درد پاي بيماران ديابتي با استفاده از اسپري دارويي كاهش مي‌يابد

درد مربوط به تخريب عصب در بيماران ديابتي به وسيله‌ي اسپري دارويي بهبود مي‌يابد.
بر اساس گزارش رويتر، اسپري زدن به پاي بيمار مبتلا به ديابت باعث بهبود درد مربوط به تخريب عصبي مي‌شود.
به گزارش سرويس بهداشت و درمان ايسنا، بيماران ديابتي در خطر آسيب عصبي هستند، كه اين آسيب عصبي، اغلب شب‌ها باعث درد در پاهاي بيمار مي‌شود. در برخي موارد، درد به قدري شديد است، كه با درمان‌هاي ضد درد معمول بهبود نمي‌يايد.
گرچه علت اصلي آسيب عصبي هنوز مشخص نشده است، دانشمندان فكر مي‌كنند كه ديابت باعث اختلال توليد no مي‌شود و چون no باعث گشاد شدن عروق خوني و عبور آزادانه‌ي اكسيژن شده و كمبود آن موجب كاهش اكسيژن بافت و درد مي‌گردد.
در مطالعات قبلي مشخص شده بود كه كاربرد «ايزو سوربايددي نيترات» (isdn) به صورت پماد موضعي باعث كاهش درد آسيب عصبي در بيماران ديابتي مي‌شود.
در اين تحقيق جديد تاثير اسپري isdn در 22 بيمار مبتلا به آسيب عصبي ديابت به مدت يك ماه مورد بررسي قرار گرفت.
نتيجه‌ي كلي تحقيقات نشان داد، كه در بيماران مصرف‌كننده‌ي اسپري، درد و احساس سوزش، كاهش بيشتري پيدا كرده بود. اثر جانبي اين دارو، سردرد خفيف است كه نيز برطرف مي‌شود، علاوه بر اين بيماراني كه اين اسپري را مصرف كردند، در خوابيدن، تحرك و خلق و خو وضعيت بهتري داشتند.
محققان در حال انجام تحقيقات وسيع‌تر براي تاييد يافته‌هاي خود هستند.
اثرات اين دارو برای درمان پای دیابتی ممكن است كوتاه‌مدت باشد يا در تمام بيماران ديابتي و در تمام شرايط قابل استفاده نباشد.

دیابت یا مرض قند از بیماری های شایع و ناتوان کننده انسان است که میتواند مشکلات جدی را برای اندام ها ایجاد کند. یکی از این مشکلات زخم های دیابتی مزمن و مقاوم به درمانی است که معمولا در کف پای این بیماران ایجاد میشود. این عارضه را پای دیابتی Diabetic foot هم میگویند. مشکلاتی که برای پای افراد مبتلا به دیابت ایجاد میشود به علت دو اشکال عمده ای است که دیابت مسبب آن است. این دو مشکل اختلالات اعصاب محیطی و کم شدن جریان خون اندام است.

منبع: سلامت

درد پا را جدی بگیرید

درد پا ممكن است نشانه ای از ابتلا به دیابت باشد .

به گزارش شبكه خبر، متخصصان اعلام كردند: بسیاری از افراد كه از ابتلای خودشان به دیابت آگاه نیستند، ممكن است به عوارض این بیماری از جمله عوارض عصبی پا دچار شوند و علایم این عارضه نخستین علامت دیابت آنان باشد.
به گفته محققان : افرادی كه درد در پا یا بی حسی و گزگز در انگشتان خود احساس می كنند ، باید قند خونشان را اندازه گیری كنند .

منبع: پرشین وی

درمان دردهای نوروپاتی

داروهای مختلفی برای درمان درد نوروپاتی  استفاده می شود که شامل گاباپنتین؛ پره گابالین(لیریکا)؛ ونلافاکسین، تیزانیدین(سیردالود)، کلونازپام، نورتریپتیلین،آمی تریپتیلین و...استفاده می شود. گاهی از پماد موضعی برای درمان نوروپاتی استفاده می شود مثلا پماد "املا" و لیدوکایین در برخی بیماران کمک کننده می باشند.

