درمان دیسک کمر - کمر درد

بیماری خفیف معمولا با کمی صبر و حوصله خودبه‌خود از بین می‌رود. ولی اگر بیماری شما با کارهایی که انجام دادید بهبود نیافت و یا آنکه درد شما بیش از ۶ هفته طول کشید،باید به پزشک مراجعه کنید. در مواردی هم که درد شما از ابتدا بسیار شدید است و یا روزبه‌روز بدتر می‌شود،‌باید به پزشک مراجعه کنید.
در مواردی هم که درد شما به‌دنبال یک آسیب شدید نظیر یک تصادف اتومبیل ایجاد شده و یا اگر علاوه بر درد، دچار مشکلاتی در اجابت مزاج شده‌اید و یا اینکه درد شما شدید و ناگهانی و همراه با بی‌حسی و ضعف عضلات کمر و یا پا است، هیچ‌گونه تاخیری در مراجعه به پزشک جایز نیست.
برای تشخیص بیماری سیاتیک، پزشک از شما در مورد سابقه بیماریتان سوال خواهد کرد و سپس یک معاینه بالینی کامل با توجه ویژه به ستون مهره‌ها و پاهای شما انجام خواهد داد. در طی معاینه به‌طور معمول چندین آزمون پایه‌ای، جهت بررسی قدرت عضلات و رفلکس‌های شما انجام می‌شود. مثلا پزشک از شما می‌خواهد که بر روی انگشتان پا و یا پاشنه‌‌پایتان راه بروید و یا اینکه به‌صورت طاق باز دراز بکشید و به آرامی یک پای خود را به‌صورت مستقیم بالا ببرید. دردی که در اثر بیماری سیاتیک ایجاد می‌شود، معمولا در اثر این فعالیت‌ها بدتر می‌شود. تصویربرداری هم از رایج‌ترین اقداماتی است که برای تشخیص بیماری شما انجام می‌شود.

منبع: پزشکان بدون مرز 

مهم‌ترین عوامل خطر برای بیماری سیاتیک عبارتند از:

سن: تغییرات وابسته به سن درستون مهره‌ها شایع‌ترین علت بیماری سیاتیک هستند. تحلیل رفتن دیسک‌‌های‌بین مهره‌ای کمری از سن ۳۰ سالگی شروع می‌شود ولی تنگی‌های ستون مهره‌ای که یک علت دیگر بیماری سیاتیک هستند اغلب افراد را در سنین بالاتر از ۵۰ سال درگیر می‌کنند.

شغل: افرادی که شغلشان نیاز به چرخش مکرر کمر دارد، آنهایی که بارهای سنگین حمل می‌کنند و کسانی که به‌مدت طولانی رانندگی می‌کنند، بیش از سایر افراد دچار بیماری سیاتیک می‌شوند.‌

فعالیت‌های فیزیکی: افرادی که برای مد‌ت‌های طولانی می‌نشینند و یا یک زندگی راکد و کم‌فعالیت را دنبال می‌کنند نسبت به افراد فعال‌تر، بیشتر مستعد ابتلا به بیماری سیاتیک هستند.

فاکتورهای ژنتیکی: دانشمندان ۲ ژن را شناسایی کرده‌اند که تصور می‌رود وجود آنها باعث استعداد برخی افراد به بروز بیماری سیاتیک می‌شود.

علاوه بر موارد فوق، افراد مبتلا به بیماری دیابت نیز به‌دلیل آسیب و تخریب عصبی که در اثر دیابت در آنها ایجاد می‌شود، بیشتر مستعد ابتلا به بیماری سیاتیک هستند.

منبع: پزشکان بدون مرز 

زونا یک بیماری پوستی است که ناشی از ویروس آبله مرغان می باشد.

هر کسی که مبتلا به آبله مرغان شده باشد، ممکن است بعد از سال ها دچار بیماری زونا گردد، زیرا ویروس آبله مرغان در بدن فرد، پنهان می شود و هنگامی که استرس ایجاد شود و یا سیستم ایمنی بدن ضعیف گردد، آن ویروس پنهان دوباره خود را ظاهر می کند، اما این بار به نام زونا خوانده می شود.

زونا غالبا در افراد مسن دیده می شود، اما مواردی هم در افراد جوان دیده شده است. اگر درمان مناسب صورت نگیرد، از دست دادن بینایی و فلج صورت رخ می دهد.

زونا از طریق پوست و خاراندن آن منتقل می شود.

چگونگی پیشرفت زونا

قبل از ظهور بثورات پوستی، درد و حساس شدن منطقه ای از پوست رخ می دهد.

بعد بدن شروع به زدن دانه های قرمز می کند و سپس آن دانه ها تبدیل به تاول ها می شوند.

در زونا، اعصاب گرفتار می شوند و بثورات و تاول ها در یک طرف بدن ایجاد می شود، یا طرف راست و یا طرف چپ بدن.

زونا بر سر و چشم و دیگر اعضای بدن اثر دارد.

هنگامی که تاول ها باز شوند، در مدت یک هفته بهبود می یابند.

شکایات مبتلایان به زونا

درد

خارش

سوزش

بی حسی

درمان دارویی زونا

- استفاده از داروهای ضد ویروسی برای کاهش درد و به حداقل رساندن مدت بیماری

- آسپیرین و یا ایبوپروفن برای کاهش درد

این داروها باید با تجویز پزشک مصرف شوند.

درمان های خانگی زونا

- استفاده از کمپرس سرد: با یک پارچه تمیز، کیسه یخ را در اطراف منطقه آسیب دیده بگذارید. این کار باعث خنک شدن پوست و کاهش درد می شود.

- کرم های بی حس کننده موضعی نیز برای کم کردن خارش و درد استفاده می شود.

- استراحت و آرامش اعصاب

- اگر دچار افسردگی گشتید، مصرف داروهای ضد افسردگی نیز مفید است.

- خمیر برگ نعناع برای تسکین درد استفاده می شود. این خمیر را به مدت 15 دقیقه بر روی پوست خود بگذارید و سپس پوست را بشویید. این کار را 3 تا 4 بار در روز تکرار کنید.

- دو عدد قرص آسپیرین را با دو قاشق غذاخوری کلروفورم و یا الکل مخلوط کنید. مخلوط حاصل را بر منطقه آسیب دیده بزنید. این خمیر، تسکین دهنده خوبی است.

- از پانسمان مرطوب برای تسکین احساس سوزش استفاده کنید.

- از بودن در مناطق مرطوب دوری کنید. همیشه خود را خنک نگه دارید.

- هنگامیکه تاول ها عفونی شدند، به آنها مقداری هیدروژن پراکساید بزنید.

- تاول ها را باز و خشک نگه دارید.

- از خاراندن تاول ها خودداری کنید.

- یک مخلوط شامل نصف فنجان سرکه سیب و دو فنجان آب درست کنید. با استفاده از یک پارچه تمیز، مخلوط حاصل را به مناطق آسیب دیده بمالید.

- به بثورات جلدی خود مخلوط مقابل را بزنید. این مخلوط شامل: ژل آلوئه ورا، عسل خالص و آب تره می باشد.

- روغن ویتامین E، سرکه سیب و چای نعنا را با هم مخلوط کنید و بر روی تاول ها و بثورات پوستی خود بزنید.

- جوش شیرین و آب را می توانید به عنوان کمپرس سرد استفاده کنید.

- ماست و اکسید روی را با هم مخلوط کنید و در طول مسیر اعصاب بگذارید. اگر این مخلوط را قبل از شیوع بیماری بگذارید، جلوگیری از تاول زدن می کند.

- از مصرف غذاهای دارای اسید آمینه دوری کنید. این غذاها شامل: شکلات، غلات، آجیل ها و دانه ها می باشد.

- گلابی مصرف کنید. هر چه قدر آب گلابی بیشتر باشد، بهتر است.

منبع:تبیان

زونا یک بیماری ویروسی است که باعث بروز تاول های دردناک در بدن می شود. در اغلب موارد یک رشته از تاول ها در سمت راست یا چپ تنه و در امتداد مسیر یک ریشه عصبی ظاهر می شوند. عامل بیماری زونا یک ویروس به نام واریسلا زوستر (VZV) می باشد که در دوران کودکی باعث بروز آبله مرغان می شود. بعد از ابتلا به آبله مرغان، ویروس به صورت نهفته در بافت های عصبی باقی می ماند و بعد از سالها در مواقعی که بدن دچار ضعف ایمنی می شود، بیماری خود را به شکل زونا نشان می دهد. هرچند که زونا بیماری خطرناکی نیست، ولی بسیار دردناک است.

علایم زونا شامل:

· درد، سوزش، بی حسی و گزگز شدن

· ایجاد لکه های قرمز یا قهوه ای رنگ همزمان یا بعد از بروز درد

· ایجاد تاول که به مرور تاول ها خشک می شوند

از زمان بروز تاول تا زمانی که همه تاولها به طور کامل خشک شوند، احتمال انتقال ویروس به افرادی که قبلا مبتلا به آبله مرغان نشده اند وجود دارد.

