حس درد

  درد، به عنوان مهمترین کیفیت حسی در انسان به شمار می‌رود و انسان را از تحریکات تخریبی در ارگانیزم مطلع ساخته، موجب مراجعه به پزشک می‌شود؛ برای پزشک هم وجود درد برای تشخیص محل تحریک‌های تخریبی، اهمیت دارد.  بسیاری از بیماری‌های بدن باعث درد می‌شوند، به‌علاوه تشخیص انواع مختلف بیماری‌ها تا حد زیادی به دانش پزشك درباره كیفیت‌های مختلف درد وابسته است، بنابراین می‌توان گفت كه درد، یكی از مكانیسم‌های محافظتی است.
 
 
  هرگاه یکی از بافت‌ها تخریب شوند، درد ایجاد می‌شود و همین باعث می‌شود كه فرد برای برطرف كردن محرك درد، واكنش مناسب را انجام دهد. حتی فعالیت‌های ساده‌ای نظیر نشستن طولانی‌مدت بر روی برجستگی‌های نشیمن‌گاه می‌تواند باعث تخریب بافتی شود. زیرا باعث كمبود جریان خون پوستی در نقاط تحت فشار ناشی از وزن بدن می‌شود. هنگامی كه پوست در نتیجه ایسکمی(کاهش خون‌رسانی) دردناک می‌شود، شخص به‌طور طبیعی و ناخودآگاه تغییر وضعیت می‌دهد، ولی شخصی که فاقد حس درد است(مثلا پس از آسیب نخاعی) درد را حس نکرده و بنابراین تغییر حالت نمی‌دهد و این حالت باعث می‌شود كه خیلی زود پوست در نقاط تحت فشار، دچار تخریب و پوسته‌ریزی شود.
 
 
انواع درد و كیفیت آنها

  درد به دو نوع اصلی تقسیم می‌شود: درد تند و درد كند.
درد تند، در عرض حدود 1/0 ثانیه پس از اعمال محرك دردزا، احساس می‌شود، در حالی كه درد كند، یك ثانیه یا بیشتر پس از اعمال محرك دردزا احساس می‌شود و به كندی طی چند ثانیه یا حتی چند دقیقه افزایش می‌یابد.‌
  درد تند نام‌های دیگری نیز دارد: درد تیز، درد گزشی، درد حاد و درد الكتریكی. این نوع درد، وقتی احساس می‌شود كه یك سوزن در سطح پوست فرو برود، پوست به وسیله یك چاقو بریده شود یا وقتی كه به‌طور ناگهانی بسوزد. همچنین وقتی كه پوست در معرض یك شوك الكتریكی قرار بگیرد، درد تند احساس می‌شود. درد تیز و تند، در بافت‌های عمقی‌تر بدن حس نمی‌شود.
  درد كند نیز اسامی مختلفی دارد: درد سوزشی آهسته، درد مبهم، درد ضربان‌دار، درد تهوع‌آور و درد مزمن. این نوع درد معمولا با تخریب بافتی همراه است و می‌تواند رنج طولانی‌مدت و غیرقابل تحملی را به وجود آورد. این درد، هم در پوست و هم در سایر بافت‌ها یا ارگان‌‌های عمقی بدن ایجاد می‌شود.
 
 
نقاط درد

  با توجه به این مطلب كه در سطح پوست، همه جا درد یكسان احساس نمی‌شود، وجود نقاط درد موضوعیت می‌یابد. بر اساس آزمایش اشتروگ هولد كه بر روی پوست ساعد دست انجام گرفت، فراوانی نقاط درد حتی از فراوانی نقاط فشار نیز بیشتر و به نسبت 9 بر 1 است؛ نظر به اینكه فراوانی نقاط سرما و گرما كمتر از نقاط فشار است، نسبت نقاط درد به نقاط سرما و گرما حدود 10 بر 1 است و نتایج این آزمایش دلالت دارد كه نقاط درد بیش از سایر حواس در سطح پوست وجود دارند.



منبع: پژوهشکده

لیزر درمانی (لیزر تراپی)


مشاهده فيلم آموزشي 


بر روي لينك زير كليك كنيد

لیزرتراپی






درمان دیسک کمر با سلول های دندانی


کمک دندان عقل به رهایی از دیسک کمر!




سلول‌های دندانی به ترمیم آسیب‌های وارده به ستون فقرات کمک می‌کنند.

به گزارش برنا به نقل از دیلی میرر، محققان ژاپنی دریافتند تزریق سلول‌های ریشه پالپ دندان به داخل کمر آسیب دیده موش‌ها، سبب بهبود در وضعیت راه رفتن آنها می‌شود.

