بر روی لیـــنک زیر کلیــــک کـــنید

شـــانـــه درد

مشــاهده فیــلم آموزشـــی

بر روی لیـــنک زیر کلیــــک کـــنید

درمـان شــانه درد و خار پاشــنه

مشــاهده فیــلم آموزشـــی

بر روی لیـــنک زیر کلیــــک کـــنید

درمــان شـــانه درد

گرفتگی شانه به علت تشکیل بافت همبند را شانه یخ‌زده یا کپسولیت چسبنده گویند که دردناکی حرکت شانه یا عدم حرکت آن را به دنبال دارد. پزشکان در مورد علت اصلی بروز شانه یخ‌زده اتفاق نظر ندارند؛ برخی آن را ناشی از التهاب، برای مثال در اثر مواردی چون التهاب لایه داخلی کپسول مفصلی یا سینوویوم، یا پی‌آمد واکنش‌های خودایمنی‌ای می‌دانند که در آنها بدن به مواد و بافت‌های خود حمله می‌کند.دیگر علل احتمالی ابتلا به شانه یخ زده عبارت‌اند از:

•  واکنش‌های پس از صدمه دیدن یا جراحی
•  حرکت ندادن شانه به دلیل بروز درد ناشی از عارضه‌هایی چون آرتریت (بیماری التهاب مفصل)، پارگی تاندون چرخاننه شانه، التهاب بورس یا بورسیت یا التهاب تاندون یا تاندونیت.
•  حرکت ندادن بازو به دلایلی مانند بستن آتل پس از جراحی یا شکستگی

بااین حال غالباً دلیل مشخصی برای این نوع گرفتگی و خشکی شانه وجود ندارد.

علل درد شانه

• التهاب تاندون و بورس
• آسیبهای عضلانی
• بی ثباتی مفصل شانه و موارد دررفتگی
• پیچ خوردگی و موارد دررفتگی مفصل آکرومیوکلاویکولار
• نشانگان گیرافتادگی شانه
• بعضی از بیماریها
• شکستگی استخوان‌های شانه(کمربند شانه‌ای)
• دردهای انتشاری یا ارجاعی

شکستگی استخوان‌های شانه(کمربند شانه‌ای)

شکستگی هر یک از استخوان‌های کمربند شانه‌ای ممکن است باعث درد و محدودیت حرکات شانه گردد.هر چه شکستگی به مفصل نزدیکتر و یا جابجایی بیشتری داشته باشد، محدودیت حرکات و همچنین شدت دردی که بیمار حس می‌کند، افزایش می‌یابد.گاهی شکستگی‌ها با دررفتگی نیز همراه هستند و درنتیجه عوارض بیشتری را در آینده بر جای خواهند گذاشت.

درمان درد شانه

با توجه به عامل درد شانه و مشکلات حرکتی کمربند شانه‌ای، درمان ممکن است در ارتباط با یک یا مجموعه‌ای از موارد زیر باشد:
دارویی
فیزیوتراپی
ارتوپدی
جراحی

منبع:متخصص جراحی و ارتوپدی کرمان

مفصل شانه از استخوان های کتف، ترقوه و بازو تشکیل شده که به هم متصل شده‌اند. این مفصل از متحرک‌ترین مفصل‌های بدن است.

ساییدگی یا آرتروز شانه یا استئوآرتریت شانه بیماری است که به علت خراب شدن غضروف مفصل شانه به وجود می آید و موجب بروز درد و محدودیت حرکت در مفصل می‌شود.

 علت آرتروز یا ساییدگی مفصل شانه

آرتروز یا ساییدگی مفصلی به طور طبیعی با بالا رفتن سن به وجود می آید گرچه ممکن است در بعضی از افراد زودتر و در بعضی دیگر دیرتر ظاهر شود. حدود یک سوم افراد بالای سن شصت سالگی مبتلا به ساییدگی مفصل شانه هستند.

هر علتی که بتواند غضروف مفصل شانه را خراب کند می‌تواند موجب بروز آرتروز شود. علل زیر را می‌توان موثر دانست

ضربه شدید به مفصل شانه به دنبال حادثه و آسیب دیدن غضروف

انجام کارهای سنگین و شدید با اندام فوقانی که در دراز مدت موجب وارد شدن فشارهای زیادی به مفصل شود مثلاً در کسانی که به خاطر شغل خود مجبورند دست‌ هایشان را به مدت زیادی بالای سر نگه دارند، وزنه برداران یا کسانی که ورزش‌های پرتابی یا با راکت انجام می‌دهند

روماتیسم یا عفونت مفصل

سابقه جراحی مفصل شانه

علائم ساییدگی یا آرتروز مفصل شانه

مهم‌ترین علامت‌های ساییدگی شانه درد و احساس خشکی در مفصل است. درد شانه با حرکت کردن مفصل یا بلند کردن اجسام با دست بیشتر می‌شود. گاهی اوقات ممکن است حرکت مفصل همراه با ایجاد صدا یا احساس مالیده شدن دو سطح زبر بر روی یکدیگر باشد. در این بیماری دامنه حرکات مفصل کاهش پیدا می‌کند. به تدریج که بیمار به علت درد کمتر از دستش استفاده می‌کند عضلات اطراف شانه ضعیف و لاغر می‌شوند.

شدت علائم بیمار ممکن است کم و زیاد شود به طور مثال چند ماه شدید باشد و سپس چند ماه کم شود. همچنین ممکن است شدت درد با تغییر فصول سال کم و زیاد شود.

تشخیص این بیماری با استفاده از رادیوگرافی از مفصل داده می‌شود. در رادیوگرافی ساده فضای مفصلی یعنی فاصله بین سر استخوان بازو و حفره گلنوئید( که در واقع چون از جنس غضروف است دیده نمی‌شود) کاهش میابد.

منبع:متخصص کمردرد و دیسک کمر

درد شانه یک شکایت عمده بیماران با مشکلات شانه‌ای است، اگرچه ممکن است گاهی در ارتباط با بیماری‌ ها و اختلالات شانه نبوده و از قسمت‌ های دیگر به شانه انتشار یابد. درد شانه ممکن است درارتباط با مفاصل کمربند شانه‌ای یا عناصر اطراف مفصل(Periarticular)مربوطه ایجاد گردد.

