مهم‌ترین علامت سرطان مثانه


سرطان مثانه- درمان سرطان مثانه

مهم‌ترین علامت بروز سرطان مثانه، وجود خون در ادرار است که به دو صورت است؛ نوع شایع‌تر آن این است که از طریق آزمایش مشخص می‌شود ادرار حاوی خون است و نوع دیگرش این است که خود فرد متوجه خون در ادرارش می‌شود. از خصوصیات ادرار خونی ناشی از سرطان مثانه این است که بدون درد است و بیمار ناگهان متوجه می‌شود ادرار وی تقریبا خون خالی است یا لخته خون دفع می‌کند. وجود خون در ادرار، آنقدر مهم است که بیمار باید بلافاصله به پزشک مراجعه کند.

دلایل متعددی مانند عفونت ادراری، سنگ ادراری، التهاب مثانه و... باعث ایجاد خون در ادرار می‌شود ولی این مسایل می‌تواند ناشی از سرطان مثانه و سرطان کلیه نیز باشد. البته سن بیمار در این موارد بسیار موثر است مثلا احتمال ادرار خونی ناشی از سرطان در مردی 60 ساله بسیار بیشتر از مرد 30 ساله است. گاهی بیماران دچار سوزش ادرار نیز می‌شوند. در عده‌ای از بیماران نیز ممکن است درد در قسمت تحتانی شکم ایجاد شود. این بیماری با آزمایش ادرار، معاینه و عکسبرداری تشخیص داده می‌شود. البته تشخیص قطعی با «سیستوسکوپی» است. سیستوسکوپی یک روش آندوسکوپی است که با آن می‌توان مجرا، پروستات و مثانه را دید. گاهی تمام بررسی‌ها طبیعی هستند و فقط در سیستوسکوپی مشخص می‌شود بیمار دچار سرطان مثانه است.


 

درمان سرطان مثانه چگونه است؟

درمان این نوع سرطان به وسعت بیماری بستگی دارد. اگر بیماری در مراحل ابتدایی تشخیص داده شود، بهتر خواهد بود. حدود 70 درصد سرطان‌های مثانه مشی بطئی دارند و سال‌ها بیمار خوب است و در 30 درصد موارد سرطان به سرعت پیشرفت می‌کند. اگر سرطان مثانه در مراحل ابتدایی تشخیص داده شود یعنی هنوز سرطان محدود به مثانه است و از جدار آن عبور نکرده و به قسمت‌های دیگر بدن دست‌اندازی نکرده است بنابراین درمان ساده‌تر خواهد بود. سن بیمار نیز در انتخاب نوع درمان تاثیر دارد. در بسیاری از موارد، فقط می‌توان با جراحی توده سرطانی را برداشت. گاهی اوقات برای درمان، کل مثانه بیمار خارج و از روده‌های بیمار برای او مثانه ساخته می‌شود.



منبع: سلامت

انواع تومورهای مغزی


تومور مغزی چیست؟



اگر شما دارای علائمی هستيد که از احتمال وجود تومور مغزی خبر می‌دهد، پزشک بایستی یک معاینه فیزیکی از شما به‌عمل آورد و سؤالاتی دربارة سابقة بيماري‌هاي شخصي و خانوادگیتان بپرسد.

تومورهای مغزی به دو نوع خوش خیم و بدخیم تقسیم می‌شوند که این به تنهایی در تعیین پیش آگهی و آینده بیماری کافی نیست و محل تومور هم حائز اهمیت است.

تومورهای مغزی، تمامی تومورهای داخل جمجمه و یا تومورهای درون کانال مرکزی نخاع را دربر می گیرند. این تومورها، از طریق تقسیم سلولی کنترل نشده و غیر طبیعی ایجاد می‌شوند، و به طور معمول یا در خود مغز (شامل: نورونها، سلول‌های گلیال (آستروسیت‌ها، اولیگودندروسیت‌ها، سلول‌های اپندیمال، سلولهای تولید کننده میلین شوان)، بافت لنفاوی، عروق خونی)، و یا در اعصاب جمجمه‌ای، پرده مغزی (مننژ)، جمجمه، هیپوفیز و غده صنوبری ایجاد می‌شوند. همچنین این تومورها می‌توانند حاصل گسترش بدخیمی‌هایی باشند که در درجه نخست سایر ارگان‌ها را درگیر کرده بوده‌اند، که در این حالت بدان متاستاز تومور گفته می‌شود.

هرچند هرگونه تومور مغزی به خاطر ماهیت تهاجمی و منتشرشوندهٔ خود در فضای محدود جمجمه‌ای، به طور ذاتی، جدی و تهدیدکننده زندگی به‌شمار می‌رود اما تومورهای مغزی (حتی انواع بدخیم آنها) همواره کشنده و مرگبار به شمار نمی‌آیند. تومورهای مغزی یا تومورهای داخل جمجمه‌ای می‌توانند ماهیت سرطانی (بدخیم) یا غیر سرطانی (خوش خیم) داشته باشند؛ با این حال، تعریف نئوپلاسم بدخیم یا خوش خیم در مغز، متفاوت از تعاریفی است که بطور معمول در دیگر انواع تومورهای سرطانی یا غیر سرطانی درگیرکنندهٔ سایر نقاط بدن مورد استفاده قرار می‌گیرند.

میزان تهدیدکنندگی یک تومور، بستگی به ترکیبی از مجموعه عوامل مختلف، همچون: نوع تومور، محل و اندازه تومور و نحوهٔ گسترش و توسعه آن است. از آنجا که مغز به طور کامل توسط جمجمه پوشانیده شده‌است، تشخیص سریع و زودرس تومور مغزی، تنها در صورتیکه ابزار پاراکلینیکی و وسایل تشخیصی مناسبی که وضعیت حفره داخل جمجمه را به خوبی مشخص می‌سازند، در دسترس باشند و به سرعت به کار گرفته شوند. اما بطور معمول، تشخیص تومور مغزی، در مراحل پیشرفته بیماری و هنگامی رخ می‌دهد که وجود تومور موجب بروز علائم و نشانه‌های غیر قابل توضیحی در بیمار شده‌است.