محققان ژاپنی اعلام کرند نتایج تحقیق بر موشها نشان داده، پالپ دندان از مرگ سلول‌های عصبی ستون فقرات جلوگیری کرده و سبب تولید سلول‌های عصبی جدید و کمک به رشد سلولهای اطراف ستون فقرات می‌کند.

به گفته محققان پالپ را می‌توان بدون صدمه زدن به دندان‌ها، از مرکز دندان عقل استخراج کرد.



منبع: همشهری

تعویض مفصل هیپ (مفصل ران)

 

تعویض مفصل ران نوعی عمل جراحی است که به تعویض مفصل لگن هم معروف است. در عمل جراحی تعویض مفصل ران پزشک جراح ارتوپد یا جراح لگن مفصل ران بیمار را که خراب شده است برداشته و به جای آن یک مفصل مصنوعی میگذارد.

         60

 

مفصل ران به چه عللی خراب میشود

شایعترین علت خراب شدن مفصل ران آرتروز یا ساییدگی مفصل است. ساییدگی مفصل در همه انسان ها با شدت و ضعف متفاوت با بالارفتن سن ایجاد میشود ولی در بعضی شرایط زودتر بوجود میاید.

  • سیاه شدن سر استخوان ران یا نکروز سر استخوان ران میتواند موجب ساییده شدن زود هنگام این مفصل در سنین جوانی یا میانسالی شود.
  • دیسپلازی استابولوم نوعی تغییر شکل حفره استابولوم است که میتواند موجب شود فرد در سنین حدود 50-30 سالگی دچار تخریب و ساییدگی مفصل ران شود.
  • ایمپینجمنت سر استخوان ران و حفره استابولوم هم میتواند از علل آرتروز زودرس مفصل ران باشد.
  • بد جوش خوردن شکستگی های استابولوم میتواند موجب تخریب و ساییدگی مفصل ران شود

ابتلا به بعضی انواع روماتیسم مانند آرتریت روماتوئید و یا اسپوندیلیت انکیلوزان میتواند موجب خراب شدن مفصل ران شود.

در حین عمل جراحی تعویض مفصل ران چگونه این مفصل برداشته میشود

مفصل ران از کنار هم قرار گرفتن دو استخوان بوجود میاید. در قسمت بالا حفره استابولوم قرار دارد که قسمتی از لگن خاصره است. این حفره بشکل تقریبی یک نیمکره است. در داخل حفره استابولوم سر استخوان ران قرار گرفته است. سر استخوان ران بالاترین قسمت استخوان ران است که به شکل گرد و کروی است. وقتی مفصل ران به علت آرتروز و یا روماتیسم خراب میشود معمولا هم قسمت کاسه ای یعنی حفره استابولوم و هم قسمت کروی یعنی سر استخوان ران خراب میشوند.

 

       123 2

در حین عمل جراحی پزشک معالج با استفاده از رنده های مخصوصی داخل حفره استابولوم را میتراشد. با این کار غضروف های باقیمانده و استخوان های اضافه از درون حفره خارج شده و شکل آن کاملا بصورت یک نیمکره کامل در میاید. در قسمت ران هم پزشک معالج سر استخوان ران را از بدن خارج میکند. بین سر استخوان ران و تنه استخوان ران یک قسمت نازک تر به نام گردن استخوان ران وجود دارد. در حین جراحی تعویض مفصل ران، گردن استخوان ران با استفاده از اره های ارتوپدی خاصی بریده شده و سپس سر استخوان ران خارج میگردد.

در مرحله بعد پزشک جراح ارتوپد در داخل حفره تراشیده شده استابولوم یک کاسه فلزی و یا پلاستیکی قرار داده و بر روی باقیمانده گردن استخوان ران یک سر فلزی را قرار میدهد و این دو را در درون هم جای میدهد تا مانند یک مفصل حرکت کنند و به این طریق مفصل مصنوعی لگن در محل خود جای میگیرد.

تعویض مفصل ران چه کمکی به بیمار میکند

عمل جراحی تعویض مفصل ران میتواند درد مفصل ران در ناحیه لگن را از بین ببرد. عمل جراحی تعویض مفصل ران میتواند محدودیت حرکتی مفصل ران را تا حدود زیادی مرتفع کند و کوتاهی پا را بطور کامل و یا تا حدود زیادی برطرف کند. این عمل جراحی همچنین میتواند لنگش بیمار را به نحو چشمگیری بهبود بخشد.

