افتادگی شانه ها

در برخی از افراد شانه ها حالت طبیعی نداشته و تحت تاثیر عوامل مختلف دچار افتادگی می شوند.این عارضه ممکن است به صورت یک طرفه یا دو طرفه مشاهده گردد.

حرکات اصلاحی :

1-تمرینات کششی :

در رابطه با اینگونه تمرینات میتوان به تعدادی از آنها که موجبات بهبود انعطاف پذیری بافتها نرم اطراف مفاصل شانه را فراهم می آورند، اشاره نمود. اینگونه تمرینات تقویتی انجام می شودند و برای درمان افتادگی شانه بسیار مفید هستند.

تمرین کششی شانه :

فرد در حالت ایستاده قرار می گیرد. با دست راست مچ دست چپ را پشت تنه می گیرد. حال سعی می کند دستها را به سمت عقب بکشد. این حرکت موجب کشش بافتهای نرم اطراف شانه می گردد. هر تمرین به مدت یک دقیقه انجام می شود، سپس فرد استراحت نموده و تمرین را بادست دیگر انجام می دهد. این تمرین برای بهبود شانه درد نیز مناسب است.

 2-تمرینات تقویتی  :

برای بهبود وضعیت شانه ها بایستی عضلات بالا برنده شانه ها را تقویت نموده و فرد یاد بگیرد شانه ها را در وضعیت طبیعی نگه دارد. این حرکات عبارتند از :

تمرین مربوط به دامنه حرکتی شانه ها:

فرد در حالت ایستاده قرار می گیرد و سعی می کند شانه ها را به سمت بالا ببرد. سپس سعی می کند شانه ها را پایین تر از حد طبیعی بیاورد. تمرین بعدی جلو و عقب بردن شانه هاست . بطوریکه فرد کتفها را از هم دور یا به هم نزدیک می کند. این تمرین سبس تقویت عضلات بالا برنده کتف و همچنین عضلات دور کننده شانه ها از یکدیگر می شود.

تمرین تقویتی  عضلات با لا برنده کتف در حالت نشسته :

فرد در حالت نشسته قرار می گیرد و دو وزنه در دستهایش می گیرد. حال شانه ها را بالا می برد و برای لحاظاتی در این وضعیت نگه می دارد . سپس پایین می آورد این تمرین موجب بهبود قدرت عضلات بالابرنده کتف و وضعیت شانه ها می شود وزنه می تواند از 5/2 تا 14 کیلوگرم باشد.

منبع: سایت دکتر فرخانی

علت پارگی روتاتور کاف

 در صورت ضعف قابل ملاحظه باید آزمایش‌های بیشتری جهت بررسی احتمال التهاب تاندون شانه انجام شود. پزشک گاهی داروی بی‌حسی درون شانه تزریق می‌کند تا بین ضعف واقعی تاندون و "تحلیل" ناشی از درد عضله تمایز قائل شود.

پارگی روتاتور کاف ممکن است بدنبال یک ضربه ناگهانی به ناحیه شانه بوجود آید که بدنبال آن بیمار بمدت چند ماه دچار درد شانه میشود. با اینحال اکثر پارگی تاندون شانه بدنبال ضربات خفیف ولی مکرری که در مدت چند سال به شانه وارد میگردد ایجاد میشود. علت اصلی این ضربات مکرر، بد کار کردن با شانه و رعات نکردن اصول درست کار با اندام فوقانی است.

در بسیاری فعالیت های بدنی که در آنها دست به بالای سر میرود فشارهای زیادی به ناحیه شانه و روتاتور کاف وارد میشود و همین عامل میتواند در دراز مدت موجب پارگی و کشیدگی تاندون شانه شود. ورزش هایی مانند بیس بال، تنیس، وزنه برداری و پارو زدن از این دسته فعالیت ها هستند که می توان به عنوان علت پارگی تاندون شانه به آنها اشاره کرد. این بیماری در سن بالای 40 سال بیشتر است. در این سنین تاندون روتاتور کاف ضعیف شده و با فشارهای کمتری آسیب میبیند.

علائم پارگی تاندون شانه عبارتند از وجود درد در مفصل شانه و اطراف آن و بروز درد در هنگام حرکت دادن شانه. اگر مشکل ناشی از یک آسیب‌دیدگی باشد، درد به صورت ناگهانی بروز می‌کند. هنگام استفاده از بازو برای انجام فعالیت‌هایی در بالاتر از سطح شانه، درد بدتر می‌شود. این یعنی درد بر توانایی فرد در بالا بردن بازو (برای مثال، برای شانه کردن موها یا لباس پوشیدن) تأثیر می‌گذارد. شنا کردن، بسکتبال و نقاشی کردن، باعث درد شده اما نوشتن یا تایپ کردن تنها کمی باعث ناراحتی می‌شوند. همچنین، درد در هنگام شب بدتر شده و خواب فرد را مختل می‌کند.

گاهی‌اوقات فرد در ناحیه شانه یا بازو احساس ضعف کرده و ممکن است دامنه حرکتی شانه او نیز کاهش یابد. برخی افراد هم هنگام حرکت دادن شانه احساس می‌کنند چیزی در شانه‌شان تق تق کرده یا گیر می‌کند.

مکانیسم پارگی روتاتور کاف

پارگی تاندون شانه

عضله دوسر بازو در جلوی استخوان بازو قرار دارد. این همان عضله ایست که موقع بازو گرفتن برجسته میشود. وظیفه اصلی این عضله خم کردن مفصل آرنج است ولی عملکرد آن موجب افزایش پایداری مفصل شانه هم میشود.

