انواع آسیب های ستون فقرات

۱-درد سیاتیک: گاهی هسته دیسک از طریق ترک های موجود در دیسک خارج می شود و روی نخاع یا ریشه های نخاعی فشار می آورد. معمولا در این موارد کمردرد خفیف است و مشکل بیمار درد یا خواب رفتن یک یا هر دو اندام تحتانی (پا) است. اگر فشار وارده بر این ساختمان ها خیلی شدید باشد می تواند سبب فلج، بی حسی یا اختلال در کنترل ادرار یا مدفوع گردد .

۲-آرتروز ستون فقرات: پیرشدن ستون فقرات می تواند سبب ایجاد درد شود. در این موارد بیمار پس از مدتی بی حرکتی (خصوصا پس از خواب) احساس سفتی و خشکی در ستون فقرات دارد .

۳-تنگی کانال نخاع: می تواند سبب کمردرد یا انتشار به یک یا هر دو اندام تحتانی (پا) شود. معمولا بیماران از درد درهنگام ایستادن و راه رفتن شکایت دارند. این درد با نشستن بهبود می یابد.

۴-اختلال در مفاصل کوچک ستون فقرات: مهره ها توسط دیسک و مفاصل کوچکی به نام فاست (facet ) به همدیگر متصل می شوند. این مفاصل به علل مختلفی ممکن است دردناک شوند. درد این مفاصل نیز شبیه درد دیسک است (در کمر حس می شود و ممکن است به یک یا هر دو اندام تحتانی انتشار یابد). مهمترین علل دردناک شدن این مفاصل عبارتند از آرتروز و اختلال عملکرد.



۵-رگ به رگ شدگی (sprain/strain ): همانطور که گفته شد رباط ها و عضلات مهره ها را روی یکدیگر حفظ می کنند. گاهی به علت ضربه مستقیم یا برداشتن جسم سنگین، این رباط ها یا عضلات دچار کشیدگی می شوند و ایجاد درد می کنند.

۶-پوکی استخوان : پوکی استخوان در حقیقت کاهش تراکم استخوان هاست. استخوان های پوک در معرض شکستگی های بسیار کوچک هستند و این شکستگی ها درد شدیدی ایجاد می کند. احتمال پوکی استخوان در خانم ها چهار برابر مردان است.

۷-اختلالات شکل ستون فقرات: ناهنجاری های شکل ستون فقرات مثل اسکولیوز، کیفوز و لوردوزمی توانند سبب کمردرد شوند.

منبع: وبلاگ درمان بدون جراحی

فشار یا ضربه‌ها‌ ممکن است باعث فتق(بیرون‌زدگی) دیسک‌های بین‌ مهره‌های ستون فقرات شوند.

در این حالت دیسک‌ها، بالشک‌های نرم میان مهره‌ها، از جای خود بیرون می‌زنند و بر روی ریشه‌های عصبی اطراف ستون فقرات فشار می‌آورند.

برخی از علائم فتق دیسک بین‌مهره‌های کمر اینها هستند:

• کمر درد

• درد در باسن که سمت ران یا هر دو ساق پا تیر می‌کشد.

• دردی که در ضمن فعالیت بدتر و با استراحت بهتر می‌شود.

• دردی که با سرفه،عطسه،نشستن،رانندگی‌کردن، یا به جلو خم‌شدن بدتر می‌شود.

منبع: همشهری آنلاین

ایجاد استخوان‌های محکم در سنین جوانی مهم است تا از مشکلات بعدی در سنین بالا جلوگیری شود.

این توصیه‌ها را برای حفظ سلامت استخوان‌ها در سنین مختلف به یاد داشته باشید:

بین 10 تا 20 سالگی : 1300 میلی‌گرم کلسیم در روز با خوردن غذاهای غنی از کلسیم مانند پنیر و سبزی‌های دارای برگ سبز دریافت کنید. دست کم سه لیوان شیر در روز بنوشید.

بین 20 تا 35 سالگی : باید دست کم روزانه 1000 میلی‌گرم کلسیم دریافت کنید. ورزش‌هایی مانند دویدن آهسته یا پیاده روی به استحکام استخوان‌ها کمک می‌‌‌کند.

بین 35 تا 50 سالگی : هنوز به دریافت روزانه 1000 میلی‌گرم کلسیم نیاز دارید، چرا که ممکن است کاهش تراکم استخوان از قبل آغاز شده باشد. با پزشک خود در مورد لزوم انجام تراکم‌سنجی استخوان مشورت کنید.

