آرتروز زانو
با وجودی که سن عامل اصلی برای ابتلا به آرتروز زانو است، اما ممکن است بعضی اوقات جوانان نیز دچار ابتلا به بیماری ساییدگی زانو شوند و باید سریعا برای درمان اقدام کرده و به کلینیک دردمراجعه نمایند. در بعضی از افراد، این مشکل میتواند جنبه ارثی داشته باشد. اما برای سایر افراد، آرتروز زانو میتواند در نتیجه وارد شدن آسیب یا عفونت و یا حتی اضافه وزن ایجاد شود.
مشاهده فیلم آموزشی
بر روی لینک زیر کلیک کنید
پیامدهای چهارزانو نشستن
چهارزانو نشستن موجب آرتروز میشود!
چهار زانو نشستن موجب اعمال فشار زياد به مفصل زانو شده و توصيه ميشود تا حد امكان از چهار زانو نشستن پرهيز شود.
در هنگام نشستن به حالت چهار زانو، مفصل زانو تا آخرين دامنه حركتياش (140 درجه) خم شده و موجب وارد آمدن فشار به مفصل زانو و درد در اين ناحيه ميشود.
توصيه ميشود تا حد امكان از نشستن به صورت چهار زانو پرهيز شده و در مواقع ضرورت سعي شود مفصل زانو بيش از 100 درجه خم نشود.
جوانان براي پيشگيري از ابتلا به درد و آرتروز زانو در سنين بالاتر، از چهار زانو نشستن پرهيز كنند.
بهترين شرايط براي نشستن، استفاده از مبل و صندلي است و افراد مسن نبايد به هيچ وجه چهار زانو بنشينند.
ارتفاع مبل و صندلي نيز بايد در حدي باشد كه كف پا به طور كامل بر روي زمين قرار گيرد و صندليهاي با ارتفاع كم و يا زياد نيز مضر هستند.
منبع: بيتوته
راهکارهایی برای تسکین آرتریت و آرتروز
داروهای ضد التهاب آرامش مؤثری را با خود به همراه دارند اما بعضی اقدامات و به کار گیری برخی ترفندها نیز میتوانند به تسکین یافتن دردهای رماتیسمی تان کمک کنند.
ساییدگی غضروفی و التهاب مفاصل، عوامل ایجاد خشکی و درد مفاصل هستند.
آرتروز و آرتریت، از جمله رماتیسم های بسیار شایع محسوب میشوند.
داروهای
ضد التهاب آرامش مؤثری را با خود به همراه دارند اما بعضی اقدامات و به
کارگیری برخی ترفندها نیز میتوانند به تسکین یافتن دردهای رماتیسمی تان
کمک کنند.
این اقدامات که عوارض جانبی هم ندارند را امتحان کنید.
گرما و سرما برای تسکین رماتیسم
گرم کردن مفاصلی که درد میکنند، میتواند درد را کاهش دهد. یک حمام گرم نیز میتواند منبع آرامش باشد.
و این در حالی است که سرما، نیز در مواد التهاب مفاصل مؤثر است.
برای کم شدن دردهای رماتیسمی تغذیه تان را پر کنید از امگا 3، امگا 3 خاصیت ضد التهابی دارد، همین ویژگی باعث میشود که بتواند در کاهش درد مؤثر باشد.
به
این منظور میتوانید از مکمل های غذایی کمک بگیرید، در غیر این صورت
خوراکی هایی را که حاوی امگا 3 هستند، بیشتر بخورید، مثلاً: ماهی سه بار در
هفته، روغن کلزا، دانۀ کتان و میوه های روغنی مانند گردو.
تغذیه ای سرشار از ویتامین C برای تسکین آرتریت و آرتروز
ویتامین C آنتی اکسیدانی است که به محافظت از سلول ها از جمله سلول های مفصلی کمک میکند.
حواستان
باشد که به میزان کافی از این ویتامین در منوی روزانه تان وجود داشته
باشد، به طور منظم از خوراکی هایی مانند، کیوی، پرتقال و دیگر مرکبات بهره
ببرید، البته باید میزان قابل توجهی از سبزیجات سرشار از ویتامین C مانند
فلفل، بروکلی، سیب زمینی و ... را در تغذیه تان بگنجانید.