درمانهای طب فیزیکی برای درد نوروپاتی وجود دارد که محدوده وسیعی دارد و از تحریکات الکتریکی پوستی تا تحریک سلول مغزی و مهار مراکز درد در مغز در بخش طب فیزیکی استفاده می شوند

منبع: وبلاگ دکتر رئیسی و دکتر احدی

نوروپاتی به معنای آسیب به رشته های عصبی است. علائم این آسیب به صورت دردهای طولانی، بی حسی، گزگز و ضعف شدید خود را نشان می دهد. گاهی نیز رشته های عصبی سمپاتیک و پاراسمپاتیک بدن دچار آسیب می شوند که با اختلال عملکرد دستگاه گوارش یا دستگاه ادراری خود را نشان می دهد.
تقریبا نیمی از بیماران دیابتی به نوروپاتی دچار می شوند. ابتلا به این عارضه دیابت به چند عامل بستگی دارد.

● عوامل ابتلا 

-مثل همه عوارض دیگر دیابت، این عارضه نیز وابسته به میزان کنترل قند خون و مدت زمان دیابت است. بدین ترتیب با کنترل دقیق قند خون عارضه نوروپاتی به تعویق می افتد.

-سیگار کشیدن باعث تسریع روند نوروپاتی می شود.

-هرچه فرد چاق تر باشد احتمال بروز عارضه نوروپاتی بیشتر است.

-بالا بودن تری گلیسرید خون نیز روند نوروپاتی را تشدید می کند. بالا بودن فشار خون نیز از عوامل تشدید این بیماری است.

-شایع ترین فرم نوروپاتی دیابتی درگیری دست ها و پاهاست که به صورت مشکل گزگز کردن، مورمور شدن و کم شدن حس هردو دست و هر دو پا در قسمت انتهایی یعنی آن قسمتی که داخل دستکش یا جوراب می رود، خود را نشان می دهد. اصطلاحا این نوع نوروپاتی به بیماری دستکش – جوراب معروف است.

-با پیشرفت بیماری اکثر بیماران از سوزش شدید بخصوص در پاها آن هم در ساعات استراحت شبانه شکایت دارند. نوع دیگری از نوروپاتی به صورت درد در اندام ها بخصوص ران ها و ساق پاها تظاهر می کند. این دردها گاهی خیلی شدید و آزاردهنده هستند، ولی خوشبختانه بر خلاف نوع قبلی موقتی بوده و پس از چند ماه برطرف می شوند.

-نوع دیگری از نوروپاتی به صورت مجموعه ای از ضعف و درد تظاهر می کند. بیمار دچار درد در ناحیه باسن و ران و ضعف شدید عضلات این ناحیه می شود. این نوع نوروپاتی نیز موقتی بوده و بعد از چند ماه برطرف می شود.

-از انواع دیگر نوروپاتی باید به درگیری اعصاب مربوط به عضلات چشم اشاره کنیم که می تواند به صورت انحراف یک چشم، دوبینی و افتادگی پلک تظاهر کند. گاهی نیز فلج بلز که فلج یک طرفه صورت است، تظاهر نوروپاتی دیابتی است.

● درمان نوروپاتی

متاسفانه درمان نوروپاتی دیابتی آسان نیست. بهترین راه درمان کنترل قند، فشار و چربی خون و اجتناب ازمصرف سیگار است که در بهبود علائم موثر است. گاهی کمبود برخی ویتامین ها باعث تشدید نوروپاتی می شوند که با درمان آنها بهبود نسبی ایجاد می شود.
برخی داروها مثل آمی تریپتیلین، کاربامازپین، لاموتریژین و گاباپنتین جهت بهبود دردهای ناشی از نوروپاتی توسط پزشکان تجویز می شوند.
یک نکته مهم در مورد نوروپاتی این است که درگیری رشته های عصبی پاها باعث بی حسی و عدم درک موقعیت پاها می شوند. این مشکل باعث می شود پاها بیشتر در معرض انواع آسیب ها قرار گیرند و به ایجاد زخم دیابتی در پاها منجر شود. بدین ترتیب بیماران دچار نوروپاتی پاها باید مرتب توسط خودشان و پزشک از پاهایشان مراقبت کنند و در صورت بروز اولین نشانه های زخم، درمان مناسب برایشان شروع شود.

