درمان افتادگی شانه ها

 

افتادگی شانه ها

 

افتادگی شانه ها- تقویت عضلات اطراف مفصل شانه

 

در برخی از افراد شانه ها حالت طبیعی نداشته و تحت تاثیر عوامل مختلف دچار افتادگی می شوند.این عارضه ممکن است به صورت یک طرفه یا دو طرفه مشاهده گردد.

حرکات اصلاحی :

1-تمرینات کششی :

در رابطه با اینگونه تمرینات میتوان به تعدادی از آنها که موجبات بهبود انعطاف پذیری بافتها نرم اطراف مفاصل شانه را فراهم می آورند، اشاره نمود. اینگونه تمرینات تقویتی انجام می شودند و برای درمان افتادگی شانه بسیار مفید هستند.

تمرین کششی شانه :

فرد در حالت ایستاده قرار می گیرد. با دست راست مچ دست چپ را پشت تنه می گیرد. حال سعی می کند دستها را به سمت عقب بکشد. این حرکت موجب کشش بافتهای نرم اطراف شانه می گردد. هر تمرین به مدت یک دقیقه انجام می شود، سپس فرد استراحت نموده و تمرین را بادست دیگر انجام می دهد. این تمرین برای بهبود شانه درد نیز مناسب است.

 2-تمرینات تقویتی  :

برای بهبود وضعیت شانه ها بایستی عضلات بالا برنده شانه ها را تقویت نموده و فرد یاد بگیرد شانه ها را در وضعیت طبیعی نگه دارد. این حرکات عبارتند از :

تمرین مربوط به دامنه حرکتی شانه ها:

فرد در حالت ایستاده قرار می گیرد و سعی می کند شانه ها را به سمت بالا ببرد. سپس سعی می کند شانه ها را پایین تر از حد طبیعی بیاورد. تمرین بعدی جلو و عقب بردن شانه هاست . بطوریکه فرد کتفها را از هم دور یا به هم نزدیک می کند. این تمرین سبس تقویت عضلات بالا برنده کتف و همچنین عضلات دور کننده شانه ها از یکدیگر می شود.

تمرین تقویتی  عضلات با لا برنده کتف در حالت نشسته :

فرد در حالت نشسته قرار می گیرد و دو وزنه در دستهایش می گیرد. حال شانه ها را بالا می برد و برای لحاظاتی در این وضعیت نگه می دارد . سپس پایین می آورد این تمرین موجب بهبود قدرت عضلات بالابرنده کتف و وضعیت شانه ها می شود وزنه می تواند از 5/2 تا 14 کیلوگرم باشد.

 

 

منبع: سایت دکتر فرخانی

 

مراقبت های بعد از عمل جراحی

چند روز پس از هر عمل جراحی، بیمار از بیمارستان مرخص شده به منزل میرود. در این مدت بیمار باید به نکات مهمی توجه کند. داروهایی که پزشک تجویز کرده، مراقبت از زخم، مراقبت از دستگاه تنفس، مراقبت از وضعیت روحی بیمار و نرمش هایی که بیمار باید انجام دهد از مهم ترین این نکات هستند.

 بیحرکتی

بعد از بعضی اعمال جراحی بر روی اندام چه بعد از شکستگی باشد و چه برای بازسازی اندام صورت گیرد پزشک معالج اندام را موقتا بیحرکت میکند.

 این بیحرکتی معمولا در اعمال جراحی در ناحیه زانو  یا پایینتر از آن و یا در ناحیه آرنج و پایینتر از آن انجام میگردد بکار گرفته میشود. برای بیحرکت کردن اندام معمولا از آتل یا بریس استفاد میشود. اندام بیمار معمولا چند روز تا چند هفته بیحرکت شده و سپس آتل یا بریس کنار گذاشته میشود.

           

 850 

محدودیت حرکتی در مفصل

بعد از هر شکستگی یا هر عمل جراحی اندام،مفاصل  آن اندام در معرض خطر قرار میگیرند.

- اگر شکستگی در خود مفصل باشد یا عمل جراحیدر خود مفصل انجام شده باشد این خطر بیشتر است

- هر چه یک مفصل به محل شکستگی یا محل جراحی نزدیک تر باشد احتمال این خطر بیشتر است.

- هر چه سن بیمار بالاتر باشد احتمال این خطر بیشتر است

- خطری که از آن صحبت میشود چیزی نیست جز  محدود شدن حرکت مفصل


نرمش و ورزش

 مفاصل اندام بعد از شکستگی یا جراحی خیلی زود خشک شده و دچار محدودیت حرکتی میشوند. برای پیشگیری از کمر درد پس از جراحی کمر پزشک معالج سعی میکند در اولین فرصت حرکات کلیه  مفاصل همه اندام های بیمار بخصوص اندام عمل شده و بخصوص مفصل نزدیک به محل عمل را شروع کند

گاهی اوقات این حرکات چند ساعت بعد از جراحی شروع میشود. این حرکات در ابتدا بصورت پاسیو Passive انجام میشوند یعنی فیزیوتراپ مفصل بیمار را خم و راست میکند. بعد از مدتی به بیمار آموزش داده میشود که خودش مفاصل مورد نظر را حرکت دهد.

