بسیاری از ما بیشتر اوقات دچار کمردرد می‌شویم که اغلب در طول یک روز کاری پرمشغله ترجیح می‌دهیم به این مشکل توجه چندانی نداشته باشیم یا از آن چشم پوشی کنیم.

با این وجود نمی‌توانید این واقعیت را نادیده بگیرید که کمر درد عاملی است که ایستادن، نشستن و حتی راه رفتن را در طول روز برای شما مشکل می‌سازد.

متخصصان تاکید دارند در صورت بروز این مشکل حتما باید با راه کارهای مناسب و با مشورت پزشک به درمان کمردرد اقدام کنیم و تا حد امکان درد خود را تسکین دهید.

در این مقاله برای تسکین کمردرد چند توصیه مفید ارائه شده است:

- مصرف ویتامین D‌ را افزایش دهید. در یک مطالعه روی ۱۳۰ فرد مبتلا به دردهای مزمن اسکلتی- عضلانی معلوم شد که ۹۳ درصد از این بیماران با کمبود ویتامین D مواجه هستند.

- هم چنین برای تسکین درد کمر می‌توانید از موسیقی درمانی استفاده کنید. بررسی‌ها نشان داده است که شنیدن موسیقی‌های آرام و لذت بخش در کاهش ناتوانی، اضطراب و افسردگی توام با کمردرد مزمن موثر و بنابراین تاثیر فوری روی کاهش درد دارد.

- بعلاوه می‌توانید از تکنیک‌های تنفس عمیق برای کاهش درد استفاده نمایید. این تکنیک‌ها که از ارتباط بین مغز و بدن استفاده می‌کنند در واقع سطح هوشیاری بدن، تنفس،‌ حرکت و مراقبه را مورد هدف قرار می‌دهند. بهترین نکته درباره این راه کار، ایمن و بی‌خطر بودن و همچنین بدون هزینه بودن آنها است و اینکه می‌توانید خودتان در خانه آنها را انجام دهید.

- ماساژ آرامش بخش نیز در این زمینه موثر است. ماساژ می‌تواند برای کاهش دردهای مزمن موثر باشد. در واقع ماساژ درمانی معمول‌ترین شیوه برای تسکین کمردرد در دوران بارداری است.

منبع: وبلاگ دکتر شجاعی

افراد مبتلا به کمردرد مزمن ممکن است با یک شکل درمانی یوگا‌ تا حدی تسکین پیدا کنند.

به گزارش خبرگزاری رویترز یوگا اغلب به عنوان راهی برای تسکین کمردرد و سایر دردهای مزمن بدن تبلیغ می‌شوند،‌ اما کمتر بررسی علمی دقیقی در مورد این ادعاها صورت گرفته است.

 در بررسی اخیر که نتایج آن در جورنال Spine منتشر شده است، پژوهشگران 90 فرد بزرگسالان (با میانگین سنی 48 سال) مبتلا به کمردرد مزمن را با دو گروه تقسیم کردند، گروهی درمان معمول کمردرد دریافت کردند و گروهی دیگر شش ماه به کلاس‌ها یوگا سبک لاینگار رفتند.

 لاینگار شکلی از یوگا است که قرارگیری درست وضعیت بدن تاکید می‌کند و از وسائلی مانند بلوک، پتو و دیوار برای کمک به افراد در حفظ موقعیت‌های گوناگون یوگا کمک می‌‌گیرد.

در مجموع پژوهشگران دریافتند که گروه بیمارانی که به کلاس یوگا رفته بودند،‌نه تنها بهبود بیشتری از لحاظ درد و حرکت پیدا کردند، بلکه کاهش بیشتری از لحاظ علائم افسردگی از خود نشان دادند. و این منافع نه تنها به طوری فوری در پایان کلاس شش‌ماه، بلکه شش ماه پس از آن هم ادامه یافت.

