سندرم شلي بيش از حد مفاصل ( Hyperlaxity Joint Syndrome )


سندرم شلي بيش از حد مفاصل ( Hyperlaxity Joint Syndrome )

سندرم نرمي مفاصلسندرم نرمي مفاصل را نمي توان جزو بيماريها تقسيم بندي نمود اما باعث ايجاد علائمي در افراد مي شود. البته برخي از بيماريها مثل سندرم اهلر دانلوس و سندرم مارفان با نرمي بيش از حد مفاصل ديده مي شوند كه بايد آنها را با سندرم شلي بيش از حد مفاصل افتراق داد .

از علايم سندرم شلي بيش از حد مفاصل ؛ صافي كف پا، خم شدن بيش از حد زانو به جلو و خم شدن بيش از حد انگشتان را مي توان نام برد.

اين افراد از دردهاي عضلاني و مفصلي مكرر و پراکنده شكايت دارند كه در بسياري از موارد باعث درمانهاي متعدد و گاهي غير ضروري مي شود. علايم ديگري نيز در اين افراد ديده مي شود كه به صورت حملات ناگهاني درد در قفسه سينه بمدت چند ثانيه، حملات ناگهاني اضطراب و طپش قلب را مي توان نام برد. در اين افراد حس عمقي مفاصل كمتر از ميزان طبيعي است و احتمال پيچ خوردگي مكرر مچ پا  و آسیب مینیسک زيادتر مي شود.

درمان: 

  • استفاده از كفش مناسب و در صورت لزوم كفي مناسب كه مي تواند به كاهش درد زانو و كمر كمك كند.

  • ورزشهاي تقويتي عضلات از نوع Stabilizating مفيد است. ورزشهاي تعادلي براي بهتر كردن حس عمقي مفاصل نيز به اين بيماران كمك ميكند.

  • بايد توجه كرد كه در كودكان نيز بتدريج مقدار شلي مفصلي با افزايش سن كمتر مي شود .

  • اصول مراقبت از مفاصل  نيز بايد در اين افراد مراعات شود و از ورزشهايي كه به مفاصل فشار بيش از حد وارد مي كنند خودداري شود.


منبع: وبلاگ دکتر رئیسی و دکتر احدی

کشیدگی عضلانی یکی از آسیب های عضلانی


 

کشیدگی یا کشیدگی عضلانی (به انگلیسی: Strain) هر گونه آسیب در ساختار ماهیچه است که در چهار ناحیه ایجاد می‌گردد:

-بطن ماهیچه 

-تاندون ماهیچه 

-محل اتصال تاندون-ماهیچه

-محل اتصال تاندون به استخوان

 

 

 



کشیدگی، بیشتر به علت نیروی کششی بیشتر از حد به بخش عضلانی-تاندونی ایجاد می‌گردد. گاهی انقباض شدید عضله‌ای که در برابر یک مقاومت بالا قرار می‌گیرد منجر به کشیدگی می‌گردد.
 


 

درجات کشیدگی عضلانی


کشیدگی عضلانی که به نام استرین به کار می رود،یک عامل مهم در ایجاد دردهای عضلانی است.بسیاری از دردهای ناحیه کمری به علت صدمات عضلانی و یا لیگامانی(اسپرین)به وجود می آید.

 

استرین ها یا کشیدگی های ناتوان کننده عضلانی اکثرا در عضلات بزرگی همانند سه سر رانی(همسترینگ) و چهارسر ران(کوادری سپس)در اندامهای تحتانی اتفاق می افتند.

شدت آسیب در کشیدگی های عضلانی سه درجه دارد که عبارتنداز:

درجه ۱: میزان آسیب و درد کم بوده و تورم ماهیچه خفیف است.

 

درجه ۲: آسیب متوسط بوده و بنابراین درد و تورم وجود دارد. خونریزی بافتی ایجاد می‌شود.
 

درجه۳: پارگی بافتی که همراه با خونریزی است. فرد درد شدیدی را در لحظه آسیب حس می‌کند. تاندون عضله دوسر بازویی و تاندون آشیل دو محل شایع پارگی هستند. 
 


