دیستروفی عضلانی Muscular Dystrophy نام گروهی از بیماری ها است ( حدود 9 بیماری) که مشخصه مشترک آنها ضعیف شدن فیبرهای عضلات بدن است. در این بیماری ها هم عضلات ارادی اندام ها و هم عضلات غیر ارادی مانند عضله قلب یا روده ها ممکن است خراب و ضعیف شوند. این بیماری ها ارثی هستند یعنی از والدین به فرزند منتقل میشوند و همچنین پیشرونده هستند یعنی علائم آنها به مرور زمان بیشتر میشود.

دو نوع شایعتر این بیماری ها یکی بیماری دوشن (دوُشِن) و دیگری بیماری بکر (بِکِر) Beker است. هر دو این بیماری ها تقریباً همیشه در پسران اتفاق میفتد و ژن آن معمولاً از مادر که ژن بیماری را حمل میکند ولی خودش علامتی ندارد به پسرش منتقل میشود.

دیستروفی عضلانی دوشن

بسیاری از این بچه ها در سنین نوجوانی و شاید حتی قبل از آن توانایی راه رفتن را از دست داده و از ویلچر استفاده میکنند. بتدریج براثر ضعیف شدن عضلات کمر و تنه ممکن است بیمار دچار انحراف ستون مهره بصورت اسکولیوز شود. با پیشرفت بیماری بتدریج عضلات قلب و عضلات تنفسی بیمار هم ضعیف شده و همین ضعف میتواند موجب فوت کودک شود.

دیستروفی عضلانی بکر

تمرین های پیشگیری برای تمرین های پشت ،شامل عضلاتی میشود که برای استحکام و قدرت عضلات پشت بکار میروند. در این جا نه فقط عضلات مختلف پشت بلکه ،عضلات باسن ،عضلات ران و عضلات شکم مد نظر است.

ما تمرین های زیادی را به شما نشان میدهیم ،که شما راحت و ساده میتوانید در منزل انجام دهید.

چنانچه تمرین ها را صحیح و درست انجام دهید ،بعد از 6 هفته کمر محکمی خواهید داشت.

قبل از تمرین باید به نکات ذیل توجه داشته باشید.

نکات را کاملاً و با دقت بخوانید.بیش از توان خود تمرین نکنید.

چنانچه در اجرای تمرینی با درد مواجه شدید .سریع به تمرین خاتمه دهید و نزد دکتر بروید.

برای اینکه تمرین ها زود اثر کنند، باید حداقل 3 بار در هفته اجرا شوند.

نباید در ابتدای شروع تمرین ها بیش از حد و با زمان زیاد و بیش از حد عضله کشش داده شود.

كشش عضلات

کشش عضلات بسیار مهم هستند،زیرا عضلات کشیده شده ،بهتر خون را از خود عبور میدهند. عضلات استراحت کرده و از گرفتگی عضلات پیشگیری میکند.ولی کشش حتماً باید آرام انجام پذیرد،زیرا عضله برای کشیده شدن نیاز به زمان دارد.

هر کششی باید 6 ثانیه نگه داشته شود.به هیچ عنوان نباید ضربه زده شود.

عضلات در اثر ضربه ناگهانی ،خود را جمع میکنند.این موقعیت برای کشش که میخواهیم عضلات را بکشیم به هیچ عنوان خوب نیست.یعنی عضله میخواهد خود را جمع کند ، و ما میخواهیم آن را بکشیم.

تمرین 1

ریلکس روی یک صندلی بنشینید.سر را بطرف جلو خم کنید،بدینوسیله که چانه را به جناق سینه نزدیک کنید.6 ثانیه نگهدارید.دوباره سر را بلند کنید،تا جائیکه گردن کاملاً صاف گردد.چانه باید تا حدامکان به گردن نزدیک گردد.

تمرین 2

به پشت بخوابید و هردو زانو را بطرف شکم بکشید.دست ها گلوئی زانو را گرفته و تا حد امکان بطرف چانه میکشند.در این حالت 10 ثانیه باقی بمانید.دوباره بحالت اوًلیه برگشته و عضلات را آزاد کنید.این تمرین را سه بار تکرار کنید

تمرین 3

در حالت دراز کش

به روی شکم بخوابید،پاها نزدیک هم قرار میگیرند .حال با دست چپ پای چپ را گرفته و آنها را بطرف ران بکشید،تا درعضله ران کشیدگی را احساس کنید.کشش را آهسته انجام داده و 15 ثانیه نگهدارید.سپس سمت را عوض کرده و یک بار تکرار کنید.