انواع تومورهای اولیة مغز

هنگامی‌که بیش‌تر سلول‌های طبیعی، پیر و یا آسیب‌دیده می‌شوند، از بین مي‌روند و سلول‌های جدیدي جای آنها را می‌گیرند. برخی اوقات، این فرآیند اشتباه پیش می‌رود؛ سلول‌های جدید در هنگامی‌که بدن به آنها نیاز ندارد تشکیل مي‌شوند و سلول‌های پیر و یا آسیب‌ دیده عادی ازبین نمی‌روند. توليد سلول‌های اضافی اغلب تشکیل توده‌ای از بافت را می‌دهد، که به آن رشد زائد و یا تومور اطلاق می‌شود؛ تومورهای اولیة مغز می‌توانند خوش‌خیم و یا بدخیم باشند.

تومورهای خوش‌خیم مغزی دارای سلول‌های سرطانی نيستند.

•معمولاً تومورهای خوش‌خیم قابل برداشتن هستند و به ندرت دوباره رشد می‌کنند.

•تومورهای مغزی خوش‌خیم معمولاً دارای مرز و یا لبة مشخصی هستند. سلول‌های تومورهای خوش‌خیم به ندرت بافت‌های اطراف خود را مورد هجوم قرار می‌دهند و در دیگر قسمت‌های بدن گسترش نمی‌یابند. به هرحال، تومورهای خوش‌خیم می‌توانند با فشار بر نقاط حساس مغز باعث مشکلات جدی در سلامتي شوند.

•برخلاف تومورهای خوش‌خیم بیش‌تر قسمت‌های ديگر بدن، برخي اوقات تومورهای مغزی خوش‌خیم زندگی فرد را تهدید مي‌كنند.

تومورهای مغزی بدخیم (که سرطان مغزی نیز نامیده‌ می‌شود) حاوی سلول‌های سرطانی هستند:

•تومورهای مغزی بدخیم عموماً جدی‌تر و اغلب تهدیدی برای زندگی محسوب می‌شوند.
•احتمال دارد سریع‌تر رشد و تجمع کرده یا به بافت‌های مغزی مجاور حمله كنند.
•سلول‌های سرطانی ممکن است از تومورهای مغزی بدخیم بیرون آيند و در دیگر قسمت‌های مغز و یا نخاع گسترش یابند، ولي به‌ندرت در دیگر قسمت‌های بدن گسترش می‌یابند.

علائم بیماری

علائم تومور مغزی بستگی به اندازه تومور و محل آن دارد. علائم هنگامی‌ بروز مي‌كنند که تومور بر عصب‌های یک قسمت از مغز فشار آوردند و یا به آن صدمه بزنند. علاوه بر این، علائم ممکن است هنگامی آشكار شوند که تومور، مانع جریان مایع در داخل یا اطراف مغز، و یا تجمع مایع موجب تورم مغز شود. موارد زیر رایج‌ترین علائم تومورهای مغزی هستند:

سردردها (که معمولاً در اوايل صبح شدیدتر هستند)
•حالت تهوع و استفراغ
•تغییرات در صحبت، بینایی و شنوایی
•مشکلات در تعادل و راه‌ رفتن
•تغییرات در خلق، شخصیت، و توانایی تمرکز
•مشکلات در حافظه
•انقباض ماهیچه‌ای (صرع یا تشنج)
خواب‌رفتگی و یا سوزش در بازوها و پاها

اغلب اوقات، این علائم به‌علت وجود تومور مغزی نيستند و برخی دیگر از مشکلات سلامت نیز مي‌توانند باعث بروز این علائم شوند. اگر شما دارای هر يك از این علائم هستيد، بایستی با پزشک خود مشورت کنید تا این مشکلات تشخیص داده شده درمان شوند.



منبع: عصر ایران

غدد لنفاوی متورم


غدد لنفاوی متورم 

همه چیز در باره بزرگ شدن غدد لنفاوی |www.shadifun.com



غده لنفاوی چیست؟

غدد لنفاوی در تمام قسمتهای بدن وجود دارند. این غدد معمولا بشکل گروهی در کنار هم قرار میگیرند که نمونه هایی از آنها را میتوان در گردن، زیر بغل و کشاله ران لمس نمود. اهمیت غدد لنفاوی ناحیه سر و گردن از بقیه قسمتهای دیگر بدن بیشتر است.
این غدد لنفاوی بوسیله رگهای لنفی بهم متصل هستند. مایع لنف همان مایع بین سلولی است که در حد فاصل بین سلولها وجود دارد. این مایع بین رگهای لنفی و فضای بین سلولی در گردش میباشد. این مایع بعد از عبور از رگهای لنفاوی در نهایت به جریان خون ریخته میشود.
مایع لنفی و غدد لنفاوی مهمترین بخش سیستم ایمنی بدن هم محسوب میشوند به این دلیل که در آنها گلبولهای سفید (بخصوص لنفوسیتها) و پادتنهای بدن در جریان هستند و بر علیه عفونتها و عوامل عفونی مبارزه میکنند.

چه عواملی باعث بزرگ شدن غدد لنفاوی میشوند؟

غدد لنفاوی طبیعی از نخود کوچکترند. شما ممکن است تا بحال چندتای آنها را زیر پوست لمس کرده باشید. غدد لنفاوی زیر پوستی در صورتی که متورم شوند، راحتتر لمس میشوند. این غدد ممکن است به اندازه مغز بادام یا بزرگتر هم شوند. غدد لنفاوی ناحیه قفسه سینه و شکم در صورتی که خیلی بزرگ هم شوند قابل لمس نخواهند شد.

