پیوند سلول‌های بنیادی عصبی در بهبود التهاب مغزی «خودایمنی» موثر است

پیوند سلول‌های بنیادی عصبی در بهبود التهاب مغزی «خودایمنی» موثر است


اگرچه در طب ترمیمی جانشین شدن سلول‌های بنیادی پیوند شده به جای سلول‌های صدمه دیده به عنوان اولین مکانیزم مطرح است، اما اکنون مشخص شده که پیوند سلول‌های بنیادی عصبی به طور همزمان، مکانیزم‌های متعددی را به راه می‌اندازد که وجه غالب آن می‌تواند جایگزینی سلول‌ها نباشد.

دکتر «استفانو پلوچینو» از ایتالیا با مطالعه بر روی اثر پیوند سلول‌های بنیادی عصبی انسان در بهبود التهاب مغزی از نوع خودایمنی در پستانداران غیرانسان موفق به دریافت جایزه بخش «طب ترمیمی» یازدهمین جشنواره رویان شد.

در این پژوهش اثر پیوند سلول‌های بنیادی عصبی در یک مدل میمونی از التهاب مغزی بررسی شده است.

در ادامه، این محقق تنظیم سیستم ایمنی - به جای تمایز عصبی- را به عنوان مکانیزم بهبود بیماری پیشنهاد کرده است و آن را گام مهمی به سمت استفاده از این گونه پیوندها در بیماری‌هایی نظیر ام اس(MS) می‌داند.



منبع: خبر آنلاین

التهاب سلول های مغزی- آنسفالیت


التهاب سلول های مغزی



آنسفالیت التهاب سلولهای مغزی است که اغلب در اثر ویروسها ایجاد میشود.

التهاب مغزی ممکن است اولیه یا ثانویه به سایر بیماریها باشد. التهاب مغز تبخالی و التهاب مغز اسبی که ویروس آن توسط پشه انتقال می یابد نمونه های التهاب مغزی ویروسی اولیه هستند.

التهاب مغزی ثانویه ممکن است ۵ تا ۱۰ روز بعد از مرحله حاد سرخک -آبله مرغان-سرخچه-آبله و حتی بعد از مایه کوبی (واکسیناسیون) بروز کند. در التهاب مغزی ثانویه ویروس احتمالا به طور مستقیم به بافت مغز حمله نمیکند بلکه توسط واکنش ایمنی روی آن تأثیر میگذارد.

یک نوع التهاب مغزی نادر که به وسیله یک ویروس کند اثر ایجاد میشود (بیماری کروتز فلد جاکوب) سالها طول میکشد تا در بزرگسالان خود را به صورت زوال عقلی نشان دهد.

علائم التهاب مغزی ویروسی ممکن است خیلی ملایم و تنها شامل تب خفیف و درد عضلانی باشد که شبیه علائم آنفولانزاست. در موارد شدید بیقراری و تحریک پذیری-خواب آلودگی -گیجی-ضعف عضلانی-و اختلالات تکلمی و شنوایی وجود دارد . به ندرت تشنج-اغما و مرگ بروز میکند. 

بعضی از بیماران کلیه علائم مننژیت -تب-سر درد-استفراغ-و سفتی گردن را نیز نشان میدهند.

تشخیص التهاب مغزی بعد از آزمایش مایع نخاعی -ثبت امواج الکتریکی مغز (الکترو آنسفالوگرام) و نشان دادن افزایش سطح پادتن علیه ویروس -داده میشود .


درمان:

در موارد شدید داروهای ضد ویروس مثل آسیکلو ویر  و  انتروفرون  وجود دارند که شدت التهاب مغزی را کاهش میدهند و از آسیب عصبی دائمی جلوگیری میکنند.

اکثر بیماران بعد از چند هفته کاملا بهبود می یابند.  بیشترین خطر مرگ و معلولیت شدید در اثر بیماری در کودکان و سالخوردگان است. 



منبع: اطلاعات پزشکی خانواده

کنترل بیماری ام اس در بارداری



تعدادی از بیماریهایی که سیستم ایمنی را درگیر می نمایند ، می توانند خانمها را در دوران باروری تحت تاثیر قرار دهند مثل بیماری آرتریت روماتوئید ،لوپوس ،میاستنی و همچنین ام اس .

اغلب این بیماریها در دوران بارداری به حالت خاموش و یا در مرحله فروکش می باشند ولی از آنجا که بارداری بدلایل مختلف سیستم ایمنی را تحت تاثیر قرار می دهد،پیگیری این بیماریها در این مرحله اساسی و لازم است .

خوشبختانه در طی دوره بارداری سیستم ایمنی بدن موادی را تولید می کند که اثر حفاظتی به روی سلولهای عصبی دارد و بطور اختصاصی مراحل آخر بارداری ، سه ماه سوم ، نقش قابل توجه تری دارد . بطور خلاصه تمام مطالعات ثابت کرده اند که میزان عود در طی حاملگی بخصوص در سه ماهه آخر کاهش می یابد و پس ازآن ریسک عود در طی دوره پس از زایمان ، بخصوص سه ماه پس از آن  افزایش می یابد.

در بررسی های دراز مدت ، بنظر نمی رسد که حاملگی در مسیر طولانی مدت بیماری ام اس اثر قابل توجهی داشته باشد . تحقیقات نشان داده که هورمون استروژن نقش تعدیل کننده روی سیستم ایمنی ترشح هورمون پرولاکتین (تولید کننده شیر)  نقش تحریک کننده آن را دارد، ازآنجا که تولید استروژن در اواخر حاملگی بیشتر است ،اثر تعدیل کننده آن بر بیماری  ام اس در این دوره مشخص تر می باشد ،عکس افزایش ترشح پرولاکتین در دوره پس از زایمان می تواند توجیه کننده زمان عود بیماری دراین دوره باشد. میزان عودReplas Rate  سالانه در طی حاملگی  معمولاً خیلی خفیف هستند برخلاف عودهای پس از زایمان . ولی خوشبختانه در بررسی های انجام شده ،ناتوانائیهای عصبی به دنبال حاملگی افزایش نیافته است همچنین در بررسی برروی ام آرآی دوره ای در خانمهای مبتلا به ام اس که باردار شده اند ، کاهش علائم ام آر آی ( شامل ضایعات جدید و ضایعات در حال بزرگ شدن ) دیده شده است . 

 

 

کنترل بیماری در حاملگی

   

سه مسئله در بارداری بیماران مبتلا به ام اس بایستی مورد توجه قرار گیرد .

 

اول زوجی که تمایل به بچه دار شدن دارند بایستی در مورد اثرات بیماری ام اس برحاملگی و برعکس، مورد مشاوره پزشک قرار گیرند .

 

دوم مسئله اضطراب و الدین از انتقال بیماری به نوزاد و شانس کودک برای دریافت ام اس است. نکته مهم این است که در حال حاضر هیچگونه تست پریناتال یا تست مایع آمنیوتیک برای ام اس وجود ندارد . نقش استعداد ژنتیک در مورد بیماری ام اس کاملاً شناخته شده است. شیوع ام اس فامیلی در حدود ۱۰-۱۵ درصد برآورد می شود چنانچه یکی از والدین دچار ام اس باشد ریسک کودک در گرفتن ام اس حدود ۳-۵ درصد است در مقایسه با جامعه عمومی که حدود ۵/. است. البته فرم انتقال ژنتیکی مشخصی مثل ( اتوزم غالب و مغلوب ) در آن قابل تشخیص نیست .

 

 

همچنین در مورد نوزادان ، اختلافی از نظر تولد نوزادان با وزن پائین ، اختلالات مادرزادی و یا افزایش مرگ نوزادی ( Still Brith ) وجود نداشته است .

 

از طرفی خانم هایی که ناتوانی نورولوژیک ( عصبی ) بیشتری دارند و یا بیماری آنها در سیر حاملگی فعال می شوند ، نیازمند مراقبتهای خاص و توجه خاص متخصصین مغز و اعصاب و زنان و زایمان هستند. بخصوص ناتوانایی های حرکتی و افزایش خستگی ممکن است باعث اشکال در زایمان شده و این بیماران نیازمند زایمانهای تسهیل شده بشوند . ولی بطور کلی خانمهای دچار بیماری ام اس در گروه حاملگی های پر خطر ( بدلیل بیماری ام اس ) نیستند ولی بایستی در طی حاملگی از نظر بروز اختلالات نورولوژیک مورد توجه باشند.
 

 

 

مراقبتهای بارداری Obstetrical Care

 

مراقبتهای پرستاری دوران بارداری در بیماران ام اس تفاوت چندانی با خانمهای بدون ام اس ندارد . گاهی این بیماران علائم روده و مثانه ای را در طی حاملگی بیشتر تجربه می کنند و بدین علت نیازمند مراقبت از نظر عفونتهای ادراری هستند.

در بررسی های وسیع مشخص گردیده که خانمهای مبتلا به ام اس مشکلات دوران بارداری بیشتری نسبت به سایر خانمها ندارند.  

البته ریسک کم خونی ، در این مطالعات گوشزد شده است .


منبع: انجمن ام اس ایران

ارتباط نوشیدن چای با درد استخوان و مفاصل



محققان به تازگی دریافتند که یکی از مهمترین دلایل بروز دردهای مزمن استخوان، نوشیدن زیاد چای در طول روز است

به گزارش ایرنا، نوشیدن بی رویه چای علاوه بر درد استخوان، منجر به پوکی استخوان و کاهش استحکام دندان‌ها می‌شود.

نوشیدن چای منجر به افزایش غلظت فلوراید در خون می‌شود. مقداری از این ماده معدنی برای بدن لازم است ولی بیش از مقدار مجاز می‌تواند برای بدن مضر باشد.

بدن به طور طبیعی قادر است فلوراید اضافی را از طریق ادرار دفع کند ولی مقدار انباشته آن در بدن ذخیره می‌شود.

