تأثیر نور درمانی برای مقابله با افسردگی دوران بارداری


تأثیر نور درمانی برای مقابله با افسردگی دوران بارداری




روانپزشکان سوئیسی اعلام کردند که نور درمانی برای مقابله با افسردگی دوران بارداری موثر و مفید است.

این متخصصان با مطالعه روی 27 زن باردار در سوئیس دریافتند نور درمانی علایم افسردگی را در زنان باردار بهبود می‌دهد. هرچند این یافته حاصل یک مطالعه محدود و کوچک است اما می‌تواند امیدی تازه برای پزشکانی باشد که نگران تأثیرات منفی مصرف داروهای ضدافسردگی در دوران بارداری برروی جنین هستند. پزشکان مطمئن نیستند که داروهای ضدافسردگی برای جنین بی‌خطر باشند لذا ممکن است مصرف آنها به جنین آسیب وارد کند.

از سوی دیگر این نگرانی وجود دارد که عدم درمان افسردگی دوران بارداری به بروز مشکلات و ناراحتی‌های در زمان وضع حمل منجر شود.


آمارها نشان می‌دهد که از هر10 زن باردار یک نفر به افسردگی مبتلا است و همین امر این مادران را در معرض خطر زایمان پیش از موعد و زودرس و تولد نوزاد زیر وزن طبیعی قرار می‌دهد.


منبع: سلامتی و تندرستی

رگ به رگ شدن چیست؟

رگ به رگ شدن عضله و پارگی تاندون از متداول ترین آسیب هایی است که همواره یک ورزشکار را تهدید می کند. مجموعه سئوال و جواب های زیر می تواند اطلاعات مفیدی را در این زمینه برای شما در برداشته باشد.

رگ به رگ شدن تاندون ها

رگ به رگ شدن چیست ؟

جراحاتی که در ناحیه رباط (بافت هایی که دو استخوان را در ناحیه مفاصل کنار یکدیگر نگهداری می کند) رخ می دهد و معمولآ منجر به کشش یا پارگی رباط می شود، رگ به رگ شدن نامیده می شود.


چه چیزی باعث رگ به رگ شدن می شود؟

عوامل زیادی باعث این نوع از جراحت می شود. افتادن یا پرت شدن، پیچ خوردن مفاصل، ضربه خوردن و ... هر عاملی که باعث شود یک مفصل از حالت عادی خود خارج شود.

این نوع از جراحات اغلب در ناحیه بازو، پا و زانو برای ورزشکاران بوجود می آید.


متداول ترین نوع رگ به رگ شدن کدام است؟

اغلب اوقات این مشکل در قوزک پای ورزشکاران بوجود می آید. همچنین برای ورزشکارانی که حرکات پرشی دارند و روی دست فرود می آیند، ممکن است برای مچ دست نیز چنین مشکلی به وقوع پیوندد. ورزشکاران ورزش هایی مانند اسکی یا والیبال و ... نیز معمولآ به این مشکل در ناحیه شست دست دچار می شوند.


علائم ابتلا به این جراحت چیست؟

- درد

- ورم

- کبودی

- عدم امکان استفاده از مفصل صدمه دیده

شدت هر یک از این علائم به عمق جراحت بستگی دارد که می تواند از ملایم تا سخت باشد.

در موارد آسیب دیدگی پیشرفته لازم است که شخص برای درمان و ورزش، به پزشک فیزیوتراپ مراجعه کند.

باید دقت کرد که هرگز قبل از بهبودی کامل، ورزش را آغاز نکنیم، چرا که ممکن است وضعیت بدتری برای ناحیه آسیب دیده بوجود بیاوریم.



منبع: تبیان

کنترل دردهای مزمن با امواج رادیوفرکوئنسی

پایانه فیبرهای عصبی مانند سایر بافت های مختلف بدن در معرض التهاب، عفونت و تروما هستند. بافت عصبی در مدتی کوتاه توانایی ترمیم و بازسازی دارد که این اساس به کارگیری دستگاه رادیو فرکوئنسی RF برای نورولیز آنها می باشد.

