مراقبتهای لازم در کمردردهای حاد


مراقب کمرتان باشید !
برای اینکه این دوره زودتر و علمی‌تر بگذرد به توصیه‌های زیر عمل کنید:

۱- نشستن:

طی ده تا بیست روز اول پس از کمردرد؛

الف: حتی المقدور کمتر بنشینید و سعی کنید مدت زمان نشستن از ده تا پانزده دقیقه فراتر نرود.

ب: در زمان نشستن از یک بالش کوچک برای پر کردن گودی کمر خود استفاده کنید و توجه داشته باشید که پشتی صندلی شما سفت باشد.

پ: روی زمین ننشینید یا در حالت لمیده نباشید.

ت: مفاصل ران و زانوی شما در حالت قائمه قرار گیرند، پاها را به صورت ضربدری نگذارید و سعی کنید کف پایتان روی سطح صافی قرار گیرد (در صورت لزوم از چهارپایه‌های کوتاه یا بالشی برای زیر پا استفاده کنید.

ث: باسن شما کاملا به انتهای کفی صندلی بچسبد، کاملا صاف و کشیده بنشینید (سعی کنید انحناهای ستون فقرات تا حد امکان کاهش یابد، این حالت را برای چند ثانیه حفظ کنید.
سپس به آرامی تکیه دهید (زاویه پشتی صندلی ازمحور عمود ده درجه بیشتر باشد).

ج: از صندلی‌های با پشتی بلند و دسته‌دار استفاده نمایید. چرا که نشستن روی نیمکت یا صندلی‌های غیر مناسب باعث افزایش انحناهای غیر طبیعی بدن شده، موجب افزایش درد و مشکلات شما خواهد شد.

چ: در محل کار ارتفاع صندلی خود را تنظیم کنید، به میز کارتان نزدیک باشید و حتی‌المقدور سطح آن را شیبدار کنید به گونه‌ای که بجای خمیده شدن بیش از حد ستون فقرات شما، سطح میز بصورت شیبدار قرار گیرد.
آرنج و دست‌های خود را حتی‌المقدور آویزان نکنید و از دسته‌های صندلی برای راحت‌تر قرار گرفتن آنها استفاده نمایید.
شانه‌هایتان را سفت نکنید.

ح: وقتی روی صندلی نشسته‌اید، از چرخش بدن استفاده نکنید چرا که این حرکت فشار زیادی به ستون فقرات وارد می‌آورد، سعی کنید بجای این کار، کل بدن را بچرخانید.

خ: با احتیاط از جا بلند شوید و بجای فشار بر ستون فقرات برای تغییر وضعیت، از عضلات پا استفاده کنید. خم شدن به جلو در وضعیت ایستاده، یا جلو دادن شکم مطلقا توصیه نمی‌شود، چرخش حول محور کمر ممنوع است.
۲- رانندگی:

حداقل طی ده تا بیست روز اول پس از کمردرد حاد؛

الف: از بالش‌های کوچکی برای حمایت عضلات و مهره‌های کمر استفاده کنید.

ب: حتی‌المقدور صندلی را به فرمان نزدیک کنید تا به کاهش گودی کمرتان کمک کند.


۳- ایستادن:

حداقل طی ده تا بیست روز اول پس از کمردرد حاد؛

الف: در زمان ایستادن سر رو به جلو، شانه‌ها مستقیم، سینه به جلو، و تحمیل متعادل وزن به هر دو پا باشد.

ب: از ایستادن طولانی مدت در یک وضعیت خودداری کنید.

پ: حتی‌المقدور ارتفاع میز کارتان را در سطحی مناسب تنظیم کنید.

ت: در زمان ایستادن سعی کنید از یک زیرپایی مناسب استفاده کنید و هر چند دقیقه یک پای خود را روی آن قرار دهید.