 

 

منبع: ایران ارتوپد

 

رگ به رگ شدن چیست؟

رگ به رگ شدن عضله و پارگی تاندون از متداول ترین آسیب هایی است که همواره یک ورزشکار را تهدید می کند. مجموعه سئوال و جواب های زیر می تواند اطلاعات مفیدی را در این زمینه برای شما در برداشته باشد.

رگ به رگ شدن تاندون ها

رگ به رگ شدن چیست ؟

جراحاتی که در ناحیه رباط (بافت هایی که دو استخوان را در ناحیه مفاصل کنار یکدیگر نگهداری می کند) رخ می دهد و معمولآ منجر به کشش یا پارگی رباط می شود، رگ به رگ شدن نامیده می شود.


چه چیزی باعث رگ به رگ شدن می شود؟

عوامل زیادی باعث این نوع از جراحت می شود. افتادن یا پرت شدن، پیچ خوردن مفاصل، ضربه خوردن و ... هر عاملی که باعث شود یک مفصل از حالت عادی خود خارج شود.

این نوع از جراحات اغلب در ناحیه بازو، پا و زانو برای ورزشکاران بوجود می آید.


متداول ترین نوع رگ به رگ شدن کدام است؟

اغلب اوقات این مشکل در قوزک پای ورزشکاران بوجود می آید. همچنین برای ورزشکارانی که حرکات پرشی دارند و روی دست فرود می آیند، ممکن است برای مچ دست نیز چنین مشکلی به وقوع پیوندد. ورزشکاران ورزش هایی مانند اسکی یا والیبال و ... نیز معمولآ به این مشکل در ناحیه شست دست دچار می شوند.


علائم ابتلا به این جراحت چیست؟

- درد

- ورم

- کبودی

- عدم امکان استفاده از مفصل صدمه دیده

شدت هر یک از این علائم به عمق جراحت بستگی دارد که می تواند از ملایم تا سخت باشد.

در موارد آسیب دیدگی پیشرفته لازم است که شخص برای درمان و ورزش، به پزشک فیزیوتراپ مراجعه کند.

باید دقت کرد که هرگز قبل از بهبودی کامل، ورزش را آغاز نکنیم، چرا که ممکن است وضعیت بدتری برای ناحیه آسیب دیده بوجود بیاوریم.



منبع: تبیان

درمان های رایج سرماخوردگی

 

هرساله با شروع فصل پائيز و کاهش دماي هوا در نيمکره شمالي، ميزان شيوع سرماخوردگي افزايش مي‌يابد....

 

به طور متوسط، کودکان در هرسال 10-6 بار دچار سرماخوردگي مي‌شوند، گرچه در بعضي از بچه‌ها حتي تا 12 بار در سال نيز سرماخورگي رخ مي‌دهد. به طور متوسط، اغلب بالغين به طور متوسط 3-2 بار دچار سرماخوردگي مي‌شوند و در اين ميان بالغيني که بيشتر در تماس با کودکان هستند، به دفعات بيشتري سرماخوردگي را تجربه مي‌کنند. مبتلايان به آسم بيشتر در معرض خطر سرماخوردگي هستند. درگيري سيستم ايمني، مي‌تواند توجيهي قابل‌قبول در اين خصوص باشد. از طرف ديگر نتايج مطلوبي که با استفاده از ويتامين C حاصل مي‌شود، حاصل تحريک سيستم ايمني است.

در ايالات متحده، در هر سال سرماخوردگي عامل بيش از 22 ميليون روز غيبت از مدرسه است. والدين کودکاني که کوچکتر هستند و توانايي مراقبت از خود را ندارند نيز مجبورند از کارفرمايان خود مرخصي گرفته يا غيبت کنند تا بتوانند از کودکانشان مراقبت نمايند. ميزان آسيبي که اين بيماري براي نظام مالي، نظام بهداشت و درمان، نظام آموزش و ....دربردارد به واسطه جنبه‌هاي مختلف آن قابل محاسبه دقيق نيست، اما بديهي است اين ميزان آنقدر زياد است که توجه زيادي را طلب مي‌کند.

قبلا تصور مي‌شد که ذرات تنفسي آلوده به ويروس عامل بيماري، بيش از سه ساعت در محيط باقي نمي‌ماند، اما مطالعه جديدي که در دانشگاه ويرجينيا انجام شده است، نشان مي‌دهد که اين ذرات مي‌توانند براي مدت يک روز يا بيشتر فعال باقيمانده و موجب انتقال رينوويروس‌ها شوند. با توجه به اينکه در طي فصل سرما 59% سطوح آلوده به رينوويروس‌ها مي‌شوند، لزوم توجه به بهداشت فردي بيشتر از پيش اهميت خود را نمايان مي‌سازد.

