سرطان خون


سرطان خون:

سرطان خون یا لوسمی یا لوکمیا بیماری پیشرونده و بدخیم اعضای خون ساز بدن است. این بیماری در اثر تکثیر و تکامل ناقص گویچه‌های سفید خون و پیش سازهای آن در خون و مغز استخوان ایجاد می‌شود. واژه لوسمی به معنی خون سفید است. لوسمی یکی از چهار سرطان شایع در میان کودکان است.

در بیماری لوکمی یا همان سرطان خون، مغز استخوان به صورت غیر عادی، مقدار بسیار زیادی سلول خونی تولید می‌کند. این سلولها با سلولهای خون نرمال و عادی متفاوت هستند و درست عمل نمی‌کنند. درنتیجه، تولید سلول‌های سفید خون طبیعی را متوقف کرده و توانایی فرد را در مقابله با بیماری‌ها از بین می‌برند. سلول‌های لوکمی همچنین بر تولید سایر انواع سلول‌های خونی که توسط مغز استخوان ساخته می‌شود از جمله گویچه های قرمز خون که اکسیژن را به بافت‌های بدن می‌رسانند، و پلاکتهای خونی که از لخته شدن خون جلوگیری می‌کنند، اثر می‌گذارند.


نشانه‌ها

نشانه‌های نمادین لوکمی موارد زیر می‌باشند: کم‌خونی که با رنگ پریدگی و سستی یا خستگی مشخص می‌شود، کبودی پوست، لثه‌های متورم و خونین، تب خفیف ( 38/5 درجه) غده‌های لنفاوی متورم ( با اینکه غده‌ها نه دردناک و نه قرمز می‌باشند). درد استخوان، خونریزی شدید و پی‌درپی و پدیدار شدن خون در ادرار یا مدفوع کودک.

نشانه‌هایی همانند علایم لوکمی می‌توانند در کودکانی که از اختلالات گوناگون دیگری رنج می‌برند نیز ظاهر شوند. پزشکان وقتی به لوکمی مشکوک می‌شوند که نشانه‌ها نمادین آن با بزرگی جگر یا طحال همراه باشند. هنگامی شک بیشتر می‌شود که سلول‌های سفید سرطانی در لام خون محیطی دیده شود. تشخیص با آزمایش مغز استخوان قطعی می‌شود.

انواع

لوسمی بر اساس نوع گویچه سفید خون که دچار تراریختگی و سرطان شده به دو دسته تقسیم می‌شود:

  • لنفوئیدی یا لنفوبلاستی: این نوع لوکمی سلول‌های لنفاوی یا لنفوسیت‌ها را تحت تاثیر قرار می‌دهد که بافت‌های لنفاوی را می‌سازند. این بافت جزء اصلی سیستم ایمنی بدن است و در قسمت‌های مختلف بدن از جمله غدد لنفاوی، طحال یا لوزه‌ها یافت می‌شود.
  • میلوئیدی یا مغز استخوانی: این نوع لوکمی سلول‌های مغز استخوانی را تخت تاثیر قرار می‌دهند. سلول‌های مغز استخوان شامل سلول‌هایی است که بعداً به گلبول‌های قرمز، گلبول‌های سفید و سلول‌های پلاکت ساز تبدیل می‌شوند.

همچنین هر دو دسته لوسمی به دو نوع حاد و مزمن تقسیم می شوند لذا چهار نوع کلی لوسمی داریم لوسمی مزمن میلوئیدی ، لوسمی حاد میلوئیدی ، لوسمی مزمن لنفوئیدی و لوسمی حاد لنفوئید (  ALL، CLL، AML، CML )

سبب‌شناسی

پزشکان علت دقیق لوسمی را نمی‌دانند. به نظر می‌رسد عوامل ژنتیکی و محیطی در بوجود آمدن این بیماری نقش داشته باشند. مانند هر سرطان دیگری، عامل مستعد و پیشتاز در ایجاد لوسمی به هم خوردن نظم تقسیم سلولی است. پژوهش‌های انجام شده روند بدخیمی بیماری لوسمی را به این عوامل ارتباط می‌دهند:

  • ژنتیک: ناهنجاری‌های ژنتیکی نقش بسیار مهمی در رشد لوکمی در بدن دارد. برخی بیماری‌های ژنتیکی مثل سندرم داون، احتمال ابتلا به لوکمی را بالا می‌برد.
  • قرار گرفتن در معرض پرتوهای یونیزه کننده و برخی مواد شیمیایی خاص: افرادی که در معرض پرتوهای شدید قرار گیرند مانند بازماندگان بعد از حملات اتمی یا رویدادهای رآکتورهای هسته‌ای، احتمال دچار شدن به لوکمی در آنها بیشتر است. قرار گرفتن در معرض برخی موادشیمیایی خاص مانند بنزین نیز می‌تواند احتمال ابتلا به لوکمی را افزایش دهد.
  • نارسایی سیستم ایمنی طبیعی بدن
  • سن در میان بزرگسالان: آمادگی ابتلا به لوسمی با افزایش سن ارتباط مستقیم دارد. افراد بالای ۵۵ سال باید بیشتر مراقب علایم هشدار دهنده این بیماری باشند. با این حال لوسمی می‌تواند کودکان را هم در هر سنی گرفتار کند ولی بیشتر در سنین سه تا چهار سال اتفاق می‌افتد.

روند تشخیص

بیماری می‌تواند با شتاب یا به کندی پیشرفت کند. نزدیک ۲۵ درصد گونه‌های لوکمی در جریان یک معاینه بالینی معمولی و پیش از اینکه نشانه‌ها بیماری ظاهر شوند تشخیص داده می‌شوند. پزشکان معمولاً لوکمی مزمن را با آزمایش خون ساده قبل از شروع علائم تشخیص می‌دهند. روند تشخیص می‌تواند دربرگیرنده موارد زیر باشد:

  • آزمایش جسمی: شناسایی نشانه‌های فیزیکی و جسمی لوکمی مثل رنگپریدگی ناشی از کم خونی، و ورم غده‌های لنفاوی، کبد یا طحال
  • آزمایش خون: شمارش تعداد گلوبول‌های سفید یا پلاکت‌های خون
  • آزمایش سیتوژنتیک: این آزمایش تغییرات ایجاد شده در کروموزوم‌ها، ازجمله وجود کروموزوم فیلادلفیا را بررسی می‌کند.
  • آزمایش نمونه مغزاستخوان

برای تایید تشخیص لوکمی و تعیین نوع و میزان پیشرفت آن در بدن، نیاز به آزمایش‌های بیشتر است.

درمان

در سالهای اخیر، با به کارگیری داروهای ضدسرطان موثرتر، طول عمر بیماران مبتلا به لوکمی افزایش پیدا کرده است. این داروها موجب فروکش کردن نشانه‌های بیماری می‌گردند به طوریکه نشانه‌ها در جریان درمان بیماری بدتر نمی‌شود و حتی بیماران تا اندازه‌ای درمان می‌شوند. درمان لوسمی بستگی به نوع لوسمی، وضعیت بیماری در شروع درمان، سن، سلامت عمومی و چگونگی واکنش بیمار به نوع درمان دارد که گاهی منجر به سلامت کامل این بیماران می‌شود . از مهمترین عوامل در بهبود بیماری برخوردار بودن بیمار از روحیه بالا جهت مقابله با این بیماری است .