 

اصول درمان


مهمترین اصول درمان در کشیدگی عضلانی شامل:

۱-کاربرد اصل PRICE .اصل PRICE در کشیدگی همانند پیچ‌خوردگی به کار می رود.اصل PRICE با هدف کاهش درد, کم کردن ادم بافتی و ترمیم سریعتر بافت عضلانی-تاندونی کاربرد داشته که به ترتیب معرف موارد زیرند:

-محافظت از بافت آسیب دیده 
-استراحت 
-یخ‌گذاری
-فشار 
-بالا نگه داشتن عضو آسیب دیده 

استفاده از یخ و فشار در مرحله اولیه و حاد آسیب،یک عامل مهم جهت کاهش خونریزی, التهاب و درد به هنگام کشیدگی عضلانی و یا موارد پیچ خوردگی است.


۲-درمان دارویی

۳-فیزیوتراپی جهت کاهش درد٫ تورم, تقویت عضلات و پیشگیری از آسیب مجدد

۴-انجام جراحی به ویژه در ارتباط با پارگی‌های کامل

 


منبع: ابراهیم برزکار 

دیستروفی عضلانی Muscular Dystrophy

دیستروفی عضلانی Muscular Dystrophy نام گروهی از بیماری ها است ( حدود 9 بیماری) که مشخصه مشترک آنها ضعیف شدن فیبرهای عضلات بدن است. در این بیماری ها هم عضلات ارادی اندام ها و هم عضلات غیر ارادی مانند عضله قلب یا روده ها ممکن است خراب و ضعیف شوند. این بیماری ها ارثی هستند یعنی از والدین به فرزند منتقل میشوند و همچنین پیشرونده هستند یعنی علائم آنها به مرور زمان بیشتر میشود.


 

دو نوع شایعتر این بیماری ها یکی بیماری دوشن (دوُشِن) و دیگری بیماری بکر (بِکِر) Beker است. هر دو این بیماری ها تقریباً همیشه در پسران اتفاق میفتد و ژن آن معمولاً از مادر که ژن بیماری را حمل میکند ولی خودش علامتی ندارد به پسرش منتقل میشود.

 

    243 1


 

دیستروفی عضلانی دوشن

 Duchenne Muscular Dystrophy  در این بیماری عمدتاً عضلات لگن و ران و بازو ضعیف میشوند. علائم بیماری در سنین 5-2 سالگی پدیدار میشوند. این علائم عبارتند از
 

 


 

 

  • بچه دیر راه میفتد و وقتی هم که راه میفتد میلنگد ( راه رفتن بچه شبیه به اردک است یعنی با هر قدم تنه اش به یک سمت خم میشود)
  • دویدن و پریدن برای بچه مشکل است
  • زیاد زمین میخورد و بالا رفتن از پله برایش مشکل است
  • وقتی نشسته است بلند شدن سر پا برایش مشکل است و به طریقه خاصی بلند میشود. اول چهار دست و پا قرار میگیرند، پاها را کاملاً از هم باز کرده و باسن را بلند میکنند و سپس از دستانشان کمک میگیرند تا بتوانند بایستند. این را علامت گورز (گووِرز) Gower's sign میگویند.
  • بیمار زود خسته میشود
  • عضلات ساق پای بیمار خیلی بزرگ میشوند و ممکن است روی پنجه پا راه برود. این عضلات فقط ظاهر بزرگ دارند و در حقیقت بافت فیبرو و چربی جای بافت عضلانی را گرفته و حجم آنرا زیاد میکند.
  •   ممکن است کمی عقب ماندگی ذهنی داشته باشند


 

بسیاری از این بچه ها در سنین نوجوانی و شاید حتی قبل از آن توانایی راه رفتن را از دست داده و از ویلچر استفاده میکنند. بتدریج براثر ضعیف شدن عضلات کمر و تنه ممکن است بیمار دچار انحراف ستون مهره بصورت اسکولیوز شود. با پیشرفت بیماری بتدریج عضلات قلب و عضلات تنفسی بیمار هم ضعیف شده و همین ضعف میتواند موجب فوت کودک شود.