جستجو جهت درمان در سردسته علل مراجعه به مطب پزشکان است؛ هرچند پزشکان هم اقدامات اندکي جهت درمان اين بيماري مي‌توانند انجام دهند.

روش‌هاي درماني مختلف، موضوعي مورد بحث است. انواع درمان‌هاي سنتي و خانگي وجود دارد که مطالعات متعددي در خصوص اثربخشي آنها انجام شده است. گياهاني نظير اکيناسه، عصاره شمعداني، چيزوکيت و عسل از درمان‌هايي بوده‌اند که از ديرباز مردم از آنها براي درمان علائم سرماخوردگي استفاده مي‌کرده و در حال حاضر نيز طرفداراني دارند. آنتي‌هيستامين‌ها، پسودوافدرين، فنيل‌افرين، سولفات روي‌، کورتيکواستروئيدهاي داخل بيني، کدئين، شستشوي بيني با آب‌نمک يا سالين و استنشاق بخار نيز از داروها و روش‌هايي هستند که پزشکان به طور معمول براي بيمارانشان تجويز مي‌کنند.

براي اين بيماري آنتيبيوتيک‌ها غيرموثر هستند و نبايد براي پيشگيري يا درمان تجويز گردد که البته متاسفانه گاهي براي بيمارن تجويز مي‌شوند و جز بالا بردن گونه‌هاي مقاوم باکتري‌ها، حاصل ديگري را در برندارند.

در اين شمارة نوين پزشکي، مقاله مروري را مطالعه مي‌نماييد که به تفضيل در خصوص هريک از اين درمان‌ها و اثربخشي آنها با توجه به مطالعاتي که رويشان انجام شده است به بحث مي‌پردازد و پاسخي مبتني برشواهد در خصوص سودمندي يا بي‌تاثير بودن انواع روش‌هاي درماني و داروهاي معمول به ما مي‌دهد.


منبع: نوین پزشکی

درمان های رایج در آبله مرغان



در درمان آبله مرغان با توجه به علائم و شدت آنها، دسته های مختلف دارویی توصیه می گردند، ما در این مطلب بخشی از داروهای رایج در درمان آبله مرغان را لیست کرده ایم:

۱- تب بر ها:

تب ممکن است کمی قبل از بروز ضایعات جلدی شروع شود، یکی از داروهای توصیه شده برای کنترل تب و کاستن درد استامینوفن است، در بزرگسالان قرص ۳۲۵ میلی گرمی را می توان بین ۴-۶ساعت یک بار (با توجه به شدت علائم) تجویز کرد. 

۲- آنتی هیستامین ها:

آنتی هیستامین ها می توانند به دو صورت موضعی و خورکی (یا هر دو همزمان) به کار روند، با توجه به شدت بیماری میتوان از شربت  دیفن هیدرامین و هیدروکسی زین در اطفال و قرصکلرفنیر آمین، هیدروکسی زین یا دیگر انواع آنتی هیستامینها در بزرگسالان استفاده کرد.

می توان از محلول یا پماد کالامین-دی هم بصورت موضعی در مناطق ملتهب تر استفاده کرد (بهتر است در مناطقی که در مرحله قبل از بروز وزیکول/تاول  هستند استفاده شود.)

۳- ضد ویروسها:

هرچند آبله مرغان منشاء ویروسی دارد، اما استفاده از داروهای ضد ویروس در موارد ابتلا به آبله مرغان چندان توصیه نشده است. اما در افرادی که داراری ضعف ایمنی هستند، سالمندان و کودکان و بزرگسالانی که علائم شدیدی دارند، با تشخیص پزشک می توان از ضدویروسها هم استفاده کرد. دوزاژ و اشکال این ضد ویروسها به این شرح است:

آسیکلوویر (تزریقی۲۵۰ م گ – قرص ۲۰۰ و ۴۰۰ میلی گرمی-پماد چشمی – پماد جلدی) در کودکان حدود ۵mg/kg و در بالغین نیز بسته به شدت بیماری از ۵ تا ۱۰mg/kg هر ۸ ساعت برای ۷ تا ۱۰ روز

ویدارابین (در موراد شدیدتر، در اشکال تزریقی و پماد های جلدی و چشمی) در موارد شدید به میزان ۱۰mg/kg/day بصورت آهسته انفوزیون میشود (برای موارد  بستری بیمارستانی)

آمانتادین (کپسول۱۰۰ م گ) در بالغین ۱۰۰ میلی گرم هر ۱۲ ساعت تا دو هفته

۴- محلولهای خشک کننده:

برخی محلولهای نظیر آب دالیبور می توانند برای کمک به ترمیم و ضدعفونی وزیکولها و جراحات سطحی به کار روند. این محلولهای نباید در مجاورت مخاطات استفاده شوند.