 

علل بزرگی غدد لنفاوی عبارتند از:

۱) عفونت:

شایعترین علت تورم غدد لنفاوی است. غدد لنفاوی نزدیک محل عفونت سریعتر متورم میشوند. این تورم سریع باعث دردناک شدن این غدد میشود. سلولهای ایمنی از ناحیه این غدد به طرف عوامل عفونت (ویروس و باکتری) حمله ور میشوند. بعد از برطرف شدن عفونت غده لنفاوی به اندازه طبیعی خود بر میگردد البته این بازگشت حدود یک هفته طول میکشد.
عفونت ناحیه حلق و لوزه باعث تورم غدد لنفاوی گردن میشود. عفونت پوست بازو غدد لنفاوی زیر بغل را متورم میکند. غدد لنفاوی کشاله ران هم بدنبال عفونت ناحیه ران و دستگاه تناسلی بزرگ میشوند. خیلی جالب است که بدانید عفونتهای ویروسی میتوانند غددلنفاوی تمام بدن را متورم کنند.


۲) علل دیگر:

موارد کمی را شامل میشوند. از جمله این موارد سرطان است که در مراحل اولیه غدد لنفاوی نزدیک خود را مبتلا میکنند و باعث تورم آنها میشوند. مثلا در سرطان پستان غدد لنفاوی زیر بغل، در سرطان حنجره غدد لنفاوی گردن و در سرطان ریه و دستگاه گوارش به ترتیب غدد لنفاوی قفسه سینه و شکم را متورم میکنند. به یاد داشته باشید که در سرطانها غدد لنفاوی بتدریج بزرگ میشوند و در نتیجه دردناک نیستند.


درمان غدد لنفاوی متورم چیست؟

درمان بستگی به علت ایجاد کننده دارد. تورم غدد لنفاوی در واقع نشانگری از یک بیماری میباشد. به این ترتیب برای کاهش اندازه غده باید بیماری را برطرف نمود که درمانهای متنوعی را شامل میشود. مثلا اگر عامل تورم این غدد عفونت ویروسی باشد، نیازی به هیچگونه درمانی نیست. در صورتی که در سرطانها سختترین درمانها را برای بیمار باید انجام داد.

آیا میدانید که اگر یک غده لنفاوی متورم پیدا کردید، چه کاری باید انجام دهید؟

تورم غده لنفاوی بدنبال عفونتهای ویروسی خیلی شایع است. در این حالت غده لنفاوی بطور متناوب با بهبود و عود عفونت کوچک و بزرگ میشود و معمولا تورم آن با درد همراه است. این نوع تورم غده نیازی به توجه ندارد. درصورتی که علتی برای این تورم پیدا نکردید، اصلا از آن غافل نشوید.
توصیه میشود در موارد ذیل به پزشک خود مراجعه کنید:
- غده یا غدد لنفاوی متورمی که علتش نامعلوم است.

- غده ای که بدنبال یک عفونت متورم شده است ولی ۲ هفته بعد از بهبود عفونت همچنان متورم باقی مانده است.



منبع: شادی فان

توصیه های ضد سرطانی



سيگار را ترك كنيد: كشيدن سيگار نه تنها مي‌‌تواند احتمال ابتلا به سرطان ریه را افزايش دهد، بلكه سبب ابتلا به سرطان دهان، كليه و پانكراس (لوزالمعده) نيز مي‌شود. بنابر اين اگر آماده نيستيد كه سيگار را براي هميشه ترك كنيد، حداقل ميزان مصرف خود را كاهش دهيد تا خطر ابتلا به انواع سرطان‌ها كاهش يابد.

مصرف غلات را افزايش دهيد : مصرف 2 واحد يا بيشتر غلات غني و كامل در طول روز مي‌‌تواند تا 40 درصد احتمال ابتلا به سرطان پانكراس و 50درصد احتمال ابتلا به سرطان پستان را كاهش دهد. بررسي‌‌ها همچنين حاكي از اين موضوع است كه فيبر موجود در غلات مي‌‌تواند از شما دربرابر ابتلا به سرطان كولوركتال حفاظت كند.

وزنتان را پايين بياوريد: ثابت شده كه بين اضافه وزن و ابتلا به 6 نوع سرطان متفاوت از جمله سرطان سينه و كولون (روده) رابطه نزديكي وجود دارد. در ضمن جالب است بدانيد افراد چاقي كه به سرطان مبتلا مي‌شوند، كمتر از سايرين به درمان‌ها جواب مي‌‌دهند.

ورزش كنيد: ورزش كردن نه تنها به كنترل وزن، بلكه به پيشگيري از ابتلا به انواع سرطان‌‌ها هم كمك مي‌كند، حتي تا حدي مي‌تواند براي افرادي كه نمي‌‌توانند سيگارشان را ترك كنند هم مفيد باشد.

مصرف آنتي‌‌اكسيدان‌ها را افزايش دهيد: مصرف ميوه و سبزيجات نه تنها به كنترل وزن كمك مي‌كند، بلكه به دليل فيتوكميكال‌ها و آنتي‌اكسيدان‌هايي كه دارند مي‌‌توانند از ابتلاي فرد به سرطان هم پيشگيري كنند.

سير بخوريد: اگرچه مصرف سير و پياز باعث ايجاد بوي بد دهان مي‌شود، اما تحقيقات نشان مي‌دهد سبزيجات اين خانواده مي‌تواند احتمال ابتلا به سرطان مغز استخوان، تخمدان، كليه‌ و... را كاهش دهد.

