بیماری لوپوس و نشانه های آن


لوپوس یک اختلال در سیستم ایمنی بدن می‌باشد. در این بیماری، سلول‌های ایمنی به بافت‌های سالم بدن حمله می‌کنند و موجب التهاب و تخریب بافت می‌گردند.


بیماری لوپوس

علائم ممکن است فقط در پوست باشد، اما بیشتر اوقات لوپوس موجب درد مفاصل نیز می‌گردد. در بسیاری از موارد، لوپوس باعث آسیب قلب، کلیه‌ها و دیگر اندام‌های حیاتی بدن می‌شود.

هیچ درمان قطعی برای لوپوس وجود ندارد و فقط علائم این بیماری را می‌توان کاهش داد.



» نشانه های شايع لوپوس عبارتند از:


1- درد و تورم مفاصل: معمولا مفاصل کوچک دست و گاهی بقيه مفاصل، دچار التهاب به صورت درد و تورم و احساس خشکی در صبح می شوند. التهاب مفصل می تواند به صورت متناوب باشد يعنی بيايد و برود. وجود علائم التهاب در مفصل نشانه فعال بودن و يا عود بيماری است. معمولا علائم مفصلی با کنترل بيماری به طور کامل برطرف می شود و آسيب مفصلی بر جای نمی گذارد. درصد کمی از بيماران (کم تر از 10 درصد) ممکن است علائم مفصلی به مدت طولانی تر بماند، که در اين بيماران معمولا همزمانی روماتیسم مفصلی (آرتریت روماتوئید) و لوپوس مطرح می شود. همچنين اگر بيمار لوپوسی دچار درد مفصلی مکانيکی (درد موقع فعاليت) در يک مفصل به خصوص مفصل ران شد، بايد حتما عارضه استخوانی بيماری لوپوس (يعنی نکروز استخوان) مورد بررسی قرار گيرد. به همين دليل به بيماران لوپوسی توصيه می شود در صورت وجود هرگونه علامت مفصلی حتما با پزشک روماتولوژيست خود مشاوره نماید.

.

2- تظاهرات پوستی (راش): يکی ازعلائم مشخصه لوپوس، تظاهرات پوستی (راش) است، بخصوص که بر روی گونه ها و بينی ظاهر می شود و آن را به پروانه تشبيه می کنند. اين راش ها ممکن است در مناطق ديگر پوست مانند صورت، گوش، شانه، بازو، دست و هر قسمتی از پوست که در معرض نور آفتاب قرار بگيرد هم ظاهر شود. بسياری از بيماران لوپوسی به نور آفتاب حساس هستند و به همين دليل غالبا راش های پوستی بعد از اينکه بيمار در معرض نور آفتاب قرار گرفت ظاهر شده و يا اينکه شدت می يابند. راش های پوستی معمولا نشان دهنده فعاليت بيماری و يا عود می باشند. بيماران لوپوسی در صورت بروز هرگونه راش پوستی بايد به روماتولوژيست خود مراجعه نمايند.


3- زخم دهان: تعدادی از بيماران لوپوسی در زمان فعاليت بيماری، دچار زخمهای دهانی به خصوص در سقف دهان می شوند. اين ضايعات ممکن است بدون درد باشد به طوری که فقط پزشک در معاينه آن را پيدا کند.

.

4- حساسيت به نور: بسياری از بيماران لوپوسی به نور آفتاب حساس هستند، به طوری که با قرار گرفتن در معرض نور آفتاب دچار راش قرمز رنگ در مناطق در معرض می شوند و اين راش ها چندين ساعت تا چند روز باقی می مانند. همچنين نور خورشيد می تواند ضايعات پوستی را تشديد نمايد. توصیه می شود بیماران مبتلا به لوپوس درمعرض نورخورشید قرار نگیرند و زمانی که شدت نور آفتاب زیاد است، از منزل خارج نشوند.


5- ريزش مو: بيماران لوپوسی معمولا در زمان فعاليت بيماری دچار ريزش مو می شوند. اين نوع ريزش مو به صورت منتشر است و با کنترل بيماری برطرف می شود. اما تعدادی از بيماران مبتلا به ضايعات پوستی مزمن به نام ديسکوئيد در پوست سر می شوند، که با توجه به اينکه اين ضايعات ضمائم پوست را از بين می برند، ريزش موی موضعی ناشی از اين ضايعات قابل برگشت نمی باشد.

.

6- خستگی: خستگی از علائم شایع بيماری لوپوس می باشد و در اکثر بیماران دیده می شود. از آنجا که خستگی در اثرعوامل دیگر نیز ایجاد می شود،توصيه می شود در صورت احساس خستگی بيش از حد، حتما با پزشک روماتولوژيست خود مشاوره نمایند.


7- تب: تب می تواند از علائم عود بيماری باشد. وجود هرگونه تب غير قابل توجیه در بيمار لوپوسی نياز به بررسی از نظر عود بيماری دارد. همچنين تب ممکن است ناشی از وجود عفونت در بيمار باشد، که خود عفونت نيز می تواند باعث عود بيماری گردد. بنابراين توصيه می شود در صورت بروز تب به پزشک روماتولوژيست خود مراجعه نمائيد.

.

8- درد قفسه سينه: التهاب پرده های اطراف ريه و قلب می تواند منجر به درد قفسه سينه شود، که معمولا اين درد با تنفس و سرفه تشديد می شود. درد قفسه سينه ممکن است در اثر عوامل ديگر مانند آمبولی ريه ( گير کردن لخته خون در عروق ريه)، عفونت ريه، و يا حوادث قلبی باشد. بنابراين توصيه می شود درصورت بروز هرگونه درد قفسه سينه با پزشک روماتولوژيست خود مشورت کنيد.