۵- استراحت و ایزولاسیون:

فرد مبتلا به آبله مرغان (مخصوصا اگر بزرگسال باشد) باید به خوبی استراحت کند و از تماس با اطرافیان بویژه کسانی که سابقه ابتلا به آبله مرغان ندارند و مخصوصا افراد دارای ضعف ایمنی و  خانمهای باردار پرهیز کنند. مدت ایزولاسیون حدود یک تا دو هفته در نظر گرفته می شود.

>>> در موراد شدید ممکن است نیاز به استفاده از ایمونوگلوبینهای تزریقی باشد.


واکسیناسیون:

واکسیناسیون در موارد زیر توصیه میشود:

- اطفال ۱۲-۱۸ ماهه بدون سابقه ابتلای قبلی

-  بزرگسالانی در موارد تماس پرخطر(پرسنل درمانی، خانواده بیماران، محیطهای شلوغ آموزشی یا نظامی)

- خانمهای غیر حامله که قصد بارداری دارند (با فاصله حداقل یک ماه قبل از بارداری)

- افرادی که قصد مسافرت به خارج از کشور و مناطق پرخطر دارند.



منبع: وبلاگ دکتر حیدریان

صدمات ناشي از ضربه بر ستون مهره ها

 

صدمات ناشي از ضربه بر ستون مهره ها

 

مهارت براي تشخيص شدت آسيب هايي که در فعاليت هاي ورزشي بر ستون فقرات وارد مي شود از اهميت ويژه اي برخوردار است.

 

صدمات وارد بر ستون فقرات داراي علائمي است که بلافاصله قابل تشخيص مي باشند ، علائم آسيب هاي ستون فقرات به قرار زير است :

 

1 - ممکن است در يک طرف و يا هر دو طرف ستون فقرات اسپاسم ايجاد شود. اگر اسپاسم در يک طرف ستون فقرات ايجاد شود، ورزشکار بدن خود را به همان طرف خم مي کند.

 

2 - وجود يک نقطه حساس در موضع صدمه ديده.

 

3 - ايجاد درد موضعي و يا انتشار درد در ناحيه پايين کمر و سیاتیک پا، اگر فعاليت ورزشي ادامه يابد درد مزبور تشديد مي شود (در طول عصب سياتيک). درد ممکن است بطرف يک يا هر دو پا انتشار يابد.

 

 

 

4 - بدليل درد و اسپاسم ، در پايين کمر حرکت محدود مي شود. علاوه بر علائم فوق که مشخص کننده صدمات پايين کمر بودند ، از آزمايشاتي نيز مي توان استفاده کرد.

 

 

 

آزمايش در حال ايستاده

 

ورزشکاري که مبتلا به صدمه پايين کمر است ، هنگامي که بر روي دو پا مي ايستد علائمي در او آشکار مي شود. او ممکن است از ضعف ساقها و درد پايين کمر شکايت داشته باشد يا ناحيه پايين ستون فقرات از تحرک کافي برخوردار نباشد.

 

 

 

آزمايشات نشسته

 

1 -  ورزشکار روي يک صندلي در انتهاي آن مي نشيند و کف پاها را بر روي زمين قرار مي دهد سپس بالاتنه را به طرف جلو خم کرده و سعي در لمس کردن پاشنه هاي پاي خود توسط انگشتان دست مي نمايد. اگر در ناحيه پايين کمر اسپرين اتفاق افتاده باشد ، ورزشکار به هنگام خم کردن بالاتنه بطرف جلو احساس درد خواهد کرد. اگر ديسک بين مهره صدمه ديده باشد ، خم کردن بالاتنه بطرف جلو غيرممکن خواهد بود.

 

 

 

2 - همانند حالت قبل ، ورزشکار بر روي يک صندلي در انتهاي آن مي نشيند و پاها را بر روي زمين قرار مي دهد. در چنين حالتي سعي در به چرخش درآوردن ستون فقرات در يک جهت و آنگاه در جهت ديگر مي نمايد (دو پا بايد ثابت باشد). اگر صدمه اي در پايين ستون مهره ها وجود داشته باشد، در آن ناحيه احساس درد خواهد شد.

 

 

 

 3- ورزشکار به نحوي روي ميز به پشت دراز مي کشد که هر دو ساق در انتهاي ديگر ميز آويزان شود. در اين حالت ورزشکار به آرامي مفصل لگن مربوط به ناحيه اي که صدمه خورده است را به روي شکم خم مي کند ، اگر قسمت پايين ستون مهره ها دچار صدمه شده باشد ، هنگام خم کردن مفصل لگن ، در پايين ستون مهره ها درد احساس خواهد شد.