از پوست خود در برابر آفتاب محافظت كنيد: مواجهه طولاني ‌مدت با نور آفتاب مي‌‌تواند احتمال ابتلا به سرطان پوست را افزايش دهد. برخلاف تصورات عمومي، برنزه كردن چه به روش طبيعي و چه سولاريوم بي‌‌خطر نيست. سعي كنيد هر زمان از منزل خارج مي‌شويد، ضدآفتاب با SPF مناسب استفاده كنيد و اگر براي طولاني مدت بيرون مي‌‌مانيد، عرق كرديد يا به شنا رفتيد، هر چند ساعت يكبار كرم خود را تجديد كنيد.

تخم‌مرغ بخوريد: بررسي‌هاي اخير پژوهشگران نشان مي‌دهد مصرف تخم‌مرغ مي‌تواند از ابتلا به سرطان سينه پيشگيري كند. محققان مي‌‌گويند زناني كه در هفته 6 عدد تخم‌‌مرغ مصرف مي‌‌كنند، 44درصد در مقايسه با زناني كه 2 عدد يا مقدار كمتري در هفته تخم ‌مرغ مي‌‌خورند، كمتر به سرطان سينه مبتلا مي‌شوند. دليل اين موضوع نيز وجود ماده‌اي به نام كولين در زرده تخم ‌مرغ است.

ويتامين D مصرف كنيد: درست است كه مصرف اين ويتامين نمي‌‌تواند از ابتلا به همه سرطان‌‌ها پيشگيري كند، اما طبق بررسي‌ها مي‌‌تواند احتمال ابتلا به سرطان سينه و كولون را كاهش دهد. ويتامين D در نور آفتاب و برخي ماهي‌هاي چرب وجود دارد.



منبع: نیک صالحی

تفاوت سلول های سرطانی با سلول های معمولی





فـــــرق یک سلول سرطانی با سلول معمولی در این است که سلولهای معمولی بدن انسان همواره در حال رشد هستند ، و هنگامی که به علت فرسودگی از بین رفتند ، یک سلول همانند آن ساخته میشود امّا سلولهای سرطانی با آنها از نظر شکل و ساختمان فرق کلی دارند ، که به ظاهر تشخیص داده نمیشوند ولی زیر میکروسکوپ اختلاف آنها کاملا" مشخص میشود

این سلولها همواره ناکامل می مانند ، و هرگز به حد تکامل نمیرسند و آنقدر بر شمارشان افزوده میشود که سلامت بدن را به خطر می اندازند مسلما" وقتی این رشد ناهنجار مرتبا" ادامه یابد و تمام بدن را فرا گیرد سلولهای معمولی بدن از رشد و فعالیت باز می مانند و مریض و به مرگ تهدید میشود.

 کســــی تا به امروز به درستی نمی داند که علت سرطان چیست! امّا یکی از عوامل آن عفونت بدن با بعضی از ویروسهاست عجیب اینکه سلولهای زنده سرطان فقط در اشخاص مبتلا به سرطان رشد میکنند و اگر آنها را به افراد سالم تزریق کنند ، رشد و ازدیاد خود را از دست میدهند و در اندک مدتی نابود می گردند.


منبع: تندرستی آکاایران

سرطان چیست


سرطان- سلول های سرطانی- تومورهای سرطانی


بلاشک سرطان از جمله مشکلات درجه اول سلامت بشریت است. علل اهمیت توجه به آن از جمله وجود انواع گوناگون این بیماری و این که به طور کلی برای آن‌ها هنوز درمان قطعی قابل اعتمادی یافت نشده (هرچند پیشرفت‌های زیادی در این زمینه صورت گرفته) و نیز ایجاد علل جدید مصنوعی صنعتی دست ساز بشریت برای گسترش آن است. علل گوناگونی سبب بروز انواع گوناگونی از سرطان می‌شوند. از جمله‌ی این علل عوامل محیطی و عوامل ژنتیکی و نیز دخالتی است که این دو در یکدیگر دارند.



برای سرطان تعریف‌های مختلفی که کمابیش مشابهند ارائه شده است. در یکی از آن‌ها سرطان به عنوان جمعیتی یاخته‌ای تعریف می‌شود که پاره‌ای از مسیر تکثیر و تبدیل را طی کرده‌اند اما در نیمه راه، هماهنگی بین تکثیر و تمایز در آن‌ها از دست رفته است و درنتیجه یاخته‌هایی بدون هماهنگی در فرایند تبدیل، به سرعت تقسیم و تکثیر شده‌اند که به آن‌ها یاخته‌های سرطانی می‌گوییم.

در این حال این سلول‌ها دیگر قادر نیستند برنامه‌ی تمایز یافتن خود را تا آخر ادامه دهند. چنین یاخته‌هایی، دگرگونه نامیده می‌شوند. معمولاً جمعیت یاخته‌های دگرگونه، بر اثر تقسیم سلولی یاخته‌ای، که در ژن‌هایی از آن دگرگونی‌های مضری انباشته شده است، به وجود می‌آید. دودمان نامی است که به گروه یاخته‌های همانند داده می‌شود، و به این ترتیب از یاخته‌ی بیمار والد جمعیتی دودمانی پدید می‌آید.


علم پزشکی هنوز کاملاً نمی‌داند سلول‌هایی که پتانسیل سرطانی شدن را دارند در چه زمان و موقعیتی در بدن پدید می‌آیند و نیز هنوز از نقش سیستم دفاعی بدن در این رابطه آگاهی چندانی ندارد. آن‌چه مسلم است بیش‌تر یاخته‌ها مستعد این‌گونه تغییرات در مراحل گوناگون تکوین خود از یاخته‌ی مادر به یاخته‌ی دختر هستند. چنین تغییراتی آن‌ها را از برنامه‌ی عادی تمایز منحرف می‌سازد.

