درد و خشکی مفاصل



خشکی مفاصل- درد مفاصل- درمان خشکی مفاصل
خشکی مفصل یعنی حرکت یک مفصل محدود شده یا مشکل میباشد و عامل این حالت ضعف یا درد مفصل نیست.
 
در این حالت بیمار ممکن است حرکت مفصل را بطور کامل انجام می دهد. خشکی مفصل اغلب صبح پس از بیدار شدن از خواب یا پس از استراحت دیده می شود و علامت التهاب در مفصل است. این حالت در روماتیسم مفصلی بیشتر دیده شده و بیمار بتدریج با افزایش فعالیت احساس بهبودی میکند.
 

تشخیص علت این مشکل نیاز به معاینه و انجام آزمایشات مختلف دارد.

 

درمان خشکی مفصل با درمان بیماری اصلی انجام می شود. گرما، دوش آب گرم و ورزشهای کششی به کاهش آن کمک می کنند. گاهی از بریس جهت افزایش حرکت مفصل استفاده می شود.  اقدامات درمانی تخصصی طب فیزیکی در موارد شدید تر کمک کننده است.

 

شانه یخ‌ زده (منجمد)، که کپسولیت چسبنده یا گرفتگی و انقباض شانه نیز نامیده می‌شود، عارضه‌ای است که با درد و خشکی و گرفتگی شانه همراه است.

علائم شانه یخ زده معمولاً به تدریج ظرف چند ماه یا چند سال تشدید می‌شود، بیمار معمولاً ابتدا در دو تا نه ماه نخست دچار دردی می‌شود که به مرور شدید می‌شود و متعاقب آن با خشکی و گرفتگی شانه مواجه می‌گردد.

این گرفتگی، به ویژه در موارد وخیم، بر توانایی انجام فعالیت‌های روزانه اثر می‌گذارد و گاهی بیمار اصلاً نمی‌تواند شانه یخ زده را حرکت دهد.

منبع: سایت دکتر مغاری

 

آیا گردن و شانه‌تان درد می‌کند؟

 

آیا گردن و شانه‌تان درد می‌کند؟


اگر هر روز با  شانه درد و سفتی  و یا بروز علایم گردن درد و شانه‌ها سروکار دارید، ممکن است مشکل شما آرتروز مفاصل باشد.


 

درد گردن

راه‌هایی وجود دارد تا بتوانید آرتروز را از دیگر دردها و آسیب دیدگی های مفاصل تشخیص دهید.

راهی که می‌توانید از وجود آرتروز به طور قطعی آگاهی یابید، انجام عکسبرداری با اشعه x ، MRI  و آزمایش خون است.

پزشک با گرفتن شرح حال کامل از شما، تشخیص قطعی را می‌دهد.

دو نوع از شایع‌ترین انواع آرتروزهای استخوانی شامل استئوآرتریت (سایش غضروف در مفصل) و آرتریت روماتوئید (التهاب مفصل) است.

عضلات روی یک یا چند مفصل گردن را می پوشاند و با توجه به کوتاهی این عضلات می تواند خود عامل بسیاری از گردن درد ها باشد.هر عضله در هر دو انتهای خود تبدیل به یک قسمت سخت و بافت فیبری به نام  تاندونی می شود که رابط  استخوان و زواید استخوانی گردنی است و در کشیدگی ها , ضربات و وضعیت های بد گردن در هنگام خوابیدن می تواند عامل درد گردن باشد. بسیاری از موارد این ناراحتی ها را به ارتروز گردن نسبت می دهند در حالیکه کاملا پاتولوژی متفاوت و درمان راحتی دارد.

حال علائم آرتروز گردن و شانه را برایتان می گوییم:

درد:

درد مزمن یکی از شایعترین علائم آرتروز گردن و شانه می‌باشد. این درد، خسته‌کننده و دائمی است.

در بعضی بیماران این درد، شدید و همراه با سوزش است و می‌تواند به مناطق دیگر بدن هم منتقل شود.

درد آرتروز گردن از جمجمه سر شروع شده و تا شانه‌ها ادامه می‌یابد. سردرد هم معمولاً در این مواقع وجود دارد.

درد ناشی از آرتروز شانه، به یک و یا هر دو طرف استخوان‌های بازو تیر می کشد.

درد آرتروز در طی فعالیت بدنی افزایش و در زمان استراحت کاهش می‌یابد. آرتروز می‌تواند در یک سمت و یا هر دو سمت گردن و شانه ها، درد ایجاد کند.

