چه درمانی برای کاهش درد کمر مفید است؟

- برای درد مزمن کمر، بهترین درمان استراحت در منزل می باشد و بعد از آن، پیاده روی، شنا و دوچرخه سواری.

- اگر اضافه وزن دارید، با یک متخصص تغذیه مشورت کنید تا وزن تان پایین بیاید، زیرا وزن زیاد، فشار بر بافت های نرم پشت وارد می کند.

- از وزنه برداری و حمل اشیای سنگین جدا خودداری کنید.

- با ورزش یوگا نیز می توانید از درد کمر رهایی یابید.

- کیسه آب گرم نیز بسیار مفید است.

- آب لیمو و مقداری نمک را با هم مخلوط کرده و به فردی که کمردرد دارد، بدهید تا بنوشد.

- سیر یکی از درمان های درد کمر می باشد. 2 تا 3 حبه سیر را در صبح بخورید تا درد کمر تمام شود.

- اگر نمی توانید سیر بخورید، 10 حبه سیر را در 60 گرم روغن بپزید تا حبه های سیر به رنگ قهوه ای درآیند. با این کار روغن سیر به وجود می آید. هنگامی که روغن سیر خنک شد، آن را بر محل درد بمالید و مدت سه ساعت بگذارید تا بماند. بعد از آن یک دوش آب گرم بگیرید. این درمان را تا 15 روز ادامه دهید تا درد کمر به کلی برطرف شود.

منبع: بیتوته

دررفتگی مفصل چیست؟

وقتی ضربه ای که به مفصل وارد میشود آنقدر شدید است که موجب پارگی وسیع لیگامان ها و کپسول مفصلی میشود، دررفتگی بوجود میاید.
در دررفتگی بر اثر نیروهای وارده به اندام سطوحی که مفصل را تشکیل میدهند طوری جابجا میشوند که دیگر در تماس با یکدیگر نیستند. در این حال میگوییم مفصل دچار دررفتگی Dislocation شده است. در نیمه دررفتگی سطوح مفصلی به نحوی جابجا میشوند که کاملا در مقابل یکدیگر قرار نگرفته اند ولی با این حال همچنان با هم در تماس هستند.

نیمه دررفتگیSubluxation وضعیتی مابین دررفتگی کامل و وضعیت طبیعی است. دررفتگی یا نیمه دررفتگی مفاصل ممکن است مادرزادی باشد، ممکن است براثر ضربه یا عفونت ایجاد شود، ممکن است در طول زندگی فرد بطور مکرر ایجاد شود و یا ممکن است بیمار بتواند بطور ارادی مفصل خود را دچار دررفتگی کند.

چه چیزی باعث در رفتگی می شود؟

این جراحت معمولآ بر اثر پیچش یا کشش در عضله یا تاندون رخ می دهد. در رفتگی ممکن است یک باره یا به تدریج طی چند روز یا یک هفته رخ دهد. معمولآ در حالتی که کشش زیاد به عضله وارد می شود یا جسم سنگینی را به روش غلطی بلند می کنیم، به سرعت در عضلات یا تاندون ها در رفتگی رخ می دهد.

در حالت تدریجی ممکن است شما یک حرکت یا رفتار غلط را با عضله ی خود، در طول زمان ادامه دهید که در نهایت منجر به در رفتگی می شود.

در رفتگی معمولآ در کدام نواحی بیشتر رخ می دهد؟

در رفتگی های معمول عبارتند از: در رفتگی در عضلات ناحیه ران و پشت ران. ورزش هایی مانند: فوتبال، هاکی، بوکس و کشتی خطر بروز در رفتگی در ناحیه پشت و ساق پا را بسیار دارند.

ورزش هایی که در آنها دست بسیار استفاده می شود مانند: ژیمناستیک، والیبال، تنیس، گلف و ... اغلب خطر بروز این جراحت در ناحیه آرنج و بازو را برای ورزشکار دارند.

علائم این جراحت چگونه است؟

- درد

- تشنج و اسپاسم در ناحیه عضله

- ضعف عضله

- تورم

- انقباض عضله

- مشکل به هنگام استفاده از عضله

لازم به ذکر است که اگر عضله یا تاندون به طور کامل پاره شده باشد، بهبود آن بسیار سخت و توأم با درد خواهد بود.