پزشکان از داروهای مکمل برای دفع فلوراید اضافی از بدن استفاده می‌کنند. پزشکان نوشیدن بیش از دو فنجان چای را در روز پیشنهاد نمی‌کنند. در ادامه این تحقیقات آمده است که مضرات چای سبز کمتر از چای معمولی است.

علایم درد استخوان ناشی از مصرف چای در زنان بیشتر دیده می‌شود.



منبع: همشهری آنلاین

بیماری ام اس یا MS



بیماری MS یا multiple sclerosis ( یعنی سفت شدن و خشک شدن مکان های مختلف) , یکی از شایعترین بیماریهای مغز و اعصاب بوده و در حدود 50000 نفر در ایران به آن مبتلا هستند.و عمدتا در بالغین جوان بروز میکند. این بیماری از نظر بالینی با درگیری قسمتهای مختلف سیستم اعصاب مرکزی در زمانهای مختلف مشخص میگردد.بدین شرط که دیگر اختلالات عمل چند کانونی سیستم اعصاب مرکزی رد شده باشد. بیشترین میزان بروز بین 20-40 سالگی است زنان تقریبا دو برابر مردان مبتلا میشوند.

بررسی ها نشان دهنده افزایش شیوع بیماری با افزایش فاصله از خط استوا است و در بین مدارهای 40 درجه شمالی و جنوبی جمعیتی که در معرض خطر بالای ابتلا به بیماری باشند وجود ندارد. بررسی دوقلو ها بروز بیماری در اعضای یک خانواده و ارتباط با عوامل ژنتیک را نشان داده است.

بیشتر آسیب این بیماری به ورید ها یا سیاهرگها است.این ضایعات در ماده سفید نخاع و مغز و در عصب بینایی دیده میشود.

علت بیماری نامشخص است اما به نظر میرسد که بدن بطور بی اختیاری بر علیه اجزا خودش مواد مضر تولید میکند و باعث اختلال کار آنها میگردد. ویروس ها میتوانند چنین مشکلاتی را ایجاد کنند البته هنوز ثابت شده نیست.

بررسی بیماری ام اس از دیدگاه آسیب شناس بیماریهای بدن

حداکثر بروز این بیماری در سنین بین 18-40 سالگی است.علت بیماری مشخص نیست ولی احتمالا بدن در مقابل اجزاء خودی واکنش نشان داده ( در واقع خودی به خودی حمله میکند....برخلاف بیماری عفونی که بدن همیشه در مقابل یک مهاجم حمله میکند). اگر فردی( بیشتر از 15 ساله ) ساکن در منطقه ای که شیوع بیماری بالاست به مناطقی برود که شیوع کمی دارد میزان خطر به همان اندازه ای خواهد بود که در منطقه شیوع بالا بوده , ولی اگر مهاجرت پیش از 15 سالگی باشد خطر ابتلا به بیماری متناسب با محل سکونت فعلی وی خواهد بود.اختلال در راه رفتن-  این امر نقش مواجه زود هنگام را با یک عامل محیطی در ایجاد بیماری موثر میسازد. علاوه بر اینها نقش عوامل ژنتیک هم موثر بوده است.


بیماری با علایم مختلفی میتواند بروز کندو شکایت اولیه ضایعه عبارتند از ضعف موضعی,کرختی گزگز یا عدم تعادل یک اندام کاهش یا تاری دید ناگهانی در یک چشم دوبینی عدم تعادل یا اختلال عمل مثانه که باعث فوریت در دفع یا تاخیر شروع ادرار میگردد.. این علایم گذار بوده طی چند روز تا چند هفته از بین میروند هر چند که معاینه دقیق عصبی ممکن است نشان دهنده باقی ماندن برخی اختلالات باشد. بیماری در دیگر مبتلایان به صورت فلج همراه با اختلالات حسی رخ میدهد.

بین نخستین حمله تا حمله بعدی ممکن است ماه ها تا سالها فاصله وجود داشته باشد. پس از گذشت این دوره علایمی جدید بروز کند یا علایم قبلی عود کرده پبشرفت کند. عود ممکن است در نتیجه عفونت رخ دهد و در زنان در 3 ماه نخست پس از زایمان شایعتر است. افزایش درجه حرارت ممکن است سبب تشدید گذرای علایم در بیمارانی که نقص آنها ثابت است شود. با گذشت زمان و پس از چند عود و بهبود ناقص ,بیمار تدریجا در نتیجه ضعف سفتی اختلال حس عدم تعادل اندام ها اختلال بینایی و بی اختیاری ادرار ناتوان می شود.

علایم در شروع بیماری

اختلال حس 37% بیماران
اختلال راه رفتن 35% بیماران
ضعف یا ناهماهنگی اندام تحتانی 17% بیماران
افت بینایی 15% بیماران
ضعف یا ناهماهنگی اندام فوقانی 10% بیماران
دوبینی 10% بیماران


التهاب چشمی( optic nouritis)

التهاب چشمی ممکن است اولین تظاهر باشد. به دلیل ماهیت گذارای نقص بینایی و فقدان یافته های فیزیکی,گاهی شکایت انها به عنوان هیستری( تمارض به بیماری) تشحیص داده میشود. ممکن است حمله های عود کننده وجود داشته باشند و چشم دیگر معمولا درگیر یشود. به طور کلی میزان شیوع نوریت اپتیک در این بیماری 90% است و شناسایی گرفتاری علامت دار یا تحت بالینی عصب اپتیک سرنخ مهمی است.

دوبینی شکایتی شایع در مراحل اولیه است که اغلب ناشی از گرفتار شدن یک قسمت مغز است. معمولا دوبینی در نگاه به کناره های سمت راست و چپ رخ میدهد. نیستاگموس(حرکات تکانشی غیر ارادی چشمها به راست و چپ) یک علامت شایع است و بر خلاف اکثر تظاهرات بیماری( که تمایلی به فروکشی دارند) اغلب دایمی است 70%



انواع بیماری بر اساس سیر آن عبارتند از نوع عود کننده بهبود یابنده(85%) که در آن پیشرفتی در بین حملات رخ نمیدهد, نوع پیشرونده ثانویه( 85% موارد پس از 25 سال) که با پیشرفت تدریجی پس از یک دوره عود و بهبو د اولیه مشخص میگرددو پیشرونده اولیه ( 10% ) که در آن بیماری از آغاز به صورت تدریجی پیشرفت میکند. نوع پیشرونده-عودکننده نادر بوده در آن به سیر پیشرونده اولیه عود های حاد اضافه میشود. معاینه در موارد پیشرفته اغلب نشان دهنده آتروفی اپتیک نیستاگموس اختلال تکلم و نشانه های اختلال نورون های حرکتی فوقانی حسی و مخچه ای در برخی یا تمام چهار اندام میباشد. باید توجه داشت که تشخیص بر اساس یک علامت یا نشانه واحد داده نمیشود بلکه بر تمامیت تابلوی بالینی که مشخص کننده در گیری
نقاط مختلف سیستم عصبی مرکزی در زمان های مختلف میباشد استوار است.

تشخیص

جهت تشخیص این بیماری باید ثابت نمود که حد اقل دو منطقه از ماده سفید مرکزی در زمان های مختلف دچار ضایعه شده اند. در بیماران با سیر عود کننده-بهبود یابنده و نشانه های درگیری حداقل دو منطقه از ماده سفید مرکزی تشخیص قطعی بیماری از نظر بالینی ممکن است. در بیماران دارای ضایعات متعدد در ماده سفید و فقط یک حمله بایلنی و یا بیماران دارای دوحمله بالینی و فقط یک مثانه عصبی تشخیص این بیماری داده میشود.

بررسی ها

بررسی ها در تائید تشخیص بالینی یا رد دیگر اختلالات مفید میباشد اما به تنهایی تشخیص قطعی اسکلروز مولتیپل را ممکن نمیسازد. مایع مغزی نخاعی آنها معمولا غیر طبیعی است. در صورتی که در معاینه بالینی نشانه های درگیری فقط یک منطقه از سیستم عصبی مرکزی یافت شود تشخیص اسکلروز مولتیپل منوط به اثبات درگیری بدون علامت دیگر مناطق با استفاده از آزمایش پتانسیل های بر انگبخته خواهد بود.MRI نیز در مشاهده ضایعات بدون علامت مفید بوده امروزه به عنوان مهمترین روش در تایید تشخیص مورد استفاده قرار میگیرد. در بیماران مبتلا به نوع نخاعی و بدون درگیری دیگر مناطق انجام میلوگرافی یا MRI نخاع ممکن است جهت رد ضایعات منفرد مادرزادی یا اکتسابی قابل درمان با جراحی لازم شود.



منبع: ایران سلامت

سرگیجه علائم چه بیماری است؟

علل سرگیجه:



سرگیجه می‏تواند در اثر وجود مشکلاتی در مغز یا گوش داخلی اتفاق بیفتد:

 

1- سرگیجه ناگهانی بی‏‎خطر وابسته به شرایط: رایج‏ترین شکل سرگیجه است و با احساس حرکت ناگهانی سر شروع می‏شود. این نوع سرگیجه به ندرت خطری دارد و به آسانی بهبود می‏یابد.

 

2- سرگیجه می‏تواند در اثر التهاب گوش داخلی باشد که به صورت ناگهانی شروع می‏شود و با کاهش شنوایی همراه است. علت اصلی التهاب گوش، عفونت ویروسی یا باکتریایی است.

 

3- بیماری منیر( Meniere) که دارای سه علامت است: سرگیجه، زنگ زدن گوش و کاهش شنوایی. در افراد مبتلا به این بیماری، شروع ناگهانی سرگیجه شدید و نوسان کاهش شنوایی دیده می‏شود و گاهی اوقات هیچ علامتی در آنها وجود ندارد.