مشکل دیگر ضعیف شدن تدریجی عضلات اندام عمل شده است. بنابراین طبق یک برنامه منظم و زیر نظر فیزیوتراپ بیمار حرکات نرمشی خاصی را انجام میدهد تا قدرت عضلات اندام را در حد متعادلی حفظ کند.

بعد از اینکه بیمار توانست در انجام حرکات نرمشی کششی (برای افزایش دامنه حرکتی مفاصل اندام) و حرکات نرمشی تقویتی مهارت لازم را کسب کند حرکات تعادلی به بیمار آموزش داده میشود. راه رفتن بیمار بعد از جراحی هم از نکات با اهمیت است.

 

 

منبع: وبلاگ دکتر فروغ

ساییدگی یا آرتروز مفصل آکرومیوکلاویکولر شانه

 

آکرومیوکلاویکولرAcromioclavicular joint مفصل بین استخوان ترقوه و استخوان کتف در ناحیه شانه است. دو سر استخوان‌هایی که این مفصل را درست می‌کنند در سطح مفصلی، پوشیده از غضروف است ولی این مفصل خاصیت دیگری هم دارد. بین استخوان‌ها یک بافت شبیه منیسک زانو یا دیسک بین مهره های کمری هم وجود دارد. اگر در بالای شانه خود انتهای خارجی استخوان ترقوه را لمس کنید دست شما بر روی مفصل آکرومیوکلاویکولر قرار گرفته است. در هنگامی که شما دست خود را به بالای سر می‌برید این مفصل حرکت می‌کند.

 

 

 

ساییدگی یا آرتروز در هر مفصلی ابتدا با خراب شدن غضروف آن مفصل شروع می‌شود. در ساییدگی مفصل آکرومیوکلاویکولر هم از این قاعده مستثنی نیست. این غضروف معمولاً به علت فشارهایی که در طول زندگی به علت کار شدید و یا بلند کردن اجسام سنگین به مفصل وارد می‌شود به تدریج خاصیت خود را از دست می‌دهد و خراب می‌شود. در افرادی که به علت شغلشان مجبورند دست‌های خود را بالای سر نگه دارند و یا اشیاء سنگین را بلند کنند .

 

در کسانی که ورزش‌های رزمی انجام می‌دهند یا زیاد بر روی شانه خود زمین می‌خورند این خراب شدن مفصل زودتر ایجاد می‌شود. ورزش‌های پرتابی مانند راگبی یا پرتاب دیسک، چکش یا نیزه، وزنه برداری و گشتی می‌تواند فشار زیادی به این مفصل وارد کند. به این روند خراب شدن دژنرسانس Degeneration میگویند. گاهی هم علت خراب شدن غضروف این مفصل یک ضربه شدید بر اثر حادثه است که موجب تخریب غضروف می‌شود.

 همراه با این تغییرات، منیسک این مفصل هم خراب شده و خاصیت الاستیک خود را از دست می‌دهد. مجموعه این تغییرات وضعیتی را به وجود میاورد که موجب بروز علائم آرتروز شانه یا ساییدگی مفصل آکرومیوکلاویکولر می‌شود.

 

 

علائم ساییدگی مفصل آکرومیوکلاویکولر

 

علائم آرتروز شانه یا ساییدگی این مفصل مانند علائم ساییدگی در دیگر مفاصل بدن است. درد و خشکی مفصل از مهم‌ترین علائم این بیماری است. درد معمولاً در بالای شانه احساس می‌شود و می‌تواند به کتف و یا قاعده گردن انتشار پیدا کند. معمولاً دامنه حرکتی شانه تغییری نمی‌کند. گاهی اوقات بیماران ذکر می‌کنند که در حین حرکت دادن شانه، مفصل گیر می‌کند و صدا می‌دهد.

این علائم به خصوص موقعی تشدید می‌شود که فرد می‌خواهد دستش را به بالای سر یا طرف مقابل بدن خود ببرد مثلاً در حین شانه زدن یا وقتی فرد می‌خواهد کیف پولش را از جیب پشت شلوارش خارج کند. درد ممکن است در حین خوابیدن روی شانه مبتلا افزایش پیدا کند و این وضعیت می‌تواند موجب شود بیمار شب‌ها به علت درد از خواب بیدار شود.

 

 در نگاه به شانه معمولاً بالای شانه در جایی که مفصل آکرومیوکلاویکولر وجود دارد برجستگی دیده می‌شود که در شانه مقابل نیست. فشار دادن به مفصل معمولاً شدت درد را افزایش می‌دهد. برای تایید تشخیص معاینه بخصوصی وجود دارد به این صورت که از بیمار خواسته می‌شود دست طرف مبتلا را بر روی شانه طرف مقابل بگذارد. سپس پزشک بازوی بیمار را به تنه وی نزدیک‌تر می‌کند. با این کار شدت درد شانه بیمار افزایش پیدا می‌کند.