 

گرفتگی شانه به علت تشکیل بافت همبند را شانه یخ‌زده یا کپسولیت چسبنده گویند که دردناکی حرکت شانه یا عدم حرکت آن را به دنبال دارد. پزشکان در مورد علت اصلی بروز شانه یخ‌زده اتفاق نظر ندارند؛ برخی آن را ناشی از التهاب، برای مثال در اثر مواردی چون التهاب لایه داخلی کپسول مفصلی یا سینوویوم، یا پی‌آمد واکنش‌های خودایمنی‌ای می‌دانند که در آنها بدن به مواد و بافت‌های خود حمله می‌کند.دیگر علل احتمالی ابتلا به شانه یخ زده عبارت‌اند از:

 

  •  واکنش‌های پس از صدمه دیدن یا جراحی
  •  حرکت ندادن شانه به دلیل بروز درد ناشی از عارضه‌هایی چون آرتریت (بیماری التهاب مفصل)، پارگی تاندون چرخاننه شانه، التهاب بورس یا بورسیت یا التهاب تاندون یا تاندونیت.
  •  حرکت ندادن بازو به دلایلی مانند بستن آتل پس از جراحی یا شکستگی

 

بااین حال غالباً دلیل مشخصی برای این نوع گرفتگی و خشکی شانه وجود ندارد.

 

سفتی و خشکی:

 آرتروز گردن و شانه سبب خشکی و سفتی عضو می‌شوند.

در آرتروز گردن، شخص در چرخاندن سر و خم شدن مشکل پیدا می‌کند و یا حتی ممکن است در حرکات بازوها دچار محدودیت شود. اگر شخصی دچار آرتروز شانه باشد، ممکن است در فعالیت‌های روزانه خود مثل پوشیدن لباس، شانه کردن موی سر و یا حمام کردن دچار مشکل شود.

اگر این شخص تحت درمان قرار نگیرد، این خشکی و سفتی بدتر می‌شود و محدوده حرکت او به مرور  زمان کاهش می‌یابد.

 

ضعف عضلات :

آرتروز گردن و شانه می‌تواند منجر به ضعف یا بی حسی یا احساس گزگز بازوها ، دست‌ها و انگشتان شود.

به دلیل  تغییراتی که آرتروز ایجاد می‌کند، ممکن است اعصاب گردن تحت فشار باشند . اگر اعصاب تحت فشار باشند، پیام های عصبی به بازوها و دست‌ها نمی‌رسند، در نتیجه ماهیچه‌ها به طور مناسب منقبض نشده و فرد مبتلا، توانایی گرفتن اشیا را نخواهد داشت.

در موارد شدید، ضعف عضلات و احساس گزگز تا پاها هم پیش می‌رود و فرد در راه رفتن و حفظ تعادل بدن و کنترل ادرار خود مشکل پیدا می کند و دچار تکرر ادرار می شود.

 

راه حل

بسته به شدت آسیب مفاصل، استفاده از گرما، یخ، استراحت و فیزیوتراپی می‌توانند به کاهش علایم کمک زیادی کنند. انجام حرکات کششی آرام، کمک زیادی به بازگرداندن قدرت عضلات و از بین رفتن خشکی عضلات می‌کند. تجویز برخی داروها توسط پزشک برای انجام فعالیت‌های روزمره و خواب مناسب انجام می شود.

اگر دردهای شدیدی وجود داشته باشد و یا اعصاب تحت فشار باشند، جراحی برای بهبود آن توصیه می‌شود.

 

 

راه‌های درمان

دارو درمانی:

مسکن‌هایی مثل استامینوفن می‌تواند درد را تسکین دهد. داروهایی مثل داروی ضد تورم غیر استروئیدی ( NSAIDS) مثل ایبوپروفن ، ادویل و موترین مفیدند، البته تحت نظر پزشک.

 

ماساژ :

ماساژ گردن، درد و تورم آن را کاهش می‌دهد. مقداری روغن در محل بزنید تا گرما تولید کند، اما مقدار زیاد آن برای خانم های حامله و افراد دارای صرع توصیه نمی‌شود. روش درمانی جایگزین برای آن‌ها استفاده از یخ می‌باشد. متخصصین ارتوپد، فیزیوتراپیست ها را برای ماساژ و تمرینات پیشنهاد می‌کنند.

 

جراحی:

اگر بیمار از درد مزمن رنج می‌برد و پس از انجام آزمایش خون، MRI  و اشعه x تشخیص داده شد که اعصاب تحت فشارند، جراحی پیشنهاد می‌شود.

 

 

منبع: تبیان

 

علت محدودیت حرکتی مفاصل


بدنبال شکستگی استخوان بخصوص وقتی شکستگی نزدیک یک مفصل است ممکن است خشکی حرکت مفصل یا محدودیت حرکت مفصلی ایجاد شود. بعضی از مفاصل زودتر از دیگر مفاصل استعداد خشک شدن و محدودیت حرکتی دارند. زانو، شانه، مفاصل انگشتان دست و آرنج از این دسته اند.

 

علت های محدودیت حرکتی و خشکی مفصل بعد از شکستگی استخوان

محدود شدن حرکات مفصل دلایل متفاوتی دارد که مهمترین آن عبارتند از :

 

       947 2

چسبندگی عضلات اطراف شکستگی

در هنگام شکسته شدن استخوان، عضلات اطراف آن هم صدمه میبینند. این صدمه ممکن است بصورت کوبیدگی و یا خونریزی درون بافت استخوان باشد و یا حتی ممکن است به علت آسیب لبه تیز استخوان شکسته شده، عضله مجاور آن پاره شود. بهبودی این عضله آسیب دیده معمولا همراه با تشکیل شدن بافت ویژه ای در محل پارگی است که به آن بافت اسکار Scar tissue میگویند.