 

4- تومور عصبی ناحیه ی شنوایی می‏تواند یکی از علل سرگیجه باشد. علائم این تومور شامل زنگ زدن گوش و کاهش شنوایی است.

 

5- سرگیجه می‏تواند به دلیل کاهش جریان خون در مغز باشد. خونریزی به قسمت پشت مغز (خون‏ریزی مخچه) با سرگیجه، سردرد، ناتوانی در راه رفتن و دیدن همراه است.

 

6- سرگیجه اغلب یکی از علایم بیماری ام‏ اس است. شروع آن ناگهانی است.

 

7- تومور موجود در سر و آسیب بینی می‏تواند باعث سرگیجه شود که معمولا خودبخود برطرف می‏شود.

 

8- میگرن نیز یکی از علل سرگیجه است. سرگیجه اغلب با سردرد همراه است.



منبع: تبیان

حس درد

  درد، به عنوان مهمترین کیفیت حسی در انسان به شمار می‌رود و انسان را از تحریکات تخریبی در ارگانیزم مطلع ساخته، موجب مراجعه به پزشک می‌شود؛ برای پزشک هم وجود درد برای تشخیص محل تحریک‌های تخریبی، اهمیت دارد.  بسیاری از بیماری‌های بدن باعث درد می‌شوند، به‌علاوه تشخیص انواع مختلف بیماری‌ها تا حد زیادی به دانش پزشك درباره كیفیت‌های مختلف درد وابسته است، بنابراین می‌توان گفت كه درد، یكی از مكانیسم‌های محافظتی است.
 
 
  هرگاه یکی از بافت‌ها تخریب شوند، درد ایجاد می‌شود و همین باعث می‌شود كه فرد برای برطرف كردن محرك درد، واكنش مناسب را انجام دهد. حتی فعالیت‌های ساده‌ای نظیر نشستن طولانی‌مدت بر روی برجستگی‌های نشیمن‌گاه می‌تواند باعث تخریب بافتی شود. زیرا باعث كمبود جریان خون پوستی در نقاط تحت فشار ناشی از وزن بدن می‌شود. هنگامی كه پوست در نتیجه ایسکمی(کاهش خون‌رسانی) دردناک می‌شود، شخص به‌طور طبیعی و ناخودآگاه تغییر وضعیت می‌دهد، ولی شخصی که فاقد حس درد است(مثلا پس از آسیب نخاعی) درد را حس نکرده و بنابراین تغییر حالت نمی‌دهد و این حالت باعث می‌شود كه خیلی زود پوست در نقاط تحت فشار، دچار تخریب و پوسته‌ریزی شود.
 
 
انواع درد و كیفیت آنها

  درد به دو نوع اصلی تقسیم می‌شود: درد تند و درد كند.
درد تند، در عرض حدود 1/0 ثانیه پس از اعمال محرك دردزا، احساس می‌شود، در حالی كه درد كند، یك ثانیه یا بیشتر پس از اعمال محرك دردزا احساس می‌شود و به كندی طی چند ثانیه یا حتی چند دقیقه افزایش می‌یابد.‌
  درد تند نام‌های دیگری نیز دارد: درد تیز، درد گزشی، درد حاد و درد الكتریكی. این نوع درد، وقتی احساس می‌شود كه یك سوزن در سطح پوست فرو برود، پوست به وسیله یك چاقو بریده شود یا وقتی كه به‌طور ناگهانی بسوزد. همچنین وقتی كه پوست در معرض یك شوك الكتریكی قرار بگیرد، درد تند احساس می‌شود. درد تیز و تند، در بافت‌های عمقی‌تر بدن حس نمی‌شود.
  درد كند نیز اسامی مختلفی دارد: درد سوزشی آهسته، درد مبهم، درد ضربان‌دار، درد تهوع‌آور و درد مزمن. این نوع درد معمولا با تخریب بافتی همراه است و می‌تواند رنج طولانی‌مدت و غیرقابل تحملی را به وجود آورد. این درد، هم در پوست و هم در سایر بافت‌ها یا ارگان‌‌های عمقی بدن ایجاد می‌شود.
 
 
نقاط درد

  با توجه به این مطلب كه در سطح پوست، همه جا درد یكسان احساس نمی‌شود، وجود نقاط درد موضوعیت می‌یابد. بر اساس آزمایش اشتروگ هولد كه بر روی پوست ساعد دست انجام گرفت، فراوانی نقاط درد حتی از فراوانی نقاط فشار نیز بیشتر و به نسبت 9 بر 1 است؛ نظر به اینكه فراوانی نقاط سرما و گرما كمتر از نقاط فشار است، نسبت نقاط درد به نقاط سرما و گرما حدود 10 بر 1 است و نتایج این آزمایش دلالت دارد كه نقاط درد بیش از سایر حواس در سطح پوست وجود دارند.



منبع: پژوهشکده

دردهای مزمن کمر


تقریبا هر فردی حداقل برای یک‌بار در زندگی خود دچار کمردرد می‌شود. مشکلی که در یک ساختار پیچیده و شگفت‌انگیزی به نام ستون‌فقرات کمری ایجاد می‌شود.

این ساختمان کلیدی و مهم در بدن، نیروهای زیادی را تحمل می‌کند و از این جهت باید به اندازه کافی پایدار و باثبات باشد و در مقابل، برای انجام حرکات بدن و تنه در جهات مختلف باید دارای انعطاف‌پذیری و تحرک کافی باشد. طبیعی است که تأمین این احتیاجات حین فعالیت‌های مختلف و گاهاً سنگین زندگی و شغلی، وظیفه‌ای حساس و دشوار است که تنها از عهده ساختاری با مهندسی دقیق و بی‌نقص برمی‌آید.


می‌توان انتظار داشت که ستون فقرات درصورتی که تحمل و شرایط کافی برای برآورده شدن نیروهای تحمیلی نداشته باشد یا فشارهای مکرر و غیرمعمول دریافت کند، دچار اختلال و عارضه شود. و این همان شرایطی است که در یک بیمار مبتلا به کمردرد حاد اتفاق می‌افتد. باید دانست که به جز درصد کمی از موارد کمردرد که در اثر عواملی مثل عفونت یا بیماری‌های التهابی و احشایی ایجاد می‌شوند، اکثر کمردردها به همین طریق به‌وجود می‌آیند. یعنی ضربات، حرکات ناگهانی و شدید تنه، بلند کردن وزنه‌های سنگین یا برداشتن نامناسب اجسام حتی سبک، حفظ وضعیت‌های نادرست بدن به‌مدت طولانی، مثلا نشستن روی صندلی نامناسب همگی می‌توانند زمینه‌ساز شروع کمردرد حاد باشند. واضح است که پیشگیری از وقوع چنین کمردردهایی تنها از طریق رعایت اصول ارگونومی در منزل و محیط‌های کاری امکان‌پذیر است. یعنی باید در انجام فعالیت‌های زندگی و شغلی خود از شیوه‌ها و تکنیک‌های صحیح و مناسب استفاده کنیم تا از ایجاد آسیب‌ها و اختلالات ستون فقرات جلوگیری کنیم.



  • کمردرد مزمن به چه کمردردی می‌گویند؟

گاهی اوقات کمردرد، مزمن می‌شود و در مواردی بیمار حتی دچار ناتوانی و از کارافتادگی می‌شود. به‌طور کلی به کمردردی که بیش از سه‌‌ماه طول می‌کشد، کمردرد مزمن می‌گویند. علاوه بر مزمن شدن، عود علائم پس از بهبودی موقتی نیز ازجمله مشکلات برخی بیماران مبتلا به کمردرد است. به‌طوری که گاهی بیمار به‌مدت طولانی دوره‌هایی از عود و فروکش چنین دردی را تجربه می‌کند. باید اذعان کرد که بحث کمردرد مزمن یکی از چالش‌های جدی در علم پزشکی محسوب می‌شود و تاکنون مطالعات و تحقیقات متعدد و گسترده‌ای در زمینه علل ایجاد و نحوه درمان آن انجام شده است.


  • چرا کمردرد، مزمن می‌شود؟

اگرچه هنوز به‌طور قطعی مشخص نیست که چه عاملی باعث تبدیل کمردرد حاد به مزمن می‌شود ولی برخی شرایط می‌توانند زمینه مزمن شدن کمردرد را فراهم سازند.

امروزه ثابت شده است که اجزا و عناصر مختلف تشکیل‌دهنده ستون فقرات اعم از مفاصل، دیسک، کپسول مفصلی، رباط‌ها و عضلات باید در ارتباط با هم و به‌صورت هماهنگ به‌گونه‌ای عمل کنند که حرکات ستون فقرات، کنترل شده و با ثبات باشد.

بخش عمده‌ای از وظیفه حفظ ثبات و پایداری برعهده عضلات تنه است. عضلات ثبات‌دهنده‌ای مثل عضله عرضی شکم یا عضله‌ای به نام مولتی‌فیدوس در پشت در حرکات مختلف بدن باید با انقباض خود، نیروی کافی را در زمان مناسب اعمال کنند تا از حرکات اضافی و غیرطبیعی مفاصل ستون فقرات جلوگیری کنند اما اگر این عضلات کارایی لازم را نداشته باشند یا به موقع عمل نکنند، فشاری اضافی به مفاصل، رباط‌ها و سایر قسمت‌ها وارد می‌شود و ممکن است کمردرد ایجاد شود.

نکته مهمی که وجود دارد این است که در بسیاری از مواقع در اثر ایجاد کمردرد با هر منشأ و علتی، عضلات ثبات‌دهنده کمر مهار یا ضعیف می‌شوند. در نتیجه ستون فقرات بیمار از ثبات و پشتوانه کافی برخوردار نیست و حتی اگرچه ممکن است کمردرد ظاهرا بهبود یابد ولی وقتی این عضلات بدون توجه و درمان لازم همچنان ضعیف و مهار باقی می‌مانند، احتمال عود کمردرد وجود دارد.

