهد بود. چنانچه تنگي نخاع ناشي از فتق ديسك بين مهره‌اي به داخل كانال نخاعي باشد و ضايعه ديگري مطرح نباشد، توصيه مي‌شود:

1) تمرين‌هاي هوازي شامل پياده‌روي، دوچرخه‌سواري و شنا را به مدت 20 تا 30 دقيقه، 3 روز در هفته در برنامه روزانه خود داشته باشيد. سپس به تدريج زمان آن را به مدت 45 دقيقه 5 تا 7 روز در هفته افزايش دهيد. توجه داشته باشيد كه از دويدن و پريدن اجتناب كنيد.


درمان تنگی کانال نخاع با ورزش 

2) تمرين‌هاي ثبات ستون فقرات بعد از آموزش توسط كارشناسان به صورت انقباض همزمان عضلات عرضي ناحيه تحتاني شكم و عضلات عمقي ستون فقرات انجام ‌پذيرد.

3) تمرين‌هاي مكنزي به‌صورت راست شدن و خم شدن به عقب در ناحيه كمر كه شامل چند تمرين است، توصيه مي‌شود.

4) سعي كنيد تقريبا هر روز، انجام تمرين‌هاي انعطاف‌پذيري را به صورت كشش عضلات كمر، شكم، لگن و عضلات ران و ساق در برنامه روزانه خود داشته باشيد.
5) تغييراتي را در شيوه زندگي نظير نحوه مناسب نشستن، ‌اجابت مزاج، بلند كردن وزنه و... داشته باشيد. همچنين در تغيير جهت به سمت طرفين نيز بايد اصلاحاتي صورت گيرد.
6) تقويت عضلات گردن در ناحيه گردن به چهار سمت (جلو، عقب و طرفين)، انقباض عضلات در برابر مقاومت (مانند استفاده از دست) همراه با كشش عضلات گردن (خم کردن گردن توسط دست) توصيه مي‌شود.


منبع: پزشکی


روش های درمان تنگی کانال نخاع

ممکن است بعضی از شما خوانندگان عزیز این سوال در ذهنتان به وجود آمده باشد که:

تنگی کانال نخاع چگونه درمان می‎شود و چه راه‎هایی برای درمان آن وجود دارد؟

در جواب باید خدمتتان عرض کنم که، درمان تنگی کانال نخاع به روش های مختلفی انجام می‎شود که به طور خلاصه در ادامه‎ی این مطلب توضیح داده‎ام.


درمان خانگی تنگی کانال نخاع

هنگامی که درد کمر از بین نرفت و یا در زمان های مختلف بدتر شد، کمردرد خود را در خانه درمان کنید و از تکرار حملات درد جلوگیری نمایید تا از عمل جراحی کمر اجتناب کنید.

- کمپرس سرد و گرم ممکن است در کاهش درد کمک کنند.


- انواع مختلفی از داروهای مسکن نیز کمک به تسکین درد و التهاب می کنند، از قبیل:  ایبوپروفن، ادویل، ناپروکسن.

- استفاده از عصا و یا واکر

 

درمان پزشکی تنگی کانال نخاع

- پزشک ممکن است شما را به فیزیوتراپیست ارجاع دهد. فیزیوتراپیست، با انجام تمرینات کششی، درد شما را کاهش می دهد و به شما نشان می دهد که چه نوع ورزش هایی برای تقویت عضلات مفید است.

- گفتار درمانی نیز برای کاهش درد کمر مفید است.

- جراحی : اگر درمان های دیگر موثر نبود، برای کاهش فشار بر عصب و یا کانال نخاع، جراحی انجام می شود.

 

روند بیماری تنگی کانال نخاع

بسیاری از افراد دچار تنگی کانال نخاع، قادر به فعالیت بدنی می باشند، ولی آنها باید تغییراتی را در فعالیت ها و کار خود اعمال کنند.

گاهی جراحی نخاع باعث از بین رفتن قسمتی و یا تمام علائم بیماری می گردد.

افرادی که قبل از عمل جراحی، پشت درد داشتند، ممکن است بعد از این عمل نیز هنوز پشت درد داشته باشند.

