تنگی کانال نخاع گردنی


 

تنگی کانال نخاعی معمولا در طی زمان و به آهستگی ایجاد میشود. علت اینست که شایعترین علت تنگی کانال نخاعی دژنرسانس است و این وضعیت به آهستگی و با افزایش سن بیشتر میشود. علائم بیماری در موارد هرنی دیسک معمولا بصورت ناگهانی ایجاد میگردد.

تنگی کانال نخاع گردنی میتواند در ناحیه گردن ایجاد درد کند. گاهی هم اصلا دردی در گردن وجود ندارد. با این حال عمده علائم این بیماری علائم عصبی است که در اثر فشار به نخاع و یا فشار به ریشه های عصبی که از نخاع خارج میشوند بوجود میاید. در صورتی که خود نخاع تحت فشار قرار گیرد علائمی ایجاد میشود که به آن میلوپاتی میگویند.

 

2022 2

 فشار دیسک یا استخوان ها و تنگی کانال نخاعی را میتوان در ام آر آی گردن مشاهده کرد

 

معمولا اولین علائم میلوپاتی بدنبال تنگی کانال نخاع گردنی تغییر در طرز راه رفتن بیمار است. بسختی میتوان باور کرد مشکل گردن موجب تغییر در اندام تحتانی شود ولی باید دانست که تمام اعصاب مربوط به عضلات اندام تحتانی از گردن عبور میکنند و هر فشاری بر این اعصاب میتواند بر عملکرد عضلات اندام تحتانی و در نتیجه طرز راه رفتن موثر باشد. بتدریج عضلات اندام تحتانی دچار سفتی و اسپاسم شده و قدرت خود را از دست میدهند.

دست بیماران هم دچار مشکلاتی میشود. بیمار دچار احساس گزگز در دست شده و انجام حرکاتی مانند نوشتن و تایپ کردن مشکل میشود. توانایی مشت کردن دست و رها کردن آن هم بتدریج دچار اشکال میگردد.
وقتی فشار به نخاع گردنی در بالای گردن است عضلات شانه هم دچار مشکل میشوند. علائم آن میتواند بصورت لاغری و آتروفی عضله دلوئید و عضلات بالای کول (بالای استخوان کتف) باشد.

فشار به نخاع گردنی میتواند موجب اختلال در دفع ادرار و مدفوع هم بشود. در ابتدا که فشار کم است بیمار احساس میکند تند تند باید ادرار کند ولی ادرار کردن برای وی مشکل میشود. در حالات متوسط شدت خروج ادرار از مثانه کم شده و ادرار بصورت قطره قطره خارج میشود. این افراد برای مدفوع کردن باید فشار زیادی را به خود وارد کنند. در حالات شدید بیمار کنترل دفع ادرار و مدفوع خود را از دست خواهد داد و دچار بی اختیاری Incontinence میشود.

 

گاهی اوقات تنگی کانال نخاعی نه به علت فشار به نخاع که به علت تحت فشار قرار گرفتن ریشه های عصبی است که از ستون مهره گردنی در حال خارج شدن هستند. فشار بر این اعصاب میتواند موجب احساس درد تیرکشنده در گردن، بالا و پشت قفسه سینه، شانه، بازو، ساعد و دست شده و علائمی بصورت گزگز و خواب رفتگی در اندام فوقانی ایجاد کند.

 

تشخیص تنگی کانال نخاعی گردن

پزشک بعد از توجه به گفته های بیمار در مورد مشکلاتش وی را معاینه میکند. استفاده از روش های تصویربرداری مانندرادیوگرافی ساده ،سی تی اسکن و ام ار ای و همچنین کمک گرفتن از اللکترومیلوگرافی میتواند به تشخیص تنگی کانال نخاعی گردن کمک کند.
 



منبع: وبلاگ دکتر فروغ

برچسب‌ها: تنگی کانال نخاع گردن, دیسک گردن, گزگز دست, آتروفی عضلانی
+ نوشته شده در یازدهم تیر ۱۳۹۲ ساعت 12:40 توسط دکتر پیریایی  | 

سندرم تونل کارپال یا C.T.S

تعریف سندرم تونل کارپال :
تنگی کانال عصب مچ دست را سندرم تونل کارپال یا C.T.Sمی گویند. علایم بیماری زمانی بروز می کند که کانال عصبی که در ناحیه مچ دست قرار دارد تنگ می شود و باعث ایجاد فشار بر روی عصب مدیان مچ دست می شود.