50 سالگی و بالاتر : اطمینان حاصل کنید که حداقل روزانه 1000 میلی‌گرم کلسیم دریافت می‌کنید و دست کم 30 دقیقه ورزش سه بار در هفته یا بیشتر انجام می‌دهید. همچنین پزشکتان ممکن است مکمل ویتامین D برای شما تجویز کند.

منبع: وبلاگ دکتر حیدریان

کمکهای اولیه برای تمام آسیب های اسکلتی (شکستگی , دررفتگی و پیچ خوردگی) یکسان است و شامل مراحل زیر می باشد:

۱- با حفظ خونسردی , صحنه حادثه را ارزیابی و درخواست کمک می کنید .

۲- وضعیت تنفسی و هوشیاری مصدوم را کنترل کنید .

۳- تمامی زخم های باز را با گاز استریل بپوشانید و خونریزی را کنترل کنید .

۴- اگر آسیب یا علامت واضحی وجود ندارد , ولی مصدوم از درد شکایت دارد, همیشه مبنا را بر وجود شدیدترین آسیب اسکلتی یعنی شکستگی بگذارید و اقدامات لازم را انجام دهید .

۵- از اقدام برا ی جا انداختن موارد شکستگی یا در رفتگی به شدت پرهیز کنید . به علاوه اگر سر استخوان شکسته از زخم بیرون زده است , سعی در فرو بردن آن به درون زخم نداشته باشید , بلکه آن را با روش مناسب , پانسمان و بانداژ کنید و سپس عضو صدمه دیده را با روش صحیح آتل بندی و بی حرکت کنید .

معاینه دستگاه اسکلتی – عضلانی

علائم و نشانه های آسیب به دستگاه اسکلتی – عضلانی

۱- درد در محل آسیب

۲- زخم باز یا بسته

۳- تورم شدید

۴- تغییر شکل عضو صدمه دیده

۵- دردناک بودن محل آسیب هنگام لمس ( حساسیت به لمس )

۶- عدم توانایی یا عدم تمایل بیمار به حرکت دادن عضو

توجه : دربرخی موارد شکستگی که شدت ضربه باعث جداشدن دو قطعه استخوان از یکدیگر می گردد , ممکن است علامت دیگری نیز علاوه بر علائم یاد شده وجود داشته باشد , که این علامت شنیدن صدای سائیده شدن دو انتهای شکسته ی استخوان به یکدیگر یا احساس این حالت توسط خود است . این علامت به هنگام حرکت دادن عضو صدمه دیده توسط خود مصدوم یا دیگران ایجاد می شود و به طور معمول با درد بسیار شدیدی نیز همراه است . اما به هیچ وجه نباید از حرکت دادن عضو آسیب دیده و ایجاد چنین صدایی برای تأیید وجود شکستگی استفاده کرد .دراین حالت احتمال صدمه به عروق , اعصاب , ماهیچه و دیگر بافت های اطراف استخوان شکسته بسیار زیاد می باشد و به همین علت باید عضو صدمه دیده را در اسرع وقت آتل بندی و بی حرکت کرد .

معاینه دستگاه اسکلتی – عضلانی

۱- معاینه ی عمومی بیمار از نظر آسیب سایر قسمتهای مهم بدن مطابق روش ارزیابی بیمار

۲- معاینه اندام آسیب دیده

۳- بررسی گردش خون و حس در اندام آسیب دیده ( پر شدگی مویرگی )

معاینه اندام آسیب دیده:

امدادگر ابتدا باید اندام را به طور کامل مشاهده و بررسی و شکل آن را با اندام طرف مقابل مقایسه کند . برای این کار ابتدا لباس های روی اندام را از محل درز لباس باز یا قیچی کنید و سپس آنها را از روی اندام صدمه دیده کنار بزنید . به هیچ وجه سعی در خارج کردن یا در آوردن لباس مصدوم به روش معمول را نداشته باشید زیرا ممکن است باعث تشدید صدمه به مصدوم شود .

 در مشاهده به دنبال علائم و نشانه های زیر بگردید :

۱- زخم باز

۲- زخم بسته یا کبودی

۳- تغییر شکل

۴- تورم

وجود هر کدام از این علائم را بعنوان آسیب قلمداد کنید و کمک های اولیه مناسب را انجام دهید . برای معاینه ی سایر قسمت های مشکوک , اندام را از بالا تا پایین به صورت حلقوی و یا دو دست به ملایمت فشار دهید . احساس هرگونه درد به هنگام لمس , راهنمای مهمی جهت شک به امکان وجود آسیب است .