.

9- درد و ضعف عضله: بيماری لوپوس در زمان فعاليت، معمولا ضعف خفيف عضله و مختصر افزايش آنزيمهای عضله ايجاد می نمايد، که با کنترل بيماری برطرف می شود. ضعف عضله به صورت اختلال در بلند شدن از زمین یا بالا رفتن از پله خود را نشان می دهد. توصیه می شود در صورت وجود ضعف عضله، حتماً به پزشک روماتولوژیست خود مراجعه نمایید.

.

10- ورم ساق پا و يا دور چشم: تعدادی از بيماران لوپوسی در سير بيماری دچار درگيری کليه می شوند. درگيری کليه معمولا بدون علامت می باشد، و پزشک در طی بررسی روتين با انجام آزمايش ادرار متوجه آن می شود. اما در مواردی که درگيری کليه شديد تر باشد ممکن است بيمار دچار علائمی مانند ورم ساق پا و گاهی ورم زیر چشم شود. همچنين افزايش فشار خون نيز يکی از علائم درگيری کليه می باشد.

.

11- سردرد: درگيری مغز در بيمار لوپوسی می تواند منجر به بروز سردرد شود. سردرد ناشی از لوپوس معمولاً شدید می باشد و با سردردهای قبلی بیمار متفاوت است و به مسکن جواب نمی دهد. سردرد می تواند به علت میگرن، افسردگی و اضطراب نیز باشد است. توصیه می شود در صورتی که سردرد جدید یا شدید ایجاد شد، هر چه سریعتر به متخصص روماتولوژی خود مراجعه نمائید، تا بررسی های لازم به عمل آید.


12- تشنج-علائم روانی: تشنج ممکن است از علائم فعاليت بيماری لوپوس باشد. همچنين تشنج می تواند در اثر ضايعات قديمی مغزی نيز ايجاد شود. بنابراين توصيه می شود در صورت بروز تشنج حتما به اورژانس بيمارستانی که روماتولوژيست دارد مراجعه نمائيد. یکی دیگر از تظاهرات بیماری لوپوس علائم روانی می باشد.در صورت ایجاد علائم روانی به متخصص روماتولوژیست خود مراجعه نمائید تا بررسی های لازم به عمل آید.

 

بایدها و نبایدها برای درد مفاصل


بایدها و نبایدها برای درد مفاصل

درد ناشي از التهاب مفصل (آرتريت) و همچنين تلاش براي انتخاب يك مسكن مؤثر مي تواند شما را دلسرد كند. براي يافتن پاسخ رايج ترين پرسش هايي كه در اين زمينه مطرح مي شوند، شما را به خواندن اين مقاله دعوت مي كنيم:

آيا فعاليت بدني، درد حاصل از التهاب مفصلي را بدتر مي كند؟

اگر هم اكنون دچار التهاب مفاصل هستيد، اين درد با انجام فعاليت هايي كه باري را بر مفاصل شما تحميل مي كند يا به انجام حركات مداوم نياز دارد، بدتر خواهد شد. اما اگر آسيب مفصلي شما ملايم بوده و بيشتر علائم شما مربوط به تاندون ها(رباط ها)، زرد پي ها و عضلات اطراف مفصل هستند و نه خود مفاصل، يك برنامه ورزشي ملايم، مي تواند درد شما را تسكين ببخشد. تمرين هاي كششي و تقويت كننده عضلات را حتما در برنامه ورزشي خود قرار دهيد.

با پزشك خود براي تعيين راه حل و برنامه ورزشي مناسب براي وضعيت خاص خودتان، مشورت كنيد. التهاب مفصل از فردي به فرد ديگر متغير است. از پزشك تان بخواهيد كه نوع التهاب مفصلي شما و شدت آن را با دقت تعيين كند. از اين اطلاعات براي تصميم گيري درباره بهترين سرگرمي ها و فعاليت ها استفاده كنيد.

از چه نوع فعاليت هايي عموما بايد پرهيز كرد و چه نوع فعاليت هايي براي اكثر افراد مبتلا به درد التهاب مفصلي مناسب هستند؟

فعاليت هايي كه فشار ناگهاني را بر مفاصل تحميل مي كنند، از قبيل بالا و پايين پريدن، و تنيس بازي كردن، علائم التهاب مفصلي را بدتر نموده و افزايش التهاب و تورم را سبب مي شوند. فعاليت هايي كه به نظر مفيد مي رسند، شامل ورزش هايي هستند كه عضلات شما را تقويت نموده، از مفاصل تان حفاظت كرده و استرس و آسيب وارده به مفاصل را به حداقل مي رسانند؛ براي مثال، تقويت عضلات جلو و پشت ران به حفاظت از مفاصل زانو و مفصل لگن كمك مي كند.

پزشك شما ممكن است بتواند به شما ورزش هايي را ياد بدهد كه باعث تقويت عضلات تان شوند، بي آنكه به مفاصل تان صدمه بزنند.

هر آنچه را مي توانيد انجام دهيد تا فعاليت فيزيكي خود را حفظ كنيد و در عين حال مواظب مفصل هايتان نيز باشيد. اگر مفاصل شما دردناك تر و آسيب ديده تر از آن هستند كه بتوانيد فعاليتي مثل قدم زدن را انجام دهيد، شنا يا ساير ورزش هاي آبي مي توانند انتخاب بهتري براي فعال نگه داشتن و روي فرم نگه داشتن شما به حساب آيند.

