درمان دیسک کمر - کمر درد

برقراری رابطه ای سازنده با پزشک خانوادگی گام مهمی در موفقیت در تسکین درد است. با آمادگی کامل، می توانید پزشک را در تشخیص گرفتاریی و پیشنهاد درمان یاری دهید.

وقتی هنگام مراجعه به پزشک برسد،باید خود را آماده کرد.یک طرح نشان دهنده ی محل درد،و دفتر خاطرات درد برای توصیف جزئیات درد،و ثبت روزانه ی شدت درد پزشک را در تشخیص علل در پیشنهاد درمان مناسب یاری می کند.

همچنین تکرار آنچه باید به گزشک گفته شود به منظور اطمینان از دقیق و کامل بودن توصیحات ،فکر خوبی است.خلاصه کردن مطالب ضروری است،ولی بیان جزئیاتی که ممکن است به تشخیص پزشک کمک کند مهم است.

آیا دانستن محل دقیق درد برای پزشک لازم است؟

بله .طرح نشان دهنده ی محل دقیق درد در ارئه ی سریع اطلاعات به پزشک بسیار کارساز است.به ویژه اگر محل درد تغییر می کند،مثلاً در برخی موارد میگرن،تهیه ی این طرح بدنی مهم است.طرح را با اطلاعات جزئی شلوغ نکنید،بلکه سعی کنید بر نکات اصلی تأکید شود . پزشک می تواند با پرسش از شما اطلاعات دقیق تر را کسب کند.

توصیف درد برایم مشکل است.چه کنم؟

بسیاری افراد استفاده از پرسشنامه ی مک گیل  را مفید می دانند،چون کمک می کند وضعیت خاص درد را تشخیص کنند.این پرسشنامه در آغاز برای کارهای  پژوهشی تهیه و به زبان های گوناگون هم ترجمه شد.در پرسشنامه 77 واژ از میان معمول تری واژه هایی که بیماران برای توصیف درد خود به کار می برند انتخاب شده است.دو گروه اول واژه ها کیفیت درد را معلوم می کنند؛گروه های یازده تا پانزده تأثیر درد بر بدن،گروه شانزده شدت درد،و چهار گروه باقی مانده توصیفات متفرقه هستند.

برگرفته از کتاب درد و تسکین درد

تجربه ی قربانیان شکنجه یکی از مهم ترین جنبه های تسکین درد را هم روشن کرد:کسانی که احساس کنند تا حدی بر درد خود تسلط دارند،توانایی تحمل سطح تحمل درد به گونه ای شگفت پایین می آید که عموماً ناشی از اضطراب است.

این پدیده  در آزمایش های علمی ضابطه مند هم نشان داده شده است.از این رو ،نخستین گام در مقابله با ترس از درد باید آگاه شدن تا حد ممکن از همه ی وجوه بیماری و درمان باشد:این که باعث چه می شود،چقدر طول می کشد،عوارض جانبی آن کدام اند،و اثر طولانی مدت آن چه خواهد بود.آگاه بودن باعث احساس تسلط می شود که به نوبه ی خود،اضطراب را کاهش می دهد.

یک مطالعه جدید در انگلستان میزان اضطراب در بیماران درمان ناپذیر در دو نوع موسسه را مقایسه کرد:در یکی از آن ها درباره ی بیماری با بیماران به صراحت صحبت می شد،و در دیگری سیاست خودداری از این کار در پیش گرفته شده بود.در گروه اول اضطراب و افسردگی کمتری مشاهده شد.

برگرفته از کتاب درد و تسکین درد