در مورد حس اندام از بیمارسوال کنید . آیا احساس مورمور شدن یا کرختی دارد ؟ این علائم می تواند نشانه آسیب یا عصب خونرسانی اندام باشد . اگر در نهایت هیچ کدام از علائم یا شده مشاهده نشد , از بیمار بخواهید تا اندام را به آرامی و با احتیاط حرکت دهد . بروز درد به هنگام حرکت دادن عضو نیز می تواند نشانه ی وجود صدمه و آسیب اسکلتی باشد .

توجه : در صورت وجود هر کدام از علائم یاد شده از تکان دادن عضو یا درخواست از مصدوم برای حرکت دادن عضو به شدت پرهیز کنید .

وضعیت گردش خون و حس اندام آسیب دیده بوسیله عوامل زیر بررسی می شود :

۱- نبض اندام     

۲- پرشدگی مجدد مویرگی   

۳- رنگ و حرارت اندام     

۴- حس اندام     

۵- حرکت اندام

انواع آسیب های وارده به دستگاه عضلانی

در مواردی که شک به دررفتگی یا پیچ خوردگی نیز وجود دارد , باید درست مثل موارد شکستگی عمل کنید و اقدامات لازم جهت بی حرکت کردن عضو را انجام دهید . استفاده از کمپرس آب سرد از تورم بیشتر و درد می کاهد . به یا داشته باشید که در این موارد نیز آتل بندی و بی حرکت کردن عضو لازم است .

در کل بی حرکت کردن عضو آسیب دید هاصل مهم و اساسی در موارد شکستگی ها و دیگر آسیب های اسکلتی می باشد . برا یاین منظور از وسیله ای بنام آتل استفاده می شود .

شکستگی جمجمه , دنده ها , ستون فقرات , لگن و ران شکستگی های خطرناکی هستند که به مراقبت های ویژه نیاز داند .

شکستگی جمجمه می تواند با خونریزی داخل جمجمه ای یا ضربه مغزی همراه باشد . بنابراین باید سطح هوشیاری مصدوم , وضعیت تنفس و گردش خون , واکنش تقارن مردمک ها و حس و حرکت اندام ها را بررسی کرد و در صورت لزوم و کمک های اولیه مناسب را برا ی مصدوم انجام داد . در این موارد ثابت کردن سر و گردن را فراموش نکنید .

شکستگی دنده ها گاهی با آسیب به ریه , قلب , کبد یا طحال همراه است . به تنفس , نبض و فشارخون مصدوم توجه کنید و ه دنبال علائم خونریزی داخلی باشید .

شکستگی لگن و ران به علت مجاورت با رگ های خونی بزرگ همیشه با خطر خونریزی شدید داخلی و حتی مرگ مصدوم همراه هستند . همچنین خطر دیررس دیگر حرکت چربی در خون (آمبولی چربی) به دنبال این شکستگی ها ( به ویژه شکستگی استخوان ران ) و انسداد رگ های ریه است که معمولاً در عرض ۲۴ تا ۷۲ ساعت بعد از شکستگی روی می دهد و با سرفه , تنگی نفس , احساس بی قراری و اضطراب , تند شدن تنفس و نبض مصدوم و علائم شوک همراه است . آتل بندی و ثابت کردن سریع شکستگی ران بلافاصله پس از وقوع حادثه , احتمال بروز این عارضه ی خطرناک را تا حد زیادی کاهش می دهد .

لگن در برگیرنده اندام ها یادراری – تناسلی است و شکستن لگن خطر آسیب به این اندام ها را در بر دارد .

شکستگی مهره های ستون فقرات ( به ویژه مهره های گردنی ) از اهمیت بالایی برخوردار است و نیاز به مراقبتهای خاص دارد . بنابراین به علائم و نشانه های آسیب به ستون فقرات (مثل زخم , کبودی یا سایر علائم ضربه به سر , گردن و ستون فقرات , دردناک بودن ستون فقرات هنگام لمس , ضعف , فلج یا عدم توانایی در حرکت دادن اندام ها و از دست دادن حس یا مورمور شدن قسمتی از بدن در زیر ناحیه صدمه دیده ) توجه کنید .