در بعضی افراد علایمی مانند تب و لرز، درد بدن ، سر درد و خستگی نیز  دیده می شود.

بیشترین عامل آزاردهنده و ناتوان کننده در زونا، درد سوزشی یا خنجری است که معمولا پس از خشک شدن تاولها به وجود می آید و در بعضی افراد بسیار شدید می باشد. بسته به محل درد ممکن است زونا با بیماری هایی مانند مشکلات قلبی ، ریوی و یا کلیوی اشتباه شود. حتی در بعضی افراد، درد بدون ایجاد تاول دیده می شود.

فاکتور های مستعد کننده به زونا عبارتند از :

1. سن: زونا در افراد بالای 50 سال بسیار شایعتر است. با افزایش سن، احتمال ایجاد بیماری نیز بیشتر می شود.

2. بیماری زمینه ای: در شرایطی که بدن دچار ضعف ایمنی می شود مانند بیماران دیابتی یا بیماران مبتلا به سرطان، احتمال بروز زونا بیشتر می شود.

3. درمان سرطان: بیمارانی که تحت درمان شیمی درمانی یا رادیو تراپی هستند نیز جز افراد مستعد به زونا می باشند.

4. داروها:مصرف بعضی داروها مثل مصرف طولانی مدت کورتونها نیز می تواند مستعد کننده باشد.

درمان زونا:

داروهای ضد ویروس  مانند Acyclovir ,Valacyclovir می توانند بهبود را سرعت دهند و عوارض را کم کنند . بیمار می تواند با دوش آب سرد و کمپرس سرد و مرطوب روی تاولها تا مقداری درد وخارش را کم کند.

برای درمان دردهای زونا از داروهای مختلفی می توان استفاده کرد از جمله:

· داروی ضد تشنج مانند گاباپنتین

· داروهای ضد افسردگی سه حلقه ای  مانند آمی تریپتیلین

· اسپریها و ژل های بیحس کننده موضعی مانند لیدوکایین

· ضد درد ها مانند ترامادول

· داروهای ضد التهابی غیر استروییدی مانند ایبوپروفن

· مهار کننده های COX-2 مانند سلکاکسیب

· داروهای ضد درد موضعی مانند Capsaicin (پماد فلفل)

در مواردی که درد بیمار به درمانهای خوراکی جواب ندهد، با مداخلات درمانی فوق تخصصی درد می توان به کاهش درد بیمار کمک کرد. برخی از موثرترین این مداخلات عبارتند از:

· تزریق در مسیر دنده ها و بلوک اعصاب بین دنده ای

· تخریب اعصاب بین دنده ای به وسیله امواج رادیوفرکوئنسی (RF)

· بلوک پاراورتبرال

· تزریق استرویید اپیدورال توراسیک

· کارگذاری محرک نخاعی (Spinal Cord Stimulator) برای مهار انتقال درد

low back pain

بیش از 80% مردم در طول زندگی دچار کمر درد می شوند که در 30% موارد با درد اندام تحتانی همراه است. مشاغل سنگین، ناهنجاریهای ستون فقرات و اندام تحتانی،وزن زیاد،عدم تحرک کافی و بسیاری از علل دیگر داخلی، بیماران را مستعد به (LPB)  میکند.اگر چه برای درد پایین کمر علل بسیار زیادی وجود دارد ولی زمانی که کمر درد با اندام تحتانی بصورت رادیکولر (sciatica) همراه باشد، تشخیص محدود به یکی از بیماریهای زیر است:

1.     فتق دیسک کمری

2.      اسپوندیلوزیس کمری

3.     تنگی کانال نخاعی کمری

4.     اسپوندیلولیستزیس

5.     تومورهای ریشه های دم اسب ( مثل اپاندیوم)

6.     تومورهای لگن ( مثل کانسرهای لگن)

7.     ناهنجاریهای عروقی نخاعی

 : Sciatica  حالتی است که بیمار از درد در مسیر رشته های عصبی سیاتیک رنج می برد و بنابراین همیشه ناشی از فتق دیسک کمری نیست. در سایر موارد کمر دردها ممکن است در زمینه بیماریهای مختلفی دیده شود که به مواردی از آنها اشاره می شود . کمردردها را می توان به سه گروه بزرگ تقسیم کرد :

1.     کمر دردهای ناشی از مشکلات دیسک ( discogenic LBP)

2.     کمر دردهای ناشی از مشکلات سطوح مفصلی (facet joint diseases)

3.     کمردردها با علل غیر دژنراتیو(Non- discogenic LBP)

در این مقاله به بررسی بعضی ازاین بیماریها وتظاهرات آنها که غالبا درمان غیر جراحی دارند می ÷ردازیم، که مربوط به گروه سوم است .در ادامه ، علل دیگر کمر درد که می تواند درمان جراحی نیز  داشته باشد وبیشتر در گروه بیمهاریهای دژنراتیو ستون فقرات قرار می گیرند ، یعنی بیماریهای مربوط به discogenic LBP و facet joint diseases عنوان می شود.

کمر درد به دلیل مشکلات اعصاب محیطی (peripheral neuropathy):

1.     Pisitormis syndrome : علائم شبیه به فتق دیسک بوده وکمردرد در بیماران شایع است.

2.     Sciatic notch syndrome : علائم بیماری شبیه به دیسکوپاتی است. تروما، تزریقات، جابجایی خلفی سر استخوان فمور از علل ایجاد عارضه است. نشستن طولانی،هماتوم، canser از علل نادرتر بیماری است.

3.     Obtrator neuropathy : کاهش قدرت عضلانی و درد و بی حسی در قسمت داخلی کشاله ران علامت اصلی بیماری است.تروما، شکستگی لگن در ایجاد عارضه موثر است.

4.     Genito femoral & Ilio hypogastric &Ilio inguinal nerve neuralgia &femoral  : اکثرا به دنبال برشهای جراحی عمومی ایجاد می شوند.

5.     Lateral femoral cutaneus nerve : ایتولوژی  ایجاد بیماری شامل تروما، چاقی، لاغری، رانندگی، بستن کمر بند ایمنی و یا استفاده از لباس های تنگ است. علائم اصلی بیماری درد، numbness و پارستزی است. پارستزی بیماران در ناحیه جلویی طرفی ران احساس می شود وباعث محدودیت در حرکات و فعالیت بیمار می گردد.

-------------------------------------------------------

کمردردناشی ازمشکلات التهابی – متابولیکی (methabolic & inflammatory Dis):

1.     نقرس Gout

2.     شبه نقرس

3.     استئوپروز (osteoprosis)

4.     آرتروپاتی ها با آزمون منفی سرم

5.     بیماری پاژت (paget disease)

---------------------------------------------------------

     کمر درد با علل عفونی 

1.     عفونت های چرکی ستون فقرات

2.     سل ستون فقرات (Spinal TB)

3.     بروسلوزیس (Brucellosis)

4.     آبسه های اپیدورال (Spinal Epidural Abcess)

-------------------------------------------------------------------------------------------- -----------------

کمر درد با علل روحی روانی (psychogenic):

این بیماران اکثرا الگوی ثابتی نداشته و یافته های عصبی وجود ندارد.بعضا بیماریهای مزمن نیز با همزمانی مشکلات روحی، درد و گرفتاری بیمار را تشدید می کند.

-----------------------------------------------------------

کمردرد ناشی از تومورها ( Tumors):

اکثرا تومورهای ستون فقرات متاستاتیک هستند. تومورهای اولیه شیوع کمتری دارند و بیشتر در سنین پایین تر تظاهر می کنند.مشخصات ضایعات متاستاتیک ستون فقرات شامل موارد زیر است :

• اکثرا در زمینه بدخیمی ها تظاهر می کنند.
• علائم عصبی بسیار شایع است.
• تغییرات حاد در زمینه بیماری مزمن، تابلوی کلینیکی برجسته تری دارد.از تومورهای اولیه ای که در ستون فقرات می توانند باعث درد شوند، می توان به موارد زیر اشاره کرد:

1.     Multiple myeloma

2.     Osteogenic sarcoma

3.     Aneqrysmal bone cyst

4.     Chorama

5.     Osteoblastoma & osteoidosteoma

6.     همانژیوم (Hemangioma)

  -------------------------------------------------------

فتق دیسک کمری (herniation lumbar disc):

شایعترین علت درد در اندام تحتانی همراه با کمر درد همزمان است. محتویات فضای دیسک در نواحی خلفی طرفی بر روی ریشه های عصبی فشار وارد می کند و باعث درد در طول ریشه های عصبی میگردد. بعضا استئوفیت و جابجایی مهره نیز باعث این عارضه می شود.