دکتر پیریایی - متخصص درد

درد و انواع درد

درد هاي حاد كه ناشي از صدمات نخاعي و يا صدمه به نقاط ديگر بدن مي باشند بعد از وقوع ضايعات نخاعي نسبتا شايعند . به علاوه سابقه درد مزمن نيز در اين افراد معمولا در مناطقي كه داراي حس طبيعي بوده وهمچنين در مناطقي كه حس طبيعي آنها از بين رفته ديده مي شود . از آنجايي كه درد مي تواند بر فعاليت هاي روزمره افراد تاثير گذارد لذا همواره بايد آنراجدي گرفت و مبتلايان به ضايعات نخاعي باید برای جلوگیری و کنترل آن با کادر درمانی مشورت نمایند.
تحقیقات نشان داده اند که افراد با سطوح و شدتهای مختلف ضایعه نخاعی تجربیات متفاوتی نسبت به درد دارند. بدین معنی که حتی عوامل احساسی خستگی آب و هوا سیگار کشیدن پر بودن مثانه و روده نیز میتواند عامل شروع و شدت درد باشد.

انواع درد:

1. دردهای مربوط به اختلال کارکرد سیستم عصبی
2. دردهای عضلانی ناشی از خستگی و اسپاسم
3. دردهای ناشی از تغییرات انحنای ستون فقرات به علت واردشدن فشار وزن
4. دردهای احشایی و شکمی که میتوانند دلایل گوناگونی داشته باشند

کنترل درد:

استفاده از دارو درمانی به هنگام دردهای ناشی از اختلال کارکرد سیستم عصبی و اسپاسم عضلانی.
استفاده از روشهای تحریک الکتریکی (TENS)
استفاده از روشهای مناسب فیزیوتراپی نظیر درمانهای دستی کششی و ماساژ
استفاده از وسایل کمکی نظیر کرست ها و بریس ها برای حذف درد ناشی از فشار مکانیکی وارد بر ستون فقرات و اندامها
کنترل عملکرد کلیه روده مثانه در موارد دردهای احتشامی و شکمی

منبع: مرکز حمایت از معلولین ضایعات نخاعی ایران

1- اگر علت‌ گودی کمر، ضعف‌ عضلات‌ شکم‌ باشد:

- شخص‌ به‌ پشت‌ خوابیده‌ و سر و گردن‌ و سینه‌ خود را بالا بیاورد و به‌ کمک عضلات‌ شکم‌ نفس عمیق‌ بکشد و نفس‌ را حبس کند.

- در همان‌ وضعیت‌ بالا، دست های خود را روی سینه‌ گذاشته‌ و بالا بیاید. 4 تا 6 ثانیه در این حالت بماند. 6 تا 10 بار این کار را تکرار کنید. 

- در همان‌ وضعیت،‌ دست های خود را پشت‌ گردن‌ گذاشته‌ و بالا بیاید.

- شخص‌ به‌ پشت‌ خوابیده‌ یک پای خود را خم‌ کرده‌ روی زمین‌ می گذارد. با این‌ کار پشت‌ وی صاف‌ می شود. پای دیگر را در این‌ حالت‌ بالا می آورد. 

- عمل‌ فوق‌ را با پای دیگر انجام‌ می دهد.

- روی زمین به پشت دراز بکشید. زانوها خمیده و کف پاها روی زمین باشد. ابتدا عضلات شکم و باسن را سفت کنید و کمر را به زمین فشار دهید و بین 6 تا 10 ثانیه نگه‌ دارید. بعد از چند ثانیه استراحت کنید. این حرکت را 7 بار تکرار کنید.

2 - اگر علت‌ گودی کمر، ضعف‌ عضلات‌ بازکننده‌ ران‌ باشد:

- شخص‌ به‌ شکم‌ خوابیده‌ و یک پای خود را به صورت‌ مستقیم‌ بالا می آورد و عمل باز کردن ران‌ را انجام‌ می دهد.

 - عمل‌ فوق‌ را با پای دیگر انجام‌ می دهد.

 - می تواند هر دو پا را با هم‌ به‌ وضعیت‌ قبل‌ ببرد.

 - زانوی خود را خم‌ کرده‌ و به‌ بالا بیاورد (یعنی دروضعیت‌ دمر و چهاردست‌ و پا، مورد قبل‌ را انجام‌ دهد)

3 - اگر علت‌ گودی کمر، کوتاهی عضله‌ سوئز خاصره‌ای باشد:

- شخص‌ به‌ پشت‌ خوابیده‌ و یک پای خود را در شکم‌ جمع‌ کرده‌ و کف پای دیگر را روی زمین قرار دهد و زانویش را خم کند.