مشکلات ستون فقرات بعد از عمل جراحی، هنوز وجود دارد.

هنگامی که نخاع حرکت می کند، مناطق بالا و پایین کانال نخاع دچار فشار می باشند.
دکتر پیریایی - عمل لیزری دیسک کمر

چسبندگی های داخل کانال نخاع



شایع ترین علت درد پس از جراحی باز در بیمارانی که بیش از یک بار تحت عمل جراحی کمر قرار می گیرند، شیوع چسبندگی های داخل کانال نخاع چند برابر افزایش می یابد، گفتنی است که انجام بسیاری از این عمل های مجدد با هدف درمان پس از عمل اول انجام می شود.


اقدام های انجام شده در حیطه رشته فوق تخصصی درد در زمینه درمان این بیماران بسیار موفق بوده است.

در بیماران مبتلا به کمردردهای بعد از جراحی دیسک کمر، درصورتی که در کلینیک درد با انجام اقدامات تشخیصی تایید شود علت درد، چسبندگی های داخل کانال نخاع است، بیمار در فهرست انجام عمل های اینترونشنال برای باز کردن چسبندگی ها قرار می گیرد. باز کردن چسبندگی ها در اتاق عمل و تحت شرایط استریل، با مشاهده ستون فقرات با استفاده از فلوروسکوپ  انجام می شود.

این وسیله با استفاده از اشعه ایکس تصویر زنده ای را روی مانیتور ایجاد می کند. بیماران هنگام جراحی هوشیار هستند و این کار به انجام بیهوشی نیازی ندارد. پس از بی حس کردن قسمتی از پوست، در کنار ستون فقرات کاتتر ظریف مخصوصی بدون نیاز به شکافتن پوست وارد کانال نخاع می شود. این کار تحت مشاهده لحظه به لحظه مسیر ورود به وسیله فلوروسکوپ انجام می شود تا عارضه ای ایجاد نشود.

پس از ورود به کانال، چسبندگی های موجود با تزریق ماده حاجب مشخص می شود و با حرکت کاتتر و تزریق ترکیب دارویی خاصی این چسبندگی ها برطرف می شوند. مدت عمل ۱۵ تا ۲۰ دقیقه است و می توان بیمار را یک ساعت پس از عمل ترخیص کرد.


در صورتی که این چسبندگی ها به دقت باز شوند، بیش از ۹۰ درصد بهبود در علایم بیماران مشاهده می شود.



منبع: وبلاگ دکتر حیدریان

عوارض تنگی کانال نخاع


آنچه ممکن است ذهن خوانندگان عزیز را به خود متمرکز کرده باشد این نکته است که:

تنگی کانال نخاع چه عوارضی ممکن است داشته باشد؟

در جواب به این عزیزان باید بگویم که تنگی کانال نخاع اگر به دلايل اکتسابی يعني بر اثر بالا رفتن سن و تغییرات در دیسک بوجود آید، مي تواند مشكل ساز و خطر آفرين باشد و می توانند به تدریج بر روی ریشه های عصبی فشار آورند و در نهايت منجر به اختلالات رگهای ریز آن ناحیه شود.


عوارض تنگی کانال نخاع

الف - بی حسی پاها که باعث آسیب آنها می شود.

در ابتداي بيماري، ناراحتی گذرا و زود گذر است و معمولا بعد از راه رفتن طولانی ايجاد مي شود.

بعداز مدتی این ناراحتی ها مانند درد و گزگز در پاها دائمی می شود و بیمار نمی تواند بیش از چند قدم راه برود و حتما باید چند دقیقه ای بایستد یا بنشیند تا بتواند دوباره چند قدمی راه برود.

ب - تغییرات جسمی ایجاد شده توسط فشار وارده بر عصب نخاع ممکن است دائمی باشد و حتی اگر فشار از بین برود، تغییرات ایجاد شده باقی می مانند.

در موارد پیشرفته فلجی نسبی کم و بیش شدیدي در اندام های تحتانی ایجاد می شود كه با درد زيادي همراه است.