شیوه درمان این بیماری می‌تواند شامل موارد زیر نیز باشد:

  • شیمی درمانی
  • پرتو درمانی
  • پیوند مغز استخوان و پیوند سلول‌های بنیادی که در این روش مغز استخوان فرد بیمار با مغز استخوان سالم جایگزین می‌شود تا بیمار بتواند مقادیر بالای داروهای شیمی درمانی و یا پرتودرمانی را دریافت کند.



منبع: ویکی پدیا

عوامل بروز سرطان


5 عامل اساسی در بروز سرطان

سرطان به عنوان یکی از بیماری های مزمن و شایع در بسیاری از کشورهای جهان شناخته شده است. محققان می گویند عوامل بسیاری در شیوع این بیماری نقش دارد که رژیم غذایی نامناسب، سبک زندگی نادرست، نداشتن تحرک و افزایش آلاینده ها بخشی از آن است.

 

به طور کلی باید گفت ۵ عامل اساسی در بروزسرطان نقش دارد.

اولین عامل شیوه نادرست زندگی است که شامل رژیم غذایی نادرست و نداشتن فعالیت بدنی می شود.

دومین عامل سیگار کشیدن و سپس بروز عفونت هاست و بعد از آن عوامل شغلی و آلودگی های محیطی قرار می گیرد.

بی گمان در تمام بیماری های شناخته شده ژن ها تاثیر دارد. در واقع هر ۵ عامل ذکر شده همراه با تغییرات ژنتیکی باعث بروز سرطان در انسان می شود اما نکته این جاست که ژنتیک به تنهایی و در موارد نادری علت اصلی بروز سرطان قلمداد می شود.

از این رو آن را جزو عوامل اصلی افزایش خطر ابتلا به سرطان ذکر نمی کنیم. از سوی دیگر طبق آمارهای سازمان جهانی بهداشت از ۱۰ میلیون مورد ابتلا به سرطان ۴۴ درصد سرطان ها به دلیل رژیم غذایی نامناسب و عفونت ها بروز پیدا کرده است. همچنین عوامل عفونی در کشورهای شرق مدیترانه عامل ۷۰ درصد تمام سرطان ها ذکر شده است.

از سوی دیگر نقش عوامل عفونی در بروز سرطان در کشورهای در حال توسعه و توسعه یافته متفاوت استدر کشورهای توسعه یافته عفونت ۷ درصد علل بروز سرطان را تشکیل می دهد اما در کشورهای در حال توسعه نقش آن ۲۶ درصد است. دکتر مطلق با اشاره به این که ویروس پاپیلومای انسانی، هلیکو باکتر پیلوری و هپاتیت B وC ۳عامل اصلی در بروز سرطان های دهانه رحم، معده و کبد است، تصریح می کند: ویروس پاپیلومای انسانی یا HPV در ۱۰۰ درصد موارد در بروز سرطان دهانه رحم نقش دارد.

 

 

هلیکوباکتر پیلوری یا HP تا ۶۰ تا ۷۰ درصد موارد از دلایل بروز سرطان معده است و در ۸۰ درصد موارد سرطان کبد ناشی از ویروس های هپاتیت B وC است.بنابراین می بینید که ویروس ها در ابتلای افراد به سرطان تا چه اندازه نقش دارد. این در حالی است که با مهار این ویروس ها می توان از تعداد موارد ابتلا به سرطان کاستدر کشور ما سرطان معده یکی از شایع ترین سرطان هاست و ازآن جا که نقش این ویروس در بروز سرطان معده شناخته شده است، انتظار می رود مهار این سرطان آسان باشد. اما نکته این جاست که این عفونت باکتریایی در معده بسیاری از افراد جامعه وجود دارد و ۸۰ تا ۹۰ درصد مردم به هلیکوباکترپیلوری آلوده هستند.

بدون شک تمام این افراد به سرطان مبتلا نمی شوند و عوامل دیگری نیز در بروز سرطان معده مانند رژیم غذایی نامناسب و نداشتن تحرک جسمی نقش دارد.در کشور ما سرطان معده در میان مردان شایع تر است و بهترین راه پیشگیری از ابتلا به این نوع عفونت، رعایت بهداشت مواد غذایی است. شایع ترین نوع سرطان ناشی از عفونت در زنان نیز، سرطان دهانه رحم است که از طریق واکسن قابل پیشگیری استمحققان می گویند عفونت ویروسی، باکتریایی و انگلی یکی از عوامل اصلی بروز سرطان در دنیاست که کاملا قابل پیشگیری است و با اجرایی کردن روش های بهداشت عمومی موجود برای مقابله با عفونت مانند واکسیناسیون و روش های ایمن تر تزریق یا درمان های آنتی بیوتیکی می توان از بروز این سرطان ها پیشگیری کرد. درحال حاضر واکسن هایی برای درمان عفونت های سرطان زا وجود دارد و با استفاده از آنتی بیوتیک می توان باعث رفع عفونت هلیکو باکترپیلوری شد.

 

 

منبعبیتوته

 

دردهای سرطانی - فیلم آموزشی


کلینیک درد دکتر محمد پیریایی متخصص درد


مشاهده فیلم آموزشی

بر روی لینک زیر کلیک کنید


دردهای سرطانی



انواع و علل درد سرطان

انواع سرطان و علل آن:

پزشكان به شيوه هاي مختلفي در مورد درد صحبت و آنرا توصيف مي كنند. آنان ممكن است در مورد درد حاد و مزمن و مدت زماني كه احتمال دارد درد طول بكشد حرف مي زنند. يا اين كه در مورد بافتي كه درد از آنجا مي آيد. درد عصبي، استخواني، درد بافت نرم و يا درد فانتوم حرف مي زنند.





علل درد سرطان


بيشتر درد سرطان به علّت فشار تومور بر استخوان ها، اعصاب يا ديگر اعضاء بدن ايجاد مي شود. گاهي اوقات درد به درمان سرطان مرتبط است. به براي نمونه برخي داروهاي شيمي درماني مي توانند كرختي و مورمورشدن در دست ها، پاها يا احساس سوزش در محلي كه تزريق مي شوند را ايجاد كنند. اشعه درمانينيز مي تواند باعث قرمزي و تحريك پوست شود.


به خاطر داشته باشيد، درد ممكن است ارتباطي با نوع سرطان شما نداشته باشد. ممكن است فقط دردهاي عمومي را احساس كنيد كه گاه گاهي بعضي افراد ديگر نيز به آنها دچار هستند.