 پژوهشگران می‌گویند این یافته‌ها به معنای آن نیست که هر سبکی از یوگا برای مبتلایان به کمردرد مفید است."

 دکتر کیمبلی ویلیامز، از دانشگاه وست ویرجینیا مورگان‌تاون که سرپرست این پژوهش بود، در این باره گفت: "مردم باید توجه داشته باشند که ما یک کلاس درمانی لاینگار استفاده کردیم.

او یادآور شد که افراد مبتلا به کمردرد هستند که علاقمندند یوگای لاینگار را امتحان کنند،‌ باید یک معلم یوگا دارای مجوز را پیدا کنند، به آنها در اصلاح موقعیت‌های بدنی‌شان مطابق نیازهای‌شان کمک کند. به این معنا که  پیش از شروع کلاس مشکل بدنی‌شان را با او درمیان بگذارند، تا تمرین‌های لازم بر حسب آن طراحی شود.

منبع: همشهری

1- بارداری

غالبا همراه با بارداری، کمردرد نیز وجود دارد. این درد کمر در اثر تغییر انحنای کمر و موقعیت کودک در داخل شکم بوجود می آید. به علاوه تاثیر هورمون زنانه استروژن و هورمون شل کننده رباء باعث شل شدن ساختارهای پشت و کمر می شود. ورزش و کشش لگن، برای فروکش کردن این درد توصیه می گردد. همچنین خانم های باردار باید تحت نظر پزشک حالت بدنی خود را حفظ کنند.

2- مشکلات تخمدان

کیست تخمدان، فیبروئید رحم و اندومتریوز (رشد بافت رحمی در محلی دیگر مثل لگن و تخمدان) نیز می توانند باعث کمردرد شوند. این دردها توسط آزمایشات زنانه تشخیص داده می شود.

3- تومورها

درد کمر می تواند در اثر تومور خوش خیم و یا بدخیم به وجود آید. منبع این تومورها، در استخوان ستون فقرات و لگن و یا در جاهای دیگر می باشد و به طرف کمر پخش می شود. نشانه ها از درد موضعی تا درد شدید و از دست دادن عملکرد عصب و عضلات (بی اختیاری ادرار و مدفوع) متفاوت است و بستگی به بافت عصبی درگیر شده توسط تومور دارد. تشخیص تومور به وسیله اشعه ایکس، اسکن توده استخوان، CAT ( پرتونگاری محوری) و MRI ( دیدن بافت های درونی بدن) صورت می گیرد.

4- مشکلات کلیوی

مشکلات کلیه مثل سنگ کلیه و وجود زخم و خونریزی در کلیه می توانند باعث درد کمر و پشت شوند. توسط آزمایش ادرار، آزمایش جریان صدا ( ultrasound ) و دیگر آزمایشات شکمی می توان مشکلات کلیه را تشخیص داد.
برای درد مزمن کمر، بهترین درمان استراحت در منزل می باشد و بعد از آن پیاده روی، شنا و دوچرخه سواری

منبع: بیتوته

بیماری دیسک کمر به عنوان بیماری سنین جوانی مطرح بوده و به علت تحرک زیاد ایجاد می شود.

درد تیر کشنده در اندام تحتانی و کرختی و بی حسی در انگشتان پا و ساق از علایم شایع این بیماریست.

در این گونه مواقع که بیمار با استراحت بهبود پیدا نمی‌کند معمولا عمل جراحی صورت گرفته و فشار وارد بر رشته های عصبی برداشته شود.

 علت کمردرد، ضعف در عضلات کمر بوده که به تصور غلط بعضی ها کمر درد را از علایم اولیه دیسک کمر می دانند.

برای پیشگیری از این بیماری باید با ورزش، عضلات اطراف مهره های کمر را تقویت و از بلند کردن اجسام سنگین خود داری کرد.