علت درد شانه

تاندنیت، التهاب یک تاندون در شانه

بورسیت، التهاب کیسه‌ای از مایع که در شانه قرار دارند که برای محدود کردن اصطکاک در حین حرکت شانه طراحی شده است.

جراحاتی که مفصل شانه را از جای خود در می‌آورد و آن را ناپایدار می‌کند.

آرتریت (التهاب مفصل) شانه

درمان درد شانه با ورزش

 این حرکت‌ها را ۳ بار در هفته تمرین کنید.

تمرین شماره۱ : بایستید، پشتتان باید صاف باشد، پاها را اندکی خم کرده، باسن و عضلات شکمی‌تان را منقبض کنید. در حالی که بازوهایتان، در امتداد بدن به حالت کشیده قرار دارند، وزنه‌های ۲ تا ۵ کیلوگرمی را بردارید. آرنج‌ها را تا کتفتان بالا بیاورید، در این مرحله دست‌ها در سطح سینه قرار دارند. در حالی که حرکت را تحت کنترل دارید، به آهستگی دستتان را پایین بیاورید.

تمرین شماره ۲ : همان وضعیت تمرین قبل با همان وزنه‌ها را داشته باشید، وزنه‌ها را تا شانه‌ها اما این بار از پهلو بالا بیاورید. توجه در این مرحله بازوها باید اندکی خم باشند. همان طور که حرکت در بالا رفتن، آهسته است، پایین آمدنش هم باید به آهستگی انجام گیرد.

تمرین شماره ۳ :باز هم همان وضعیت قبل اما با وزنه هایی سنگین تر (۸ تا ۱۲ کیلوگرمی). گردن و چانه‌تان را رها کنید، شانه‌‌ها را به آهستگی بالا ببرید. سپس فوراً شانه‌ها را شل کنید.

تمرین شماره ۴ : چهار دست و پا قرار بگیرید، عضلات شکمی‌تان را منقبض کنید تا پشت‌تان خم نشود. یک وزنه (۶ کیلوگرمی) در یک دست بگیرید و آرنجتان را به عقب بکشید، در اینجا دست باید تا موقعیت سینه بالا بیاید. به همان روش تمرین قبل، این تمرین را هم به آهستگی انجام دهید و با کنترل حرکت خود را رها کنید. سپس برای بازوی دیگر هم، همین تمرین را انجام دهید.

منبع:کلینیک تخصصی فیزیوتراپی

مفصل شانه پيچيده ترين مفصل بدن است . اين پديده عجيب شاهکار زيست مکانيکي و هنر حرکات است . لااقل يک چيز در مورد شانه واضح است : تا جايي که دچار ناتواني شود ، عدم درمان را تحمل مي کند و متأسفانه از کار افتادن آن معمولاً‌ دردناک است .

*درمان درد شانه

● می توان از  مسکن ها و ضد التهاب های معمول  مانند آسپیرین،ایبوپروفن(ادویل،ژلوفن،بروفن)،ناپروکسن (الیو) استفاده کرد.

● از انجام حرکات و کارهایی که درد شانه را بدتر می کند پرهیز شود.

● از یخ بصورت موضعی می توان چند بار در روز  و هر بار  حد اکثر بمدت 15 تا20 دقیقه  بر روی شانه دردناک استفاده کرد. یخ بصورت قطعات کوچک درون کیسه   قرار داده شود وکیسه لای حوله  پیچیده شود تا به پوست آسیبی نرسد.

● در صورت عدم بهبودی با انجام  درمان های اولیه به پزشک متخصص طب فیزیکی و توانبخشی مراجعه شود.

*علائم درد شانه

● ورم

● قرمزی

● حساسیت و گرمی اطراف مفصل

* ورزش درد شانه

۱ - به شکم بر روي تخت يا ميز محکمي دراز بکشيد و دست ها را از دو طرف آويزان کنيد . درکف هر دست يک وزنه نيم کيلويي گرفته و پشت دست را به طرف خود بگيريد . حالا وزنه ها را تا سطح چشم ها بالا بياوريد . اين کار را ۸ تا ۱۲ بار تکرار کنيد .

۲ - صاف بايستيد و در هر دست وزنه اي نيم کيلويي بگيريد . شانه ها را به طرف گوش ها بالا بکشيد . سپس شانه ها را به عقب کشيده و به هم نزديک کنيد . شانه ها را آزاد کرده واين کار را ۸ تا ۱۲ بار تکرار کنيد .

۳ - به پشت دراز بکشيد و دست چپ را بالاي سر روي دست راست بگذاريد . با دست چپ دست راست را به آرامي به طرف گوش چپ بکشيد . با دست راست کمي مقاومت کنيد . اين کار را ۸ تا ۱۲ بار تکرار کرده و سپس با دست ديگر انجام دهيد .

۴ - بر لبه صندلي محکمي نشسته و با دست هايتان صندلي را در دو طرف پاها بگيريد . حالا سعي کنيد خود را از روي صندلي بلند کنيد . اين کار را ۸ تا ۱۲ بار تکرار کنيد .

۵ - روي طرف چپ بدن دراز بکشيد . آرنج راست را روي طرف راست بدن گذاشته و آنرا ۹۰ درجه خم کنيد . وزنه اي نيم کيلويي را در دست راست گرفته و روي شکم بگذاريد . حالا آرنج را محکم نگاه داريد و سعي کنيد تا آنجا که مي توانيد وزنه را بلند کنيد . دست را رها کرده و ۸ تا ۱۲ بار تکرار کنيد . همين ورزش را با دست ديگر هم انجام دهيد .

۶ - بايستيد و وزنه اي نيم کيلويي در هر دست بگيريد . در حالي که دست ها را به دور خود مي چرخانيد ، آنها را تا جايي که امکان دارد از دو طرف بلند کنيد . دست ها را رها کرده و ۸ تا ۱۲ بار تکرار کنيد .

۷ - به شکم روي ميز محکمي دراز بکشيد ، به طوري که شانه و بازوها روي ميز و ساعدها از ميز آويزان باشند . در هر دست وزنه اي نيم کيلويي گرفته ودست ها را تا سطح ميز بالا بياوريد . اين کار را نيز ۸ تا ۱۲ بار تکرار کنيد.

منبع:فیزیوتراپی. دکتر رئیسی

مفصل شانه پیچیده‌ترین مفصل بدن است. این پدیدهٔ عجیب شاهکار زیست مکانیکی و هنر حرکات است. لااقل یک چیز در مورد شانه واضح است: تا جائی که دچار ناتوانی شود، عدم درمان را تحمل می‌کند. و متأسفانه از کار افتادن آن معمولاً دردناک است.

