مشاهده فیلم آموزشی لیزر درمانی دیسک کمر (قسمت 1)
مشاهده فیلم آموزشی لیزر درمانی دیسک کمر (قسمت ۲)
مشاهده فیلم آموزشی لیزر درمانی دیسک کمر (قسمت ۳)
نقش فیزیوتراپی در کاهش عوارض آرتروز گردن
آرتروز گردن دومین علت شایع مشکلات گردنی به شمار می رود که به علت درگیر شدن مهره های پایینی گردن بخصوص مهر C5-C7 ایجاد می شود.
آرتروز گردن یک فرآیند طبیعی پیری مفصل میباشد که معمولا در افراد بالای 50 سال دیده می شود که در بسیاری از افراد، یک فرایند بدون درد است.
بیمار ممکن است برای سالهای زیادی تنگی جانبی سوراخ بین مهره ای، بدون علامت داشته باشد و سپس به طور ناگهانی شروع به بروز علائم بالینی و نورولوژیک نماید. علائم این بیماری ممکن است بعد از وضعیت های طولانی خم بودن گردن به جلو و یا عقب بروز کند. و همچنین در افرادی که شغل آنها بلند کردن اجسام سنگین، و احتمالاً رانندگی و کار با تجهیزات ارتعاشی می باشد، بیشتر همراه است.
آرتروز گردن در افراد سیگاری نیز شیوع بیشتری دارد و می تواند بصورت تنگی کانال نخاعی (تنگی مرکزی) یا بصورت تنگی سوراخهای بین مهره ای (تنگی جانبی) که هر کدام علائم بالینی و پاراکیلینکی خاص خود را بروز می نماید مشاهده شوند.
درمان های محافظه کارانه، شامل دارو درمانی (داروهای مختلف از جمله داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی (NSAIDs) که توسط پزشک تجویز می گردد، درمانهای فیزیوتراپی و در شرایط خاصی بیمار ممکن است به جراحی نیاز داشته باشد، از جمله راهکارهای درمانی بیماری آرتروز گردن به شمار می رود .
درمانهای فیزیوتراپی شامل جنبه های مختلف می باشد از جمله: تمرینات دامنه حرکتی جهت اصلاح مشکلات حرکتی مدالیته های مختلف از جمله گرما و یا سرما، تحریکات الکتریکی، آب درمانی(هیدروتراپی) امواج صوتی، لیزر، امواج مغناطیسی و.... و همچنین تجویز بالشهای گردنی مناسب از جمله روشهای درمانی به صورت فیزیوتراپی می باشد .
در خصوص درد های ریشه عصبی کشش های وضعیتی نیز بسیار مفید می تواند باشد همچنین درمان های متحرک سازی مفاصل(mobilization) برای کاهش فشارهای مکانیکی روی مفاصل کم تحرک مهره های پایینی گردن و بهبود قوز پشتی می توانند مفید باشند.
تمرینات ثباتی جهت بهبود ثبات در مهره های میانی گردن قابل استفاده اند. با توجه به اینکه در این بیماران اغلب راستای سر آنها جلوتر از خط شاقولی قرار میگیرد کوتاهی عضلات پس سری و ضعف عضلات عمقی گردن شیوع فراوانی دارد که درمانهای میو فاسیال ریلیز برای عضلات کوتاه استفاده می گردد.
در خصوص آموزش بیماران عنوان می شود که آنها از قرار دادن سر خود بخصوص برای زمانهای طولانی در وضعیت خم بودن به سمت عقب خودداری نمایند و بطور کلی از فعالیتهایی بالای سر که نیاز به قرار دادن سر در حالت ذکر شده است امتناع نمایند.
منبع: هفت سیب
درمان بیماری ها با لیزر
هر روز بر تعداد بیماریهایی كه از لیزر درمانی در آن استفاده میشود، اضافه میشود. كارایی لیزر را میتوان در دو بخش لیزرهای جراحی و ترمیمی طبقهبندی كرد.
در جراحیهای لیزری، لیزر به عنوان چاقویی بسیار ظریف و حساس استفاده میشود. مدت استفاده از نور به جای چاقوی جراحی بیش از چهار دهه است. در این تكنیك میزان خونریزی، آلودگی و عفونت به مراتب كمتر و سرعت بهبودی زخم بسیار زیاد است علاوه بر این، جراحی با دقت و سرعت بالاتری صورت میگیرد.
لیزر ترمیمی با اثرات ضد درد، ضد التهاب و سرعتبخشی در ترمیم ضایعات و زخمها یك درمان كاملا بدون عارضه است و در زیرشاخههای پزشكی به طور عمده در زمینه كاهش درد و ترمیم زخمها استفاده میشود. استفاده از لیزرهای ترمیمی در برخی موارد میتواند از انجام عملهای جراحی جلوگیری كند و زمان بهبودی را به میزان قابل توجهی كاهش دهد.
كاهش مصرف دارو و عوارض دارویی از دیگر مزایای لیزر تراپی است. لازم به ذكر است كه لیزرهای جراحی و لیزرهای ترمیمی هر كدام كاربرد و جایگاه خود را دارند و امروزه تكنیكهای مكمل و توام این دو لیزر بیشترین پاسخ درمانی را دارند.
- كاربردهای لیزر در زیر شاخههای پزشكی
لیزر در چشم پزشكی در درمان بیماریهای شبكیه، جراحیهای جسم مژگانی، اصلاح عیوب، انكساری، جراحیهای ترمیمی پلك و در زمینه پوست و زیبایی در جوانسازی و افتادگی پوستی، ضایعات عروقی پوست، ضایعات رنگدانهای (لك، ككمك، برداشت تاتو و ...) خال، آكنه، اگزما، پسوریازیس، وتیلیگو، برداشت موهای زائد، روشنسازی، تركهای پوستی، جای زخم و اسكار و تقویت رشد مو كاربرد دارد.