ث: اگر در آشپزخانه مشغول کار هستید، درب کابینت زیر ظرفشویی را باز کنید و هر چند دقیقه یکی از پاها را روی کف آن بگذارید (بجای زیرپایی)

ج: حتی‌المقدور وسایلی را که بیشتر به آنها احتیاج دارید در سطح بالاتر و اصطلاحا دم دست‌تر قرار دهید تا مجبور نباشید مرتباَ برای برداشتن آنها به پایین خم شوید.
در صورت ضرورت، بجای خم شدن و تا کردن کمر، از زانوهایتان کمک بگیرید و وسیله مورد نظر را حتی‌المقدور به بدن خود نزدیک کنید آنگاه با احتیاط و به آرامی بلند شوید.


۴- بلند کردن اشیاء:

الف: حتی‌المقدور از بلند کردن اشیاء اجتناب کنید.

ب: در صورت ضرورت، مطلقاَ سعی نکنید بصورت حساب نشده و غیر منطقی این کار را انجام دهید خصوصاَ اگر وزن آن جسم بیشتر از ده کیلو باشد.

پ: قبل از بلند کردن اشیاء مطمئن شوید که در وضعیت مستحکمی قرار دارید.

ت: اگر وسیله‌ای که قرار است از زمین بلند کنید در سطحی پائین‌تر از کمر شما قرار دارد ابتدا کمر را مستقیم و صاف نگه دارید و زانوهایتان را خم کنید.
هرگز با زانوهای کشیده و باز، کمر خود را خم نکنید.

ث: جلوی وسیله‌ای که قرار است بلند کنید با پاهای کمی باز و محکم بایستید، عضلات شکم را سفت کنید و از عضلات پای خود برای بلند کردن جسم کمک بگیرید. جسم را به بدن خود نزدیک کنید و به آرامی با باز کردن زانوها بلند شوید. از حرکات تند و با شتاب بپرهیزید.

ج: کاملاَ صاف بایستید، بدن را بچرخانید.

چ: اگر می‌خواهید وسیله سنگینی را از روی میز بردارید، ابتدا آن را به لبه میز بکشید تا مجبور نباشید کمر را به جلو خم کنید.

ح: سعی نکنید اشیاء سنگین را از سطحی معادل کمرتان بالاتر نگهدارید.

خ: برای زمین گذاشتن وسایل سنگین هم همین مراحل تکرار می‌شوند یعنی بجای خم کردن کمر از خمیدگی مفصل ران و تا کردن مفصل زانو استفاده کنید، عضلات شکم را کاملاَ سفت نگه دارید.


۵- برداشتن اشیاء از سطوح بالاتر از بدن:بجای اینکه سعی کنید بدن خود را در وضعیت نامناسبی قرار دهید تا به یک وسیله که مثلاَ در بالای کابینت گذاشته‌اید دسترسی پیدا کنید، پیشنهاد می‌کنیم از چهارپایه یا صندلی مناسبی کمک بگیرید. حتی‌المقدور بدن خود را به آن جسم نزدیک کنید و سعی کنید از هر دو دست جهت برداشتن آن استفاده کنید.

۶- خوابیدن و دراز کشیدن:
الف: سعی کنید از تشکهای سفت استفاده کنید، خود من معمولاَ تشکهای پنبه‌ای یا پشمی یا تشکهای طبی مخصوص –یا برای دوره‌های کوتاه مدت از پتوی چند لایه شده را پیشنهاد می‌کنم.
استفاده از تخت‌های فنری را پیشنهاد نمی‌کنیم.

ب: در صورتی که به پشت می‌خوابید (بهترین وضعیت) سعی کنید علاوه بر استفاده از بالشی نرم و کوتاه برای زیر گردن، بالش مناسبی زیر زانوهایتان قرار دهید تا انحنای کمر شما را کاهش دهد و بدینوسیله مقدار نیروهای وارده به کمر را کم کند.
اگر تمایل دارید به پهلو بخوابید شما را از یک اشتباه رایج و بظاهر علمی برحذر می‌کنم آنهم خوابیدن به شکل به اصطلاح جنینی؛ است، کافیست در حد کمی مفاصل ران و زانو را خم کنید و از بالش مناسبی بین دو پا استفاده نمایید.
خوابیدن روی شکم را مطلقاَ توصیه نمی‌کنیم.