به همین دلیل است که فیزیوتراپیست‌ها استراحت مطلق و درمان صرفا علامتی را برای کمردرد حاد جایز و مفید نمی‌دانند و معتقدند که اگرچه بیمار در مرحله حاد کمردرد باید از شدت فعالیت‌های سنگین خود بکاهد و از درمان‌های ضد‌درد و ضد‌التهاب استفاده کند ولی در کنار آنها فیزیوتراپی، تقویت و بازآموزی عضلات تنه و ستون فقرات با ورزش‌های مناسب را باید جزو برنامه درمانی قرار دهد. به‌عبارت دیگر باید به وسیله تمرینات خاص، وظیفه عضلات را به آنها یادآوری کرد تا ضمن بهبود علائم، با حفظ پایداری ستون فقرات از مزمن شدن و عود کمردرد جلوگیری شود.



در ارتباط با کمردرد مزمن، برخی جنبه‌های روانی مرتبط با درد، مثل ترس و اضطراب هم دخالت دارد. برخی بیماران بعد از ابتلا به کمردرد، به دلایل مختلف مثل ویژگی‌های شخصیتی، تجربیات قبلی خود از کمر درد یا دریافت اطلاعات بعضا نادرست در مورد کمردرد، این عارضه را فاجعه تلقی می‌کنند و از چنین دردی می‌ترسند. به‌دلیل این ترس از انجام برخی فعالیت‌های روزمره زندگی اجتناب می‌کنند و همین امر می‌تواند عواقبی مثل ناتوانی، افت عملکردهای طبیعی و افسردگی را به‌دنبال داشته باشد. این شرایط هم به نوبه‌ خود باعث تشدید یا عود علائم می‌شوند.

بنابراین در قالب درمان‌های شناختی- رفتاری به بیمار توصیه می‌شود که افکار و برداشت‌های نادرست خود از درد را تصحیح کند و تدریجا با فعالیت‌های روزمره مواجه شود البته بخشی از ترس و اضطراب بعد از ایجاد کمردرد حاد، طبیعی است و باعث افزایش توجه فرد به آسیب، جلوگیری از صدمه بیشتر و کمک به ترمیم می‌شود اما تداوم رفتارهای اجتناب از فعالیت و توجه بیش از حد به درد باعث اختلال در کارها و عملکردهای طبیعی بیمار می‌شود و اثرات و عواقب زیان‌باری در پی خواهد داشت.



  • راه‌حل این مشکل و روش درمان آن چیست؟

به‌طور کلی می‌توان گفت که درمان‌های غیراصولی و نادرست کمردرد و داشتن اضطراب و ترس زیاد از درد، از دلایل مزمن شدن کمردرد هستند و برعکس، با استفاده از فیزیوتراپی، ورزش درمانی مناسب و دوری از استرس و ترس می‌توان از ایجاد بسیاری از کمردردهای مزمن ناتوان‌کننده پیشگیری کرد.



منبع: همشهری

درد و انواع درد


درد و انواع درد

درد هاي حاد كه ناشي از صدمات نخاعي و يا صدمه به نقاط ديگر بدن مي باشند بعد از وقوع ضايعات نخاعي نسبتا شايعند . به علاوه سابقه درد مزمن نيز در اين افراد معمولا در مناطقي كه داراي حس طبيعي بوده وهمچنين در مناطقي كه حس طبيعي آنها از بين رفته ديده مي شود . از آنجايي كه درد مي تواند بر فعاليت هاي روزمره افراد تاثير گذارد لذا همواره بايد آنراجدي گرفت و مبتلايان به ضايعات نخاعي باید برای جلوگیری و کنترل آن با کادر درمانی مشورت نمایند.
تحقیقات نشان داده اند که افراد با سطوح و شدتهای مختلف ضایعه نخاعی تجربیات متفاوتی نسبت به درد دارند. بدین معنی که حتی عوامل احساسی خستگی آب و هوا سیگار کشیدن پر بودن مثانه و روده نیز میتواند عامل شروع و شدت درد باشد.



انواع درد:

1. دردهای مربوط به اختلال کارکرد سیستم عصبی
2. دردهای عضلانی ناشی از خستگی و اسپاسم
3. دردهای ناشی از تغییرات انحنای ستون فقرات به علت واردشدن فشار وزن
4. دردهای احشایی و شکمی که میتوانند دلایل گوناگونی داشته باشند


کنترل درد:

استفاده از دارو درمانی به هنگام دردهای ناشی از اختلال کارکرد سیستم عصبی و اسپاسم عضلانی.
استفاده از روشهای تحریک الکتریکی (TENS)
استفاده از روشهای مناسب فیزیوتراپی نظیر درمانهای دستی کششی و ماساژ
استفاده از وسایل کمکی نظیر کرست ها و بریس ها برای حذف درد ناشی از فشار مکانیکی وارد بر ستون فقرات و اندامها
کنترل عملکرد کلیه روده مثانه در موارد دردهای احتشامی و شکمی



منبع: مرکز حمایت از معلولین ضایعات نخاعی ایران

درمان دردهای مزمن با یوگا تای چی و طب سوزنی


درمان دردهای مزمن 

نتایج یک مطالعه گسترده تایید می‌کند که یوگا، تای چی و طب سوزنی می‌توانند دردهای مزمن را کاهش دهند. این سه تکنیک همگی جزء ورزش‌های سنتی و آرامش بخش هستند.

درمان دردهای مزمن با یوگا تای چی و طب سوزنی

سایر تمرینات و تکنیک‌های مکمل و جایگزین برای سلامتی از جمله مدیتیشن یا مراقبه و ریلکسیشن و همچنین درمان‌های دستی مانند ماساژ درمانی نیز می‌توانند به کنترل درد تا حد زیادی کمک کنند.

بیشتر تمرکز مراقبت‌های بهداشتی شامل اقداماتی می‌شود که به افراد کمک کند تا مشکلات جدی و بلندمدت خود مثل درد کشیدن را حل کنند.

تمام پزشکان به خوبی آگاه هستند که کنترل کردن دردها مزمن در اغلب بیماران تا چه حد کار دشواری است. برای مثال در مورد کمردرد ما شاهد آن هستیم که شمار زیادی از بیماران به این قبیل تکنیک‌ها روی می‌آورند به امید اینکه ناراحتی و درد جسمی خود را کاهش دهند و همچنین کیفیت زندگی و کارایی آنها بهبود پیدا کند.

همچنین یکی از دلایل مهم دیگری که موجب می‌شود این بیماران به طب جایگزین و تکنیک‌های آرامش بخش روی بیاورند کاهش عوارض جانبی درمانهای دارویی است.


منبع: تندرستی

کنترل دردهای مزمن با امواج رادیوفرکوئنسی

پایانه فیبرهای عصبی مانند سایر بافت های مختلف بدن در معرض التهاب، عفونت و تروما هستند. بافت عصبی در مدتی کوتاه توانایی ترمیم و بازسازی دارد که این اساس به کارگیری دستگاه رادیو فرکوئنسی RF برای نورولیز آنها می باشد.

با ایجاد گرما ناشی از امواج رادیوفرکوئنسی میتوان بافت عصبی را به طور کامل یا نسبی تخریب نمود. در حقیقت بدنبال استفاده از دستگاه RF دناتوراسیون و ترموکوآگولاسیون در اعصاب مورد نظر اتفاق افتاده و با قطع کامل یا نسبی در ورود تحریکات دردناک یا در مسیر انتقال درد، عملکرد فیبر های مربوطه دچار اختلال می گردد. بدنبال ایجاد اختلال در هدایت تحریک دردناک می توان احساس درد در ناحیه مبتلا را کاهش داد.

ورود جریان رادیوفرکوئنسی با فرکانس بالا و جریان پائین باعث اسیلاسیون در ملکولهای شارژ شده بافت عصبی شده و در نتیجه گرما در بافت عصبی مذکور تولید می شود.

روش انجام این عمل همانند سایر بلوک های تشخیصی می باشد. پس از اتصال پلیت کوتر به قسمتی از بدن بیمار و ایجاد اتصال به زمین، ژنراتور مولد امواج RF که دارای انواع گوناگونی می باشد روشن می شود. کانول های سوزنی شکل که تنها قسمتی از نوک بدون عایق بوده و فعال می باشد تحت راهنمایی فلوروسکوپ در نزدیک عصب مورد نظر قرار گرفته و سپس سوزن انتقال دهنده جریان RF از بین آن عبور داده شده وامواج را به عصب منتقل می کند. انرژی حرارتی که از نوک سوزن منتقل می شود ارتباط با طول منتقله فعال سوزن، فاصله سوزن تا عصب و قطر سوزن دارد.

جریان رادیوفرکوئنسی می تواند به صورت پالسی PRF یا مداومCRF بوده و در مدت زمان مشخصی منتقل شود. حتی میزان گرما و درجه حرارت نیز بر روی دستگاه تنظیم شده و با ترمیستور حرارتی که در نوک سوزن تعبیه شده است قابل اندازه گیری می باشد. این تکنیک تا چندین مرتبه نیز می تواند در بافت مورد نظر برای گرفتن پاسخ درمانی مناسب به کار گرفته شود.


منبع: سامانه مدیریت اطلاعات تحقیقاتی



کنترل دردهای مزمن بدون دارو

کنترل دردهای مزمن بدون دارو

هر فردي به شيوه‌اي متفاوت و البته منحصر به فرد نسبت به درد واكنش نشان مي‌دهد و هر آسيب يا ضربه عاطفي در اشخاص مختلف، به ميزان و شيوه‌اي متفاوت موجب اختلال در جريان خون و سيگنال‌دهي‌هاي عصبي مي‌شود.
 