یاخته‌های ناجور سرطانی با تکثیر خود مکان‌های حیاتی بدن را اشغال می‌کنند و با حضور خود مانع اعمال حیاتی معمول یاخته‌های سالم می‌شوند و این روال به خاطر آسیب‌زایی شدید آن عموماً (نهایتاً) منجر به مرگ می‌شود. اکثر یاخته‌های سرطانی به خاطر ماهیت خود که گویا فرمان‌های عدم رشد در آن‌ها نادیده گرفته می‌شود با تکثیر خود عموماً رفته رفته محدود به مکان بروز خود نمانده و به قسمت‌های دورتر بدن هم دست اندازی می‌کنند.
این روند گسترش، فرایندی مرگبار است زیرا شتاب تکثیر سلول‌های سرطانی را به نحو غیر قابل کنترلی افزایش می‌دهد. سرطان بیماری جدیدی نیست و در طول تاریخ همواره مورد مطالعه‌ی پزشکان و دانشمندان بوده است.

امروزه بررسی سرطان، تومورشناسی نامیده می‌شود. ده‌ها سال است که دانشمندان پی برده‌اند خرابی دی ان اِی یاخته در فرایند جهش یا موتاسیون دگرگونی‌هایی را به دنبال می‌آورد که منجر به سرطان می‌شود. به این فرایند، سرطان‌زایی یا تومورزایی گفته می‌شود.
 


انواع دیگری از تومورهای انسانی وجود دارد که در آن‌ها به جای یک جفت طبیعی پیش تومورزا، نسخه‌های فراوانی درکار است. در این حال به نظر می‌رسد که این پیش تومورزاها به اصطلاح دور برداشته‌اند و به این دلیل تومورزا نامیده می‌شوند که در بروز سرطان دخیلند.


 

منبع: راسخون

موسیقی و دردهای سرطانی

گوش دادن به موسیقی یا حضور در کنسرت‌ها در از بین بردن دردهای بیماران سرطانی مفید است.

موسیقی در آرامش بخشیدن به دردهای بیماران مبتلا به سرطان مفید است ضمن اینکه گوش دادن به موسیقی آثار مثبتی بر مزاج و روند زندگی انسان دارد.

 

درمان مکمل بیماران سرطانی- موسیقی درمانی


دراین مطالعه 1891 بیمار در گونه های مختلفی از موسیقی درمانی مشارکت داده شده اند و نتیجه نشان داد در مقایسه با معالجات عادی، گوش دادن به موسیقی درد بیماران سرطانی را کاهش می دهد ضمن اینکه هم زمان در تنظیم مزاج، فشار خون، ‌سرعت تنفس و کاهش دردهای غیرسرطانی نیز موثر است.

 

بنابراین:

از موسیقی می‌توان به عنوان درمان مکمل برای بیماران سرطانی استفاده کرد.


 


منبع:همشهری آنلاین

روش‌هاي كنترل دردهاي سرطاني


سرطان بيماري سختي است كه علائم و عوارض ناخوشايندي نيز بر جاي مي‌گذارد و زندگي بيمار را دستخوش تغيير مي‌كند. يكي از اين مشكلات كه بيماران را در طول مدت بيماري بسيار آزار مي‌دهد، احساس درد است؛ دردهايي كه به دلايل مختلف ايجاد شده و با پيشرفت بيماري بر شدتش افزوده مي‌شود.

دردهای سرطانی- کنترل دردهای سرطانی

بنابراين يكي از مهم‌ترين پرسش‌‌هاي بيماران مبتلا به سرطان درباره نحوه كنترل و كاهش چنين دردهايي است تا كيفيت زندگي‌شان در دوره بيماري بهبود يابد؛ اما آيا واقعا مي‌توان اين دردها را كنترل كرد؟

دردها به سه گروه متفاوت تقسيم مي‌شود:

دردهاي حاد به دليل آسيبي كه به بدن وارد مي‌شود و در اثر تحريك گيرنده‌هاي درد در نقاط مختلف بدن روي مي‌دهد كه اغلب به صورت نا‌گهاني و شديد بروز كرده و معمولا به محض برطرف شدن آسيب، درد هم از بين مي‌رود؛ به‌عنوان مثال دردي كه در اثر بريدگي قسمتي از بدن ايجاد مي‌شود، دردي حاد است كه به صورت تيز و برنده آن را احساس مي‌كنيم و بهترين روش درمان اين نوع دردها هم مصرف مسكن‌هاي غيراستروئيدي مانند بروفن و داروهاي مشابه آن است. در مواردي كه درد شديدتر باشد نيز بايد به كمك مخدرها درد را كنترل كرد.

دسته دوم دردها، دردهاي مزمن معمولا در اثر ادامه يافتن دردهاي حاد ايجاد مي‌شود. البته در اين شرايط منشأ درد ديگر وجود ندارد، ولي به دليل ادامه يافتن درد، شبكه عصبي كه آن را منتقل مي‌كند دچار تحريك خود به خود خواهد شد بنابراين درد بدون وجود عامل خارجي، ايجاد شده و ادامه پيدا مي‌كند. درد ناشي از زونا نمونه‌اي از اين نوع درد است كه پس از برطرف شدن جوش‌هاي زونا، احساس درد ادامه خواهد داشت.

دردهاي دسته سوم كه همان دردهاي سرطاني است، تركيبي از دردهاي حاد و مزمن است كه به دلايل مختلفي ايجاد مي‌شود. البته بايد به اين نكته هم توجه داشته باشيم كه در اين شرايط از بين رفتن كامل درد بندرت اتفاق مي‌افتد. بنابراين هدف از درمان دردهاي مزمن و سرطاني، كنترل و كاهش آن به ميزان قابل تحمل و به حدي است كه در زندگي روزانه بيمار اختلالي ايجاد نكند.