چگونه مي توانيد خشكي و درد حاصل از نشستن طولاني مدت را كاهش دهيد؟

بسياري از افراد مبتلا به التهاب مفاصل، پس از نشستن يا استراحت كردن دچار خشكي مفاصل مي شوند، به ويژه اگر قبل از نشستن يا خوابيدن، از مفاصل شان كار زيادي كشيده باشند.

بيشتر مبتلايان به روماتيسم مفصلي پس از بيدار شدن از خواب، مثلا صبح ها، دچار خشكي مفصل مي شوند. اين ها علائم شايع التهاب مفصلي هستند. حركت مي تواند برخي از علائم را كاهش دهد.

اگر ناچار هستيد براي مدت طولاني بنشينيد، وضعيت نشستن خود را براي پيشگيري از خشكي مفاصل يا كاهش آن، تنظيم كنيد.

براي مثال، سرتان را به جهات مختلف بچرخانيد، وضعيت بازوهايتان را تغيير دهيد و ساق پاهايتان را خم كنيد و بكشيد. اين حركات ملايم از خشكي بيش از حد جلوگيري مي كنند.

بسياري از اوقات، پس از كار سخت و فشار بر مفاصل، اين خشكي تا چند روز باقي مي ماند.

در چه صورتي، پس از بروز درد التهاب مفصلي، بايد به پزشك مراجعه كرد؟

در صورت بروز درد در منطقه اي جديد يا باقي ماندن علائم براي بيش از چند روز، به پزشك مراجعه كنيد.

در صورتي كه در همان ابتداي بروز علائم به آن ها توجه شود، درمان مؤثرتر خواهد بود. اگر مي دانيد كه علائم شما در نتيجه فشار بر مفاصل ايجاد شده اند و پس از چند روز از بين مي روند، نيازي به مراجعه به پزشك نخواهيد داشت.



منبع: وب سایت دکتر فرخانی

التهاب مفاصل


التهاب مفاصل



التهاب مفصلی یک نام کلی برای حالتی است که علل متنوعی دارد و با گرمی ، قرمزی ، تورم ، درد یا محدودیت حرکات مفصل مشخص می گردد .

دو دسته از علل عمده آن بیماریهای عفونی و بیماریهای روماتیسمی یعنی بیماریهای بافت همبندی هستند . انواع روماتیسمی آن خود به چند دسته تقسیم می شوند که یکی از آنها بنام التهاب مفصلی-استخوانی یا بیماری اضمحلال مفاصل از بیماریهای شایع بخصوص در سالمندان است و تقریباً تمام افراد بیش از ۷۰ ساله به آن مبتلا هستند .

این بیماری اغلب ، مفاصل تحمل کننده وزن مانند مفصل زانو و لگن را مبتلا می کند و ناشی از فرسایش مزمن غضروف و سطوح مفصل است . این بیماری مهمترین و شایعترین عامل زمین گیری در سالمندان است .


● چگونه از التهاب مفصلی پیشگیری کنیم ؟

مهمترین عوامل پیشگیری کننده از بیماری فرسایشی مفاصل حفظ وزن مناسب بدن است چون زیاد بودن وزن موجب فشار بیشتری بر مفاصل بویژه مفصل زانو می شود و در دراز مدت باعث فرسایش بیشتر آن می گردد . ورزش منظم ، استراحت مناسب و حفاظت مفاصل از فشارهای کاری زیاد از عوامل پیشگیری کننده دیگر هستند.


● چگونه درد مفاصل را مهار کنیم ؟

بسیاری از سالمندان مبتلا به التهاب فرسایشی مفاصل از درد شاکی هستند و از مصرف داروهای مختلف که اغلب عوارضی را نیز بدنبال دارد نگران هستند .

یک راه مهار این دردهای مفصلی که بسیار ساده و ولی مؤثر است گرم کردن یا سرد کردن مفصل است .

گرم کردن باعث کاهش انقباض عضلات و خونرسانی بیشتر به بافت های مفصل می شود و در مقابل سرد کردن باعث کــاهش فعالیت اعصاب حس کننــده درد می گردد ، البته قبل از استفاده از هر روش برای درمان مشکلات خود حتماً پزشک خود را در جریان بگذارید.



منبع: پزشکان بدون مرز

تشخیص علت درد زانو


تشخیص علت درد زانو


بیماران معمولا به علت مشکلی که برای بدنشان بوجود آمده به پزشک مراجعه میکنند. این مشکلات را علائم بیماری میگویند. مثلا درد زانو یا تورم زانو.