درد حاد و مزمن


درد سرطان مي تواند حاد يا مزمن باشد. درد حاد دردي است كه تنها مدت كوتاهي طول بكشد. درد مزمن طولاني است. به عنوان مثال عمل جراحي مي تواند درد حاد ايجاد كند. درد هنگاميكه زخم بهبود مي يابد برطرف مي شود. در اين مدت، ضد دردها معمولاً درد را تحت كنترل درخواهند آورد.


محدوده درد مزمن مي تواند از خفيف تا شديد باشد. درد مي تواند هميشه وجود داشته باشد. شما درد مزمن را با نام درد مقاوم نيز مي شنويد، مسكن ها يا روش هاي ديگر كنترل درد مي توانند به شكل موفقيت آميزي درد مزمن سرطان را در ميان حدود 95نفر از هر 100نفر (95%) كنترل كنند.

اگر شما درد مزمن سرطان داريد، ممكن است گاهي اوقات دچار درد حادي شويد كه با داروهايي كه در حال مصرفشان هستيد كنترل نمي شود . اين درد اغلب درد رسوخ كننده ناميده مي شود. اگر ضد دردهاي معمولي مصرف مي كنيد اما هنوز مواقعي درد داريد پزشكتان را در جريان بگذاريد. او مي تواند براي شما دوزهاي بالايي از ضد دردها را تجويز كند تا هنگام نياز مصرف كنيد.


نوع دردي كه داريد هرچه باشد مي تواند كيفيت زندگي شما را تحت تاثير قرار دهد. درد مزمن مي تواند انجام كارهاي روزمره از قبيل حمام كردن، خريد كردن، غذا پختن، خوابيدن و غذا خوردن را براي شما سخت كند. گاهي اوقات براي دوستان و اقوام نزديك شما بسيار سخت خواهد بود كه اين مسئله را درك كنند چرا كه آنها درد شما را احساس نمي كنند.

انواع درد سرطان


براي پزشك شما بسيار مهم است كه نوع و علت درد شما را كشف كند تا بتواند به درستي آن را درمان كند. دردهاي مختلف به روش هاي گوناگوني درمان مي شوند. ممكن است شما يك يا بيش از يك نوع از اين سه نوع درد اصلي را داشته باشيد: 


-  درد عصبي


-  درد استخواني


- درد بافت نرم


نوع ديگري از درد مي تواند پس از قطع اندام ها يا بخش ديگري از بدن ايجاد شود. در واقع اين نوع ديگري از درد عصبي است و درد فانتوم ناميده مي شود.


درد عصبي


اين درد با فشار روي اعصاب يا طناب نخاعي يا با تخريب اعصاب ايجاد مي شود. پزشك شما ممكن است آنرا درد نوروپاتيك بنامد. درمان اين درد معمولاً از انواع ديگر دردها مشكل تر است. مردم اغلب درد عصبي را به صورت سوزش يا احساس خزيدن چيزي زير پوستشان توصيف مي كنند. درد عصبي معمولاً گسترده نيست. شما اغلب اين درد را در يك محل خاص يا شايد در امتداد مسير يك عصب احساس مي كنيد.


درد عصبي نوعي درد است كه مي تواند گاهي اوقات براي مدت طولاني پس از يك عمل جراحي ادامه داشته باشد. اعصاب در طي جراحي قطع مي شوند و زمان طولاني طول مي كشد تا بهبود يابند زيرا به كندي رشد مي كنند. درد عصبي به طور معمول، بخصوص پس از جراحي روي قفسه سينه (توراكوتومي) مشاهده مي شود. برخي افراد ممكن است در اطراف زخمشان براي دو سال يا بيشتر پس از جراحي درد داشته باشند. اگر چه اين درد درنهايت برطرف مي شود اما زمانيكه وجود دارد درمان آن مشكل است.

درد استخواني


درد استخواني مي تواند يك ناحيه خاص يا قسمت هاي مختلفي از بدن را بسته به اينكه چقدر سرطان گسترش يافته است يه طور هم زمان مبتلا كند. مردم اغلب آنرا به صورت درد، بي حسي يا تيركشيدن توصيف مي كنند. درد استخوان در افراديكه سرطان سينه، پروستات يا ريه دارند بسيار معمول است. سرطان به استخوان گسترش مي يابد و رشد درون استخوان و تخريب آن است كه باعث ايجاد درد مي شود. شما ممكن است درد استخوان را به نام درد سوماتيك نيز بشنويد.


درد بافت نرم


درد بافت نرم به معناي درد يك عضو يا عضله بدن است. به عنوان نمونه، شما ممكن است دردي را در كمرتان احساس كنيد كه در اثر تخريب بافتي كليه ايجاد شده است. شما هميشه نمي توانيد محل دقيق درد را مشخص كنيد اما معمولاً به صورت يك درد تيز، مداوم يا تيركشنده توصيف مي شود. شما ممكن است درد بافت نرم را به نام درد احشايي نيز بشنويد. برخي از دردهاي بافت نرم به جاي خود عضو از پوشش آن ناشي مي شوند. كبد اعصاب ندارد. اگر دچار سرطان شود معمولاً از آنچه بايد باشد بزرگتر است. كبد بزرگ شده باعث كشش پوشش فيبروزي مي شود كه نامش كپسول كبد است. كپسول حاوي پايانه هاي عصبي است و كشيده شدن آن باعث ايجاد درد مي شود. اين درد كپسول كبدي ناميده مي شود.


درد فانتوم


افراد با ساركوما يا استئوساركوما گاهي اوقات مجبور به قطع عضو هستند. شما ممكن است پس از قطع بازو و يا پايتان در اين اندام ها احساس درد كنيد. اين درد، (درد فانتوم) است. اما اين يك مورد بسيار واقعي است و افراد گاهي اوقات اين درد را غيرقابل تحمل توصيف مي كنند. شما ممكن است درد فانتوم را پس از برداشتن سينه ها نيز احساس كنيد.پزشكان هنوز تلاش مي كنند كه بفهمند چرا درد فانتوم رخ مي دهد. يك تئوري اين است كه بخش تفكر مغز شما مي داند كه بخشي از بدن شما برداشته شده اما بخش احساس مغز شما نمي تواند اين را درك كند.


علل احتمالي ديگر درد فانتوم عبارتند از:


· تغييرات در فشار يا دماي هوا


· استرس


· حركت نكردن كافي و نشستن يا ايستادن ناچيز


· بيماريهاي ديگر از قبيل آنفولانزا و عفونت


· جراحي كردن توسط يك جراح بي تجربه


بين 6و7 نفر از هر 10نفر(70%-60) كه بازو يا پايشان قطع شده است درد فانتوم را احساس مي كنند. در حدود يك سوم زناني كه تحت عمل برداشتن سينه جهت درمان سرطان سينه قرار گرفته اند درد فانتوم ايجاد مي شود. درد معمولاً پس از سال اول كاهش مي يابد اما برخي از مردم هنوز پس از يكسال يا بيشتر آن را احساس مي كنند.