با توجه به اين واقعيت كه احساس شدت درد در هر انساني كاملا منحصر به فرد است و بسياري از عوامل رواني، فيزيولوژيكي و ژنتيكي بستگي دارد، پيدا كردن راه حل مناسب و موثر براي تسكين درد در بيماران مختلف، كار نسبتا دشواري است.
 
به گزارش مجله تخصصي آرپ، در آمريكا سالانه حدود 100 ميليون تن به دردهاي مزمن مبتلا مي‌شوند و درمان اين دردها هر سال حدود 635 ميليارد دلار هزينه را به نظام بهداشتي و درماني اين كشور تحميل مي‌كند.
 
پزشكان امروزه معتقدند كه «درد مزمن» تنها نشانه يك بيماري ديگر نيست بلكه به نوبه خود يك بيماري يا اختلال مجزا است و بايد مانند ساير بيماري‌ها تحت درمان قرار بگيرد. در برخي موارد درد مزمن حاصل يك التهاب است. اما در بسياري موارد ديگر مي‌تواند عامل پيچيده تري داشته باشد. عاملي كه در واقع به چگونگي پردازش سيگنال‌هاي درد در مغز بستگي دارد.
 
وقتي فرد به مدت طولاني در معرض درد جسمي قرار مي‌گيرد، رشته‌هاي عصبي در واقع ممكن است اين درد را به نوعي حافظه نورولوژيك مرتبط كنند. بنابراين حتي زماني كه عامل اوليه درد، برطرف شود، فرد هنوز احساس درد و آسيب ديدگي مي‌كند. از سوي ديگر، درد حتي ممكن است عامل ژنتيكي داشته باشد.
 
متخصصان دانشگاه كمبريج در انگليس اخيرا ژني موسوم به HCN2‌ را شناسايي كرده‌اند كه نقش تنظيم كنندگي دردهاي مزمن را برعهده دارد و مي‌تواند هدف درماني ديگري براي كنترل درد باشد. امروزه متداول‌ترين شيوه درمان دردهاي مزمن دارو درمانی، شامل استفاده از داروهاي مسكن، غيرنسخه‌اي مانند ايبوبروفن و آسپرين است كه نواحي ملتهب را مورد حمله قرار مي‌دهند و يا مصرف داروي نسخه‌اي ناركوتيكس مانند كدئين و مورفين است كه سيگنال‌هاي درد را متوقف مي‌سازند.

 اما اخيرا گروهي از كارشناسان بهداشتي موسسه بريوويل در آمريكا دريافتند 75 درصد از كلينيك‌هاي پزشكي تنها مواقعي در درمان دردهاي مزمن موفق مي‌شوند كه آن را با تكنيك‌هاي درماني مكمل و سنتي كنترل درد، تركيب كنند. اين تكنيك‌ها نظير طب سوزني يا ماساژ درماني در صورتي كه در مراكز تخصصي معتبر و استاندارد صورت گيرند در تسكين دردهاي مزمن تاثير چشمگيري خواهند داشت.
 
از سوي ديگر، گروهي از متخصصان مركز پزشكي دانشگاه استانفورد نيز در چندين مطالعه مختلف نشان داده‌اند كه تكنيك هيپنوتيزم پزشكي در كاهش درد و يا حتي ريشه كني دردهاي مزمن بسيار موفق است.
 
پزشكان دانشگاه جان هاپكينز نيز تاكيد دارند كه حتي فكر نكردن يا كمتر فكر كردن درباره درد به تسكين آن كمك مي‌كند.


منبع: فرارو

واسکولار اینترونشنال


واسکولار اینترونشنال


واسکولار اینترونشنال رادیولوژی و نورورادیولوژی که گاهاً Image Guided Surgery نیز نامیده می شود، یکی از رشته های فوق تخصصی رادیولوژی می باشد که در آن انجام پروسیجرها با حداقل تهاجم تحت Guided Imaging صورت می گیرد.

برخی از این پروسیجرها به منظور تشخیص و برخی دیگر با هدف تشخیص و درمان انجام می شوند.

ابداع روش های اینترونشنال رادیولوژی برای نخستین بار از دهه 1970 شروع گردید و متعاقب آن پیشرفت های سریع در این زمینه اتفاق افتاده است.

در همین راستا، در طول قریب به یک سال گذشته کلیه فعالیت های در زمینه پروسیجر های اینترونشنال رادیولوژی و نورورادیولوژی در سطح بیمارستان های تابعه مدیریت درمان استان آذربایجان شرقی آغاز گردید،که بیشتر این پروسیجرها برای اولین بار در شمال غرب کشور و برخی از این پروسیجرها برای اولین بار در سطح کشور با بهره گیری از امکانات موجود انجام گرفته اند.


منبع: تصویربرداری پزشکی

تحریک الکتریکی عصب از طریق پوست


بررسی تاثیر تحریک الکتریکی عصب از طریق پوست بر دامنه حرکتی و خشکی صبحگاهی مقصل زانو در بیماران مبتلا به استئوآرتریت زانو

بررسی تأثیر تحریک الکتریکی عصب از طریق پوست بر دامنه حرکتی و خشکی صبحگاهی مفصل زانو در بیماران مبتلا به استئوآرتریت زانو

● مقدمه:
استئوآرتریت شایع ترین بیماری مفصلی در انسانها به شمار می‌رود کــــه در۹۰-۶۰ درصــد افراد بالای ۶۵ سال ایجاد می شود و در اکثر جوامع شایع ترین علت ناتوانی مزمن می باشد در آمریکا حدود یکصد هزار نفر به علت استئوآرتریت زانو یا ران بدون کمک قادر به رفت و آمد بین رختخواب و دستشوئی نیستند خشکی صبحگاهی و کاهش دامنه حرکتی مفصل از مشخصات مهم این بیماری می باشد هیچ داروئی یافت نشده است که باعث جلوگیری، تأخیر بیماری یا برگشت تغییرات پاتولوژیک ناشی از استئوآرتریت در انسان شود با این حال استئوآرتریت که شایع ترین وضعیت محدود کننده فعالیت در بین افراد مسن است، نسبت به تعداد زیادی از بیماریها که جدی تر تلقی می شوند مانند سرطان یا سکته مغزی، می توان آن را مسئول موارد بیشتری از ناتوانی کامل در افراد مسن در نظر گرفت شکیبی در سال ۲۰۰۴ با بررسی ۲۰۰ بیمار مبتلا به استئوآرتریت در کرمان به این نتیجه رسید که شاخص توده بدنی بالا، سن بالا و زندگی در روستا، عوامل مؤثر بر ناتوانی در این بیماران می باشد در سالهای اخیر علاقه و گرایش به سمت درمانهای غیر داروئی بیشتر از درمانهای داروئی بوده و روز به روز بر آمار داوطلبین استفاده از این روشها نیز افزوده می شود تحریک الکتریکی عصب از طریق پوست یکی از روشهای درمانی غیر دارویی می باشد که قدمت و ریشه استفاده ازآن به یونان باستان و روم قدیم بر می گردد.

 
● روش بررسی:

مطالعه حاضر یک مطالعه نیمه تجربی از نوع یک سوکور می باشد که پس از کسب مجوز از کمیته اخلاق دانشگاه تربیت مدرس انجام گرفت. جامعه این مطالعه، کل بیماران مبتلا به استئوآرتریت زانو، مراجعه کننده به درمانگاه روماتولوژی بیمارستان امام خمینی تهران بودند. تعداد ۶۰ بیمار (۳۰ نفر برای هر گروه) که دارای شرایط ورود به مطالعه بودند با استفاده روش نمونه گیری تصادفی انتخاب شدند. معیارهای ورود به مطالعه شامل، تایید بیماری آنها توسط پزشک متخصص، سلامتی پوست ناحیه مورد مطالعه، حداقل شش ماه و حداکثر ۵ سال از تشخیص بیماری استئوآرتریت آنها توسط پزشک متخصص گذشته باشد، محل زندگی آنها در شهر تهران و حداقل نزدیک به بیمارستان امام خمینی (ره) باشد تا امکان سه بار مراجعه به بخش فیزیوتراپی در طول هفته را داشته باشند و دادن گواهی کتبی مبنی بر رضایت انجام تحریک الکتریکی عصب از طریق پوست، بود. معیارهای خروج از مطالعه شامل داشتن ضربان ساز قلبی، حامله بودن، نقص در درک حس و داشتن بیماری آرتریت روماتوئید و سایر بیماریهای عصبی- عضلانی- اسکلتی بوده اند.

 در طی تحقیق دو نفر از گروه شاهد و یک نفر از گروه آزمون از مطالعه خارج شدند. پس از انتخاب نهایی افراد و تخصیص تصادفی آنها در دو گروه آزمون و شاهد و دادن توضیحات لازم به هر دو گروه، طی چهار هفته و هر هفته سه جلسه به گروه آزمون جریان الکتریکی ۱۰۰ هرتز توسط دو الکترود را بر با ابعاد ۸×۴ سانتی متر در دو طرف راست و چپ مفصل زانو، به مدت ۲۰ دقیقه با استفاده از دستگاه NEW TENSداده شد، شدت جریان با توجه به آستانه حسی خود بیماران تنظیم می شد. گروه شاهد هم دارای همین شرایط بود ولی دستگاه خاموش بود و از آن به عنوان پلاسبو استفاده می‌شد.

 دامنه حرکتی مفصل زانو در وضعیت فلکشن در حالت خوابیده بر روی زمین توسط گونیا متر اندازه گیری شد و میزان خشکی صبحگاهی مفصل به کمک چک لیست خود گزارش دهی که توسط بیماران تکمیل می‌گردید بررسی شد. میزان خشکی صبحگاهی و دامنه حرکتی مفصل زانو در هر دو گروه در جلسه اول، ششم و دوازدهم اندازه گیری شد و مورد مقایسه قرار گرفت. پس از جمع آوری داده ها، تجزیه و تحلیل آماری با استفاده از آزمونهای آماری آنالیز واریانس با اندازه گیری مکرر، کروسکال والیس و t مستقل انجام شد.