با ایجاد گرما ناشی از امواج رادیوفرکوئنسی میتوان بافت عصبی را به طور کامل یا نسبی تخریب نمود. در حقیقت بدنبال استفاده از دستگاه RF دناتوراسیون و ترموکوآگولاسیون در اعصاب مورد نظر اتفاق افتاده و با قطع کامل یا نسبی در ورود تحریکات دردناک یا در مسیر انتقال درد، عملکرد فیبر های مربوطه دچار اختلال می گردد. بدنبال ایجاد اختلال در هدایت تحریک دردناک می توان احساس درد در ناحیه مبتلا را کاهش داد.

ورود جریان رادیوفرکوئنسی با فرکانس بالا و جریان پائین باعث اسیلاسیون در ملکولهای شارژ شده بافت عصبی شده و در نتیجه گرما در بافت عصبی مذکور تولید می شود.

روش انجام این عمل همانند سایر بلوک های تشخیصی می باشد. پس از اتصال پلیت کوتر به قسمتی از بدن بیمار و ایجاد اتصال به زمین، ژنراتور مولد امواج RF که دارای انواع گوناگونی می باشد روشن می شود. کانول های سوزنی شکل که تنها قسمتی از نوک بدون عایق بوده و فعال می باشد تحت راهنمایی فلوروسکوپ در نزدیک عصب مورد نظر قرار گرفته و سپس سوزن انتقال دهنده جریان RF از بین آن عبور داده شده وامواج را به عصب منتقل می کند. انرژی حرارتی که از نوک سوزن منتقل می شود ارتباط با طول منتقله فعال سوزن، فاصله سوزن تا عصب و قطر سوزن دارد.

جریان رادیوفرکوئنسی می تواند به صورت پالسی PRF یا مداومCRF بوده و در مدت زمان مشخصی منتقل شود. حتی میزان گرما و درجه حرارت نیز بر روی دستگاه تنظیم شده و با ترمیستور حرارتی که در نوک سوزن تعبیه شده است قابل اندازه گیری می باشد. این تکنیک تا چندین مرتبه نیز می تواند در بافت مورد نظر برای گرفتن پاسخ درمانی مناسب به کار گرفته شود.


منبع: سامانه مدیریت اطلاعات تحقیقاتی



آشنایی با نوروپاتی و دردهای نوروپاتیک

نوروپاتی به معنای آسیب به رشته های عصبی است. علائم این آسیب به صورت دردهای طولانی، بی حسی، گزگز و ضعف شدید خود را نشان می دهد. گاهی نیز رشته های عصبی سمپاتیک و پاراسمپاتیک بدن دچار آسیب می شوند که با اختلال عملکرد دستگاه گوارش یا دستگاه ادراری خود را نشان می دهد.
تقریبا نیمی از بیماران دیابتی به نوروپاتی دچار می شوند. ابتلا به این عارضه دیابت به چند عامل بستگی دارد.


● عوامل ابتلا
 

-مثل همه عوارض دیگر دیابت، این عارضه نیز وابسته به میزان کنترل قند خون و مدت زمان دیابت است. بدین ترتیب با کنترل دقیق قند خون عارضه نوروپاتی به تعویق می افتد.

-سیگار کشیدن باعث تسریع روند نوروپاتی می شود.

-هرچه فرد چاق تر باشد احتمال بروز عارضه نوروپاتی بیشتر است.

-بالا بودن تری گلیسرید خون نیز روند نوروپاتی را تشدید می کند. بالا بودن فشار خون نیز از عوامل تشدید این بیماری است.

-شایع ترین فرم نوروپاتی دیابتی درگیری دست ها و پاهاست که به صورت مشکل گزگز کردن، مورمور شدن و کم شدن حس هردو دست و هر دو پا در قسمت انتهایی یعنی آن قسمتی که داخل دستکش یا جوراب می رود، خود را نشان می دهد. اصطلاحا این نوع نوروپاتی به بیماری دستکش – جوراب معروف است.

-با پیشرفت بیماری اکثر بیماران از سوزش شدید بخصوص در پاها آن هم در ساعات استراحت شبانه شکایت دارند. نوع دیگری از نوروپاتی به صورت درد در اندام ها بخصوص ران ها و ساق پاها تظاهر می کند. این دردها گاهی خیلی شدید و آزاردهنده هستند، ولی خوشبختانه بر خلاف نوع قبلی موقتی بوده و پس از چند ماه برطرف می شوند.