درد فانتوم كاملاً معمول است. اين درد غير واقعي نيست. در بيشتر مردم درد پس از چند ماه برطرف خواهد شد. چنانچه گويي مغز شما تشخيص داده كه بخشي از بدن شما برداشته شده است. مطمئن شويد كه به پزشكتان اجازه داده ايد كه در مورد درد فانتوم كه به ضد دردها پاسخ مي دهد بداند.

درد شما تا چه اندازه مي تواند زياد باشد؟


ميزان دردي كه شما در اثر سرطان احساس مي كنيد به عوامل زير بستگي دارد.


· نوع سرطاني كه داريد


· سرطان كجا است


· مرحله سرطان


· شما قادر هستيد چه ميزان درد را تحمل كنيد.


ميزان دردي كه شما مي توانيد در مقابل آن مقاومت كنيد آستانه درد شما است. هر كس آستانه درد متفاوتي دارد. اين مسئله به اينكه شما چقدر ضعيف يا قوي هستيد مربوط نيست. اين فقط يكي از علت هاست.


منبع : سلامت

روش هایی برای کنترل دردهای سرطانی



روش هایی برای کنترل دردهای سرطانی

سرطان بیماری سختی است که علائم و عوارض ناخوشایندی نیز بر جای می گذارد و زندگی بیمار را دستخوش تغییر می کند. یکی از این مشکلات که بیماران را در طول مدت بیماری بسیار آزار می دهد، احساس درد است؛ دردهایی که به دلایل مختلف ایجاد شده و با پیشرفت بیماری بر شدتش افزوده می شود.

بنابراین یکی از مهم ترین پرسش های بیماران مبتلا به سرطان درباره نحوه کنترل و کاهش چنین دردهایی است تا کیفیت زندگی شان در دوره بیماری بهبود یابد؛ اما آیا واقعا می توان این دردها را کنترل کرد؟

دکتر نوید ابوالاحرار، فلوشیپ فوق تخصصی درد در گفت وگو با «جام جم» ضمن بیان این که دردها به سه گروه متفاوت تقسیم می شود، چنین توضیح می دهد: دردهای حاد به دلیل آسیبی که به بدن وارد می شود و در اثر تحریک گیرنده های درد در نقاط مختلف بدن روی می دهد که اغلب به صورت نا گهانی و شدید بروز کرده و معمولا به محض برطرف شدن آسیب، درد هم از بین می رود؛ به عنوان مثال دردی که در اثر بریدگی قسمتی از بدن ایجاد می شود، دردی حاد است که به صورت تیز و برنده آن را احساس می کنیم و بهترین روش درمان این نوع دردها هم مصرف مسکن های غیراستروئیدی مانند بروفن و داروهای مشابه آن است. در مواردی که درد شدیدتر باشد نیز باید به کمک مخدرها درد را کنترل کرد.

وی با اشاره به دسته دوم دردها، می افزاید: دردهای مزمن معمولا در اثر ادامه یافتن دردهای حاد ایجاد می شود. البته در این شرایط منشأ درد دیگر وجود ندارد، ولی به دلیل ادامه یافتن درد، شبکه عصبی که آن را منتقل می کند دچار تحریک خود به خود خواهد شد. بنابراین درد بدون وجود عامل خارجی، ایجاد شده و ادامه پیدا می کند. درد ناشی از زونا نمونه ای از این نوع درد است که پس از برطرف شدن جوش های زونا، احساس درد ادامه خواهد داشت.

دکتر ابوالاحرار به دردهای دسته سوم که همان دردهای سرطانی است، اشاره می کند و می گوید: دردهای سرطانی ترکیبی از دردهای حاد و مزمن است که به دلایل مختلفی ایجاد می شود. البته باید به این نکته هم توجه داشته باشیم که در این شرایط از بین رفتن کامل درد بندرت اتفاق می افتد. بنابراین هدف از درمان دردهای مزمن و سرطانی، کنترل و کاهش آن به میزان قابل تحمل و به حدی است که در زندگی روزانه بیمار اختلالی ایجاد نکند.

● چرا این دردها ایجاد می شود؟

وقتی دردی در بدن مان حس می کنیم، اول از همه به دنبال عامل ایجادکننده آن هستیم. گاهی عامل ایجاد درد مشخص است و آن را براحتی پیدا می کنیم، در حالی که در شرایطی هم متوجه علت آن نخواهیم شد، اما دردهای سرطانی نیز به دلایل خاصی ایجاد می شود؛ از رشد توده سرطانی گرفته تا عوارض ناخواسته ناشی از درمان.

دکتر ابوالاحرار در این زمینه می گوید: یکی از علل ایجاد دردهای سرطانی، رشد و بزرگ شدن تومور است؛ این رشد سریع و غیرطبیعی از طرفی موجب کاهش فضای کافی برای سایر سلول های آن بافت و در نتیجه فشار به آنها شده و از سوی دیگر با رسیدن به نواحی محیطی بافت، موجب وارد شدن فشار به ساختمان ها و بافت های مجاور می شود. بنابراین این فشارهای داخلی و خارجی عامل ایجاد درد در همان بافت و بافت های مجاور خواهد بود.

به گفته وی، بتدریج و با رشد بیشتر تومور، مقدار مواد غذایی و اکسیژنی که به سلول ها می رسد نیز کاهش می یابد و در نتیجه سلول های تومور دچار مرگ سلولی می شود که این موضوع هم می تواند عامل ایجاد درد باشد.

دکتر ابوالاحرار می افزاید: پخش شدن و دست اندازی سلول های سرطانی به سایر بافت ها (متاستاز) نیز از دیگر علت های ایجاد درد است. این سلول ها می تواند به بافت های مختلف بدن مانند استخوان، ریه و کبد دست اندازی کند و موجب بروز مشکل شود.

وی یادآور می شود: علاوه بر این موارد، فشار وارد شده از طرف توده بدخیم، تجمع سلول های سیستم ایمنی بدن در اطراف سلول های سرطانی و واکنش های مختلف دفاعی و واسطه های آزاد شده نیز از دیگر علل ایجاد درد است. همچنین در روند درمان این بیماران، از داروها و روش های مختلفی مانند شیمی درمانی نیز استفاده می شود که هریک از آنها در کنار تاثیرات درمانی، عوارض جانبی و ناخواسته ای دارد که می تواند موجب ایجاد یا تشدید درد در بیماران مبتلا به بدخیمی شود.

● چطور این دردها را کنترل کنیم؟

تحمل درد همیشه سخت است و زمانی که این درد ناشی از سرطان باشد، تحملش دشوارتر هم می شود، بویژه زمانی که بیمار دچار مشکلات روحی شده و آستانه تحملش هم پایین آمده است، بنابراین بهترین کار این است که به شیوه هایی صحیح به فکر کنترل چنین دردهایی باشیم تا بیمار و خانواده اش زندگی راحت تری را تجربه کنند.

دکتر ابوالاحرار با اشاره به این که دردهای سرطانی ترکیبی از دو نوع درد مزمن و حاد است، یادآور می شود: برای کنترل چنین دردهایی در مراحل اولیه سعی می کنیم با استفاده از مسکن های ساده مانند آسپرین و استامینوفن درد بیمار را کنترل کنیم و زمانی که درد شدیدتر باشد از مسکن های قوی تر مثل بروفن کمک می گیریم.