منبع: وبلاگ دکتر شجاعی

دردهای عصبی چه جوری دردی هستند؟

آیا تاکنون حملاتی از درد بی اندازه تیز و خنجری را تجربه کرده اید؟ یا اینکه تاکنون مبتلا به درد سوزشی و بی امان شده اید؟ اینها نمونه هایی از دردهای عصبی هستند که اغلب افراد با آن مواجه شده اند.

دردهای عصبی، دردهای تیزی هستند که در مسیر یکی از عصب های شما ایجاد می شوند. علت آنها ممکن است آسیب یا تحریک عصی باشد اما در بسیاری از موارد علت آنها نامعلوم است. درد ممکن است دارای زمینه ای از احساس سوزش باشد که دردی بی امان با آن همراهی می کند. این درد به صورت حملات چند لحظه ای یا چند دقیقه ای ظاهر می شود و ممکن است چند روز یا چند هفته تکرار شود. در خلال یک مرحله حاد از این اختلال، ممکن است نسبت به هر نوع تماس یا درد نسبتاً ملایم، واکنش و حساسیت افراطی از خود نشان دهید.ممکن است حتی حواسی که در حالت معمول دردناک نیستند در شما ایجاد درد کنند.
برخی از دردهای عصبی ممکن است توسط ویروس عامل بیماری زونا، یا عفونت تبخال ایجاد شوند. دردعصبی زونا می تواند فرد را از کار و زندگی بیندازد. این بیماری به طور معمول باعث درد سوزشی ثابتی می شود که شدیدتر و واضح تر از دردهای ناشی از فرو رفتن اشیای نوک تیز در بدن است. تماس یا حرکت ناحیه درگیر، حتی حرکتی مثل عطسه کردن می تواند به حمله جدید ازدرد منجر گردد. دردعصبی ممکن است تا هفته ها، ماه ها یا گاهی سال ها بعد از برطرف شدن تمامی علایم و نشانه های ویروس ادامه یابد. مشخصه درد عصب سه قلو شایع ترین نوع درد عصبی، درد شدید، تیز و شبیه برق گرفتگی در یک طرف صورت است که اغلب با صحبت کردن، جویدن یا مسواک زدن دندان ها تحریک می شود. نوعی درد عصبی موسوم به درد عصب زبانی، حلقی هم وجود دارد که مشخصه آن حملات راجعه ای از درد شدید درناحیه پشت حلق، لوزه ها، گوش میانی و قاعده زبان است. این حملات ممکن است با حرکاتی مثل حرف زدن یا بلع غذا تشدید شوند. درد عصب زبانی، حلقی در مواردی فوق العاده زجر آور است. درد عصب پس سری باعث درد در ناحیه پشت سر می شود که معمولاً پشت گوش ها به داخل پوست سر تیر می کشد. درد عصب بین دنده ای هم در لابه لای دنده ها حس می شود.
دردهای عصبی معمولاً پس از ۴۰ سالگی آغاز و اغلب در سالمندان روی می دهد. تشخیص دردهای عصبی به طور کلی مبتنی بر علایم و نشانه های شما و رد کردن سایر اختلالاتی که ممکن است علایم و نشانه های مشابهی ایجاد کنند ، می باشد.

دردهای عصبی چه قدر جدی هستند؟
اگر چه ممکن است درد، شما را از کار و زندگی عاجز کند اما هیچ خطری جان شما را تهدید نمی کند. حملات درد در فواصل متغیری روی می دهند اما هر چه مسن تر می شوید فاصله بین حملات هم کوتاه تر می گردد.
برای درمان دردهای عصبی، خط اول درمان معمولاً مشتمل بر داروهایی است که علایم و نشانه ها را تسکین می دهند. نوع دارویی که پزشک برای شما تجویز می کند بستگی به نوع درد عصبی و شدت علایم و نشانه های آن دارد. در صورت موثر نبودن داروها، اقدامات دیگری از جمله جراحی ممکن است در دستور کار قرار گیرد.
استفاده از داروهای ضد درد در رفع دردهای عصبی موثر است. به طور مثال استفاده از مسکن های بدون نسخه مانند استامینوفن و بروفن می تواند به رفع نشانه های خفیف بیماری کمک کنند. برای رفع دردهای شدیدتر پزشک خانواده تان ضد درد قوی تری تجویزخواهد کرد. فراموش نکنید در صورت مصرف طولانی مدت یا زیادتر از مقدار داروهای ضد دردقوی ممکن است دچار تهوع، درد یا خون ریزی معده و زخم های گورشی شوید بنابراین توجه کنید که مقادیر زیاد این ترکیبات می تواند مشکلاتی برایتان فراهم کند. داروهای ضد افسردگی نیز با دخالت در فرایندهای شیمیایی مغز که باعث احساس درد می شوند قادر به تسکین دردهای خفیف تا متوسط هستند. این داروها درد را از بین نمی برند ولی تحمل آن را آسان تر می سازند.دقت کنید که استفاده از داروهای ضد افسردگی نیزدارای برخی اثرات جانبی است. این عوارض شامل سرگیجه، خشکی دهان، تهوع، ضعف عضلانی، یبوست و افزایش وزن است. برای کمک به کاهش این نشانه ها، پزشک تان احتمالاً درمان را با مقادیر کم دارو آغاز می کند و به تدریج بر مقدار آن می افزاید.

بلوک عصب
اگر مصرف دارو نتواند کاهش درد عصبی را در پی داشته باشد پزشکان از بلوک عصب استفاده می کنند. در این حالت می توان مقداری از یک ماده بی حس کننده موضعی را به منظور بی حس کردن و رفع درد برای یک مدت محدود، در ناحیه مورد نظر تزریق کرد. یک رویکرد طولانی مدت می تواند مشتمل بر بلوک عصب درگیر، با مصرف داروهای خوراکی موسوم به «عصب کش» باشد.این داروها بافت عصبی را در منطقه درگیر تخریب کرده و به رفع درد کمک می کنند.

فیزیوتراپی
فیزیوتراپی می تواند با به کارگیری روش های حساسیت زدایی به تسکین درد کمک کند.تحریک جلدی عصب با استفاده از جریان برق از جمله اقداماتی است که گاهی در درمان درد عصبی زونا استفاده می شود. این روش که «تنس» نامیده می شود، مستلزم کارگذاشتن الکترودهایی در منطقه دردناک است. الکترودها به محرک قابل حمل کوچکی که همراه شماست وصل می شوند. این محرک تکانه های الکتریکی ظریف و بدون دردی ایجاد می کند که از طریق الکترودها به مسیر عصبی مجاور منتقل می شوند. برای کنترل درد، به راحتی می توانید دستگاه «تنس» را خاموش و روشن کنید. چگونگی بر طرف شدن درد توسط این تکانه ها به درستی مشخص نیست. یک نظریه آن است که تکانه های الکتریکی باعث تولید آندروفین یعنی مسکن های طبیعی بدن، می گردد.

 منبع:پزشکان بدون مرز 

درمان کمردردهای پس از جراحی

درمان کمردردهای پس از جراحی
درد، شایع ترین علتی است که بیماران مبتلا به مشکلات ستون فقرات کمر را وادار می کند تن به تیغ جراح بسپارند. بسیاری از این بیماران پس از عمل، زندگی بدون دردی را تجربه می کنند ولی در گروهی از این بیماران، درد بلافاصله پس از عمل یا پس از چند هفته تا چند ماه دوباره شروع می شود... این درد در ناحیه کمر است و می تواند به همراه درجاتی از بی حسی و حالت گزگز و سوزن سوزن شدن به پاها انتشار یابد و مشابه درد قبل از عمل باشد یا حتی الگوی جدیدی ایجاد کند.
علت جراحی کمر هرچه باشد، در ۳۰ تا ۴۰ درصد موارد درد پس از جراحی اتفاق می افتد که از نظر پزشکی به آن نشانگان شکست در جراحی کمر (FBSS) می گویند. وقوع این نشانگان پس از عمل جراحی کمر، در بسیاری از موارد یک عارضه نیست و در بیشتر موارد نباید جراح را مقصر دانست یا او را به انجام ندادن درست جراحی محکوم کرد. فرآیند طبیعی ترمیم بافت های جراحی شده داخل کانال نخاع، می تواند باعث ایجاد چسبندگی درون کانال شود و به نظر می رسد ایجاد این چسبندگی ها شایع ترین علت کمردردهای پس از جراحی کمر باشد. 

چسبندگی های ایجاد شده داخل کانال با فشار روی عصب های نخاعی می توانند دردهایی را در ناحیه کمر و پاها ایجاد کنند. این درد می تواند در پاها با درجاتی از بی حسی همراه باشد و در صورت تداوم باعث ایجاد ضعف عضلانی شود و اندام مبتلا لاغرتر به نظر برسد. در مواردی که چسبندگی ها علت وقوع درد هستند، معمولا این علایم با تاخیر خود را نشان می دهند و بیمار مدتی پس از عمل بدون درد است.

 ● شایع ترین علت درد پس از جراحی در بیمارانی که بیش از یک بار تحت عمل جراحی کمر قرار می گیرند، شیوع چسبندگی های داخل کانال نخاع چند برابر افزایش می یابد و انجام بسیاری از این عمل های مجدد با هدف درمان پس از عمل اول انجام می شود.