پ: برای بلند شدن از حالت خوابیده، سعی کنید از یک پهلو بلند شوید (بجای خم شدن روبه جلو)، سپس پاها را از کنار تخت آویزان کنید و با کمک دست از جا برخیزید. از خم شدن به سمت جلو در حالت ایستاده اجتناب کنید.



منبع: تاجیکی نیوز

آنچه باعث کمردرد می شود...




نشستن بر صندلی اداری به مدت طولانی نه تنها سبب کمردرد می‌شود بلکه دردهای مزمن کمر و گردن را هم بدتر می‌کند.
دلیل اصلی این دردها را می‌توان به این شکل توضیح داد که نشستن طولانی‌مدت بر صندلی  به طور کلی فشار وارد بر پشت، گردن، شانه‌ها و بازوها و پاها را افزایش می‌دهد همچنین فشار زیادی را به عضلات پشت و ستون فقرات وارد می‌کند.
 
این را هم بگویم که بیشتر افراد در محل کار هنگامی که روی صندلی می‌نشینند به سمت جلو خم می‌شوند و این وضعیت بدنی سبب کشش بیش از حد رباط‌های ستون مهره‌ها و فشارآمدن به دیسک‌های بین‌مهره‌ای می‌شود و در طولانی مدت آسیب‌های جدی‌ای را به ساختمان ستون مهره‌ها وارد می‌کند.

پس دقت کنید صندلی‌ای که برای دفتر کارتان خریداری می‌کنید طوری طراحی شده باشد که ارتفاع آن قابل تنظیم باشد و بتوانید موقع نشستن آن را طوری تنظیم کنید که کمتر نیازی به خم شدن باشد.

توصيه‌هاي كلي براي كاهش درد کمر


توصيه‌هاي كلي براي کاهش درد کمر عبارتند از:

انجام حركات ورزشي صحيح براي تقويت كمر

كاهش وزن (چاقي، درد كمر را بدتر مي‌كند)

بهبود وضعيت عضلات و بهبود وضعيت بدن در حالات ايستاده، نشسته و خوابيده

بهترين حالت براي نشستن بر روي صندلي‌هاي پشت صاف يا قسمتي كه حالت كمر دارند و زانوها كمي بالاتر از لگن كه بايستي زير پا يك چهارپايه كوتاه بگذاريد.



همچنين براي ايستادن اگر براي مدت طولاني مجبور هستيد كه روي پاهايتان بايستيد يك پايتان را روي يك چهارپايه كوتاه استراحت دهيد تا فشار از روي كمرتان برداشته شود و هر 5 تا 15 دقيقه پاي خود را تعويض كنيد، سرتان را بالا نگهداشته و شكمتان را تو بدهيد.

بهترين حالت براي خوابيدن، به پهلو و زانوهايتان را خم كنيد و زير سر و بين زانوها بالش قرار دهيد.

همچنين از تشك سفت استفاده كنيد.

در پايان براي تقويت عضلات كمر خود ورزش كنيد: شنا و پياده‌روي براي بهبود تناسب بدني و كاهش كمردرد مناسب هستند.



منبع: پایگاه اطلاع رسانی مهویزان

از کمردرد تا دیسک کمر


از کمردرد تا دیسک کمر

کمر درد به عنوان دومین درد شایع بدن پس از سر درد است به طوری که 84% افراد در طول زندگی این بیماری را تجربه نموده‌اند. معمولاً کمر درد به عنوان یکی از علل مهم مرخصی‌های استعلاجی و از دست رفتن ساعات کاری محسوب شده که به واسطه آن هزینه‌های زیادی متوجه اجتماع می‌شود. مهمترین نکته چه در جهت جلوگیری از آسیب به دیسکهای کمری و چه در جهت پیشگیری از عود کمر درد، آموزش اصول صحیح زندگی شامل: سبک نشستن، ایستادن و حمل بار در همه سنین می‌باشد، ولی متاسفانه کمتر کسی حاضر به تمرین و مداومت نکات ساده‌ای است که می‌تواند از عارضه‌های مزمن عضله در آینده پیشگیری کند.