علل و عوامل :

معمولا به دلیل استفاده بیش از حد از مچ دست به ویژه در موارد کارهای ظریف و تکراری ایجاد می شود و اصولا به دنبال انجام مکرر کارهایی که با دست و مچ انجام می شود علایم بروز می کند. شیوع این بیماری در خانمهای خانه دار، بین سنین 30-40 سال، کاربران کامپیوتر، نجاران، تصویرگران، کارگران، قصابها و مکانیکهای خودرو و رانندگان ماشینهای سنگین بیشتر است ؛ این اختلال همچنین متعاقب بعضی از بیماری ها به واسطه التهاب و تورمی که ایجاد می شود، نیز مشاهده می شود از جمله این بیماری ها می توان به دیابت، کم کاری غده تیروئید، روماتیسم های مفصلی، حاملگی، نارسایی کلیه، شکستگی ها و صدمات اشاره کرد.

علائم و نشانه ها :

1-درد
در انگشت شست، نشانه و میانی است به سمت ساعد و بازو هم کشیده می شود.
شب ها افزایش می یابد
با افزایش استفاده از دست مثل زمان رانندگی یا خواندن روزنامه درد مچ دست افزایش می یابد
با تکان دادن و فشار به کف همان دست کاهش می یابد
2- بی حسی و سوزش در انگشت شست، نشانه و میانی که به سمت ساعد و بازو کشیده می شود.

 
3- احساس فشار در یک یا هر دو دست که گاهی این علایم متوجه ساعد می شود در موارد شدیدتر حتی شانه ها هم درگیر می شوند.
4- فلج انگشتان شست، اشاره، میانی و نصف انگشت چهارم در بعضی موارد
5- عدم توانایی در گرفتن اشیاء و افتادن اشیا از دست
6- تغییر شکل ناخنها و خشکی پوست دست و انگشتان
7-حساسیت به سرما

 

تشخیص :

1-گرفتن تاریخچه بیماری که کمک بسیاری به تشخیص می کند
2- انجام معاینات فیزیکی توسط پزشک
4- در مواردی که بیمار علایم بالینی واضح نداشته باشد از ام.آر.آی جهت تشخیص بیماری استفاده می شود.

عوارض :

خطر التهاب تاندونها در بیمارانی که با وجود گرفتاری مچ دست و بروز علایم C.S.T به همان فعالیتهای سابق ادامه می دهند، وجود دارد افزایش فشار روی کانال کارپال و نرسیدن خون به این ناحیه موجب از دست دادن تحرک مچ دست و صدمات عصبی جدی و ماندگار می شود.

درمان :

هدف از درمان برطرف کردن فشار بر روی عصب مچ دست است به این منظور اقدامات زیر از سوی کادردرمانی به شما پیشنهاد می شود :
درمان دارویی :
شامل ضد التهاب های استروئیدی مثل کورتون ها و غیراستروئیدی مثل ایبوبروفن، دیکلوفناک و پیروکسیکام می شود باید توجه باشید که :
 


 

 
در صورت استفاده از داروهای ضد التهاب استروئیدی خوراکی، معده نباید خالی باشد و در صورت تجویز پزشک باید با آنتی اسید و آب فراوان میل شود.


 

ممکن است به شما توصیه شود که یک داروی کورتونی را به درون کانال مچ دست تزریق کنید پس از تزریق باید حداقل تا 24 ساعت استراحت داشته باشید.


 

افراد بالای 65 سال بیش از 7 روز نباید از داروهای ضد التهابی غیراستروئیدی بدون تجویز پزشک استفاده کنند



 

درمان جراحی :

در صورتی که با اقدامات غیرجراحی مشکل برطرف نشود، نیاز به جراحی مطرح می شود جراحی معمولا علائم را بر طرف می کند به ویژه زمانی که عصب دچار آسیب دائمی نشده باشد در این عمل جراحی رباطی که بر روی عصب مدیان مچ دست می گذرد برش داده می شود و بدینوسیله فشار روی عصب و مچ دست برداشته می شود.

پیشگیری :

در صورتی که شما به کاری مشغول هستید که مکررا با دست انجام داده می شود اطمینان حاصل کنید که مچ شما در زمان کار در وضعیت راحتی قرار گرفته است و در طول کار، فواصل استراحت منظم داشته باشید.

 

 

منبع: وبلاگ دکتر فروغ

برچسب‌ها: سندرم کانال کارپ, گزگز دست, درمان CTS, تشخیص سندرم کانال کارپال
+ نوشته شده در پنجم تیر ۱۳۹۲ ساعت 18:46 توسط دکتر پیریایی  | 

سندرم کانال کارپ


آیا تا به حال سندرم کانال کارپ به گوشتان خورده است؟
 

احساس می‌کنید دستتان مثل یک تکه گوشت بی‌حس شده است. تلاش می‌کنید با تکان دادن دست، خواب رفتگی آن را برطرف کنید. با مراجعه به پزشک متوجه می‌شوید بیماری‌ای تحت عنوان سندرم «کانال کارپ» است که خواب را از شما گرفته است. سندرم «کانال کارپ» در خانم‌ها پنج برابر بیشتر از آقایان است. این بیماری در اثر فشار به عصب میانی یا مدیان در کانال مچ دست به وجود می‌آید که از شایع‌ترین نمونه‌های فشار روی اعصاب محیطی بدن است. 