 اقدام های انجام شده در حیطه رشته فوق تخصصی درد در زمینه درمان این بیماران بسیار موفق بوده است. در بیماران مبتلا به کمردردهای پس از جراحی کمر ، درصورتی که در کلینیک درد با انجام اقدامات تشخیصی تایید شود علت درد، چسبندگی های داخل کانال نخاع است، بیمار در فهرست انجام عمل های اینترونشنال برای باز کردن چسبندگی ها قرار می گیرد. باز کردن چسبندگی ها در اتاق عمل و تحت شرایط استریل، با مشاهده ستون فقرات با استفاده از فلوروسکوپ انجام می شود. این وسیله با استفاده از اشعه ایکس تصویر زنده ای را روی مانیتور ایجاد می کند. بیماران هنگام جراحی هوشیار هستند و این کار به انجام بیهوشی نیازی ندارد. پس از بی حس کردن قسمتی از پوست، در کنار ستون فقرات کاتتر ظریف مخصوصی بدون نیاز به شکافتن پوست وارد کانال نخاع می شود. این کار تحت مشاهده لحظه به لحظه مسیر ورود به وسیله فلوروسکوپ انجام می شود تا عارضه ای ایجاد نشود.
 پس از ورود به کانال، چسبندگی های موجود با تزریق ماده حاجب مشخص می شود و با حرکت کاتتر و تزریق ترکیب دارویی خاصی این چسبندگی ها برطرف می شوند. مدت عمل ۱۵ تا ۲۰ دقیقه است و می توان بیمار را یک ساعت پس از عمل ترخیص کرد. در صورتی که این چسبندگی ها به دقت باز شوند، بیش از ۹۰ درصد بهبود در علایم بیماران مشاهده می شود.
 ● درمان های جدید یکی دیگر از علل شایع کمردردهای پس از جراحی کمر، آرتروز در مفاصل بین مهره ای ستون فقرات است. در عمل های جراحی باز، ممکن است قسمتی از مهره ها یا دیسک بین مهره ای از بدن خارج شود یا حتی برای ثبات ستون فقرات، جراح مبادرت به گذاشتن پیچ یا فیکساتورهای فلزی در مهره ها کند و این دستکاری ها ستون فقرات را مستعد آرتروز در مفاصل بین مهره ای می کند. این آسیب در مفاصلی ایجاد می شود که در ۲ طرف ستون مهره ها قرار دارند و باعث ثبات در حرکت آنها می شوند. التهاب این مفاصل باعث ایجاد کمردردهای شدید و ناتوان کننده در بیماران می شود و می تواند با محدودیت شدید حرکتی و خشکی صبحگاهی همراه باشد.
 بیشترین شدت این درد در ۲ طرف ستون فقرات است و می تواند به باسن و خلف ران انتشار یابد. این بیماران پس از بررسی در کلینیک درد، کاندید عمل بلوک مفاصل بین مهره ای می شوند. این کار در اتاق عمل و بدون نیاز به بیهوشی و تحت تصویربرداری مستقیم با فلوروسکوپ انجام می شود. نیدل های مخصوصی که برای انجام این کار استفاده می شود، به ما امکان می دهد پزشک بتواند بدون ایجاد عارضه جانبی خاصی به مفصلی که شاید به اندازه ۵ میلی متر باشد، دسترسی پیدا کند و با تزریق داروهای خاص باعث رفع التهاب و بهبود وضعیت مفصلی شود. استفاده از دستگاه رادیوفرکوئنسی به عنوان یکی از جدیدترین ابزارهای درمان درد به ما امکان می دهد تا با استفاده از امواج رادیوفرکوئنسی در نوک سوزن مسیر های مربوط به درد مهار شوند و بیمار بتواند بدون درد به فعالیت های روزمره ادامه دهد.

 استفاده از دستگاه رادیوفرکوئنسی در کنترل و درمان درد در بیماری های مختلفی به کار می رود که یکی از شایع ترین و موفق ترین موارد استفاده از آن کمردرد پس از جراحی کمر است. از علل دیگر ایجاد کمردرد های پس از جراحی کمر که شیوع کمتری دارند، می توان به بیرون زدگی مجدد دیسک های کمری، عدم ثبات ستون فقرات، عفونت ها و التهاب های بعد از عمل اشاره کرد که با بررسی های کلینیکی قابل تشخیص و درمان هستند. وجود کلینیک های فوق تخصصی درد برای بیماران مبتلا به کمردرد پس از جراحی کمر زندگی بدون درد و فعالی به ارمغان آورده است

منبع:پزشکی 

پوکي استخوان چگونه درمان مي شود؟

پوکي استخوان







آزمايشات  تشخيصي

به طور معمول، پزشکان استئوپروز را به وسيله اندازه گيري چگالي استخوان، تشخيص مي دهند.

اندازه گيري جذب اشعه x

بهترين تست براي شناسايي، تست اندازه گيري جذب اشعه ايکس(DXAE)، مي باشد. اين يک روش سريع و ساده و با نتايج دقيق است که چگالي استخوان را درستون فقرات . لگن و کمر (ناحيه هايي از بدن که بيشتر تحت تاثير استئوپروز هستند)، اندازه گيري مي کند و براي پيگيري دقيق تغييرات استخواني در طول زمان استفاده مي شود.

آزمايشات ديگري که مي توانند چگالي استخوان را به طور دقيق اندازه گيري کنند شامل موارد زير است:

* اولتراسوند

* سي تي اسکن

* و اندازه گيري جذب فوتون هاي تک

درمان

دارودرماني

برخي از درمان هاي دارويي به منظور کمک به کند کردن از دست دهي بافت استخوان و حفظ توده استخواني وجود دارند که شامل موارد زير است:

* بيس فسفونات ها

مشابه استروژن، اين گروه از داروها از شکستن استخوان جلوگيري کرده، نگهدارنده توده استخواني هستند و حتي چگالي استخوان در ستون فقرات  و لگن را افزايش داده و خطر شکستگي ها را کاهش مي دهند. برخي ازداروهاي اين گروه شامل آلندرونات(fosamax)، ايباندرونات(boniva)، ريزدرونات(actonel) و اسيد زولدرونيک(reclast) است.

بيس فسفونات ها به ويژه براي مردان، بزرگسالان جوان و افراد داراي استئوپروز ناشي ازاستروئيد مفيد هستند. هم چنين به منظور پيشگيري از استئوپروز در افرادي که نياز به دوره طولاني درمان هاي استروئيدي براي بيماري هاي مثل آسم وآرتریت دارند، استفاده مي شوند.

عوارض جانبي که مي تواند شديد باشد شامل حالت تهوع ، درد شکمی ، سختي بلع و خطر التهاب مري يا  سرطان های مری مي باشند. بيس فسفونات هايي که يک بار در هفته يا يک بار در ماه مصرف مي شوند مشکلات معدي کمتري ايجاد مي کنند. چنان چه قادر به تحمل بيس فسفونات خوراکي نباشيد، پزشک مي تواند تزريق دوره اي وريدي بيس فسفونات را به شما توصيه کند.

هم چنين عوارض جانبي جدي با مصرف بيس فسفونات ها مثل تحليل بافت استخواني فک، ضربان قلب نامنظم و اختلالات بينايي گزارش شده است. در مورد عوارض و فوايد اين دارو با پزشک خود مشورت کرده و براي جراحي دندان، دندان پزشک تان را در مورد داروهايي که قبلا استفاده مي کرديد مطلع کنيد.

* رالوکسيفن(evista)

اين دارو به گروهي از داروها که تعديل کننده هاي انتخابي رسپتور استروژن(SERMs) ناميده مي شوند تعلق دارند. Raloxifene همان تاثيرات مفيد استروژن بر چگالي استخوان در زنان بعد از یا ئسگی  را بدون برخي خطرات مرتبط با استروژن  مثل افزايش خطر سرطان رحم  و احتمالا  سرطان پستان  دارد.

سرخي صورت يکي از عوارض جانبي اين دارو است و چنان چه شما سابقه لختگی خون داشته باشيد بايد از مصرف اين دارو اجتناب کنيد.

اين دارو به طور معمول در مردان توصيه نمي شود، تنها يک مطالعه کوچک نشان داده است که اين دارو ممکن است براي حفظ چگالي استخواني در مردان نيز مفيد باشد.

* کلسيتونين

کلسيتونين هورموني که به وسيله غده تيروئيد ساخته مي شود، بازجذب استخوان را کاهش داده و از دست دهي بافت استخواني را کند مي کند.

هم چنين از شکستگي هاي ستون فقرات جلوگيري کرده و حتي ممکن است باعث تسکين دردهاي ناشي از تراکم شکستگي ها گردد.

اين دارو معمولا به شکل اسپري بيني استفاده مي شود و ممکن است در برخي افراد باعث سوزش و ناراحتي بيني گردد، اما هم چنين به فرم داروي تزريقي نيز موجود است.

از آن جا که کلسيتونين به اندازه بيس فسفونات ها قوي نيست، معمولا براي افرادي که قادر به مصرف داروي ديگري نيستند کنار گذاشته مي شود.


تري پاراتيد (forteo )

* تري پاراتيد (forteo )

اين داروي قوي يک آنالوگ پاراتيروئيد هورمون است که براي درمان استئوپروز در زنان بعد از يائسگي و مردان با خطر بالاي شکستگي استفاده مي شود.

اين دارو با تحريک رشد بافت استخواني نو عمل مي کند، در حالي که ديگر داروها از طريق ممانعت از از دست دهي بافت استخوان اثرگذار هستند.

تري پاراتيد به صورت يک بار تزريق زير جلدي در روز در ناحيه شکم يا ران تجويز مي شود. اثرات طولاني مدت آن بايد مطالعه شود، بنابراين اين دارو براي کمتر از 2 سال توصيه شده است.

هورمون درماني

اگر چه هورمون درماني مي تواند خطر لخته شدن خون، سرطان رحم، سرطان پستان و احتمال ناراحتی قلبی  را افزايش دهد با اين حال استروژن به خصوص اگر بلافاصله بعد از يائسگي شروع شود، مي تواند به حفظ دانسيته استخواني کمک کند.