از خصوصیات این بافت آن است که به استخوان مجاورش میچسبد. نتیجه آنست که عضلات اندام هم به استخوان زیرین بخصوص در محل شکستگی میچسبد. این چسبندگی، مانع حرکت آزادانه عضله بر روی استخوان میشود. با حرکت نکردن عضله، مفصل هم نمیتواند به راحتی حرکت کند.

ایجاد بافت اسکار در عضلات اطراف استخوان

همانطور که گفتیم بدنبال شکسته شدن استخوان و صدمه عضلات اطراف آن، بافت اسکار در درون توده عضلانی ایجاد میشود. این بافت خاصیت انعطاف پذیری و کش آمدن عضله را ندارد. برای خم شدن مفصل، عضلات اندام باید کش بیایند و کش نیامدن آنها موجب میشود مفصل نتواند به درستی خم شود.

تنبلی و خشکی عضله

     947 1

با هر بار خم شدن مفصل، عضلات اطراف استخوان کش میایند و در طول روز با خم و راست شدن مفصل، طول این عضلات هم مرتبا کم و زیاد میشود. وقتی بیمار بعد از شکستگی، به علت درد مدتی مفصل خود را خم و راست نمیکند، برای مدتی طول عضله ثابت مانده و کش نمیاید. نتیجه اینست که بعد از چند روز عضله سفت و خشک شده و توانایی کش آمدن خود را تا حد زیادی از دست میدهد و همین عامل موجب محدودیت در خم شدن مفصل میشود.

 خشکی تاندون ها و رباط های اطراف مفصل

با هر بار خم و راست شدن مفصل، بافت های نرم آن مثل کپسول مفصلی و لیگامان ها و تاندون های آن کش میایند و این کار بطور مکرر در طول روز اتفاق میفتد. وقتی بیمار بعد از شکستگی به علت درد، مدتی مفصل خود را خم و راست نمیکند، برای مدتی طول این بافت ها ثابت مانده و کش نمیایند. نتیجه اینست که بعد از چند روز توانایی کش آمدن خود را تا حد زیادی از دست داده و همین امر موجب محدود شدن حرکات مفصل میشود.

خونریزی و چسبندگی داخل مفصل

گاهی بدنبال شکستگی های استخوان بخصوص اگر در نزدیکی مفصل ایجاد شود. داخل و یا اطراف مفصل خونریزی میکند و یا حداقل بدنبال ضربه ملتهب میشود. این التهاب یا خونریزی بعد از مدتی موجب تشکیل بافت اسکار در داخل یا اطراف مفصل میشود و چون این بافت اسکار قابلیت کش آمدن خوبی ندارد موجب محدود شدن حرکت مفصل میشود. گاهی این بافت اسکار مانند یک چسب موجب چسبیدن قسمتهایی از مفصل میشود و همین امر مانع حرکت آزادانه و روان قسمت های مختلف مفصل میشود که نتیجه آن محدود شدن حرکات آن است.

نکروز آوازکولر و سیاه شدن استخوان

شکستگی ممکن است موجب نکروز آوازکولر قسمتی از استخوان که در درون مفصل قرار دارد بشود. بدنبال نکروز، شکل استخوان تغییر یافته و لایه غضروفی روی آن هم آسیب میبیند. این تغییرات در دراز مدت موجب آرتروز و ساییدگی مفصل میشود و ساییدگی مفصل هم موجی محدودیت حرکتی در آن میگردد.

بد جوش خوردن شکستگی استخوان

اگر شکستگی داخل مفصلی باشد و بد جوش بخورد سطح مفصلی ناصاف میشود. تغییر شکل سطح مفصلی میتواند در دراز مدت موجب سائیدگی مفصل و در نتیجه محدودیت حرکتی آن شود.

 


منبع: ایران ارتوپد

ساییدگی یا آرتروز مفصل آکرومیوکلاویکولر شانه

 

آکرومیوکلاویکولرAcromioclavicular joint مفصل بین استخوان ترقوه و استخوان کتف در ناحیه شانه است. دو سر استخوان‌هایی که این مفصل را درست می‌کنند در سطح مفصلی، پوشیده از غضروف است ولی این مفصل خاصیت دیگری هم دارد. بین استخوان‌ها یک بافت شبیه منیسک زانو یا دیسک بین مهره های کمری هم وجود دارد. اگر در بالای شانه خود انتهای خارجی استخوان ترقوه را لمس کنید دست شما بر روی مفصل آکرومیوکلاویکولر قرار گرفته است. در هنگامی که شما دست خود را به بالای سر می‌برید این مفصل حرکت می‌کند.