به گفته وی زمانی که شدت درد افزایش می یابد دیگر به کمک یک نوع دارو نمی توانیم مشکل را حل کنیم؛ چون اگر ناچار باشیم مقدار مصرف دارو را افزایش دهیم، عوارض بیشتری هم ایجاد شده و در نتیجه اثربخشی دارو کمتر می شود ضمن این که ممکن است نسبت به آن دارو تحمل و مقاومت هم ایجاد شود. به همین دلیل در چنین شرایطی باید از ترکیب دو یا چند دارو از دسته های دارویی مختلف استفاده کنیم.

دکتر ابوالاحرار می افزاید: این شیوه ها برای کنترل دردهای منتشر است، ولی گاهی درد به یک قسمت خاص محدود می شود؛ مثلا در سرطان های معده، شبکه عصبی ای که پشت معده وجود دارد درگیر می شود که باید اقدامات خاصی برای آن انجام داد. یکی از شیوه های کنترل درد در این شرایط تخریب شبکه عصبی است؛ چون در این مواقع معمولا سرطان به حدی پیشرفته است که درمان دیگری نداریم و نمی توانیم عامل ایجاد درد را حذف کنیم، بنابراین ناچاریم علامت درد را از بین ببریم.

وی در مورد کنترل درد در مراحل پایانی بیماری که تومور گسترش یافته است، می گوید: در چنین شرایطی به دلیل درگیری اعصاب مختلف باید از روش فراگیرتری برای کنترل درد استفاده کنیم بنابراین در این روش شلنگ خیلی نازکی کنار نخاع قرار می دهیم و آن را به پمپ های زیرپوستی متصل می کنیم؛ داخل پمپ ها هم مقداری مورفین و دیگر ترکیبات دارویی ذخیره می شود تا آنها به تدریج دارو را کنار نخاع آزاد کنند. این کار کمک می کند با مقدار خیلی کمتری از دارو، درد بیمار کاهش یافته و کنترل شود.

البته این روش، علاوه بر تاثیرات مثبت، خطرات، عوارض و هزینه بیشتری نیز برای بیمار دربر دارد. در ضمن، نگهداری بیمار هم نیازمند دقت، تجربه و آموزش بیشتری است.

● افزایش کیفیت زندگی

دکتر ابوالاحرار می گوید: ایجاد درد از جنبه های مختلفی قابل بررسی است؛ جنبه های روحی، اجتماعی و اقتصادی مثلا گاهی ممکن است علاوه بر پیشرفته بودن سرطان و ایجاد درد ناشی از آن، بیمار دچار افسردگی هم بوده و فعالیتش نیز کاهش یافته باشد؛ بنابراین در این شرایط لازم است همراه با برنامه های کاهش درد، از مشاوره روا ن شناسی نیز برای بیمار کمک بگیریم و سعی کنیم با همکاری روانپزشکان و روان شناسان شرایط روحی بیمار را بهبود بخشیم. علاوه بر این، همکاران متخصص پزشکی ورزشی یا طب فیزیکی و توانبخشی نیز باید در این زمینه همکاری کرده تا وضع جسمانی بیمار هم بهتر از قبل شود.

بنابراین با همکاری متخصصان مختلف می توان درد، ناتوانی و افسردگی بیمار را بهبود بخشید و شرایط را به نحوی کنترل کرد که کیفیت زندگی بیمار افزایش یابد.

منبع:آفتاب 

عفونت و درد کلیه

 

عفونت کلیه یکی از بیماری‌ های سخت است. این بیماری معمولا در اثر هجوم باکتری به کلیه اتفاق می ‌افتد و دو نوع حاد و مزمن دارد.

عفونت کلیه یکی از اورژانس‌ های پزشکی تلقی می‌ شود و فرد نیازمند مراقبت ‌های فوری پزشکی است. این‌ بیماری‌ می‌تواند هر دو جنس‌ را مبتلا سازد ولی‌ در همه‌ سنین‌ در خانم‌ ها شایع ‌تر است‌. عفونت ‌های‌ حاد کلیه‌ در مردان‌ در هر سنی‌ ممکن‌ است‌ حاکی‌ از وجود یک‌ بیماری‌ زمینه‌ ای‌ مانند انسداد مجاری، سنگ کلیه، اختلالات پروستات یا تومور باشد.

 

علائم بیماری

عفونت حاد کلیه بیماری بسیار پر سر و صدایی است.

... معمولا بیماری شروع ناگهانی همراه با تب و لرز دارد.

... درد یک طرفه یا دو طرفه پهلو را شاهد هستیم.

... تهوع و استفراغ به طور شایع دیده می‌ شود.

... بیمار از سردرد، درد عضلانی، ضعف عمومی و بی حالی شکایت دارد.

... سوزش ادرار، تکرر ادرار و فوریت در ادرار کردن و ادرار کدر یا خونی و بدبو دیده می‌ شود.

... گاهی هم درد شکمی دیده می ‌شود که البته این حالت بیشتر در کودکان دیده می ‌شود.

 

چگونه کلیه عفونی می‌ شود؟

کلیه به چند شکل ممکن است عفونی شود؛

... اولین حالت این که میکروب عفونت ‌زا از قسمت‌ های پایینی دستگاه ادراری، به کلیه رفته و ایجاد عفونت ‌کند. در صورت وجود انسداد در مسیر یا اختلال عملکرد دستگاه ادراری این مشکل زیاد اتفاق می‌افتد.

... انتشار از طریق خون، نحوه دیگر ابتلای کلیه به عفونت است که معمولا در نوزادان شاهد آن هستیم.

... گاهی هم انتشار مستقیم عفونت از اعضای مجاور صورت می‌ گیرد؛ به عنوان مثال در بیماری التهابی لگنی، عفونت ممکن است به کلیه نیز منتقل شود.

 

درمان

... درمان بیماری با تجویز آنتی بیوتیک صورت می‌ گیرد. پزشکان ترجیح می ‌دهند تست های حساسیت میکروب به آنتی‌ بیوتیک را نیز انجام دهند و در صورت لزوم دارو را عوض کنند. دوره درمان 10 تا 14 روز ادامه دارد. بسته به حال عمومی و وضعیت بیمار، پزشک تصمیم می ‌گیرد که بیمار در منزل درمان شود یا بستری گردد.

... در صورتی که بیمار بدحال باشد، حتما باید در بیمارستان بستری شود و آنتی‌ بیوتیک تزریقی دریافت کند.

... در صورتی‌ که بیمار آنتی بیوتیک تزریقی بگیرد معمولا بعد از 3 تا 5 روز آنتی ‌بیوتیک خوراکی داده می ‌شود و تا 14 روز ادامه پیدا می‌ کند. اگر کشت خون بیمار مثبت باشد، دوره درمان طولانی‌ تر خواهد بود.