-نوع دیگری از نوروپاتی به صورت مجموعه ای از ضعف و درد تظاهر می کند. بیمار دچار درد در ناحیه باسن و ران و ضعف شدید عضلات این ناحیه می شود. این نوع نوروپاتی نیز موقتی بوده و بعد از چند ماه برطرف می شود.

-از انواع دیگر نوروپاتی باید به درگیری اعصاب مربوط به عضلات چشم اشاره کنیم که می تواند به صورت انحراف یک چشم، دوبینی و افتادگی پلک تظاهر کند. گاهی نیز فلج بلز که فلج یک طرفه صورت است، تظاهر نوروپاتی دیابتی است.

 


● درمان نوروپاتی


متاسفانه درمان نوروپاتی دیابتی آسان نیست. بهترین راه درمان کنترل قند، فشار و چربی خون و اجتناب ازمصرف سیگار است که در بهبود علائم موثر است. گاهی کمبود برخی ویتامین ها باعث تشدید نوروپاتی می شوند که با درمان آنها بهبود نسبی ایجاد می شود.
برخی داروها مثل آمی تریپتیلین، کاربامازپین، لاموتریژین و گاباپنتین جهت بهبود دردهای ناشی از نوروپاتی توسط پزشکان تجویز می شوند.
یک نکته مهم در مورد نوروپاتی این است که درگیری رشته های عصبی پاها باعث بی حسی و عدم درک موقعیت پاها می شوند. این مشکل باعث می شود پاها بیشتر در معرض انواع آسیب ها قرار گیرند و به ایجاد زخم دیابتی در پاها منجر شود. بدین ترتیب بیماران دچار نوروپاتی پاها باید مرتب توسط خودشان و پزشک از پاهایشان مراقبت کنند و در صورت بروز اولین نشانه های زخم، درمان مناسب برایشان شروع شود.



منبع: پرشین پرشیا

کاهش درد با کمک نور لیزر

کاهش درد با کمک نور-کاهش درد با نور لیزر- لیزر درمانی- تسکین درد
لیزر درمانی از جمله ابزارهایی است که امروز در شاخه‌های مختلف پزشکی از جراحی‌ها گرفته تا کنترل و تسکین درد کاربرد دارد.

 

 در واقع امروز با تحولات و پیشرفت‌هایی که در این زمینه صورت گرفته است، لیزر به عنوان یکی از ابزارهای ضد درد به کمک بیماران می‌آید.

لیزرهای پرتوان لیزرهایی است که روی بافت اثر حرارتی دارد و باعث برش، سوزش و تبخیر روی آن می‌شود. در لیزرهای زیبایی و جراحی‌های چشم از این نوع لیزر استفاده می‌شود و به همین دلیل مردم بیشتر با آن آشنا هستند، اما دسته دوم لیزرها، لیزرهای کم‌توان یا لیزرهای ترمیمی است که شدت و توان کمتری دارد.
به گفته وی اصلی‌ترین کاربرد این لیزرها کنترل درد، تسکین و درمان زخم‌هاست. لیزر درمانی در بسیاری از زیرشاخه‌ها کاربرد دارد، اما ممکن است هنوز به عنوان یک روش قطعی درمان توصیه نشود. بنابراین مهم‌ترین موردی که می‌توان درباره لیزرهای ترمیمی گفت، استفاده از آن در کنترل درد و زخم است که کاربرد زیادی دارد.
در ایران کاربرد این لیزرها بیشتر در رده بیماری‌های مفاصل و کنترل زخم‌ها مانند زخم‌های دیابتی، زخم بستر، زخم‌های جراحی و زخم‌های مقاوم به درمان است.
به گفته وی، لیزر یکی از ابزارهای ضد درد است که می‌تواند به عنوان یکی از شیوه‌های کنترل درد در بیماری‌های مفاصل همراه شود و میزان مصرف داروها را کاهش دهد؛ البته حتما استفاده از لیزر باید توسط پزشک تجویز شود. دکتر مکملی با بیان این‌که استفاده از لیزر درد سابقه‌ای 40 ساله دارد، می‌افزاید: دوره‌های درمان با توجه به شرایط بیمار توسط پزشک تعیین می‌شود و پس از آن نیز مدت زمان بی‌دردی بین 3 تا 6 ماه ماندگاری اثر دارد.