برای تسکین آرتریت و آرتروز، مراقب وزن تان باشید
اضافه وزن باعث ایجاد و شدت گرفتن آرتروز میشود، خصوصاً در نواحی زانوها و ران ها، زیرا این مناطق مجبور به تحمل فشار بیشتری هستند.
بنابراین اگر وزن تان مناسب است، مراقب باشید که بیشتر نشود و اگر اضافه وزن دارید، در جهت کاهش این اضافه وزن تلاش کنید.
کفش های مناسبی انتخاب کنید
کف نرم کفش ها، میتوانند از شدت ضربه ها بکاهند و از مفاصل مراقبت کنند، پاشنه های تخت و مدل های پوشاننده، به همان میزان که از پاها محافظت میکنند از زانوها هم محافظت خواهند کرد.
آرتروز، آرتریت: تا جایی که میتوانید تحرک داشته باشید
آنچه که در پایان باید خاطر نشان کرد و مورد توجه بسیار زیادی قرار گیرد، این است که تا جایی که میتوانید تحرک داشته باشید، یعنی در اوقاتی غیر از زمان هایی که دچار بحران های رماتیسمی میشوید، تکانی به خودتان بدهید.
هر چه کمتر تحرک داشته باشید، کمتر میتوانید تحرک داشته باشید! باید یک جابهجایی و تحرک مناسب برای خود در نظر بگیرید.
به این منظور باید، بنابر توانایی تان و البته به طور بسیار منظم، فعالیت جسمی داشته باشید و ورزش کنید.
پیاده روی،ایروبیک، یوگا و... تمام شان ورزش هایی هستند که به واسطۀ آنها میتوانید ساختمان عضلانی بدن و مفاصل تان را حفظ کنید.
شنا هم در موارد آرتروز، ورزش ایده آلی است، آب به حفظ و تقویت مفاصل تان کمک میکند.
منبع: بیتوته
علت قفل شدن زانوها
قفل شدن زانو از شایع ترین شکایات افراد است که به عللی چون آرتروز و زمین خوردن صورت می پذیرد که با تشخیص توسط آرتروسکوپی می توان با روش های فیزیوتراپی از جمله تجویز سرما و گرمادرمانی، برق درمانی و تجویز ورزش های ویژه آن را درمان کرد.
پیشگیری از زمین خوردن در زمین های یخ زده و لغزنده از آسیب های زانو و قفل شدگی جلوگیری می کند. راهکارهایی که پزشکان برای مقابله با این مشکل ارائه داده اند را با هم می خوانیم
▪ برداشتن گام کوتاه: استفاده از کشف های مناسب با کفی آجدار و پاشنه مناسب، استفاده از عصا، برداشتن گام های کوتاه و مطمئن و انجام ورزش های تقویتی و تعادلی در سالمندان از احتمال زمین خوردن در معابر لغزنده می کاهد.
▪ شایع ترین عارضه قفل شدگی: یکی از شکایات شایع در بیماران مراجعه کننده به کلینیک های طب فیزیکی و توانبخشی قفل شدن مکرر زانوها است.
▪ منیسک یکی از علت های قفل شدگی زانو: قفل شدگی زانو علل گوناگونی دارد برای مثال ممکن است در موارد پیشرفته آرتروز، قطعه ای از استخوان ران جدا شده و در فضای مفصل زانو سرگردان شود، همچنین آسیب های منیسک های زانو از علل قفل شدگی و تورم تأخیری زانو به شمار می روند.
▪ آهکی شدن بخشی از کپسول مفصلی زانو: یکی دیگر از علل این شکایت، آهکی شدن بخشی از کپسول مفصلی زانو است به این صورت که حین حرکات خم و راست شدن زانو، این بخش بین استخوان ها گیر افتاده و ایجاد درد شدید و احساس قفل شدگی می کند و گاهی توده های چربی اطراف زانو ممکن است بین قطعات استخوانی گیر افتاده و ایجاد درد و قفل شدگی کند.
▪ تشخیص قفل شدگی زانو با آرتروسکوپی: شرح حال و معاینه بالینی، عکس و MRI و در نهایت انجام آرتروسکوپی به مشخص شدن علت قفل شدگی زانو کمک می کند.