دکتر پیریایی - عمل بسته دیسک کمر

راه های تشخیص تنگی کانال نخاع


همانطور که می‎دانید از علائم تنگی کانال نخاع می‎توان به موارد زیر اشاره کرد:

- بی حسی، گرفتگی عضلات و یا درد کمر، درد باسن، درد ران و ساق پا، درد گردن، درد شانه و یا بازو.

- ضعف قسمتی از پاها و یا دست ها

و نکته ای که باید توجه کنید این است که:علائم بیماری هنگامی که می ایستید و یا راه می روید، بدتر می شوند و موقعی که می نشینید و یا به جلو خم می شوید، کم و یا محو می شوند.

- بیشتر افراد مبتلا به تنگی نخاع، قادر نیستند برای مدت زمان طولانی راه بروند.

- بیماران ممکن است قادر به دوچرخه سواری همراه با درد کمی باشند.

همچنین از علائم جدی تر عبارتست از:

- عدم تعادل در هنگام راه رفتن و یا به سختی راه رفتن

- داشتن مشکل در کنترل ادرار و یا اجابت مزاج

حال به بررسی راه‏های تشخیص این بیماری می‎پردازیم...

 

راه های تشخیص تنگی کانال نخاع

- پزشک معاینه بدنی انجام می دهد و محل درد و اثر درد بر حرکات فرد را بررسی می کند.

- در حالی که راه می روید، پزشک از شما می خواهد که با پنجه پا و سپس با پاشنه پا راه بروید و نوع راه رفتن شما را بررسی می کند.

- پزشک از شما می خواهد به جلو، عقب و طرفین خم شوید.

- در حالی که دراز کشیده اید، پاهای خود را بالا ببرید. اگر شما در حین انجام این کار، دردتان بیشتر شد و پاهایان بی حس و یا سوزن سوزن شد، شما مبتلا به سیاتیک هستید.

- پزشک، پاهای شما را در وضعیت های مختلف حرکت می دهد و در تمام این موقعیت ها، توانایی حرکت شما را بررسی می کند.

- برای بررسی عملکرد عصب، پزشک از یک چکش پلاستیکی برای عکس العمل عصبی استفاده می کند.

- پزشک، پاها را با پنبه و یا پر لمس می کند و می بیند که در کدام مناطق و با چه چیزی درد را احساس می کنید.


راه های تشخیص تنگی کانال نخاع

آزمایشات مغز و اعصاب را برای تشخیص ضعف و کاهش حس در پاها به کار می برند و شامل:
 
- الکترومیوگرافی
MRI
- عکسبرداری از نخاع




تنگی کانال نخاع

به نام يكتا خالق هستي
اين وبلاگ جهت معرفي رشته فوق تخصصي درد وروشهاي نوين درمان غير جراحي ديسك و ستون فقرات و بيماريهاي اسكلتي وعضلاني ايجاد شده است.

 

تنگی کانال نخاع

 

   

کانال نخاع فضایی است در داخل ستون فقرات که در داخل آن نخاع قرار گرفته است. این کانال از کنار هم قرار گرفتن سوراخی که در وسط مهره ها است ایجاد میشود. این کانال از داخل توسط غشاء محکمی بنام لیگامان زرد حمایت میشود.

 

 

تنگی کانال نخاع چیست؟

 تنگی کانال نخاع (spinal canal stenosis) یک وضعیت غیر طبیعی است که میتواند در هر قسمتی از کانال نخاعی اتفاق بیفتد. وقوع این حالت در قسمت کمر بیشتر از سایر قسمتهای ستون فقرات میباشد. کوچک شدن این فضا سبب فشار روی نخاع در داخل کانال شده و علائم این بیماری ایجاد میشود.

 

علت تنگ شدن کانال نخاع چیست؟

 

۱. ضخیم شدن لیگامانهای داخل کانال

۲. برجسته شدن یا بیرون زدگی دیسکها به داخل کانال

۳. ایجاد خارهای استخوانی در داخل کانال

۴. شکستگی مهره ها

۵. تغییر در مفاصل کنار مهره های (مفاصل فاست)

 

در بعضی بیماران فضای داخل کانال بصورت مادرزادی تنگ تر از حالت عادی است این افراد بیشتر از بقیه در معرض ایجاد علائم تنگی کانال میباشند.

