خشکی حرکت مفصل زانو بعد از شکستگی ران


خشکی حرکت مفصل زانو بعد از شکستگی ران

 

محدودیت حرکتی زانو یکی از عوارض شایع شکستگی های ران است. این محدودیت حرکتی میتواند بصورت ناتوانی بیمار در خم کردن زانو باشد و یا ممکن است بیمار توانایی صاف کردن کامل زانو را از دست بدهد. البته مشکل خم نشدن زانو بیشتر دیده میشود. محدودیت حرکتی مفصل زانو بعد از شکستگی ران بندرت در بچه ها دیده میشود و بیشتر در بزرگسالان است. 

درمان شکستگی تنه ران در بزرگسالان در اکثریت قریب به اتفاق موارد، عمل جراحی است. برای بیحرکت کردن قطعات شکسته شده در غالب موارد از میله داخل استخوانی Intramedullary nail استفاده میشود. البته استفاده از پلاک و یا ندرتا اکسترنال فیکساتور هم معمول است.


خشکی زانو بدنبال شکستگی ران و جراحی آن دلایل متفاوتی دارد که مهمترین آن عبارتند از :

  • در هنگام شکسته شدن استخوان، عضلات اطراف آن هم صدمه میبینند. این صدمه ممکن است بصورت کوبیدگی و یا خونریزی درون بافت استخوان باشد و یا حتی ممکن است به علت آسیب لبه تیز استخوان شکسته شده، عضله مجاور آن پاره شود. بهبودی این عضله آسیب دیده معمولا همراه با تشکیل شدن بافت ویژه ای در محل پارگی است که به آن بافت اسکار Scar tissue میگویند. از خصوصیات این بافت آن است که به استخوان مجاورش میچسبد.

 

  •  نتیجه آنست که عضله ران به استخوان زیرین بخصوص در محل شکستگی میچسبد. این چسبندگی مانع حرکت آزادانه عضله بر روی استخوان میشود. با حرکت نکردن عضله، مفصل زانو هم نمیتواند به راحتی حرکت کند.
  • همانطور که گفتیم بدنبال شکسته شدن استخوان و صدمه عضلات اطراف آن، بافت اسکار در درون توده عضلانی ایجاد میشود. این بافت خاصیت انعطاف پذیری و کش آمدن عضله را ندارد. برای خم شدن مفصل زانو، عضله چهارسر ران باید کش بیاید و کش نیامدن آن موجب میشود زانو نتواند به درستی خم شود.
  • با هر بار خم شدن زانو، عضله چهارسر ران کش میاید و در طول روز با خم و راست شدن زانو طول این عضله هم مرتبا کم و زیاد میشود. وقتی بیمار بعد از شکستگی ران به علت درد مدتی زانوی خود را خم و راست نمیکند، برای مدتی طول عضله چهارسر ثابت مانده و کش نمیاید. 

 

  • نتیجه اینست که بعد از چند روز عضله سفت و خشک شده و توانایی کش آمدن خود را تا حد زیادی از دست میدهد و همین عامل موجب محدودیت در خم شدن زانو میشود.
  • با هر بار خم و راست شدن زانو، بافت های نرم آن مثل کپسول مفصلی و لیگامان ها و تاندون های آن کش میایند و این کار بطور مکرر در طول روز اتفاق میفتد. وقتی بیمار بعد از شکستگی ران به علت درد مدتی زانوی خود را خم و راست نمیکند، برای مدتی طول این بافت ها ثابت مانده و کش نمیایند. نتیجه اینست که بعد از چند روز توانایی کش آمدن خود را تا حد زیادی از دست داده و همین امر موجب محدود شدن حرکات زانو میشود.
  • گاهی بدنبال شکستگی های تنه استخوان ران بخصوص اگر در نزدیکی مفصل زانو ایجاد شود. داخل و یا اطراف مفصل زانو خونریزی میکند و یا حداقل بدنبال ضربه ملتهب میشود. 

 

  • این التهاب یا خونریزی بعد از مدتی موجب تشکیل بافت اسکار در داخل یا اطراف مفصل زانو میشود و چون این بافت اسکار قابلیت کش آمدن خوبی ندارد موجب محدود شدن حرکت زانو میشود. گاهی این بافت اسکار مانند یک چسب موجب چسبیدن قسمتهایی از زانو میشود و همین امر مانع حرکت آزادانه و روان قسمت های مختلف زانو میشود که نتیجه آن محدود شدن حرکات مفصل است.