علاوه بر آن در درمان دردهای اسكلتی عضلاتی مانند دردهای گردن، شانه، مفاصل آرنج، مچ دست، درد كمر، زانو، مچ پا، خار پاشنه، روماتیسم مفصلی، فیبرومیالژی و دردهای عضلانی، سردردها و میگرن، التهابها و نروپاتیها مانند نورالژی تری زمینه، نورالژی بعد از زونا، آسیبهای عصبی موثر است.
لیزر در بیماریهای زنان و زایمان در زمینه دردهای مزمن لگنی، عفونتها و زخمهای واژینال، كیستهای بارتولن، سردی جنسی، دردهای ماهانه، آندومتریوزیس، نازایی لولهای، برطرف كردن اسكار جراحیها، ماستیت و التهاب غدد شیری، كاهش ادم لنفاوی بعد از سرطان پستان كاربرد دارد.
لیزر دردرمان بیماریهای داخلی مانند بیماریهای گوارشی مانند زخم معده، سندرم روده تحریكپذیر، یبوست، دردهای احشایی و شكمی، هموروئید و شقاق كاربرد دارد. ایسكمی قلبی، فشار خون، ضایعات انسدادی عروق، آترواسكلروزیس، واریس، ترومبوفلبیت، آمبولی ریه، بیماریهای رینود، بیماری برگر، آریتمیهای قلبی و كاهش مصرف داروهای قلبی، پنومونی، آسم، برونشیت و برونشكتازی، سل، آمپیم و عفونتهای ریوی و حساسیتهای آلرژیك،بیماریهای قلبی و ریوی هستند كه لیزر در درمان آنها موثر است.
از جمله بیماریهای كلیه و مجاری ادراری كه لیزر در درمان آنها كاربرد دارد به پیلونفریت، سیستیت، اورتریت، پروستاتیت، اپدیدیمیت، عفونتهای مزمن و مقاوم به درمان و انسدادهای ناشی از التهاب میتوان اشاره كرد.
لیزر همچنین در درمان بیماریهای گوش و حلق و بینی مانند سینوزیت، وزوز گوش، عفونتهای گوش میانی، پارگی پرده گوش، تورم والتهاب مكرر لوزهها و لوزه سوم، رنیت آلرژیك، استوماتیت، التهاب غده پاروتید، آرتریت مفصل تمپروماندیبولر، كاهش تورم و ادم ناشی از دستكاریهای جراحی حلق و حنجره، ادم به دنبال جراحی رینوبلاستی و جراحیهای فك و صورت تاثیر دارد. دیابت، اختلالات چربی و متعادلسازی متابولیسم، افزایش وزن و چاقی از جمله بیماریهای آندوكرین و متابولیسم هستند كه لیزر در درمان آنها كارایی دارد.
این روش درمانی همچنین در جراحیهای همورویید، شقاق، واریس، جراحیهای زیبایی، اسكار و كلویید، لیپولیزر، جوانسازی و لیفتینگ، افتادگی پلك، برطرف كردن غبغب و گرافت پوستی موثر است.
لیزر درمان زخمهای حاد و مزمن شامل سوختگیها، زخم جراحیها، تروما و ضربه، زخم دیابتی، زخم بستر، زخمهای عروقی، زخمهای رادیوتراپی هم موثر است علاوه بر آن در كاهش عوارض شیمی درمانی مانند التهاب و زخم دهان، كاهش ادم و التهاب و زخم به دنبال رادیوتراپی، افزایش اشتها و حال عمومی، كاهش دردهای سرطانی، كاهش ادم لنفاوی كاربرد دارد.
همچنین درمان دیسک کمر با لیزر امکان پذیر می باشد ، جراحی دیسک کمر با لیزر برای 1) از بین بردن التهاب 2) کاهش درد 3) افزایش مقاومت کششی تمام بافت زنده 4) کاهش تشکیل بافت اسکار؛ جمع شدن تورم، بافت زنده توسعهیافته (به یاد داشته باشید، این همان ماهیت اصلی دیسک است) 5) افزایش رشد مویرگی جدید در بخش سوم بیرونی دیسک (این باعث قویتر و سالمتر شدن دیسک میشود) 6) ترمیم فیبرهای دیسک پارهشده در بخش سوم خارجی 7) کاهش مقدار واقعی فتق دیسک 8) بهبود ریشههای عصبی ملتهب دردناک مفید می باشد . در عمل دیسک کمر با لیزر یک سوزن نازک به داخل فتق دیسک با راهنمایی اشعه ایکس وارد میشود. یک فیبر نوری از طریق سوزن وارد دیسک شده و انرژی لیزر از طریق فیبر به دیسک فرستاده میشود. در پی آن بخش کوچکی از هسته دیسک تبخیر میشود. این امر باعث ایجاد یک خلاء نسبی در دیسک میشود و درنتیجه، فتق و بیرونزدگی دیسک کاهشیافته و فشار از ریشههای عصبی برداشته میشود و در پی آن درد تسکین مییابد. اثر این روش معمولاً فوری ظاهر میشود. بیماران از روی تخت تنها با یک پانسمان کوچک بلند میشوند و به خانه باز میگردند. آنها باید به مدت ۲۴ ساعت در رختخواب به استراحت بپردازند.
آشنایی با دستگاه های پاراکلینیکی
تجویز عینک و لنزهای تماسی :
هدف :
رفع عیوب انکساری مختلف شامل : نزدیک بینی ، دوربینی و آستیگماتیسم
درمان تنبلی چشم و ضعف عضلات چشمی :
هدف :
رفع تنبلی چشم و درمان غیر جراحی انواع انحرافات چشمی و ضعف عضلات چشمی
اکواسکن ( اولتراسونوگرافی ) Ultrasonography شامل موارد ذیل می باشد :
1- A scan
معرفی :
در اندازه گیری طول قدامی- خلفی چشم و نیز اندازه گیری قدرت لنز داخل چشمی جهت انجام عمل آب مروارید مورد استفاده قرار می گیرد.