درمان درد شانه

هر درد شانه در اثر حادثه باید فوراً توسط پزشک درمان شود. پزشک بعضی در رفتگی‌ها را به‌آسانی جا می‌اندازد. موارد شدیدتر آن باید با جراحی درمان شود. اگر درد شانه در اثر کار زیاد باشد، نکات زیر به رفع آن کمک می‌کند. شانه را استراحت بدهید. اگر شانهٔ شما بعد از انجام کار تکراری دچار درد می‌شود، سعی کنید طرز انجام کار را عوض کنید. یا در فاصلهٔ کار به شانه استراحتی بدهید.

ورزش را به‌طور کامل ترک نکنید مثلاً اگر گلف بازی می‌کنید، چند روز به‌جای آن دوچرخه‌سواری کنید. آن را خنک کنید.

با اولین آزردگی شانه کیسه‌ای یخ را چندبار در روز، و هر بار کمتر از ۲۰ دقیقه، روی آن بگذارید. یخ ناحیهٔ آزرده را بی‌حس کرده و تورم و التهاب آن را کاهش می‌ٔهد. آن را گرم کنید. بعد سه روز یخ‌گذاشتن و کم شدن درد، چندبار در روز، هر بار بین ۲۰ تا ۳۰ دقیقه، گرمای مرطوب به آن بدهید.

گرما جریان خون را در ناحیهٔ آسیب دیده بیشتر می‌کند. حتی ریزش آب‌گرم در هنگان دوش گرفتن مؤثر است. دارو بخورید. خوردن داروهای ضدالتهابی غیر استروئیدی مشکل را درمان نمی‌کند، ولی درد را موقتاً تسکین می‌دهد.

علل درد شانه

• التهاب تاندون و بورس
• آسیبهای عضلانی
• بی ثباتی مفصل شانه و موارد دررفتگی
• پیچ خوردگی و موارد دررفتگی مفصل آکرومیوکلاویکولار
• نشانگان گیرافتادگی شانه
• بعضی از بیماریها
• شکستگی استخوان‌های شانه(کمربند شانه‌ای)
• دردهای انتشاری یا ارجاعی

منبع: پزشکان بدون مرز.تبیان

آرتریت بيماري است که در اثر سايش و فرسودگي غضروف مفصل (استئوآرتريت) و يا التهاب يک يا چند مفصل به وجود مي آيد. آرتريت فقط مفاصل را درگير نمي کند، بلکه ممکن است عضلات، تاندون ها ورباط ها را نيز درگير کند.

معاينه بدني، اشعه ايکس و آزمايش خون براي تشخيص مفيد هستند. تجزيه مايع مفصلي و مشاهده درون مفصل نيز از راه هاي تشخيص آرتريت شانه مي باشند.

بيشتر اوقات، استئوآرتريت شانه با داروهاي ضد التهاب غير استروئيدي مثل آسپیرین و ناپروکسن درمان مي شود. درمان آرتريت روماتوئيد شانه ممکن است به ورزش درماني و داروهايي مانند کورتيکواستروئيدها نياز داشته باشد.

برای تسکین درد شانه ناشی از آرتریت در شانه این روش‌ها کمک کننده است:

•  تا جایی که امکان‌پذیر است به شانه‌تان استراحت دهید، و از فعالیت‌هایی که می‌تواند بر شانه فشار آورد،پرهیز کنید.
• فیزیوتراپی انجام دهید.
•  گرمای مرطوب با کمپرس گرم روی شانه اعمال کنید.
•  ایبوپروفن یا آسپیرین مصرف کنید.
•  چندین بار در روز هر بار تا حداکثر 30 دقیقه یخ روی شانه بگذارید.
•  در صورتی که به آرتریت روماتوئید مبتلا هستید، داروهایی را که دکترتان تجویز می‌کند، مصرف کنید.
•  برخی افراد با مصرف مکمل‌های غذایی حاوی ترکیبی از کندورئیتین سولفات و گلوکوزامین تسکین پیدا می‌کنند. اما در صورتی که از این مکمل‌ها مصرف می‌کنید، حتما به دکترتان اطلاع دهید.

منبع:وبلاگ دکتر فروغ.همشهری انلاین

آیا گردن و شانه‌تان درد می‌کند؟

اگر هر روز با  شانه درد و سفتی  و یا بروز علایم گردن درد و شانه‌ها سروکار دارید، ممکن است مشکل شما آرتروز مفاصل باشد.

راه‌هایی وجود دارد تا بتوانید آرتروز را از دیگر دردها و آسیب دیدگی های مفاصل تشخیص دهید.

راهی که می‌توانید از وجود آرتروز به طور قطعی آگاهی یابید، انجام عکسبرداری با اشعه x ، MRI  و آزمایش خون است.

پزشک با گرفتن شرح حال کامل از شما، تشخیص قطعی را می‌دهد.

دو نوع از شایع‌ترین انواع آرتروزهای استخوانی شامل استئوآرتریت (سایش غضروف در مفصل) و آرتریت روماتوئید (التهاب مفصل) است.

عضلات روی یک یا چند مفصل گردن را می پوشاند و با توجه به کوتاهی این عضلات می تواند خود عامل بسیاری از گردن درد ها باشد.هر عضله در هر دو انتهای خود تبدیل به یک قسمت سخت و بافت فیبری به نام  تاندونی می شود که رابط  استخوان و زواید استخوانی گردنی است و در کشیدگی ها , ضربات و وضعیت های بد گردن در هنگام خوابیدن می تواند عامل درد گردن باشد. بسیاری از موارد این ناراحتی ها را به ارتروز گردن نسبت می دهند در حالیکه کاملا پاتولوژی متفاوت و درمان راحتی دارد.

حال علائم آرتروز گردن و شانه را برایتان می گوییم:

درد:

درد مزمن یکی از شایعترین علائم آرتروز گردن و شانه می‌باشد. این درد، خسته‌کننده و دائمی است.

در بعضی بیماران این درد، شدید و همراه با سوزش است و می‌تواند به مناطق دیگر بدن هم منتقل شود.

درد آرتروز گردن از جمجمه سر شروع شده و تا شانه‌ها ادامه می‌یابد. سردرد هم معمولاً در این مواقع وجود دارد.