کانال مچ دست تنگ نمی‌شود، بلکه قطر محتویات کانال‌ افزایش یافته و کانال را برای عناصر عبوری دیگر تنگ می‌کند.  10 عنصر از کانال مچ دست عبور می‌کند، برای هر انگشت دو تاندون و یک تاندون برای شست، یک عصب میانی یا مدیان که وظیفه آن ایجاد حس به انگشتان شست، سبابه، میانی و نیز عصب‌دهی به عضلات ناحیه برجستگی کف دست است بنابراین به دنبال فشار طولانی‌مدت اختلال حسی و کم‌حسی در این ناحیه و ضعف در عضلات شست بروز پیدا می‌کند.

در کشورهای پیشرفته به علت استفاده متداول از رایانه و صفحه کلید و موس، سن بروز آن کاهش یافته و در سنین پایین‌تر دیده می‌شود که با تغییر روش زندگی در ایران هم با این روند مواجه هستیم.  در شکل کلاسیک، فرد بدون علت اولیه مثل کم‌کاری یا پرکاری تیروئید، دیابت، رماتیسم و ورم مفاصل یا سابقه شکستگی و درد مچ دست، درگیر سندرم کانال کارپ می‌شود. 
خانم‌ها مراقب باشند بیماری سندرم کانال کارپ در بین خانم‌ها،پنج برابر بیشتر از آقایان رواج دارد.

علت این مساله به درستی مشخص نیست، اما ابتلا به این بیماری در میان خانم‌های خانه‌داری که فعالیت‌های سخت و سنگین انجام می‌دهند یا افرادی که طولانی‌مدت از دست خود استفاده می‌کنند، بیشتر است. از علل دیگر پدید آمدن این مشکل می‌توان به تغییرات هورمونی در سن یائسگیو ورمی که در دوران بارداری در اندام ایجاد می‌شود، اشاره کرد. این بیماری در میان مردان در اکثر موارد با شغل آنها رابطه دارد، به طور مثال در مشاغلی مثل معدن مچ دست تحت فشار زیادی قرار می‌گیرد و باعث ایجاد بیماری می‌شود.
خواب رفتگی دست هنگام خواب به گفته این متخصص گزگز، مور مور و خواب رفتگی دست هنگام شب از علائم اصلی این بیماری است و معمولا با تکان دادن و مالیدن دست این بی‌حسی برطرف می‌شود، اما بیماری در این مرحله متوقف نمی‌شود و بیمار به مرور زمان متوجه می‌شود قدرت کنترل اجسام کوچک و سبک را ندارد.
به نوعی می‌توان گفت با پیشرفت بیماری، حس نوک انگشتان بخصوص در انگشتان سبابه و شست کاهش می‌یابد و بیمار بتدریج در برداشتن اجسامی از قبیل چوب کبریت، قاشق، نعلبکی و... مشکل پیدا می‌کند. معمولا بیماران هنگام مراجعه به متخصصین از خواب رفتگی دست هنگام نگه داشتن گوشی تلفن یا گرفتن چادر شکایت دارند.

بموقع به پزشک مراجعه کنید مراحل درمانی‌‌ که می‌توان برای فرد انجام داد، در مرحله اول پیشگیری و در مرحله دوم درمان است و رعایت موارد تغذیه‌ای و حرکتی در پیشگیری از این بیماری نیز موثر است.

کنترل مصرف نمک و تغییرات هورمونی و سبک‌کردن فعالیت‌های روزانه موجب کاهش التهاب تاندون‌ها و کاهش ورم خواهد شد.

به بیماران مبتلا به سندرم کانال کارپ توصیه می‌شود:

از انجام فعالیت‌های سنگین و بی‌وقفه با مچ دست خودداری کنند و اگر مجبور هستند این فعالیت‌ها را انجام دهند، لازم است از ابزاری برای حمایت از مچ دست استفاده کنند. علائم این بیماری مرحله به مرحله خود را نشان می‌دهد و به مراتب درمان آن هم مرحله به مرحله است.

در مراحل اولیه استفاده از مچ‌بند طبی و بی‌حرکت کردن مچ، فشار روی تاندون‌ها را کاهش می‌دهد و فضا برای عصب داخل مچ دست بازتر می‌شود. حال اگر عارضه بهبود نیابد در مرحله دوم تزریق کورتون داخل مچ دست بخصوص در افراد کم‌سن و سال توصیه می‌شود.

منبع: وبلاگ دکتر شجاعی

برچسب‌ها: سندرم تونل کارپ, درمان سندرم تونل کارپ, گزگز دست, کانال مچ دست
+ نوشته شده در سوم تیر ۱۳۹۲ ساعت 0:3 توسط جراحی دیسک کمر-دکتر محمد پیریایی  |