▪ درمان قفل شدگی زانو متفاوت است: درمان و توانبخشی در قفل شدگی زانو براساس علت به وجود آورنده آن متفاوت است گاه می توان با استفاده از درمان های فیزیوتراپی از جمله تجویز سرما و گرمادرمانی، برق درمانی و تجویز ورزش های ویژه برای تقویت عضلات اطراف زانو به خصوص عضله چهار سر ران و عضلات نزدیک کننده و خم کننده ران ها و نیز تمرینات کششی عضلات خارج ران ها پیش از اینکه مفاصل زانو دچار تخریب شدید و پیشرفته شوند درد بیمار را کاهش و سبب بهبود عملکرد وی شد.
▪ انجام جراحی در آرتروزهای پیشرفته: در موارد آرتروز پیشرفته و نیز آسیب منیسک در جوانان ورزشکار یا مواردی که علاوه بر منیسک ها بخش های دیگر مانند رباط های صلیبی نیز دچار پارگی شده اند ممکن است انجام اعمال مختلف جراحی ضروری باشد.
● قفل شدگی زانو به دلیل زمین خوردن
نکته مهم برای پیشگیری از قفل شدگی زانو؛ پیشگیری از زمین خوردن و آسیب های ناشی از سر خوردن در محیط های لغزنده همچون زمین های برفی و یخ زده است.
▪ استفاده از کفش مناسب: از جمله اقدامات مفید دیگر برای پیشگیری از زمین خوردن می توان به استفاده از کفش های مناسب با کفی آجدار و پاشنه مناسب و استفاده از وسایل کمکی حرکت همچون عصا (به خصوص در مبتلایان به آرتروز)، آموزش برداشتن گام های کوتاه و مطمئن و انجام ورزش های تقویت عضلات کمر، کمربند لگنی و اطراف زانوها و نیز انجام تمرینات تعادلی در سالمندان اشاره کرد.
▪ گرم کردن صحیح بدن قبل از مسابقات: انجام ورزش در زمین های مناسب و آماده و نیز گرم کردن صحیح بدن و ورزش های کششی پیش از انجام مسابقات از جمله مواردی است که از شیوع آسیب منیسک زانوها در ورزشکاران می کاهد.
منبع: بیتوته
کاهش درد زانو با ورزش
در ابتدا با مقدار کم شروع کنید. اگر برای بار اول، بدون درد حرکات را انجام دادید، برای بار دوم تعداد حرکات را بیشتر کنید. به طور کلی، در حدود ۳۰ دقیقه هر روز ورزش کنید.
پیاده روی باعث کاهش درد مفاصل و تقویت عضلات پا می شود و انعطاف پذیری بدن را بهبود می بخشد و برای قلب نیز بسیار خوب است.
۱. پا را از یک طرف بلند کردن
پشت یک صندلی را برای حفظ تعادل بگیرید. وزن بدن را روی پای چپ بیندازید. پای راست را بلند کنید و از پای چپ دور کنید. پای راست باید صاف باشد و عضلات پا باید کشیده باشند. خم نشوید. پای خود را پایین بیاورید و استراحت کنید. این حرکت را ۱۰ بار انجام دهید، استراحت کنید و ۱۰ بار دیگر هم انجام دهید. اگر برایتان سخت است تا جایی که می توانید پایتان را بالا ببرید، نه بیشتر. بعد از چندین بار تمرین، خواهید توانست پای خود را بالاتر ببرید.
۲. نشستن و بلند شدن
این تمرین برای راحت بلند شدن می باشد. دو بالش بر روی صندلی بگذارید و صاف بنشینید. کف پاها باید روی زمین باشد. به آرامی بلند شوید. سپس، به آرامی بنشینید. در این تمرین باید زانوها خم باشند و حرکت نکنند. دستان تان هم می توانند آزادانه در طرفین باشند و هم می تواند ضربدری همدیگر را بگیرند. اگر برای تان سخت است، یک بالش دیگر اضافه کنید و یا از صندلی دسته دار برای بلند شدن کمک بگیرید.
۳. تعادل بر یک پا
روی یک پا بایستید. می توانید پشتی یک صندلی را برای حفظ تعادل بگیرید. به آرامی، پای خود را بالا ببرید. ۲۰ ثانیه در این حالت بمانید. به آرامی پای خود را به زمین برسانید. دوباره این حرکت را انجام دهید. این حرکت برای زمانی که می خواهید از ماشین پیاده شوید و یا خم شوید، مفید است. اگر برایتان مقدور است، مدت طولانی تری روی یک پا بایستید و یا با چشمان بسته این حرکت را انجام دهید.