درد ناشی از آرتروز شانه، به یک و یا هر دو طرف استخوان‌های بازو تیر می کشد.

درد آرتروز در طی فعالیت بدنی افزایش و در زمان استراحت کاهش می‌یابد. آرتروز می‌تواند در یک سمت و یا هر دو سمت گردن و شانه ها، درد ایجاد کند.

گرفتگی شانه به علت تشکیل بافت همبند را شانه یخ‌زده یا کپسولیت چسبنده گویند که دردناکی حرکت شانه یا عدم حرکت آن را به دنبال دارد. پزشکان در مورد علت اصلی بروز شانه یخ‌زده اتفاق نظر ندارند؛ برخی آن را ناشی از التهاب، برای مثال در اثر مواردی چون التهاب لایه داخلی کپسول مفصلی یا سینوویوم، یا پی‌آمد واکنش‌های خودایمنی‌ای می‌دانند که در آنها بدن به مواد و بافت‌های خود حمله می‌کند.دیگر علل احتمالی ابتلا به شانه یخ زده عبارت‌اند از:

•  واکنش‌های پس از صدمه دیدن یا جراحی
•  حرکت ندادن شانه به دلیل بروز درد ناشی از عارضه‌هایی چون آرتریت (بیماری التهاب مفصل)، پارگی تاندون چرخاننه شانه، التهاب بورس یا بورسیت یا التهاب تاندون یا تاندونیت.
•  حرکت ندادن بازو به دلایلی مانند بستن آتل پس از جراحی یا شکستگی

بااین حال غالباً دلیل مشخصی برای این نوع گرفتگی و خشکی شانه وجود ندارد.

سفتی و خشکی:

 آرتروز گردن و شانه سبب خشکی و سفتی عضو می‌شوند.

در آرتروز گردن، شخص در چرخاندن سر و خم شدن مشکل پیدا می‌کند و یا حتی ممکن است در حرکات بازوها دچار محدودیت شود. اگر شخصی دچار آرتروز شانه باشد، ممکن است در فعالیت‌های روزانه خود مثل پوشیدن لباس، شانه کردن موی سر و یا حمام کردن دچار مشکل شود.

اگر این شخص تحت درمان قرار نگیرد، این خشکی و سفتی بدتر می‌شود و محدوده حرکت او به مرور  زمان کاهش می‌یابد.

ضعف عضلات :

آرتروز گردن و شانه می‌تواند منجر به ضعف یا بی حسی یا احساس گزگز بازوها ، دست‌ها و انگشتان شود.

به دلیل  تغییراتی که آرتروز ایجاد می‌کند، ممکن است اعصاب گردن تحت فشار باشند . اگر اعصاب تحت فشار باشند، پیام های عصبی به بازوها و دست‌ها نمی‌رسند، در نتیجه ماهیچه‌ها به طور مناسب منقبض نشده و فرد مبتلا، توانایی گرفتن اشیا را نخواهد داشت.

در موارد شدید، ضعف عضلات و احساس گزگز تا پاها هم پیش می‌رود و فرد در راه رفتن و حفظ تعادل بدن و کنترل ادرار خود مشکل پیدا می کند و دچار تکرر ادرار می شود.

راه حل

بسته به شدت آسیب مفاصل، استفاده از گرما، یخ، استراحت و فیزیوتراپی می‌توانند به کاهش علایم کمک زیادی کنند. انجام حرکات کششی آرام، کمک زیادی به بازگرداندن قدرت عضلات و از بین رفتن خشکی عضلات می‌کند. تجویز برخی داروها توسط پزشک برای انجام فعالیت‌های روزمره و خواب مناسب انجام می شود.

راه‌های درمان

دارو درمانی:

مسکن‌هایی مثل استامینوفن می‌تواند درد را تسکین دهد. داروهایی مثل داروی ضد تورم غیر استروئیدی ( NSAIDS) مثل ایبوپروفن ، ادویل و موترین مفیدند، البته تحت نظر پزشک.

ماساژ :

ماساژ گردن، درد و تورم آن را کاهش می‌دهد. مقداری روغن در محل بزنید تا گرما تولید کند، اما مقدار زیاد آن برای خانم های حامله و افراد دارای صرع توصیه نمی‌شود. روش درمانی جایگزین برای آن‌ها استفاده از یخ می‌باشد. متخصصین ارتوپد، فیزیوتراپیست ها را برای ماساژ و تمرینات پیشنهاد می‌کنند.

جراحی:

اگر بیمار از درد مزمن رنج می‌برد و پس از انجام آزمایش خون، MRI  و اشعه x تشخیص داده شد که اعصاب تحت فشارند، جراحی پیشنهاد می‌شود.

منبع: تبیان

علت پارگی روتاتور کاف

 در صورت ضعف قابل ملاحظه باید آزمایش‌های بیشتری جهت بررسی احتمال التهاب تاندون شانه انجام شود. پزشک گاهی داروی بی‌حسی درون شانه تزریق می‌کند تا بین ضعف واقعی تاندون و "تحلیل" ناشی از درد عضله تمایز قائل شود.

پارگی روتاتور کاف ممکن است بدنبال یک ضربه ناگهانی به ناحیه شانه بوجود آید که بدنبال آن بیمار بمدت چند ماه دچار درد شانه میشود. با اینحال اکثر پارگی تاندون شانه بدنبال ضربات خفیف ولی مکرری که در مدت چند سال به شانه وارد میگردد ایجاد میشود. علت اصلی این ضربات مکرر، بد کار کردن با شانه و رعات نکردن اصول درست کار با اندام فوقانی است.

در بسیاری فعالیت های بدنی که در آنها دست به بالای سر میرود فشارهای زیادی به ناحیه شانه و روتاتور کاف وارد میشود و همین عامل میتواند در دراز مدت موجب پارگی و کشیدگی تاندون شانه شود. ورزش هایی مانند بیس بال، تنیس، وزنه برداری و پارو زدن از این دسته فعالیت ها هستند که می توان به عنوان علت پارگی تاندون شانه به آنها اشاره کرد. این بیماری در سن بالای 40 سال بیشتر است. در این سنین تاندون روتاتور کاف ضعیف شده و با فشارهای کمتری آسیب میبیند.