عضلات برای اینکه بتوانند مفاصل را حرکت دهند باید به استخوان ها بچسبند. اتصال عضلات به استخوان ها معمولا از طریق تاندون یا رباط ها صورت میگیرد. عضله دوسر بازو در بالا به توسط دو تاندون جداگانه (تاندون بلند و تاندون کوتاه) به استخوان کتف میچسبد. در پایین هم به توسط یک تاندون به بالاترین قسمت استخوان رادیوس در ناحیه ساعد میچسبد.

تاندون عضله دوسر بازو چگونه در ناحیه شانه پاره میشود

همانطور که گفته شد قسمت بالای عضله بی سپس یا دوسر بازویی دو تاندون و قسمت پایین آن یک تاندون دارد. پارگی هم میتواند در قسمت بالای تاندون های عضله دوسر و هم در در تاندون پایین آن ایجاد شود.

تاندون پایین عضله که به استخوان زند زبرین یا رادیال میچسبد میتواند بر اثر فشار زیاد پاره شود. پارگی تاندون عضله دوسر بازویی در ناحیه آرنج موجب بروز مشکلاتی در پایین بازو و نزدیکی مفصل آرنج میشود.

در قسمت بالای عضله معمولا پارگی در تاندون بلند آن و در جایی که تاندون از ناودان استخوان بازو عبور میکند ایجاد میشود. این پارگی تاندون شانه موجب بروز علائمی در بالای بازو و در نزدیکی مفصل شانه میشود.

معمولا پارگی تاندون عضله دوسر بازو در ناحیه شانه بدنبال بلند کردن یک جسم سنگین ( بطور مثال در حین بلند کردن وزنه های سنگین در کسانی که بدنسازی میکنند) بوجود میاید. گاهی اوقات زمین خوردن در حالی که کل اندام فوقانی به جلو کشیده شده و کف دست به زمین میخورد هم میتواند موجب پارگی این تاندون و شانه درد شود.

گاهی اوقات تاندون بتدریج و به مرور زمان بر اثر فشارهای زیادی که در حین کارهای سنگین به آن وارد میشود ضعیف و نازک و ریش ریش شده و در نهایت بطور کامل پاره میشود. در مدت زمانی طولانی که تاندون بتدریج ضعیف و ریش ریش میشود به علت تاندنیت ایجاد شده، فرد دچار درد شانه میشود و وقتی که تاندون ناگهان پاره میشود (که معمولا همراه با پاره شدن روتاتور کاف است) ناگهان درد مزمن بیمار شدید شده و سپس از بین میرود و بیمار احساس راحتی میکند.

پارگی ناگهانی بدنبال یک ضربه شدید معمولا در جوان ها و ضعیف شدن تدریجی بدنبال ضربات مکرر معمولا در سنین بالا اتفاق میفتد. چون این عضله در ناحیه شانه به توسط دو تاندون به استخوان کتف میچسبد معمولا پارگی یکی از آنها توانایی و عملکرد عضله را در خم کردن آرنج از بین نمیبرد ولی مسلما آن را ضعیف میکند.

چه عواملی میتوانند ریسک این پارگی را بالا ببرند

مهمترین علت پارگی تاندون شانه و عواملی که موجب افزایش احتمال پاره شدن تاندون عضله دوسر بازو میشوند عبارتند از :
 

•  سن بالا

•  بالا بردن اشیاء سنگین بطور مکرر به بالای سر

•  ورزش هایی مثل تنیس و شنا که در آنها دست به بالای سر میرود

• سیگار کشیدن

•  استفاده از داروهای حاوی کورتن

منبع: ایران ارتوپد

1-بالا بردن شانه

بايستيد. با آرنج صاف، دست خود را روي ديوار قرار داده و انگشتان دست را رويديوار بالا ببريد. سپس10 ثانيه نگه داريد. اين حركت را سه بار تكرار كنيد. روزي سهجلسه اين ورزش را پیشگیری از آرتروز شانه انجام دهيد.

2-  دورشدن شانه

بنشينيد. دست تان را از بدن دور كنيد. بايد آرنج صاف و كف دست به سمت پايينباشد. شانه خود را بالا نبريد. 10 ثانيه شانه خود را در اين وضعيت نگه داريد. اينورزش را 3 بار تكرار كنيد.

روزي سه جلسه اين ورزش را انجام دهيد.

3-ورزش براي انحناي شانه

دستان خود را به هم بچسبانيد و دستان خود را بالاي سر ببريد. آرنج نبايد خم شود. اين ورزش را مي توان به شكل نشسته، يا به پشت خوابيده انجام داد.10 تا 20 بار اينورزش را تكرار كنيد.

در وضعيت ايستاده هم مي توانيد با هر دست به طور جداگانه، به ميزان 3 بار انجامدهيد.

روزي سه جلسه اين ورزش را انجام دهيد.

4-چرخش سرشانه

آرنج خود را روي ميز قرار دهيد و آن را حركت ندهيد. ساعد خود را به جلو و عقبببيريد. 10 بار تكرار كنيد. روزي سه جلسه اين ورزش را انجام دهيد.

5-چرخش شانه (قسمت داخلي)

به پهلوي خود بخوابيد. آرنج دستي كه در روي زمين قرار دارد، بايد زاويه 90 درجهداشته باشد. يك وزنه سبك در اين دست تان بگيريد و آن را به طرف سينه ببريد و آرامبرگردانيد. 10 بار تكر كنيد. سپس بر روي پهلوي ديگر خود بخوابيد و اينورزش راتكرار كنيد. روزي سه جلسه اين ورزش را انجام دهيد.