۴. بالا رفتن از پله
این حرکت پا را قوی می کند. ابتدا هر دو پا روی زمین باشند. پای چپ خود را بر روی پله بگذارید (می توانید به جای پله، از جسمی سفت به ارتفاع پله نیز استفاده کنید). به دنبال آن، پای راست را نیز بر روی پله قرار دهید. سپس صاف بایستید. الان کف هر دو پایتان روی پله قرار دارد. پایین بیایید، بدین صورت که اول پای راست خود و سپس پای چپ را پایین بگذارید. ۱۰ بار این حرکت را تکرار کنید و استراحت کنید و سپس ۱۰ بار دیگر انجام دهید. بار دوم ابتدا پای راست خود را روی پله قرار دهید. اگر برایتان سخت است، می توانید از دیوار و نرده برای حفظ تعادل کمک بگیرید و یا در ابتدا، از پله هایی با ارتفاع کم استفاده کنید.
۵. پیاده روی
پیاده روی یک ورزش خوب برای درد زانو می باشد. پیاده روی باعث کاهش درد مفاصل و تقویت عضلات پا می شود و انعطاف پذیری بدن را بهبود می بخشد و برای قلب نیز بسیار خوب است. موقع پیاده روی، به جلو نگاه کنید و با آرامش اعصاب، راه بروید. بازوها و پاهایتان را حرکت دهید. اگر شما مبتلا به استئوآرتریت هستید، بهتر است قبل از انجام دادن ورزش، با پزشک خود مشورت کنید.
- سایر ورزش های مفید
اگر ورزش کنید، وزنتان نیز کم می شود (البته با رعایت تعادل در خوردن غذا) و با کاهش وزن، فشار کمتری به مفاصل وارد خواهد شد.
سایر
ورزش هایی که برای درد زانو مفید می باشند، عبارتند از: دوچرخه سواری، شنا
و ورزش های آبی. ورزش های آبی برای درد مفاصل و آرتریت بسیار خوب هستند.
درباره ورزش هایی که نباید انجام دهید، از پزشک و یا فیزیوتراپیست خود بپرسید.
در ابتدا با مقدار کم شروع کنید. اگر برای بار اول، بدون درد حرکات را انجام دادید، برای بار دوم تعداد حرکات را بیشتر کنید. به طور کلی، در حدود ۳۰ دقیقه هر روز ورزش کنید. بعد از چندین جلسه، عضلات پای شما از زانویتان حفاظت می کنند و انعطاف پذیری بدن شما افزایش می دهند.
برخی از کوفتگی ها و درد عضلانی بعد از ورزش، طبیعی می باشند. اما اگر مفاصل شما آسیب دیدند و متورم شدند، نیاز به استراحت کردن دارید. یخ درمانی و مصرف داروهای مسکن مانند: استامینوفن، ایبوپروفن یا ناپروکسن می توانند برای درد مفاصل مفید باشد. اما بهتر است در اینگونه موارد، به پزشک مراجعه کنید و از او کمک بخواهید.
علت ساییدگی مفصل زانو
علت استئوآرتریت
این بیماری ناشی از روند فرسودگی است که بطور طبیعی و بالا رفتن سن ایجاد می شود ،البته تقریباً همیشه عواملی وجود دارند که موجب تسریع این روند می شوند . شایعترین عامل چاقی می باشد که اثر سوء بر روی زانو دارد ولی چنین اثری را بر روی ران و مچ پا ندارد .
عوامل مساعد کننده دیگر عبارتند از شکستگی هایی که سبب ناهمواری سطوح مفصلی می گردد . بیماری قلبی که باعث آسیب دیدن غضروف مفصلی شود از جمله آنها می توان روماتیسم مفصلی ، عفونتهای مفصلی زانو پارگی منیسکها و غیره … را نام برد . در یک راستا نبودن استخوان ران و استخوان درشت نی که در نزدیک یا دور شدن زانوها از هم دیده می شود .
در این بیماری غضروف مفصلی فرسایش یافته استخوان زیر آن سخت شده رشد آن در کناره های مفصلی سبب ایجاد خارهای استخوانی می گردد که مشخصه بیماری می باشد .