در بیشتر موارد کمر دردها حاد بوده و طی یک دوره گذرا بهبود می‌یابد که البته احتمال عود آن هم وجود دارد. با توجه به اینکه درصد کمتری از کمردردها مزمن می‌شوند اما بیشتر هزینه‌های بهداشتی درمانی که صرف درمان کمر درد می‌گردد متوجه کمردردهای مزمن است.

معمولاً سن شروع کمر درد از حوالی نوجوانی تا حدود 40 سالگی است که شیوع آن تا سن 60 سالگی در مردان و زنان مساوی بوده و پس از این زمان در خانمها به دلیل افزایش شیوع پوکی استخوان و شکستگیهای ناشی از آن شایعتر می‌باشد.

کمر درد نه به عنوان یک بیماری بلکه نشانه یک بیماری است و عوامل خطری که می‌تواند موجب افزایش ابتلا به کمر درد شوند را می توان به دو دسته شغلی و فاکتورهای شخصی دسته‌بندی کرد
شغلهایی که با کشیدن، جابجا کردن اجسام، نشستن طولانی مدت، یا کار کردن با دستگاههای لرزان مثل مته‌های سوراخ کننده همراه‌ هستند با افزایش بروز کمردرد مواجه می‌باشند که مسلماً مستلزم رعایت نکات ایمنی مختص هر کدام است. همچنین در افرادی که انعطاف پذیری ستون فقرات آنها کمتر بوده و یا افراد چاق و قد بلند، کمر درد شایعتر می‌باشد.
ضعف عضلات شکم و کمر، استعمال دخانیات، فاکتورهای روحی و روانی مثل اضطراب و افسردگی از عوامل مرتبط با کمر درد هستند.

دیسکها بالشتک‌هایی هستند که بین مهره‌های کمری قرار دارند. در گروهی از این کمر دردها پاره شدن این دیسکها موجب آزاد شدن مواد شیمیایی و تحریک کننده شده که این مواد موجب التهاب ریشه‌های عصبی ناحیه کمر می‌شوند.


در گروهی دیگر عامل تحریک ریشه‌های کمری بیرون زدگی دیسک و فشار روی ریشه‌های کمری است بدین صورت که بیماری با درد شدید ناحیه پایین کمر تظاهر یافته و معمولاً این درد در ناحیه باسن پخش شده و بر اساس ریشه کمری مبتلا به ناحیه ران، ساق پا و انگشتان پا انتشار می‌یابد. این نوع درد، شدید و تیر کشنده بوده و با عطسه و سرفه‌ بدتر می‌شود و در مورد علائم دیگر که گاه با استراحت، درد کاهش می‌یابد، به این دلیل است که احتمالاً در اوائل بیماری درد کمر شدید بوده و حالت انتشاری ندارد اما با پیشرفت درد کمر کاهش یافته ولی درد انتشاری و سایر علایم نظیر کاهش حس و خواب رفتگی پاها و ضعف ایجاد می‌شود. همچنین بیمار به علت درد محدودیت حرکات کمر داشته و حتی حالت خمیده به خود می‌گیرد و ممکن است علاوه بر کاهش حس و خواب رفتگی پاها، کاهش قدرت عضلات و حتی مشکلاتی در کنترل ادرار و مدفوع پیدا کرده و بر اساس ریشه درگیر، احتمال از دست دادن توانایی راه رفتن روی پنجه پا و یا پاشنه پا را از دست بدهد. در صورتی که فرد به حالت دراز کش خوابیده باشد بالا آوردن مستقیم پا موجب افزایش درد ناحیه کمر و انتشار آن به پای مبتلا می‌گردد.