2- B scan
تعریف :
در
تشخیص محل جدا شدگی های شبکیه و ویتره یا حضور یک جسم خارجی داخل چشم و
همچنین برای معاینه اوربیت استفاده می شود. این تکنیک بیشتر برای معاینه
ساختار خلفی چشم زمانیکه کدورت های داخل چشم ( مثل کاتاراکت و ادم قرنیه )
مانع معاینه آفتالموسکوپی می شوند ، استفاده می گردد.
فلوئورسئین آنژیوگرافی Fluorescein angiography
معرفی :
یک تکنیک برای مشاهده عروق فوندوس چشم به وسیله عکسبرداری به همراه تزریق فلوئورسئین داخل سیاهرگ ، می باشد. این تکنیک تشخیص ضایعات مختلف پرده شبکیه ، گرفتگی شریان ها و وریدهای شبکیه ، ناهنجاری های کروئید ( برای مثال تومور کروئید و عنبیه ) را تسهیل می بخشد.
پنتاکم و آنالایزر پنتاکم Pentacam
معرفی :
یک
دستگاه تشخیصی است که برای اندازه گیری و معاینه سگمان قدامی چشم طراحی
شده است. این دستگاه تصاویری از قسمت قدامی چشم ( جهت ارزیابی : 1- شکل
قرنیه 2- آنالیز وضعیت لنز (کریستالین لنز کدر شده ) 3- آنالیز زاویه اتاق
قدامی 4- آنالیز عمق اتاق قدامی 5- آنالیز حجم اتاق قدامی 6- آنالیز
حرارت های کورتیکال خلفی و قدامی7- آنالیز محل کاتالکت ها ( subcapsnlar ,
nuclear یا cortical 8- ضخامت قرنیه ) ثبت می کند که شامل قرنیه ، مردمک ،
اتاق قدامی و لنز می باشد. این وسیله که بسیار پیشرفته می باشد ؛
توپوگرافی قرنیه را اندازه گیری کرده و قادر به تشخیص قوز قرنیه می باشد.
داده های آن در عمل جراحی لیزیک استفاده می شود.
آنالایزر Analyser
معرفی :
یک دستگاه تشخیصی است که برای اندازه گیری عیوب انکساری spatially resaved به صورت اتوماتیک با استفاده از تکنولوژی Ware front طراحی شده است. داده های این دستگاه در جراحی درمانی لیزیک استفاده می شود.
پریمتری کامپیوتری Computerized Perimetry :
معرفی :
وسیله ای جهت سنجش میدان بینایی (تعبیه شده تحت کنترل یک کامپیوتر) می باشد و در مواردی که به علل مختلف نظیر ( گلوکوم با تومورها ، ادم ها و سایر اختلالات مغزی ، دیابت با سکته ها و ... ) پزشک یا بیمار به محدود شدن میدان بینایی مشکوک می شوند ، این تست انجام می گیرد.
توپوگرافی Topography :
معرفی :
یک دستگاه تشخیصی است که برای ارزیابی شکل قرنیه به کار می رود. این سیستم قادر به تشخیص قوز قرنیه می باشد و تکنیک خاصی جهت فیت لنز دارد.
پاکی متری Pachymetry :
معرفی :
پاکی متری تکنیکی است که از طریق آن ضخامت نقاط مختلف قرنیه ( جهت بیماران گلوکومی ، عمل جراحی لیزیک و ... ) اندازه گیری می شود.
منبع: کلینیک مرکزی شهر
پاراکلینیک به چه مکانی اطلاق می شود ؟
مکانی که در آن خدمات تشخیصی و درمانی چشم پزشکی به صورت سرپایی و بدون نیاز به بستری و هوشبری انجام می گیرد از جمله آن در این مرکز می توان به درمانگاههای چشم پزشکی با مدرن ترین سیستم سنجش بینایی و انجام آزمایشات و عکسبرداری چشم پزشکی نظیر اورب اسکن و توپوگرافی و پاکی متری برای ارزیابی سطح قدامی و خلفی وضخامت قرنیه و مشاوره و تجویز و ساخت عینک های طبی و آفتابی و لنزهای تماسی نرم و سخت با کیفیت عالی و تعیین نمره لنز بیماران جهت جراحی آب مروارید با دستگاه پیشزفته لنز استار در سطح قدامی چشم ذکر نمود .
همچنین در بررسی آزمایشات سطح خلفی چشم این مرکز با پیشرفته ترین دستگاه های روز دنیا با انجام تستهای الکتروفیزیولوژی جهت بررسی وضعیت مرکز بینایی و اطراف شبکیه و راههای بینایی و تستهای او سی تی و آنژیوگرافی فلوئورسین و ایندوسیانین جهت بررسی عروقی و ضایعاتی شبکیه و دیگر تستهای پر کاربرد نظیر پریمتری و . . . با کادری مجرب و متخصص که در فضایی آرام و راحت در حال خدمت گذاری به هموطنان عزیز می باشد .
آیا پاراکلینیک تنها به مکانی جهت درمانگاهها و انجام عکسهای پزشکی اطلاق می شود ؟
خیر
. در این بخش از کلینیک کلیه لیزر های درمانی چشم پزشکی نظیر لیزر اگزایمر
جهت لیزیک و لازک و پی آر کی برای درمان لیزری انواع نزدیک بینی و دوربینی
و آستیگماتیسم و اخیرا با دستگاه فمتوسکند برای درمان جدید و پیشرفته پیر
چشمی برای اولین بار در ایران و همچنین انجام کراس لینکینگ به عنوان تنها
درمان حال حاظر بیماران دارای کراتوکونوس صورت می پذیرد .
ضمن اینکه جدیدترین دستگاه درمان لیزری آب سیاه ( فشار چشم ) نظیر یاگ و SLT ، CPC وEPC یاری رسان هرچه بهتر پزشکان و مراجعین گرامی می باشد .
