انواع تومورهای سرطانی

بافت های بدن به دنبال آسیب یا خسارت دیدن در اثر فرسودگی طبیعی سلولها بطور دائم ترمیم و با سلولهای جدید جایگزین می‌گردند. بنابراین بطور کلی ، رشد و ترمیم بسته به نیازمندیهای بدن بطور دائم روی می‌دهند. اندام‌های خاصی می‌توانند از نظر اندازه بزرگ شوند (هیپرترومی) یا تعداد سلولهایشان را افزایش دهند (هیپرپلازی) و این در صورتی است که کار خواسته شده از آن اندام بیش از ظرفیت آن باشد. تومورها دارای انواع مختلف هستند.


تومورهای خوش‌خیم

تومورهای خوش‌خیم به آهستگی و به صورت تصاعدی رشد کرده و به بافتهای دیگر تهاجم نمی‌نمایند. این تومورها روی بافتهای مجاور فشار وارد می‌کنند. ولی رشدشان ممکن است پس از مدتی قطع شود و آنگاه بدون تغییر باقی می‌مانند. سلولهای تومورهای خوش‌خیم معمولا شبیه به سلولهای بافتی که از آن بوجود آمده‌اند می‌باشند. با برداشتن کامل این تومورها با عمل جراحی دیگر عود نمی‌کنند. معمولا طول عمر بیمار را کوتاه نمی‌کنند.


البته وجود تومورهای خوش‌خیم در محلهای خاصی ممکن است کشنده باشد. زیرا ممکن است این تومورها در کار یک اندام حیاتی دخالت نمایند. تومورهای خوش‌خیمی که در مغز بوجود می‌آیند خارج کردن کامل آنها غالبا مشکل یا غیر ممکن است و بنابراین فشار ناشی از این تومورها که در داخل کاسه سر به ساختمانهای مجاور وارد می‌شود ممکن است باعث مرگ گردد.

تومورهای بدخیم

تومورهای بدخیم بطور تصاعدی رشد کرده و اگر جلوی رشدشان گرفته نشود به طرق مختلف باعث مرگ بیماری می‌گردند. این تومورها سریعا رشد کرده و سلولهای تشکیل‌دهنده آنها از سلولهای تومورهای خوش‌خیم کمتر تمایز یافته‌اند. به عبارت دیگر این تومورها تمایل دارند که همانند بافت جنینی که از آن عضو اصلی (قبل از سرطانی شدن) توسعه پیدا کرده باشند. تومورهای بدخیم غالبا به سایر بافتها انتشار یافته و برداشتن موضعی تومور در اطراف خط قطع کردن تومور می‌باشد.


انتشار تومورهای بدخیم با تهاجم مستقیم به بافتها مجاور و همچنین با تشکیل تومورهای ثانویه که متاستازها Metastases نامیده می‌شوند. در اندام‌هایی که دور از محل تومور اولیه می‌باشند، صورت می‌گیرد. متاستازها بطور خیلی شایع در غدد لنفاوی ، ریه ها ، کبد ، استخوانها ، غدد فوق کلیوی ، کلیه ها و مغز یافت می‌شوند. تومورهای اصلی به عنوان رشد اولیه شناخته شده و متاستازها رشدهای ثانویه نامیده می‌شوند.


منبع: دانشنامه رشد

کولونوسکوپ


کولونوسکوپ دستگاهی است که از یک لوله قابل انعطاف با قطری به اندازه یک انگشت و طول حدود یک و نیم متر تشکیل شده و به یک منبع نوری برای دیدن درون روده بزرگ و یک دوربین بسیار کوچک ویدیوئی که برای تصویربرداری از روده مورد استفاده قرار می گیرد مجهز می باشد.



کولونوسکوپ از راه مقعد وارد روده بزرگ می شود و درون آن را روی صفحه مانیتور نشان می دهد.

کولونوسکوپی امکان تشخیص پولیپ ها، تومورها، نقاط دچار خونریزی و التهاب در روده بزرگ و همچنین سرطان روده بزرگ را به پزشک معالج می ده.