 

 

 

ساییدگی یا آرتروز در هر مفصلی ابتدا با خراب شدن غضروف آن مفصل شروع می‌شود. در ساییدگی مفصل آکرومیوکلاویکولر هم از این قاعده مستثنی نیست. این غضروف معمولاً به علت فشارهایی که در طول زندگی به علت کار شدید و یا بلند کردن اجسام سنگین به مفصل وارد می‌شود به تدریج خاصیت خود را از دست می‌دهد و خراب می‌شود. در افرادی که به علت شغلشان مجبورند دست‌های خود را بالای سر نگه دارند و یا اشیاء سنگین را بلند کنند .

 

در کسانی که ورزش‌های رزمی انجام می‌دهند یا زیاد بر روی شانه خود زمین می‌خورند این خراب شدن مفصل زودتر ایجاد می‌شود. ورزش‌های پرتابی مانند راگبی یا پرتاب دیسک، چکش یا نیزه، وزنه برداری و گشتی می‌تواند فشار زیادی به این مفصل وارد کند. به این روند خراب شدن دژنرسانس Degeneration میگویند. گاهی هم علت خراب شدن غضروف این مفصل یک ضربه شدید بر اثر حادثه است که موجب تخریب غضروف می‌شود.

 همراه با این تغییرات، منیسک این مفصل هم خراب شده و خاصیت الاستیک خود را از دست می‌دهد. مجموعه این تغییرات وضعیتی را به وجود میاورد که موجب بروز علائم آرتروز شانه یا ساییدگی مفصل آکرومیوکلاویکولر می‌شود.

 

 

علائم ساییدگی مفصل آکرومیوکلاویکولر

 

علائم آرتروز شانه یا ساییدگی این مفصل مانند علائم ساییدگی در دیگر مفاصل بدن است. درد و خشکی مفصل از مهم‌ترین علائم این بیماری است. درد معمولاً در بالای شانه احساس می‌شود و می‌تواند به کتف و یا قاعده گردن انتشار پیدا کند. معمولاً دامنه حرکتی شانه تغییری نمی‌کند. گاهی اوقات بیماران ذکر می‌کنند که در حین حرکت دادن شانه، مفصل گیر می‌کند و صدا می‌دهد.

این علائم به خصوص موقعی تشدید می‌شود که فرد می‌خواهد دستش را به بالای سر یا طرف مقابل بدن خود ببرد مثلاً در حین شانه زدن یا وقتی فرد می‌خواهد کیف پولش را از جیب پشت شلوارش خارج کند. درد ممکن است در حین خوابیدن روی شانه مبتلا افزایش پیدا کند و این وضعیت می‌تواند موجب شود بیمار شب‌ها به علت درد از خواب بیدار شود.

 

 در نگاه به شانه معمولاً بالای شانه در جایی که مفصل آکرومیوکلاویکولر وجود دارد برجستگی دیده می‌شود که در شانه مقابل نیست. فشار دادن به مفصل معمولاً شدت درد را افزایش می‌دهد. برای تایید تشخیص معاینه بخصوصی وجود دارد به این صورت که از بیمار خواسته می‌شود دست طرف مبتلا را بر روی شانه طرف مقابل بگذارد. سپس پزشک بازوی بیمار را به تنه وی نزدیک‌تر می‌کند. با این کار شدت درد شانه بیمار افزایش پیدا می‌کند.

این بیماری بسیار شایع بوده بطوریکه علائم رادیولوژیک آن در نیمی از افراد مسن دیده می‌شود ولی البته اکثر این افراد علائمی از بیماری را نشان نمی‌دهند و مشکلی ندارند. تعداد کمی از آن‌ها دچار علائم ذکر شده می‌شوند. آرتروز این مفصل می‌تواند همراه با پارگی‌های لابروم یا پارگی یا ایمپینجمنت روتاتور کاف باشد و تشخیص را کمی مشکل کند.

 

 

 

منبع: ایران ارتوپد

 

خشکی و درد مفصل‌ شانه‌

 

خشکی و درد مفصل‌ شانه‌

 

 

شانه منجمد (frozen shoulder) یا جمود مفصل‌ شانه‌ عبارتست از درد و سفتی‌ مفصل‌ شانه‌ که‌ باعث‌ ناتوانی‌ در حرکت‌ دادن‌ آن‌ می شود.

 

گرفتگی شانه به علت تشکیل بافت همبند را شانه یخ‌زده یا کپسولیت چسبنده گویند که دردناکی حرکت شانه یا عدم حرکت آن را به دنبال دارد. پزشکان در مورد علت اصلی بروز شانه یخ‌زده اتفاق نظر ندارند؛ برخی آن را ناشی از التهاب، برای مثال در اثر مواردی چون التهاب لایه داخلی کپسول مفصلی یا سینوویوم، یا پی‌آمد واکنش‌های خودایمنی‌ای می‌دانند که در آنها بدن به مواد و بافت‌های خود حمله می‌کند.دیگر علل احتمالی ابتلا به شانه یخ زده عبارت‌اند از:

 

  •  واکنش‌های پس از صدمه دیدن یا جراحی
  •  حرکت ندادن شانه به دلیل بروز درد ناشی از عارضه‌هایی چون آرتریت (بیماری التهاب مفصل)، پارگی تاندون شانه، التهاب بورس یا بورسیت یا التهاب تاندون یا تاندونیت.
  •  حرکت ندادن بازو به دلایلی مانند بستن آتل پس از جراحی یا شکستگی

 

بااین حال غالباً دلیل مشخصی برای این نوع گرفتگی و خشکی شانه وجود ندارد.