علائم پارگی تاندون شانه عبارتند از وجود درد در مفصل شانه و اطراف آن و بروز درد در هنگام حرکت دادن شانه. اگر مشکل ناشی از یک آسیب‌دیدگی باشد، درد به صورت ناگهانی بروز می‌کند. هنگام استفاده از بازو برای انجام فعالیت‌هایی در بالاتر از سطح شانه، درد بدتر می‌شود. این یعنی درد بر توانایی فرد در بالا بردن بازو (برای مثال، برای شانه کردن موها یا لباس پوشیدن) تأثیر می‌گذارد. شنا کردن، بسکتبال و نقاشی کردن، باعث درد شده اما نوشتن یا تایپ کردن تنها کمی باعث ناراحتی می‌شوند. همچنین، درد در هنگام شب بدتر شده و خواب فرد را مختل می‌کند.

گاهی‌اوقات فرد در ناحیه شانه یا بازو احساس ضعف کرده و ممکن است دامنه حرکتی شانه او نیز کاهش یابد. برخی افراد هم هنگام حرکت دادن شانه احساس می‌کنند چیزی در شانه‌شان تق تق کرده یا گیر می‌کند.

مکانیسم پارگی روتاتور کاف

پارگی تاندون شانه

عضله دوسر بازو در جلوی استخوان بازو قرار دارد. این همان عضله ایست که موقع بازو گرفتن برجسته میشود. وظیفه اصلی این عضله خم کردن مفصل آرنج است ولی عملکرد آن موجب افزایش پایداری مفصل شانه هم میشود.

عضلات برای اینکه بتوانند مفاصل را حرکت دهند باید به استخوان ها بچسبند. اتصال عضلات به استخوان ها معمولا از طریق تاندون یا رباط ها صورت میگیرد. عضله دوسر بازو در بالا به توسط دو تاندون جداگانه (تاندون بلند و تاندون کوتاه) به استخوان کتف میچسبد. در پایین هم به توسط یک تاندون به بالاترین قسمت استخوان رادیوس در ناحیه ساعد میچسبد.

تاندون عضله دوسر بازو چگونه در ناحیه شانه پاره میشود

همانطور که گفته شد قسمت بالای عضله بی سپس یا دوسر بازویی دو تاندون و قسمت پایین آن یک تاندون دارد. پارگی هم میتواند در قسمت بالای تاندون های عضله دوسر و هم در در تاندون پایین آن ایجاد شود.

تاندون پایین عضله که به استخوان زند زبرین یا رادیال میچسبد میتواند بر اثر فشار زیاد پاره شود. پارگی تاندون عضله دوسر بازویی در ناحیه آرنج موجب بروز مشکلاتی در پایین بازو و نزدیکی مفصل آرنج میشود.

در قسمت بالای عضله معمولا پارگی در تاندون بلند آن و در جایی که تاندون از ناودان استخوان بازو عبور میکند ایجاد میشود. این پارگی تاندون شانه موجب بروز علائمی در بالای بازو و در نزدیکی مفصل شانه میشود.

معمولا پارگی تاندون عضله دوسر بازو در ناحیه شانه بدنبال بلند کردن یک جسم سنگین ( بطور مثال در حین بلند کردن وزنه های سنگین در کسانی که بدنسازی میکنند) بوجود میاید. گاهی اوقات زمین خوردن در حالی که کل اندام فوقانی به جلو کشیده شده و کف دست به زمین میخورد هم میتواند موجب پارگی این تاندون و شانه درد شود.

گاهی اوقات تاندون بتدریج و به مرور زمان بر اثر فشارهای زیادی که در حین کارهای سنگین به آن وارد میشود ضعیف و نازک و ریش ریش شده و در نهایت بطور کامل پاره میشود. در مدت زمانی طولانی که تاندون بتدریج ضعیف و ریش ریش میشود به علت تاندنیت ایجاد شده، فرد دچار درد شانه میشود و وقتی که تاندون ناگهان پاره میشود (که معمولا همراه با پاره شدن روتاتور کاف است) ناگهان درد مزمن بیمار شدید شده و سپس از بین میرود و بیمار احساس راحتی میکند.

پارگی ناگهانی بدنبال یک ضربه شدید معمولا در جوان ها و ضعیف شدن تدریجی بدنبال ضربات مکرر معمولا در سنین بالا اتفاق میفتد. چون این عضله در ناحیه شانه به توسط دو تاندون به استخوان کتف میچسبد معمولا پارگی یکی از آنها توانایی و عملکرد عضله را در خم کردن آرنج از بین نمیبرد ولی مسلما آن را ضعیف میکند.

چه عواملی میتوانند ریسک این پارگی را بالا ببرند

مهمترین علت پارگی تاندون شانه و عواملی که موجب افزایش احتمال پاره شدن تاندون عضله دوسر بازو میشوند عبارتند از :
 

•  سن بالا

•  بالا بردن اشیاء سنگین بطور مکرر به بالای سر

•  ورزش هایی مثل تنیس و شنا که در آنها دست به بالای سر میرود

• سیگار کشیدن

•  استفاده از داروهای حاوی کورتن

منبع: ایران ارتوپد

عوامل محدود کننده حرکتی در مفاصل مثل خشکی شانه را می توان به دو دسته طبیعی و غیر طبیعی تقسیم نمود.

عوامل طبیعی محدود کننده حرکتی مفاصل

- برخورد استخوان با استخوان:

مانند برخورد استخوان های ساعد با بازو در هنگام باز شدن کامل آرنج.

- تراکم و نزدیکی بافت نرم:

مانند تاشدن زانو که به دلیل انقباض عضلات پشت ساق پا و برخورد آنها با عضلات پشت ران ، حرکت محدود می شود.