ـ مهمترین عوامل مؤثر در بروز آرتروز زانو، اضافه وزن، شکستگی های قبلی ناحیه زانو، آسیبهای لیگامانی و مینیسکها، بالا رفتن سن، بی حرکت کردن طولانی مدت زانو و برخی مشاغل سخت می باشد که معمولاً پزشک با شنیدن شکایات بیمار و معاینه دقیق می تواند تشخیص دهد، در برخی موارد هم باید رادیوگرافی ساده مفصل انجام شود و چنانچه با اقدامات فوق مشخص نگردید نیاز به اقدامات پاراکلنیک بیشتر نظیر آزمایش خون، mri، اسکن رادیو ایزوتوپ، نوار عصب و عضله می باشد.
استئوآرتریت یکی از شایعترین علل ناتوانی در بزرگسالان است. اگرچه افراد جوانی که دچار سانحه یا جراحت در مفاصلشان شده اند نیز ممکن است دچار استئوآرتریت شوند، اما این عارضه بیشتر افراد مسن را درگیر میکند. چنانچه رادیوگرافی از مفاصل افراد بالای ۶۵ سال به عمل آید شواهدی مبنی بر وجود این عارضه در حداقل یکی از مفاصل در بیش از نیمی از این جمعیت دیده میشود. هردوجنس زن و مرد مبتلا میگردند، اگرچه در سن کمتر از ۴۵ این عارضه بیشتر در مردان و در سنین بالای ۴۵ بیشتر در زنان مشاهده میگردد.
نحوه بروز استئوآرتریت در افراد مختلف متفاوت است. در برخی از افراد سیر بیماری سریع
است و در برخی دیگر علایم جدیتر و شدیدتر هستند. علت دقیق شروع این فرآیند هنوز مشخص
نشده است ولی دانشمندان مجموعه اس از عوامل را در پیدایش این عارضه دخیل می دانند
که عبارتند از: اضافه وزن، فرآیند پیری، صدمات مفصلی، و فشارهایی که در بعضی از
مشاغل یا بعضی فعالیتهای ورزشی بر مفاصل وارد میشوند.
استئوآرتریت معمولا در مفاصل انتهایی انگشتان، شصت، گردن، کمر، زانوها، و
در مفاصل لگن خود را نشان میدهد.
استئوآرتریت تنها باعث بروز مشکل در
مفاصل افراد نمیشود بلکه به نحوی روی وضعیت مالی و اقتصادی و همچنین نحوه و شیوه
زندگی آنها نیز تاثیر دارد.
ـ بهطور معمول، دهههای چهارم و پنجم زندگی را میتوان سن شروع این بیماری دانست. این بیماری در خانمها بیشتر از آقایان دیده میشود و عوامل ژنتیکی، چاقی و برخی بیماریهای زمینهای مفصلی میتوانند افراد را برای ابتلا به آرتروز مستعد کند. گاهی اوقات ممکن است تغییر شکل مفصل به دلیل مشکلاتی مثل شکستگی رخ داده باشد و آرتروز را در سنین پایین تر هم ببینیم. در واقع میزان کار کشیدن از مفصل هم مهم است. فشارهای غیر معمول ناشی از کار نیز حتی اگر به تدریج و در طول زمان حاصل شده باشد در وقوع آرتروز دخیل هستند.
ـ شما اگر در خانوادهتان زمینه ژنتیکی ابتلا به آرتروز
را داشته باشید، نمیتوانید از این
خصوصیت فرار کنید، اما میتوانید با کنترل عوامل قابل پیشگیری، بروز آن را کند
کرده و به تاخیر بیندازید؛ برای مثال با کنترل وزن، فراگیری روشهای اصولی صحیح
نشستن ، صحیح ایستادن و به کارگیری صحیح مفاصل در انجام کارهای عادی روزمره و
انجام ورزشهای طبی خاص به سلامت مفاصل خود کمک کنید.
هر چه از عوامل خطرساز پیشگیری کنید،
بهتر است. به خصوص خانمها و باز هم بالاخص آن هایی که بالای ۴۵ سال دارند و به افزایش وزن خود اهمیتی نمیدهند. ورزش را شروع
کنید، اما پیش از آن حتما با پزشک متخصص مشورت کنید که از لحاظ قلبی-عروقی و دیگر
شرایط فیزیکی بدنتان بررسی شوید، چرا که مفاصل شما میتوانند بر اثر فعالیتهای
فیزیکی یا ورزشهای نامناسب آسیب ببینند و به قولی از چاله به چاه بیفتید. پس لطفا
دقت کنید و اگر علامتهای آرتروز در شما وجود دارد، سریعتر به پزشک مراجعه کنید.