تظاهرات بالینی: بیماری اکثرا در میانسالی دیده می شود.فرم معمول آن به این صورت است که بیمار برای مدتی از کمردردهای ادواری رنج می برده است که بعضا محدودیت حرکات بیماری شده است.به تدریج فرکانس و شدت درد بیشتر و کم کم درد به یک یا دو اندام تحتانی انتشار یافته است. بتدریج درد اندام تحتانی شدیدتر  و در بسیاری از بیماران بی حسی و حالت گزگز در نواحی دیستال اندام ظاهر می شود.ممکن است در این زمان از شدت کمر درد بیمار بتدریج کاسته شود. در مسیر بیماری ممکن است بیمار با استراحت طولانی بهبودی پیدا کند و یا نیاز به مداخلات جراحی داشته باشد.

-------------------------------------------------------

لغزش و جابجایی مهره ای (spondylolysis, spondylolisthesis):

این عارضه بدلیل آسیب در اتصال جسم مهره و یدیکول با عناصر خلفی مهره ایجاد می شود. اگر یک مهره روی مهره تحتانی به طرف جلو جابجایی داشته باشد بنام spondylolisthesis و اگر بدون جابجایی باشد بنام spondylolysis نامیده می شود.

تظاهرات بالینی : بیمار در زمان استراحت بهبودی نسبی دارد ولی با حرکات و فعالیت های روزانه بتدریج کمردرد شدید می شود. درد در اندام تحتانی نیز شایع است که یک یا دو طرفه است. نوع ایسمیک و مادرزادی اکثرا قبل از 20 سالگی دیده می شود در حالیکه فرم دژنراتیو اکثرا در دهه های چهارم و پنجم زندگی است. در تمام انواع جابجایی ممکن است علائم تنگی کانال نخائی دیده شود. در معاینه بیماران ممکن است یافته هایی که در جریان فتق دیسک کمری و تنگی کانال اتفاق می افتد، دیده شود.

فتق دیسک گردنی (cervical disc herniation):

فتق گردنی با درد در گردن و دست همراه است. پروسه های دژنراتیو بتدریج باعث آسیب به فضای دیسک و سطوح مفصلی می شود که میتواند باعث فتق و یا ارتروز در سطوح متعدد شود که اصطلاحا spondylosis نامیده میشود.شیوع فتق دیسک گردنی یک چهارم فتق دیسک کمری است و فقط 15%  موارد فتق دیسک گردن نیاز به عمل جراحی دارد.

علل : ساختمان دیسک گردن شباهت زیادی به آناتومی ناحیه کمری دارد.تروماهای کوچک و متعدد احتمالا نقش مهمی در بروز فتق دیسک گردن دارند. ناهنجاریهای مهره،مشاغل سنگین، سابقه عمل جراحی و فیوژن مهره های گردن، و بیماریهای اسکلتی، عضلانی از دیگر بروز دیسک گردنی هستند.

تظاهرات بالینی : اکثر بیماران از درد ناحیه گردن که اکثرا به یک طرف انتشار دارد شکایت می کنند.بر خلاف دیسکوباتی های کمری اختلال حسی مشخص وجود ندارد ولی

تغییرات آتروفیک و یا از بین رفتن رفلکس های وتری بیشتر دیده می شود.

 منبع:دکتر حمید خردمند

نورولیز نوعی عمل جراحی است که در آن چسبندگی عصب به بافت های اطراف آزاد میشود.

در بعضی حالات به علت ضربه، تورم، عفونت یا علل دیگر عصب به بافت های اطراف خود چسبیده و این چسبندگی عصب را تحت کشش بیش از حد قرار داده و در کارکرد آن ایجاد اشکال میکند. عمل جراحی نورولیز در این موارد میتواند عصب را از بافت های اطراف جدا کند.

نورولیز به نوع دیگری ار جراحی هم میگویند که در آن عصب از بین برده میشود.

از بین بردن عصب معمولابرای درمان دردهای شدید و مزمن غیر قابل کنترل کاربرد دارد. از این روش درمانی بیشتر در بیماران سرطانی استفاده میشود.

منبع:ایران ارتوپد

درمان درد سر و صورت

● درد صورت
▪ چه وقت به پزشک مراجعه کنیم؟
ـ چشم‌ها هم درد می‌کنند.
ـ تب، دانه‌های قرمز در صورت، یا ورم صورت وجود دارد.
ـ درد، گزگز یا کرختی در دست یا پا احساس می‌شود.

▪ درد صورت نشانه چیست؟

درد صورت برای پزشکان به معنی وجود یک گرفتاری در جایی دیگر، مثل سر، آرواره، گردن یا حتی دندان است. یافتن محل گرفتاری گاهی بسیار ساده است. صورت،‌سر و گردن اعصابی مرتبط با هم دارند. اگر عصبی در گردن آسیب ببیند یا تحریک شود،‌ناراحتی آن از عصب بالا آمده و درد صورت هم ایجاد می‌کند.
بسیاری حالات،‌ایجاد درد صورت می‌کنند. مبتلایان به میگرن یا سردردهای مداوم دچار درد صورت می‌شوند. عفونت‌های سینوس، گوش و چشم هم باعث این درد می‌شوند. دندان‌درد و التهاب مفصلی گردن می‌توانند صورت را هم به درد آورند. اختلال دیر تشخیص و بحث‌انگیز ( TMDبیماری مفصل گیجگاهی آرواره) گاهی باعث درد صورت می‌شود، گرچه علائم واضح‌تری مثل صدای “کلیک” در آرواره و سردرد هم دارد.

درد شدید صورت علامت اصلی تیک دردناک است که اختلالی عصبی است. در مبتلایان به این گرفتاری هوای سرد، نوشیدن مایعات خنک، شستن صورت، اصلاح صورت، جویدن و حتی حرف زدن، صورت را به درد می‌آورد. تیک دردناک، یک درد متناوب شوک‌مانند است و علت درد گرفتن صورت در آن کاملا مشخص نیست.

درد صورت همچنین علامت نادر ولی ممکن در سکته مغزی است، گرچه باید به دنبال علائم دیگر مثل کرختی و اختلال دید هم بود.

▪ درمان درد صورت

چون درد صورت ناشی از گرفتاری دیگری است، درمان عامل اصلی- دندان‌درد، سردرد یا -TMD درد صورت را هم از بین می‌برد.
اگر دچار تیک دردناک هستید، به نکات زیر توجه کنید:
دارو بخورید؛ پزشکان دریافته‌اند که بهترین راه کنترل درد در تیک دردناک، درمان دارویی است و داروهای ضدتشنج یا مشابه آن مثل کاربامازپین تجویز می‌کنند که مستقیما بر اعصاب اثر می‌گذارند.
جراحی کنید؛ اگر دارودرمانی موثر واقع نشود،‌عمل جراحی کوچکی با استفاده از گذاشتن سوزن در عصب گردن، درد را آرام می‌کند. ممکن است عوارضی به صورت کمبود حس در ناحیه عصب مبتلا روی دهد.

● سردرد

چه وقت به پزشک مراجعه کنیم؟
ـ قبلا هیچ‌گاه سردرد روی نداده است.

ـ سردرد بیش از سه روز طول کشیده یا مانع فعالیت‌های عادی شده است.

ـ سردرد مانند انفجاری ناگهانی در سر است.
ـ همراه با سردرد اختلال دید، اشکال در گفتار، اشکال در هماهنگی حرکات، ضعف دست‌ها یا پاها یا اشکال در فکر کردن درست وجود دارد.

ـ تب یا سفتی گردن هم وجود دارد.

ـ بعد از کار زیاد، سردرد روی می‌دهد.
ـ استفراغ روی داده ولی حالت تهوع وجود نداشته است.
ـ سردردها بیشتر و شدیدتر می‌شوند.

▪ سردرد نشانه چیست؟
گاهی به نظر می‌رسد هیچ چیز بدتر از سردرد نیست. انگار سر سوراخ می‌شود، منفجر می‌شود یا فشرده می‌شود. گاهی هم احساس می‌کنید که سر را پشت ورو می‌کنند و تمام انرژی بدنتان را بیرون می‌کشند.
سردرد به‌طور فزاینده‌ای همه‌گیر می‌شود. تقریبا ۶۰ درصد مردان و ۷۵ درصد زنان لااقل یکبار در ماه دچار سردرد می‌شوند.
از هر ده مورد سردرد نه تای آن سردرد انقباض ماهیچه‌ای است که سردرد تنشی خوانده می‌شود. این سردردها که اغلب با تنش روانی یا خستگی شروع می‌شوند، ناشی از انقباض ماهیچه‌‌های سر و گردن هستند. سردرد تنشی معمولا در بعدازظهر روی می‌دهد و مانند پیچاندن محکم نواری به دور سر احساس می‌شود.

سردرد میگرنی با گشاد شدن رگ‌های خونی پوست سر روی می‌دهد. این سردرد اغلب صبح‌ها با درد شدید در یک طرف سر یا پشت چشم‌ها شروع می‌شود. این سردرد ممکن است چند ساعت یا حتی تا سه روز طول بکشد. چشم برخی از مبتلایان به میگرن ۱۵ تا ۳۰ دقیقه قبل از شروع سردرد ستاره می‌زند، یعنی جرقه‌های نورانی یا خطوط زیگزاگی می‌بیند. میگرن باعث تهوع، استفراغ و حساسیت به نور هم می‌شود. ۶۵ تا ۷۵ درصد مبتلایان به میگرن، زن هستند.