 

دیستروفی عضلانی بکر

 Becker Muscular Dystrophy  این بیماری در واقع یک فرم خفیف دوشن است و علائم شبیه آن ولی با شدت کمتر دارد. سرعت پیشرفت بیماری هم از دوشن کمتر است و معمولاً در سنین سی سالگی به بالا نیاز به ویلچر پیدا میکنند.
 


منبع: ایران ارتوپد

عضلات همسترینگ چگونه آسیب میبینند؟


عضلات همسترینگ چگونه آسیب میبینند



آسیب عضلات همسترینگ معمولا بدنبال کشیده شدن شدید عضله ایجاد میشود. این کشیده شدن میتواند موجب پارگی های خفیف میکروسکوپی در فیبرهای عضله شده و یا ممکن است موجب پارگی ناقص عضله و یا حتی پارگی کامل عضله شود. این پارگی ها چه کوچک و چه بزرگ و کامل، معمولا در قسمت عضلانی عضله و یا قسمتی که فیبرهای عضلانی به فیبرهای تاندونی متصل میشوند ایجاد میشود.

کشیدگی یا استرین Strain عضله همسترینگ مانند کشیدگی دیگر عضلات موقعی اتفاق میفتد که در همان حال که عضله منقبض است تحت کشش قرار گیرد. اگر این کشش بیش از حد تحمل عضله باشد موجب پاره شدن فیبرهای عضلانی آن شده و کشیدگی یا رگ به رگ شدن عضله ایجاد میشود.

 

عوامل مساعد کننده کشیدگی عضله همسترینگ

چند عامل مهم وجود دارند که احتمال بروز آسیب در عضله همسترینگ بصورت کشیدگی آنرا بیشتر میکنند. این عوامل عبارتند از

  • سفت بودن و خشک بودن عضله و عدم قابلیت انعطاف عضله
  • عدم تعادل بین قدرت عضلات چهارسر ران و عضلات همسترینگ
  • ضعیف بودن قدرت عضلات همسترینگ
  • سن بالا یا سن نوجوانی
  • انجام دادن ورزش های خاصی مانند فوتبال، بسکتبال، دو

در نوجوانان رشد طولی عضلات نسبت یه رشد طولی استخوان ها با کمی تاخیر صورت میگیرد. این اتفاق در ران هم ایجاد میشود و موجب میگردد عضلات ران نسبت به استخوان ران کمی کوتاهتر بوده و در نتیجه تحت کشش قرار داشته باشند. این کشش احتمال آسیب کششی عضله را در این گروه سنی بیشتر میکند.



منبع: ایران ارتوپد

درد و انواع درد


درد و انواع درد

درد هاي حاد كه ناشي از صدمات نخاعي و يا صدمه به نقاط ديگر بدن مي باشند بعد از وقوع ضايعات نخاعي نسبتا شايعند . به علاوه سابقه درد مزمن نيز در اين افراد معمولا در مناطقي كه داراي حس طبيعي بوده وهمچنين در مناطقي كه حس طبيعي آنها از بين رفته ديده مي شود . از آنجايي كه درد مي تواند بر فعاليت هاي روزمره افراد تاثير گذارد لذا همواره بايد آنراجدي گرفت و مبتلايان به ضايعات نخاعي باید برای جلوگیری و کنترل آن با کادر درمانی مشورت نمایند.
تحقیقات نشان داده اند که افراد با سطوح و شدتهای مختلف ضایعه نخاعی تجربیات متفاوتی نسبت به درد دارند. بدین معنی که حتی عوامل احساسی خستگی آب و هوا سیگار کشیدن پر بودن مثانه و روده نیز میتواند عامل شروع و شدت درد باشد.