4 - اگر علت‌ گودی کمر، کوتاهی عضله‌ راست‌ ران‌ باشد:

-‌ شخص‌ دمر خوابیده،‌ پایی که‌ دارای کوتاهی است‌ را از زانو خم‌ می کند. دراین‌ حالت‌ درمانگر با دست‌ خود مانع‌ از بالا آمدن‌ باسن‌ وی میشود.

 - شخص‌ به‌ پشت‌ خوابیده،‌ زانوهای وی از تخت‌ آویزان‌ است‌. در این‌ حالت‌ یک پای او را در شکم جمع‌ می کنیم‌ و با دست‌ دیگر مانع‌ از صاف‌ شدن‌ زانوی وی می شویم.

5 - اگر علت‌ گودی کمر، کوتاهی عضلات‌ بازکننده‌ کمر باشد:

- شخص‌ به‌ پشت‌ دراز کشیده‌ و سعی می کند به‌ کمک تراپیست،‌ پاهای خود را از بالای سر به‌ زمین‌ بزند.

6 - تقویت عضلات باسن و کاهش گودی کمر

فرد در حالی که به حالت راحت دراز کشیده و زانوهایش خم است، سعی می کند ضمن منقبض کردن عضلات شکم، لگن خود را کمی بلند نماید.

7 - کاهش انحنا یا قوس کمر

فرد در حالی که در حالت شروع دو میدانی قرار گرفته است، سعی می کند با متمایل شدن به سمت جلو بر روی پای عقب خود فشار وارد کند. در مرحله بعد ضمن عوض کردن پاها، همین حرکت را برای پای دیگر انجام می دهد.

8 - تقویت عضله چهارسر ران و تقویت عضلات سرینی

فرد در حالی که کنار دیوار ایستاده است، سعی می کند بنشیند.

این تمرین را با استفاده از یک صندلی می توانید انجام دهید. فرد در کنار صندلی قرار می گیرد و به جای اینکه بر روی زمین بنشیند، بر روی صندلی می نشیند.

9 - کشش و انعطاف پذیری در عضلات اطراف ستون فقرات

بخوابید و زانوها را تک تک و یکی در میان به داخل سینه بکشید و 6 تا 10 ثانیه نگه دارید.

این کار را 6 تا 10 بار تکرار کنید.

- این حالت را می‌توانید با هر دو زانو در حالی که دست‌ها زیر زانو است، تکرار کنید.

به فاصله 20 سانتی‌متر از یک دیوار بایستید و به آن تکیه دهید.

زانوها را کمی خم کنید و کل ستون فقرات را به دیوار بچسبانید (از جمله کمر) و 6 تا 10 ثانیه در این حالت بمانید.

این حرکت را 6 تا 10 بار تکرار کنید.

10 - کشش و انعطاف پذیری در عضلات پشت ران

اگر کمردرد حاد ندارید، بنشینید و پایتان را دراز کنید.

سعی کنید نوک انگشتان دست را به مچ پا برسانید و 60 ثانیه در این حالت نگه دارید.

این حرکت را 10 بار تکرار کنید.

به یاد داشته باشید که میزان و شدت حرکات فوق با توجه به افراد مختلف (از نظر سن، جنس، وضعیت قوای جسمانی و نوع آسیب) متفاوت است.

به طور کلی بهتر است که روزانه دو بار و حداقل به مدت سه ماه این حرکات را انجام دهید.

منبع: بیتوته

كاهش عوارض گودی كمر

همه افراد چه كودكان و چه بزرگسالان، به صورت طبیعی قوس كمر دارند، یعنی انحنایی به سمت عقب در ناحیه پایین كمر‌ دارند، اما آنچه كه موجب می‌شود انحنای موجود در پایین كمر غیرعادی و به صورت یك بیماری شناخته شود، افزایش بیش از اندازه این گودی است.

در واقع آنچه كه موجب می شود انحنای موجود در پایین كمر غیرعادی شود، زیاد بودن اندازه گودی كمر است. گودی بیش ازحد طبیعی جنبه ارثی دارد، اما این مشكل در صورت كم تحركی و ورزش نكردن، اضافه وزن و بارداری به دنبال ضعف عضلات كمر و كاهش قدرت عضلات شكم آزار دهنده و دردناك می شود.