سردرد در زنان ممکن است به چرخه قاعدگی آنها مربوط باشد. سردردهای میگرنی بعد از یائسگی بسیار کمتر دیده می‌شود.
اما مردان بیشتر گرفتار سردرد خوشه‌ای می‌شوند که سردردی شدید و عذاب‌آور در چشم یا دور آن است. این سردرد خوشه‌ای از شدیدترین انواع سردرد است که حمله آن ممکن است تا دو ساعت و روزی یک یا دوبار در ماه اول و بعد گاهی هر شش ماه یکبار تا سال‌ها روی دهد.

سردرد می‌تواند علامتی از سرماخوردگی، آنفلوانزا، بالا بودن فشار خون، خونریزی مغزی، سکته، تومور مغزی، التهاب مننژها، بیماری لایم، وجود کرم‌های نواری در بدن، آب سیاه چشم، آبسه دندان یا ترک کافئین باشد. گاهی نیز از عوارض جانبی برخی داروهاست.

▪ درمان سردرد
خوشبختانه کمتر از ۵ درصد سردردها علامت یک بیماری جدی هستند. برای بیشتر ما سردرد یک حالت ناراحت‌کننده اما بخشی از زندگی عادی است و غالبا می‌توان آن را کنترل کرد.
بخوابید؛ بسیاری از سردردهای تنشی با کمی خواب عمیق تسکین می‌یابند اما گاهی خواب کمتر یا زیادتر از معمول باعث سردرد می‌شود. به همین دلیل داشتن برنامه منظم برای خواب اهمیت دارد.
دندان‌قروچه نکنید؛ برخی افراد در هنگام خواب به قدری ناآرامند که دندان‌قروچه می‌کنند و صبح با سردرد بیدار می‌شوند.
غذای کافی بخورید؛ نخوردن غذای کافی هم مثل نخوابیدن کافی باعث سردرد می‌شود. علت آن کاملا مشخص نیست، ولی احتمالا وقتی مواد غذایی بدن کم باشد، قسمتی از دستگاه عصبی که ماهیچه‌ها را منقبض می‌کند فعال می‌شود.

غذاهایتان را کنترل کنید؛ در افرادی که زیاد دچار سردرد می‌شوند،‌بهتر است آنچه را که دو تا سه ساعت قبل از سردرد خورده‌اند بررسی کنند. شایع‌ترین ماده غذایی مسئول سردرد، اسید آمینه تیرامین است. از جمله غذاها و نوشیدنی‌های دارای تیرامین یا سایر مواد سردردآور، پنیر کهنه، گوشت نمک‌سود، ترشی‌ها، شکلات، مرکبات،‌پیتزا و هر چیز محتوی گلوتامات مونوسدیم است. اگر متوجه شدید که برخی مواد غذایی عامل سردرد شماست، یکی یکی آنها را از برنامه غذایی حذف کنید تا عامل اصلی را بیابید.

زیاد قهوه نخورید؛ اگر در محل کار بیش از سه فنجان قهوه در روز می‌خورید، صبح بعد از روز تعطیل دچار سردرد می‌شوید، چون روز قبل قهوه نخورده‌اید. برای جلوگیری از این سردرد توصیه می‌شود در روز بیش از یک یا دو فنجان قهوه نخورید.

سیگار نکشید؛ سیگار برای همه بد است و سردرد را نیز بدتر می‌کند. بهتر است سیگار کشیدن را ترک کنید.

از کلاه و عینک استفاده کنید؛ تابش نور آفتاب و انعکاس آن، در برخی افراد باعث سردرد می‌شود. در این موارد بهتر است عینک آفتابی بزنید و کلاه دارای لبه بزرگ بر سر بگذارید.

ورزش کنید؛ ورزش درمان بسیار خوبی برای سردرد است. عجیب به نظر می‌آید، اما کسانی که ورزش‌های مختلف می‌کنند سردردشان از بین می‌رود. ورزش، تنش روانی را از بین می‌برد و تولید مسکن‌های طبیعی بدن را که اندورفین‌ها نام دارند تحریک می‌کند. فقط نیم‌ساعت پیاده‌روی، سه بار در هفته برای جلوگیری از سردرد کافی است. اگر سردرد با تب همراه است، نزد پزشک بروید و ورزش را به تعویق بیندازید.

خود را گرم کنید؛ از مهمترین درمان‌های خانگی سردرد گذاشتن کیسه آب گرم بر روی گردن و شانه‌ها به مدت ۱۵ تا ۲۰ دقیقه است. این کار خوبی برای کاهش تدریجی سردرد تنشی است. بالشتک گرم، ماهیچه‌‌های گرفته را شل کرده و جریان خون را در آنها آسان می‌کند. گرفتن دوش آب گرم هم موثر است ولی نه به اندازه کیسه آب گرم.

آرامش داشته باشید؛ درمان فشارهای روانی، در افرادی که زیاد دچار سردردهای تنشی می‌شوند موثر است.
به آن فکر نکنید؛ سعی کنید فکر سردرد را از خود دور کنید. برای این کار در جای راحتی بنشینید و چشمانتان را ببندید. فرض کنید در ساحل دریا دراز کشیده‌اید، آفتاب بدنتان را گرم می‌کند و امواج آب به آرامی روی شما می‌آید. هر برگشت ذهنی امواج قسمتی از سردرد شما را با خود می‌برد.

روش زیر را هم امتحان کنید؛ توجه خود را بر سردردتان متمرکز کنید. تصور کنید سردردتان اندازه، شکل و رنگ مشخصی دارد. ببینید سردرد چگونه است؟‌در یکجا ساکن است یا جابه‌جا می‌شود؟‌بعد فرض کنید سردرد به صورت مایع است و از سرتان روی گردن، شانه‌ها، دست‌ها و در آخر انگشتان می‌ریزد. سر‌انجام این سردرد از انگشتانتان خارج شده و به اطراف می‌ریزد.

▪ استفاده از دارو
اگر درمان‌های طبیعی، سردرد را از بین نبرد، چندین مسکن بدون نسخه برای آن وجود دارد:
آسپیرین بخورید؛ سردرد بیشتر افراد با خوردن یک یا دو قرص آسپیرین یا استامینوفن برطرف می‌شود. آسپیرین التهاب را نیز کاهش می‌دهد. هر دو اینها مسکن‌های خوبی هستند.
آسپیرین با قهوه بخورید؛ اگر سردرد متوسط تا شدیدی دارید، آسپیرین را با یک فنجان قهوه بخورید. کافئین موجود در قهوه باعث تسریع جذب آسپیرین می‌شود.
ضدحساسیت بخورید؛ خوردن داروهای ضدحساسیت فاقد مسکن هم ممکن است سردرد تنشی را آرام کند. اما از دستور نوشته شده بر روی برچسب آن پیروی کنید.

داروهای ضدحساسیت اگر به‌طور مرتب خورده شوند، ماهیچه‌‌ها را شل می‌کنند. در آغاز ممکن است شما را خواب‌آلوده کنند، اما با استفاده مکرر در تسکین سردرد موثرتر می‌شوند و خواب‌آلودگی هم کاهش می‌یابد.

اکسیژن تنفس کنید؛ اکسیژن وسیله بسیار موثری برای تسکین سردردهای خوشه‌ای و میگرنی است. برای استفاده مداوم از کپسول اکسیژن و مقدار آن از پزشک خود اجازه بگیرید.
نزد پزشک بروید؛ در سردردهای شدید خوشه‌ای یا میگرنی مسکن‌های قوی‌تری مثل ارگوتامین لازم است. این داروهار ا فقط با تجویز پزشک مصرف کنید.

زیاد مسکن نخورید؛ خوردن مداوم مسکن هم به اندازه سردرد مداوم، زیانبار است. تمام داروهای ضد سردرد را چه بدون نسخه و چه با تجویز پزشک نباید بیش از دو بار در هفته مصرف کرد، چون خوردن مداوم این داروها به تدریج آستانه درد را پایین آورده و دردها را بیشتر می‌کند. اگر بیش از حد مسکن مصرف کرده‌اید، نزد پزشک بروید تا او برنامه‌ای برای رهایی از سردرد و دارو برایتان تنظیم کند.

● سرگیجه
▪ چه وقت به پزشک مراجعه کنیم؟
ـ سرگیجه بدون دلیل، شدید، مکرر یا پایدار است.
ـ همراه با سرگیجه گوش زنگ می‌زند یا ناگهان شنوایی از بین می‌رود.
ـ دید، ناگهان مختل شده یا دوبینی روی داده است.
ـ سردرد شدید وجود دارد.
ـ سابقه خانوادگی سرگیجه وجود دارد.