 

 

منبع: ورزش و زندگی

 

 

شکستگی کشکک زانو

شکستگی کشکک زانو



شکستگی های کشکک از شکستگی های شایع در ورزشکاران می باشد و به خصوص در ورزش های تماسی شیوع بیشتری دارند. این شکستگی ها  میتواند از یک ترک عرضی ساده تا شکستگی های چند تکه ای شدید متفاوت باشد. در اغلب موارد شکستگی  ناشی از تصادم های ورزشی یا اصابت ضربات پا به زانو است. اما گاهی انقباض شدید عضله ی چهار سر رانی نیز می تواند منجر به شکستگی پاتلا (کشکک) شود که در این موارد شکستگی اغلب عرضی و دوتکه ای است.


علائم و نشانه ها

• درد ناگهانی و شدید در جلوی زانو به دنبال اصابت ضربه یا انقباض شدید عضله ی جلوی ران

• تورم ناگهانی جلوی زانو

• فرد نمی تواند زانو را خم کند.

• فرد نمی تواند زانو را به طور کامل باز کند.

• گاهی دو قطعه ی شکسته شده از هم فاصله گرفته و در زیر پوست ناحیه ی جلوی زانو فرورفتگی واضح دیده می شود


درمان
فاز حاد:
در فاز حاد لازم است فرد ورزشکار بلافاصله به اورژانس انتقال یابد. در اورژانس برای تشخیص قطعی از وی رادیو گرافی انجام می گیرد و سپس مشاوره ی ارتوپدی برای تعیین نوع و شدت شکستگی  انجام می شود. در شکستگی هایی که به صورت ترک عرضی است زانو را در وضعیت نیمه راست به مدت 6-3 هفته در گچ یا فایبر گلاس ثابت می کنند.در شکستگی هایی که به صورت دو قطعه ای هستند چنانچه سن فرد زیر 45 سال برای جلوگیری باشد با سیم های مخصوص و انجام طراحی دو قطعه را به هم فیکس مس کنند.

 در افراد بالای 45 سال برای جلوگیری از آرتروز زانو کشکک را بر می دارند. رد شکستگی های چند قطعه ای ( بیش از 2 قطعه ) کشکک را برمی دارند و پس از اتصال رباط کشککی به ابتدای درشت نی زانو برای مدت 6-3 هفته در وضعیتی که زانو کاملا" صاف است گچ می گیرند.

فاز بهبودی
:

در این فاز هدف اولیه رفع درد و تورنم است و با انجام استراحت و سرما درمانی و... به آن نایل می شویم. به محض اینکه درد و تورم رفع شد ورزش های استاتیک با نظر پزشک شروع می گردد.

ورزش های استاتیک متمرکز بر تقویت
عضله ی جلوی رانی است. در فاصله ی هفته های 12-6 ورزش های افزایش دهنده دامنه حرکات مفصلی و ورزش های قدرتی شروع و انجام می شوند.


فاز نگهدارنده
:

در این فاز هدف قوی نگه داشتن عضله ی چهار سر رانی برای جلوگیری از بروز آرتروز در زانو است.



پیشگیری از شکستگی کشکک

استفاده از زانو بندهای مناسب به خصوص در رشته های ورزشی که احتمال برخورد یا سقوط روی زانو زیاد است. مثل فوتبال- هندبال و اسکیت بورد و... ثابت شده است که می تواند جلوی این آسیب را تا حدود زیادی بگیرد یا در صورت وقوع شدت صدمه دیدگی را کاهش دهد.



منبع: پورتال پزشکی ورزشی ایران

تشخیص علت درد زانو


تشخیص علت درد زانو


بیماران معمولا به علت مشکلی که برای بدنشان بوجود آمده به پزشک مراجعه میکنند. این مشکلات را علائم بیماری میگویند. مثلا درد زانو یا تورم زانو.