در خصوص بیماران دارای مشکلات شبکیه ای لیزر های 532 و 810 نانومتر
سبز و قرمز همراه با برترین اساتید دانشگاهی حافظ چشمان هم میهنان عزیز
ماست .
منبع: کلینیک مرکزی شهر
استفاده از شوک ویو و لیزردرمانی در Tennis Elbow
استفاده از شوک ویو و لیزر درمانی در Tennis Elbow (آرنج تنیس بازان)
التهاب اپی کندیل خارجی آرنج یا آرنج تنیس بازان، بیماری است که بعلت استفاده بیش از حد (Overuse) در عضلات پشت ساعد و محل اتصال عضلات به استخوان آرنج ایجاد می شود. اگرچه نام این بیماری آرنج تنیس بازان است، ولی در واقع در تمام افرادی که کار سنگین و مداوم با دست انجام می دهند می تواند ایجاد شود.
در این بیماری، پارگی های بسیار ریز در محل اتصال عضلات ایجاد شده و باعث التهاب و درد شدید در این ناحیه می شود. از علائم دیگر این بیماری شامل درد آرنج در هنگام بلند کردن اشیاء، مشت کردن و بالا آوردن مچ دست می باشد.
تشخیص بیماری معمولاً بالینی بوده و با حساسیت ناحیه خارجی آرنج و انجام تستهای Extension مچ دست که باعث افزایش درد می شود تائید می گردد.
درمان اپی کندلیت خارجی آرنج در موارد حاد شامل استفاده از ماساژ یخ (Ice Pack) بمدت 20 الی 30 دقیقه 3 تا 4 مرتبه در روز برای 2 تا 3 روز، استفاده از داروهای ضد التهابی (NSAIDs) و استفاده از بانداژهای مخصوص Tennis Elbow Band می باشد. در موارد شدیدتر نیاز به درمانهای فیزیوتراپی، لیزر درمانی جهت کاهش درد و التهاب، و نیز استفاده از Shock Wave (شوک ویو) می باشد که تاثیرات بسیار خوبی بخصوص در موارد شدید و مقاوم به درمان در این بیماری خواهد داشت.
شوک ویو امواج صوتی می باشد که با میزان انرژی بالا و بصورت غیر تهاجمی و بدون دارو به بافت تحت درمان اعمال می گردد و باعث پیدایش اثرات ضد درد و التهاب می شود. نرخ موفقیت در درمان با شوک ویو در حدود 77 تا 80 درصد می باشد. مکانیسم این دستگاه همانند دستگاه سنگ شکن کلیه است. لیزرها، بخصوص لیزرهای پرتوان فیزیوتراپی با ایجاد اثرات فتوشیمیایی (Photochemical Effects)، فتومکانیکال (Photomechanical Effects) و فتوحرارتی(Photothermal Effects) می تواند باعث کاهش درد و التهاب گردند.
پس از درمان، برای جلوگیری از عود بیماری، تقویت عضلات Extensor ساعد می تواند تاثیرات بسزایی داشته و همچنین در تنیس بازان بایستی طریقه صحیح بدست گرفتن راکت تنیس بخصوص هنگام بک هند آموزش داده شود.
منبع: سایت دکتر علی فرخانی
درمان سیاتیک
درد سیاتیک بیشتر وقتها به خوبی به درمانهای سرپایی جواب میدهد. در
واقع شما میتوانید زندگی روزمرهتان را ادامه دهید و فقط بایستی از انجام
فعالیتهایی که ممکن است درد شما را بدتر کنند، پرهیز کنید. اگر چه استراحت
به مدت یک تا چند روز سبب بهبودی نسبی بیماری میشود، ولی توجه داشته
باشید که استراحت در بستر به مدت طولانی و عدم فعالیت علائم شما را بدتر
خواهند کرد. قبل از اینکه به یکسری توصیهها برای بهبود درد شما اشاره
کنیم، تاکید میکنیم که چنانچه درد شما با گذشت زمان بهتر نشد، حتما به
پزشک مراجعه کنید زیرا درصورت عدم درمان، ممکن است دچار عوارضی مثل آسیب
دائمی عصب، از دست رفتن حس و حرکت در اندام مبتلا و یا حتی از بین رفتن
عملکرد روده و یا مثانه شوید.
اقدامات معمول جهت درمان بیماری سیاتیک در منزل عبارتند از:
استفاده از کیسه یخ: مقداری یخ در یک حوله تمیز قرار دهید و آن را به مدت حداقل ۱۵ تا ۲۰ دقیقه بر روی ناحیه دردناک قرار دهید. این عمل را روزی ۴ مرتبه تکرار کنید. کیسه یخ باعث کاهش التهاب در محل میشود.
استفاده ازکیسه آب گرم: پس از ۴۸ ساعت از شروع درد، بهتر است در نواحی آسیبدیده، از گرما استفاده کنید. چنانچه درد شما ادامه داشت، سعی کنید بهطور تناوب کیسههای گرم و سرد را بر روی ناحیه مبتلا قرار دهید.
انجام حرکات کششی: ورزشهای کششی غیرفعال به شما کمک میکنند تا زودتر خوب شوید. از انجام حرکات پرتابی و یا پیچشی جدا پرهیز کنید.
داروهای ضددرد: آسپرین، استامینوفن و بروفن معمولترین داروهای ضددردی هستند که مورد استفاده قرار میگیرند،ولی استفاده بیش از مقادیر توصیه شده، نه تنها نفعی برای شما ندارد، بلکه بسیار زیانآور است، زیرا این داروها در صورت استفاده بیش از حد دارای عوارض جانبی نظیر تهوع، خونریزی از معده و یا زخمهای دستگاه گوارشی هستند. برای جلوگیری از چنین حالتی، استفاده از پمادهای پیروکسیکام و دیکلوفناک هم مناسب است.
علاوه بر این داروها در برخی از موارد ممکن است پزشک با توجه به علائم بیماری از داروهای دیگری نظیر شلکنندههای عضلانی، داروهای ضدافسردگی و… استفاده کند، ولی استفاده از اینگونه داروها فقط با دستور پزشک امکانپذیر است.