▪ سرگیجه نشانه چیست؟

چرخیدن همه چیز به دور سر انسان در هنگامی که سوار چرخ فلک هستید چیزی عادی است اما اگر در خانه خود نشسته‌اید واین حالت روی می‌دهد، لااقل ناخوشایند است.
در برخی موارد همه ما دچار سرگیجه می‌شویم. برخی افراد هنگامی که از بالای ساختمان بلندی به پایین نگاه می‌کنند، یا سوار چرخ فلک می‌شوند سرگیجه پیدا می‌کنند. حتی فضانوردان نیز ممکن است در هنگام فضاپیمایی دچار سرگیجه شوند.

در ۷۰ درصد موارد، سرگیجه علامت اختلال در گوش درونی است که مثل یک چرخش‌نما (ژیروسکوپ) حالت تعادل بدن را حفظ می‌کند اما همین سرگیجه ممکن است نشانه‌ای برای بیش از ۳۵۰ ناخوشی باشد. از جمله سرماخوردگی، آنفلوانزا، آلرژی، فقر غذایی، مرض قند، خونریزی داخلی، بیماری قلبی و سکته مغزی.

▪ درمان سرگیجه
کارهای زیادی برای متوقف کردن سرگیجه می‌توان انجام داد،‌ولی اگر سرگیجه بدون دلیلی دارید به پزشک مراجعه کنید، چون شما نمی‌توانید تشخیص دهید که آیا علامت یک بیماری جدی است یا نه. در اینجا راهنمایی‌هایی برای درمان سرگیجه ارائه می‌شود:
به گوشتان استراحت بدهید؛ گوش داخلی به کمک پاها و چشم‌ها تعادل بدن را حفظ می‌کنند. روی صندلی بنشینید و دسته‌های آن را بگیرید و چند دقیقه به چیزی خیره شوید. این کار می‌تواند سرگیجه را تسکین دهد، چون مغز از دریافت پیام‌های خطایی که از گوش درونی می‌رسد خودداری می‌کند اما اگر سرگیجه مقاوم است در این کار زیاده‌روی نکنید و حتما نزد پزشک بروید.

لاک‌پشتی راه بروید؛ هنگام سرگیجه بسیار آهسته راه بروید و از حرکت دادن ناگهانی سر خودداری کنید، مخصوصا وقتی بلند می‌شوید یا دراز می‌کشید. در عوض مرحله به مرحله حرکت کنید. مثلا وقتی می‌خواهید از رختخواب بلند شوید، اول لااقل۳۰ ثانیه بر لبه تخت بنشینید و بعد برخیزید.

داروهایتان را کنترل کنید؛ بسیاری داروها، مخصوصا داروهای پایین‌آورنده فشار خون دارای عارضه جانبی سرگیجه هستند. پزشک در صورت وجود سرگیجه، داروی مصرفی شما را تغییر خواهد داد.
نمک زیاد نخورید؛ خوردن زیاد نمک باعث احتباس آب در بدن می‌شود و کار گوش درونی را مختل می‌کند. غذاهای شور و کنسروها را از برنامه غذایی خود حذف کرده و مقدار نمک مصرفی را به ۲ گرم (یک قاشق چا‌ی‌خوری) در روز کاهش دهید. این مقدار نمک موجود در غذای پخته شده به‌طور معمول است.

از خوردن مواد محرک خودداری کنید؛ قهوه نخورید و سیگار نکشید، چون حساسیت بدن را نسبت به حرکت بالا می‌برد. اگر اصرار به خوردن قهوه با چای دارید، لااقل آن را به یک یا دو فنجان در روز محدود کنید. می‌توانید به جای اینها چای‌های گیاهی که کافئین ندارند بخورید.

آرامش داشته باشید؛ افرادی که تحت تنش روانی هستند یا اضطراب دارند بیشتر گرفتار سرگیجه می‌شوند. با ورزش و تنفس عمیق خود را آرام کنید.
مواد حساسیت‌زا را بیابید؛ سرگیجه می‌تواند نشانه آلرژی به گرده گل، حیوانات خانگی و حتی مواد غذایی باشد. عامل حساسیت‌آور را پیدا کرده و از آن دوری کنید.
دارو بخورید؛ برخی داروهای بدون نسخه حاوی دیمن‌هیدرینات یا مکلیزین حساسیت گوش درونی را به حرکت، کاهش داده و سرگیجه را از بین می‌برند اما در سرگیجه شدید داروهای قوی‌تری لازم است.
خوردن دارو آخرین راه درمان در بیماران گرفتار سرگیجه شدید است. با گذشت زمان مغز خود توانایی مقابله با بیشتر انواع سرگیجه را پیدا می‌کند.

▪ ورزش برای درمان سرگیجه

داشتن فعالیت جسمانی یکی از بهترین راه‌های درمان سرگیجه ناشی از اختلال گوش درونی است. ورزشی که حرکات زیاد سر و بدن داشته باشد مثل پیاده‌روی، شنا، دویدن آرام، حتی کاراته به درمان سرگیجه کمک می‌کند. اگر تحرک داشته باشد، بر سرگیجه پیروز می‌شوید.

ورزش را به تدریج شروع کنید؛ در برخی افراد بلند شدن و کمی راه رفتن هم ایجاد سرگیجه می‌کند. اما می‌توانید آرام حرکت کنید و با شروع سرگیجه دوباره بنشینید. یعنی اگر بتوانید فقط سه قدم بدون سرگیجه راه بروید، شروع خوبی برای ورزش است. این ورزش- حرکت، سرگیجه، نشستن- را باید چندین بار انجام دهید. سه بار در روز هر بار به مدت ۲ تا ۱۵ دقیقه بسیار خوب است. اما اگر در شروع کار فقط ۲۰ ثانیه تحمل آن را دارید، اشکالی ندارد ۲۰ ثانیه ورزش بهتر از هیچ است.

حرکات چرخشی انجام دهید؛ انجام حرکات آرام چرخشی و موزون به درمان سرگیجه کمک زیاد می‌کند. می‌توانید با چرخش‌های ۹۰ درجه‌ای شروع کنید و بعدا چرخش‌های سریع‌تر و تندتر را انجام دهید.

پزشکان همواره دنبال عواملی بوده اند که بتواند باعث بهتر شدن ترمیم بافت آزرده مثل آرتروز شود. امروزه نقش فاکتورهای رشد در ترمیم غضروف در محیط آزمایشگاه و بدن کاملا شناخته شده است.  یکی از مواردی که حاوی فاکتور رشد بالایی است، پلاکت موجود در خون است. اما مقدار کمی فاکتور رشد در هر پلاکت وجود دارد.

پلاکتها حاوی گرانول آلفا هستند که محل ذخیره فاکتورهای رشد است. این فاکتورها در ترمیم دخالت دارند. از طرف دیگرپلاکتها بسیار حساس می باشند و جداسازی آنها مشکل است.اما تکنیکهای مختلفی برای جداسازی و تغلیظ  پلاکتها بوجود آمده که استفاده از آنها را تسهیل نموده است. به فرم غلیظ شده پلاکت پی آرپی می گویند.

پی آر پی   به معنی حجمی از پلاسما است که غلظت پلاکت آن بالاتر از پلاسما است.محلول نامبرده حاوی پلاسما و پلا کت است. پلاکت ها به علاوه دارای فاکتوری هستند  که خواص ضددرد دارد.پلاکتها با اضافه شدن کلسیم فعال می شوند و نتیجه آن تشکیل ژل پلاکتی است که منجر به آزادسازی فاکتورهای رشد میگردد .

تزریق پلاکت در مفصل از  چند نظر موثر است:
تحریک   ساخته شدن غضروف مفصلی،کند کردن فرایند متابولیسم ، کاهش هیپرپلازی غشای سینوویال و تنظیم سطح موادی که در رشد سلولی دخالت دارند. پی آر پی کحتوی سلولهای بنیادی است اما اینکه تکثیر سلولهای بنیادی چقدر در درمان با پی آر پی نقش دارند هنوز مشخص نیست.

در حال حاضر پی آر پی از جداکردن خون فرد و سانتریفوژ آن تهیه می شود. بنابراین خطر ایجاد بیماریهای مختلف و آلودگی برای بیمار ازبین می رود.تزریق پلاسمای غنی از پلاکت یا ( Platlet Rich Plasma) ، (پی آر پی ) یک روش ساده،ارزان و کم تهاجم است که فاکتورهای رشد تغلیظ شده را جهت تزریق در مفصل فراهم می کند .  پلاسمای غنی از پلاکت علاوه بر پلاکت حاوی پلاسماست که دارای فیبرین وسایر فاکتورهایی می باشد که در ترمیم موثر هستند . همچنین فیبرین به عنوان شبکه ای جهت تمایز سلولهای بنیادی  و چسب بیولوژیک نیز کاربرد دارد.