در حالت ایستاده

صاف بایستید.در صورت نیاز دست را بدیوار تکیه دهید.تمام هیکل را صاف نگهدارید وزانو ها را کمی خم کنید.حال با دست آزاد پای همان سمت را گرفته و پاشنه را آهسته بسمت باسن بکشید.

توجه:باسن کمی بطرف جلو و زانوها نزدیک همدیگر قرار میگیرند. آهسته کشش را شروع کرده و 15 ثانیه نگهدارید.سمت را عوض کرده و یک بار تکرار کنید.

تقويت عضلات

تمرین 1

طاقباز ،کف پاها را روی زمین بگذارید،پا ها به عرض شانه از هم فاصله دارند، زانو ها با هم تماس نداشته باشند.باسن را تا حدی بالا بیاورید که باسن و ران در یک راستا قرار گیرند.حال عضلات باسن را منقبض کرده و حالت را 10 ثانیه نگهدارید.باسن را دوباره روی زمین قرار داده و عضلات شل شوند.این تمرین را سه بار تکرار کنید.

در صورت نیاز میتوان این تمرین را سخت تر کرد،مشروط بر آنکه باسن را به راحتی بتوان بالا نگهداشت. یک پا را در امتداد باسن دراز کرده و باسن و ران را منقبض کنید.نوک پاها بطرف ساعد کشیده شوند.این حالت را نیز 5 ثانیه نگهدارید، قبل از اینکه پاها را عوض کنید.این تمرین را سه بار تکرار کنید.

تمرین 2

به پشت خوابیده پاها را باندازه باسن از هم باز کرده، زانو ها همدیگر را لمس نمیکنند. نوک پاها بطرف بالا نشان میدهند .حال با شانه و سر بطرف بالا بیائید،هردو دست نیز بالا میایند.دست چپ 10 ثانیه ران راست را فشار میدهد.سپس دست راست 10 ثانیه پای چپ را فشار میدهد.توجه داشته باشید که کاملاً عادی نفس بکشید.

تمرین 3

به پهلو دراز کشیده ،پاها کاملاً کشیده،روی آرنج ها تکیه داده .دست دیگر روی ران قرار میگیرد.حال سعی کنید باسن را بالا بکشید. عضلات شکم را منقبض کرده و این حالت را 5 ثانیه نگهدارید.دوباره باسن را پائین آورده وعضلات را شل کنید.این تمرین را سه بار تکرار کنید.قبل از اینکه سمت را عوض کنید.

تمرین 4

به روی شکم خوابیده،پاها باندازه باسن از هم فاصله دارند،پاها روی زمین.

دست ها با حالت U نزدیک سر قرار دارند.باسن را منقبض کرده ،سر، کمربند شانه ای و دست ها را بلند کنید.توجه داشته باشید که مهره های گردن در امتداد مهره های ستون فقرات قرار گیرد،کف دست بطرف بالا باشند،آرنج ها در ارتفاع گوش ها.این حالت را 10 ثانیه نگهدارید.

بحالت اول برگشته عضلات را شل کرده و تمرین را سه بار تکرار کنید.

این تمرین را میتوان توسعه داد.به روی شکم بخوابید،پا باندازه عرض شکم از هم فاصله دارند،پاها روی زمین.دست ها بصورت u کنار سر قرار میگیرند ،حال باسن را منقبض کرده .کمر بند شانه ای و دست ها را بلند کرده.توجه داشته باشید که گردن در راستای ستون فقرات باشد،چانه بطرف جناق سینه.حال بحالت شنا دست ها و پاها را بالا و پائین ببرید.

این حرکت را 3-5 بار تکرار کنید. به حالت اول برگردید.عضلات را شل کنید.این تمرین را سه بار تکرار کنید.

تمرین 5

به روی شکم بخوابید،پاها بعرض باسن از هم دور ،پاها روی زمین.سر روی یک گوش قرار میگیرد.هر دو دست به عقب میروند،دست ها روی باسن قرار میگیرند،کف دست ها بطرف بالا هستند.باسن را منقبض کرده ،کمر بند شانه ای و سر را بلند کنید.سر در راستای ستون فقرات قرار میگیرد.در نظر بگیرید،وزنه ای روی دستان شماست و میخواهید آنرا بطرف بالا هل دهید.این حالت را 10 ثانیه نگهدارید.به حالت اوًل برگشته و عضلات را شل کنید.تمرین را سه بار تکرار کنید.