علت بوجود آمدن یک علامت ممکن است بیماری های مختلف باشد مثلا درد زانو ممکن است به علت ده ها بیماری مختلف بوجود آید. وظیفه پزشک ابتدا تشخیص بیماری است که علامت مورد نظر را بوجود آورده است. تنها پس از یک تشخیص درست است که میتوان درمان مناسبی را برای بیمار شروع کرد. روند تشخیص بیماری از مراحل مشخصی میگذرد. مهمترین این مراحل که تقریبا در همه بیماری ها ثابت است بترتیب عبارتست از

  • اخذ تاریخچه : به این معنا است که ابتدا پزشک معالج با بیمار صحبت میکند و مشکلات او را میپرسد. خصوصیات علامت بیماری مهم است. مثلا اینکه درد با چه عواملی تشدید یا تخفیف میابد. پزشک، مشکلاتی را که بیمار قبلا داشته میپرسد. اینکه بیمار فعلا چه بیماری های دیگری دارد و یا اینکه به داروهایی مصرف میکند.
     305 3
  • معاینه بیمار : عضو یا اندام مورد نظر معاینه میشود. منظور از معاینه، دیدن و سپس لمس کردن و سپس انجام مانور های مخصوص روی اندام است.
  • پاراکلینیک : منظور استفاده از روش های تصویر برداری مانند رادیوگرافی، سی تی اسکن، ام آر آی، سونوگرافی، اسکن رادیوایزوتوپ و آزمایشاتی مانند آزمایش خون یا ادرار و یا بررسی نمونه های بافتی ( پاتولوژی) است.

تشخیص علت درد زانو هم مراحلی دارد که عبارتند از :

اخذ تاریخچه

پزشک از بیمار خود در باره خصوصیات درد سوال میکند. اینکه محل درد کجاست. درد زانو چگونه احساس میشود. آیا قبلا چنین دردی وجود داشته است. چه چیزی شدت درد زانو را کم یا زیاد میکند. پزشک از وضعیت خود بیمار سوال میکند. اینکه آیا بیمار قبلا بیماری خاصی داشته است. آیا زندگی بیمار فعال و پرتحرک است یا شغل نشسته ای دارد. بیمار در حال مصرف چه داروهایی است. پزشک در مورد علائم دیگر بیمار سوال میکند. اینکه آیا بیمار تب هم دارد، احساس لقی هم در زانو میکند یا اینکه زانویش گاهگاهی متورم هم میشود یا صدا هم میدهد.

 

معاینه

برای معاینه زانو معمولا لازم است شلوار درآورده شود. پس قبل از مراجعه به پزشک باید لباس راحتی بپوشید تا بتوانید آنرا به راحتی درآورده و دوباره بپوشید. پزشک زانو را بدقت نگاه میکند. به نقاط مختلف آن دست میگذارد و اطراف آنرا فشار میدهد تا ببیند چه قسمتی از زانو دردناک است. پزشک زانو را خم و راست میکند تا ببیند آیا محدودیت حرکت دارد یا خیر و سپس مانور های خاصی را روی زانو انجام میدهد تا به توسط آنها کارآیی قسمت های مختلف زانو مثل منیسک ها یا لیگامان ها را بررسی کند.

رادیوگرافی

ممکن است پزشک معالج از رادیوگرافی ساده برای بررسی بیشتر درد زانو استفاده کند. در رادیوگرافی ساده استخوان های زانو دیده میشوند. با استفاده از آن شکستگی های زانو یا پوکی استخوان یا تغییراتی که بدنبال آرتروز یا روماتیسم در مفصل زانو بوجود میاید دیده میشود.

سی تی اسکن

بندرت ممکن است برای بررسی بیشتر علت درد زانو و وضعیت استخوان های اطراف زانو از سی تی اسکن استفاده شود.

ام آر آی

این وسیله تصویربرداری برای بررسی بافت های غیر استخوانی زانو مانند منیسک و لیگامان مفید است.

 

بررسی مایع مفصل زانو

داخل مفصل زانو مایعی به نام مایع مفصلی وجود دارد که وظیفه آن نرم کردن سطح رویی غضروف برای تسهیل حرکت مفصل و تغذیه غضروف است. در بعضی بیماری های زانو مانند عفونت مفصل یا بعضی از انواع رماتیسم های مفصلی، مایع مفصلی زانو تغییر میکند. در این موارد پزشک معالج با سوزن مقداری از مایع مفصل زانو را خارج کرده و برای بررسی به آزمایشگاه میفرستد.

آزمایشات خون

در تشخیص عفونت های مفصلی و یا روماتیسم مفصلی کمک کننده است.

آرتروسکوپی

با این روش پزشک متخصص ارتوپدی با دیدن داخل مفصل زانو میتواند مشکلات غضروف مفصلی، منیسک و یا لیگامان های متقاطع را تشخیص دهد.


منبع: ایران ارتوپد

دامنه حرکتی مفصل Jont range of motion


312 1

دامنه حرکتی مفصل به محدوده ای میگویند که مفصل در آن محدوده توانایی حرکت دارد. 

بطور مثال در مفصل آرنج وقتی ساعد در امتداد بازو قرار میگیرد با آن زاویه صفر درجه ساخته و وقتی کاملا

 خم میشود زاویه حدود 160 درجه دارد. پس دامنه  حرکتی در یک آرنج طبیعی حدود 160 درجه است.  

در بعضی بیماری های مفصلی دامنه حرکتی مفصل کاهش میابد.


منبع: وبلاگ دکتر حیدریان

فتق دیسک بین مهره ای گردن

فتق دیسک بین مهره ای گردن قابل درمان است


بیماری های اسکلتی، عضلانی در جوامع امروزی بسیار شایع است. توسعه فناوری های نوین، تغییر شیوه زندگی، توسعه وسایل حمل و نقل و بی تحرکی انسان ها باعث شده این دسته از بیماری ها هزینه درمانی سنگینی را بر بخش بهداشت کشورهای جهان تحمیل کند.به گفته سازمان بهداشت جهانی بیماری های اسکلتی عضلانی شامل پوکی استخوان، آرتریت روماتوئید و بیماری های دردناک ناحیه کمر و گردن میلیون ها نفر را در سراسر جهان به درمانگاه ها و نزد پزشکان می کشاند و جراحی و شیوه های درمانی اعمال شده روی آن ها سرمایه های فراوانی را به خود اختصاص می دهد.یکی از این بیماری ها که به علت رواج پشت میزنشینی و استفاده بی رویه از رایانه در کشور ما شایع شده است فتق دیسک بین مهره های گردنی است که درباره آن با یکی از متخصصان کشور گفت وگو کرده ایم.