 

 

 


 
 

واژه‌ منجمد (frozen) در این‌ عبارت‌ اشاره‌ به‌ یخ زدن ندارد، بلکه‌ به‌معنی‌ عدم‌ انعطاف‌پذیری‌ در حرکت تاندون‌ها، بورس‌، کپسول‌ مفصلی‌، عضلات‌، عروق‌ خونی‌ و اعصاب‌ مرتبط‌ با مفصل‌ شانه‌ است‌.

 

این‌ عارضه‌ در همه‌ سنین‌ دیده‌ می‌شود، ولی‌ در مردان‌ بالای‌ 40 سال‌ که‌ در دوره‌ جوانی‌ به‌ ورزش‌های‌ قهرمانی‌ می‌پرداخته‌اند، شایع‌تر است‌.

 

 

 

 

 

جمود مفصل شانه (کپسولیت‌ چسبنده‌)

 

ناتوانی ناشی از این عارضه ممکن است وخیم باشد و در صورتی که درمان نشود، ممکن است در طول زمان بدتر شود.

 

علت دقیق ایجاد این عارضه مشخص نیست، اما احتمالا یک فرآیند التهابی آن را به وجود می‌آورد.

 

گاهی جمود مفصل شانه ناشی از بی‌حرکتی آن برای مدت طولانی به علت آسیب‌دیدن، جراحی یا بیماری است.

 

اما در بسیاری از موارد علت آن نامعلوم است.

 

خوشبختانه، در اغلب موارد می‌توان شانه را دوباره به حرکت در آورد (هر چند که بهبودی کامل زمان می‌برد) و خود فرد نیز باید به درمان کمک کند.

 

 

 

علایم‌ شایع‌ جمود شانه

 

در مراحل‌ اولیه‌:

 

- درد خفیف‌ شانه‌ که‌ به‌سوی‌ درد شدید پیشرفت‌ کرده‌ و خواب‌ و فعالیت‌ طبیعی‌ فرد را دچار اختلال‌ می‌کند. درد با حرکت‌ دادن‌ شانه‌ بدتر می‌شود.

 
سفتی‌ مفصل‌ شانه‌ که‌ مانع‌ حرکت‌ طبیعی‌ شانه‌ می‌شود در ین مشکل دیده می شود. با کاهش‌ حرکت‌ شانه،‌ این‌ سفتی‌ افزایش‌ می‌یابد
 

- احساس‌ صدای‌ ساییدگی‌ یا شکستن چینی‌‌ هنگام‌ حرکت‌ شانه‌

 

 

 

در مراحل‌ پیشرفته‌:

 

- درد بازو و گردن‌

 

- ناتوانی‌ در حرکت‌ دادن‌ شانه‌

 

- درد غیر قابل‌ تحمل‌ شانه‌

 

 
 

چگونه شانه دچار جمود می‌شود؟

 

مرکز اصلی شانه یک مفصل توپی و حفره‌ای است که مفصل گلنوهومرال (Glenohumeral) خوانده می‌شود و سر استخوان بازو یا هومروس (humerus) را به بخش خارجی خمیده استخوان کتف (scapula)، به نام حفره گلنوئید (glenoid) وصل می کند.

 

 

 

جمود مفصل شانه معمولا با یک جراحت (مثل شکستگی) یا التهاب بافت‌های نرم مانند بورسیت (التهاب کیسه مفصلی) یا تاندینیت (التهاب تاندون) در "روتاتور کاف‌" (مجموعه‌ای از عضلات و تاندون‌ها که مفصل شانه را پایدار نگه می‌دارند) آغاز می‌شود.

 

 

 

التهاب باعث درد می‌شود که با حرکت بدتر می‌گردد، به این ترتیب دامنه حرکت مفصل کم می‌شود.

 

هنگامی که شانه به این شیوه بی‌حرکت می‌شود، بافت همبندی اطراف مفصل گلنوهومرال (کپسول مفصل) ضخیم و منقبض می‌شود و توانایی طبیعی‌اش را برای کشیدگی از دست می‌دهد.

 
سعی فرد برای جلوگیری از درد ناشی از حرکت شانه، به انقباض بیشتر کپسول شانه می‌انجامد.
 

بازو جای کمتری برای حرکت کردن درون کپسول شانه پیدا می‌کند، و مفصل ممکن است مایع نرم‌کننده اش را از دست بدهد. در موارد پیشرفته، نوارهای بافت جوشگاهی (چسبندگی) میان کپسول مفصل و سر بازو به وجود می‌آید.

 

 

 

ایجاد جمود مفصل شانه ممکن است 2 تا 9 ماه طول بکشد.

 

اگرچه درد ممکن است به تدریج بهبود یابد، ولی سفتی مفصل ادامه پیدا می‌کند و دامنه حرکت مفصل محدود باقی می‌ماند.




