سندرم شلي بيش از حد مفاصل ( Hyperlaxity Joint Syndrome )


سندرم شلي بيش از حد مفاصل ( Hyperlaxity Joint Syndrome )

سندرم نرمي مفاصلسندرم نرمي مفاصل را نمي توان جزو بيماريها تقسيم بندي نمود اما باعث ايجاد علائمي در افراد مي شود. البته برخي از بيماريها مثل سندرم اهلر دانلوس و سندرم مارفان با نرمي بيش از حد مفاصل ديده مي شوند كه بايد آنها را با سندرم شلي بيش از حد مفاصل افتراق داد .

از علايم سندرم شلي بيش از حد مفاصل ؛ صافي كف پا، خم شدن بيش از حد زانو به جلو و خم شدن بيش از حد انگشتان را مي توان نام برد.

اين افراد از دردهاي عضلاني و مفصلي مكرر و پراکنده شكايت دارند كه در بسياري از موارد باعث درمانهاي متعدد و گاهي غير ضروري مي شود. علايم ديگري نيز در اين افراد ديده مي شود كه به صورت حملات ناگهاني درد در قفسه سينه بمدت چند ثانيه، حملات ناگهاني اضطراب و طپش قلب را مي توان نام برد. در اين افراد حس عمقي مفاصل كمتر از ميزان طبيعي است و احتمال پيچ خوردگي مكرر مچ پا  و آسیب مینیسک زيادتر مي شود.

درمان: 

  • استفاده از كفش مناسب و در صورت لزوم كفي مناسب كه مي تواند به كاهش درد زانو و كمر كمك كند.

  • ورزشهاي تقويتي عضلات از نوع Stabilizating مفيد است. ورزشهاي تعادلي براي بهتر كردن حس عمقي مفاصل نيز به اين بيماران كمك ميكند.

  • بايد توجه كرد كه در كودكان نيز بتدريج مقدار شلي مفصلي با افزايش سن كمتر مي شود .

  • اصول مراقبت از مفاصل  نيز بايد در اين افراد مراعات شود و از ورزشهايي كه به مفاصل فشار بيش از حد وارد مي كنند خودداري شود.


منبع: وبلاگ دکتر رئیسی و دکتر احدی

اثرات مفید پیاز برای کودکان مبتلا به نرمی استخوان


 
در پیاز ماده ای وجود دارد که باعث استحکام استخوان می شود پس مصرف آن در کودکان مبتلا به نرمی استخوان و سالمندان مفید است.

 
 پیاز دارای ویتامین C، کلسیم، منیزیم، فسفر، پتاسیم، سدیم، گوگرد، اسید فولیک و مقدار کمی مس ،‌روی و آهن است.

 با اینکه پیاز به دلیل داشتن گوگرد باعث افزایش رشد موهای سر می شود، به دلیل دارا بودن آهک ،‌ باعث استحکام دندانها و استخوان بندی بدن می شود. بنابر این خوردن آن را در کودکان مبتلا به نرمی استخوان و سالمندان توصیه می شود.

 اگر از خارج از منزل غذا مصرف می کنید، همراه آن پیاز را استفاده کنید زیرا ماده ای در پیاز وجود دارد که از مسمومیت غذایی حاصل از خوردن گوشت مانده می تواند جلوگیری کند.
 

منبع: وبلاگ دکتر فروغ 

کمبود ویتامین C مادر - بیماری اسکوربوت شیرخوار

کمبود ویتامین ث مادر - بیماری اسکوربوت شیرخوار


كمبود ويتامين c در رژيم غذايي مادر باعث ايجاد بيماري اسكوربوت در شيرخوار مي‌شود.

ويتامين c در بدن انسان توليد نمي‌شود و جايگزين كامل آن بايد از طريق مواد غذايي مصرفي باشد به همين دليل هم كمبود اين ويتامين در رژيم غذايي مادر شيرده مي‌تواند سبب بيماري اسكوربوت در شيرخوار گردد كه مصرف ويتامين C تكميلي در اين شيرخواران توصيه مي‌شود.

بيماري اسكوربوت به علت كمبود ويتامين C (اسيداسكوربيك) در بدن رخ مي‌دهد كه اين بيماري در هر مرحله‌اي از زندگي ممكن است رخ دهد ولي بيشتر در كودكان 6 ماهه الي 2 ساله اتفاق مي‌افتد.