6-چرخش شانه (قسمت داخلي)

دست خود را پشت تان قرار دهيد و بالا و پايين ببريد. 10 بار اين ورزش را انجامدهيد. روزي سه جلسه اين ورزش را انجام دهيد.

7-چرخش شانه (قسمت خارجي)

تشخیص آرتروز مفصل آکرومیوکلاویکولر

تشخیص این بیماری معمولاً با استفاده از رادیوگرافی ساده شانه داده می‌شود. در مراحل ابتدایی بیماری که هنوز علائم رادیولوژیک ایجاد نشده اند ممکن است از ام آر آی برای کمک به تشخیص استفاده شود.

کم شدن فاصله مفصلی و ایجاد استخوان اضافه در کناره های مفصل از علائم آرتروز است

درمان ساییدگی مفصل آکرومیوکلاویکولر

برداشتن انتهای خارجی استخوان ترقوه

اولین قدم در درمان آرتروز شانه و مفصل آکرومیوکلاویکولر اقدامات غیر جراحی است که مهم‌ترین آن‌ها عبارتند از

• امتناع از انجام فعالیت‌هایی که شدت درد را افزایش می‌دهند

• گرم نگه داشتن موضع درد

• استفاده از داروهای ضد التهاب مانند بروفن

• در صورت عدم پاسخ به اقدامان ذکر شده پزشک معالج ممکن است از تزریق داروهای حاوی کورتیکوسترویید در مفصل آکرومیوکلاویکولر استفاده کند

در صورتیکه روش‌های بالا نتوانست درد و ناراحتی بیمار را بهبود دهد نیاز به عمل جراحی وجود دارد.

روش جراحی به این صورت است که مقداری از استخوان ترقوه در محل مفصل آکرومیوکلاویکولر برداشته می‌شود. هدف از این کار ایجاد فاصله بین دو استخوانی است که مفصل را درست کرده‌اند. با ایجاد این فاصله، دو انتهای استخوان حین حرکت دادن دست کمتر به هم ساییده می‌شوند و در نتیجه درد بیمار هم کمتر می‌شود. این عمل جراحی را می‌توان به صورت باز و یا با استفاده از آرتروسکوپ انجام داد.

بعد از جراحی آرتروسکوپیک حرکات و نرمش‌های شانه بعد از چند روز شروع می‌شوند. در جراحی باز دست به گردن آویزان شده و حرکات آن بعد از سه هفته شروع می‌شود. هدف از انجام این نرمش‌ها بدست آوردن دامنه حرکتی مطلوب و تقویت عضلات شانه است. معمولاً بیماران می‌توانند بعد از دو تا سه ماه به فعالیت‌های معمولی و ورزشی برگردند.

منبع: ایران ارتوپد

خشکی و درد مفصل‌ شانه‌

گرفتگی شانه به علت تشکیل بافت همبند را شانه یخ‌زده یا کپسولیت چسبنده گویند که دردناکی حرکت شانه یا عدم حرکت آن را به دنبال دارد. پزشکان در مورد علت اصلی بروز شانه یخ‌زده اتفاق نظر ندارند؛ برخی آن را ناشی از التهاب، برای مثال در اثر مواردی چون التهاب لایه داخلی کپسول مفصلی یا سینوویوم، یا پی‌آمد واکنش‌های خودایمنی‌ای می‌دانند که در آنها بدن به مواد و بافت‌های خود حمله می‌کند.دیگر علل احتمالی ابتلا به شانه یخ زده عبارت‌اند از:

•  واکنش‌های پس از صدمه دیدن یا جراحی
•  حرکت ندادن شانه به دلیل بروز درد ناشی از عارضه‌هایی چون آرتریت (بیماری التهاب مفصل)، پارگی تاندون شانه، التهاب بورس یا بورسیت یا التهاب تاندون یا تاندونیت.
•  حرکت ندادن بازو به دلایلی مانند بستن آتل پس از جراحی یا شکستگی

بااین حال غالباً دلیل مشخصی برای این نوع گرفتگی و خشکی شانه وجود ندارد.

واژه‌ منجمد (frozen) در این‌ عبارت‌ اشاره‌ به‌ یخ زدن ندارد، بلکه‌ به‌معنی‌ عدم‌ انعطاف‌پذیری‌ در حرکت تاندون‌ها، بورس‌، کپسول‌ مفصلی‌، عضلات‌، عروق‌ خونی‌ و اعصاب‌ مرتبط‌ با مفصل‌ شانه‌ است‌.

این‌ عارضه‌ در همه‌ سنین‌ دیده‌ می‌شود، ولی‌ در مردان‌ بالای‌ 40 سال‌ که‌ در دوره‌ جوانی‌ به‌ ورزش‌های‌ قهرمانی‌ می‌پرداخته‌اند، شایع‌تر است‌.

جمود مفصل شانه (کپسولیت‌ چسبنده‌)

ناتوانی ناشی از این عارضه ممکن است وخیم باشد و در صورتی که درمان نشود، ممکن است در طول زمان بدتر شود.

علت دقیق ایجاد این عارضه مشخص نیست، اما احتمالا یک فرآیند التهابی آن را به وجود می‌آورد.

گاهی جمود مفصل شانه ناشی از بی‌حرکتی آن برای مدت طولانی به علت آسیب‌دیدن، جراحی یا بیماری است.

اما در بسیاری از موارد علت آن نامعلوم است.

خوشبختانه، در اغلب موارد می‌توان شانه را دوباره به حرکت در آورد (هر چند که بهبودی کامل زمان می‌برد) و خود فرد نیز باید به درمان کمک کند.