روشی ساده برای تشخیص گودی کمر

گرچه در نظر گرفتن زاویه و درجه مشخصی برای بیان غیرطبیعی بودن گودی كمر ممكن نیست و مساله فقط با معاینه و عكسبرداری قابل تشخیص است، اما برای تشخیص این كه بدانیم گودی كمرمان در حد طبیعی است یا خیر، باید بدون كفش، از پشت به دیوار تكیه دهیم و سعی كنیم دو كف دست را از فاصله ایجاد شده میان دیوار و گودی كمر، رد كرده و به هم برسانیم؛ هرچه گودی كمر طبیعی تر باشد این فاصله كمتر و عبور دست ها سخت تر است.

گودی كمر؛ وراثتی است

متخصصان دریافته اند گودی كمر ارثی و اكتسابی است یعنی عمده ترین دلیل گودی بیش از اندازه كمر، ژنتیكی است و برخی افراد نیز به صورت مادرزادی دچار شلی بیش از حد بافت های نگهدارنده مفاصل هستند كه از تظاهرات آن افزایش گودی كمر است.
مشكل گودی كمر در كودكان بروز پیدا نمی كند و پس از بلوغ خود را نشان می دهد. در كسانی كه یا به دلیل لاغری بیش از حد و گرفتن رژیم های سخت دچار ضعف عضلات كمر هستند، این مشكل با درد شدید بروز پیدا می كند. اضافه وزن و بزرگی شكم نیز به همین نسبت می تواند به شلی و ضعف عضلات شكم منجر شود و به این شكل افزایش قوس كمر، علائم آزار دهنده خود را بروز می دهد.

قوس كمر بیشتر نمی شود

شاید سوال بسیاری این باشد كه آیا قوس كمر به مرور زمان بیشتر می شود؟
به این سوال اینگونه پاسخ می دهیم که: قوس كمر بیشتر نمی شود، اما ضعف عضلات باعث می شود كه علائم آن بیشتر بروز كند كه این موضوع باعث كم توانی شخص می شود.
شاید هیچ عاملی در بروز علائم قوس كمر موثرتر از نداشتن تحرك و اضافه وزن نباشد، اما پوشیدن مداوم كفش های پاشنه بلند بیش از سه سانت نیز می تواند علائم دردناك قوس كمر را بیشتر بروز دهد. بر این اساس به افرادی كه قوس كمر دارند، توصیه می شود كفش های پنجه پهن و پاشنه پهن بپوشند.

درست بنشینید؛ زیاد سرپا نایستید

از آنجا كه مشكل قوس كمر جنبه ارثی دارد پس قابل پیشگیری نیست، اما می توان با اصلاح روش زندگی و بخصوص نحوه قرار گرفتن بدن در حالت نشسته و ایستاده، از حاد شدن علائم آن جلوگیری به عمل آورد.

به همین دلیل متخصصان طب فیزیكی بر نپوشیدن كفش های پاشنه بلند، پیشگیری از افزایش چربی و برجستگی شكم، اصلاح نحوه نشستن و خوابیدن، بخصوص زمان بارداری به عنوان راه هایی برای جلوگیری از شدت یافتن علائم گودی كمر تاكید می كنند.
نحوه صحیح نشستن و پر كردن گودی كمر با یك بالشتك كوچك، استفاده از صندلی دسته دار و قرار دادن دست ها روی دسته صندلی، استفاده از زیرپایی، جلوگیری از ایستادن و نشستن طولانی مدت و دراز كشیدن به پهلو از راهكارهای موثر در كاهش درد کمر و ناراحتی ناشی از گودی كمر است.

منبع: جام جم آنلاین

داروهای ضد التهاب آرامش مؤثری را با خود به همراه دارند اما بعضی اقدامات و به کار گیری برخی ترفندها نیز می‌توانند به تسکین یافتن دردهای رماتیسمی تان کمک کنند.

ساییدگی غضروفی و التهاب مفاصل، عوامل ایجاد خشکی و درد مفاصل هستند.

آرتروز و آرتریت، از جمله رماتیسم های بسیار شایع محسوب می‌شوند.

داروهای ضد التهاب آرامش مؤثری را با خود به همراه دارند اما بعضی اقدامات و به کارگیری برخی ترفندها نیز می‌توانند به تسکین یافتن دردهای رماتیسمی تان کمک کنند.
این اقدامات که عوارض جانبی هم ندارند را امتحان کنید.