فیزیوتراپی: اگر دیسک شما از جای خود بیرون زده است، فیزیوتراپی نقشی اساسی در بهبودی شما دارد.
هدف از انجام ورزشهایی که بهطور معمول در فیزیوتراپی انجام میشوند، کمک
به قرار گرفتن بدن و اندام شما در وضعیت صحیح، تقویت عضلاتی که از کمر شما
حمایت میکنند و نیز کمک به تقویت انعطافپذیری بدن شما است.
انجام ورزشهای معمولی: ورزش موجب آزاد کردن اندورفینها (مورفین درونی بدن) میشود. اندورفینها واسطههای شیمیایی هستند که از رسیدن پیامهای درد به مغز جلوگیری میکنند. ورزش با تحریک آزاد شدن اندروفینها در مقابله با ناراحتیهای مزمن کمک بسیاری میکند.
در مورد درد سیاتیک، ترکیب ورزشهای هوارسان با ورزشهایی که انعطافپذیری شما را بهبود میبخشند، میتواند در جلوگیری از تغییرات وابسته به سن در کمر شما موِثر باشد.چنانچه مجموعه درمانهای فوق در طی چندین ماه نتوانند درد شما را کاهش دهند، ممکن است انجام درمانهای دیگرنظیر تزریق کورتن به پردههای نخاعی و یا انجام عمل جراحی ضرورت پیدا کند.
منبع: http://www.pezeshk.us
زمان مراجعه به پزشک برای درمان سیاتیک
بیماری خفیف معمولا با کمی صبر و حوصله خودبهخود از بین میرود. ولی اگر
بیماری شما با کارهایی که انجام دادید بهبود نیافت و یا آنکه درد شما بیش
از ۶ هفته طول کشید،باید به پزشک مراجعه کنید. در مواردی هم که درد شما از
ابتدا بسیار شدید است و یا روزبهروز بدتر میشود،باید به پزشک مراجعه
کنید.
در مواردی هم که درد شما بهدنبال یک آسیب شدید نظیر یک تصادف اتومبیل
ایجاد شده و یا اگر علاوه بر درد، دچار مشکلاتی در اجابت مزاج شدهاید و یا
اینکه درد شما شدید و ناگهانی و همراه با بیحسی و ضعف عضلات کمر و یا پا
است، هیچگونه تاخیری در مراجعه به پزشک جایز نیست.
برای تشخیص بیماری سیاتیک، پزشک از شما در مورد سابقه بیماریتان سوال خواهد
کرد و سپس یک معاینه بالینی کامل با توجه ویژه به ستون مهرهها و پاهای
شما انجام خواهد داد. در طی معاینه بهطور معمول چندین آزمون پایهای، جهت
بررسی قدرت عضلات و رفلکسهای شما انجام میشود. مثلا پزشک از شما میخواهد
که بر روی انگشتان پا و یا پاشنهپایتان راه بروید و یا اینکه بهصورت
طاق باز دراز بکشید و به آرامی یک پای خود را بهصورت مستقیم بالا ببرید.
دردی که در اثر بیماری سیاتیک ایجاد میشود، معمولا در اثر این فعالیتها
بدتر میشود. تصویربرداری هم از رایجترین اقداماتی است که برای تشخیص
بیماری شما انجام میشود.
منبع: پزشکان بدون مرز
مهمترین عوامل خطر برای بیماری سیاتیک
مهمترین عوامل خطر برای بیماری سیاتیک عبارتند از:
سن: تغییرات وابسته به سن درستون مهرهها شایعترین علت بیماری سیاتیک هستند. تحلیل رفتن دیسکهایبین مهرهای کمری از سن ۳۰ سالگی شروع میشود ولی تنگیهای ستون مهرهای که یک علت دیگر بیماری سیاتیک هستند اغلب افراد را در سنین بالاتر از ۵۰ سال درگیر میکنند.
شغل: افرادی که شغلشان نیاز به چرخش مکرر کمر دارد، آنهایی که بارهای سنگین
حمل میکنند و کسانی که بهمدت طولانی رانندگی میکنند، بیش از سایر افراد
دچار بیماری سیاتیک میشوند.
فعالیتهای فیزیکی: افرادی که برای مدتهای طولانی مینشینند و یا یک زندگی راکد و کمفعالیت را دنبال میکنند نسبت به افراد فعالتر، بیشتر مستعد ابتلا به بیماری سیاتیک هستند.
فاکتورهای ژنتیکی: دانشمندان ۲ ژن را شناسایی کردهاند که تصور میرود وجود آنها باعث استعداد برخی افراد به بروز بیماری سیاتیک میشود.
علاوه بر موارد فوق، افراد مبتلا به بیماری دیابت نیز بهدلیل آسیب و تخریب عصبی که در اثر دیابت در آنها ایجاد میشود، بیشتر مستعد ابتلا به بیماری سیاتیک هستند.
منبع: پزشکان بدون مرز
در چه مواقعی درد سیاتیک در بدن ایجاد میشود؟
در چه مواقعی درد سیاتیک در بدن ایجاد میشود؟
درد سیاتیک معمولا بعد از فعالیتها و حرکتهای ناگهانی مانند بلندکردن یا هلدادن جسم سنگین یا خم شدن و چرخیدن ناگهانی به وجود میآید.
سیاتیک بیماری
نگرانکنندهای نیست، چراکه نهتنها با استراحت، گرمکردن عضو و استفاده از
داروهای ضدالتهاب طی سه تا چهار روز بهبود پیدا میکند، بلکه میتوان از بروز آن
با تقویت عضلات شکم و کمر، بلند نکردن اجسام سنگین، توجه به شیوه صحیح نشستن و
خودداری از نشستن طولانیمدت جلوگیری کرد.
متخصصان طب فیزیکی
معتقدند که درصد بسیار زیادی از ضایعات سیاتیک مربوط به عناصر نگهدارنده ستون
فقرات (عضلات و اعصاب منشعب شده از ستون فقرات)
است و نه دیسک بینمهرهای.