بیمارانی که دچار لغزندگی مهره ها یا انحراف ستون فقرات هستند بیشتر از بقیه در معرض خطر ایجاد تنگی کانال هستند.

 

علائم تنگی کانال نخاع چیست؟

کمر درد

احساس گزگز - مورمور  و بی حسی در اندام تحتانی

محدودیت در مسافتی که بیمار میتواند پیاده راه برود

 

خصوصیات درد در این بیماری

درد در کمر و پا بهمراه بی حسی بتدریج و با گذشت زمان زیاد میشود.

درد کم و زیاد می شود و ممکن است بعضی روزها نباشد.

تشدید درد میتواند بصورت درد سیاتیکی با انتشار به پاها باشد.

درد در راه رفتن طولانی یا ایستادن طولانی ایجاد میشود.

با ایجاد درد بیمار حالت خم شده به جلو به خود میگیرد

درد ممکن است فقط در طول شب اتفاق بیفتد

در حالت شدید میتواند با ضعف حرکتی یا اختلال در کنترل ادرار باشد

  

تشخیص

با مراجعه بیماران به کلینیک درد و معاینه دقیق صورت میگیرد. شایعترین وسیله تایید این تشخیص انجام MRI میباشد.

 

درمان تنگی کانال نخاع

الف. درمان غیر جراحی

ارائه ورزشها و تمرینات مخصوص به بیماران

 جهت جلوگیری از پیشرفت بیماری و  درمان علائم آن

استفاده از کمربند طبی یا لوازم ارتوپدی فنی حمایت کننده

انجام فیزیوتراپی و آب درمانی

درمان دارویی با ضد دردهای ساده یا داروهای ضد التهاب

انجام تزریق اپیدورال

 

 

تزریق اپیدورال چیست و چگونه انجام میشود؟

 

تزریق استروئید به داخل فضای اپیدورال از مراحل درمانی ثابت و تایید شده در بیماران مبتلا به تنگی کانال نخاع است. این روش که قبلا توسط نیدلهای درشت و در فضای میانی ستون فقرات انجام میشد امروزه منسوخ شده و  جای خود را به تزریق ترانس فورامینال داده است. این کار توسط فوق تخصص درد و در اتاق عمل انجام میشود.

 

روش انجام تزریق ترانس فورامینال

بیمار بصورت سرپایی بستری میشود.

پس از بیحس کردن پوست در اتاق عمل وسیلهای شبیه یک سوزن نازک و بلند تحت مونیتور فلوروسکوپ به محل تنگی فرستاده میشود.

پس از اطمینان از محل تزریق داروی مورد نظر تزریق شده و تنگی برطرف میگردد.

یک ساعت پس از این کار بیمار با پای خود ترخیص میشود.

چند روز پس از این کاربیمار استراحت نسبی در منزل دارد.

 

آیا این روش عوارضی هم دارد؟ 

این کار تحت فلوروسکوپی انجام میشود. فلوروسکوپ وسیلهای است که توسط اشعه ایکس تصویر مستقیمی را از داخل بدن به ما می دهد.با این روش از عوارضی مانند تزریق داخل نخاع یا داخل عروق جلوگیری میشود.

 

استفاده از رادیوفرکونسی در بیمارانی مشکل مفصل فاست را هم دارند میتواند سبب بهبود کامل بیماران گردد.

 

ب. درمان جراحی تنگی کانال

در چه بیمارانی عمل جراحی باز باید انجام شود؟

۱. مشکل حرکتی پیشرونده

۲.اختلال در کنترل ادرار و مدفوع

۳. محدودیت شدید حرکتی در بیماران

۴. عدم پاسخ به درمانهای غیر جراحی

 

مراجعه بیماران به کلینیکهای درد میتواند با انجام درمان به موقع از پیشرفت بیماری و نیاز به انجام عمل باز جلوگیری نماید.

 

دکتر محمد پیریایی - متخصص آنستزی و  درد