گرفتگی شانه به علت تشکیل بافت همبند را شانه یخ‌زده یا کپسولیت چسبنده گویند که دردناکی حرکت شانه یا عدم حرکت آن را به دنبال دارد. پزشکان در مورد علت خشکی شانه و شانه یخ‌زده اتفاق نظر ندارند؛ برخی آن را ناشی از التهاب، برای مثال در اثر مواردی چون التهاب لایه داخلی کپسول مفصلی یا سینوویوم، یا پی‌آمد واکنش‌های خودایمنی‌ای می‌دانند که در آنها بدن به مواد و بافت‌های خود حمله می‌کند.دیگر علل احتمالی ابتلا به شانه یخ زده عبارت‌اند از:

•  واکنش‌های پس از صدمه دیدن یا جراحی
•  حرکت ندادن شانه به دلیل بروز درد ناشی از عارضه‌هایی چون آرتریت (بیماری التهاب مفصل)، پارگی تاندون شانه، التهاب بورس یا بورسیت یا التهاب تاندون یا تاندونیت.
•  حرکت ندادن بازو به دلایلی مانند بستن آتل پس از جراحی یا شکستگی

بااین حال غالباً دلیل مشخصی برای این نوع گرفتگی و خشکی شانه وجود ندارد

- سفت شدن بافت نرم:

مفاصل دائما با کوتاه شدن و یا سفت شدن بافتهای نرم در محدوده طبیعی خود قرار می گیرند این بافتهای نرم انقباض ناپذیرند یعنی قابلیت انقباض ندارند. این بافتها بر خلاف عضلات نمی توانند در خود تنش ایجاد کرده و ابتدا و انتهای آنها به هم نزدیک شوند مانند کپسول مفصلی و لیگامنتهای اطراف مفاصل. کپسول های مفصلی از بافتهای محکم و لیفی تشکیل شده اند که روی مفصل را می پوشانند. بدلیل شکل و محلی که کپسول مفصلی به استخوان متصل می شود، می تواند در مقابل حرکت شدید مقاومت ایجاد نماید.

لیگامان هایی که در خارج از کپسول مفصلی قرار گرفته به همین شکل فعالیت می کند و باعث محدودیت حرکت می شوند. اتصال و محکم شدن آنها در مفصل ویژه ای باعث پیشگیری از حرکات غیر طبیعی آن می شود. بافت انقباض پذیر ( عضله و تاندون ) نیز به کمک بافت غیر قابل انقباض از حرکت شدید مفصل جلوگیری می کند. بعنوان نمونه عضلات ران به حرکت محدود مفصل ران کمک می کنند در حالیکه کپسول مفصلی ران نخستین محدود کننده حرکت شدید و غیر طبیعی این عضو است.

 مفصل محلی است که دو استخوان در کنار یکدیگر قرار گرفته و در آن محل نسبت به هم حرکت دارند. در دررفتگی بر اثر نیروهای وارده به اندام سطوحی که مفصل را تشکیل میدهند طوری جابجا میشوند که دیگر در تماس با یکدیگر نیستند. در این حال میگوییم مفصل دچار دررفتگی Dislocation شده است.

درمان دررفتگی مفصل

اولین اقدام درمانی در دررفتگی جااندازی مفصل است که باید در اسرع وقت انجام شود. جااندازی دررفتگی مفاصل معمولا بصورت بسته یعنی بدون نیاز به عمل جراحی انجام میشود. جااندازی دررفتگی کاری دردناک است و پزشک معالج معمولا قبل از اقدام به جااندازی درد بیمار را با استفاده از بیحسی موضعی یا بیهوشی عمومی کاهش میدهد.

 گاهی به علت گیر کردن بافت هایی در داخل مفصل، جااندازی بسته امکانپذیر نیست. در این موارد جااندازی نیاز به عمل جراحی دارد. در اکثر مواقع در هر دررفتگی مفصلی پزشک ارتوپد ابتدا سعی به جااندازی بسته میکند و اگر این جااندازی موفقیت آمیز نبود اقدام به عمل جراحی میکند.

بعد از جاافتادن مفصل، باید لیگامان های پاره شده را هم درمان کرد. در موارد معدودی پارگی این لیگامان ها نیاز به عمل جراحی و بخیه کردن آنها دارد ولی معمولا نیاز به عمل جراحی نیست. به لیگامان ها اجازه داده میشود که خودشان در محل پاره شده جوش بخورند. این جوش خوردن ممکن است چند هفته طول بکشد. در این مدت چند هفته بیمار باید مفصل خود را مرتبا حرکت دهد تا دچار خشکی نشود مگر در شرایط زیر

منبع: ایران ارتوپد

آکرومیوکلاویکولرAcromioclavicular joint مفصل بین استخوان ترقوه و استخوان کتف در ناحیه شانه است. دو سر استخوان‌هایی که این مفصل را درست می‌کنند در سطح مفصلی، پوشیده از غضروف است ولی این مفصل خاصیت دیگری هم دارد. بین استخوان‌ها یک بافت شبیه منیسک زانو یا دیسک بین مهره های کمری هم وجود دارد. اگر در بالای شانه خود انتهای خارجی استخوان ترقوه را لمس کنید دست شما بر روی مفصل آکرومیوکلاویکولر قرار گرفته است. در هنگامی که شما دست خود را به بالای سر می‌برید این مفصل حرکت می‌کند.

ساییدگی یا آرتروز در هر مفصلی ابتدا با خراب شدن غضروف آن مفصل شروع می‌شود. در ساییدگی مفصل آکرومیوکلاویکولر هم از این قاعده مستثنی نیست. این غضروف معمولاً به علت فشارهایی که در طول زندگی به علت کار شدید و یا بلند کردن اجسام سنگین به مفصل وارد می‌شود به تدریج خاصیت خود را از دست می‌دهد و خراب می‌شود. در افرادی که به علت شغلشان مجبورند دست‌های خود را بالای سر نگه دارند و یا اشیاء سنگین را بلند کنند .

در کسانی که ورزش‌های رزمی انجام می‌دهند یا زیاد بر روی شانه خود زمین می‌خورند این خراب شدن مفصل زودتر ایجاد می‌شود. ورزش‌های پرتابی مانند راگبی یا پرتاب دیسک، چکش یا نیزه، وزنه برداری و گشتی می‌تواند فشار زیادی به این مفصل وارد کند. به این روند خراب شدن دژنرسانس Degeneration میگویند. گاهی هم علت خراب شدن غضروف این مفصل یک ضربه شدید بر اثر حادثه است که موجب تخریب غضروف می‌شود.

 همراه با این تغییرات، منیسک این مفصل هم خراب شده و خاصیت الاستیک خود را از دست می‌دهد. مجموعه این تغییرات وضعیتی را به وجود میاورد که موجب بروز علائم آرتروز شانه یا ساییدگی مفصل آکرومیوکلاویکولر می‌شود.