به بیان دیگر
به دنبال وارد شدن فشار بیش از حد به ستون مهرهها، به ریشههای عصبی که در حال
بیرون آمدن از نخاع و مهره است، فشار زیادی وارد میشود.
همچنین تماس
موادشیمیایی تشکیل دهنده قسمت ژلاتینی دیسک با ریشههای عصبی، موجب تحریک و التهاب
آنها میشود و این فشار و التهاب عصب موجب بروز علائم سیاتیک میشود.
سیاتیک چیست ؟
سیاتیک چیست ؟
همیشه مواجه شدن بیماران با کلمه سیاتیک و مشکل سیاتیک و بیماری سیاتیک به عنوان بخشی از تشخیص بیماری با وحشت آنان توام بوده است. بیماران کم سواد مبتلا به کمردرد می پرسند کمر من سیاه می شود ؟ و بیمارانی که از درد لگن تیر کشنده به پا ناراحت هستند سوال می کنند پای من سیاه می شود ؟با این حال بیماران با سوادتر نگران فلج شدن و اختلالات ناشی ازفلج کامل سیاتیک هستند.
سیاتیک نام بزرگترین عصب بدن است . این عصب ادامه قسمت های فوقانی شبکه ساکرال (sacral plexus)می باشد. منشاء آن ازشاخه های قدامی ریشه های عصبی شبکه لومبوساکرال است که بخشی از شبکه لومبوساکرال راتشکیل می دهند.
محل خروج این ریشه ها از لگن از راه سوراخ بزرگ سیاتیک می باشد و این ریشه ها از زیر عضله پیریفورمیس عبور کرده ازبین تروکانتربزرگ فمور و توبروزینه ایسکیوم گذشته ودر پشت ران به سمت پایین می رود.
عصب سیاتیک در 3/1تحتانی ران به دو بخش تقسیم می شود:
1- عصب تیبیال
2- عصب پرونئال مشترک .این عصب شاخه های متعددی به عضلات و مفاصل اندام های تحتانی می دهد.
این عصب به شکل وسیعی حس مفصل لگن ته مچ پا را به مغز گزارش می دهد،بنابراین اگر به هردلیلی دچار بیماری شود بیمار دردی را در مسیر عملکرد عصب احساس می کند؛دردی از لگن تا نوک پا.
گاه عصب مربوط به یک قسمت از پا بیشتر در گیر است مثلا عصب شصت پا. در این وضعیت بیمار احساس گزگز در شصت پامی کند وگاهی هم دیسک دیگری خراب است وفقط ریشه های عصبی مربوط به انگشت کوچک توسط دیسک پاره مبتلاست.
در این حالت بیمار احساس درد و ناراحتی را در انگشت کوچک خود دارد. شاخه های حرکتی هم به همین ترتیب قابل توضیح اند.
از نظر بالینی ابتلای شاخه های حرکتی مرتبط با عضلات پشت ساق پا با فلج سیاتیک شاخه های حرکتی عضلات جلوی پا متفاوت خواهد بود.
برای اینکه بیماران متوجه علت تفاوت علامت های بیماری خود شوند توجه شما عزیزان را به این نکته جلب می کنم که ریشه های چهارم و پنجم کمری همراه با شاخه های اول و دوم و سوم ساکرال در مجموع ریشه های ریشه های عصب سیاتیک هر طرف را تشکیل می دهند و احتمال تحریک دیسک مهره های مختلف وجود دارد.
تخریب دیسک های مهره های کمری می تواند علائم خرابی ریشه های چهارم و پنجم کمری و ریشه های اول و دوم و سوم ساکرال را به وجود آورد .
نوروپاتي ديابتي(اختلال اعصاب محيطي در ديابت)
نوروپاتي ديابتي(اختلال اعصاب محيطي در دیابت)
نوروپاتي ديابتي چيست؟
نوروپاتي (بيماري اعصاب محيطي) به معني اختلال در كاركرد اعصاب محيطي بدن است. انتقال دوطرفه پيامهاي عصبي بين مغز يا نخاع و اندامهاي مختلف بدن از راه اعصاب محيطي صورت ميگيرد.
اعصاب، ساختمانهاي بلند و باريكي هستند كه حاوي صدها تا هزاران رشته نازك بوده، همه قسمتهاي بدن را به مغز مرتبط ميسازند. اين اعصاب پيامهاي حسي را از اندامها به طرف مغز ميبرند و پيامهاي حركتي را از مغز به اندامهاي گوناگون ميرسانند. در نوروپاتي كاركرد اين اعصاب دچار اشكال ميشود. علامتهاي نورپاتي بيشتر شامل كاهش حس و گاهي اوقات درد در دستها و پاها و ساقپا است.
آسيب عصبي ناشي از ديابت، ميتواند سبب كاهش مشكلاتي در دستگاه گوارش، قلب و كاركرد جنسي شود و موجب سوء هاضمه، اسهال يا يبوست، عفونت مثانه، كاهش قدرت جنسي و تعرق بيش از حد گردد.
در بعضي افراد ممكن است ضعف و تحليل عضلات نيز مشاهده شود.
معمولاً نوروپاتي چه زماني رخ ميدهد؟
افراد مبتلا به ديابت ممكن است در هر زماني به نوروپاتي دچار شوند اما علامتهاي آشكار نوروپاتي معمولاً در طول 10 سال پس از تشخيص ديابت، پديد ميآيند.
مطابق آمارهاي موجود ميتوان گفت:
• حدود 60 درصد مبتلايان به ديابت به نوروپاتي مبتلا هستند اما علامتي ندارند.
• تقريباً در 30 تا 40 درصد بيماران ديابتي علامتهاي نوروپاتي پديدار ميشوند.
نوروپاتي ديابتي به طور معمول در افراد سيگاري، بالاي 40 سال و كساني كه در كنترل قندخون دچار مشكل بودهاند، رخ ميدهد.