چنانچه کمر درد همراه با تب، کاهش وزن و درد شبانه باشد عوامل ایجاد کننده دیگر کمر درد نظیر تومورها، عفونت و شکستگی مطرح می‌شود، که معمولاً با معاینه دقیق بیماری مشخص می‌گردد ولی ممکن است به استفاده از وسایل تشخیصی نیاز شود. MRI جهت تشخیص کمردردهای ناشی از دیسکهای کمری حساسیت بالایی دارد اما حتماً باید بر اساس تظاهرات بیمار تفسیر شود. گفتنی است در یک بررسی از 100 نفر افرادی که هیچ گونه کمر دردی نداشته‌اند در MRI 65 نفر آنها تغییرات بیمارگونه دیسک کمری دیده شده است لذا با توجه به اینکه علل شایعتری نظیر عوامل مکانیکی برای کمر درد وجود دارد حتماً تشخیص می‌بایست بر اساس معاینه دقیق و نه فقط بر اساس ام آر ای داده شود.

انجام نوار عصب و عضله در صورتی که با دقت کافی و توسط شخص متبحر گرفته شود، در تشخیص این بیماری کمک می کند.

بهترین وسیله کمک تشخیصی، ترکیب یک تست تصویربرداری مثل MRI با نوار عصب است.

جراحی، تنها راه درمان کمردرد است، در اکثر مواقع دیسکهای کمری به درمان غیر جراحی پاسخ می‌دهد.

استراحت طولانی مدت بدون نظر پزشک حتی می‌تواند مضر هم باشد لذا در اقدامات اولیه و اساسی استراحت به مدت 1 تا 3 روز و پرهیز از حرکات تشدید کننده توصیه می‌گردد. از دیگر موارد پیشنهادی کمک کننده استفاده از داروهای ضد التهاب و ضد درد جهت کاهش التهاب و تسکین می‌باشد، در پاره‌ای از موارد تزریقهای درمانی، استفاده کوتاه مدت از ارتوزهای کمری (مثل کمربندهای میله‌دار)، به کارگیری روشهای گرمایی و الکتریکی برای کاهش درد و حرکات تقویتی عضلات کمر و شکم و ورزشهایی جهت انعطاف پذیری ستون فقرات و عضلات پاها بسیار موثر می‌باشد که حتماً می‌بایست بر اساس معاینه و صلاحدید پزشک و در زمان مناسب آن تجویز شود. (برنامه توانبخشی بر اساس معاینه وضعیت هر بیمار طرح‌ریزی می‌گردد). باید گفت استفاده از داروهای کدئین‌دار به علت ایجاد یبوست و تشدید درد توصیه نمی‌شود.


تعداد کمی از افراد دچار کمر دردهای ناشی از درگیری دیسکهای کمری نیازمند عمل جراحی هستند مانند بیمارانی که مبتلا به بی اختیاری ادرار و مدفوع شده‌اند، بیمارانی که درگیری پیش رونده سیستم عصبی داشته، یا کسانی که علیرغم درمان صحیح و همه جانبه غیر جراحی، به مدت 6 تا 8 هفته توسط پزشک متخصص و متبحر هنوز بهبودی نیافته‌اند. اعمال جراحی اغلب دردهای انتشاری به اندام تحتانی و سایر علایم در پاها را کاهش داده و ممکن است به میزان کمتری درد ناحیه کمر را کاهش دهد. چنانچه آسیب‌های عصبی جدی به عصب وارد شده باشد عمل جراحی جهت پیشگیری از آسیب بیشتر موثر است و شاید نتواند آسیب عصبی ایجاد شده را کاملاً بهبود ببخشد. نکته مهم انجام حرکات تقویتی عضلات اطراف ستون فقرات و عضلات شکم حتی بعد از عمل جراحی بوده که در تخفیف علائم بعد از عمل و بهبودی بیمار اهمیت بسزایی دارد.

پرهیز از چاقی، تحرک مناسب، استفاده از میوه و سبزیجات تازه، مصرف کافی فرآورده‌های لبنی (شیر، ماست کم چرب، کشک، دوغ و ...) همچنین ماهی تازه که حاوی Omega 3 البته به صورت کبابی یا آب‌پز، در پیشگیری از بیماری توصیه می شود.



منبع: راسخون

عوامل ژنتیکی، علت اصلی کمردرد است


علت اصلی کمردرد عوامل ژنتیکی است!



دیسک موجب نگه‌داشتن مهره‌ها در امتداد هم می‌شود و از ساییدگی مهره‌ها جلوگیری می‌کند. بنابراین اهمیت و نقش دیسک های بین مهره‌ای کاملاً واضح است.