كمبود ويتامين C توليد و بقاي مواد بين سلولي را در حمايت از بافتها، اندوتليوم عروقي، عاج دندان، استخوان و غضروف با اشكال مواجه مي‌سازد و گرايش به خونريزي در نتيجه عدم وجود مواد نگهدارنده كافي در ديواره عروق خوني، خونريزي در انتهاي استخوان ران و درشت ني رخ مي‌دهد و مبتلايان به اسكوربوت شديد ممكن است دچار ضعف مغز استخوان، بزرگي قلب و تخريب عضلات حركتي شوند.

از ديگر علايم بيماري اسكوربوت مي‌توان به تحريك‌پذيري، كج خلقي، توهمات، بي‌اشتهايي، فرورفتگي جناغ سينه، لثه‌هاي بنفش متورم و خونريزي دهنده، التيام دير زخم و وجود خون در ادرار و تب خفيف و كم خوني و تاخير رشد اشاره كرد.

تشخيص اسكوربوت از روي نشانه‌هاي باليني، سابقه كمبود مصرف ويتامين C و پرتونگاري استخوانهاي دراز صورت مي‌گيرد.

درمان بيماري اسكوربوت شامل مصرف مقادير زياد ويتامين C است به طوري كه مصرف 90 الي 120 ميلي‌ليتر آب پرتقال در روز به طور خوراكي يا اسيداسكوربيك 100 الي 200 ميلي‌ليتر به صورت خوراكي يا تزريقي توصيه مي‌شود.



همچنين در صورت كم خوني شديد تزريق خون ضرورت خواهد داشت و چنانچه درمان كافي صورت بگيرد درد بيمار تسكين مي‌يابد و رشد مجدد آغاز مي‌شود.

پيشگيري از ايجاد بيماري اسكوربوت با مصرف غذاهاي داراي ويتامين C كافي صورت مي‌گيرد كه ميزان نياز روزانه به اين ويتامين در شيرخواران 35 ميلي گرم، در كودكان 45 ميلي‌گرم و در نوجوانان 50 الي 60 ميلي‌گرم است.


منبع: ایران سلامت

چند توصیه برای تقویت استخوانها


چگونه استخوان‏های مان را قوی‏تر کنیم؟



استحکام و قدرت استخوان‏ها برای حفظ سلامت کل بدن، ضروری است. سعی کنید، عادات غذایی و ورزشی خود را طوری تنظیم کنید که باعث افزایش قدرت استخوان‏هایتان شوند.

 

1- غذاهای غنی از کلسیم و ویتامین D را در برنامه غذایی روزانه خود مصرف کنید.

بهترین غذاها برای تامین کلسیم شامل: شیر و لبنیات، ماهی، بروکلی و سبزیجات برگی شکل تیره هستند.

منابع غذایی ویتامین D روغن کبد ماهی، کره، زرده تخم مرغ، خامه و جگر است .

 

2- غلات و نان سبوس دار را همزمان با غذاهای غنی از کلسیم نخورید، زیرا سبوس حاوی ماده‏ای است که به کلسیم متصل می‏شود و مانع جذب آن می‏شود.

 

3- غذاهای حاوی گوگرد را مصرف کنید که بهترین آنها سیر و پیاز است.

 

4- غذاهای حاوی فسفات (اسید فسفریک) را خیلی کم مصرف کنید مثل نوشابه های گازدار، زیرا فسفات باعث دفع کلسیم از بدن می‏شود.

 

5- غذاهای حاوی پروتئین حیوانی را کم بخورید مثل گوشت، زیرا مصرف زیاد این نوع غذاها باعث دفع کلسیم از بدن می‏شود.

6- مصرف کافئین را کاهش دهید، مثل چای و قهوه و کاکائو.

 

7- اگر می‏توانید، هر روز ورزش کنید. ورزش‏هایی مثل دویدن، بلند کردن وزنه و نرمش بدنی، برای حفظ سلامت استخوان‏ها، بهتر از بقیه هستند.

 

8- اگر فکر می‏کنید به میزان کافی کلسیم، منیزیم و ویتامین D را از طریق غذاها دریافت نمی‏کنید، می‏توانید از مکمل آنها استفاده کنید.

 

9- غذاهای حاوی سیلیس را مصرف کنید، زیرا سیلیس به جذب بهتر، کلسیم کمک می‏کند. منابع غذایی سیلیس شامل: پوست سیب زمینی ، فلفل سبز، فلفل قرمز، خیار و جوانه حبوبات مثل جوانه لوبیا است.

 

10- گیاهان دارویی استخوان‏ ساز را مصرف کنید. یونجه، سبزه ی دانه جو، ریشه گیاه قاصدک، گزنه، جعفری، غوزه گل رز (قسمت گرد پایین گلبرگ‏ها) تعدادی از این گیاهان دارویی هستند. شما می‏توانید دم کرده، تنتور یا قرص این گیاهان را مصرف کنید.