علل ايجاد نوروپاتي ديابتي چيست؟
عوامل مختلفي در ايجاد نوروپاتي ديابتي مؤثرند كه ميتوان از قندخون و قشارخون بالا در افراد ديابتي نام برد. فشار خون بالا ممكن است از بين رفتن رگهاي خوني كه اكسيژن و مواد غذايي را به اعصاب حمل ميكنند،شود. فشارخون بالا سبب تخريب اعصاب نيز ميگردد. همچنين قندخون بالا روي بعضي فعاليتهاي شيميايي اعصاب اثر ميگذارد.
علامتهاي نوروپاتي ديابتي چيست؟
علامتهاي نوروپاتي ديابتي گوناگون است. بيحسي و كرختي در پاها اغلب نخستين علامت ميباشد. گاهي افراد هيچگونه علامتي ندارند در حالي كه بعضي ديگر به علت علامتهاي نوروپاتي به شدت ناتوان ميشوند. نوروپاتي ممكن است در عدهاي موجب پيدايش درد و در گروهي ديگر سبب بيدردي (حس نكردن درد) گردد.
علامتهاي نوروپاتي در ابتدا اغلب خفيف هستند و تا مدتها فرد متوجه اين عارضه نميشود.
آيا نوروپاتي انواع مختلف دارد؟
علامتهاي نوروپاتي با توجه به نوع اعصابي كه درگير ميشوند متفاوت است. ممكن است اعصاب متعددي درگير شوند و يا فقط يك چند عصب دچار اختلال گردند.
نوروپاتي منتشر حسي- حركتي
اين نوع نوروپاتي شايعترين نوع بيماري است كه سبب تخريب اعصاب محيطي در پاها، ساق پا و دستها ميشود و علامتها آن عبارتند از:
• بيحسي و كرختي يا عدم احساس درد و حرارت
• درد شديد و گرفتگي در اندامها
• حساسيت بيش از حد به لمس
• از بين رفتن تعادل بدن
لازم به ذكر است كه اين علامتها معمولاً بارزتر هستند. در اين نوع بيماري به علت از دست رفتن حس اندامها ممكن است فرد دچار آسيبها جدي گردد ولي متوجه آنها نشود.
نوروپاتي كانوني
اين نوع نوروپاتي معمولاً بصورت ناگهاني بروز ميكند و روي اعصاب خاصي اثر ميگذارد كه علامتهاي زير را ممكن است پديد آورد:
1. درد رانها
2. درد شديد در ناحيه لگن
3. درد قفسه سينه، معده يا پهلوها
4. ناتواني در ديدن اشياء
5. دوبيني
6. بيحسي يك طرفه صورت
7. مشكلات شنوايي
نوروپاتي خودكار يا اتونوم
اين نوع بيماري، اعصابي را كه قلب و اندامهاي دروني را عصبدهي ميكنند دچار اختلال ميكند و علامتهاي آن عبارتند از:
• اشكال در كاركرد مثانه (عدم تخليه كامل مثانه و تكرر ادرار و...)
• كاهش توان جنسي
• تخليه كند معده
• مشكلات گوارشي مانند احساس پري معده، از دست دادن اشتها و...
• اختلال در بلع غذا
• اسهال يا يبوست
• كاهش وزن
• افت شديد فشار خون زماني كه فرد از حالت نشسته به وضعيت ايستاده بر ميگردد.(كاهش فشار خون وضعيتي)
• تعريق
نوروپاتي چگونه تشخيص داده ميشود؟
تشخيص نوروپاتي بر پاية علامتها و معاينات باليني است كه توسط پزشك انجام ميگيرد. البته روشهاي تشخيصي ديگري مانند نوار عصب نيز وجود دارد.
نوروپاتي ديابتي چگونه درمان ميشود؟
هدف از درمان ديابت رهايي از مشكلات ايجاد شده و همچنين پيشگيري از تخريب بيشتر اعصاب است. نخستين گام كنترل قندخون است زيرا كنترل خوب قندخون از پيدايش مشكلات جديد و بدتر شدن عوارض قلبي پيشگيري ميكند. براي كاهش يا دفع مشكلات مختلفي كه افراد مبتلا به نوروپاتي ديابتي دارند، روشهاي گوناگوني وجود دارد كه به برخي از آنها اشاره ميشود.
رهايي از درد اندامها
درمان درد ناشي از نوروپاتي، پشتكار و مداومت ميخواهد. مهمترين مسأله پيگيري منظم درمان است حتي در مواقعي كه درد فراموش شده باشد. پيشگيري از درد بسيار آسانتر از آن است كه منتظر شويم تا درد را ميتوان به روشهاي زير كنترل كرد:
• بهبود در نحوه كنترل ديابت: در مواردي كه قرصها نميتوانند قندخون را به خوبي كنترل كنند، ممكن است تزريق انسولين يكي از راههاي درمان باشد.
• مسكنهاي ساده مانند استامينوفن به طور منظم استفاده شوند
• مسكنهاي قوي شبها مورد استفاده قرار گيرند.
• برخي از قرصهايي كه براي درمان نوروپاتي ناشي از ديابت به كار ميروند. اين داروها همچنين داراي اثر مضاعف در بهبود كيفيت خواب هستند.
• استفاده از پمادهاي مسكن موضعي بر روي پاها گاهي كمك كننده است.
• يك محرك الكتريكي عصب نيز ممكن است كمك كننده باشد.
روشهاي درماني ديگر مانند بلوك عصب (كه در درمانگاه درد انجام ميشود) يا مصرف ويتامينها ممكن است به صورت آزمايشي به كار برده شوند ولي اغلب چندان كمككننده نيستند. روغن گل پامچال نيز ممكن است اثر محافظت كننده اندكي بر نوروپاتي داشته باشد ولي درد را تسكين نميدهد.