لیزر درمانی برای شما ممنوع است! لیزر درمانی به عنوان یکی از ابزارهای ضد درد، درست مانند دیگر روش‌های درمانی محدودیت‌هایی نیز دارد؛ به این معنی که افراد خاصی در شرایط ویژه نباید از آن استفاده کنند؛ البته گاهی برخی بیماران یا پزشکان به اشتباه و ندانسته لیزر را عامل سرطان می‌دانند، در حالی که به گفته دکتر مکملی لیزر به طور قطع سبب بروز سرطان نمی‌شود.

موارد منع تا حدود 10 سال پیش به دلیل وجود ناشناخته‌های بسیار در این زمینه تعداد بیشتری بود و یکی از موارد منع استفاده از لیزر در 3 ماهه اول بارداری است؛ البته این منع استفاده به دلیل مشاهده اثرات ناهنجاری روی جنین نیست و بیشتر به این دلیل است که هنوز به مطالعات بیشتری نیاز داریم؛ به این معنی که در این مورد ندانسته‌های ما بیشتر از دانسته‌هاست.
مادر می‌تواند در 3 ماهه دوم و سوم بارداری برای درمان برخی از دردهای دوران بارداری مانند درد زانو، مچ پا یا مچ دست از لیزر استفاده کند؛ اما توصیه می‌شود در این زمان هم روی اعصاب رحمی تابش نداشته باشند چون باعث تحریک زایمان زودرس می‌شود.
از لیزر به عنوان یکی از ابزارهای کمک در زایمان بدون درد هم می‌تواند استفاده شود.
به رغم این‌که مطالعات نشان داده است لیزر نمی‌تواند سرطان‌زا باشد، اما اگر فردی سرطان دارد توصیه می‌شود روی توده بدخیم تابش داده نشود؛ البته برای این بیماران با استفاده از تکنیک‌های دیگر می‌شود از لیزر استفاده کرد؛ چون سیستم ایمنی بدن بیمار را تقویت می‌کند و باعث بهبود وضعیت زندگی از نظر اشتها و حال عمومی بیمار می‌شود.

مهم‌ترین مورد منعی که توسط انجمن جهانی لیزر مشخص شده است
مهم‌ترین مورد، منع استفاده از لیزر توسط پزشکی است که دانش لیزر درمانی ندارد و آموزش‌های لازم و ضروری در این زمینه را ندیده است.


منبع: سیمرغ

آناتومی و فیزیولوژی درد


 
درد عبارت است از احساس ناخوشایند یک موجود زنده که معمولا به علت تحریک پایانه های عصبی آزاد ایجاد می گردد و این تحریک ها ناشی از عوامل آسیب رسانی است که موجود زنده را وادار می سازد تا از آن عوامل دوری کند. دوری از این عوامل آسیب رساننده بیشتر به دلیل احساس ناخوشایندی است که در فرد ایجاد می شود نه تفسیر یک محرک آسیب رسان.


 

پایانه های عصبی آزاد (Free nerve endings)

 

پایانه های عصبی آزاد، گیرنده های فاقد کپسول و میلین هستند که تقریبا در اکثر نواحی بدن یافت می شوند. این گیرنده ها به تحریکات مکانیکی، دما (گرما یا سرما) و مواد شیمیایی مضر پاسخ می دهند. فیبر عصبی آنها درد را به سیستم عصبی مرکزی انتقال می دهد تا از آسیب بیشتر بافتی جلوگیری گردد. بنابراین انتهاهای عصبی آزاد، گیرنده های درد هستند که نوسیسپتور (Nociceptor) نامیده می شوند.