منبع: تبیان

 

انواع آرتریت و روماتیسم

۱- استئوآرتریت یا آرتروز

این بیماری باعث ساییدگی و پارگی غضروف مفاصل می‌شود و درد مفصل ایجاد می‌کند.

برنامه مرتب ورزشی برای این افراد بسیار خوب است. با این کار عضلات اطراف مفاصل تقویت شده و از میزان وزن این افراد کم می‌شود. ولی از ورزش شدید جدا پرهیز کنید، زیرا ممکن است مفاصل را دردناک‌تر کند.

۲- آرتریت روماتوئید
  • آرتریت روماتوئید یک بیماری خود ایمنی می‌باشد و بدن با بافت‌های موجود در مفاصل می‌جنگد.
  • یک برنامه ورزشی شامل فعالیت و استراحت می‌باشد. هنگامی که خسته نیستید، ورزش کنید.
  • حداقل یک بار در روز ورزش کنید. اگر بعد از بیدار شدن ورزش کنید، سفتی و سختی مفاصل در صبح را کم می‌کنید.
  • برای این بیماران، ورزش‌های هوازی از قبیل: شناو دوچرخه سواری بسیار مفید است.
  • همیشه درست بایستید و درست بنشینید.
۳- استئوپروز (پوکی استخوان)

در این بیماری پوکی استخوان، بافت استخوان تحلیل رفته است. درد استخوان و شکنندگی استخوان از علائم این بیماری می‌باشد.

برنامه مرتب ورزشی داشته باشید. ورزش کردن باعث تقویت استخوان‌ها می‌گردد.

وزنه برداری، ورزش‌های قدرتی و ورزشهای هوازی برای جلوگیری از استئوپروز مفید می‌باشند.

۴- فیبرومیالژیا (Fibromyalgia)

درد و سختی عضلات، تاندون ها و مفاصل به نام فیبرومیالژیا خوانده می‌شود.

ورزش برای شما بسیار مفید است. تناسب اندام، بهبود خواب و کاهش درد از فواید ورزش برای افراد مبتلا به فیبرومیالژیا می‌باشد.

ورزش‌های هوازی و قدرتی برای این افراد خوب است.

برنامه مرتب ورزشی داشته باشید.

همیشه طرز ایستادن و نشستن خود را درست کنید.

۵- Ankylosing spondylitis

یک نوع آرتریت نخاعی می‌باشد. بیمار، مفاصل مهره‌ها و خاصره خاجی را نمی‌تواند حرکت دهد.

ورزش برای این بیماران حیاتی می‌باشد.

کشش گردن، نخاع، شانه‌ها و ران‌ها از مهم‌ترین ورزش‌ها می‌باشد.

ورزش‌های قدرتی برای کمر و ران‌ها از ورزش‌های خوب برای درست ایستادن و نشستن می‌باشند.

شنا نیز یک ورزش عالی برای این افراد می‌باشد. اگر محدودیت حرکت در گردن دارید، از ماسک مخصوص تنفس در زیر آب استفاده کنید.

از حرکات ورزشی تند و سریع اجتناب کنید.

۶- لوپوس

لوپوس نیز یک بیماری خود ایمنی می‌باشد. در این بیماری سیستم ایمنی بدن خوب کار نمی‌کند. این بیماری بر پوست، مفاصل، کلیه‌ها و دیگر اعضای بدن اثر می‌گذارد.

  • بهترین زمان برای ورزش کردن، وقتی است که خسته نیستید.
  • ورزش این افراد شامل نوع متعادل: کشش، قدرتی و هوازی می‌باشد.
  • پیاده روی شنا و دوچرخه سواری برای این بیماران خوب است.
  • قبل از رفتن به تختخواب، ورزش‌های کششی را انجام دهید.
  • از ورزش‌های با شدت زیاد جدا خودداری کنید.
  • ورزش در بیماران آرتریتی که مفاصل را جراحی می‌کنند.
  • ورزش را ادامه دهید تا عضلاتی که مفاصل را حفاظت می‌کنند، تقویت شوند.

  • اسکی و دوچرخه سواری انجام ندهید، زیرا ممکن است مفاصل جدید تحت کشش زیاد قرار گیرند.
  • چند حرکت را با هم انجام ندهید.
  • ورزش‌های شدید و قدرتی را انجام ندهید.
  • بهترین ورزش‌ها بعد از جراحی مفصل، پیاده روی و شنا می‌باشند. بهتر است، از زیاده‌روی در این ورزش‌ها نیز جدا خودداری کنید، زیرا امکان دارد فشار زیادی را به مفاصل ترمیم شده، وارد کنند.
  • اگر جراحی زانو یا ران انجام داده‌اید، از دویدن خودداری کنید.
  • اگر مفصل ران را جراحی کردید، بیش از حد خم و راست نشوید. نباید ورزش‌هایی را انجام دهید که زانو بالاتر از ران قرار گیرد و پاهای خود را ضربدری نکنید.
  • اگر شما خواهان اندامی متناسب هستید، می‌توانید به کلاس ورزشی بروید و از وسایل ورزشی استفاده کنید، مانند: تردمیل و دوچرخه ثابت.
نکات ضروری هنگام ورزش کردن
  • هنگامی ورزش کنید که درد و سفتی مفاصل را نداشته باشید و خسته نباشید.
  • لباس راحت و گشاد و کفش راحت بپوشید.
  • یک دوش آب گرم قبل از ورزش باعث تمدد اعصاب می‌شود.
  • هیچ گاه مفاصل را بیش از حد خسته نکنید.
  • ورزشی که موجب درد شدید می‌شود را فوراً قطع کنید.
  • اگر شما ۲ ساعت بعد از ورزش احساس درد دارید، دفعه بعد آن ورزش را کمتر انجام دهید.
  • بهتر است ورزش‌های خوابیده را بر روی زمین انجام دهید.
  • ورزش را برای خود یک عادت مانند غذا خوردن و خوابیدن قرار دهید.