نشانه‌ها و علائم شکستگی مهره کمر

شکستگی خفیف مهره‌های کمر ممکن است هیچ گونه نشانه‌ها و علائمی به همراه نداشته باشد. اما به طور کلی شکستگی مهره ممکن است با هر یک از علائم زیر همراه باشد:

درد ناگهانی و شدید یا تیر کشیدن کمر
کمر دردی که در هنگام ایستادن یا راه رفتن شدیدتر می‌شود.
وقوع اسپاسم‌های مداوم عضلات کمر
مشکل در دفع ادرار و یا مدفوع
ضعف شدید و ناگهانی دست‌ها یا پاها

در صورت لزوم کمک های اولیه زیر را برای مصدوم انجام دهید :

۱- مصدوم را در وضعیت ثابت نگه دارید و از هر گونه جابه جایی مصدوم به شدت پرهیز کنید .

۲- به سطح هوشیاری , راه هوایی , تنفس و گردش خون مصدوم توجه کنید . تنفس این بیماران ممکن است به صورت شکمی باشد (بالا و پایین آمدن شکم با هر بار تنفس )

۳- نبض , حس و حرکت اندام ها رابررسی کنید .

۴- کمکهای اولیه را برای سایر عوارض و صدمات جدی مصدوم را انجام دهید .

۵- جز برای انجام احیای قلبی –ریوی یا دور کردن مصدوم از محل ناامن و خطرناک , اقدام به جابجایی مصدوم نکنید .

۶- با کمک تخته کمری کوتاه یا بلند , ستون مهره های مصدوم را ثابت کنید .

۷-  تا رسیدن نیروهای امدادی به محل , از هرگونه جابه جایی مصدوم به شدت خودداری کنید و به ارزیابی مداوم و یادداشت علائم حیاتی وی ادامه دهید.

انواع آسیب های وارده به دستگاه اسکلتی

چگونه آسیب به استخوان ها ( دستگاه اسکلتی – عضلانی )

۱- ضربه مستقیم

۲- ضربه غیرمستقیم مانند افتادن روی بازو که باعث شکستگی ترقوه می شود .

۳- نیروی چرخشی : پیچ خوردن پا هنگام دویدن یا اسکی و آسیب به فاصل و شکستگی استخوان ها

انواع آسیب های وارده به دستگاه اسکلتی

۱- شکستگی   ۲- دررفتگی   ۳- پیچ خوردگی

انواع شکستگی

شکستگی باز : هرگاه در ناحیه ی دچار شکستگی زخمی وجود داشته باشد که با محل شکستگی استخوان مرتبط باشد , بطوری که باعث شود تا محل شکستگی با محیط بیرون ارتباط داشته باشد , به آن شکستگی باز اطلاق می شود . این مسئله باغث افزایش خطر عفونت در محل شکستگی می گردد .

شکستگی بسته :  در این نوع شکستگی ها علی رغم شکسته شدن استخوان پوست سالم است ( زخم بسته ) و به این علت شکستگی بسته نام دارد .

 در شکستگی باز به علت احتمال ورود میکروب امکان بروز عفونت های شدید بیشتر از شکستگی بسته می باشد .

 دررفتگی :

هرگاه دو سطح استخوانی که در محل مفصل روبروی هم قرار می گیرند بطور کامل یا ناقص از محل خود جابجا می شوند به این حالت دررفتگی گفته می شود . این حالت معمولاً با پارگی و آسیب به رباطهای نگه دارنده اطراف مفصل همراه است . حرکت دادن محل دررفتگی همانند شکستگی بسیار دردناک و گاهی غیر عملی است . برای پیشگیری از آسیب به اعصاب و رگهای خونی و همچنین کاهش درد مصدوم باید مانع از حرکت مفصل شوید (آتل بندی) .

پیچ خوردگی :

آسیبی است که به علت کشیده شدن بیش از حد رباط های محافظ مفاصل به وجود می آید . در موارد پیچ خوردگی نیز برای کاهش درد مصدوم و جلوگیری ار ایجاد آسیب بیشتر , باید در اسرع وقت اقدام به بی حرکت کردن عضو صدمه دیده کنید  (اتل بندی ).

منبع: وبلاگ دکتر شجاعی

شکستگی ستون فقرات،همیشه به عنوان یک صدمه وخیم شناخته می شود،و برخورد با آن باید کاملا با دقت انجام شود،زیرا ممکن است اسیب به نخاع را به همراه داشته باشد.

علائم

• مصدوم ممکن است از درد شدید پشت احساس ناراحتی کند.