در صورتی ‌که آنتی ‌بیوتیک مناسبی تجویز شده باشد، علایم‌ و تب‌ بیمار پس‌ از 48 ساعت‌ درمان‌ آنتی ‌بیوتیکی از بین می ‌رود (هر چند باید درمان تا انتها ادامه یابد)‌، در غیر این صورت شاید تغییر آنتی‌ بیوتیک‌ تجویزی‌ لازم‌ باشد.

... گاهی نیز برای کاهش درد یا تب از مسکن استفاده می ‌شود.

... به بیماران توصیه می ‌شود تا برطرف‌ شدن‌ تب‌ و ناخوشی‌ در بستر استراحت‌ کنند و مایعات به اندازه کافی بنوشند (روزانه‌ حداقل 2 لیتر).

... گاهی توصیه می‌ شود جهت‌ اسیدی‌ شدن‌ ادرار از آب‌ آلبالوی ترش‌ یا زغال اخته و ویتامین C استفاده‌ کنند.

... پس از درمان عفونت، لازم ‌است اگر مشکل زمینه ‌ای مانند انسداد مسیر ادراری، سنگ کلیه یا اختلال دستگاه ادراری وجود دارد این عوامل برطرف شوند.

عفونت حاد کلیه در بالغین معمولا به خوبی به درمان پاسخ می ‌دهد و اثر جوش خوردگی و ترمیم کلیوی یا آسیب پایدار بر جای نمی‌ گذارد، ولی در کودکان به علت عدم تکامل رشد کلیه، عفونت کلیه می ‌تواند آسیب شدید ایجاد کند و به ‌طور دائم عملکرد کلیه را مختل کند.


منبع:دکتر هاشمی 

بورسیت لگن و درد نشیمنگاه

بورسیت لگن و درد نشیمنگاه

 

درد نشیمنگاه یا درد باسن دردی است که در زیر باسن درست در محلی از لگن که روی آن مینشینیم حس میشود. شایعترین علت درد باسن و نشیمنگاه التهاب بورس زیر توبروزیته ایسکیال لگن است. توجه به این نکته ضروری است که درد نشیمنگاه با درد دنبالچه متفاوت است.
وقتی روی سطحی مینشینیم درست زیر هر طرف باسن در زیر پوست یک استخوان سفت و محکم به دست میخورد که به آن توبروزیته ایسکیوم میگویند. این محل نشیمنگاه بوده و در هر دو طرف زیر باسن وجود دارد.
دنبالچه در پایین ترین قسمت ستون مهره و در وسط دو قسمت باسن و درست بالای مقعد قرار گرفته است. 

 

 آناتومی

 

     1748 2

بورس بین عضلات همسترینگ و توبروزیته ایسکیوم

 عضلات همسترینگ در پشت ران به توسط تاندون خود در بالا به قسمتی از استخوان لگن به نام برجستگی ایسکیوم یا توبرزوزیته ایسکیوم Ischial tuberosity میچسبند. انقباض عضلات همسترینگ موجب راست شدن ران ( به زبان دیگر قرار گرفتن ران و تنه در یک امتداد – مانند وقتی که سر پا می ایستیم) و همچنین موجب خم شدن مفصل زانو میشود.

 

 

 

 

 

توبروزیته ایسکیوم پایین ترین قسمت لگن خاصره است و همان قسمتی است که وقتی مینشینیم با زمین تماس دارد. در محل اتصال تاندون عضله همسترینگ و توبروزیته ایسکیوم یک بورس وجود دارد. بورس ها کیسه های بافتی نازکی هستند که درون آنها از یک لایه سلول سینوویال پوشیده شده است. این سلول ها مایع لزج و لغزنده ای بنام مایع سینوویال را ترشح میکنند که در درون بورس میماند. این مایع موجب میشود دیواره های بورس بتواند به راحتی روی هم بلغزد. نتیجه اینست که دو بافتی که بین آنها یک بورس قرار دارد راحت تر و بهتر میتوانند روی یکدیگر حرکت کرده و بلغزند.

 

بورس بین تاندون همسترینگ و توبروزیته ایسکیوم را بورس ایسکیوگلوتئال Ischiogluteal bursa مینامند و وظیفه آن تسهیل حرکت تاندون همسترینگ بر روی توبروزیته ایسکیوم است.

 

علت بورسیت زیر لگن چیست

بر اثر ورزش هایی مانند دویدن، پرش و ضربه زدن تاندون همسترینگ روی توبروزیته ایسکیوم حرکات زیاد و مکرری همراه با سایش دارد و این سایش مکرر میتواند موجب التهاب بورس بین این دو شود.
همچنین نشستن به مدت طولانی بر روی زمین سفت موجب میشود بورس بین تاندون و استخوان ایسکیوم به مدت طولانی فشرده شده و ملتهب شود. التهاب بورس را بورسیت Bursitis میگویند.

چون از لحاظ تاریخی افرادی که زیاد بافندگی میکرده اند به مدت زیادی در حالت نشسته بوده اند و این بیماری در آنها زیاد دیده میشده است به این بیماری نشیمنگاه بافندگان Weaver’s bottom هم میگویند. گاهی هم افتادن و زمین خوردن با نشیمنگاه بر روی یک سطح سفت میتواند موجب ضربه به بورس ایسکیوگلوتئال و التهاب آن شود.

 

منبع: دکتر بیژن فروغ

 

 

کمر درد و درمان آن


علل کمر درد و راه درمان آن


4 تمرین برای کاهش درد کمر


10 نکته درباره درد کمر


درمان کمر درد بدون جراحی


گودی کمر ارتباطی با کمر درد ندارد


عمل دیسک با لیزر دیسک بدون جراحی بروش بسته


پیشگیری از درد کمر


مراقبت‎های پس از جراحی دیسک کمر


لینک فیلم کمر درد - دیسک کمر


علایم دیسک کمر و کمر درد


درمان کمر درد - جراحی


آسیب و شکستگی مهره‎های کمر


آرتریت در مفاصل فاست ستون مهره از علل کمردرد است


دیسک بین مهره ای (Intervertebral disc)


درمانهای دستی یا مانیپولاسیون


سیاتیک و دردهای سیاتیکی


مفاصل فاست (Facet joints) يا آپوفيزيال


درد سیاتیک دوران بارداری


معرفی دردهای تحتانی کمر


چسبندگی دیسک کمر و راه درمان


درمان کمر درد با ورزش


ورزش‌های مناسب در دردهای کمر


تمرین های پر خطر برای کمر درد


تشخیص و درمان دردهای پشت و کمر


دیسک کمر


درمان کمردردهای پس از جراحی


روناس، تسکین دهنده دردهای سیاتیکی



شکستگی ران و لگن


شکستگی استخوان ران و لگن:
فرض کنید در یک روز زیبای زمستانی به همراه یک سالمند در حال عبور از یک کوچه پربرف هستید که ناگهان او لیز خورده و به زمین می‌افتد. قصد بلند کردن او را دارید، ولی او از درد در نواحی کشاله ران و لگن شاکی است و توان ایستادن ندارد. در این زمان بهترین اقدام چیست؟