دیسک گردن یا فتق دیسک گردن

این بیماری در واقع بخشی از فرآیند پیری اسکلت بدن است ولی از آن جا که گردن کمتر از کمر متحمل وزن است کمتر دچار آرتروز یا فتق دیسک می شود. دکتر فرزاد امیدی کاشانی متخصص ارتوپدی و فوق تخصص جراحی ستون فقرات با اشاره به این نکته می گوید: اصطلاح دیسک گردن یا کمر که بین عامه مردم رواج دارد، اشتباه است زیرا دیسک داشتن بیماری نیست و دیسک چیزی است که همه ما داریم. این فتق دیسک بین مهره های گردن یا کمر است که عارضه است.خود دیسک نسج طبیعی بین مهره های گردن یا کمر است که باید وجود داشته باشد.بنابراین علایمی که ذکر می کنیم مربوط به فتق دیسک بین مهره ای است. در ناحیه گردن، ۷ مهره داریم که ۲ مهره بالا دیسک ندارد و شایع ترین محل فتق، قسمت پایین گردن است.این بیماری چنان که ذکر شد، وابسته به سن است و هر قدر سن بالاتر برود، احتمال ابتلا به آن بیشتر می شود. دسته ای از افراد ممکن است زودتر به آن مبتلا شوند. مثل افرادی که به علت حرفه خود گردنشان به مدت طولانی در یک حالت ثابت قرار دارد.خیاط ها، جراح ها، بناها و نقاش ها که مجبورند گردنشان را ثابت نگه دارند یا سرشان را به هنگام کار بالاتر از بدن بگیرند ممکن است زودتر به این بیماری دچار شوند.


علایم بیماری


بیشتر بیماران ممکن است در اثر ابتلا به این بیماری با ۳ دسته علایم مواجه شوند دسته اول علایم موضعی ناحیه گردن شامل درد، محدود شدن حرکات گردن، درد در بین شانه ها و کشیده شدن آن تا قاعده جمجمه است. گاهی فتق دیسک روی ریشه های عصبی که از کنار آن رد می شود، فشار وارد می کند و بیمار دچار علایم ریشه ای می شود. این علایم به صورت گزگز و مورمور در انگشتان دست است. گاهی بیمار از درد و ضعف عضلانی در ناحیه باز و یا شانه شکایت می کند و گز گز و مور مور را هم در انگشتان احساس می کند. در نهایت ممکن است دیسکی که دچار عارضه شده روی نخاع فشار وارد کند که در این صورت عارضه خطرناک است زیرا ممکن است به نخاع آسیب بزند و فرد را ویلچرنشین کند. در واقع تفاوت فتق دیسک بین مهره ای کمر و گردن این است که در گردن ما با مشکل تحت فشار قرار گرفتن نخاع رو به رو هستیم در حالی که در کمر، فتق دیسک به ریشه های عصبی فشار می آورد و نخاع در آن ناحیه وجود ندارد.به گفته دکتر امیدی کاشانی علایم دیررس بیماری شامل بی اختیاری ادرار و مدفوع یا فلجی کامل است که بهبودی بیمار در این مرحله امکان پذیر نیست اما با تشخیص علایم زودرس زودتر می توان به درمان اقدام کرد.


علایم زودرس بیماری


از مهم ترین علایم دیسک گردن است که بیمار نمی تواند حرکات ظریفی را که قبلا با دست انجام می داده است، انجام بدهد، به عنوان مثال دستخط خوب بیمار حالا ناخوانا شده یا در بستن دکمه های لباس ناتوان شده است . گاهی بیمار به هنگام راه رفتن تلوتلو می خورد یا کاری را که قبلا با دست چپ خوب انجام می داده است، حالا نمی تواند به همان خوبی انجام بدهد. پزشک متخصص در ابتدا با معاینه بالینی و گرفتن شرح حال بیمار عارضه را تشخیص می دهد و برای تایید تشخیص می تواند رادیوگرافی، ام آر آی یا سی تی اسکن را تجویز کند. نکته این جاست که تشخیص اصلی بررسی های پاراکلینیکی نیست بلکه معاینه بالینی و شرح حال بیمار اهمیت بالایی دارد.


درمان


مانند بیشتر بیماری های اسکلتی- عضلانی تغییر شیوه زندگی اولین قدم برای درمان است. تغییر وضعیت گردن اولین اصل است و کار پرخطری که فرد داشته و باعث بیماری شده است باید در ساعات محدودی انجام شود. آموزش بیمار برای این که گردنش کمتر تحت فشار قرار بگیرد اصل بسیار اساسی در این زمینه است و هم زمان داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی مثل بروفن و ناپروکسن به تسکین درد بیمار کمک می کند. گاهی داروهای شل کننده عضلات تجویز می شود و در موارد شدیدتر ممکن است کورتن تجویز شود.هم چنین تقویت عضلانی با کشش عضلات گردن با فیزیوتراپی در درمان عارضه نقش موثری دارد. فیزیوتراپی ، اصلاح شیوه زندگی و مصرف دارو به مبتلایان به این بیماری کمک می کند تا به میزان ۷۰ تا ۸۰ درصد از بیماری نجات پیدا کنند. به این ترتیب که دیسکی که بیرون زده به تدریج آبش را از دست می دهد و دوباره به جای اولش بر می گردد. بنابراین این تصور که فتق دیسک بین مهره ای گردن یک بیماری برای تمام عمر است، اشتباه است و دسته زیادی از بیماران بهبود پیدا می کنند.