برخی از نواحی بدن که دارای انتهاهای عصبی آزاد هستند:

پوست

عضلات

تاندون ها

پریوست

رباط ها

کپسول مفصلی

جدار شریان ها

غشاء های مخاطی و سروزی

احشاء (مانند قلب، معده، روده باریک، روده بزرگ، مجاری صفراوی و رحم)

مننژ (پرده های مغز و نخاع)

داس و چادرینه جمجمه

 

علل درد (Causes of pain)

 بعضی از عوامل مهم تحریک گیرنده های درد یا فیبرهای درد عبارتنداز:

اسپاسم های عضلانی

اسپاسم های عروقی

ضایعه بافت به هر علتی که ممکن است درارتباط با موارد زیر باشد:

ایسکمی (کاهش خونرسانی بافت)

فعالیت های شدید بدنی

تغییرات دمای شدید

ضایعه مستقیم بافت

تومورها

خونریزی

به علت یک بیماری خاص

عفونت

اسکار بافتی و چسبندگی ها

سوختگی ها

التهاب

گیرافتادن اعصاب محیطی


انواع گیرنده ها و محرک های درد

برخی از گیرنده های حساس به درد (نوسیسپتورها) که دارای انتهاهای عصبی آزاد هستند شامل:

گیرنده های درد مکانیکی (Mechanical nociceptor) که به آسیب مکانیکی بافت یا فشار مکانیکی شدید پاسخ می دهند.

گیرنده های درد دما (Thermal nociceptor) به تغییرات بسیار شدید دما حساس هستند که خود به دو دسته تقسیم می شوند:

گیرنده های درد گرما (Heat nociceptor)

گیرنده های درد سرما (Cold nociceptor)

گیرنده های درد شیمیایی (Chemical nociceptor) به مواد شیمیایی مختلف واکنش نشان می دهند. برخی از این مواد ممکن است هیستامین، پروستاگلاندین ها،سروتونین، آنزیم های پروتئولیتیک، برادی کنین و یون های پتاسم باشد.

نکته ای که باید توجه داشت این است که بیشتر گیرنده های درد به بیش از یک نوع محرک درد حساس هستند.

تحریک پایانه عصبی آزاد توسط عوامل مختلف در شکل زیر (نورون دوم جهت صعود به مغز در نخاع به طرف مقابل می رود):

 

فیزیولوژی درد- حس درد- انواع گیرنده ها و محرک های درد

بعضی از مواد شیمیایی همانند آنزیم های پروتئولیتیک به طور مستقیم به انتهاهای عصبی آزاد صدمه می زنند، درحالی که موادی چون برادی کنین و برخی از پروستاگلاندین ها بدون اینکه ضایعه ای در گیرنده ها ایجاد کنند، فقط موجب تحریک بسیار شدید آنها می گردند.


 

انواع درد (Types of pain)

 

درد را می توان به دو نوع اصلی تقسیم کرد:

درد حاد (Acute pain) یا درد سریع (Fast pain)

درد مزمن (Chronic pain) یا درد آهسته (Slow pain)

درد حاد (Acute pain): این نوع از درد به نام های دیگری چون درد سوزنی، تیز و الکتریکی نیز شناخته می گردد. مدت زمان ایجاد درد حاد پس از اثر یک محرک درد، یک دهم ثانیه است. فیبرهای A-دلتا در هدایت درد سریع یا حاد نقش دارند. بریدگی پوست، فرو رفتن یک شئ تیز در آن و شوک الکتریکی در ناحیه پوست مثال هایی از عوامل ایجاد درد حاد هستند. معمولا در بافت های عمقی این نوع از درد احساس نمی شود.

درد مزمن (Chronic pain): نام های دیگری که برای این نوع از درد به کار می رود شامل درد آهسته، سوزشی، تهوع آور و مبهم است. شروع درد آهسته پس از اثر محرک درد، بعد از یک ثانیه یا بیشتر است. از ویژگی های دیگر درد آهسته این است که با گذشت زمان، شدت آن افزایش می یابد. فیبرهای C در انتقال درد آهسته نقش دارند. درد آهسته ممکن است تقریبا در هر نوع از بافتی همانند پوست، عضلات، مفاصل، احشاء (معده، قلب، روده، کلیه ها و ...) ایجاد شود.

 


 

منبع:برزکار