تمرین 6

چهار دست و پا روی زمین.ابتدا توجه داشته باشید که پشت کاملاً صاف باشد، سر در راستای ستون فقرات، دست ها کمی خم .مفصل دست زیر مفصل شانه.حال دست راست و پای چپ را همزمان بلند کنید، تا دست و پا تا ارتفاع پشت بالا بیایند.پای بلند کرده را بطرف بدن میکشیم،انگشتان دست بطرف بالا نشان میدهند.در تمام مدت تمرین ،عضلات پشت منقبض هستند ونباید شل شوند. این حالت را 10 ثانیه نگهدارید.این تمرین را سه بار تکرار کنید،قبل از اینکه سمت را عوض کنید.

تمرین 7

دو زانو ، روی زمین بنشینید،باسن روی پا ها قرار میگیرد.دست ها را کمی بطرف بالابکشید.باسن را آهسته بلند کرده و سمت راست کنار پاها قرار دهید ، دوباره بلند شده و کنار پاها سمت چپ بنشینید. جمعاً 3-5 بار هر طرف را عوض کنید.دوباره به وسط بیائید و عضله ها را شل کنید.این تمرین را سه بار انجام دهید.

تمرین 8

با این تمرین عضلات پشت استراحت میکنند.دوزانو نشسته و بالا تنه را روی ران ها قرار میدهیم،سر "شل" روی زمین ،دست ها ریلکس کنار بدن قرار میگیرند.تا زمانی که برایتان خوش آیند است در این حالت بمانید.

strain عضلات لگن

کشیدگی عضلانی یا اسپاسم عضلات ناحیه لگن و ران موجب درد عضله بخصوص درد کشاله ران میشود

کشیدگی عضلات لگن از آسیب های شایع ورزشی است. این کشیدگی ها همچنین میتوانند در اثر فعالیت های بدنی شدید در کسانی که آمادگی ندارند هم ایجاد شوند.

 عضلات زیادی در ناحیه لگن و ران وجود دارند. این عضلات مسئول حرکات مفصل لگن در جهات مختلف هستند. گاهی اوقات این عضلات بر اثر ضربه و یا بدنبال فعالیت های شدید بدنی دچار کشیدگی میشوند و در حالات شدیدتر ممکن است پارگی های میکروسکوپی در این عضلات بوجود بیاید که به آن استرین Strain هم میگویند و گاهی هم فیبرهای عضلانی بطور کامل پاره میشوند. شایعترین عضلات لگن که دچار گشیدگی میشوند عضلات ادکتور یا نزدیک کننده ران هستند.

کشیدگی عضلات لگن چگونه ایجاد میشود؟

عضلات ادکتور در ناحیه کشاله ران قرار دارند. این عضلات در بالا به لگن متصل شده و در پایین به استخوان ران میچسبند و وظیفه آنها نزدیک کردن ران ها به یکدیگر است.

کشیدگی عضله ادکتور در قسمت کلفت آن و یا در محلی است که عضله به تاندون متصل میشود. کشیدگی معمولاً موقعی ایجاد میشود که عضله در حین انقباض شدید باشد و به ناگاه تحت کشش قرار گیرد و یا به آن ضربه ای وارد شود.
هر عضله تا حد مشخصی میتواند کش بیاید و اگر تحت نیروی کششی بیشتری قرار گیرد آسیب های ذکر شده بوجود میایند. وقتی مفصل لگن از قبل و به هر علتی دچار محدودیت حرکتی باشد احتمال کشیدگی عضلات اطراف آن بیشتر میشود.

اکثر کشیدگی های عضلانی ادکتور لگن وقتی بوجود میاید که فرد بدون به اصطلاح گرم کردن خود شروع به ورزش میکند. در روند گرم کردن بدن قبل از شروع ورزش اصلی، یک سری حرکات کششی انجام میشوند. این حرکات، فیبرهای عضلات را به آرامی تحت کشش قرار داده و طول آنها را افزایش میدهند و در نتیجه دامنه حرکت مفصل بیشتر میشود. وقتی که فرد بدون انجام این حرکات مستقیماً شروع به ورزش شدید میکند، عضلات خود را که آمادگی ندارند در معرض کشش ناگهانی و در نتیجه آسیب قرار میدهد.

 کشیدگی عضلانی ادکتور لگن در ورزش هایی مثل فوتبال، بسکتبال، تنیس، ورزش های رزمی، اسب سواری و دویدن بیشتر است. ورزشکاران نوجوان و مسن هم بیشتر از دیگر سنین در معرض این کشیدگی عضلانی هستند. در نوجوانی عضلات و استخوان ها ممکن است با یک سرعت یکسان رشد نکنند. ممکن است استخوان ها با سرعتی بیش ار عضلات رشد طولی کنند. نتیجه این پدیده کوتاه شدن نسبی طول عضلات و در نتیجه تحت کشش قرار گرفتن عضلات اطراف استخوان است و در این حال عضله خیلی راحت تر دچار آسیب میشود.

منبع: امید کلینیک