علت بوجود آمدن یک علامت ممکن است بیماری های مختلف باشد مثلا درد زانو ممکن است به علت ده ها بیماری مختلف بوجود آید. وظیفه پزشک ابتدا تشخیص بیماری است که علامت مورد نظر را بوجود آورده است. تنها پس از یک تشخیص درست است که میتوان درمان مناسبی را برای بیمار شروع کرد. روند تشخیص بیماری از مراحل مشخصی میگذرد. مهمترین این مراحل که تقریبا در همه بیماری ها ثابت است بترتیب عبارتست از

  • اخذ تاریخچه : به این معنا است که ابتدا پزشک معالج با بیمار صحبت میکند و مشکلات او را میپرسد. خصوصیات علامت بیماری مهم است. مثلا اینکه درد با چه عواملی تشدید یا تخفیف میابد. پزشک، مشکلاتی را که بیمار قبلا داشته میپرسد. اینکه بیمار فعلا چه بیماری های دیگری دارد و یا اینکه به داروهایی مصرف میکند.
     305 3
  • معاینه بیمار : عضو یا اندام مورد نظر معاینه میشود. منظور از معاینه، دیدن و سپس لمس کردن و سپس انجام مانور های مخصوص روی اندام است.
  • پاراکلینیک : منظور استفاده از روش های تصویر برداری مانند رادیوگرافی، سی تی اسکن، ام آر آی، سونوگرافی، اسکن رادیوایزوتوپ و آزمایشاتی مانند آزمایش خون یا ادرار و یا بررسی نمونه های بافتی ( پاتولوژی) است.

تشخیص علت درد زانو هم مراحلی دارد که عبارتند از :

اخذ تاریخچه

پزشک از بیمار خود در باره خصوصیات درد سوال میکند. اینکه محل درد کجاست. درد زانو چگونه احساس میشود. آیا قبلا چنین دردی وجود داشته است. چه چیزی شدت درد زانو را کم یا زیاد میکند. پزشک از وضعیت خود بیمار سوال میکند. اینکه آیا بیمار قبلا بیماری خاصی داشته است. آیا زندگی بیمار فعال و پرتحرک است یا شغل نشسته ای دارد. بیمار در حال مصرف چه داروهایی است. پزشک در مورد علائم دیگر بیمار سوال میکند. اینکه آیا بیمار تب هم دارد، احساس لقی هم در زانو میکند یا اینکه زانویش گاهگاهی متورم هم میشود یا صدا هم میدهد.

 

معاینه

برای معاینه زانو معمولا لازم است شلوار درآورده شود. پس قبل از مراجعه به پزشک باید لباس راحتی بپوشید تا بتوانید آنرا به راحتی درآورده و دوباره بپوشید. پزشک زانو را بدقت نگاه میکند. به نقاط مختلف آن دست میگذارد و اطراف آنرا فشار میدهد تا ببیند چه قسمتی از زانو دردناک است. پزشک زانو را خم و راست میکند تا ببیند آیا محدودیت حرکت دارد یا خیر و سپس مانور های خاصی را روی زانو انجام میدهد تا به توسط آنها کارآیی قسمت های مختلف زانو مثل منیسک ها یا لیگامان ها را بررسی کند.

رادیوگرافی

ممکن است پزشک معالج از رادیوگرافی ساده برای بررسی بیشتر درد زانو استفاده کند. در رادیوگرافی ساده استخوان های زانو دیده میشوند. با استفاده از آن شکستگی های زانو یا پوکی استخوان یا تغییراتی که بدنبال آرتروز یا روماتیسم در مفصل زانو بوجود میاید دیده میشود.

سی تی اسکن

بندرت ممکن است برای بررسی بیشتر علت درد زانو و وضعیت استخوان های اطراف زانو از سی تی اسکن استفاده شود.

ام آر آی

این وسیله تصویربرداری برای بررسی بافت های غیر استخوانی زانو مانند منیسک و لیگامان مفید است.

 

بررسی مایع مفصل زانو

داخل مفصل زانو مایعی به نام مایع مفصلی وجود دارد که وظیفه آن نرم کردن سطح رویی غضروف برای تسهیل حرکت مفصل و تغذیه غضروف است. در بعضی بیماری های زانو مانند عفونت مفصل یا بعضی از انواع رماتیسم های مفصلی، مایع مفصلی زانو تغییر میکند. در این موارد پزشک معالج با سوزن مقداری از مایع مفصل زانو را خارج کرده و برای بررسی به آزمایشگاه میفرستد.

آزمایشات خون

در تشخیص عفونت های مفصلی و یا روماتیسم مفصلی کمک کننده است.

آرتروسکوپی

با این روش پزشک متخصص ارتوپدی با دیدن داخل مفصل زانو میتواند مشکلات غضروف مفصلی، منیسک و یا لیگامان های متقاطع را تشخیص دهد.