منبع: وب سایت دکترمسعود عمادی

بهترین داروهای ضد التهاب


بهترين داروهاي مسكن درد التهاب مفاصل كدامند؟

خبر خوب اين است كه امروزه داروهاي زيادي براي التهاب مفصلي وجود دارند. اغلب آنها نسبتا بي خطر بوده و به خوبي تحمل مي شوند، اما هيچ دارويي نيست كه عارضه جانبي نداشته باشد.

اگر درد التهاب مفاصل شما يك مشكل دائمي هستند، نياز داريد كه از پزشك تان درباره نوع و ميزان داروي مناسب سؤال كنيد.

 ولي اگر درد شما فقط پس از يك فعاليت غير معمول بروز مي كند، مي توانيد از يكي دو عدد قرص استامينوفن استفاده كنيد.

برخي از مردم به جاي آن آسپيرين را ترجيح مي دهند. اگر سابقه زخم معده ، خونريزي ، آسم يا آلرژي داريد، قبل از مصرف آسپيرين يا دارويي مثل ايبوپروفن با پزشك تان مشورت كنيد.

اگر علائم شما طولاني بوده و مربوط به فعاليت هايي هستند كه هميشه به آن ها نمي پردازيد، داروهاي ضدالتهاب غير استروييدي مانند: ايبوپروفن و ناپروكسن مي توانند درد شما را تسكين دهند. كساني كه آرتروز ملايمي دارند، مي توانند با مصرف تنها يك يا دو قرص از گروه داروهاي ضد التهابي غير استروييدي براي يك يا دو روز، بهبود يابند.

در صورتي كه علائم شما شديدتر و طولاني تر باشد، ممكن است درگيري مفاصل تان پيشرفته تر باشد و شايد نياز به دوز بالاتري از داروها بر طبق يك برنامه درماني منظم داشته باشيد.

به هر حال براي مصرف دارو حتما با پزشك تان مشورت كنيد.

آيا درمان هاي مکمل، براي درد التهاب مفصلي سودمند هستند؟

در مورد اين پرسش، نقطه نظرهاي متفاوتي وجود دارد و پاسخ كوتاه و آساني در مورد تمامي انواع درمان هاي مكمل التهاب مفصلي وجود ندارد. حتي تعريف درمان هاي مكمل از يك منبع به منبع ديگر متفاوت است. براي مثال، گرما، ماساژ، و كشش كه در مورد بسياري از افراد در تسكين علائم التهاب مفصلي كمك كننده هستند، توسط برخي به عنوان درمان مكمل قلمداد مي شوند، حال آن كه در واقع اين روش ها، براي سال ها از روش هاي استاندارد بوده اند. مشكل موجود در اين زمينه اين است كه درباره درمان هاي مكمل تا كنون بررسي كافي انجام نشده است. براي اكثر مردم، علائم مربوط به التهاب آرتريت از يك روز به روز ديگر در تغيير هستند. بنابراين اگر مثلا يك داروي گياهي را يک روز مصرف كرده ايد كه به هر دليل حال تان بهتر بوده است، ممكن است چنين تصور كنيد كه دارو باعث بهبودي شما شده است. در درمان التهاب مفصلي، حدود 30 درصد افرادي كه دارونما به جاي دارو استفاده كرده اند، حداقل به طور موقت بهبود علائم را گزارش نموده اند.

در پايان بايد گفت كه استانداردهاي كيفي براي داروهاي مكمل وجود ندارد. تحقيقات نشان مي دهد كه در ميان مارك هاي تجاري متفاوت، مقادير ماده فعال، متفاوت است و حتي اين تفاوت در ميان داروهاي داراي يك نوع برچسب تجارتي نيز ديده مي شود. همين يك دليل براي پرهيز از مصرف آنها كافي است.

يافتن يك داروي بي ضرر و مؤثر براي درد التهاب مفصلي کاري پيچيده است كه ممكن است به سال ها زمان نياز داشته باشد. تلاش براي دور زدن روش هاي استاندارد مي تواند نتايج زيان بار، اتلاف پول، وقت و انرژي را به دنبال داشته باشد.