چرا اين دردها ايجاد مي‌شود؟

وقتي دردي در بدن‌مان حس مي‌كنيم، اول از همه به دنبال عامل ايجادكننده آن هستيم. گاهي عامل ايجاد درد مشخص است و آن را براحتي پيدا مي‌كنيم، در حالي كه در شرايطي هم متوجه علت آن نخواهيم شد، اما دردهاي سرطاني نيز به دلايل خاصي ايجاد مي‌شود؛ از رشد توده سرطاني گرفته تا عوارض ناخواسته ناشي از درمان.

يكي از علل ايجاد دردهاي سرطاني، رشد و بزرگ شدن تومور است؛ اين رشد سريع و غيرطبيعي از طرفي موجب كاهش فضاي كافي براي ساير سلول‌هاي آن بافت و در نتيجه فشار به آنها شده و از سوي ديگر با رسيدن به نواحي محيطي بافت، موجب وارد شدن فشار به ساختمان‌ها و بافت‌هاي مجاور مي‌شود. بنابراين اين فشارهاي داخلي و خارجي عامل ايجاد درد در همان بافت و بافت‌هاي مجاور خواهد بود.

بتدريج و با رشد بيشتر تومور، مقدار مواد غذايي و اكسيژني كه به سلول‌ها مي‌رسد نيز كاهش مي‌يابد و در نتيجه سلول‌هاي تومور دچار مرگ سلولي مي‌شود كه اين موضوع هم مي‌تواند عامل ايجاد درد باشد.

پخش شدن و دست‌اندازي سلول‌هاي سرطاني به ساير بافت‌ها (متاستاز) نيز از ديگر علت‌هاي ايجاد درد است. اين سلول‌ها مي‌تواند به بافت‌هاي مختلف بدن مانند استخوان، ريه و كبد دست‌اندازي كند و موجب بروز مشكل شود.

علاوه بر اين موارد، فشار وارد شده از طرف توده بدخيم، تجمع سلول‌هاي سيستم ايمني بدن در اطراف سلول‌هاي سرطاني و واكنش‌هاي مختلف دفاعي و واسطه‌هاي آزاد شده نيز از ديگر علل ايجاد درد است. همچنين در روند درمان اين بيماران، از داروها و روش‌هاي مختلفي مانند شيمي درماني نيز استفاده مي‌شود كه هريك از آنها در كنار تاثيرات درماني، عوارض جانبي و ناخواسته‌اي دارد كه مي‌تواند موجب ايجاد يا تشديد درد در بيماران مبتلا به بدخيمي شود.

چطور اين دردها را كنترل كنيم؟

اين شيوه‌ها براي كنترل دردهاي منتشر است، ولي گاهي درد به يك قسمت خاص محدود مي‌شود؛ مثلا در سرطان‌هاي معده، شبكه عصبي‌اي كه پشت معده وجود دارد درگير مي‌شود كه بايد اقدامات خاصي براي آن انجام داد. يكي از شيوه‌هاي كنترل درد در اين شرايط تخريب شبكه عصبي است؛ چون در اين مواقع معمولا سرطان به حدي پيشرفته است كه درمان ديگري نداريم و نمي‌توانيم عامل ايجاد درد را حذف كنيم، بنابراين ناچاريم علامت درد را از بين ببريم.

تحمل درد هميشه سخت است و زماني كه اين درد ناشي از سرطان باشد، تحملش دشوارتر هم مي‌شود، بويژه زماني كه بيمار دچار مشكلات روحي شده و آستانه تحملش هم پايين آمده است، بنابراين بهترين كار اين است كه به شيوه‌هايي صحيح به فكر كنترل چنين دردهايي باشيم تا بيمار و خانواده‌اش زندگي راحت‌تري را تجربه كنند.

براي كنترل چنين دردهايي در مراحل اوليه سعي مي‌كنيم با استفاده از مسكن‌هاي ساده مانند آسپرين و استامينوفن درد بيمار را كنترل كنيم و زماني كه درد شديدتر باشد از مسكن‌هاي قوي‌تر مثل بروفن كمك مي‌گيريم.

در مورد كنترل درد در مراحل پاياني بيماري كه تومور گسترش يافته است، به دليل درگيري اعصاب مختلف بايد از روش فراگيرتري براي كنترل درد استفاده كنيم بنابراين در اين روش شلنگ‌ خيلي نازكي كنار نخاع قرار مي‌دهيم و آن را به پمپ‌هاي زيرپوستي متصل مي‌كنيم؛ داخل پمپ‌ها هم مقداري مورفين و ديگر تركيبات دارويي ذخيره مي‌شود تا آنها به تدريج دارو را كنار نخاع آزاد كنند. اين كار كمك مي‌كند با مقدار خيلي كمتري از دارو، درد بيمار كاهش يافته و كنترل شود.

البته اين روش، علاوه بر تاثيرات مثبت، خطرات، عوارض و هزينه بيشتري نيز براي بيمار دربر دارد. در ضمن، نگهداري بيمار هم نيازمند دقت، تجربه و آموزش بيشتري است.


افزايش كيفيت زندگي

ايجاد درد از جنبه‌هاي مختلفي قابل بررسي است؛ جنبه‌هاي روحي، اجتماعي و اقتصادي مثلا گاهي ممكن است علاوه بر پيشرفته بودن سرطان و ايجاد درد ناشي از آن، بيمار دچار افسردگي هم بوده و فعاليتش نيز كاهش يافته باشد؛ بنابراين در اين شرايط لازم است همراه با برنامه‌هاي كاهش درد، از مشاوره روا‌ن‌شناسي نيز براي بيمار كمك بگيريم و سعي كنيم با همكاري روانپزشكان و روان‌شناسان شرايط روحي بيمار را بهبود بخشيم. علاوه بر اين، همكاران متخصص پزشكي ورزشي يا طب فيزيكي و توانبخشي نيز بايد در اين زمينه همكاري كرده تا وضع جسماني بيمار هم بهتر از قبل شود.