منبع: ایران ارتوپد

درد زانو و پیشگیری از آن

 

درد زانو علل متفاوتی دارد. البته نمیتوان جلوی هر بیماری زانو را گرفت ولی با رعایت نکاتی میتوان احتمال بروز درد زانو و بعضی بیماری های زانو را کم کرد.

مهمترین این نکات عبارتند از :

 

  • وزن خود را متعادل نگه دارید.  با کم کردن وزن میتوانید نیروهایی را که در هنگام فعالیت های روزانه یا در حین ورزش به زانو های شما وارد میشوند را کاهش دهید. به این وسیله میتوانید مانع از ایجاد بسیاری از آسیب های زانو شوید همچنین با کاهش وزن میتوانید احتمال بروز ساییدگی زانو را هم کم کنید. کاهش وزن میتواند حتی در کسانی که بیماری شدید زانو دارند هم درد زانو را کاهش دهد.
  • مفاصل خود را نرم و عضلات اندام خود را قوی نگه دارید.  بسیار از مشکلات زانو به علت عضلات خشک و سفت بوجود میایند. با انجام دادن نرمش های کششی و با انجام دادن نرمش هایی که عضلات اطراف زانو را تقویت میکنند میتوانید احتمال بروز بسیاری از آسیب های زانو را کاهش دهید. از بین این عضلات، عضله چهارسر ران بیشترین اهمیت را دارد. تقویت عضلات ران میتواند موجب کم شدن فشار به مفصل زانو شده و درد زانو را تا حد زیادی کاهش دهد.
  • با احتیاط ورزش کنید.  اگر درد مزمن زانو دارید شنا برای شما بسیار مفید است. در آب وزن شما کم میشود و عضلات اطراف مفصل زانوی شما بهتر تقویت میشوند. ورزش هایی که ضربات ناگهانی و شدیدی به زانوی شما وارد میکنند مانند فوتبال، بسکتبال یا تنیس زیاد مناسب زانو نیستند. هر ورزشی میکنید به ندای مفصل خود گوش دهید. اگر درد ایجاد شده است فعالیت خود را تغییر دهید. وقتی خسته شده اید ورزش را ادامه ندهید.
  • از لباس و ابزارهای ورزشی مناسب استفاده کنید. مثلا در حین والیبال از زانوبند هایی که در جلوی زانو یک پد قرار میدهند استفاده کنید.

 

عواملی که موجب میشوند احتمال زانو درد بیشتر شود عبارتند از

 

 

        305 6
  • سن :  بعضی از انواع زانو درد در سنین خاصی بیشتر دیده میشوند بطور مثال بیماری ازگوداشلاتر و تاندنیت تاندون کشکک بیشتر در نوجوانان و آرتروز و نقرس بیشتر در سنین بالا دیده میشوند
  • جنس :  دررفتگی زانو در دختران نوجوان بیشتر دیده میشود و ازگود اشلاتر و تاندنیت تاندون کشکک در پسران بیشتر دیده میشود. از علائم مهم این بیماری ها درد زانو است.
  • وزن زیاد : استئوآرتریت یا سائیدگی زانو در افراد با وزن بالا بیشتر دیده میشود. ساییدگی موجب بروز درد زانو میشود.
  • اشکالات مکانیکی :  اشکالات مکانیکی مانند کوتاهی یک اندام تحتانی یا اشکال در امتداد استخوان های زانو میتواند احتمال مشکلات زانو را بیشتر کرده و موجب تشدید درد زانو شود.
  • کم بودن انعطاف پذیری و قدرت عضلات زانو :  کاهش انعطاف پذیری مفصل زانو و کاهش قدرت عضلات اطراف زانو بخصوص در عضله چهارسر ران موجب میشود تا در هنگام ورزش نیروهای بیشتری به مفصل زانو وارد شده و احتمال ایجاد آسیب بیشتر شود. در این موارد درد زانو بیشتر ایجاد میشود.
  • بعضی ورزش ها :  در بعضی ورزش ها احتمال آسیب مفصل زانو و متعاقب آن زانو درد بیشتر است مانند فوتبال، بسکتبال، والیبال، تنیس و اسکی
  • آسیب قبلی :  اگر زانوی شما قبلا آسیب دیده است آسیب پذیری آن بیشتر میشود.

 

منبع: ایران ارتوپد