اولین بار پی آر پی  در سال 1987 توسط Ferrari دکتردر جراحی قلب به عنوان منبع پلاکت در جلوگیری از خونریزی استفاده شد.در سال 1990 اولین بار در درمانهای بیماریهای عضلانی و اسکلتی مرتبط با طب فیزیکی و توانبخشی (تاندونیت و تاندینوزیس) به کار رفت. پی آر پی  در درمان التهاب  مزمن تاندونی،آرنج تنیس بازان،التهاب مزمن تاندون شانه ،التهاب تاندون زانو ، پارگی حاد تاندون آشیل،پارگی عضلات پشت ران،استئوکندریت دیسکانت ، ترمیم مینیسک  ، ترمیم عصب  ، ترمیم تاندون پا ، ترمیم رباط صلیبی قدامی ACL در زانو  ، پلانتار فاشئیت (خار پاشنه) ، ترمیم استخوان  ، ترمیم ضایعات غضروف مفصلی کاربرد دارد.

مطالعات متعددی در مورد اثر پی آر پی  در تکثیر سلولهای ریشه ای مزانشیمال و تمایز کندروسیتی آنها در محیط بدن وافزایش تولید اسید هیالورونیک ،گلیکوز آمین ،کلاژن تیپ 2 ، اگریکان  ، افزایش تمایز کندروسیتها   انجام شده است وچندین مطالعه نیز در مورد کاربرد بالینی پی آر پی   در درمان ضایعات غضروف مفصلی در حیوان  و انسان  به انجام رسیده است.

در چه مواقعی درد سیاتیک در بدن ایجاد می‌شود؟

درد سیاتیک معمولا بعد از فعالیت‌ها و حرکت‌های ناگهانی مانند بلند‌کردن یا هل‌دادن جسم سنگین یا خم شدن و چرخیدن ناگهانی به وجود می‌آید.

سیاتیک بیماری نگران‌کننده‌ای نیست، چراکه نه‌تنها با استراحت، گرم‌کردن عضو و استفاده از داروهای ضدالتهاب طی سه تا چهار روز بهبود پیدا می‌کند، بلکه می‌توان از بروز آن با تقویت عضلات شکم و کمر، بلند‌ نکردن اجسام سنگین، توجه به شیوه صحیح نشستن و خودداری از نشستن طولانی‌مدت جلوگیری کرد.

متخصصان طب فیزیکی معتقدند که درصد بسیار زیادی از ضایعات سیاتیک مربوط به عناصر نگهدارنده ستون فقرات (عضلات و اعصاب منشعب شده از ستون فقرات) است و نه دیسک بین‌مهره‌ای.

به بیان دیگر به دنبال وارد شدن فشار بیش از حد به ستون مهره‌ها، به ریشه‌های عصبی که در حال بیرون آمدن از نخاع و مهره است، فشار زیادی وارد می‌شود.

همچنین تماس موادشیمیایی تشکیل دهنده قسمت ژلاتینی دیسک با ریشه‌های عصبی، موجب تحریک و التهاب آنها می‌شود و این فشار و التهاب عصب موجب بروز علائم سیاتیک می‌شود.

منبع: http://www.farateb.com 

سیاتیک چیست ؟

همیشه مواجه شدن بیماران با کلمه سیاتیک و مشکل سیاتیک و بیماری سیاتیک به عنوان بخشی از تشخیص بیماری با وحشت آنان توام بوده است. بیماران کم سواد مبتلا به کمردرد می پرسند کمر من سیاه می شود ؟ و بیمارانی که از درد لگن تیر کشنده به پا ناراحت هستند سوال می کنند پای من سیاه می شود ؟با این حال بیماران با سوادتر نگران فلج شدن و اختلالات ناشی ازفلج کامل سیاتیک هستند.

سیاتیک نام بزرگترین عصب بدن است . این عصب ادامه قسمت های فوقانی شبکه ساکرال (sacral plexus)می باشد. منشاء آن ازشاخه های قدامی ریشه های عصبی شبکه لومبوساکرال است که بخشی از شبکه لومبوساکرال راتشکیل می دهند.

 محل خروج این ریشه ها از لگن از راه سوراخ بزرگ سیاتیک می باشد و این ریشه ها از زیر عضله پیریفورمیس عبور کرده ازبین تروکانتربزرگ فمور و توبروزینه ایسکیوم گذشته ودر پشت ران به سمت پایین می رود.

عصب سیاتیک در 3/1تحتانی ران به دو بخش تقسیم می شود:

1- عصب تیبیال

2- عصب پرونئال مشترک .این عصب شاخه های متعددی به عضلات و مفاصل اندام های تحتانی می دهد.

این عصب به شکل وسیعی حس مفصل لگن ته مچ پا را به مغز گزارش می دهد،بنابراین اگر به هردلیلی دچار بیماری شود بیمار دردی را در مسیر عملکرد عصب احساس می کند؛دردی از لگن تا نوک پا.

 گاه عصب مربوط به یک قسمت از پا بیشتر در گیر است مثلا عصب شصت پا. در این وضعیت بیمار احساس گزگز در شصت پامی کند وگاهی هم دیسک دیگری خراب است وفقط ریشه های عصبی مربوط به انگشت کوچک توسط دیسک پاره مبتلاست.

در این حالت بیمار احساس درد و ناراحتی را در انگشت کوچک خود دارد. شاخه های حرکتی هم به همین ترتیب قابل توضیح اند.

از نظر بالینی ابتلای شاخه های حرکتی مرتبط با عضلات پشت ساق پا با فلج سیاتیک شاخه های حرکتی عضلات جلوی پا متفاوت خواهد بود.

برای اینکه بیماران متوجه علت تفاوت علامت های بیماری خود شوند توجه شما عزیزان را به این نکته جلب می کنم که ریشه های چهارم و پنجم کمری همراه با شاخه های اول و دوم و سوم ساکرال در مجموع ریشه های ریشه های عصب سیاتیک هر طرف را تشکیل می دهند و احتمال تحریک دیسک مهره های مختلف وجود دارد.

تخریب دیسک های مهره های کمری می تواند علائم خرابی ریشه های چهارم و پنجم کمری و ریشه های اول و دوم و سوم ساکرال را به وجود آورد .

منبع:  http://www.mazandnume.com 

نوروپاتي ديابتي(اختلال اعصاب محيطي در دیابت)   

نوروپاتي ديابتي چيست؟
 نوروپاتي (بيماري اعصاب محيطي) به معني اختلال در كاركرد اعصاب محيطي بدن است. انتقال دوطرفه پيام‏هاي عصبي بين مغز يا نخاع و اندام‏هاي مختلف بدن از راه اعصاب محيطي صورت مي‏گيرد.
 اعصاب، ساختمان‏هاي بلند و باريكي هستند كه حاوي صدها تا هزاران رشته نازك بوده، همه قسمت‏هاي بدن را به مغز مرتبط مي‏سازند. اين اعصاب پيام‏هاي حسي را از اندام‏ها به طرف مغز مي‏برند و پيام‏هاي حركتي را از مغز به اندام‏هاي گوناگون مي‏رسانند. در نوروپاتي كاركرد اين اعصاب دچار اشكال مي‏شود. علامت‏هاي نورپاتي بيشتر شامل كاهش حس و گاهي اوقات درد در دست‏ها و پاها و ساق‏پا است.
 آسيب عصبي ناشي از ديابت، مي‏تواند سبب كاهش مشكلاتي در دستگاه گوارش، قلب و كاركرد جنسي شود و موجب سوء هاضمه، اسهال يا يبوست، عفونت مثانه، كاهش قدرت جنسي و تعرق بيش از حد گردد.
 در بعضي افراد ممكن است ضعف و تحليل عضلات نيز مشاهده شود.
معمولاً نوروپاتي چه زماني رخ مي‏دهد؟
 افراد مبتلا به ديابت ممكن است در هر زماني به نوروپاتي دچار شوند اما علامت‏هاي آشكار نوروپاتي معمولاً در طول 10 سال پس از تشخيص ديابت، پديد مي‏آيند.
مطابق آمارهاي موجود مي‏توان گفت:
• حدود 60 درصد مبتلايان به ديابت به نوروپاتي مبتلا هستند اما علامتي ندارند.
• تقريباً در 30 تا 40 درصد بيماران ديابتي علامت‏هاي نوروپاتي پديدار مي‏شوند.
نوروپاتي ديابتي به طور معمول در افراد سيگاري، بالاي 40 سال و كساني كه در كنترل قندخون دچار مشكل بوده‏اند، رخ مي‏دهد.
علل ايجاد نوروپاتي ديابتي چيست؟
 عوامل مختلفي در ايجاد نوروپاتي ديابتي مؤثرند كه مي‏توان از قندخون و قشارخون بالا در افراد ديابتي نام برد. فشار خون بالا ممكن است از بين رفتن رگ‏هاي خوني كه اكسيژن و مواد غذايي را به اعصاب حمل مي‏كنند،شود. فشارخون بالا سبب تخريب اعصاب نيز مي‏گردد. همچنين قندخون بالا روي بعضي فعاليت‏هاي شيميايي اعصاب اثر مي‏گذارد.
 