مطالعه جدید منتشر شده در نشریه بیماری‌های رماتیسمی نشان می‌دهد که عامل اصلی کمردرد ژنتیکی است.

ژن مرتبط با کمردرد ˈPark2ˈ نام دارد و عامل اصلی از بین رفتن دیسک بین مهره‌ها و کمردرد است.

بین مهره‌های ستون فقرات، دیسک قرار دارد. هر دیسک یک مفصل غضروفی تشکیل می‌دهد تا حرکت کم بین مهره ها به راحتی انجام شود.


ژن ˈPark2ˈ باعث می شود که به مرور زمان دیسک خشک و برآمده شود و با شروع بیماری پوکی استخوان مشکلات بسیاری را برای فرد ایجاد کند.

نقش ژنتیک در بروز کمردرد بسیار مهم است ولی نشستن طولانی مدت در یک حالت و مخصوصاً استفاده طولانی از کامپیوتر در طول روز نیز یکی از مهمترین عوامل تشدید کننده محسوب می‌شود.

کمردرد با علت نامشخص


کمردرد با علت نامشخص


گاهی علت کمردرد نامشخص است. بعضی از بیماران علی رغم متحمل شدن جراحی های متعدد برای بیماری دیسک , دچاردرد و ناتوانی پایدار هستند. دلائل اصلی جراحی زمانی که تنها درد پشت داریم, بدون هیچ نشانه عصبی یا وقتی که تنها یک بر آمدگی کوچک دیسک در ct یا mri داریم.. مبهم هستند.
برای به حداقل رساندن احتمال اکتشافات جراحی ناموفق و برای اجتناب از بیمارانی با مشکلات روانپزشکی که پیامد های عملکردی ضعیفی برای آن ها پیش بینی می شود..
سیستم های نمره دهی بر اساس نشانه های عصبی, عوامل روان شناختی, بررسی های فیزیولوژیک و بررسی های تصویری طراحی شده اند.
بیماریهای روانپزشکی
ممکن است در بیماران دچار هیستری جبرانی, تمارض, سوء مصرف مواد, حالات اضطرابی مزمن یا افسردگی با کمر درد مزمن(clbp) مواجه شد.
بسیاری از بیماران دچار (clbp) قبل از شروع درد پشت خود سابقه ای از ناخوش روانپزشکی(افسردگی, اضطراب, سوء مصرف مواد) یا ترومای دوران کودکی( سوء استفاده بدنی یا جسمی) دارند. به منظور حذف بیمارانی که اختلال واضح روانپزشکی را دارند..از آن جا که این افراد در معرض خطر بالائی برای یک پیامد جراحی ضعیف هستند..

از ارزیابی روانی قبل از عمل استفاده شده است. مهم است ک مطمئن شویم در این بیماران درد پشت نشان دهنده یک پاتولوژی جدی ستون فقرات یا احشائی علاوه بر وضعیت مختل روانپزشکی آن ها نیست.


منبع: هم میهن

درباره ی کمردرد چه می دانید؟


آیا تا به حال دچار کمردرد شده اید؟



اگر چنین دردی را تجربه کرده اید، مطمئن باشید که تنها نیستید. به طور میانگین، چهار نفر از هر پنج نفر دچار کمردرد می شوند. همچنین،

کمردرد پنجمین بیماری و یا دردی است که افراد بخاطر آن به پزشک مراجعه می کنند.

کمردرد انواع مختلفی دارد. از بروز دردهای مبهم تا احساس سوزش در کمر از جمله انواع دردهای کمر هستند. این دردها ممکن است در هر فرد دلایلی متفاوت داشته باشند.

گاهی این دردها ناشی از شکستگی مهره های کمر، پیچ خوردگی و یا تصادفات هستند.

گاهی هم بیماری هایی مانند آرتروز، فیبرومیالژی و تنگی کانال نخاعی از عوامل درد هستند. بسیاری از افراد نیز بخاطر اضافه وزن و کم تحرکی، به کمردرد دچار می شوند.


منبع: نگاه