علایم‌ شایع‌ جمود شانه

در مراحل‌ اولیه‌:

- درد خفیف‌ شانه‌ که‌ به‌سوی‌ درد شدید پیشرفت‌ کرده‌ و خواب‌ و فعالیت‌ طبیعی‌ فرد را دچار اختلال‌ می‌کند. درد با حرکت‌ دادن‌ شانه‌ بدتر می‌شود.

- احساس‌ صدای‌ ساییدگی‌ یا شکستن چینی‌‌ هنگام‌ حرکت‌ شانه‌

در مراحل‌ پیشرفته‌:

- درد بازو و گردن‌

- ناتوانی‌ در حرکت‌ دادن‌ شانه‌

- درد غیر قابل‌ تحمل‌ شانه‌

چگونه شانه دچار جمود می‌شود؟

مرکز اصلی شانه یک مفصل توپی و حفره‌ای است که مفصل گلنوهومرال (Glenohumeral) خوانده می‌شود و سر استخوان بازو یا هومروس (humerus) را به بخش خارجی خمیده استخوان کتف (scapula)، به نام حفره گلنوئید (glenoid) وصل می کند.

جمود مفصل شانه معمولا با یک جراحت (مثل شکستگی) یا التهاب بافت‌های نرم مانند بورسیت (التهاب کیسه مفصلی) یا تاندینیت (التهاب تاندون) در "روتاتور کاف‌" (مجموعه‌ای از عضلات و تاندون‌ها که مفصل شانه را پایدار نگه می‌دارند) آغاز می‌شود.

التهاب باعث درد می‌شود که با حرکت بدتر می‌گردد، به این ترتیب دامنه حرکت مفصل کم می‌شود.

هنگامی که شانه به این شیوه بی‌حرکت می‌شود، بافت همبندی اطراف مفصل گلنوهومرال (کپسول مفصل) ضخیم و منقبض می‌شود و توانایی طبیعی‌اش را برای کشیدگی از دست می‌دهد.

بازو جای کمتری برای حرکت کردن درون کپسول شانه پیدا می‌کند، و مفصل ممکن است مایع نرم‌کننده اش را از دست بدهد. در موارد پیشرفته، نوارهای بافت جوشگاهی (چسبندگی) میان کپسول مفصل و سر بازو به وجود می‌آید.

ایجاد جمود مفصل شانه ممکن است 2 تا 9 ماه طول بکشد.

اگرچه درد ممکن است به تدریج بهبود یابد، ولی سفتی مفصل ادامه پیدا می‌کند و دامنه حرکت مفصل محدود باقی می‌ماند.

علائم شکستگی

• درد ناحیه آسیب دیده یا درد شدید بر روی مهره شکسته در هنگام لمس ستون مهره‌ها.
• بی‌حرکتی در دستها یا پاها.
• بی‌حسی در نواحی خاصی از بدن.

آسیب نخاعی

کمکهای اولیه

• مصدوم را در وضعیت خوابیده و بی‌حرکت قرار دهید.

• مصدوم را گرم نگه دارید.

• هرگاه شکستگی از ناحیه گردن به پایین ستون فقرات باشد، جهت بیحرکت نمودن ستون فقرات از آتل تمام قد استفاده نمایید.

• وسط پاها را تا بالا پنبه یا پد بگذارید و با بانداژ پاها را در قسمتهای مختلف محکم ببندید.

• با بانداژ پهن ، زانوها و رانها را محکم نمایید.

• مصدوم را حداقل 4 نفره حدود 20 سانتیمتر از روی زمین بلند کنید و روی آتل تمام قد قرار دهید.

• نقاط گود بدن را با پنبه یا پارچه پر کنید و بوسیله باند ، بدن را به آتل محکم ببندید.

• بیمار را توسط برانکارد سفت و محکم در وضعیتی که راه تنفس او باز باشد به مراکز درمانی انتقال دهید.

منبع: دانشنامه رشد

دیسک گردن و درمان آن

آرتروز گردن و راه درمان آن

درمان گردن درد

نقش نوار عصب و عضله در تشخیص دیسک گردن و کمر

اگر دچار گردن درد هستید، بخوانید

گردن درد کلافه‌تان کرده است؟

بعضی افراد فقط دچار درد گردن می شوند و بعضی فقط دچار درد شانه. امّا برخی هم درد گردن و شانه را با هم دارند.

علل درد گردن

1- وجود استخوان یا مفصل غیرطبیعی در ناحیه گردن

2- وارد شدن آسیب و ضربه به گردن

3- وضعیت نامناسب گردن (مثلاً موقع مطالعه یا کارکردن با کامپیوتر)

4- تومور

5- کشش سفت عضلات گردن

علل درد شانه

1- کشیدگی شانه در اثر فشار زیاد به آن

2- ورم و التهاب تاندون های شانه در اثر استفاده زیاد از آن

3- بی ثباتی و محکم نبودن مفصل شانه

4- دررفتگی استخوان یا مفصل شانه

5- شکستگی استخوان بالای بازو یا ناحیه یقه

6- شانه بی حرکت (یک نوع مشکل شانه)

7- تحت فشار بودن اعصاب (به نام رادیکولوپاتی)

روش های تشخیص علت درد گردن و شانه

1- پرتونگاری با اشعه ایکس

2- ام آر آی  (MRI)

3- میلوگرافی

4- سی تی اسکن

درمان درد گردن و شانه

1- مصرف داروهای ضد التهاب

2- استفاده از داروهای شل کننده عضلات و حتی داروهای ضد افسردگی، بسته به منبع ایجاد درد

3- استفاده موضعی از گرما یا سرمای مرطوب

4- تزریق موضعی داروهای کورتیکوستروئید اغلب برای بهبود آرتریت شانه مفید است.