این بیماری بسیار شایع بوده بطوریکه علائم رادیولوژیک آن در نیمی از افراد مسن دیده می‌شود ولی البته اکثر این افراد علائمی از بیماری را نشان نمی‌دهند و مشکلی ندارند. تعداد کمی از آن‌ها دچار علائم ذکر شده می‌شوند. آرتروز این مفصل می‌تواند همراه با پارگی‌های لابروم یا پارگی یا ایمپینجمنت روتاتور کاف باشد و تشخیص را کمی مشکل کند.

 

 

 

منبع: ایران ارتوپد

 

شکستگی کشکک زانو

شکستگی کشکک زانو



شکستگی های کشکک از شکستگی های شایع در ورزشکاران می باشد و به خصوص در ورزش های تماسی شیوع بیشتری دارند. این شکستگی ها  میتواند از یک ترک عرضی ساده تا شکستگی های چند تکه ای شدید متفاوت باشد. در اغلب موارد شکستگی  ناشی از تصادم های ورزشی یا اصابت ضربات پا به زانو است. اما گاهی انقباض شدید عضله ی چهار سر رانی نیز می تواند منجر به شکستگی پاتلا (کشکک) شود که در این موارد شکستگی اغلب عرضی و دوتکه ای است.


علائم و نشانه ها

• درد ناگهانی و شدید در جلوی زانو به دنبال اصابت ضربه یا انقباض شدید عضله ی جلوی ران

• تورم ناگهانی جلوی زانو

• فرد نمی تواند زانو را خم کند.

• فرد نمی تواند زانو را به طور کامل باز کند.

• گاهی دو قطعه ی شکسته شده از هم فاصله گرفته و در زیر پوست ناحیه ی جلوی زانو فرورفتگی واضح دیده می شود


درمان
فاز حاد:
در فاز حاد لازم است فرد ورزشکار بلافاصله به اورژانس انتقال یابد. در اورژانس برای تشخیص قطعی از وی رادیو گرافی انجام می گیرد و سپس مشاوره ی ارتوپدی برای تعیین نوع و شدت شکستگی  انجام می شود. در شکستگی هایی که به صورت ترک عرضی است زانو را در وضعیت نیمه راست به مدت 6-3 هفته در گچ یا فایبر گلاس ثابت می کنند.در شکستگی هایی که به صورت دو قطعه ای هستند چنانچه سن فرد زیر 45 سال برای جلوگیری باشد با سیم های مخصوص و انجام طراحی دو قطعه را به هم فیکس مس کنند.

 در افراد بالای 45 سال برای جلوگیری از آرتروز زانو کشکک را بر می دارند. رد شکستگی های چند قطعه ای ( بیش از 2 قطعه ) کشکک را برمی دارند و پس از اتصال رباط کشککی به ابتدای درشت نی زانو برای مدت 6-3 هفته در وضعیتی که زانو کاملا" صاف است گچ می گیرند.

فاز بهبودی
:

در این فاز هدف اولیه رفع درد و تورنم است و با انجام استراحت و سرما درمانی و... به آن نایل می شویم. به محض اینکه درد و تورم رفع شد ورزش های استاتیک با نظر پزشک شروع می گردد.

ورزش های استاتیک متمرکز بر تقویت
عضله ی جلوی رانی است. در فاصله ی هفته های 12-6 ورزش های افزایش دهنده دامنه حرکات مفصلی و ورزش های قدرتی شروع و انجام می شوند.


فاز نگهدارنده
:

در این فاز هدف قوی نگه داشتن عضله ی چهار سر رانی برای جلوگیری از بروز آرتروز در زانو است.



پیشگیری از شکستگی کشکک

استفاده از زانو بندهای مناسب به خصوص در رشته های ورزشی که احتمال برخورد یا سقوط روی زانو زیاد است. مثل فوتبال- هندبال و اسکیت بورد و... ثابت شده است که می تواند جلوی این آسیب را تا حدود زیادی بگیرد یا در صورت وقوع شدت صدمه دیدگی را کاهش دهد.



منبع: پورتال پزشکی ورزشی ایران

دامنه حرکتی مفصل Jont range of motion


312 1

دامنه حرکتی مفصل به محدوده ای میگویند که مفصل در آن محدوده توانایی حرکت دارد. 

بطور مثال در مفصل آرنج وقتی ساعد در امتداد بازو قرار میگیرد با آن زاویه صفر درجه ساخته و وقتی کاملا

 خم میشود زاویه حدود 160 درجه دارد. پس دامنه  حرکتی در یک آرنج طبیعی حدود 160 درجه است.  

در بعضی بیماری های مفصلی دامنه حرکتی مفصل کاهش میابد.


منبع: وبلاگ دکتر حیدریان