• فرسودگی ،خستگی وعدم حرکت ، به مصدوم بگویید مچ دست و پا و انگشتان دست و پای خود را حرکت دهد.

• ممکن است مصدوم دست ها و پا ها را نتواند حرکت دهد،محدود شدن حرکت دست ها به علت شکستگی مهره های گردن و محدود شدن حرکت پاها به علت شکستگی مهره ی کمر می باشد،در صرتی که ضایعه ی عمومی در دست و پا نباشد.

• ممکن است حس زیر منطقه ی شکستگی از بین رفته باشد.

• مصدوم را حرکت ندهید مگر این که مجبور به این کار باشید.حرکت نابجا باعث فلج کامل شود.

کمک های اولیه

• به مصدوم بگویید که سعی در حرکت کردن نکند.

• نبض او را کنترل کنید.

• یکی از کمک کننده ها باید بالای سر مصدوم قرار گرفته و سر او را بگیرد (سر باید مستقیم باشد.)

• بالشتکهایی را در هر دو طرف تنه ی مصدوم قرار دهید.

• اگر مصدوم استفراغ می کند او را در وضعیت ریکاوری ستون فقرات قرار دهید.

• مطمئن باشید که راه تنفسی باز است.

• مصدوم را به بیمارستان برسانید.

وضعیت ریکاوری ستون فقرات به صورت زیر است:

• برای اجرای این کار به شش نفر نیاز است،یک نفر در بالای سر مصدوم قرار گرفته و بقیه فرمان می گیرند.

• سه نفر در یک طرف و دو نفر در طرف دیگر قرار می گیرند.

• در حالی که مصدوم دراز کشیده و دست مصدوم در بالا قرار گرفته،به سمت سه نفر کمک کننده مصدوم را می چرخانیم.

• بازوی همان دست را زیر سرش قرار می دهیم تا از گردنش محافظت کند.

• یک پای مصدوم را خم می کنیم بطوریکه زانویش روی زمین قرار گیرد.

• یک محافظ گردن برای مصدوم بکار ببرید.

هدف

بی حرکت نمودن ستون فقرات برای جلو گیری از صدمه ی بیشتر .

شکستگی پشت

• به مصدوم توصیه کنید که حرکت نکند و آرام باشد .

• پاهای مصدوم را نگه دارید و قوزک پای او را به شکل هشت لاتین باند پیچی کنید و یک باند پهن ، دور زانو ها و رانهای مصدوم بپیچید.

• علائم حیاتی بدن را کنترل کنید.

• با یک برانکار سفت و محکم مصدوم را به مراکز درمانی انتقال دهید.

• به مصدوم تو صیه کنید که حرکت نکند ، سر و گردن او را نیز نگه دارید تا کمک برسد .

• پوشش دور گردن مصدوم را باز کنید ویک گردنبند به طریقی که توضیح داده می شود ، بسازید و دور گردن مصدوم قرار دهید .

• روی گردن مصدوم یک پتو بکشید .

• اگر ناچار شدید مصدوم را حرکت دهید با یک برانکار سفت و محکم و دروضعیتی که راه تنفسی او باز باشد.

• ترتیب انتقال او به مراکز درمانی دهید .

درست کردن گردنبند طبی

• با یک تکه روزنامه به طول ۱۰ سانتی متر لوله کنید.

• آن را داخل یک باند مثلث شکل بپیچید و یا ان را داخل یک جوراب بگذارید.

• او را دور گردن مصدوم زیر چانه ی او قرار دهید ، بطوریکه مرکز روزنامه لول شده در جلو گردن مصدوم قرار گیرد.

• سپس روزنامه ی لول شده را به طرف گردن مصدوم خم کنید و باند را در جلوی گردن گره بزنید.

منبع: استخوان پزشکی سابق

شکستگی استرسی مهره که آنرا اسپوندیلولیز Spondylolysis هم میگویند یکی از علل شایع کمردرد در نوجوانان است. این عارضه معمولاً در سنین بلوغ یعنی زمانی که بیمار رشد سریع بدنی و قدی پیدا میکند دیده میشود. ورزش هایی که در آنها کمر زیاد میچرخد یا به عقب زیاد خم میشود مانند ژیمناستیک شیرجه یا فوتبال میتواند زمینه را برای بروز این بیماری فراهم کند.