به علت نگراني هاي موجود در مورد بي خطر بودن اين روش و نيز به علت در دسترس بودن درمان هاي ديگر، معمولا هورمون درماني اولين انتخاب براي درمان نمي باشد.

درمان فيزيکي

علاوه بر درمان هاي دارويي و هورموني، برنامه درماني فيزيکي به استحکام استخوان ها کمک کرده و با بهبود بخشيدن به وضعيت اندامي، تعادل و قدرت ماهيچه ها، احتمال رخ دادن شکستگي را کاهش مي دهد.


منبع:تبیان

آناتومی و فیزیولوژی درد


 
درد عبارت است از احساس ناخوشایند یک موجود زنده که معمولا به علت تحریک پایانه های عصبی آزاد ایجاد می گردد و این تحریک ها ناشی از عوامل آسیب رسانی است که موجود زنده را وادار می سازد تا از آن عوامل دوری کند. دوری از این عوامل آسیب رساننده بیشتر به دلیل احساس ناخوشایندی است که در فرد ایجاد می شود نه تفسیر یک محرک آسیب رسان.


 

پایانه های عصبی آزاد (Free nerve endings)

 

پایانه های عصبی آزاد، گیرنده های فاقد کپسول و میلین هستند که تقریبا در اکثر نواحی بدن یافت می شوند. این گیرنده ها به تحریکات مکانیکی، دما (گرما یا سرما) و مواد شیمیایی مضر پاسخ می دهند. فیبر عصبی آنها درد را به سیستم عصبی مرکزی انتقال می دهد تا از آسیب بیشتر بافتی جلوگیری گردد. بنابراین انتهاهای عصبی آزاد، گیرنده های درد هستند که نوسیسپتور (Nociceptor) نامیده می شوند.

برخی از نواحی بدن که دارای انتهاهای عصبی آزاد هستند:

پوست

عضلات

تاندون ها

پریوست

رباط ها

کپسول مفصلی

جدار شریان ها

غشاء های مخاطی و سروزی

احشاء (مانند قلب، معده، روده باریک، روده بزرگ، مجاری صفراوی و رحم)

مننژ (پرده های مغز و نخاع)

داس و چادرینه جمجمه

 

علل درد (Causes of pain)

 بعضی از عوامل مهم تحریک گیرنده های درد یا فیبرهای درد عبارتنداز:

اسپاسم های عضلانی

اسپاسم های عروقی

ضایعه بافت به هر علتی که ممکن است درارتباط با موارد زیر باشد:

ایسکمی (کاهش خونرسانی بافت)

فعالیت های شدید بدنی

تغییرات دمای شدید

ضایعه مستقیم بافت

تومورها

خونریزی

به علت یک بیماری خاص

عفونت

اسکار بافتی و چسبندگی ها

سوختگی ها

التهاب

گیرافتادن اعصاب محیطی


انواع گیرنده ها و محرک های درد

برخی از گیرنده های حساس به درد (نوسیسپتورها) که دارای انتهاهای عصبی آزاد هستند شامل:

گیرنده های درد مکانیکی (Mechanical nociceptor) که به آسیب مکانیکی بافت یا فشار مکانیکی شدید پاسخ می دهند.

گیرنده های درد دما (Thermal nociceptor) به تغییرات بسیار شدید دما حساس هستند که خود به دو دسته تقسیم می شوند:

گیرنده های درد گرما (Heat nociceptor)

گیرنده های درد سرما (Cold nociceptor)

گیرنده های درد شیمیایی (Chemical nociceptor) به مواد شیمیایی مختلف واکنش نشان می دهند. برخی از این مواد ممکن است هیستامین، پروستاگلاندین ها،سروتونین، آنزیم های پروتئولیتیک، برادی کنین و یون های پتاسم باشد.

نکته ای که باید توجه داشت این است که بیشتر گیرنده های درد به بیش از یک نوع محرک درد حساس هستند.

تحریک پایانه عصبی آزاد توسط عوامل مختلف در شکل زیر (نورون دوم جهت صعود به مغز در نخاع به طرف مقابل می رود):

 

فیزیولوژی درد- حس درد- انواع گیرنده ها و محرک های درد

بعضی از مواد شیمیایی همانند آنزیم های پروتئولیتیک به طور مستقیم به انتهاهای عصبی آزاد صدمه می زنند، درحالی که موادی چون برادی کنین و برخی از پروستاگلاندین ها بدون اینکه ضایعه ای در گیرنده ها ایجاد کنند، فقط موجب تحریک بسیار شدید آنها می گردند.


 

انواع درد (Types of pain)

 

درد را می توان به دو نوع اصلی تقسیم کرد:

درد حاد (Acute pain) یا درد سریع (Fast pain)

درد مزمن (Chronic pain) یا درد آهسته (Slow pain)

درد حاد (Acute pain): این نوع از درد به نام های دیگری چون درد سوزنی، تیز و الکتریکی نیز شناخته می گردد. مدت زمان ایجاد درد حاد پس از اثر یک محرک درد، یک دهم ثانیه است. فیبرهای A-دلتا در هدایت درد سریع یا حاد نقش دارند. بریدگی پوست، فرو رفتن یک شئ تیز در آن و شوک الکتریکی در ناحیه پوست مثال هایی از عوامل ایجاد درد حاد هستند. معمولا در بافت های عمقی این نوع از درد احساس نمی شود.

درد مزمن (Chronic pain): نام های دیگری که برای این نوع از درد به کار می رود شامل درد آهسته، سوزشی، تهوع آور و مبهم است. شروع درد آهسته پس از اثر محرک درد، بعد از یک ثانیه یا بیشتر است. از ویژگی های دیگر درد آهسته این است که با گذشت زمان، شدت آن افزایش می یابد. فیبرهای C در انتقال درد آهسته نقش دارند. درد آهسته ممکن است تقریبا در هر نوع از بافتی همانند پوست، عضلات، مفاصل، احشاء (معده، قلب، روده، کلیه ها و ...) ایجاد شود.

 


 

منبع:برزکار

درمان مشکل درد بیماران سرطانی

سرطان دیگر درد ندارد!!

دردهای سرطانی- سرطان- کاهش درد بیماران سرطانی


افرادی که دارای سرطان از هر نوع آن هستند به شدت از دردهای این بیماری لاعلاج رنج می برند .

درد سرطان در بیمارانی كه از این مریضی رنج می‌برند با دردهای ناشی از دیگر بیماری‌ها تفاوت‌های اساسی بیولوژیك دارد كه مصرف داروهای مسكن برای این بیماران را بی‌اثر می‌كند. همین رابطه، یك تیم تحقیقاتی متشكل از دانشمندان آلمانی در مقاله‌ای كه منتشر كرده است،یادآور شده بلوكه كردن یك نوع مشخص از مولكول‌های هورمون مانند در بدن بیماران كه توسط تومورها تولید می‌شود،می‌تواند در كاهش درد بیماران سرطانی مؤثر واقع شود.
این نخستین بار است كه دانشمندان به نقش این مولكول در تولید درد در بیماران سرطانی اشاره می‌كنند.حالا دانشمندان امیدوارند پس از شناسایی تاثیر این مولكول بر ایجاد درد در بیماران سرطانی، موفق به كشف داروهای مناسبی برای مقابله با آن شوند.

شناسایی یكی از عوامل ایجاد درد در بیماران سرطانی كه به احتمال بسیار زیاد مهم‌ترین آنها هم هست، گام مهمی برای كاهش درد بیماران سرطانی در سراسر جهان است.
درد به‌خودی خود یكی از نشانه‌های بیماری‌های متفاوت است. در بیماران سرطانی با پیشرفت بیماری، درد هم به‌شدت افزایش پیدا می‌كند اما پزشكان در كاهش این درد شدید ناموفق بوده‌اند.




دکتر محمد پیریایی - فوق تخصص درد

اگر از دردهای مزمن رنج می برید، بخوانید

اگر از دردهای مزمن رنج می برید، بخوانید

 
دردهای مزمن- تسکین دردهای مزمن- آستانه درد- حس درد
 
ورزش مداوم و منظم، قدرت تحمل درد را افزایش می دهد.
 
 
 
ورزشکاران در مقایسه با سایر افراد تحمل بالاتری نسبت به درد دارند. تجربه درد در ورزشکاران متقاوت بوده و مشابه افراد عادی نیست.
در حقیقت آستانه درد در همه افراد اعم از ورزشکار یا غیر ورزشکار یکسان اما تحمل درد متفاوت می باشد.

آستانه درد، حداقل شدتی از درد است که فرد پیام درد را احساس می کند (نقطه آغاز احساس درد). اما تحمل درد، حداکثر میزان دردی است که فرد قادر به تحمل آن است. 

نتایج نشان داد که ورزشکاران در مقایسه با سایر افراد، تحمل بالاتری نسبت به درد دارند اما میزان تحمل آنها بر حسب نوع ورزشی که انجام می دهند متفاوت است. در ورزشکارانی که ورزش های قدرتی انجام می دهند، تحمل درد در سطح متوسط است. در حالی که در ورزشکارانی که به ورزش های رقابتی اشتغال دارند، تحمل درد نسبت به سایر ورزشکاران بیشتر می باشد. 

ورزشکاران مقاومتی، تحمل درد یکسانی دارند زیرا شرایط جسمی و روحی آنها اغلب مشابه است. اما کسانی که به ورزش های رقابتی می پردازند از لحاظ جسمی و روحی متفاوتند، بنابراین تحمل درد در آنها یکسان نیست.


متخصصان معتقدند که ورزش، روشی ایمن، بی خطر و بدون عوارض جانبی برای تسکین دردهای مزمن در بیماران است.

 
منبع: سیمرغ