استئوآرتریت یکی از شایعترین علل ناتوانی در بزرگسالان است.اگرچه افراد
جوانی که دچار سانحه یا جراحت در مفاصلشان شده اند نیز ممکن است دچار استئوآرتریت
شوند، اما این عارضه بیشتر افراد مسن
را درگیر میکند.
چنانچه رادیوگرافی از مفاصل افراد
بالای ۶۵ سال به عمل آید شواهدی مبنی بر وجود این عارضه در حداقل یکی
از مفاصل در بیش از نیمی از این جمعیت دیده میشود.هردوجنس زن و مرد مبتلا میگردند،
اگرچه در سن کمتر از ۴۵ این عارضه بیشتر در مردان و در سنین
بالای ۴۵ بیشتر در زنان مشاهده میگردد.
علل
علت دقیق این اختلال ناشناخته است . به نظر می رسد نتیجه ترکیب یا تعامل عوامل مکانیکی ، زیست شناختی ، بیوشیمیایی ، التهابی و ایمنی باشد.
چندین فاکتور خطر جهت ابتلا به این بیماری وجود دارد . اولیه و ثانویه ، نوع اولیه وابسته به سن بوده و با افزایش سن ایجاد می شود. ولی با اینحال هنوز علت خاصی برای بروز این فرم شناخته نشده است.
اما در مقابل زمانیکه فرد دچار فرم ثانویه می شود به دلیل آن است که یک علت خاصی منجر به بروز این حالت شده است. به عبارت دیگر در این فرم تخریب غضروف به علت آسیبها و صدمات، ارثی ، چاقی یا چیزهای دیگر باشد. در ادامه به بعضی از فاکتورهای خطری که منجر به بروز این بیماری خواهد شد، اشاره می شود.
سن :
با افزایش سن، بروز استئو آرتریت نیز افزایش می یابد. هر چه فرد مسن تر باشد، مدت زمان بیشتری از مفاصل خود استفاده کرده است و شانس ابتلا بیشتر خواهد بود. اگر چه سن فاکتور مهمی است اما به معنای اجتناب ناپذیر بودن آن نیست.
چاقی :
این بیماری یک بیماری جهانی است و هرکسی در ارتباط با مضرات این بیماری اطلاعاتی دارد. افزایش وزن بدن از جمله عوامل مهم بروز استئوآرتریت بخصوص در زانو به حساب می آید. از آنجایی که افزایش وزن و فشار برروی مفاصل به تدریج ایجاد می شود. افزایش وزنی که لااقل یک دهه قبل از بروز علائم استئو آرتریت ایجاد شده باشد. بخصوص در میانسالی نقش مهمی در تعیین ابتلا به این بیماری ایفا می کند.
صدمات استفاده بیش از حد و نادرست از مفاصل :
کسانیکه در شغلشان نیاز به استفاده مکرر از مفاصل خود دارند و
ورزشکاران دارای شانس بیشتری جهت ابتلا به این بیماری
می باشند . در نتیجه چنین اشخاصی باید
یاد بگیرند که چگونه می توان از بروز صدمات بی مورد به مفاصل و بروز این بیماری می
توان جلوگیری نمود. در نتیجه فعالیتهای این افراد باید به نحوی تعدیل شود. در ضمن
به خاطر داشته باشید که تعدیل فعالیتها به معنای عدم انجام آنها بطور کامل نمی
باشد.
مسائل ارثی و ژنتیکی :
نقش ژنتیک نیز دربروز این بیماری بخصوص در مفاصل دست روشن و
آشکارتر شده است. اختلالات ارثی که بر روی شکل استخوانها و پایداری مفاصل اثر
می گذارد، می تواند در بروز این
بیماری نقش مؤثری داشته باشد. البته لازم به ذکر است که وجود اختلالات ارثی تنها
به معنای ابتلای قطعی به این بیماری نخواهد بود. بلکه به معنای آن است که فرد باید
تحت نظارت و معاینات دقیقتری جهت ارزیابی بروز این بیماری قرار گیرد.
ضعف عضلات :
مطالعات نشان می دهد که ضعف عضلات اطراف ران سبب افزایش استعداد ابتلا به این بیماری در این مفصل می شود. به گونه ای که تقویت این عضلات با تمرینات خاص نقش مؤثری در کاهش ابتلا به این بیماری خواهد داشت.