 

تذکرات:

1- در هر سنی می‏توان استخوان‏های سالمی ساخت، ولی اگر در سنین کمتر و جوانی این کار را شروع کنید، شانس بیشتری برای جلوگیری از ابتلا به پوکی استخوان خواهید داشت.

 

2- همیشه قبل از مصرف هر نوع مکمل یا گیاه دارویی با یک پزشک مشورت کنید.

 

3- تحقیقات نشان داده که پیاده روی و دویدن در ساخت استخوان‏های قوی و محکم، موثرتر از بقیه ورزش‏ها هستند.

 

4- اگر هر نوع سوال یا نگرانی در این رابطه دارید، قبل از هر اقدامی با یک پزشک یا متخصص مشورت کنید. اطلاعات بالا نمی‏تواند جای توصیه ‏ها و درمان‏های پزشکی را بگیرد.



منبع: تبیان

چگونه بفهمیم کودکمان نرمی استخوان دارد؟


علائم راشیتیسم یا نرمی استخوان

مهم ترین آن ها عبارت هستند از خواب آلودگی، شلی و ضعف عضلانی، تاخیر در رشد، پای پرانتزی و مچ دست کلفت.

در موارد شدید ممکن است شکل قفسه ی سینه ی بچه تغییر کند.

تشنج هم از دیگر علائم حالات شدید بیماری است.

پزشک معالج بعد از معاینه ی بیمار، از رادیوگرافی استخوان ها و آزمایشات خون برای کمک به تشخیص استفاده می کند.


درمان نرمی استخوان

درمان این بیماری با تجویز کلسیم و ویتامین D است. معمولا چند ماه طول می کشد تا وضعیت بیمار به حد طبیعی برسد. بسیاری از تغییر شکل های اندام مانند پای پرانتزی با درمان دارویی خود به خود خوب می شوند.

در حالات شدید تغییر شکل استخوان ها ممکن است برای درمان، به جراحی نیاز باشد.

با این حال بعضی تغییر شکل های استخوانی که در لگن یا قفسه ی سینه به وجود می آید و یا مشکلات قدی که برای بیمار به وجود آمده ممکن است برای همیشه برای وی باقی بمانند.


پیشگیری از بروز راشیتیسم

با انجام اقدامات زیر می توان مانع از بروز بسیاری از موارد بیماری شد:

* در بچه هایی که فقط شیر مادر مصرف می کنند باید روزانه ویتامین D به صورت قطره ی مکمل استفاده کنند. اگر مادر شیرده هم ویتامین دی بیشتری مصرف کند میزان آن در شیر وی بیشتر می شود.

* بچه ها نیاز دارند تا روزی دو لیوان شیر مصرف کنند. این مقدار در نوجوانان باید به روزی 3 تا 5 لیوان افزایش پیدا کند.

* در بچه هایی که به شیر حساسیت دارند باید کلسیم را به صورت مکمل های غذایی به بچه داد.



منبع: تبیان

نرمی استخوان یا راشیتیسم

راشیتیسم یا نرمی استخوان چیست؟ Rickets


راشیتیسم یا نرمی استخوان یک بیماری استخوانی در بچه ها است که موجب ضعیف شدن استخوان، پاهای پرانتزی و تغییر شکل در اندام ها می شود.

در این بیماران به دلایلی کلسیم، فسفر یا ویتامین دی به اندازه ی کافی در اختیار تولید استخوان قرار نمی گیرد.

چه کسانی بیشتر در معرض ابتلا هستند؟

افراد زیر بیشتر از دیگران در معرض ابتلا به نرمی استخوان هستند:

* شیر مادر ویتامین دی زیادی ندارد پس اگر بچه ای به مدت طولانی فقط از شیر مادر تغذیه کند و از مکمل ویتامین D استفاده نکند ممکن است در خطر ابتلا به راشیتیسم باشد.

* مصرف کم کلسیم

* قرار نگرفتن در معرض تابش آفتاب: ویتامین دی در پوست بدن انسان و با تابش نور آفتاب ساخته می شود. پس تابش ناکافی نور خورشید می تواند زمینه ساز راشیتیسم باشد.

* کسانی که پوست تیره دارند نیاز به نور بیشتری برای ساخت ویتامین دی دارند و در نور کم بیشتر در معرض کمبود ویتامین دی قرار می گیرند.

* کسانی که به لاکتوز حساسیت دارند به علت مصرف ناکافی لبنیات می توانند در معرض خطر این بیماری قرار بگیرند.



منبع: تبیان