5- حرکات ورزشی مخصوص برای درد گردن و شانه تحت نظر فیزیوتراپ

6- مواقعی که ریشه اعصاب و نخاع باعث ایجاد درد می شوند، انجام اعمال جراحی لازم است.

هر یک از روش های درمانی ذکر شده در بالا باید تحت نظر پزشک متخصص و با تجویز ایشان، انجام شوند.

چه موقع باید به پزشک مراجعه کرد؟

درد گردن اغلب اوقات نیاز به درمان پزشکی ندارد. ولی در موارد زیر باید سریعاً به پزشک مراجعه نمود:

1- درد از قسمت گردن به سمت شانه و بازو کشیده شود.

2- احساس بی حسی یا ضعف در قسمت بازو و دست ها

3- تغییر عادات دفع ادرار و مدفوع

4- عدم توانایی در لمس قسمت زیر چانه تا قفسه سینه به علت درد شدید

منبع: تبیان

شاک ویو امواج صوتی می باشد که با میزان انرژی بالا و بصورت غیر تهاجمی و بدون دارو به بافت تحت درمان اعمال می شود. این دستگاه در فیزیوتراپی، ارتوپدی و طب ورزشی کاربرد داشته و جهت درمان بیماریهای زیر مورد استفاده قرار می گیرد:

• خار پاشنه پا
• آرنج تنیس بازان Tennis Elbow
• درد و بی‎حرکتی شانه
• درد ناحیه کمر
• درد تاندون آشیل
• کشیدگی تاندون کشکک
• انبساط عضلانی
• درد کشاله ران
• درد لگن و موارد مشابه

طبق گزارشهای کلینیکی موجود حدود 77% تا80% بیماران با روش شاک ویو درمان موفقی داشته اند. هر جلسه درمان ادامه جلسه قبلی بوده و نتایج بعد از 2 تا 3 جلسه نمایان می شود، همچنین بیمار ممکن است بهبودی و کاهش درد را در همان جلسه ابتدایی احساس نماید.

بنا به میزان درد ناحیه در بدن بیمار، هنگام اعمال شوک ویو، ناراحتی هایی ظاهر میشود، که بعلت زمان کم درمان (در حدود 5 دقیقه)، اغلب بیماران این ناراحتی را به راحتی تحمل می نمایند. همچنین کنترل و تنظیم شدت فشار اعمالی به بدن می تواند کاهش درد را بهمراه داشته باشد.

اغلب بیماران بعد از هر جلسه درمان فوراً کاهش درد را تجربه می کنند. هرچند 2 تا 4 ساعت بعد از درمان ممکن است دردهایی را در منطقه درمان شده احساس نمایند. طبق گزارشات کلینیکی، این درد قابل تحمل بوده و ممکن است از چند ساعت تا چند روز بطول بیانجامد.

توصیه می شود که بیماران تا 48 ساعت از فعالیت فیزیکی، بخصوص در نواحی تحت درمان خودداری کنند. مدت زمان هر جلسه درمانی تقریباً 5 تا 10 دقیقه می باشد و اغلب بیماریها نیاز به 3 تا 5 جلسه درمان دارند. در حالت کلی بر اساس تحمل بیمار و پاسخگویی بافت تحت درمان، تعداد جلسات درمانی بین 3 تا 10 جلسه می باشد.

منبع: سایت دکتر علی فرخانی

ایمپینجمنت ( خوانده میشود ایم- پینج- منت) Impingement یکی از شایعترین علل درد شانه در بالغین است. بسیاری از کسانی که از درد شانه ناراحت هستند در واقع ایمپینجمنت یا گیر شانه دارند.

علت و مکانیسم سندرم ایمپینجمنت

 علت ایمپینجمنت یا گیر شانه همانطور که از اسم آن پیدا است گیر کردن تعدادی تاندون در ناحیه شانه بین دو استخوان است. به بیان دیگر وقتی دو استخوان  به یکدیگر نزدیک می شوند تاندون خاصی بین آنها گیر کرده و فشرده می شود و این فشرده شدن تاندون ایجاد درد می کند. گاهی اوقات این تاندون ممکن است آنچنان فشرده شود که پاره شود.

دو استخوان ذکر شده یکی سر استخوان بازو و دیگری زائده آکرومیون ( که جرئی از استخوان کتف یا اسکاپولا بوده و در بالای سر استخوان بازو قرار میگیرد) است. معمولاً این دو استخوان وقتی به یکدیگر نزدیک می شوند که فرد سعی می کند دست خود را بالای سرش ببرد. به بیان دیگر سعی می کند کل اندام فوقانی را به بالا ببرد. در این حالت دو استخوان ذکر شده به یکدیگر نزدیکتر شده و فاصله آنها کم می شود.
بطور طبیعی از بین این دو استخوان، تاندونی عبور می کند و بین تاندون و آکرومیون کیسه نازکی حاوی مایع زلالی است که به این کیسه بورس میگویند. بورس موجب میشود اصطکاک زیادی بین تاندون و آکرومیون بوجود نیاید. میدانیم که تاندون ها بافت هایی هستند که حد فاصل و رابط بین عضلات و استخوان هستند. به بیان دیگر عضلات موقعی که می خواهند به استخوانی متصل شوند تا بتوانند آنرا حرکت دهند جنسشان عوض شده و به تاندون تبدیل می شوند. در ناحیه شانه دسته ای از عضلات به نام روتاتورکاف Rotator cuff وجود دارند.