گرما و سرما برای تسکین رماتیسم

گرم کردن مفاصلی که درد می‌کنند، می‌تواند درد را کاهش دهد. یک حمام گرم نیز می‌تواند منبع آرامش باشد.
و این در حالی است که سرما، نیز در مواد التهاب مفاصل مؤثر است.
برای کم شدن دردهای رماتیسمی تغذیه تان را پر کنید از امگا 3، امگا 3 خاصیت ضد التهابی دارد، همین ویژگی باعث می‌شود که بتواند در کاهش درد مؤثر باشد.
به این منظور می‌توانید از مکمل های غذایی کمک بگیرید، در غیر این صورت خوراکی هایی را که حاوی امگا 3 هستند، بیشتر بخورید، مثلاً: ماهی سه بار در هفته، روغن کلزا، دانۀ کتان و میوه های روغنی مانند گردو.

تغذیه ای سرشار از ویتامین C برای تسکین آرتریت و آرتروز

ویتامین C آنتی اکسیدانی است که به محافظت از سلول ها از جمله سلول های مفصلی کمک می‌کند.
حواستان باشد که به میزان کافی از این ویتامین در منوی روزانه تان وجود داشته باشد، به طور منظم از خوراکی هایی مانند، کیوی، پرتقال و دیگر مرکبات بهره ببرید، البته باید میزان قابل توجهی از سبزیجات سرشار از ویتامین C مانند فلفل، بروکلی، سیب زمینی و ... را در تغذیه تان بگنجانید.

برای تسکین آرتریت و آرتروز، مراقب وزن تان باشید

اضافه وزن باعث ایجاد و شدت گرفتن آرتروز می‌شود، خصوصاً در نواحی زانوها و ران ها، زیرا این مناطق مجبور به تحمل فشار بیشتری هستند.
بنابراین اگر وزن تان مناسب است، مراقب باشید که بیشتر نشود و اگر اضافه وزن دارید، در جهت کاهش این اضافه وزن تلاش کنید.

کفش های مناسبی انتخاب کنید

کف نرم کفش ها، می‌توانند از شدت ضربه ها بکاهند و از مفاصل مراقبت کنند، پاشنه های تخت و مدل های پوشاننده، به همان میزان که از پاها محافظت می‌کنند از زانوها هم محافظت خواهند کرد.

آرتروز، آرتریت: تا جایی  که می‌توانید تحرک داشته باشید

آنچه که در پایان باید خاطر نشان کرد و مورد توجه بسیار زیادی قرار گیرد، این است که تا جایی که می‌توانید تحرک داشته باشید، یعنی در اوقاتی غیر از زمان هایی که دچار بحران های رماتیسمی می‌شوید، تکانی به خودتان بدهید.
هر چه کمتر تحرک داشته باشید، کمتر می‌توانید تحرک داشته باشید! باید یک جابه‌جایی و تحرک مناسب برای خود در نظر بگیرید.
به این منظور باید، بنابر توانایی تان و البته به طور بسیار منظم، فعالیت جسمی داشته باشید و ورزش کنید.
پیاده روی،ایروبیک، یوگا و... تمام شان ورزش هایی هستند که به واسطۀ آنها می‌توانید ساختمان عضلانی بدن و مفاصل تان را حفظ کنید.
شنا هم در موارد آرتروز، ورزش ایده آلی است، آب به حفظ و تقویت مفاصل تان کمک می‌کند.



منبع: بیتوته

در ابتدا با مقدار کم شروع کنید. اگر برای بار اول، بدون درد حرکات را انجام دادید، برای بار دوم تعداد حرکات را بیشتر کنید. به طور کلی، در حدود ۳۰ دقیقه هر روز ورزش کنید.

پیاده روی باعث کاهش درد مفاصل و تقویت عضلات پا می شود و انعطاف پذیری بدن را بهبود می بخشد و برای قلب نیز بسیار خوب است.

۱. پا را از یک طرف بلند کردن

پشت یک صندلی را برای حفظ تعادل بگیرید. وزن بدن را روی پای چپ بیندازید. پای راست را بلند کنید و از پای چپ دور کنید. پای راست باید صاف باشد و عضلات پا باید کشیده باشند. خم نشوید. پای خود را پایین بیاورید و استراحت کنید. این حرکت را ۱۰ بار انجام دهید، استراحت کنید و ۱۰ بار دیگر هم انجام دهید. اگر برایتان سخت است تا جایی که می توانید پایتان را بالا ببرید، نه بیشتر. بعد از چندین بار تمرین، خواهید توانست پای خود را بالاتر ببرید.