علامت‏هاي نوروپاتي ديابتي چيست؟
 علامت‏هاي نوروپاتي ديابتي گوناگون است. بي‏حسي و كرختي در پاها اغلب نخستين علامت مي‏باشد. گاهي افراد هيچ‏گونه علامتي ندارند در حالي كه بعضي ديگر به علت علامت‏هاي نوروپاتي به شدت ناتوان مي‏شوند. نوروپاتي ممكن است در عده‏اي موجب پيدايش درد و در گروهي ديگر سبب بي‏دردي (حس نكردن درد) گردد.
 علامت‏هاي نوروپاتي در ابتدا اغلب خفيف هستند و تا مدت‏ها فرد متوجه اين عارضه نمي‏شود.
آيا نوروپاتي انواع مختلف دارد؟
 علامت‏هاي نوروپاتي با توجه به نوع اعصابي كه درگير مي‏شوند متفاوت است. ممكن است اعصاب متعددي درگير شوند و يا فقط يك چند عصب دچار اختلال گردند.
نوروپاتي منتشر حسي- حركتي
 اين نوع نوروپاتي شايعترين نوع بيماري است كه سبب تخريب اعصاب محيطي در پاها، ساق پا و دست‏ها مي‏شود و علامت‏ها آن عبارتند از:
• بي‏حسي و كرختي يا عدم احساس درد و حرارت
• درد شديد و گرفتگي در اندام‏ها
• حساسيت بيش از حد به لمس
• از بين رفتن تعادل بدن
لازم به ذكر است كه اين علامت‏ها معمولاً بارزتر هستند. در اين نوع بيماري به علت از دست رفتن حس اندام‏ها ممكن است فرد دچار آسيب‏ها جدي گردد ولي متوجه آنها نشود.
نوروپاتي كانوني
 اين نوع نوروپاتي معمولاً بصورت ناگهاني بروز مي‏كند و روي اعصاب خاصي اثر مي‏گذارد كه علامت‏هاي زير را ممكن است پديد آورد:
1. درد رانها
2. درد شديد در ناحيه لگن
3. درد  قفسه سينه، معده يا پهلوها
4. ناتواني در ديدن اشياء
5. دوبيني
6. بي‏حسي يك طرفه صورت
7. مشكلات شنوايي
نوروپاتي خودكار يا اتونوم
 اين نوع بيماري، اعصابي را كه قلب و اندام‏هاي دروني را عصب‏دهي مي‏كنند دچار اختلال مي‏كند و علامت‏هاي آن عبارتند از:
• اشكال در كاركرد مثانه (عدم تخليه كامل مثانه و تكرر ادرار و...)
• كاهش توان جنسي
• تخليه كند معده
• مشكلات گوارشي مانند احساس پري معده، از دست دادن اشت‏ها و...
• اختلال در بلع غذا
• اسهال يا يبوست
• كاهش وزن
• افت شديد فشار خون زماني كه فرد از حالت نشسته به وضعيت ايستاده بر مي‏گردد.(كاهش فشار خون وضعيتي)
• تعريق
نوروپاتي چگونه تشخيص داده مي‏شود؟
 تشخيص نوروپاتي بر پاية علامت‏ها و معاينات باليني است كه توسط پزشك انجام مي‏گيرد. البته روش‏هاي تشخيصي ديگري مانند نوار عصب نيز وجود دارد.
نوروپاتي ديابتي چگونه درمان مي‏شود؟
 هدف از درمان ديابت رهايي از مشكلات ايجاد شده و همچنين پيشگيري از تخريب بيشتر اعصاب است. نخستين گام كنترل قندخون است زيرا كنترل خوب قندخون از پيدايش مشكلات جديد و بدتر شدن عوارض قلبي پيشگيري مي‏كند. براي كاهش يا دفع مشكلات مختلفي كه افراد مبتلا به نوروپاتي ديابتي دارند، روش‏هاي گوناگوني وجود دارد كه به برخي از آنها اشاره مي‏شود.
رهايي از درد اندام‏ها
 درمان درد ناشي از نوروپاتي، پشتكار و مداومت مي‏خواهد. مهمترين مسأله پيگيري منظم درمان است حتي در مواقعي كه درد فراموش شده باشد. پيشگيري از درد بسيار آسانتر از آن است كه منتظر شويم تا درد را مي‏توان به روش‏هاي زير كنترل كرد:
• بهبود در نحوه كنترل ديابت: در مواردي كه قرص‏ها نمي‏توانند قندخون را به خوبي كنترل كنند، ممكن است تزريق انسولين يكي از راه‏هاي درمان باشد.
• مسكن‏هاي ساده مانند استامينوفن به طور منظم استفاده شوند
• مسكن‏هاي قوي شب‏ها مورد استفاده قرار گيرند.
• برخي از قرص‏هايي كه براي درمان نوروپاتي ناشي از ديابت به كار مي‏روند. اين داروها همچنين داراي اثر مضاعف در بهبود كيفيت خواب هستند.
• استفاده از پمادهاي مسكن موضعي بر روي پاها گاهي كمك كننده است.
• يك محرك الكتريكي عصب نيز ممكن است كمك كننده باشد.
روش‏هاي درماني ديگر مانند بلوك عصب (كه در درمانگاه درد انجام مي‏شود) يا مصرف ويتامين‏ها ممكن است به صورت آزمايشي به كار برده شوند ولي اغلب چندان كمك‏كننده نيستند. روغن گل پامچال نيز ممكن است اثر محافظت كننده اندكي بر نوروپاتي داشته باشد ولي درد را تسكين نمي‏دهد.
اگر شما استفاده از يك درمان مكمل را انتخاب مي‏كنيد، به خاطر داشته باشيد كه بايد در كنار ساير درمان‏ها بكار برده شود نه به عنوان درمان جايگزيني براي درمان‏هايي كه پزشك به شما توصيه كرده است.
مشكلات گوارشي
 جهت بهبود علامت‏هاي گوارشي مختلف. پزشك درمان‏هاي گوناگوني ممكن است پيشنهاد نمايد. به طور مثال به افرادي كه دچار كندي هضم غذا هستند پيشنهاد مي‏شود كه تعداد وعده‏هاي غذايي را افزايش دهند و ميزان غذاي مصرفي در هر وعده را كم كنند، همچنين از مصرف غذاهاي پرچربي و پرفيبر اجتباب نمايند.
سرگيجه و ضعف
 ايستادن و نشستن آهسته مي‏تواند از سرگيجه جلوگيري كند. همچنين  براي بهبود ضعف اندام‏ها بهتر است از فيزيوتراپي استفاده نمود.
مشكلات مثانه
 به دليل استعداد ابتلا به عفونت ادراري در مبتلايان به نوروپاتي ديابتي، لازم است مبتلايان به ديابت آب و مايعات بيشتر بنوشيد و اگر دچار تكرر ادرار هستند، سعي كنند به فواصل منظم مثلاً هر 3 ساعت يك‏بار ادرار كنند تا به يك الگوي صحيح دفع ادرار دست يابند.
 دليل اهميت مراقبت از پاها در مبتلايان به نوروپاتي ديابتي چيست؟
 لازم است افراد ديابتي مراقبت‏هاي ويژه‏اي از پاهاي خود انجام دهند. مشكلات عروقي و عصبي در ديابت مي‏تواند سبب ايجاد زخم پا شود. مهم‏ترين عامل در پيشگيري از مشكلات پا كنترل صحيح قندخون و رعايت نكات بهداشتي در مراقبت از پاها است كه به گوشه‏اي از آنها اشاره مي‏شود:
• پاهاي خود را مرتب بشوييد و خشك نماييد.
• كفش‏هاي مناسب و اندازه بپوشيد.
• درجه حرارت آب را پيش از قرار دادن پاها در آب بررسي كنيد.
• ناخن‏ها را به صورت عرضي كوتاه نماييد.
• سيگار نكشيد.
در پايان لازم است يادآوري نماييم كه گرچه نوروپاتي در بيماران ديابتي يك مشكل شايع است، اغلب بيماران نسبت به آن آگاه نيستند. مسأله مهمي كه بايد به خاطر سپرد اين است كه در افرادي كه از كاهش حس پاهاي خود اطلاعي ندارند، بايد مراقبت كافي از پاها به عمل آورد. اين مسأله علت اهميت معاينات دوره‏اي توسط پزشك رانشان مي‏دهد.
كنترل خوب ديابت پيشرفته آسيب عصبي را كاهش مي‏دهد.
با كمك گروه ديابت مي‏توان علامت‏هاي بيماري را تسكين داد، از پيشرفت آنها جلوگيري كرد و كيفيت زندگي را بهبود بخشيد.

منبع:http://publicrelations.tums.ac.ir

برای حفظ سلامت کمر چه کنیم؟

فیلم آموزشی کلینیک درد دکتر پیریایی

برای مشاهده فیلم روی لینک با کلیک کنید.