 

منبع: وبلاگ دکتر دقاق زاده

 

مراقبت از مفاصل

روش های مراقبت از مفاصل در برابر آسیب ها و انواع بیماری ها :


همه ما می دانیم که منظور از مفاصل محل اتصال دو استخوان است و ساختار ویژه آن به ما این امکان را می دهد که زانو، مچ دست و... را خم و راست کنیم.

برای اطرفیان خود دست تکان دهیم، سر خود را به اطراف حرکت دهیم. این عملکردهای قابل توجه محصول فعالیت این بخش حساس بدن است و سلامت آن مسلما حائز اهمیت می باشد. 

بافت نرم مفاصل از جمله غضروف و مایع مخصوص سینویوم در این محل تشکیل لایه ای را می دهند که از سائیده شدن سر استخوانها در این محل ممانعت به عمل آید. به مرور افزایش سن آسیب پذیری مفاصل بیشتر می شوند و حتی بد نشستن و یا برداشتن بار بیش از اندازه باعث آسیب آن می شود و به این ترتیب التهاب و سایر مشکلات مفاصل بروز می کند.

در این مقاله سعی شده به شرح بعضی از موثرترین روش های حفاظت از مفاصل در برابر انواع آسیب ها و بیماری ها به طور مختصر بپردازیم. بهترین روش برای مراقبت از مفاصل حفظ قدرت و سلامت ماهیچه ها، استخوان و رباط ها می باشد و بهترین روش برای رسیدن به این هدف عبارتند از:

1. مراقبت از وزن مناسب:

وزن خود را کنترل کنید، این بهترین کمک برای حفظ سلامت مفاصل شماست. 
از جمله مهمترین مفاصلی که وزن شما را تحمل می کنند عبارتند از: زانوها، استخوان لگن و کمر. شاید به همین خاطر است که اغلب مشکلات مفصلی نیز در همین نواحی بروز می کند. به موازات افزایش وزن و به مرور زمان فرسودگی مفاصل دو چندان می شود. در حالی که کاهش وزن، فشار وارد به این نواحی را در حد قابل توجهی کاهش می دهد.

2. تحرک و ورزش را فراموش نکنید:

ورزش موجب کاهش وزن می شود، تحقیقات نشان می دهد که تمرینات ایروبیک باعث کاهش التهاب مفاصل می شود. از طرفی عدم تحرک، اعتیاد به کامپیوتر و تلویزیون باعث بروز  درد مفاصل می شود. عدم تحرک به معنای سفت و سختی مفاصل است. پس تحرک را فراموش نکنید.

3. تقویت ساختمان ماهیچه ای:

ماهیچه های قوی محافظ مفاصل هستند، اگر ماهیچه کافی ندارید و به اندازه کافی قوی نیستند، به مفاصل ضربه و فشار وارد می کنید، به خصوص زانوها که باید تمام وزن بدن را تحمل کنند. ورزش های ویژه قدرتی به ساختمان سازی ماهیچه ای کمک به سزایی می کند.

4. ماهیچه های شکمی و بخش مرکزی بدن را تقویت کنید:

اختصاص ورزش های ویژه برای تقویت این بخش لازم است. تقویت ماهیچه های شکمی نیز باعث حفظ تعادل می شود و از آسیب به مفاصل جلوگیری می کند.

5. محدودیت ها و ناتوانی های خود را بشناسید:

بعضی از فعالیت ها و ورزش ها برای بعضی از مفاصل سخت و آسیب رسان است و بنابر این ممکن است بعد از انجام آن احساس درد کنید. به طور کلی گفته می شود که چنانچه بعد از انجام تمرینات بیش از 45 دقیقه درد در نواحی فعال احساس کردید باید در دفعات بعدی به طور سبک تر و ملایم تر اجرا کنید. این دردها به این معنا است که مفاصل شما بیش از اندازه در هنگام ورزش تحت فشار بوده است و این هدف ما نیست.

6. مراقب وضع و یا فرم بدن خود باشید:

خمیدگی و عدم استواری برای مفاصل خوب نیست. سعی کنید چه در حالت نشسته و چه در حالت ایستاده، استواری و راست قامتی خود را حفظ کنید. این حالت استوار موجب حفاظت از مفاصل گردن تا زانو می شود. حتی در هنگام حمل اشیا نیز استواری خود را حفظ کنید. مثلا اگر کوله پشتی به دوش دارید روی دو شانه خود وزن آن را توزیع کنید.