رژیم غذایی سالم و کلسیم دار و تناسب اندام و استفاده از ورزش‌های آبی از راه‌های جلوگیری از این بیماری در قشر جوان جامعه است و با هشدار نسبت به خطرات عدم درمان به موقع دیسک باید گفت: به دلیل از بین رفتن رشته های عصبی درد، رشته‌های حسی حرکتی دچار فشار شده و پس از مدتی اختلالات جنسی و بی اختیاری ادراری در اندام‌های تحتانی ایجاد می شود.

بباید در درمان این بیماری با پزشک متخصص مشورت نموده و در صورت لزوم تشخیص عمل جراحی این کار به سرعت انجام شود.

منبع: وبلاگ دکتر حیدریان

درمانهاي رايج کمردرد:

درمانهاي دارويي :

درمانهاي دارويي شامل داروي اختصاصي براي نوع بيماري و در صورت لزوم تجويز مسکن جهت درمان علامتي درد است. همانطور که گفته، هدف اصلي در درمانهاي دارويي، درمان علت بيماري است و چنانچه علت بيماري قابل درمان نبوده و يا جزو علل مکانيکي کمردرد باشد، دارو را مي توان به صورت مسکن تجويز نمود که بهتر است غير استروئيدي و بدون کورتون باشد. بديهي است در چنين مواردي استفاده از مسکن مي تواند به طور موقتي باشد و انجام روشهاي فيزيکي مانند فيزيوتراپي و تمرينات درماني حتما" ضروري است.

درمانهاي فيزيکي :

براي معالجه برخي از بيماران مبتلا به کمردرد، علاوه بر درمانهاي علامتي توسط داروهاي مسکن، لازم است درمانهاي فيزيکي نيز انجام شود.

اين درمانها، تنوع زيادي دارند و از روشهاي بسيار قديمي کمردرد مانند طب سوزني ( از چين ) و ماساژ ( از فرانسه ) تا متدهاي جديد فيزيوتراپي توسط دستگاههاي پيشرفته را شامل مي شوند.

برخي از روشهاي فيزيوتراپي در درمان کمردرد عبارتند از :

-حرارت درماني: گرم کردن و يا سرد کردن عضو دردناک جهت کنترل درد از ديرباز توسط بشر استفاده مي شده است. گرما درماني امروزه به دو صورت سطحي ( براي پوست ) و عمقي ( براي مفاصل و يا عضلات ) توسط دستگاههاي پيشرفته فيزيوتراپي انجام مي شود.

- الکتريسيته درماني: به تجربه ثابت شده است که طول موج و فرکانسهاي خاصي از جريان برق در کنترل درد، ترميم رخم، تقويت عضلات و بسياري موارد ديگر موثر بوده و امروزه دستگاههاي پيشرفته الکتريکي به اين منظور طراحي شده اند.

- مانيپولاسيون : اين روش که در بين عامه مردم به نام جا انداختن شناخته شده است، در موارديکه انحراف کوچکي در ستون فقرات ايجاد شده باشد، مورد استفاده قرار گرفته و آن را اصلاح مي کند. مانتيپولاسيون حتما" بايستي توسط پزشک متخصص و يا متخصص فيزيوتراپي آموزش ديده انجام گردد، در غير اين صورت بسيار خطرناک بوده و ممکن است سبب آسيب به نخاع شده و يا افرادي که مبتلا به پوکي استخوان هستند سبب ايجاد شکستگي مهره ها شود.

- ليزر درماني: استفاده از ليزرهاي کم توان نظير ليزر آرگون هليم و ياقوت با هدف کاهش درد افزايش روند ترميم زخم ها، کاهش التهاب و بسياري از موارد ديگر موثر بوده و امروزه توسط فيزيوتراپيست ها استفاده مي شود.

- آب درماني: شامل يکسري حرکات ورزشي داخل آب مي باشد و از آنجائيکه در اين وضعيت بيمار درد کمر را کمتر احساس مي کند بسيار مفيد است.