علائم ساییدگی مفصل آکرومیوکلاویکولر

علائم آرتروز شانه یا ساییدگی این مفصل مانند علائم ساییدگی در دیگر مفاصل بدن است. درد و خشکی مفصل از مهم‌ترین علائم این بیماری است. درد معمولاً در بالای شانه احساس می‌شود و می‌تواند به کتف و یا قاعده گردن انتشار پیدا کند. معمولاً دامنه حرکتی شانه تغییری نمی‌کند. گاهی اوقات بیماران ذکر می‌کنند که در حین حرکت دادن شانه، مفصل گیر می‌کند و صدا می‌دهد.

این علائم به خصوص موقعی تشدید می‌شود که فرد می‌خواهد دستش را به بالای سر یا طرف مقابل بدن خود ببرد مثلاً در حین شانه زدن یا وقتی فرد می‌خواهد کیف پولش را از جیب پشت شلوارش خارج کند. درد ممکن است در حین خوابیدن روی شانه مبتلا افزایش پیدا کند و این وضعیت می‌تواند موجب شود بیمار شب‌ها به علت درد از خواب بیدار شود.

 در نگاه به شانه معمولاً بالای شانه در جایی که مفصل آکرومیوکلاویکولر وجود دارد برجستگی دیده می‌شود که در شانه مقابل نیست. فشار دادن به مفصل معمولاً شدت درد را افزایش می‌دهد. برای تایید تشخیص معاینه بخصوصی وجود دارد به این صورت که از بیمار خواسته می‌شود دست طرف مبتلا را بر روی شانه طرف مقابل بگذارد. سپس پزشک بازوی بیمار را به تنه وی نزدیک‌تر می‌کند. با این کار شدت درد شانه بیمار افزایش پیدا می‌کند.

این بیماری بسیار شایع بوده بطوریکه علائم رادیولوژیک آن در نیمی از افراد مسن دیده می‌شود ولی البته اکثر این افراد علائمی از بیماری را نشان نمی‌دهند و مشکلی ندارند. تعداد کمی از آن‌ها دچار علائم ذکر شده می‌شوند. آرتروز این مفصل می‌تواند همراه با پارگی‌های لابروم یا پارگی یا ایمپینجمنت روتاتور کاف باشد و تشخیص را کمی مشکل کند.

منبع: ایران ارتوپد

خشکی و درد مفصل‌ شانه‌

گرفتگی شانه به علت تشکیل بافت همبند را شانه یخ‌زده یا کپسولیت چسبنده گویند که دردناکی حرکت شانه یا عدم حرکت آن را به دنبال دارد. پزشکان در مورد علت اصلی بروز شانه یخ‌زده اتفاق نظر ندارند؛ برخی آن را ناشی از التهاب، برای مثال در اثر مواردی چون التهاب لایه داخلی کپسول مفصلی یا سینوویوم، یا پی‌آمد واکنش‌های خودایمنی‌ای می‌دانند که در آنها بدن به مواد و بافت‌های خود حمله می‌کند.دیگر علل احتمالی ابتلا به شانه یخ زده عبارت‌اند از:

•  واکنش‌های پس از صدمه دیدن یا جراحی
•  حرکت ندادن شانه به دلیل بروز درد ناشی از عارضه‌هایی چون آرتریت (بیماری التهاب مفصل)، پارگی تاندون شانه، التهاب بورس یا بورسیت یا التهاب تاندون یا تاندونیت.
•  حرکت ندادن بازو به دلایلی مانند بستن آتل پس از جراحی یا شکستگی

بااین حال غالباً دلیل مشخصی برای این نوع گرفتگی و خشکی شانه وجود ندارد.

واژه‌ منجمد (frozen) در این‌ عبارت‌ اشاره‌ به‌ یخ زدن ندارد، بلکه‌ به‌معنی‌ عدم‌ انعطاف‌پذیری‌ در حرکت تاندون‌ها، بورس‌، کپسول‌ مفصلی‌، عضلات‌، عروق‌ خونی‌ و اعصاب‌ مرتبط‌ با مفصل‌ شانه‌ است‌.

این‌ عارضه‌ در همه‌ سنین‌ دیده‌ می‌شود، ولی‌ در مردان‌ بالای‌ 40 سال‌ که‌ در دوره‌ جوانی‌ به‌ ورزش‌های‌ قهرمانی‌ می‌پرداخته‌اند، شایع‌تر است‌.

جمود مفصل شانه (کپسولیت‌ چسبنده‌)

ناتوانی ناشی از این عارضه ممکن است وخیم باشد و در صورتی که درمان نشود، ممکن است در طول زمان بدتر شود.

علت دقیق ایجاد این عارضه مشخص نیست، اما احتمالا یک فرآیند التهابی آن را به وجود می‌آورد.

گاهی جمود مفصل شانه ناشی از بی‌حرکتی آن برای مدت طولانی به علت آسیب‌دیدن، جراحی یا بیماری است.

اما در بسیاری از موارد علت آن نامعلوم است.

خوشبختانه، در اغلب موارد می‌توان شانه را دوباره به حرکت در آورد (هر چند که بهبودی کامل زمان می‌برد) و خود فرد نیز باید به درمان کمک کند.

علایم‌ شایع‌ جمود شانه

در مراحل‌ اولیه‌:

- درد خفیف‌ شانه‌ که‌ به‌سوی‌ درد شدید پیشرفت‌ کرده‌ و خواب‌ و فعالیت‌ طبیعی‌ فرد را دچار اختلال‌ می‌کند. درد با حرکت‌ دادن‌ شانه‌ بدتر می‌شود.

- احساس‌ صدای‌ ساییدگی‌ یا شکستن چینی‌‌ هنگام‌ حرکت‌ شانه‌

در مراحل‌ پیشرفته‌:

- درد بازو و گردن‌

- ناتوانی‌ در حرکت‌ دادن‌ شانه‌

- درد غیر قابل‌ تحمل‌ شانه‌

چگونه شانه دچار جمود می‌شود؟

مرکز اصلی شانه یک مفصل توپی و حفره‌ای است که مفصل گلنوهومرال (Glenohumeral) خوانده می‌شود و سر استخوان بازو یا هومروس (humerus) را به بخش خارجی خمیده استخوان کتف (scapula)، به نام حفره گلنوئید (glenoid) وصل می کند.

جمود مفصل شانه معمولا با یک جراحت (مثل شکستگی) یا التهاب بافت‌های نرم مانند بورسیت (التهاب کیسه مفصلی) یا تاندینیت (التهاب تاندون) در "روتاتور کاف‌" (مجموعه‌ای از عضلات و تاندون‌ها که مفصل شانه را پایدار نگه می‌دارند) آغاز می‌شود.

