بیماری دیسک کمری
در هر سن و سالی که باشید به احتمال زیاد تاکنون درد کمر را تجربه کردهاید. اما آیا میدانید که چه کمردردی را حتما باید جدی گرفت؟
براساس
کتب رفرنس پزشکی معمولا 5 نوع کمردرد وجود دارد که عبارتند از: کمر درد
موضعی، ارجاعی به پشت، مربوط به ستون مهره، رادیکولر و اسپاسم عضلانی. هر
کدام از این انواع ویژگیهایی دارند که میتواند در تشخیص علت کمک کننده
باشد. مثلا کمر درد مربوط به مهرهها ممکن است به اندام تحتانی ارجاع گردد
یا کمردرد رادیکولر دردی تیزبوده که به پاها تیر میکشد.
این
نوع معمولا به خاطر درگیری یک ریشه عصبی بوده و بعضی شرایط مثل سرفه یا
عطسه و یا بلند کردن اجسام سنگین میتواند موجب شروع درد رادیکولر شود.
درد همراه با اسپاسم عضلانی معمولا مبهم بوده موجب وضعیت غیرطبیعی بدن
میگردد. درد ارجاعی به پشت هم معمولا ازاحشای شکمی نشات میگیرد.
در
ارزیابی کمردرد توسط پزشکان معمولا کمردرد به دو نوع حاد و مزمن
تقسیم میگردد که در شرایط کمتر از 3 ماه حاد تلقی میگردد. اما آنچه بسیار
حایز اهمیت میباشد اینست که ازهمان ابتدای شروع کمردرد باید فاکتورهای
خطر مورد بررسی قرار گیرد. این ریسک فاکتورها عبارتند از:
- سن بالای 50 سال
- دردی که با استراحت بدتر شود یا درهنگام شب تشدید شود
- سابقه ضربه و تصادف وجود داشته باشد
- سابقه بیماریهای بدخیم مثل انواع سرطانها
- سابقه یک نقص عصبی در حال پیشرفت
- همراه با علایم دیگر مثل تب، بی اختیاری وعلایم عفونت مزمن باشد
- سابقه مصرف داروهای داخل وریدی و بخصوص کورتون داشته باشد
این موارد و نشانههایی که در معاینه توسط پزشک انجام میگیرد میتواند کمک به تشخیص علل متنوع درد کمر کند.
بیماری دیسک کمری
این
بیماری یکی از علل شایع درد مزمن کمرو پاها میباشد. علت اصلی این بیماری
نامشخص است ولی عواملی مانند ژنتیک و چاقی میتواند تاثیر گذار باشد.
علائم دیسک کمرپاره شده درد پشت و محدودیت در حرکات و درد رادیکولر شود .
این نشانهها بیشتر یکطرفه میباشند.از لحاظ سنی عمدتا در بالای 20 سال
تظاهر میکند و در بسیاری از بیماران تا مراحل پیشرفته بی علامت است.
اسپوندیلوز (آرتروز)
یکی
دیگر از بیماریهای شایع است که عمدتا ستون مهرههای گردن و ناحیه کمری را
درگیر میکند. درد این بیماران با حرکت تشدید شده و با خشکی و سفتی همراه
است و هر چه سن بالاتر رود احتمال آن بیشتر میشود.
همانطور که
گفته شد بسیاری از بیماریها ی دیگر مثل انواع سرطانها، یماریهای گوارشی و
عروقی مثل پارگی آنوریسم، اختلالات مادرزادی اسکلتی، انواع عفونتهای
استخوان و آبسهها و شکستگیها میتوانند موجب کمر درد شوند که لزوم توجه و
بررسی آن را بدنبال دارد.
درمان کمر درد
در
صورتیکه با توجه به عوامل خطر بیماریهای وخیم و خطرناک کنار گذاشته شوند
روشهای سادهای میتواند از شدت ناراحتی بیمار بکاهد. استراحت در بستر
یکی از این درمانهاست که البته بر خلاف تصور عموم نیازی به طولانی بودن آن
نیست. در کمر درد بدون عارضه استراحت بالاتر از 2 روز فایده ندارد و
بالعکس فعالیت زودرس و حتی برنامههای سبک ورزشی میتواند کمک کننده باشد.
گرما هم ممکن است در کوتاه مدت درد و ناراحتی بیمار را کم کند. در صورت
شدت یافتن درد استفاده از مسکنهای ساده مثل استامینوفن و ایبوپروفن هم
میتواند اثربخش باشد. بر اساس کتب رفرنس ماساژ، تحریک الکتریکی و طب
سوزنی کمکی به کاهش درد نمیکنند. در صورتیکه درد و ناتوانی بیمار ادامه
پیدا کند بایستی بار دیگر از لحاظ فاکتورهای خطر بررسی و با صلاحدید پزشک
از روشهای تصویر برداری استفاده گردد. در پایان باید یادآور شد که با وجود
آنکه بسیاری از علل کمر درد ساده و برطرف شونده هستند حتما بایستی انواع
بیماریهای مسبب درد کمر را هم در نظر داشت تا با بررسی آنها بتوان درمان
مناسب را اعمال کرد.