- تمرينات درماني : يکي از مفيدترين روشهاي درماني کمر درد است و در صورت استمرار بطور موثري از عود کمر درد نيز جلوگيري مي کند. تمرينات درماني انواع مختلفي دارند و بسته به محل درد علت درد و وضعيت ستون فقرات ( از جمله ميزان انحناهاي آن ) نوعي از تمرين قابل توصيه است.

درمانهاي ارتوپدي:

درمانهاي ارتوپدي فني شامل يکسري ابزارهاي کمکي است که توسط کارشناس ارتوپدي فني جهت بيمار ساخته مي شود.
مانند: کرستهاي ستون فقرات ( کرستهاي کمر و گردن ) که بطور شايع استفاده مي شوند. اين وسايل مي توانند بطور موقت در کاهش درد و اسپاسم عضلات مفيد باشند ولي استفاده طولاني مدت و مستمر آنها مضر است و سبب آتروقفي ( لاغر شدن ) عضلات حمايت کننده شده و پس از مدتي نتيجه معکوس مي دهد.

درمان جراحي :

درمان جراحي، آخرين روش جهت کنترل درد ستون فقرات و آنهم در شرايط خاصي مي باشد و در شرايط معمول به هيچ وجه قابل توصيه نيست. طبق آمار، امروزه در مورد فتق ديسک بين مهره اي تنها در 15-5 درصد موارد جراحي توصيه مي شود که شامل موارد زير است:

1.دردر بيمار آنقدر شديد مي باشد که با استراحت بهبود نيافته و به دارو جواب ندهد و موجب اختلال جديد در فعاليتهاي روزمره و يا اجتماعي بيمار گردد.

2.بيماري طوري پيشرفت نمايد که منجر به فلج اندام، اختلالات حسي و يا بي اختياري ادرار باشد.

3.در حال حاضر 95-85 درصد ديسکهاي کمري بدون جراحي و با روشهاي درماني که قبلا" توضيح داده شده بهبود مي يابند.

4. نکته قابل توجه اين است که جراحي، درماني قطعي دردهاي کمري ناشي از ديسک نمي باشد و پس از آن، انجام تمرينات درماني و در بعضي شرايط استفاده از روشهاي فيزيوتراپي جهت کاهش درد ضروري است.

منبع: نیاز مرکزی

عوامل تاثیرگذار در پارگی دیسک کمر و بیرون زدگی آن

بیرون‌زدگی یا پارگی دیسک کمر بین مهره‌های ستون فقرات مثل مهره های کمر، می‌تواند باعث درد و بی حسی شدید شود.

دیسک‌ها بالشتک‌های نرم و لاستیکی هستند که میان مهره‌های ستون فقرات قرار دارند و به عنوان ضربه گیر عمل می‌کنند.

هنگامی که این دیسک‌ها بیش از حد تحت فشار یا استرس قرار بگیرند، بخش مرکزی دیسک از بین مهره ها بیرون می‌‌زند و بر روی اعصاب خروجی از نخاع که در مجاورت آن قرار دارند، فشار می‌‌‌‌‌‌آورد. در حالت شدیدتر حلقه بیرونی دیسک پاره می‌شود.

عوامل خطرساز

عوامل خطرساز رایج برای بیرون‌زدگی یا پارگی دیسک این ها هستند:

- بلند کردن اشیا به شیوه ی غلط

- سیگار کشیدن

-  داشتن اضافه وزن که باعث ایجاد فشار بر روی ستون فقرات می‌شود.

- فشار یا ضربه‌ها‌ ممکن است باعث فتق(بیرون‌زدگی) دیسک‌های بین‌ مهره‌ ای ستون فقرات مانند دیسک بین مهره ای L4-L5 شوند.

در حالات فوق، دیسک‌ها از جای خود بیرون می‌زنند و بر روی اعصاب اطراف ستون فقرات فشار می‌آورند.

علائم

بسته به محل بیرون‌زدگی یا پارگی دیسک، علائم متفاوت خواهد بود. شایع‌ترین محل این عارضه در مهره‌های کمری است و در این صورت، علائم زیر بروز خواهد کرد:

کمردرد

درد باسن که سمت ران یا هر دو ساق پا تیر می‌کشد.