در شکستگی‌های لگن و ران به علت مجاورت استخوان شکسته با رگ‌های خونی بزرگ همیشه خطر قطع یا پارگی رگ توسط نوک تیز استخوان شکسته و به دنبال آن خطر خونریزی شدید داخلی و حتی احتمال مرگ مصدوم وجود دارد. خطر دیررس دیگری که به خصوص در شکستگی ران اتفاق می‌افتد حرکت چربی در عروق خونی بدن و گسترش آن به سمت رگ‌های ظریف ریوی و آمبولی چربی و درنهایت انسداد رگ‌های ریوی است. این اتفاق معمولا 24 تا 72 ساعت بعد از شکستگی روی می‌دهد و با علائمی چون سرفه، تنگی نفس، احساس بی‌قراری، اضطراب، تندشدن تنفس و نبض و علائم شوک همراه است. آتل‌بندی و ثابت کردن سریع شکستگی بلافاصله پس از وقوع حادثه احتمال بروز این عارضه خطرناک را تا حد زیادی کاهش می‌دهد.


شکستگی لگن:

لگن دربرگیرنده اندام‌های ادراری و تناسلی است و شکستن آن خطر آسیب به این اندام‌ها را در بر دارد. این نوع شکستگی اغلب بر اثر سقوط روی اندام تحتانی رخ می‌دهد و معمولا در افراد مبتلا به پوکی استخوان و سالمندان بیشتر اتفاق می‌افتد.

علائم:

ناتوانی در راه رفتن و ایستادن با وجود ظاهر سالم اندام‌های تحتانی، درد در نواحی پشت، کشاله ران یا لگن که با حرکت افزایش می‌یابد، پارگی مثانه، وجود خون در ادرار، درد یا ناتوانی در تخلیه ادرار، خونریزی داخلی و شوک از نشانه‌های این شکستگی است. بهترین راه برای شناسایی شکستگی لگن این است که دو طرف لگن را به آرامی به سمت پایین و داخل فشار دهید. لگن شکسته با این کار دردناک خواهد شد.

اقدامات:

مصدوم را به پشت بخوابانید و از او بخواهید که حرکت نکند. یک تکه پارچه حجیم یا جسمی نرم زیر زانوهایش قرار دهید تا زانو کمی خم شود. در صورت عدم دسترسی به آتل‌های سخت از آتل خودی استفاده کنید. پاها را از مچ تا لگن با شال، روسری یا باند، محکم به هم ببندید و ثابت کنید. اگر درد مصدوم غیرقابل تحمل بود از بستن پاها خودداری کنید و تا رسیدن اورژانس پاهای مصدوم را از ناحیه مچ و زانو در امتداد بدنش با دست نگه دارید.


شکستگی ران‌:

ضربات شدید می‌تواند منجر به شکستگی استخوان ران و فرورفتن سر تیز آن به داخل شاهرگ‌های مجاور آن شود. بنابراین اقدامات اولیه مناسب نقش حیاتی در زندگی مصدوم دارد.

علائم:

درد در محل شکستگی، عدم توانایی در راه‌رفتن، کوتاه شدن استخوان ران، چرخیدن زانو و پنجه پا به خارج و شوک ناشی از خونریزی داخلی از جمله نشانه‌های شکستگی ران است.

اقدامات:

نحوه بی‌حرکت‌سازی و آتل‌بندی استخوان ران مانند شکستگی لگن است. فقط زیر زانو را در این شکستگی خم نمی‌کنیم. در این شکستگی در صورت دسترسی از آتل سخت استفاده کنید. یک تخته چوب را طوری کنار پای شکسته قرار دهید که از زیر بغل تا نوک پا ادامه یابد. هر دو پا را به این تخته ثابت کنید. نبض مچ پا را بگیرید اگر نبض را حس نکردید بلافاصله با اورژانس 115 تماس بگیرید.

توضیحاتی راجع به دیسک کمر - فیلم آموزشی


کلینیک درد دکتر محمد پیریایی متخصص درد


مشاهده فیلم آموزشی

بر روی لینک زیر کلیک کنید.


دیسک کمر ( قسمت اول )



روناس، تسکین دهنده دردهای سیاتیکی

روناس، گیاه خودرو است که در مناطق مدیترانه، شمال آفریقا و آسیا می روید. گل های این گیاه کوچک و به رنگ زرد متمایل به سبز و میوه آن به رنگ تیره است.

 

 روناس برای درمان زردی به کار می رود این گیاه کبد، کیسه صفرا و طحال را پاک سازی می کند.

 

* روناس درد سیاتیک را تسکین می دهد.

 

*ضماد تهیه شده از برگ و ریشه آن، کک و مک را برطرف می کند.

 

*روناس ادرار آور است.

 

*افزایش دهنده شیر مادر است.

 

*یبوست شدید را معالجه می کند.

 

*اشتها را باز می کند.

 

*برطرف کننده خارش پوست است.

 

*تورم بدن را از بین می برد.

 

*میزان اوره موجود در خون را کاهش می دهد.

 

*هنگام شکستگی استخوان ها برای جوش خوردن سریع آن ها موثر است.

 

(از آن جا که این گیاه ترشح ادرار را زیاد می کند بهتر است قبل از مصرف آن با پزشک خود مشورت کنید)

 

منبع:بیتوته 

 

درمان کمردردهای پس از جراحی

درمان کمردردهای پس از جراحی
درد، شایع ترین علتی است که بیماران مبتلا به مشکلات ستون فقرات کمر را وادار می کند تن به تیغ جراح بسپارند. بسیاری از این بیماران پس از عمل، زندگی بدون دردی را تجربه می کنند ولی در گروهی از این بیماران، درد بلافاصله پس از عمل یا پس از چند هفته تا چند ماه دوباره شروع می شود... این درد در ناحیه کمر است و می تواند به همراه درجاتی از بی حسی و حالت گزگز و سوزن سوزن شدن به پاها انتشار یابد و مشابه درد قبل از عمل باشد یا حتی الگوی جدیدی ایجاد کند.
علت جراحی کمر هرچه باشد، در ۳۰ تا ۴۰ درصد موارد درد پس از جراحی اتفاق می افتد که از نظر پزشکی به آن نشانگان شکست در جراحی کمر (FBSS) می گویند. وقوع این نشانگان پس از عمل جراحی کمر، در بسیاری از موارد یک عارضه نیست و در بیشتر موارد نباید جراح را مقصر دانست یا او را به انجام ندادن درست جراحی محکوم کرد. فرآیند طبیعی ترمیم بافت های جراحی شده داخل کانال نخاع، می تواند باعث ایجاد چسبندگی درون کانال شود و به نظر می رسد ایجاد این چسبندگی ها شایع ترین علت کمردردهای پس از جراحی کمر باشد. 