7. از یخ استفاده کنید:

یخ نقش به سزایی در کاهش درد مفاصل دارد. از تورم و درد مفاصل می کاهد. اگر در بخش مفاصل دچار زخم و جراحت شدید، از کیسه یخ به مدت کمتر از 20 دقیقه استفاده کنید.البته توجه داشته باشید یخ را در پارچه یا کیسه قرار داده و روی مفاصل بگذارید.

8. تغذیه مناسب:

تغذیه مناسب و سالم به حفظ سلامت استخوان ها کمک می کند. در رژیم غذایی روزانه خود به قدر کافی از غذای کلیسم دار تناول کنید. به عنوان مثال ماست، کلم بروکلی و ساده و انجیر سرشار از کلیسم است. بعلاوه ویتامین C در کاهش احتمال پوکی استخوان نقش موثری دارد، پس از خوردن پرتقال که سرشار از ویتامین C است غافل نشوید.


منبع: وبلاگ دکتر حیدریان

روشهای جدید درمان درد


روشهای جدید درمان درد- بهترین درمان درد

با بكارگيري از امكانات متنوع تشخيصي و درماني و با هدف تشخيص و درمان سندرومهاي درد حاد و مزمن در عاليترين سطح علمي و فن آوري و با همكاري علمي و تحقيقاتي با مراكز عمده فعال در اين زمينه در كشورهاي پيشرفته جهان خدمات مختلفي را در كنترل و درمان درد می توان ارائه داد. 

عناوين اين روشها به شرح زیر است :

  • تجويز داروهاي تسكين درد متناسب با شرايط بيماران از طريق انواع كاتترها و پمپ هاي تزريق  Patient-controled analgesia (PCA) به منظور کاهش درد
  • انجام بلوك هاي عصبي محيطي و مركزي با و يا بدون كارگذاري كاتتر ( اپيدورال ، اينتراتكال و اعصاب محيطي ) و پمپ تزريق PCA  براي كنترل درد
  • انجام روشهاي مداخله گرانه اينترونشنال با کمک تصویربرداری فلوروسكوپي ( برای مشاهده محل هدف ) در اتاق عمل مانند بلوك هاي گانگليون و شبكه هاي سمپاتيك شامل بلوك يا نوروليز شبكه سلياك ، هيپوگاستريك و ايمپار جهت كنترل دردهاي شكمي و اندام تحتاني ( بيماريهاي وازواسپاستيك عروقي ) و دردهاي سرطاني ( كانسر معده ، كولوركتال و پانكراس ) و بلوك گانگليون ستاره اي در كنترل دردهاي سرطاني و غير سرطاني سر و گردن و اندام فوقاني (كازالژي ،رينود ، هيپرهيدروزيس و نورالژي هرپتيك ).
  • بلوك مفصلي شامل بلوك و نوروليز عصبي  Medial branch  جهت كنترل درد مفاصل فاست  (کمردرد ناشی از آرتروز) با استفاده از تكنولوژي راديو فركانس و تزريق داخل مفصلي تحت هدايت روشهاي تصوير برداري.
  • نوروليز (تخریب رشته های عصبی) اپيدورال و اينتراتكال در كنترل دردهاي سرطاني ( كولوركتال ) و غير سرطاني شكم و اندام تحتاني.
  • نوروليز(تخریب رشته های عصبی) اعصاب محيطي و مركزي در كنترل دردهاي سرطاني ( كانسرهاي اوليه و متاستاتيك ) و غير سرطاني ( انواع نورالژي ها ) از طريق داروهاي تخریب کننده عصب (نوروليتيك) و راديوفركانس.
  • استفاده از روشهاي غير تهاجمي مانند طب سوزني ، TENS  و ليزر براي كنترل درد
 

منبع: کنترل درد

آناتومی و فیزیولوژی درد


 
درد عبارت است از احساس ناخوشایند یک موجود زنده که معمولا به علت تحریک پایانه های عصبی آزاد ایجاد می گردد و این تحریک ها ناشی از عوامل آسیب رسانی است که موجود زنده را وادار می سازد تا از آن عوامل دوری کند. دوری از این عوامل آسیب رساننده بیشتر به دلیل احساس ناخوشایندی است که در فرد ایجاد می شود نه تفسیر یک محرک آسیب رسان.


 

پایانه های عصبی آزاد (Free nerve endings)

 

پایانه های عصبی آزاد، گیرنده های فاقد کپسول و میلین هستند که تقریبا در اکثر نواحی بدن یافت می شوند. این گیرنده ها به تحریکات مکانیکی، دما (گرما یا سرما) و مواد شیمیایی مضر پاسخ می دهند. فیبر عصبی آنها درد را به سیستم عصبی مرکزی انتقال می دهد تا از آسیب بیشتر بافتی جلوگیری گردد. بنابراین انتهاهای عصبی آزاد، گیرنده های درد هستند که نوسیسپتور (Nociceptor) نامیده می شوند.