دردی که در ضمن فعالیت بدتر و با استراحت بهتر می‌شود.

دردی که با سرفه، عطسه، نشستن، رانندگی کردن یا به جلو خم‌شدن بدتر می‌شود.

درمان

درمان‌های مناسب برای درد شدید ناشی از بیرون‌زدگی یا پارگی دیسک‌های بین‌مهره‌ای، دیسک‌برداری بوسیله جراحی توسط پزشک متخصص وجود دارد.

منبع:تبیان

اگر شما هم از درد کمر رنج می‌کشید، بدانید که تنها نیستید. از هر پنج نفر، چهار نفر درد کمر را در برهه‌ای از زندگی تجربه می‌کنند و یکی از دلایل اصلی مراجعه افراد به پزشک را می‌توان همین درد کمر برشمرد.

درد کمر می‌تواند در حالت‌های مختلف ظاهر شود و از یک درد مرده مداوم تا یک درد شدید ناگهانی شما را زمین گیر کند. این درد دلایل متفاوتی دارد و می‌تواند در اثر شکستی در ناحیه ستون فقرات، بیماری، آرتروز، دیسک کمربروز کند. خیلی از افراد به دلیل داشتن اضافه وزن دچار درد در ناحیه کمر می‌شوند.

خبر خوش آنجاست که بسیاری از افراد با گذشتن چند روز و یا هفته دردشان بهبود میابد و نیازی به عمل جراحی ندارند. چیزی که بیشتر از هر درمانی مورد نیاز این دسته از افراد است، استراتژی های کمکی خود شخص است که می‌تواند در بهبود شرایط اثر خوبی بگذارد و از بازگشت درد جلوگیری کند. طب سوزنی دیسک کمر نیز می تواند در بهبود انواع کمر درد کمک کند.

سندرم جراحی ناموفق کمر (FBSS) به درد کمر بعد از جراحی و یا درد گردن، با درد اندام‌های تحتانی (یا بدون آن) اشاره دارد و در صورتی رخ می‌دهد که عمل جراحی ستون فقرات به نتیجه‌ی مطلوبی دست نیابد. سندرم جراحی ناموفق کمر یک سندرم واقعی نبوده و روال معمول آن در کار نیست.

1 - بیشتر تمرین کنید

در صورتی که کمر شما درد می‌کند، ممکن است به این فکر کنید که فعالیت خود را کمتر کنید و بیشتر استراحت کنید. یک یا دو روز استراحت ممکن است درد شما را کاهش دهد، اما مدت زمان بیشتر نمی‌تواند وضعیت را بهبود بخشد. متخصصان بر این باورند که تمرینهای سبک می‌تواند از میزان التهاب بکاهد و تنش عضلانی را کاهش دهد.

2 - مراقب وزنتان باشید

چندین کیلوگرم اضافه تر در ناحیه میانی بدن می‌تواند فشار مضاعفی را به کمر شما وارد کند، سعی کنید تا از وزن ایده آلتان چهار کیلوگرم کمتر باشید، تا فشار بر روی کمر شما کمتر باشد.

3 - سیگار کشیدن را متوقف کنید

سیگار کشیدن، جریان مواد معدنی مورد نیاز بدنتان را به دیسک های بین مهره ای کمر کاهش می‌دهد و همین موضوع منجر به افزایش درد در ناحیه کمر می‌شود.

4 - حالت خوابیدن

در صورتی که بیش از حد دچار درد کمر می‌شوید با پزشک خود راجع به بهترین حالت خوابیدن صحبت کنید. خوابیدن به بغل، در حالتی که زانوهایتان را به سمت سینه جمع کرده اید، گاهی از اوقات برای افراد مبتلا به کمردرد توصیه می‌شود. در صورتی که علاقه دارید به پشت بخوابید، بهتر است تا یک بالشت را به زیر زانوهای خود قرار دهید و بالش کوچکی را نیز در پایین‌ترین قسمت کمر ( گودی کمر ) خود بگذارید. به خاطر داشته باشید که خوابیدن بر روی شکم می‌تواند فشار مضاعفی را بر روی کمر شما وارد کند.