شکستگی استرسی ستون مهره چگونه ایجاد میشود

 در این عارضه بر اثر ضربات مکرری که به ستون مهره وارد میشود قسمتی از مهره پنجم کمری (گاهی مهره چهارم) به نام پارس اینترآرتیکولاریس Pars interarticularis شکسته میشود. اگر این شکستگی شدید باشد مهره پنجم به سمت جلو حرکت کرده و روی مهره اول خاجی (ساکروم) به جلو لیز میخورد. این حالت را اسپوندیلولیستزی Spondylolysthesis میگویند. اگر جلو آمدگی مهره زیاد باشد روی ریشه های عصبی فشار وارد میشود و بیمار دچار علائم عصبی میشود.

علل اسپوندیلولیز در ستون مهره

 مهم ترین علت اسپوندیلولیز در مهره عبارتست از :

 علائم اسپوندیلولیز ستون فقرات

 در بعضی از افراد با وجود اینکه شکستگی وجود دارد دردی احساس نمیشود. درد معمولاً خفیف است و به باسن و ساق تیر میکشد. درد با فعالیت بدنی بیشتر شده و با استراحت کم میشود. این بیماران در حین راه رفتن قدم های کوچک برمیدارند.

 درمان اسپوندیلولیز یا شکستگی استرسی ستون مهره

 درمان اسپوندیلولیز غالباً غیر جراحی است. مهم ترین اقدام درمانی قطع فعالیت های ورزشی است که موجب این عارضه شده است. گاهی اوقات یک بریس کمری و انجام فیزیوتراپی کمک کننده است. در بیشتر موارد بیمار بعد از مدتی میتواند مجدداً فعالیت ورزشی را به آرامی شروع کند. انجام نرمش هایی برای افزایش قابلیت انعطاف پذیری مهره و تقویت عضلات کمر و شکم بسیار مفید است.

این بیماران باید تحت نظر پزشک باشند. پزشک ارتوپد تا سالها بطور مرتب از ستون مهره رادیوگرافی بعمل میاورد تا اگر بیماری مجدداً عود کرد یا پیشرفت کرد متوجه آن شود. اگر درد با درمان های ذکر شده خوب نشود و شدت درد به حدی باشد که مانع فعالیت های روزمره فرد شود و یا در مواردی که سرخوردگی مهره کمر در حال پیشرفت باشد ممکن است نیاز به عمل جراحی وجود داشته باشد. در این عمل جراحی مهره پنجم کمری به مهره اول ساکروم  جوش داده میشود.

منبع: ایران ارتوپد

شکستن ناگهانی قولنج کمر به دیسک کمرآسیب می رساند.

حركات خاصي كه در مفاصل توسط پزشك انجام مي‌شود به برقراري نظم در ستون فقراتکه از بين رفته است كمك مي‌كند اما آنچه كه در بين مردم رواج دارد حركات ناخواسته‌اي است كه با صدايي همراه است كه توصيه نمي‌شود.

شكستن قولنج كمر به طور ناگهاني فشار بر عصب و اختلال در دیسك كمر را در پي دارد.

شكستن قولنج دست و ستون فقرات و گردن از نظر علمي صحيح نيست و در طب مدرن با توجه به شناختي كه از مفاصل و عناصر تشكيل دهنده آن وجود دارد مشخص شده است كه اتصالاتي در مفاصل وجود دارد كه برخي از آنها به كمك پرده‌اي به نام سينورال كه بين و دور مفاصل را مي‌گيرد و برخي ديگر هم به كمك غضروف به هم وصل مي‌شوند. 

در گردن، پشت و كمر در طب مدرن حركاتي مانند قولنج‌شكستن وجود دارد كه توسط پزشك انجام و به اين كار دستكاري طبي گفته مي‌شود. در بيماران نيازمند درمان قولنج کمر توسط پزشك با تجربه ارتوپد يا متخصص طب فيزيكي يا متخصص كايروتراپيانجام مي‌شود. 

حركات خاصي كه در مفاصل توسط پزشك به علت قولنج کمر انجام مي‌شود به برقراري نظم در ستون فقرات كه از بين رفته است كمك مي‌كند اما آنچه كه در بين مردم رواج دارد حركات ناخواسته‌اي برای شکستن قولنج کمر است ،  كه با صدايي همراه است كه توصيه نمي‌شود. 

اين كار مخصوصاً در ستون فقرات، گردني و به ويژه در افراد مسن بالاي 60 سال به دليل وجود اختلالات عروقي و آرتروزمي‌‌تواند موجب ايجاد ضايعاتي در ستون فقرات گردن و نخاع شده و در مواردي موجب كنده شدن پلاك‌هاي عروقي و ورود لخته‌هاي خوني به مغز شود. 