برخی از نواحی بدن که دارای انتهاهای عصبی آزاد هستند:

پوست

عضلات

تاندون ها

پریوست

رباط ها

کپسول مفصلی

جدار شریان ها

غشاء های مخاطی و سروزی

احشاء (مانند قلب، معده، روده باریک، روده بزرگ، مجاری صفراوی و رحم)

مننژ (پرده های مغز و نخاع)

داس و چادرینه جمجمه

 

علل درد (Causes of pain)

 بعضی از عوامل مهم تحریک گیرنده های درد یا فیبرهای درد عبارتنداز:

اسپاسم های عضلانی

اسپاسم های عروقی

ضایعه بافت به هر علتی که ممکن است درارتباط با موارد زیر باشد:

ایسکمی (کاهش خونرسانی بافت)

فعالیت های شدید بدنی

تغییرات دمای شدید

ضایعه مستقیم بافت

تومورها

خونریزی

به علت یک بیماری خاص

عفونت

اسکار بافتی و چسبندگی ها

سوختگی ها

التهاب

گیرافتادن اعصاب محیطی


انواع گیرنده ها و محرک های درد

برخی از گیرنده های حساس به درد (نوسیسپتورها) که دارای انتهاهای عصبی آزاد هستند شامل:

گیرنده های درد مکانیکی (Mechanical nociceptor) که به آسیب مکانیکی بافت یا فشار مکانیکی شدید پاسخ می دهند.

گیرنده های درد دما (Thermal nociceptor) به تغییرات بسیار شدید دما حساس هستند که خود به دو دسته تقسیم می شوند:

گیرنده های درد گرما (Heat nociceptor)

گیرنده های درد سرما (Cold nociceptor)

گیرنده های درد شیمیایی (Chemical nociceptor) به مواد شیمیایی مختلف واکنش نشان می دهند. برخی از این مواد ممکن است هیستامین، پروستاگلاندین ها،سروتونین، آنزیم های پروتئولیتیک، برادی کنین و یون های پتاسم باشد.

نکته ای که باید توجه داشت این است که بیشتر گیرنده های درد به بیش از یک نوع محرک درد حساس هستند.

تحریک پایانه عصبی آزاد توسط عوامل مختلف در شکل زیر (نورون دوم جهت صعود به مغز در نخاع به طرف مقابل می رود):

 

فیزیولوژی درد- حس درد- انواع گیرنده ها و محرک های درد

بعضی از مواد شیمیایی همانند آنزیم های پروتئولیتیک به طور مستقیم به انتهاهای عصبی آزاد صدمه می زنند، درحالی که موادی چون برادی کنین و برخی از پروستاگلاندین ها بدون اینکه ضایعه ای در گیرنده ها ایجاد کنند، فقط موجب تحریک بسیار شدید آنها می گردند.


 

انواع درد (Types of pain)

 

درد را می توان به دو نوع اصلی تقسیم کرد:

درد حاد (Acute pain) یا درد سریع (Fast pain)

درد مزمن (Chronic pain) یا درد آهسته (Slow pain)

درد حاد (Acute pain): این نوع از درد به نام های دیگری چون درد سوزنی، تیز و الکتریکی نیز شناخته می گردد. مدت زمان ایجاد درد حاد پس از اثر یک محرک درد، یک دهم ثانیه است. فیبرهای A-دلتا در هدایت درد سریع یا حاد نقش دارند. بریدگی پوست، فرو رفتن یک شئ تیز در آن و شوک الکتریکی در ناحیه پوست مثال هایی از عوامل ایجاد درد حاد هستند. معمولا در بافت های عمقی این نوع از درد احساس نمی شود.

درد مزمن (Chronic pain): نام های دیگری که برای این نوع از درد به کار می رود شامل درد آهسته، سوزشی، تهوع آور و مبهم است. شروع درد آهسته پس از اثر محرک درد، بعد از یک ثانیه یا بیشتر است. از ویژگی های دیگر درد آهسته این است که با گذشت زمان، شدت آن افزایش می یابد. فیبرهای C در انتقال درد آهسته نقش دارند. درد آهسته ممکن است تقریبا در هر نوع از بافتی همانند پوست، عضلات، مفاصل، احشاء (معده، قلب، روده، کلیه ها و ...) ایجاد شود.

 


 

منبع:برزکار