سایر بیماریها و اختلالات التهاب مفصل :
افراد مبتلا به روماتیسم مفصلی دارای شانس بیشتری جهت ابتلا به
استئوآرتریت می باشند. به علاوه تجمع بیش از حد آهن در بدن نیز
)هموکروماتوزیس) می تواند سبب تخریب
غضروف مفصلی شود و شانس ابتلا را افزایش
می دهد. ترشح بیش از حد هورمون رشد
(آکرومگالی) نیز می تواند بر روی مفاصل و استخوانها اثرات سویی گذاشته و منجر به
بروز استئوآرتریت شود.
عوامل افزایش دهنده خطر
چاقی
پرداختن به طور حرفه ای به فعالی هایی
که با فشار به مفاصل همراهند نظیر رقص ، فوتبال ، موسیقی یا قالی بافی
فشار بر مفاصل ناشی از فعالیت و
بالارفتن سن . تقریباً همه افراد بالای ۵۰
سال به درجاتی از استئوآرتریت مبتلا هستند.
منبع: دکتر بیژن فروغ
درمان ساییدگی زانو با سلولهای بنیادی
به گزارش خبرگزاری فارس از شیراز به نقل از روابط عمومی دانشگاه علوم پزشکی شیراز، رئیس آزمایشگاه سلولهای بنیادی بیمارستان فوق تخصصی مادر و کودک غدیر شیراز، اظهار داشت: این مرکز پس از رویان که در تهران فعالیت میکند دومین بیمارستان در کشور است که در این زمینه فعالیت میکند.
داوود مهربانی افزود: شش هفته پیش مراحل نمونهگیری و تکثیر سلولهای بنیادی از مغز استخوان بیمار انجام شد و در حال حاضر مرحله تزریق سلولی با موفقیت انجام گرفته است.
وی ابراز داشت: تزریق سلولهای بنیادی در این بیمار برای درمان ساییدگی مفصل زانو انجام میشود و بر اساس تحقیقات انجام شده بهترین روش درمان ساییدگی مفاصل است.
مهربانی بیان کرد: به طور معمول بین 70 تا 90 درصد از تزریقات سلولهای بنیادی با موفقیت انجام میشود و رضایت کامل بیماران را به همراه دارد.
رئیس آزمایشگاه سلولهای بنیادی بیمارستان مادر و کودک غدیر شیراز گفت: تیم متخصصان این بیمارستان عمل تزریق سلولهای بنیادی در مفصل آسیب دیده را انجام میدهند.
رئیس بیمارستان فوق تخصصی مادر و کودک غدیر شیراز نیز با اشاره به آغاز درمان با استفاده از سلولهای بنیادی توسط محققان دانشگاه علوم پزشکی شیراز در این بیمارستان، بیان داشت: این یک موفقیت بزرگ است که آن را به محققان، مسئولان و مردم استان فارس تبریک میگویم.
مسعود امینی افزود: این توانایی علمی در کشور کمنظیر است و پیش از این تنها در مرکز رویان در تهران انجام میشد که امروز در شیراز نیز ارائه آن به بیماران به همت دانشمندان دانشگاه علوم پزشکی شیراز، امکانپذیر شده است.
وی گفت: با تزریق سلولهای بنیادی به مفصل زانوی بیمار، این سلولها روی نواحی زخم و آسیبدیده بیمار مینشینند تا بیمار درمان شود.
امینی بیان کرد: پس از گذراندن مراحل تحقیقاتی این پروژه روی حیوانات، تزریق سلولهای بنیادی به نخستین بیمار انجام شده است و صدها بیمار نیز در لیست انتظار هستند.
وی اضافه کرد: سلولهای بنیادی هر بیمار طی پنج هفته تکثیر میشود و با توجه به اینکه در این مرکز تنها دو دستگاه برای این امر داریم، در هر پنج هفته تنها میتوانیم دو بیمار را درمان کنیم که بر این اساس درمان بیماران لیست انتظار سالها طول میکشد.
امینی با اشاره به بازدید استاندار فارس از این مرکز، گفت: در صورت تامین اعتبار 600 میلیون تومانی برای تهیه سه یا چهار دستگاه دیگر، در هر پنج هفته به جای دو بیمار میتوانیم پنج تا شش بیمار را درمان کنیم که این مسئله نیاز به مساعدت مسئولان دارد.