اگر شما استفاده از يك درمان مكمل را انتخاب ميكنيد، به خاطر داشته باشيد كه بايد در كنار ساير درمانها بكار برده شود نه به عنوان درمان جايگزيني براي درمانهايي كه پزشك به شما توصيه كرده است.
مشكلات گوارشي
جهت بهبود علامتهاي گوارشي مختلف. پزشك درمانهاي گوناگوني ممكن است پيشنهاد نمايد. به طور مثال به افرادي كه دچار كندي هضم غذا هستند پيشنهاد ميشود كه تعداد وعدههاي غذايي را افزايش دهند و ميزان غذاي مصرفي در هر وعده را كم كنند، همچنين از مصرف غذاهاي پرچربي و پرفيبر اجتباب نمايند.
سرگيجه و ضعف
ايستادن و نشستن آهسته ميتواند از سرگيجه جلوگيري كند. همچنين براي بهبود ضعف اندامها بهتر است از فيزيوتراپي استفاده نمود.
مشكلات مثانه
به دليل استعداد ابتلا به عفونت ادراري در مبتلايان به نوروپاتي ديابتي، لازم است مبتلايان به ديابت آب و مايعات بيشتر بنوشيد و اگر دچار تكرر ادرار هستند، سعي كنند به فواصل منظم مثلاً هر 3 ساعت يكبار ادرار كنند تا به يك الگوي صحيح دفع ادرار دست يابند.
دليل اهميت مراقبت از پاها در مبتلايان به نوروپاتي ديابتي چيست؟
لازم است افراد ديابتي مراقبتهاي ويژهاي از پاهاي خود انجام دهند. مشكلات عروقي و عصبي در ديابت ميتواند سبب ايجاد زخم پا شود. مهمترين عامل در پيشگيري از مشكلات پا كنترل صحيح قندخون و رعايت نكات بهداشتي در مراقبت از پاها است كه به گوشهاي از آنها اشاره ميشود:
• پاهاي خود را مرتب بشوييد و خشك نماييد.
• كفشهاي مناسب و اندازه بپوشيد.
• درجه حرارت آب را پيش از قرار دادن پاها در آب بررسي كنيد.
• ناخنها را به صورت عرضي كوتاه نماييد.
• سيگار نكشيد.
در پايان لازم است يادآوري نماييم كه گرچه نوروپاتي در بيماران ديابتي يك مشكل شايع است، اغلب بيماران نسبت به آن آگاه نيستند. مسأله مهمي كه بايد به خاطر سپرد اين است كه در افرادي كه از كاهش حس پاهاي خود اطلاعي ندارند، بايد مراقبت كافي از پاها به عمل آورد. اين مسأله علت اهميت معاينات دورهاي توسط پزشك رانشان ميدهد.
كنترل خوب ديابت پيشرفته آسيب عصبي را كاهش ميدهد.
با كمك گروه ديابت ميتوان علامتهاي بيماري را تسكين داد، از پيشرفت آنها جلوگيري كرد و كيفيت زندگي را بهبود بخشيد.
منبع:http://publicrelations.tums.ac.ir
حفظ سلامت کمر - فیلم آموزشی
فیلم آموزشی کلینیک درد دکتر پیریایی
برای مشاهده فیلم روی لینک با کلیک کنید.
مكانهاي شايع فتق ديسك در كجا است؟
فتق ديسك ممكن است در ناحيه گردن، پشت يا كمر ايجاد شود. اگر فتق در ناحيه گردن باشد، بيمار دچار درد در ناحيه گردن و شانه و بازو مي شود. اگر فشار روي نخاع زياد باشد، بيمار علايمي نظير گزگز و مورمور، بي حسي، سرد يا گرم شدن، احساس ضعف و درد در ناحيه ساعد، كف دست و انگشتان پيدا مي كند.
فتق ديسك در ناحيه كمر، سبب بروز درد در ناحيه كمر و باسن و پشت يا جلوي ران می شود. اگر فشار روی رشته هاي نخاعی زياد باشد، بيمار از ناحيه زانو به پايين علايمي نظير درد، بي حسی، گزگز و مورمور، احساس سردي يا گرمی، گرفتگی مكرر عضلانی، ضعف يا لاغر شدن را تجربه مي كند، بيماري كه دچار ديسك كمر است نمي تواند براحتي خم شود و هنگام خم شدن احساس مي كند كه رگي در پشت زانويش كشيدگي پيدا مي كند.در بیماری دیسک کمر درد بيمار با سرفه کردن تشديد مي شود. گاهي بيماران دیسک کمر، فقط از وجود گزگز و مور مور يا ضعف يا درد در ناحيه ساق، مچ پا يا انگشتان پاي خود شاكی هستند و كمر آنها اصلاً درد ندارد. براي بيشتر اين بيماران پذيرش اينكه مشكلات آنها به علت وجود بيماری در ناحيه كمر است، خيلی سخت است.
منبع: http://www.beytoote.com
عوارض عمل جراحی فتق دیسک کمر
به طور كلي هيچ عمل جراحي
بدون عارضه نمي باشد. اگر شدت بيماری در حدی باشد كه نياز به جراحی داشته باشد و
جراح تبحر كافی داشته باشد. احتمال بروز عوارض پس از عمل جراحي خيلي ناچيز است.
عوارض ناشی از
عمل دیسک کمر عبارتند از
1- عفونت
2- چسبندگی اطراف رشته های نخاع
3- قطع رشته های نخاع در حين عمل
4- آزاد سازی ناقص رشته هاي نخاع حين عمل
اگر اين عوارض بروز كند، ممكن است بيمار بعد از عمل احساس بهبود پيدا نكند يا در موارد نادر، احساس كند درد و ضعف بيشتري پيدا كرده است.
منبع: http://www.beytoote.com
ورزشی برای دردهای ناحیهی کمر - فیلم آموزشی(2)
فیزیوتراپی برای دردهای کمر
کلینیک درد دکتر محمد پیریایی متخصص درد
برای مشاهده فیلم آموزشی بر روی لینک زیر کلیک کنید