علائم تنگی کانال نخاعی:

- خم شدن به جلو درد را کاهش می دهد و با صاف کردن تنه درد تشدید می شود.

- راه رفتن درد را تشدید می کند به طوریکه بیمار مجبور می شود توقف هایی را به هنگام پیاده روی داشته باشد.

- از علائم مهم تنگی کانال نخاعی، لنگش متناوب (intermittent claudication) می باشد. با نشستن و خم کردن تنه درد کاهش می یابد.

- عموما بیماران علایمی از سنگینی پاها, درد کمر, درد ناحیه پشتی ران و ساق پا را گزارش می کنند.

- بسیاری از بیماران از درد ناحیه کمر و ساق پاها شکایت دارند. ct-scan و mri جهت تشخیص بسیار کمک کننده اند.

یک نکته کلینیکی در ارتباط با لنگش متناوب و برخی علائم مشابه بیماران با تنگی کانال نخاعی و بیماران با مشکل عروقی, این است که در تنگی کانال ایستادن و راه رفتن منجر به تشدید علائم و نشستن و خم کردن تنه باعث کاهش درد می گردد چون در حالت نشسته و خم شدن فضای کانال تا حدی افزایش می یابد و فشار از روی اعصاب برداشته می شود.درحالیکه بیماران با مشکلات عروقی, علائم با راه رفتن افزایش ولی با ایستادن کاهش می یابد.

دکتر پیریایی - متخصص درد

برخی از آنها به علت همیشگی نبودن درد کف پا و یا کم بودن آن توجهی به درد نداشته‌اند و عده‌ای دیگری به صورت خودسرانه از داروهای مسکن استفاده می‌کرده‌اند و اکنون با این علایم آمده‌اند.
واقعیت این است که یکی از بزرگ‌ترین ضایعات ستون فقرات، ضایعات دژنراتیو است که محصول گذر عمر است.

همان‌طور که با بالا رفتن سن علایم آن در پوست، مو و دیگر اندام‌ها دیده می‌شود، دیسک‌ها نیز دچار استحاله و کم آبی می‌شوند و به دلیل ضعف تدریجی رباط‌های اطراف مهره‌ها، فشار بیشتری به دیسک‌ها وارد می‌شود.

مفاصل بین مهره‌ای نیز از این قاعده مستثنا نیستند و با تغییر شکل تدریجی حجم بیشتری را اشغال می‌کنند و بیشتر به داخل کانال نخاعی آمده و حجم کانال را کم می‌کنند.

تمام این مسایل باعث فشار روی ریشه‌های عصبی می‌شود و این فشار باعث ایجاد حالت‌هایی مثل درد و یا گزگز در اندام‌های مختلف می‌شود. اگر این فشار روی ریشه‌های عصبی باشد که از کمر منشأ می‌گیرد (مثل عصب سیاتیک)، مسیر درد در عصب بارز می‌شود و شخص علاوه بر احساس درد کمر، پا درد را هم تجربه می‌کند.

به بیماران توصیه می‌کنیم که پا درد را جدی بگیرید و حتما به یک پزشک متخصص مراجعه کنید چون ممکن است این درد علامتی از مشکلات دیسک و فشار روی ریشه‌های اعصاب باشد که به صورت پا درد تظاهر می‌کند.

این علامت را فقط خود بیمار احساس می‌کند و پزشک نمی‌تواند آن را ببیند یا بسنجد. به همین دلیل این شما هستید که باید آن حس درد را پیگیری کنید. اکثر این دردها معمولا به مشکلات مهره‌های کمری و بیماری‌های دیسک کمر برمی‌گردد و اگر فردی که این علایم را دارد به آن بی‌توجهی کند، به طور حتم هم درمان آن سخت‌تر و پرهزینه‌تر می‌شود و هم درصد موفقیت درمان به‌طور قابل ملاحظه‌ای کاهش می‌یابد.