بنابراين با همكاري‌ متخصصان مختلف مي‌توان درد، ناتواني و افسردگي بيمار را بهبود بخشيد و شرايط را به نحوي كنترل كرد كه كيفيت زندگي بيمار افزايش يابد.



منبع:جام جم آنلاین

انواع و علل درد سرطان

انواع و علل درد سرطان


اين مقاله در مورد انواع و علل درد سرطان به شما توضيح خواهد داد. پزشكان به شيوه هاي مختلفي در مورد درد صحبت و آنرا توصيف مي كنند. آنان ممكن است در مورد دردهای حاد و مزمن و مدت زماني كه احتمال دارد درد طول بكشد حرف مي زنند. يا اين كه در مورد بافتي كه درد از آنجا مي آيد- درد عصبي، استخواني، درد بافت نرم و يا درد فانتوم حرف مي زنند.

علل دردهای سرطانی- انواع دردهای سرطانی- سرطان


علل درد سرطان


بيشتر درد سرطان به علّت فشار تومور بر استخوان ها، اعصاب يا ديگر اعضاء بدن ايجاد مي شود. گاهي اوقات درد به درمان سرطان مرتبط است. به براي نمونه برخي داروهاي شيمي درماني مي توانند كرختي و مورمورشدن در دست ها، پاها يا احساس سوزش در محلي كه تزريق مي شوند را ايجاد كنند. اشعه درمانينيز مي تواند باعث قرمزي و تحريك پوست شود.


به خاطر داشته باشيد- درد ممكن است ارتباطي با نوع سرطان شما نداشته باشد. ممكن است فقط دردهاي عمومي را احساس كنيد كه گاه گاهي بعضي افراد ديگر نيز به آنها دچار هستند.


درد حاد و مزمن

درد سرطان مي تواند حاد يا مزمن باشد. درد حاد دردي است كه تنها مدت كوتاهي طول بكشد. درد مزمن طولاني است. به عنوان مثال عمل جراحي مي تواند درد حاد ايجاد كند. درد هنگاميكه زخم بهبود مي يابد برطرف مي شود. در اين مدت، ضد دردها معمولاً درد را تحت كنترل درخواهند آورد.


محدوده درد مزمن مي تواند از خفيف تا شديد باشد. درد مي تواند هميشه وجود داشته باشد. شما درد مزمن را با نام درد مقاوم نيز مي شنويد، مسكن ها يا روش هاي ديگر كنترل درد مي توانند به شكل موفقيت آميزي درد مزمن سرطان را در ميان حدود 95نفر از هر 100نفر (95%) كنترل كنند.


اگر شما درد مزمن سرطان داريد، ممكن است گاهي اوقات دچار درد حادي شويد كه با داروهايي كه در حال مصرفشان هستيد كنترل نمي شود . اين درد اغلب درد رسوخ كننده ناميده مي شود. اگر ضد دردهاي معمولي مصرف مي كنيد اما هنوز مواقعي درد داريد پزشكتان را در جريان بگذاريد. او مي تواند براي شما دوزهاي بالايي از ضد دردها را تجويز كند تا هنگام نياز مصرف كنيد.


نوع دردي كه داريد هرچه باشد مي تواند كيفيت زندگي شما را تحت تاثير قرار دهد. درد مزمن مي تواند انجام كارهاي روزمره از قبيل حمام كردن، خريد كردن، غذا پختن، خوابيدن و غذا خوردن را براي شما سخت كند. گاهي اوقات براي دوستان و اقوام نزديك شما بسيار سخت خواهد بود كه اين مسئله را درك كنند چرا كه آنها درد شما را احساس نمي كنند.


انواع درد سرطان


براي پزشك شما بسيار مهم است كه نوع و علت درد شما را كشف كند تا بتواند به درستي آن را درمان كند. دردهاي مختلف به روش هاي گوناگوني درمان مي شوند. ممكن است شما يك يا بيش از يك نوع از اين سه نوع درد اصلي را داشته باشيد:


· درد عصبي

· درد استخواني

· و درد بافت نرم


نوع ديگري از درد مي تواند پس از قطع اندام ها يا بخش ديگري از بدن ايجاد شود. در واقع اين نوع ديگري از درد عصبي است و درد فانتوم ناميده مي شود.


درد عصبي

اين درد با فشار روي اعصاب يا طناب نخاعي يا با تخريب اعصاب ايجاد مي شود. پزشك شما ممكن است آنرا درد نوروپاتيك بنامد. درمان اين درد معمولاً از انواع ديگر دردها مشكل تر است. مردم اغلب درد عصبي را به صورت سوزش يا احساس خزيدن چيزي زير پوستشان توصيف مي كنند. درد عصبي معمولاً گسترده نيست. شما اغلب اين درد را در يك محل خاص يا شايد در امتداد مسير يك عصب احساس مي كنيد.


درد عصبي نوعي درد است كه مي تواند گاهي اوقات براي مدت طولاني پس از يك عمل جراحي ادامه داشته باشد. اعصاب در طي جراحي قطع مي شوند و زمان طولاني طول مي كشد تا بهبود يابند زيرا به كندي رشد مي كنند. درد عصبي به طور معمول، بخصوص پس از جراحي روي قفسه سينه (توراكوتومي) مشاهده مي شود. برخي افراد ممكن است در اطراف زخمشان براي دو سال يا بيشتر پس از جراحي درد داشته باشند. اگر چه اين درد درنهايت برطرف مي شود اما زمانيكه وجود دارد درمان آن مشكل است.


درد استخواني

درد استخواني مي تواند يك ناحيه خاص يا قسمت هاي مختلفي از بدن را بسته به اينكه چقدر سرطان گسترش يافته است يه طور هم زمان مبتلا كند. مردم اغلب آنرا به صورت درد، بي حسي يا تيركشيدن توصيف مي كنند. درد استخوان در افراديكه سرطان سينه، پروستات يا ريه دارند بسيار معمول است. سرطان به استخوان گسترش مي يابد و رشد درون استخوان و تخريب آن است كه باعث ايجاد درد مي شود. شما ممكن است درد استخوان را به نام درد سوماتيك نيز بشنويد.