این عضلات از یک طرف به استخوان کتف ( اسکاپولا) متصل شده و از طرف دیگر به توسط تاندون مشترکشان به کمی پایینتر از سر استخوان بازو متصل می شوند. این عضلات مانند یک چادر یا یک سرپوش دورتا دور سر استخوان بازو را احاطه می کنند. با انقباض این عضلات سر استخوان بازو در محل خود ( حفره گلنوئید) پایدار می شود. ( یادآوری می شود که مفصل شانه از دو استخوان تشکیل شده است که با یکدیگر مفصل می شوند. سر استخوان بازو از یک طرف و حفره گلنوئید از طرف دیگر). به بیان دیگر انقباض این عضلات موجب می شود سر استخوان بازو در حفره گلنوئید فشرده شده و مفصل شانه محکم و پایدار شود. این عضلات همچنین کمک می کنند تا بازو به بالا برود یا بچرخد.
بیماری ایمپینجمنت شانه وقتی ایجاد میشود که تاندون های روتاتور کاف بخصوص تاندون سوپرااسپیناتوس بین زائده آکرومیون و سر استخوان بازو گیر میکند و بر اثر آسیب هایی که به آن وارد میشود علائم بیماری تظاهر میکنند.

شیوع سندرم ایمپینجمنت

 این ناراحتی در ورزشکاران جوان بخصوص در ورزش هایی مثل شنا، بیس بال و تنیس که دست بالای سر میرود زیاد دیده میشود. در کسانی هم که به خاطر شغل خود دست خود را زیاد بالای سرشان میبرند مثل نقاشی ساختمان یا کارگران ساختمانی، زیاد دیده میشود. گاهی اوقات یک حرکت نابجای اندام فوقانی یا یک ضربه هم میتواند این ناراحتی را ایجاد کند.

منبع: ایران ارتوپد

شانه يخ زده (کپسولیت چسبنده)

جمود مفصل شانه (کپسولیت چسبنده ) درد و سفتی مفصل شانه که به سوی ناتوانی در حرکت دادن آن پیشرفت می کند.

 واژه «جمود» در این عبارت اشاره به درجه حرارت پایین و انجماد ندارد بلکه به معنی عدم انعطاف پذیری حرکتی در تاندون ها، بورس ، کپسول مفصلی ، عضلات ، عروق خونی و اعصاب مرتبط با مفصل شانه است . این عارضه در همه سنین دیده می شود ولی در مردان بالای ۴۰ سال که در دوره جوانی به ورزشهای قهرمانی می پرداخته اند شایعتر است .

علایم شایع

در مراحل اولیه :

درد معمولاً خفیف شانه که به سوی درد شدید پیشرفت کرده و خواب و فعالیت طبیعی فرد را دچار اختلال می کند. درد با حرکت دادن شانه بدتر می شود.
سفتی مفصل شانه که مانع حرکت طبیعی شانه می شود. با کاهش حرکت شانه این سفتی افزایش می یابد.
احساس صدای ساییدگی یا چینی شکسته هنگام حرکت شانه

در مراحل پیشرفته :

درد در بازو و گردن
ناتوانی در حرکت دادن شانه
درد غیر قابل تحمل شانه

علل

آسیب ها یا التهاب های خفیف شانه ، نظیر بورسیت یا تاندنیت ، که با کمتر به کار بردن مفصل شانه تشدید می یابند. با کمتر به کار بردن مفصل شانه در عرض ۱۰-۷ روز چسبندگی هایی (به صورت نوارهای بافتی محدودکننده حرکت ) ایجاد می شود که این خود حرکت مفصل شانه را باز هم محدودتر می کند. پس از هفته ها کم حرکتی مفصل شانه ، چسبندگی های مذکور به قدری پیشرفت می کند که به ناتوانی در حرکت دادن مفصل شانه می انجامد.

عوامل افزایش دهنده خطر

نادیده گرفتن آسیب های خفیف شانه از قبیل بورسیت یا تاندونیت
نامطلوب بودن وضعیت فعالیت های فیزیکی و پرداختن به ورزشهای قهرمانی به طور نامنظم
دیابت شیرین
بیماری عروق محیطی
بی حرکتی
مشاغل نشسته و کم تحرک
شرکت در ورزشهای شدید یا پربرخورد

پیشگیری

- اقدام به درمان طبی بورسیت و تاندونیت شانه شامل نرمش های شانه به منظور جلوگیری از تشکیل چسبندگی
- انجام منظم نرمش های کششی
- عواقب موردانتظار
- با درمان و توانبخشی معمولاً بهبود می یابد (ولی ممکن است بهبود آن چندین ماه به طول انجامد). برخی موارد آن به طور خودبه خود بهبود می یابند.

عوارض احتمالی

درد و ناتوانی دایمی در حرکت دادن شانه ، در صورت عدم درمان یا به تأخیر انداختن درمان
پارگی کپسول شانه در اثر ضعف بافتی و وجود بافت جوشگاهی

درمان

اصول کلی

- بررسی های تشخیصی ممکن است شامل رادیوگرافی (آرتروگرافی ) با (ام. آر.آی) شانه باشد.

- درمان ممکن است شامل حرکت دادن اجباری شانه برای رفع چسبندگی ها باشد. این درمان در بیمارستان یا یک مرکز جراحی سرپایی و زیر بیهوشی عمومی انجام می گیرد.

- آویختن دست به گردن با استفاده از یک پارچه ممکن است ناراحتی بیمار را تخفیف دهد.

- به کار بردن گرما بر روی محل درگیری (با کمپرس گرم یا بالشتک گرم کننده ) به تخفیف درد کمک می کند.

- در موارد برخی بیماران کمپرس یخ ممکن است سودمندتر باشد. در موارد شدید ممکن است جراحی به منظور رفع چسبندگی ها یا ترمیم کپسول مفصلی ضرورت یابد.