فتق ديسك ممكن است در ناحيه گردن، پشت يا كمر ايجاد شود. اگر فتق در ناحيه گردن باشد، بيمار دچار درد در ناحيه گردن و شانه و بازو مي شود. اگر فشار روي نخاع زياد باشد، بيمار علايمي نظير گزگز و مورمور، بي حسي، سرد يا گرم شدن، احساس ضعف و درد در ناحيه ساعد، كف دست و انگشتان پيدا مي كند.

فتق ديسك در ناحيه كمر، سبب بروز درد در ناحيه كمر و باسن و پشت يا جلوي ران می شود. اگر فشار روی رشته هاي نخاعی زياد باشد، بيمار از ناحيه زانو به پايين علايمي نظير درد، بي حسی، گزگز و مورمور، احساس سردي يا گرمی، گرفتگی مكرر عضلانی، ضعف يا لاغر شدن را تجربه مي كند، بيماري كه دچار ديسك كمر است نمي تواند براحتي خم شود و هنگام خم شدن احساس مي كند كه رگي در پشت زانويش كشيدگي پيدا مي كند.در بیماری دیسک کمر درد بيمار با سرفه کردن تشديد مي شود. گاهي بيماران دیسک کمر، فقط از وجود گزگز و مور مور يا ضعف يا درد در ناحيه ساق، مچ پا يا انگشتان پاي خود شاكی هستند و كمر آنها اصلاً درد ندارد. براي بيشتر اين بيماران پذيرش اينكه مشكلات آنها به علت وجود بيماری در ناحيه كمر است، خيلی سخت است.

منبع:         http://www.beytoote.com

به طور كلي هيچ عمل جراحي بدون عارضه نمي باشد. اگر شدت بيماری در حدی باشد كه نياز به جراحی داشته باشد و جراح تبحر كافی داشته باشد. احتمال بروز عوارض پس از عمل جراحي خيلي ناچيز است.
عوارض ناشی از عمل دیسک کمر عبارتند از

1-     عفونت

2-     چسبندگی اطراف رشته های نخاع

3-      قطع رشته های نخاع در حين عمل

4-     آزاد سازی ناقص رشته هاي نخاع حين عمل

اگر اين عوارض بروز كند، ممكن است بيمار بعد از عمل احساس بهبود پيدا نكند يا در موارد نادر، احساس كند درد و ضعف بيشتري پيدا كرده است.

منبع:         http://www.beytoote.com

فیزیوتراپی برای دردهای کمر

کلینیک درد دکتر محمد پیریایی متخصص درد

برای مشاهده فیلم آموزشی بر روی لینک زیر کلیک کنید

مشاهده

خانه تکانی غیر اصولی علاوه بر کمردرد روی مفاصل افراد نیز آثار مخرب و گاه جبران‌ناپذیری می‌گذارد.

بارها تاکید کرده‌ایم هول دادن یا کشیدن مبل و کمد و جابه‌جایی وسایل سنگین نباید به تنهایی انجام شود. دقت کنید با انجام این موارد دشمنی مستقیمی با کمر خود می‌کنید.

شما خانم‌ها نباید هرگز به تنهایی اجسام سنگینی مانند کپسول گاز را بلند کنید.

به خاطر داشته باشید رعایت اصول سلامت ستون فقرات باید در اولویت ذهنی شما قرار بگیرد و پس از آن به امور خانه‌داری بپردازید.

سلامت ستون فقرات عبارت است از رعایت مسایلی که عدم انجام‌شان یا بد انجام دادن آنها منجر به صدمه ستون فقرات می‌شود.

شما در نشستن، ایستادن، راه رفتن، خوابیدن و همه امور زندگی باید طوری برنامه‌ریزی کنید که ستون فقرات‌تان تحت‌ فشار نباشد.

اینکه مدت‌ها چمباتمه بزنید و به شست‌وشوی ظروف یا گل‌های تزئینی بپردازید، صد درصد به کمر شما صدمه می‌رساند.

باید قبل از نظافت به این مساله فکر کنید که طوری بنشینید تا کمرتان با لگن شما زاویه 90 درجه داشته باشد و حتما مفصل زانو کمی بالاتر از ران باشد.

اگر قرار است ایستاده به شست‌وشو یا نظافت ظروف بپردازید و مدت طولانی جلوی ظرفشویی باشید حتما باید از زیرپایی استفاده کنید و هر از چند گاهی پای راست یا چپ خود را روی آن قرار دهید تا انحنای ستون فقرات شما تغییر کند و یک نقطه از آن تحت نیروی دائمی قرار نگیرد.

به علاوه لازم است در این میان حواستان به رگ‌های پایتان باشد تا خون در آنها حالت سکون پیدا نکند.

نباید در حالت خم به جلو یا حالت قوز کرده بایستید. این نکته هنگام جارو کشیدن دیده می‌شود

اگر جاروبرقی ندارید و مجبورید با جارودستی کار کنید، بنشینید و جارو بکشید. حتی اگر شما روزی 15 دقیقه قرار باشد قوز کنید و جارو بکشید، بدون‌شک به دیسک‌هایتان آسیب می‌زنید.

نکته مهم دیگر کفش یا دمپایی است که شما به پا می‌کنید. اگر پاشنه یا لژ کفش شما بلند یا کوتاه باشد، به انحنای ستون فقرات‌تان فشار می‌آورد.

بهترین کفش برای همه گروه‌ها که به ستون فقرات فشار نیاورد، کفش با پاشنه 3 تا 5 سانتی‌متر است. پس نباید پا برهنه به نظافت بپردازید، چون علاوه بر احتمال آسیب پوست پا، به کمرتان هم صدمه می‌رسانید.

دلیل اینکه خانم‌ها بیشتر از آقایان در مطب‌های پزشکان به خاطر کمردرد و پادرد دیسکی دیده می‌شوند، رعایت نکردن همین نکات ساده است.

اغلب اوقات به خانم‌هایی که اصرار دارند لای پرزهای فرش را با فشار به کمر و دست خود جارو کنند، می‌گوییم آیا این کار ارزش درد کشیدن، هزینه کردن و آسیب به دیسک‌هایتان را دارد؟

منبع:  بیتوته

توصيه كلی به افراد مبتلا به دیسک کمر و سایر افراد:

بهترين توصيه اين است كه پيش‌گيري بهتر از درمان مي‌باشد. پس در مرحله اول بايد سعي كنيم كه اصلا مبتلا به اين بيماري نشويم. مي‌بايستي در اين ارتباط تمام مواردي كه باعث پيش‌گيری از ايجاد اين بيماري مي‌شود را رعايت كنيم؛ از جمله ورزش كردن، كاهش وزن، عدم بلند كردن اجسام سنگين و هول دادن اجسامي مانند اتومبيل يا بلند كردن اتومبيل.

ورزش ملايم روزانه داشته باشيم تا بدنمان هميشه در فرم ايده‌ال قرار گيرد و عضلات وضعيت طبيعي را حفظ نمايند و استخوان‌ها دچار پوكي نشوند.

همچنين بايد تغذيه مناسبي داشته باشيم (تغذيه مناسب به معني زياد خوردن نيست، بلكه به معني درست خوردن مي‌باشد). از ميوه‌جات و سبزي‌جات و لبنيات حتماً در وعده‌هاي غذايي استفاده كنيم. در معرض نور خورشيد به مقدار لازم قرار گيريم. درست بنشينيم يا بخوابيم يا راه برويم؛ مثلا موقع مطالعه، پشت‌ميز و صندلي قرار بگيريم و اگر مي‌خواهيم تلويزيون نگاه كنيم، لم ندهيم يا كج نشويم و يا در تخت خواب و به حالت نيم خيز مطالعه نكنيم. رعايت اين موارد باعث مي‌شود فشار بر روي ديسك‌هاي مختلف از جمله ديسک كمر، ديسك گردن و ساير قسمت‌ها، وارد نشود.

براي درمان دیسک کمر حتما به موقع اقدام شود، و پزشك طرف مشاوره، فردي باشد كه تبحر و اطلاعات كافي داشته باشد. البته به ياد داشته باشيد كه تنها علت كمردرد، ديسک كمر نمي‌باشد و كمر درد علل بسيار متفاوتي دارد و بر حسب مورد، بايد بيماران درمان شوند.

ممكن است علت‌هاي درد كمر، مشكلات تغذيه‌اي و متابوليكي مانند بيماري ديابت، نقرس يا تمام بيماري‌هاي التهابي و عفوني و حتي بدخيمي‌ها باشند. بنابراين در صورت بروز كمردرد حتما به پزشك مراجعه كنيد تا بر حسب مورد خاص، كمردرد درمان شود.

به‌طور كلي بايد گفت: ديسک كمر بيماري اي نيست كه افراد نگران شوند و چنان چه به موقع درمان گردد، حتماً از سلامتي كامل برخوردار خواهند شد.

منبع: بیتوته