منبع: وب سایت دکتر فرخانی

بایدها و نبایدها برای درد مفاصل


بایدها و نبایدها برای درد مفاصل

درد ناشي از التهاب مفصل (آرتريت) و همچنين تلاش براي انتخاب يك مسكن مؤثر مي تواند شما را دلسرد كند. براي يافتن پاسخ رايج ترين پرسش هايي كه در اين زمينه مطرح مي شوند، شما را به خواندن اين مقاله دعوت مي كنيم:

آيا فعاليت بدني، درد حاصل از التهاب مفصلي را بدتر مي كند؟

اگر هم اكنون دچار التهاب مفاصل هستيد، اين درد با انجام فعاليت هايي كه باري را بر مفاصل شما تحميل مي كند يا به انجام حركات مداوم نياز دارد، بدتر خواهد شد. اما اگر آسيب مفصلي شما ملايم بوده و بيشتر علائم شما مربوط به تاندون ها(رباط ها)، زرد پي ها و عضلات اطراف مفصل هستند و نه خود مفاصل، يك برنامه ورزشي ملايم، مي تواند درد شما را تسكين ببخشد. تمرين هاي كششي و تقويت كننده عضلات را حتما در برنامه ورزشي خود قرار دهيد.

با پزشك خود براي تعيين راه حل و برنامه ورزشي مناسب براي وضعيت خاص خودتان، مشورت كنيد. التهاب مفصل از فردي به فرد ديگر متغير است. از پزشك تان بخواهيد كه نوع التهاب مفصلي شما و شدت آن را با دقت تعيين كند. از اين اطلاعات براي تصميم گيري درباره بهترين سرگرمي ها و فعاليت ها استفاده كنيد.

از چه نوع فعاليت هايي عموما بايد پرهيز كرد و چه نوع فعاليت هايي براي اكثر افراد مبتلا به درد التهاب مفصلي مناسب هستند؟

فعاليت هايي كه فشار ناگهاني را بر مفاصل تحميل مي كنند، از قبيل بالا و پايين پريدن، و تنيس بازي كردن، علائم التهاب مفصلي را بدتر نموده و افزايش التهاب و تورم را سبب مي شوند. فعاليت هايي كه به نظر مفيد مي رسند، شامل ورزش هايي هستند كه عضلات شما را تقويت نموده، از مفاصل تان حفاظت كرده و استرس و آسيب وارده به مفاصل را به حداقل مي رسانند؛ براي مثال، تقويت عضلات جلو و پشت ران به حفاظت از مفاصل زانو و مفصل لگن كمك مي كند.

پزشك شما ممكن است بتواند به شما ورزش هايي را ياد بدهد كه باعث تقويت عضلات تان شوند، بي آنكه به مفاصل تان صدمه بزنند.

هر آنچه را مي توانيد انجام دهيد تا فعاليت فيزيكي خود را حفظ كنيد و در عين حال مواظب مفصل هايتان نيز باشيد. اگر مفاصل شما دردناك تر و آسيب ديده تر از آن هستند كه بتوانيد فعاليتي مثل قدم زدن را انجام دهيد، شنا يا ساير ورزش هاي آبي مي توانند انتخاب بهتري براي فعال نگه داشتن و روي فرم نگه داشتن شما به حساب آيند.

چگونه مي توانيد خشكي و درد حاصل از نشستن طولاني مدت را كاهش دهيد؟

بسياري از افراد مبتلا به التهاب مفاصل، پس از نشستن يا استراحت كردن دچار خشكي مفاصل مي شوند، به ويژه اگر قبل از نشستن يا خوابيدن، از مفاصل شان كار زيادي كشيده باشند.

بيشتر مبتلايان به روماتيسم مفصلي پس از بيدار شدن از خواب، مثلا صبح ها، دچار خشكي مفصل مي شوند. اين ها علائم شايع التهاب مفصلي هستند. حركت مي تواند برخي از علائم را كاهش دهد.

اگر ناچار هستيد براي مدت طولاني بنشينيد، وضعيت نشستن خود را براي پيشگيري از خشكي مفاصل يا كاهش آن، تنظيم كنيد.

براي مثال، سرتان را به جهات مختلف بچرخانيد، وضعيت بازوهايتان را تغيير دهيد و ساق پاهايتان را خم كنيد و بكشيد. اين حركات ملايم از خشكي بيش از حد جلوگيري مي كنند.

بسياري از اوقات، پس از كار سخت و فشار بر مفاصل، اين خشكي تا چند روز باقي مي ماند.

در چه صورتي، پس از بروز درد التهاب مفصلي، بايد به پزشك مراجعه كرد؟

در صورت بروز درد در منطقه اي جديد يا باقي ماندن علائم براي بيش از چند روز، به پزشك مراجعه كنيد.

در صورتي كه در همان ابتداي بروز علائم به آن ها توجه شود، درمان مؤثرتر خواهد بود. اگر مي دانيد كه علائم شما در نتيجه فشار بر مفاصل ايجاد شده اند و پس از چند روز از بين مي روند، نيازي به مراجعه به پزشك نخواهيد داشت.



منبع: وب سایت دکتر فرخانی