انواع درد:

1. دردهای مربوط به اختلال کارکرد سیستم عصبی
2. دردهای عضلانی ناشی از خستگی و اسپاسم
3. دردهای ناشی از تغییرات انحنای ستون فقرات به علت واردشدن فشار وزن
4. دردهای احشایی و شکمی که میتوانند دلایل گوناگونی داشته باشند


کنترل درد:

استفاده از دارو درمانی به هنگام دردهای ناشی از اختلال کارکرد سیستم عصبی و اسپاسم عضلانی.
استفاده از روشهای تحریک الکتریکی (TENS)
استفاده از روشهای مناسب فیزیوتراپی نظیر درمانهای دستی کششی و ماساژ
استفاده از وسایل کمکی نظیر کرست ها و بریس ها برای حذف درد ناشی از فشار مکانیکی وارد بر ستون فقرات و اندامها
کنترل عملکرد کلیه روده مثانه در موارد دردهای احتشامی و شکمی



منبع: مرکز حمایت از معلولین ضایعات نخاعی ایران

راه رهایی از دردهای عضلانی برای کاربران رایانه

کاربران رایانه برای رهایی از دردهای عضلانی چه کارهایی انجام دهند؟



53 درصد از کاربران کامپیوتر از دردناک بودن و خشکی گردن و شانه رنج می برند که این اختلالات خوش خیم بوده و با انجام نرمش های مناسب تا حد زیادی بهبود می یابد.

ناراحتی های كمر و گردن از شایعترین علائم كار با كامپیوتر است و 75 درصد كاربران كامپیوتر به طور هر چند وقت یكبار دچار دردهای ناحیه كمر، گردن و شانه می شوند.

نشستن های طولانی مدت روی صندلی نامناسب كه حمایت لازم را از كمر انجام نمی دهد، خم كردن سر به عقب، قرار نگرفتن مانیتور در مكان مناسب، خم كردن و بلند كردن مداوم سر برای خواندن برگه ای كه روی میز قرار دارد و تایپ آن، می تواند منجر به درد در ناحیه گردن و شانه شود.

افراد برای جلوگیری از دردهای عضلانی به تناوب از پشت میز كامپیوتر برخاسته، كمی استراحت كنند و با نرمش های خیلی ساده، گردن، بازو، مچ دست و پاها را حركت دهند.

استفاده از میز مخصوص كه دارای عرض و ارتفاع استاندارد باشد، استفاده از صندلی مخصوص كامپیوتر كه ارتفاع آن طوری تنظیم شود كه ستون فقرات كاربر را آزار ندهد، استفاده از زیرپایی برای جلوگیری از بی حسی پا می تواند از دردهای عضلانی پیشگیری كند.



منبع: جوان امروز

دردهای عضلانی

بعضی اوقات شما بعد از ورزش، احساس درد عضلانی می كنید. اگر شما چند روز پشت سر هم مسافتی را با سرعت یكنواخت و آهسته ای بدوید، هرگز سریع تر نخواهید دوید یا قوی تر نخواهید شد.

اگر هنگام برداشتن وزنه از زمین، احساس سوزش عضلانی كنید، آن را به زمین می گذارید، در نتیجه روز بعد احساس درد نخواهید كرد ولی قوی تر هم نخواهید شد.

هر نوع پیشرفتی در قوی كردن ماهیچه ها توسط فشار آوردن به آنها( ورزش شدید) و جبران مجدد آن( استراحت) حاصل می شود.

روزی كه شما به بیرون از خانه می روید و به شدت ورزش می كنید، باعث می شوید ماهیچه هایتان در طی ورزش احساس سوزش كنند. این سوزش نشان می دهد، عضلات شما در حال تخریب شدن هستند. روز بعد، احساس درد عضلانی می كنید، چرا كه ماهیچه ها تخریب شده اند و نیاز به بهبود مجدد دارند. دانشمندان این فرآیند راDOMS یعنی "درد عضلانی تاخیر یافته" می نامند.

حداقل 8 ساعت وقت لازم است تا این درد را احساس كنید. بعد از اتمام ورزش احساس می كنید قوی شده اید، ولی روز بعد، صبح كه از خواب بلند می شوید، عضلاتی كه ورزش كرده بودند، احساس درد می كنند.

قبلاً گفته می شد افزایش مقدار اسید لاكتیك در ماهیچه باعث این درد می شود، ولی هم اكنون معلوم شده است، اینگونه نیست. بلكه تخریب فیبرهای ( تارهای) عضلانی باعث ایجاد این درد می شوند.