در دست‌ها شكستن قولنج ضرر مشخصي ندارد ولي عادت ناخوشايندي است و صدايي كه شنيده مي‌شود صداي آزاد شدن گاز اكسيد نيتروژن است كه در مفاصل جمع شده و با حركت صورت گرفته اين گاز جابه‌جا مي‌شود.
شكستن قولنج كمري به طور ناگهاني موجب ايجاد ضايعات غيرقابل جبران در كمر مي‌شود و گاهي مي‌تواند به وارد شدن فشار بر عصب و ايجاد اخلال در ديسك كمر منجر شود. بهطوري كه ريشه‌هاي مهره‌هاي كمري و گردني را درگير كند و حتي ضايعات نخاعي نيز به بار آورد. اينكه برخي از مردم در برخي مكان‌ها مانند حمام‌ها به فردي كه درد قولنج را مي‌شكند مراجعه مي‌كنند اصلاً توصيه نمي‌شود.

منبع: وبلاگ دکتر حیدریان 

اسکولیوز چیست؟

اسکولیوز به معنای انحراف جانبی ستون مهره است. وقتی ستون فقرات را از جلو نگاه میکنیم به صورت یک خط صاف عمودی دیده میشود و وقتی این خط، قوسی شکل میشود به آن اسکولیوز میگویند.

انواع مختلفی از اسکولیوز وجود دارد که عبارتند از :

اسکولیوز برگشت پذیر Reversible scoliosis

در این نوع اسکولیوز ستون فقرات هنوز خاصیت انعطاف پذیری خود را حفظ کرده است. گر چه وقتی بیمار می ایستد دچار اسکولیوز میشود ولی وقتی به جلو خم میشود و یا دراز میکشد این انحراف جانبی برطرف میشود.

این نوع اسکولیوز ممکن است به علل زیر ایجاد شود:

- بد ایستادن

- انقباض عضلات شکمی : در این حالات به علت درد شدیدی که در ستون مهره وجود دارد بیمار برای کاهش شدت درد تمایل دارد به یک طرف خم شود و یا اسپاسم عضلات اطراف ستون مهره موجب خم شدن آن به یک طرف میشود.

گاهی حتی در بعضی بیماری هایی که ارتباطی به ستون مهره ندارند اسکولیوز ایجاد میشود. بطور مثال آپاندیست میتواند به علت درد شدیدی که در یک طرف شکم ایجاد میکند موجب شود تا بیمار به یک طرف خم شود.

- کوتاه بودن یکی از اندام های تحتانی : وقتی طول اندامهای تحتانی تفاوت دارد بیمار برای اینکه بتواند کف هر دو پا را بر روی زمین بگذارد و بر روی هر دو پا بایستد و راه برود لگن را در طرف کوتاه شده پایین تر میبرد. این انحراف لگن موجب میشود تا ستون فقرات بالای آن نیز به یک طرف خم شده و دچار انحراف جانبی شود.   

اسکولیوز برگشت ناپذیر Irreversible scoliosis:

در این نوع اسکولیوز ستون فقرات خاصیت انعطاف پذیری خود را از دست داده است و بیمار هر وضعیتی که به خود بگیرد انحراف جانبی ستون مهره از بین نمی‎رود.

این نوع اسکولیوز ممکن است به علل زیر ایجاد شود:

- اسکولیوز هایی که بر اثر مشکلات استخوانی و تغییر شکل مهره بوجود می‎آیند مانند اسکولیوز مادر زادی و اسکولیوز بدنبال شکستگی مهره یا تغییر شکل مهره بدنبال نرمی یا پوکی استخوان

- اسکولیوز هایی که بدنبال مشکلات عصبی بوجود می‎آیند مانند اسکولیوز بدنبال ابتلا به فلج اطفال یا فلج مغزی

- اسکولیوز بدنبال بیماری های عضلانی مانند دیستروفی های عضلانی

- اسکولیوز بدنبال بیماری های مادرزادی مانند اسپینا بیفیدایا نوروفیبروماتوز

- اسکولیوز هایی که هیچ علت خاصی برای آنها پیدا نمیشود که به آنها اسکولیوز ایدیوپاتیک Idiopathic scoliosis میگویند.

شایعترین نوع اسکولیوز همین نوع ایدیوپاتیک است.

منبع: وبلاگ دکتر حیدریان

شکستگی گردن

ستون مهره ی گردنی شامل هفت مهره است. شکستگی هر کدام از این مهره ها را شکستگی گردن می گویند.