التهاب باعث درد می‌شود که با حرکت بدتر می‌گردد، به این ترتیب دامنه حرکت مفصل کم می‌شود.

هنگامی که شانه به این شیوه بی‌حرکت می‌شود، بافت همبندی اطراف مفصل گلنوهومرال (کپسول مفصل) ضخیم و منقبض می‌شود و توانایی طبیعی‌اش را برای کشیدگی از دست می‌دهد.

بازو جای کمتری برای حرکت کردن درون کپسول شانه پیدا می‌کند، و مفصل ممکن است مایع نرم‌کننده اش را از دست بدهد. در موارد پیشرفته، نوارهای بافت جوشگاهی (چسبندگی) میان کپسول مفصل و سر بازو به وجود می‌آید.

ایجاد جمود مفصل شانه ممکن است 2 تا 9 ماه طول بکشد.

اگرچه درد ممکن است به تدریج بهبود یابد، ولی سفتی مفصل ادامه پیدا می‌کند و دامنه حرکت مفصل محدود باقی می‌ماند.

استفاده از شوک ویو و لیزر درمانی در Tennis Elbow (آرنج تنیس بازان)

التهاب اپی کندیل خارجی آرنج یا آرنج تنیس بازان، بیماری است که بعلت استفاده بیش از حد (Overuse) در عضلات پشت ساعد و محل اتصال عضلات به استخوان آرنج ایجاد می شود. اگرچه نام این بیماری آرنج تنیس بازان است، ولی در واقع در تمام افرادی که کار سنگین و مداوم با دست انجام می دهند می تواند ایجاد شود.

در این بیماری، پارگی های بسیار ریز در محل اتصال عضلات ایجاد شده و باعث التهاب و درد شدید در این ناحیه می شود. از علائم دیگر این بیماری شامل درد آرنج در هنگام بلند کردن اشیاء، مشت کردن و بالا آوردن مچ دست می باشد.

تشخیص بیماری معمولاً بالینی بوده و با حساسیت ناحیه خارجی آرنج و انجام تستهای Extension مچ دست که باعث افزایش درد می شود تائید می گردد.
درمان اپی کندلیت خارجی آرنج در موارد حاد شامل استفاده از ماساژ یخ (Ice Pack) بمدت 20 الی 30 دقیقه 3 تا 4 مرتبه در روز برای 2 تا 3 روز، استفاده از داروهای ضد التهابی (NSAIDs) و استفاده از بانداژهای مخصوص Tennis Elbow Band می باشد. در موارد شدیدتر نیاز به درمانهای فیزیوتراپی، لیزر درمانی جهت کاهش درد و التهاب، و نیز استفاده از Shock Wave (شوک ویو) می باشد که تاثیرات بسیار خوبی بخصوص در موارد شدید و مقاوم به درمان در این بیماری خواهد داشت.

شوک ویو امواج صوتی می باشد که با میزان انرژی بالا و بصورت غیر تهاجمی و بدون دارو به بافت تحت درمان اعمال می گردد و باعث پیدایش اثرات ضد درد و التهاب می شود. نرخ موفقیت در درمان با شوک ویو در حدود 77 تا 80 درصد می باشد. مکانیسم این دستگاه همانند دستگاه سنگ شکن کلیه است. لیزرها، بخصوص لیزرهای پرتوان فیزیوتراپی با ایجاد اثرات فتوشیمیایی (Photochemical Effects)، فتومکانیکال (Photomechanical Effects) و فتوحرارتی(Photothermal Effects) می تواند باعث کاهش درد و التهاب گردند.

پس از درمان، برای جلوگیری از عود بیماری، تقویت عضلات Extensor ساعد می تواند تاثیرات بسزایی داشته و همچنین در تنیس بازان بایستی طریقه صحیح بدست گرفتن راکت تنیس بخصوص هنگام بک هند آموزش داده شود.

منبع: سایت دکتر علی فرخانی

شاک ویو امواج صوتی می باشد که با میزان انرژی بالا و بصورت غیر تهاجمی و بدون دارو به بافت تحت درمان اعمال می شود. این دستگاه در فیزیوتراپی، ارتوپدی و طب ورزشی کاربرد داشته و جهت درمان بیماریهای زیر مورد استفاده قرار می گیرد:

• خار پاشنه پا
• آرنج تنیس بازان Tennis Elbow
• درد و بی‎حرکتی شانه
• درد ناحیه کمر
• درد تاندون آشیل
• کشیدگی تاندون کشکک
• انبساط عضلانی
• درد کشاله ران
• درد لگن و موارد مشابه

طبق گزارشهای کلینیکی موجود حدود 77% تا80% بیماران با روش شاک ویو درمان موفقی داشته اند. هر جلسه درمان ادامه جلسه قبلی بوده و نتایج بعد از 2 تا 3 جلسه نمایان می شود، همچنین بیمار ممکن است بهبودی و کاهش درد را در همان جلسه ابتدایی احساس نماید.

بنا به میزان درد ناحیه در بدن بیمار، هنگام اعمال شوک ویو، ناراحتی هایی ظاهر میشود، که بعلت زمان کم درمان (در حدود 5 دقیقه)، اغلب بیماران این ناراحتی را به راحتی تحمل می نمایند. همچنین کنترل و تنظیم شدت فشار اعمالی به بدن می تواند کاهش درد را بهمراه داشته باشد.

اغلب بیماران بعد از هر جلسه درمان فوراً کاهش درد را تجربه می کنند. هرچند 2 تا 4 ساعت بعد از درمان ممکن است دردهایی را در منطقه درمان شده احساس نمایند. طبق گزارشات کلینیکی، این درد قابل تحمل بوده و ممکن است از چند ساعت تا چند روز بطول بیانجامد.

توصیه می شود که بیماران تا 48 ساعت از فعالیت فیزیکی، بخصوص در نواحی تحت درمان خودداری کنند. مدت زمان هر جلسه درمانی تقریباً 5 تا 10 دقیقه می باشد و اغلب بیماریها نیاز به 3 تا 5 جلسه درمان دارند. در حالت کلی بر اساس تحمل بیمار و پاسخگویی بافت تحت درمان، تعداد جلسات درمانی بین 3 تا 10 جلسه می باشد.

منبع: سایت دکتر علی فرخانی