بیماریهایی که مهره های گردنی و دیسک بین مهره ای را در گیر می کند به دسته های مختلفی تقسیم می شوند. از جمله این بیماریها آرتروز گردنی و یا استئوآرتریت و بیرون زدگی دیسک بین مهره ای می شوند.

از جمله این بیماریها آرتروز گردنی و یا استئوآرتریت و بیرون زدگی دیسک بین مهره ای می باشد . آرتروز گردنی ناشی از تغییرات تخریبی در ستون فقرات می باشد . این تغییرات در تمامی افراد بالالی 50 سال دیده می شود . شروع این تغییرات ابتدا در دیسک های بین مهره ای است که اینها به طور ثانوی موجب درگیری مفاصل بین مهره ای خلفی می شوند و در نتیجه علایمی مانند درد و سفتی گردن و گاهی علایم ناشی از اختلال در عملکرد اندام فوقانی رخ می دهد. تغییرات تخربی می تواند ناشی از صدمات وارده به مهره ها و یا تظاهری از فرایند فرسودگی و ناشی از یک روند طبیعی باشد.
شیوع جابجایی دیسک بین مهره ای در ستون فقرات گردنی در مقایسه با ناحیه کمر بسیار کمتر است . در صورت وقوع به صورت درد و سفتی گردن ، و اغلب همراه با تظاهرات عصبی در دست ها و علایم ناشی از تحت فشار بودن طناب نخاعی تظاهر می کند . هنگام بروز فتق دیسک ، قسمتی از ماده ژلاتینی وسط دیسک از محلی که لایه خارجی دیسک پاره شده است بیرون می زند . این پارگی معمولا در قسمت خلفی جانبی که ضعیف ترین قسمت لایه خارجی دیسک است رخ می دهد . علایم ناشی از آن به میزان این بیرون زدگی و میزان فشاری که بر روی آن قسمت وارد می کند بستگی دارد . بیرون زدگی دیسک موجب تشدید روند تخریبی هم شده و زمینه را جهت بروز استئوآرتریت در سالهای بعد فراهم خواهد کرد.


منبع: نیک صالحی