5 - به حالت نشستن توجه کنید

بهترین صندلی‌ها برای نشستن، صندلی‌هایی با پشتی صاف و بیرون زدگی برای گودی کمر هستند. سعی کنید زانوهایتان را از باسن‌تان بالاتر نگاه دارید. در صورتی که برای مدت زیادی ایستاده هستید، سعی کنید تا سرتان را بالا نگه دارید و شکمتان را به داخل بگیرید. در مواقع نشستن سعی کنید از چهار پایه برای زیر پا استفاده کنید.

6 - مراقب بلند کردن اشیا باشید

برای بلند کردن اشیا سنگین خم نشوید. سعی کنید تا زانوهای خود را خم کرده و نیم‌خیز شوید، شی مورد نظر را نزدیک به شکمتان نگه دارید و به آرامی برخیزید. به بدن خود فشار نیاورید و تا جای که می‌توانید به جای کشیدن اشیاء سنگین، آنها را هُل دهید.

7 - از پوشیدن کفش پاشنه بلند خودداری کنید

کفش های پاشنه بلند، نقطه ثقل بدن شما را جابجا می‌کنند و عامل ایجاد فشار بیشتری به دیسک کمر هستند. سعی کنید از کفشهایی با پاشنه سه سانتی‌متر استفاده کنید.

8 - شلوار تنگ نپوشید

شلوارهای تنگ حرکات شما را محدود می‌کنند و شما به راحتی نمی‌توانید خم و راست شوید و همین موضوع سبب می‌شود تا فشاری بیش از حد به کمر شما وارد آید.

9 - کیف پولتان را سبک کنید

نشستن بر روی یک کیف پر پول منجر به بروز درد کمر می‌شود. سعی کنید تا کیفتان را خالی نگاه دارید و یا در زمانی که بیش از حد می‌نشینید، آن را از جیب‌تان بیرون بیاورید.

10 - کیف دستی مناسب را انتخاب کنید

کیفی را خریداری کنید که بند بلندی داشته باشد و بتواند تا بالای سرتان برسد. بهتر است تا از مدل کیف های پستچی بخرید و بند آن را بر روی شانه مخالف بگذارید، تا وزن آن در بدنتان پخش شود و تنها به یک نقطه از بدن فشار وارد نشود. زمانیکه کیف سنگینی را با دست و بدون بند حمل می‌کنید، سعی کنید تا هر چند وقت یکبار، دستتان را عوض کنید و از قرار دادن بار بیش از حد در یک سمت از بدنتان خودداری کنید. هر چند وقت یکبار، کیفتان را خالی کنید و وسیله های غیر ضروری را از آن بیرون بیاورید.

11 - کمربندها را فراموش کنید

پایانه فیبرهای عصبی مانند سایر بافت های مختلف بدن در معرض التهاب، عفونت و تروما هستند. بافت عصبی در مدتی کوتاه توانایی ترمیم و بازسازی دارد که این اساس به کارگیری دستگاه رادیو فرکوئنسی RF برای نورولیز آنها می باشد.

با ایجاد گرما ناشی از امواج رادیوفرکوئنسی میتوان بافت عصبی را به طور کامل یا نسبی تخریب نمود. در حقیقت بدنبال استفاده از دستگاه RF دناتوراسیون و ترموکوآگولاسیون در اعصاب مورد نظر اتفاق افتاده و با قطع کامل یا نسبی در ورود تحریکات دردناک یا در مسیر انتقال درد، عملکرد فیبر های مربوطه دچار اختلال می گردد. بدنبال ایجاد اختلال در هدایت تحریک دردناک می توان احساس درد در ناحیه مبتلا را کاهش داد.