جراحی آری یا نه

دکتر فرزاد کاشانی از جراحی فتق دیسک بین مهره ای گردن به عنوان یکی از بهترین جراحی های ارتوپدی با نتایج خوب یاد می کند و می افزاید: به طور معمول نتیجه این جراحی در صورتی که بیمار مناسب انتخاب شود و جراح تکنیک مناسبی به کار ببرد تا ۹۵ درصد رضایت بخش و بیمار بسیار راضی است. ناگفته نماند که در ۸۰ درصد موارد نیاز به عمل پیدا نمی شود و فیزیوتراپی ، اصلاح شیوه زندگی و مصرف داروها، بیمار را از انجام عمل جراحی بی نیاز می کند.بیماری که حداقل ۶ هفته درمان طبی را انجام و مقاومت نشان داده یا بیماری که دچار علایم نخاعی شده باشد کاندید عمل جراحی است.نکته این جاست که عمل دیرهنگام برای بیمارانی که سال هاست درد دارند ممکن است نتیجه رضایت بخشی نداشته باشد هم چنانکه جراحی زودهنگام ثمربخش نیست. بنابراین برای جراحی باید به موقع تصمیم گرفته شود بنابراین قانون کلی در دیسک گردن و کمر این است که در عین این که نباید جراحی را زود انجام داد، خیلی دیر هم نباید اقدام کرد چون ممکن است نفعی به حال بیمار نداشته باشد.

در جراحی ازناحیه جلوی گردن با یک برش ۲ تا ۳ سانتی دیسک معیوب از جلوی گردن برداشته و پروتز جایگزین آن می شود. در گذشته از بدن خود بیمار استخوان گذاشته می شد اما در حال حاضر دیسک مصنوعی به جای دیسک معیوب قرار داده می شود، استفاده از پروتز باعث می شود محدودیت حرکتی برای بیمار به وجود نیاید و بتواند گردنش را به خوبی حرکت دهد.این عمل مانند هر عمل جراحی دیگری عارضه دارد و شایع ترین آن بلع دردناک است . از آن جا که جراحی کنار مری انجام می شود بیمار تا مدت ها به هنگام غذا خوردن ، احساس درد می کند. گاهی صدای بیمار به علت آسیب دیدن عصب صوتی تغییر می کند اما در طول زمان بهتر می شود. عفونت و آسیب به عصب و نخاع هم ممکن است روی دهد اما با وجود تجهیزات امروزی در اتاق های عمل، این آسیب ها به ندرت رخ می دهد و نگرانی از این بابت وجود ندارد.

نکته قابل ذکر این است که بعضی بیماری های زمینه ای در بروز فتق دیسک بین مهره ای گردن نقش دارد مثل ابتلا به آرتریت روماتوئید . خوب است بدانید فتق دیسک بین مهره ای ۲ نوع نرم و سفت دارد و بیشتر نوع نرم آن شایع است. در نوع نرم خود دیسک به نخاع فشار می آورد اما در نوع سخت استخوان هایی که دچار آرتروز شده است به نخاع فشار می آورد. از این بیماری تحت عنوان آرتروز هم یاد می کنند اما در واقع همان فتق دیسک بین مهره ای گردن است. سابقه شکستگی گردن، بیماری های مادرزادی، اتصال مهره های گردنی به یکدیگر، انحنای مهره های گردنی، سابقه عمل جراحی و مشکلاتی از این دست در برخی موارد در بروز عارضه نقش دارد.

 

لیگامان ها یا رباط ها


رباط یا لیگامان

رباط ها (لیگامانها) نوارهای محکمی هستند که استخوانی را به استخوان دیگر متصل می کنند. مهمترین وظیفه رباطها، محدود کردن حرکات مفاصل و ایجاد ثبات در آنها است. لیگامانها نقش مهمی در جلوگیری از دررفتگی مفاصل برعهده دارند. لیگامان هایی که درارتباط نزدیک با مفصل قرار می گیرند معمولا جزیی از کپسول مفصلی (کپسول مفصلی لیفی) هستند. 


بنابراین این گروه از لیگامانها که به عنوان لیگامانهای داخلی (لیگامانهای کپسولی) شناخته می شوند، باعث تقویت کپسول مفصلی می گردند. لیگامانهایی که از مفصل مجزا یا دور هستند و ساختمان جدایی را ایجاد می کنند تحت عنوان لیگامانهای فرعی خوانده می شوند که وظیفه آنها ایجاد پایداری و ثبات در مفصل است.


 


به طور کلی رباط های مفاصل سینوپال را می‎توان به گروه های زیر تقسیم کرد:

*رباطهای کپسولی که به کپسول مفصلی چسبیده اند و بخشی از کپسول مفصلی محسوب می شوند.

*رباطهای خارج کپسولی که در خارج کپسول مفصلی قرار دارند که ممکن است به مفصل نزدیک یا از مفصل دور باشند.

*رباطهای داخل کپسولی که در داخل کپسول مفصلی واقع شده اند.