شکستگی گردن معمولاً بر اثر ضربات بسیار شدید اتفاق می افتد.

این چنین ضرباتی معمولاً در تصادفات رانندگی یا سقوط از ارتفاع دیده می شود.

در حین فعالیت های ورزشی هم ممکن است فرد دچار شکستگی مهره های گردنی شود؛ مثلاً افتادن یک ژیمیناست از روی حلقه در حین پشتک زدن یا به زمین خوردن یک سوارکار از اسب یا برخورد سر یک شناگر هنگام شیرجه زدن به کف استخر کم عمق همگی می توانند موجب شکستگی مهره ی گردنی شوند.

خطرناک ترین عارضه ی شکستگی مهره های گردن، آسیب نخاع است. نخاع از داخل ستون مهره ی گردنی عبور می کند و شکستگی مهره می تواند به نخاع گردنی آسیب وارد کند. این آسیب می تواند موجب فلج هر چهار دست و پا و حتی مرگ شود.

مکانیسم های مختلف شکستگی ستون فقرات گردنی در شکل های روبرو و زیر آمده است.

اقدامات اورژانس در مواجهه با بیمار دچار شکستگی گردن:

در هر بیماری که دچار آسیب شدید بدنی به دنبال ضربه های ذکر شده گردیده است قبل از هر گونه حرکت دادن بیمار، باید گردن بی حرکت شود.

این امر به خصوص در مورد بیماران بیهوش شده باید رعایت شود. در هر کدام از این بیماران ممکن است شکستگی گردن وجود داشته باشد. در صورت وجود شکستگی، هر گونه حرکت در گردن ممکن است موجب آسیب های جبران ناپذیر به نخاع شود.

پرسنل اورژانس به محض مواجهه با چنین بیماری ابتدا گردنبند مخصوصی را به دور گردن بیمار می بندند و سپس وی را به آمبولانس منتقل می کنند.

تا وقتی بیمار در بیمارستان از ناحیه ی گردن عکس بگیرد و پزشک از سلامت ستون مهره گردنی مطمئن نشود این گردنبند به گردن بیمار، بسته باقی می ماند. پزشک برای تشخیص این شکستگی ها از رادیوگرافی معمولی و سی تی اسکن استفاده می کند و برای بررسی آسیب احتمالی نخاع ممکن است از "ام آر آی" استفاده کند.

درمان شکستگی های گردن:

درمان، بسته به این که شکستگی در کدام یک از مهره های گردنی ایجاد شده و شکل و شدت شکستگی چگونه است متفاوت می باشد.

شکستگی های خفیف ممکن است با پوشیدن یک بریس گردنی به مدت 6 تا 8 هفته بهبود یابند ولی شکستگی های شدید معمولاً نیاز به عمل جراحی دارند.

پیشگیری:

با رعایت موارد زیر، می توانید احتمال شکستگی مهره های گردن را کم کنید:

* همیشه در اتومبیل از کمربند ایمنی استفاده کنید.

* هیچ وقت در استخرهای کم عمق شیرجه نزنید.

علائم شکستگی

• درد ناحیه آسیب دیده یا درد شدید بر روی مهره شکسته در هنگام لمس ستون مهره‌ها.
• بی‌حرکتی در دستها یا پاها.
• بی‌حسی در نواحی خاصی از بدن.

آسیب نخاعی

کمکهای اولیه

• مصدوم را در وضعیت خوابیده و بی‌حرکت قرار دهید.

• مصدوم را گرم نگه دارید.

• هرگاه شکستگی از ناحیه گردن به پایین ستون فقرات باشد، جهت بیحرکت نمودن ستون فقرات از آتل تمام قد استفاده نمایید.

• وسط پاها را تا بالا پنبه یا پد بگذارید و با بانداژ پاها را در قسمتهای مختلف محکم ببندید.

• با بانداژ پهن ، زانوها و رانها را محکم نمایید.

• مصدوم را حداقل 4 نفره حدود 20 سانتیمتر از روی زمین بلند کنید و روی آتل تمام قد قرار دهید.

• نقاط گود بدن را با پنبه یا پارچه پر کنید و بوسیله باند ، بدن را به آتل محکم ببندید.

• بیمار را توسط برانکارد سفت و محکم در وضعیتی که راه تنفس او باز باشد به مراکز درمانی انتقال دهید.

منبع: دانشنامه رشد