ورود جریان رادیوفرکوئنسی با فرکانس بالا و جریان پائین باعث اسیلاسیون در ملکولهای شارژ شده بافت عصبی شده و در نتیجه گرما در بافت عصبی مذکور تولید می شود.

روش انجام این عمل همانند سایر بلوک های تشخیصی می باشد. پس از اتصال پلیت کوتر به قسمتی از بدن بیمار و ایجاد اتصال به زمین، ژنراتور مولد امواج RF که دارای انواع گوناگونی می باشد روشن می شود. کانول های سوزنی شکل که تنها قسمتی از نوک بدون عایق بوده و فعال می باشد تحت راهنمایی فلوروسکوپ در نزدیک عصب مورد نظر قرار گرفته و سپس سوزن انتقال دهنده جریان RF از بین آن عبور داده شده وامواج را به عصب منتقل می کند. انرژی حرارتی که از نوک سوزن منتقل می شود ارتباط با طول منتقله فعال سوزن، فاصله سوزن تا عصب و قطر سوزن دارد.

جریان رادیوفرکوئنسی می تواند به صورت پالسی PRF یا مداومCRF بوده و در مدت زمان مشخصی منتقل شود. حتی میزان گرما و درجه حرارت نیز بر روی دستگاه تنظیم شده و با ترمیستور حرارتی که در نوک سوزن تعبیه شده است قابل اندازه گیری می باشد. این تکنیک تا چندین مرتبه نیز می تواند در بافت مورد نظر برای گرفتن پاسخ درمانی مناسب به کار گرفته شود.

منبع: سامانه مدیریت اطلاعات تحقیقاتی

عوارض تزریق درون بافتی چیست؟

مقداری از کورتون تزریق شده به درون بافت از طریق خون به تمام بدن منتشر میشود و در صورتکه تزریق مکررا انجام شود ممکن است آثار مضر مصرف طولانی مدت کورتون ظاهر شود. تزریق درون مفصلی کورتون اگر زیاد تکرار شود میتواند موجب تخریب بیشتر مفصل شود. تزریق مکرر کورتون در بعضی بیماری ها مانند تنیس البو مشکل زیادی ایجاد نمیکند ولی همین تزریق برای انگشت ماشه ای نباید زیاد انجام شود. تزریق در اطراف تاندون آشیل میتواند خطر پارگی آن را بدنبال داشته باشد.

بعد از تزریق موضعی باید انتظار چه چیزی را داشت؟

خود تزریق معمولا در ابتدا دردناک است. درد آن ممکن است کمی بیشتر از یک تزریق عضلانی باشد. البته برای اینکه درد کم باشد معمولا مقداری داروی بیحسی مانند لیدوکائین به کورتیکواستروئید تزریقی اضافه میشود. پس درد فقط در ابتدای تزریق است و بعد از چند ثانیه و حتی زمانی که سوزن در درون بافت است متوقف میگردد.

پس از تزریق بیمار تا چند ساعت احساس بیحسی در بافت میکند که به علت تاثیر داروی بیحسی است که به کورتون اضافه شده است. پس از چند ساعت تا چند روز درد اصلی بیمار که تزریق به خاطر آن انجام شده است از بین میرود. از بین رفتن درد ممکن است برای همیشه باشد و یا ممکن است بسته به نوع بیماری چند هفته تا چند ماه به طول انجامد.

ممکن است بعد از تزریق دردی در ناحیه ایجاد شود که 24-12 ساعت هم بماند. این درد میتواند همراه با قرمز شدن محل تزریق باشد. این پدیده را Flare reaction مینامند و به علت حساسیت به کورتون است. در این موارد باید محل تزریق را چند مرتبه و هر بار 15 دقیقه با خرده های یخ سرد کرد. استفاده از یک داروی ضد درد مانند استامینوفن هم در این موارد مفید است.