مثال هایی از لیگامان های کپسولی

*لیگامان گلنوهومرال

*لیگامان آکرومیوکلاویکولار (رباط اخرمی-ترقوه ای)

*بخش عمقی لیگامان طرفی داخلی (MCL)

مثال هایی از لیگامان های خارج کپسولی

*لیگامان طرفی خارجی یا LCL

*لیگامان کوراکوکلاویکولار (رباط غرابی-ترقوه ای)

*لیگامان کوستوکلاویکولار (رباط دنده ای-ترقوه ای)

مثال هایی از لیگامان های داخل کپسولی

*لیگامان متقاطع جلویی یا رباط صلیبی قدامی (ACL)

*لیگامان متقاطع پشتی یا رباط صلیبی خلفی (PCL)


منبع: فیزیوتراپیست برزکار

تحریک الکتریکی عصب از طریق پوست


بررسی تاثیر تحریک الکتریکی عصب از طریق پوست بر دامنه حرکتی و خشکی صبحگاهی مقصل زانو در بیماران مبتلا به استئوآرتریت زانو

بررسی تأثیر تحریک الکتریکی عصب از طریق پوست بر دامنه حرکتی و خشکی صبحگاهی مفصل زانو در بیماران مبتلا به استئوآرتریت زانو

● مقدمه:
استئوآرتریت شایع ترین بیماری مفصلی در انسانها به شمار می‌رود کــــه در۹۰-۶۰ درصــد افراد بالای ۶۵ سال ایجاد می شود و در اکثر جوامع شایع ترین علت ناتوانی مزمن می باشد در آمریکا حدود یکصد هزار نفر به علت استئوآرتریت زانو یا ران بدون کمک قادر به رفت و آمد بین رختخواب و دستشوئی نیستند خشکی صبحگاهی و کاهش دامنه حرکتی مفصل از مشخصات مهم این بیماری می باشد هیچ داروئی یافت نشده است که باعث جلوگیری، تأخیر بیماری یا برگشت تغییرات پاتولوژیک ناشی از استئوآرتریت در انسان شود با این حال استئوآرتریت که شایع ترین وضعیت محدود کننده فعالیت در بین افراد مسن است، نسبت به تعداد زیادی از بیماریها که جدی تر تلقی می شوند مانند سرطان یا سکته مغزی، می توان آن را مسئول موارد بیشتری از ناتوانی کامل در افراد مسن در نظر گرفت شکیبی در سال ۲۰۰۴ با بررسی ۲۰۰ بیمار مبتلا به استئوآرتریت در کرمان به این نتیجه رسید که شاخص توده بدنی بالا، سن بالا و زندگی در روستا، عوامل مؤثر بر ناتوانی در این بیماران می باشد در سالهای اخیر علاقه و گرایش به سمت درمانهای غیر داروئی بیشتر از درمانهای داروئی بوده و روز به روز بر آمار داوطلبین استفاده از این روشها نیز افزوده می شود تحریک الکتریکی عصب از طریق پوست یکی از روشهای درمانی غیر دارویی می باشد که قدمت و ریشه استفاده ازآن به یونان باستان و روم قدیم بر می گردد.

 
● روش بررسی:

مطالعه حاضر یک مطالعه نیمه تجربی از نوع یک سوکور می باشد که پس از کسب مجوز از کمیته اخلاق دانشگاه تربیت مدرس انجام گرفت. جامعه این مطالعه، کل بیماران مبتلا به استئوآرتریت زانو، مراجعه کننده به درمانگاه روماتولوژی بیمارستان امام خمینی تهران بودند. تعداد ۶۰ بیمار (۳۰ نفر برای هر گروه) که دارای شرایط ورود به مطالعه بودند با استفاده روش نمونه گیری تصادفی انتخاب شدند. معیارهای ورود به مطالعه شامل، تایید بیماری آنها توسط پزشک متخصص، سلامتی پوست ناحیه مورد مطالعه، حداقل شش ماه و حداکثر ۵ سال از تشخیص بیماری استئوآرتریت آنها توسط پزشک متخصص گذشته باشد، محل زندگی آنها در شهر تهران و حداقل نزدیک به بیمارستان امام خمینی (ره) باشد تا امکان سه بار مراجعه به بخش فیزیوتراپی در طول هفته را داشته باشند و دادن گواهی کتبی مبنی بر رضایت انجام تحریک الکتریکی عصب از طریق پوست، بود. معیارهای خروج از مطالعه شامل داشتن ضربان ساز قلبی، حامله بودن، نقص در درک حس و داشتن بیماری آرتریت روماتوئید و سایر بیماریهای عصبی- عضلانی- اسکلتی بوده اند.

 در طی تحقیق دو نفر از گروه شاهد و یک نفر از گروه آزمون از مطالعه خارج شدند. پس از انتخاب نهایی افراد و تخصیص تصادفی آنها در دو گروه آزمون و شاهد و دادن توضیحات لازم به هر دو گروه، طی چهار هفته و هر هفته سه جلسه به گروه آزمون جریان الکتریکی ۱۰۰ هرتز توسط دو الکترود را بر با ابعاد ۸×۴ سانتی متر در دو طرف راست و چپ مفصل زانو، به مدت ۲۰ دقیقه با استفاده از دستگاه NEW TENSداده شد، شدت جریان با توجه به آستانه حسی خود بیماران تنظیم می شد. گروه شاهد هم دارای همین شرایط بود ولی دستگاه خاموش بود و از آن به عنوان پلاسبو استفاده می‌شد.