درد بافت نرم

درد بافت نرم به معناي درد يك عضو يا عضله بدن است. به عنوان نمونه، شما ممكن است دردي را در كمرتان احساس كنيد كه در اثر تخريب بافتي كليه ايجاد شده است. شما هميشه نمي توانيد محل دقيق درد را مشخص كنيد اما معمولاً به صورت يك درد تيز، مداوم يا تيركشنده توصيف مي شود. شما ممكن است درد بافت نرم را به نام درد احشايي نيز بشنويد. برخي از دردهاي بافت نرم به جاي خود عضو از پوشش آن ناشي مي شوند. كبد اعصاب ندارد. اگر دچار سرطان شود معمولاً از آنچه بايد باشد بزرگتر است. كبد بزرگ شده باعث كشش پوشش فيبروزي مي شود كه نامش كپسول كبد است. كپسول حاوي پايانه هاي عصبي است و كشيده شدن آن باعث ايجاد درد مي شود. اين درد كپسول كبدي ناميده مي شود.


درد فانتوم

افراد با ساركوما يا استئوساركوما گاهي اوقات مجبور به قطع عضو هستند. شما ممكن است پس از قطع بازو و يا پايتان در اين اندام ها احساس درد كنيد. اين درد، (درد فانتوم) است. اما اين يك مورد بسيار واقعي است و افراد گاهي اوقات اين درد را غيرقابل تحمل توصيف مي كنند. شما ممكن است درد فانتوم را پس از برداشتن سينه ها نيز احساس كنيد.


پزشكان هنوز تلاش مي كنند كه بفهمند چرا درد فانتوم رخ مي دهد. يك تئوري اين است كه بخش تفكر مغز شما مي داند كه بخشي از بدن شما برداشته شده اما بخش احساس مغز شما نمي تواند اين را درك كند. علل احتمالي ديگر درد فانتوم عبارتند از:


· تغييرات در فشار يا دماي هوا

· استرس

· حركت نكردن كافي و نشستن يا ايستادن ناچيز

· بيماريهاي ديگر از قبيل آنفولانزا و عفونت

· جراحي كردن توسط يك جراح بي تجربه


بين 6و7 نفر از هر 10نفر(70%-60) كه بازو يا پايشان قطع شده است درد فانتوم را احساس مي كنند. در حدود يك سوم زناني كه تحت عمل برداشتن سينه جهت درمان سرطان سينه قرار گرفته اند درد فانتوم ايجاد مي شود. درد معمولاً پس از سال اول كاهش مي يابد اما برخي از مردم هنوز پس از يكسال يا بيشتر آن را احساس مي كنند.


درد فانتوم كاملاً معمول است. اين درد غير واقعي نيست. در بيشتر مردم درد پس از چند ماه برطرف خواهد شد. چنانچه گويي مغز شما تشخيص داده كه بخشي از بدن شما برداشته شده است. مطمئن شويد كه به پزشكتان اجازه داده ايد كه در مورد درد فانتوم كه به ضد دردها پاسخ مي دهد بداند.


درد شما تا چه اندازه مي تواند زياد باشد؟

ميزان دردي كه شما در اثر سرطان احساس مي كنيد به عوامل زير بستگي دارد.


· نوع سرطاني كه داريد

· سرطان كجا است

· مرحله سرطان

· شما قادر هستيد چه ميزان درد را تحمل كنيد.


ميزان دردي كه شما مي توانيد در مقابل آن مقاومت كنيد آستانه درد شما است. هر كس آستانه درد متفاوتي دارد. اين مسئله به اينكه شما چقدر ضعيف يا قوي هستيد مربوط نيست. اين فقط يكي از علت هاست.

دکتر محمد پیریایی - فوق تخصص درد

درمان مشکل درد بیماران سرطانی

سرطان دیگر درد ندارد!!

دردهای سرطانی- سرطان- کاهش درد بیماران سرطانی


افرادی که دارای سرطان از هر نوع آن هستند به شدت از دردهای این بیماری لاعلاج رنج می برند .

درد سرطان در بیمارانی كه از این مریضی رنج می‌برند با دردهای ناشی از دیگر بیماری‌ها تفاوت‌های اساسی بیولوژیك دارد كه مصرف داروهای مسكن برای این بیماران را بی‌اثر می‌كند. همین رابطه، یك تیم تحقیقاتی متشكل از دانشمندان آلمانی در مقاله‌ای كه منتشر كرده است،یادآور شده بلوكه كردن یك نوع مشخص از مولكول‌های هورمون مانند در بدن بیماران كه توسط تومورها تولید می‌شود،می‌تواند در كاهش درد بیماران سرطانی مؤثر واقع شود.
این نخستین بار است كه دانشمندان به نقش این مولكول در تولید درد در بیماران سرطانی اشاره می‌كنند.حالا دانشمندان امیدوارند پس از شناسایی تاثیر این مولكول بر ایجاد درد در بیماران سرطانی، موفق به كشف داروهای مناسبی برای مقابله با آن شوند.

شناسایی یكی از عوامل ایجاد درد در بیماران سرطانی كه به احتمال بسیار زیاد مهم‌ترین آنها هم هست، گام مهمی برای كاهش درد بیماران سرطانی در سراسر جهان است.
درد به‌خودی خود یكی از نشانه‌های بیماری‌های متفاوت است. در بیماران سرطانی با پیشرفت بیماری، درد هم به‌شدت افزایش پیدا می‌كند اما پزشكان در كاهش این درد شدید ناموفق بوده‌اند.




دکتر محمد پیریایی - فوق تخصص درد