۲. نشستن و بلند شدن

این تمرین برای راحت بلند شدن می باشد. دو بالش بر روی صندلی بگذارید و صاف بنشینید. کف پاها باید روی زمین باشد. به آرامی بلند شوید. سپس، به آرامی بنشینید. در این تمرین باید زانوها خم باشند و حرکت نکنند. دستان تان هم می توانند آزادانه در طرفین باشند و هم می تواند ضربدری همدیگر را بگیرند. اگر برای تان سخت است، یک بالش دیگر اضافه کنید و یا از صندلی دسته دار برای بلند شدن کمک بگیرید.

۳. تعادل بر یک پا

روی یک پا بایستید. می توانید پشتی یک صندلی را برای حفظ تعادل بگیرید. به آرامی، پای خود را بالا ببرید. ۲۰ ثانیه در این حالت بمانید. به آرامی پای خود را به زمین برسانید. دوباره این حرکت را انجام دهید. این حرکت برای زمانی که می خواهید از ماشین پیاده شوید و یا خم شوید، مفید است. اگر برایتان مقدور است، مدت طولانی تری روی یک پا بایستید و یا با چشمان بسته این حرکت را انجام دهید.

۴. بالا رفتن از پله

این حرکت پا را قوی می کند. ابتدا هر دو پا روی زمین باشند. پای چپ خود را بر روی پله بگذارید (می توانید به جای پله، از جسمی سفت به ارتفاع پله نیز استفاده کنید). به دنبال آن، پای راست را نیز بر روی پله قرار دهید. سپس صاف بایستید. الان کف هر دو پایتان روی پله قرار دارد. پایین بیایید، بدین صورت که اول پای راست خود و سپس پای چپ را پایین بگذارید. ۱۰ بار این حرکت را تکرار کنید و استراحت کنید و سپس ۱۰ بار دیگر انجام دهید. بار دوم ابتدا پای راست خود را روی پله قرار دهید. اگر برایتان سخت است، می توانید از دیوار و نرده برای حفظ تعادل کمک بگیرید و یا در ابتدا، از پله هایی با ارتفاع کم استفاده کنید.

۵. پیاده روی

پیاده روی یک ورزش خوب برای درد زانو می باشد. پیاده روی باعث کاهش درد مفاصل و تقویت عضلات پا می شود و انعطاف پذیری بدن را بهبود می بخشد و برای قلب نیز بسیار خوب است. موقع پیاده روی، به جلو نگاه کنید و با آرامش اعصاب، راه بروید. بازوها و پاهایتان را حرکت دهید. اگر شما مبتلا به استئوآرتریت هستید، بهتر است قبل از انجام دادن ورزش، با پزشک خود مشورت کنید.

- سایر ورزش های مفید

اگر ورزش کنید، وزنتان نیز کم می شود (البته با رعایت تعادل در خوردن غذا) و با کاهش وزن، فشار کمتری به مفاصل وارد خواهد شد.
سایر ورزش هایی که برای درد زانو مفید می باشند، عبارتند از: دوچرخه سواری، شنا و ورزش های آبی. ورزش های آبی برای درد مفاصل و آرتریت بسیار خوب هستند.
درباره ورزش هایی که نباید انجام دهید، از پزشک و یا فیزیوتراپیست خود بپرسید.

موسیقی در آرامش بخشیدن به دردهای بیماران مبتلا به سرطان مفید است ضمن اینکه گوش دادن به موسیقی آثار مثبتی بر مزاج و روند زندگی انسان دارد.

 

دراین مطالعه 1891 بیمار در گونه های مختلفی از موسیقی درمانی مشارکت داده شده اند و نتیجه نشان داد در مقایسه با معالجات عادی، گوش دادن به موسیقی درد بیماران سرطانی را کاهش می دهد ضمن اینکه هم زمان در تنظیم مزاج، فشار خون، ‌سرعت تنفس و کاهش دردهای غیرسرطانی نیز موثر است.

بنابراین:

از موسیقی می‌توان به عنوان درمان مکمل برای بیماران سرطانی استفاده کرد.

منبع:همشهری آنلاین