 دامنه حرکتی مفصل زانو در وضعیت فلکشن در حالت خوابیده بر روی زمین توسط گونیا متر اندازه گیری شد و میزان خشکی صبحگاهی مفصل به کمک چک لیست خود گزارش دهی که توسط بیماران تکمیل می‌گردید بررسی شد. میزان خشکی صبحگاهی و دامنه حرکتی مفصل زانو در هر دو گروه در جلسه اول، ششم و دوازدهم اندازه گیری شد و مورد مقایسه قرار گرفت. پس از جمع آوری داده ها، تجزیه و تحلیل آماری با استفاده از آزمونهای آماری آنالیز واریانس با اندازه گیری مکرر، کروسکال والیس و t مستقل انجام شد.


منبع: وبلاگ دکتر شجاعی

علت صدا دادن مفاصل بدن چیست؟


در طول روز ممکن است صدا های متفاوتی ار بعضی از مفاصل بدن شما شنیده شده یا به توسط شما حس شود. گاهی این صداها شبیه تقه هستند. گاهی بصورت خرت خرت و شبیه به ساییده شدن دو چیز روی هم هستند. گاهی بعد از عملی که در بین مردم به شکاندن انگشت معروف است صدایی از مفصل انگشت بوجود میاید. صدای مفصلی بیشتر در مفاصل انگشت، زانو، مچ پا، کمر و گردن شنیده میشود ولی علت ایجاد صدا در همه این مفاصل یکی نیست. علت صدای مفصل ممکن است یکی از حالات زیر باشد.


ایجاد گاز 

در تمام مفاصل مایعی به نام مایع سینوویال وجود دارد که غلیظ و لغزنده است. وظیفه این مایع لغزنده کردن سطوح مفصل و تسهیل حرکت مفصل است. این مایع در تغذیه غضروف مفصلی هم نقش دارد. در درون این مایع مانند بسیار دیگر از مایعاتی که در بدن ما وجود دارند، گازهایی مانند اکسیژن، نیتروژن و دی اکسید کربن بصورت محلول وجود دارد.

وقتی که شما با تحت فشار قرار دادن مفصل انگشت خود، صدای تقه از آن درمیاورید در واقع لیگامان های آن مفصل را تحت کشش قرار داده اید. در این عمل شما با فشار موجب میشوید دو سطح مفصلی از یکدیگر فاصله گرفته و در واقع میخواهید حجم داخل مفصل را افزایش دهید. با انجام این کار فشار درون مایع مفصلی کاهش پیدا میکند و با این کاهش فشار مقداری از گازهای محلول در مایع، نامحلول شده و بصورت حباب های گاز در درون مفصل ظاهر میشوند. 



ایجاد این حباب گاز بصورت ناگهانی با ایجاد یک موج صدا همراه است که شما آنرا بصورت یک تقه میشنوید. بعد از شنیدن صدای تقه شما تا مدتی نمیتوانید مجددا این صدا را ایجاد کنید. علت آن اینست که ابتدا باید مدتی بگذرد تا حباب گاز تشکیل شده مجددا بصورت محلول در مایع درآید تا شما بتوانید مجددا آنرا تولید کنید.


حرکت تاندون و لیگامان

وقتی مفاصل حرکت میکنند وضعیت تاندون ها و لیگامان های اطراف آن مفصل تغییر میکنند. این تغییر وضعیت موجب میشود تا آنها از روی برجستگی های استخوانی اطراف مفصل عبور کنند. با باز و بسته شدن مکرر مفصل هر کدام از این تاندون ها یا لیگامان ها ممکن است بار ها به جلو و عقب حرکت کرده و با هر بار عبور از روی برجستگی استخوانی صدایی ایجاد میکنند. این صداها ممکن است به توسط فرد حس شده و یا حتی دیگران هم آنرا بشنوند. همچنین با حرکت کردن مفصل، در بعضی حالات، لیگامان های اطراف آن بشدت کشیده میشوند و این کشیدگی ممکن است صدا ایجاد کند.


سطح ناصاف مفصل

در مفاصلی که دچار آرتروز یا ساییدگی شده اند به علت آسیب غضروف، سطح مفصل ناهموار میشود. در حین حرکت مفصل، با ساییده شدن این سطوح ناهموار بر روی یکدیگر ممکن است صدا ایجاد شود.


آیا صدا دادن مفصل بد است

اگر صدا دادن مفصل همراه با درد است ممکن است به علت بیماری یا مشکلی باشد در این صورت باید به پزشک متخصص مراجعه کرد تا با بررسی مفصل مشکل احتمالی را دریابد. در صورتیکه این صدا ها بدون درد باشد نیازی به اقدام خاصی ندارد.


آیا درآوردن صدا از مفاصل انگشتان دست مضر است؟

هنوز با یقین اثبات نشده است که این عمل مشکلی برای دست ایجاد میکند یا خیر. ولی بعضی محققین عقیده دارند انجام این کار در دراز مدت میتواند موجب تورم دست و کاهش قدرت مشت کردن در انگشتان شود.


منبع: وبلاگ دکتر شجاعی

لینک فیلم كمر درد - ورزش برای دیسک کمر


مشاهده فیلم آموزشی

بر روی لینک های زیر کلیک کنید 



فيلم ورزش كمر درد ديسك كمري


لينك فيلم صداي مفصل نشانه چيست


فيلم طرز صحيح نشستن پشت رايانه و كامپيوتر