وی ادامه داد: این مرکز در حال تحقیق برای ایجاد امکان درمان بیمارانی است که پوست آنها بر اثر سوختگی یا بیماری پیسی تغییر رنگ پیدا کرده است که امیدواریم به زودی این خبر خوش را نیز به مردم بدهیم و به توصیه مقام معظم رهبری برای تبدیل کشور به قطب علمی منطقه، جامه عمل بپوشانیم.
منبع: دکتر بیژن فروغ
استئو آرتريت يا ساييدگي زانو
استئو آرتريت يا ساييدگي زانو :
شايع ترين مفصلي که دچار ساييدگي مي شود زانو است. درد زانو در ميان مردم بسيار شايع است. به ويژه در بين افراد چاق و سن بالا بيشتر مشاهده مي شود.
اين بيماري ناشي از روند فرسودگي است که به طور طبيعي و بالا
رفتن سن ايجاد مي شود، البته تقريبا هميشه عواملي وجود دارند که موجب تسريع
اين روند مي شوند. شايعترين عامل چاقي است که اثر سوء بر روي زانو دارد ولي چنين
اثري را بر روي ران و مچ پا ندارد.
عوامل مساعد کننده ديگر عبارتند از شکستگي هايي که سبب ناهمواري سطوح مفصلي مي
گردد. بيماري قلبي که باعث آسيب ديدن غضروف مفصلي شود از جمله آنها مي توان
روماتيسم مفصلي، عفونت هاي مفصلي زانو پارگي منيسک ها و غيره... را نام برد.
در يک راستا نبودن استخوان ران و استخوان درشت ني که در نزديک يا دور شدن زانوها
از هم ديده مي شود.
در اين بيماري غضروف مفصلي فرسايش يافته استخوان زير آن سخت شده رشد آن در کناره
هاي مفصلي سبب ايجاد خارهاي استخواني مي گردد که مشخصه بيماري است.
علائم بيماري
معمولا بيمار يک خانم چاق مسن است که از درد زانو شاکي است. در اغلب موارد هر دو زانو گرفتار هستند. درد مفصل بتدريج افزايش مي يابد و پس از فعاليت غيرعادي بدتر مي شود. حرکات زانو تا حدودي محدود شده و با صدايي شبيه خرد شدن همراه هستند . ورم مفصل مگر از فعاليت شديد ديده نمي شود . در يک نگاه عضله چهار سرران تحليل رفته است . در موارد شديد بيماري زانو خم شده و تغيير شکل به صورت دور يا نزديک شدن زانوها از هم ايجاد مي شود.
تشخيص بيماري
پزشکان معمولا بيماري را با انجام يک راديو گرافي ساده زانو
تشخيص مي دهند. باريک شدن فضاي مفصلي که در اکثر مفاصل بدن نشانه سائيدگي است، در
مورد زانو، اغلب تا مراحل پيشرفته بيماري قابل مشاهده نيست.
اولين نشانه بارز سائيدگي زانو تيز يا زائده دار شدن کناره هاي مفصل بويژه دور
کشکک و استخوان درشت ني است. بعدا کاهش فضاي مفصلي ايجاد شده و خارهاي استخواني در
کناره هاي مفصل تشکيل مي شوند.
درمان بيماري
با وجود آنکه تغيير ساختماني مفصل غيرقابل برگشت است. اما
معمولا درمان علامتي درد تخفيف درد موثر است. موثرترين روش فيزيوتراپي است که ورزش
هاي سنگين به منظور تقويت عضله چهار سر ران انجام مي دهند. گرما درماني موضعي را
نيز بکار مي برند اما کمتر از ورزش اهميت دارد.
لازم به ذکر است که استحکام زانو بستگي به عضله چهار سرران دارد و در صورت قوي
بودن اين عضله ، حتي با وجود سائيدگي واضح ممکن است هيچ علامتي وجود نداشته باشد.
علاوه بر اينها پزشکان از داروهاي مسکن و ضد التهاب نيز استفاده مي کنند.
در موارد پيشرفته سائيدگي زانو که همراه با درد شديد دائمي و تغيير شکل مفصل
مشاهده مي شود عمل جراحي توصيه مي شود.
منبع: دکتر بیژن فروغ