داروها

- داروهای ضدالتهابی غیراسترویید

- تزریق کورتون و مواد بیحس کننده موضعی به داخل مفصل برای کاهش درد و التهاب

- برای درد خفیف استفاده از داروهای بدون نسخه ، نظیر آسپیرین ممکن است کافی باشد.

فعالیت

- درمان فیزیکی و نرمش های غیرفعال شانه

- پس از بهبود علایم هرچه سریعتر فعالیت های طبیعی خود را از سر بگیرید.

رژیم غذایی

رژیم خاصی نیاز نیست . استفاده از مکمل های ویتامینی و مواد معدنی کمک کننده نیست مگر اینکه بیمار قادر به دریافت رژیم غذایی تعادل طبیعی نباشد.
در این شرایط به پزشک خود مراجعه نمایید
اگر شما یا یکی از اعضای خانواده تان دارای علایم جمود شانه باشید.
بروز درد پایدار شانه که نشان دهنده احتمال بورسیت یا تاندونیت است .
اگر دچار علایم جدید و غیرقابل کنترل شده اید. داروهای تجویزی ممکن است با عوارض جانبی همراه باشند.

منبع: دکتر عباس دقاق‎زاده

جدایی شانه:

استخوان ترقوه هنگامی که به تیغه شانه برخورد می کند، به نام جدایی شانه خوانده می شود. این حالت در اثر افتادن بر روی دست اتفاق می افتد.

هنگامی که رباط ها (آن هایی که مفاصل را کنار هم قرار می دهند) پاره شوند، قسمت انتهای بیرونی استخوان ترقوه به بیرون می لغزد.

درد شانه و برخی اوقات برآمدگی در قسمت بالای شانه از علائم جدایی شانه است.

جدایی شانه، بوسیله استراحت و حرکت ندادن خوب می شود. گذاشتن کیسه یخ برای کاهش درد و به تدریج ورزش کردن برای حرکت دادن مفید می باشد.

درمان جدایی شانه:

جدایی شانه بعد از 2 تا 3 ماه بدون هیچ مداخله ای درمان می شود. اگر رباط ها پاره شده باشند، عمل جراحی لازم است تا ترقوه را به جای خود برگرداند.

منبع: تبیان

مفصل شانه یکی از مفاصلی است که اغلب اوقات در می رود و یا جابه جا می شود.

دررفتگی شانه عبارت است از: یک نیروی محکم که شانه را به طرف خارج می کشد و یا یک چرخش خیلی زیاد که باعث شود توپ بازو بیرون از کاسه شانه رود.

دررفتگی می تواند به سمت جلو، عقب و پایین باشد.

علایم در رفتگی شانه :

گرفتگی عضلات درد شدیدی را به وجود می آورد که یکی از علائم دررفتگی است. باد کردن، بی حس شدن، ضعیف شدن و کبود شدن از علائم دیگر آن است. به همراه این دررفتگی، رباط ها و تاندون ها نیز پاره می شوند. خیلی به ندرت امکان تخریب عصب نیز وجود دارد.

درمان در رفتگی شانه:

برای درمان دررفتگی پزشک، توپ استخوان بازو را به کاسه شانه برمی گرداند. بازو باید برای چند هفته بی حرکت بماند. 3 تا 4 بار در روز از کیسه یخ برای کاهش درد شانه استفاده می شود. بعد از این که درد فروکش کرد، می توان به تدریج ورزش را برای تقویت عضلات دررفته انجام داد.

بعد از درمان، شانه دررفته و خوب شده، به آسانی می تواند صدمه ببیند. اگر رباط ها کشیده شده و یا پاره شوند، دوباره امکان دررفتن شانه وجود دارد.

شانه ای که زیاد در رفته باشد، عصب ها و بافت های اطراف آن صدمه دیده و گاهی احتیاج به عمل جراحی دارد تا رباط ها محکم شوند و یا رباط های پاره شده به هم متصل گردند.

منبع: تبیان

1- استخوان ترقوه (استخوان سرشانه)

2- استخوان کتف (تیغه شانه)

3- استخوان بازو

شانه دارای دو مفصل می باشد و به وسیله آنها حرکت شانه را آسان می کند.

این مفاصل عبارتند از: مفصل Acromioclavicular و مفصل Glenohumeral.

بین Acromion (بالاترین نقطه استخوان کتف) و ترقوه، مفصل Acromioclavicular قرار دارد.

مفصل Glenohumeral ( به نام مفصل شانه نیز خوانده می شود) به شکل توپ و کاسه می باشد و به حرکت شانه، به سمت جلو و عقب، کمک می کند. این مفصل باعث چرخش بازو نیز می شود.

استخوان شانه بوسیله عضلات، تاندون ها و رباط ها در جای خود نگهداری می شود.

تاندون ها، عضلات شانه را به استخوان وصل می کنند که توسط این عضلات، شانه قادر به حرکت کردن می باشد.

رباط ها، باعث اتصال استخوان های شانه به همدیگر می شوند. همچنین رباط ها، ثبات و استحکام استخوان را موجب می گردند.

ماهیچه سرشانه، از تاندون هایی تشکیل شده است که توپ شانه را در قسمت بالای استخوان بازو (کاسه ای) نگه می دارند و توانایی حرکت و استقامت را به مفصل شانه می دهد.

مفصل شانه یکی از مفاصلی است که زیاد حرکت می کند. اما این مفصل، به خاطر حرکاتی که می کند، مقاوم نیست و به راحتی صدمه می بیند. برای ایجاد مقاومت باید شانه توسط عضلات، تاندون ها و رباط ها محکم شود. بعضی از شانه ها در اثر صدمه و یا زیاد یا کم استفاده کردن باعث از هم گسیختگی این بافت ها می گردند و مشکلاتی را بوجود می آورند.