منبع: تبیان

آزمایش کولونوسکوپی برای بررسی روده بزرگ

آزمایش کولونوسکوپی برای بررسی روده بزرگ


روش کولونوسکوپی برای بررسی دیواره داخلی رکتوم (مقعد) و کولون (روده بزرگ) استفاده می شود.


آزمایش کولونوسکوپی برای بررسی روده بزرگ

یکی از روش های تشخیص بیماری های روده بزرگ خصوصا سرطان روده بزرگ، آزمایش کولونوسکوپی می باشد که توسط پزشک متخصص گوارش انجام می گیرد. در طی این آزمون بنا به صلاحدید پزشک متخصص، بیمار بیهوش می شود و نتایج حاصل از این آزمون بر روی صفحه مانیتور کامپیوتر نمایش داده می شود.

 

کولونوسکوپی علاوه بر بررسی علت درد شکم، خونریزی مقعد، اسهال، یبوست و دیگر مشکلات روده ای، به عنوان آزمونی برای تشخیص سرطان روده بزرگ نیز مورد استفاده قرار می گیرد.

 


برای انجام کولونوسکوپی ...

1- سعی کنید کولونوسکوپی خود را صبح انجام دهید. قبل از انجام این آزمون، مایعات زیادی مصرف کنید و از مصرف غذاهایی غیر از مایعات، جدا پرهیز کنید.

2- سعی کنید برنامه خود را طوری تنظیم کنید که یک روز قبل از انجام کولونوسکوپی، در منزل استراحت کنید و سر کار نروید .هم چنین برنامه غذایی تان را طوری تنظیم کنید که چند بار اجابت مزاج داشته باشید.

3- از هر زمانی که پزشک به شما توصیه کرد، دیگر غذا نخورید. فقط مایعات را، آن هم تحت نظر پزشک استفاده کنید .اغلب پزشکان، خوردن را از چند ساعت قبل از کولونوسکوپی ممنوع می کنند.

4- اگر تنقیه توسط پزشک تجویز شد حتما انجام دهید. تنقیه سبب می شود تا باقیمانده غذاها از روده بزرگ پاک شود.

5- با رعایت موارد بالا، روده بزرگ خالی می شود و پزشک به راحتی می تواند طی آزمایش کولونوسکوپی، آن را بررسی کند.

6- در نظر داشته باشید که بعد از اتمام آزمایش کولونوسکوپی، اجازه رانندگی به فرد داده نمی شود. پس سعی کنید همراه دوست یا خانواده خود به بیمارستان مراجعه کنید و با او به منزل برگردید.

7- استراحت بعد از آزمایش کولونوسکوپی فراموش نشود (همان میزانی که پزشک دستور داده است).

 

تذکر

- برخی از موادی که برای تنقیه به کار می روند، طعم بسیار بدی دارند. سعی کنید یک نوشیدنی به همراه داشته باشید تا در صورتی که پزشک اجازه داد، بلافاصله پس از مصرف آن ماده، بنوشید.

کارهایی که باید قبل از کولونوسکوپی انجام داد، تا حدی شکل مدفوع را از حالت طبیعی خود خارج می کنند. پس داشتن اسهال قبل از کولونوسکوپی، طبیعی است و جای نگرانی ندارد


نکاتی که پزشک باید به بیمار بگوید

- پزشک هدف از انجام کولونوسکوپی را به بیمار بگوید و اینکه او تنها قصد بررسی روده بزرگ فرد را دارد. با این کار بیمار می تواند ناراحتی های آزمون را تحمل کند.

 

- پزشک به بیمار بگوید که 24 الی 48 ساعت قبل از کولونوسکوپی، باید مایعات بنوشد و از شب قبل چیزی نخورد. این کار باعث کاهش ذرات غذایی در روده بزرگ می شود و پزشک به راحتی می تواند دیواره داخلی آن را بررسی کند.

 

- پزشک به بیمار بگوید که دستگاه کولونوسکوپ حاوی موارد لیزکننده است تا به راحتی و با درد کمتری از مقعد عبور کند.


منبع: تبیان