نمونه برداری آزمایشگاهی از ماهیچه در روز بعد از ورزش شدید، نشان داد خونریزی و قطع اتصال فیلامان های ماهیچه( كه باعث نگهداری فیبرهای عضلانی می شود) در اثر سائیده شدن آنها بر روی هم در طی انقباض عضلانی، باعث ایجاد این درد می شود.

دانشمندان با اندازه گیری مقدار آنزیم ماهیچه ای بنامCPK ( كراتین فسفوكیناز) در خون، میزان تخریب عضلانی را تخمین می زنند

. CPKدر حالت عادی در ماهیچه وجود دارد ولی هنگام تخریب عضلات وارد جریان خون می شود. ورزشكارانی كه بیشترین افزایشCPK خون را بعد از ورزش دارا باشند، بیشتر احساس درد عضلانی خواهند داشت. بر این اساس، محققین نشان داده اند افرادی كه علی رغم احساس درد در هنگام ورزش، به عمل خود ادامه می دهند، در روز بعد بیشتر از سایر افراد احساس درد خواهند داشت.

بسیاری از افراد فكر می كنند اگر بعد از ورزش سخت و شدید، سرعت و شدت آن را كاهش داده و خنك شوند، این درد را نخواهند داشت. ولی اینطور نیست. خنك شدن باعث برداشت سریع اسیدلاكتیك از عضلات می شود، ولی همانگونه كه گفته شد مقدار اسید لاكتیك نقشی در ایجاد این درد ندارد.

همچنین كشیدن عضلات بعد از ورزش و انبساط آنها، درجلوگیری از این درد نقشی ندارد زیرا این درد در اثر انقباض فیبرهای عضلانی نیست، ولی اگر اینطور بود انبساط عضلات در كاهش درد نقش خواهد داشت.

درد عضلانی بعد از ورزش شدید بایستی به صورت یك راهنما برای انجام تمرینات ورزشی در نظر گرفهت شود.

اگر هنگام ورزش شدید در یك روز در ماهیچه هایتان احساس سوزش كردید، دیگر ورزش را ادامه ندهید تا آنها كاملاً آسیب نبینند و مجدداً بعد از مدتی با سرعت و شدت كمتری آن را شروع كنید تا احساس سوزش كنید. این عمل را به همین ترتیب انجام دهید تا احساس كنید عضلاتتان سفت شده اند، سپس ورزش را برای آن روز تمام كنید.


روز بعد بسته به اینكه عضلات شما چقدر درد می كنند، می توانید با سرعت آهسته، ورزش را ادامه دهید تا اینكه اصلاً ورزش نكنید.

ولی هرگز روز بعد آنقدر ورزش نكنید تا دوباره احساس سوزش عضلانی كنید، بلكه بایستی چند روزی به آرامی ادامه دهید تا این احساس درد در شما كاملاً از بین برود.

بیشتر ورزشكاران یك روز ورزش شدید می كنند و بعد از آن تا هفت روز به آهستگی و خیلی ملایم به ورزش خود ادامه می دهند و مجدداً بعد از هفت روز، یك روز به سختی ورزش می كنند.

برای راهنمایی شما، چند نمونه از فعالیت ورزشكاران حرفه ای را بیان می كنیم:

- دوندگان جهانی دوی ماروتن  ، فقط 2 بار در هفته با شدت و سرعت زیاد می دوند.

- قهرمانان وزنه بردار در مدت 2 هفته، فقط یك مرتبه وزنه های خیلی سنگین را بلند می كنند.

- ورزشكاران حرفه ای پرش ارتفاع، یك بار در هفته تا ارتفاع خیلی بالا می پرند.

- پرتاب كننده های وزنه، فقط یك بار در هفته، تا مسافت های طولانی وزنه پرتاب می كنند.

در كل بایستی گفت تمرینات ورزشی بایستی بصورت چرخشی، یك روز با شدت و بعد از آن مدتی استراحت برای بهبود همراه باشد.


منبع:تبیان