برخی دیگر توسط شکسته شدن بافت و نداشتن قدرت عملی کار از بین می روند.

دردهای شانه ممکن است در یک نقطه جمع شوند و یا ممکن است به نواحی نزدیک شانه کشیده شوند.

چگونه می توان مشکلات شانه را تشخیص داد؟

با استفاده از موارد زیر می توان ناراحتی های شانه را تشخیص داد:

- تاریخچه پزشکی: بیمار راجع به صدماتی که قبلا داشته و درد ممکن است ناشی از آن ها باشد، به پزشک می گوید.

- معاینات بدنی: برای این که پزشک محدودیت حرکتی بیمار، محل درد و حس درد را تشخیص دهد.

- برخی آزمایشات که محل واقعی درد را تشخیص دهد، از قبیل: عکسبرداری با اشعه ایکس (X-ray)، آرتروگرام (نوعی X-ray به همراه مایعی که به بیرون مفصل شانه تزریق می شود)، MRI و غیره.

منبع: دکتر عباس دقاق‌زاده

کارشناسان می گویند شانه ها بیش از هر مفصل دیگری در بدن حرکت دارند. بنابراین وقتی شانه فردی آسیب می بیند دیگر کار کردن با شانه آسیب دیده بسیار دشوار می شود.

چند توصیه برای کنترل و تسکین درد شانه ها

نخستین راهکار این است که به محض شروع درد مدت ۱۵ دقیقه روی آن یخ قرار دهید، بعد از ۱۵ دقیقه یخ را از محل درد بردارید و این روش درمان با یخ را تا چند ساعت ادامه دهید. در این روش مراقب باشید که یخ را با پارچه بپوشانید تا بر اثر تماس مستقیم، به پوست بدنتان آسیب وارد نکند. روش گذاشتن یخ را دو تا سه روز ادامه دهید.

پنج نکته مهم که باید آنها را بخاطر سپرد :

در اینجا به ذکر پنج موضوع می پردازیم که بایستی در مورد شانه ها اطلاع داشته باشیم.  

۱- حرکت دادن مکرر دستها به سمت بالا یا نگهداشتن آن در بالای سرتان یا به سمت بیرون ( شبیه حرکتی که شناگران انجام می دهند ) نیروهای وارده به شانه هایتان را که باعث حرکت بدن شما به سمت جلو می شوند ، می تواند افزایش دهد. این مسئله باعث درد، سفتی و خستگی شانه ها خواهد شد.

 ۲- فشارهای مزمن یا نیروهای وارد بر شانه ها ، نیروی خیلی زیادی را به درون مفصل شانه، وارد می آورد. به کار یک ژیمناستی که درسمت خارج خرک کار می کند یا در حال انجام حرکات روی کف زمین است فکر کنید.

حالا به شستشوی رخت و لباسها یا به جابجائی روی یک مبل و یا به سوار شدن دریک وسیله نقلیه بلند فکر کنید. خیلی فرق نمی کند. زیرا در هر حال فشار زیادی بر روی شانه ها وارد می شود. شما نمی توانید انجام کارهای خود را متوقف کنید ،ولی می توانید با تدابیر لازم نیروهایی که به شانه هایتان وارد می شود را کمتر کنید.

 ۳-   همچنین باید بدانیم که عدم توازن عضلانی یعنی وقتی عضلات در یک طرف مفاصل قویتر از سمت دیگر باشند، در ایجاد فرسایش شانه ها نقش خواهند داشت.

۴-   می دانیم که شانه ها از طریق وضعیت استقرار بدن تحت تاثیر قرار می گیرند. وضعیت بدن شما هنگامی که شما در حالت نشسته قرار دارید، مخصوصا” در موقع فعالیت خیلی حائز اهمیت است. طرز نشستن شما، خم شدن حتی خوابیدن، نیروهای منتقل شده به مفاصل شانه های شما را تغییر می دهد.

در یک آینه خودتان را از پهلو نگاه کنید. گوش تان، شانه تان، مفصل ران و محور صندلی شما بایستی در یک خط مستقیم و عمود بر زمین قرار داشته باشند. در غیر این صورت ، بایستی در طول زمان بوسیله متخصصین PT یا OT  که در رابطه با بهبود وضعیت بدن و تجهیزات و مناسب سازی اطلاعات دارند، تحت نظر قرار گیرند.

۵- بالاخره اینکه، ما می دانیم که دستگاه اسکلتی عضلانی هر شخص با افزایش سن دچار تغییر و زوال می شود. قوای بدنی با افزایش عمر در هر دهه زندگی کاهش می یابد. تحلیل غضروفهای بدن و بروز آرتروز در افراد نخاعی بیش از حالت طبیعی اتفاق می افتد.

بنابراین روشهایی را انتخاب کنید که آسیبها را به حداقل ممکن برساند و تا آنجا که ممکن است عوارض را از جمله تغییرات مربوط به افزایش سن را به تاخیر بیاندازد. اگر شما تا حالا درد داشته اید، از همکاری شخصی که در مورد راه حل مشکل شما اطلاعات داشته باشد می توانید کمک بگیرید. 

بخاطر داشته باشید که : یکی از بزرگترین اقدامات در مورد پیشگیری درد شانه ها در آینده، انجام اقدامات سریع و به موقع می باشد. البته تنها درد را از خودتان دور نکنید. بلکه علل ایجاد درد و عوامل تشدید کننده آنرا پیدا کرده و آنرا تغییر دهید.

منبع: پزشکان بدون مرز