چسبندگی های ایجاد شده داخل کانال با فشار روی عصب های نخاعی می توانند دردهایی را در ناحیه کمر و پاها ایجاد کنند. این درد می تواند در پاها با درجاتی از بی حسی همراه باشد و در صورت تداوم باعث ایجاد ضعف عضلانی شود و اندام مبتلا لاغرتر به نظر برسد. در مواردی که چسبندگی ها علت وقوع درد هستند، معمولا این علایم با تاخیر خود را نشان می دهند و بیمار مدتی پس از عمل بدون درد است.

 ● شایع ترین علت درد پس از جراحی در بیمارانی که بیش از یک بار تحت عمل جراحی کمر قرار می گیرند، شیوع چسبندگی های داخل کانال نخاع چند برابر افزایش می یابد و انجام بسیاری از این عمل های مجدد با هدف درمان پس از عمل اول انجام می شود.

 اقدام های انجام شده در حیطه رشته فوق تخصصی درد در زمینه درمان این بیماران بسیار موفق بوده است. در بیماران مبتلا به کمردردهای پس از جراحی کمر ، درصورتی که در کلینیک درد با انجام اقدامات تشخیصی تایید شود علت درد، چسبندگی های داخل کانال نخاع است، بیمار در فهرست انجام عمل های اینترونشنال برای باز کردن چسبندگی ها قرار می گیرد. باز کردن چسبندگی ها در اتاق عمل و تحت شرایط استریل، با مشاهده ستون فقرات با استفاده از فلوروسکوپ انجام می شود. این وسیله با استفاده از اشعه ایکس تصویر زنده ای را روی مانیتور ایجاد می کند. بیماران هنگام جراحی هوشیار هستند و این کار به انجام بیهوشی نیازی ندارد. پس از بی حس کردن قسمتی از پوست، در کنار ستون فقرات کاتتر ظریف مخصوصی بدون نیاز به شکافتن پوست وارد کانال نخاع می شود. این کار تحت مشاهده لحظه به لحظه مسیر ورود به وسیله فلوروسکوپ انجام می شود تا عارضه ای ایجاد نشود.
 پس از ورود به کانال، چسبندگی های موجود با تزریق ماده حاجب مشخص می شود و با حرکت کاتتر و تزریق ترکیب دارویی خاصی این چسبندگی ها برطرف می شوند. مدت عمل ۱۵ تا ۲۰ دقیقه است و می توان بیمار را یک ساعت پس از عمل ترخیص کرد. در صورتی که این چسبندگی ها به دقت باز شوند، بیش از ۹۰ درصد بهبود در علایم بیماران مشاهده می شود.
 ● درمان های جدید یکی دیگر از علل شایع کمردردهای پس از جراحی کمر، آرتروز در مفاصل بین مهره ای ستون فقرات است. در عمل های جراحی باز، ممکن است قسمتی از مهره ها یا دیسک بین مهره ای از بدن خارج شود یا حتی برای ثبات ستون فقرات، جراح مبادرت به گذاشتن پیچ یا فیکساتورهای فلزی در مهره ها کند و این دستکاری ها ستون فقرات را مستعد آرتروز در مفاصل بین مهره ای می کند. این آسیب در مفاصلی ایجاد می شود که در ۲ طرف ستون مهره ها قرار دارند و باعث ثبات در حرکت آنها می شوند. التهاب این مفاصل باعث ایجاد کمردردهای شدید و ناتوان کننده در بیماران می شود و می تواند با محدودیت شدید حرکتی و خشکی صبحگاهی همراه باشد.
 بیشترین شدت این درد در ۲ طرف ستون فقرات است و می تواند به باسن و خلف ران انتشار یابد. این بیماران پس از بررسی در کلینیک درد، کاندید عمل بلوک مفاصل بین مهره ای می شوند. این کار در اتاق عمل و بدون نیاز به بیهوشی و تحت تصویربرداری مستقیم با فلوروسکوپ انجام می شود. نیدل های مخصوصی که برای انجام این کار استفاده می شود، به ما امکان می دهد پزشک بتواند بدون ایجاد عارضه جانبی خاصی به مفصلی که شاید به اندازه ۵ میلی متر باشد، دسترسی پیدا کند و با تزریق داروهای خاص باعث رفع التهاب و بهبود وضعیت مفصلی شود. استفاده از دستگاه رادیوفرکوئنسی به عنوان یکی از جدیدترین ابزارهای درمان درد به ما امکان می دهد تا با استفاده از امواج رادیوفرکوئنسی در نوک سوزن مسیر های مربوط به درد مهار شوند و بیمار بتواند بدون درد به فعالیت های روزمره ادامه دهد.

 استفاده از دستگاه رادیوفرکوئنسی در کنترل و درمان درد در بیماری های مختلفی به کار می رود که یکی از شایع ترین و موفق ترین موارد استفاده از آن کمردرد پس از جراحی کمر است. از علل دیگر ایجاد کمردرد های پس از جراحی کمر که شیوع کمتری دارند، می توان به بیرون زدگی مجدد دیسک های کمری، عدم ثبات ستون فقرات، عفونت ها و التهاب های بعد از عمل اشاره کرد که با بررسی های کلینیکی قابل تشخیص و درمان هستند. وجود کلینیک های فوق تخصصی درد برای بیماران مبتلا به کمردرد پس از جراحی کمر زندگی بدون درد و فعالی به ارمغان آورده است

منبع:پزشکی 

آرتروسکوپی

آرتروسکوپی چیست؟

آرتروسکوپی یک وسیله جراحی است که پزشک متخصص ارتوپدی از آن برای دیدن داخل مفصل به جهت تشخیص یا درمان بیماری استفاده میکند. کلمه آرتروسکوپی به معنای دیدن داخل مفصل است. Arthro به معنای مفصل و scopy به معنای دیدن است. در واقع یک آرتروسکوپ یک مفصل بین است. پزشک معالج با دیدن داخل مفصل میتواند بسیاری از بیماریهای آنرا تشخیص داده و میتواند اقدام به درمان جراحی بعضی از آنها از طریق ارتروسکوپ کند.

 

دلایل نیاز به آرتروسکوپی

روند تشخیص بیماری های مفصلی معمولا از مراحل خاصی میگذرد. پزشک ابتدا سعی میکند با صحبت با بیمار اطلاعات لازم در مورد مشکلات وی را از او بگیرد. سپس وی را معاینه میکند و بعد از آن از طریق انجام آزمایشات و تصویربرداری هایی مانند رادیوگرافی ساده، سی تی اسکن یا ام آر آی سعی میکند به تشخیص بیماری نزدیک تر شود. گاهی اوقات بعد از انجام اقدامات ذکر شده تشخیص دقیق بیماری امکانپذیر نیست. در این موارد ممکن است بتوان از طریق آرتروسکوپ و دیدن داخل مفصل تشخیص بیماری را امکانپذیر کرد. با استفاده از آرتروسکوپ میتوان پارگی لیگامان ها را در شانه و زانو درمان کرد. میتوان غضروف آسیب دیده در شانه یا زانو و منیسک آسیب دیده در زانو را ترمیم یا خارج کرد.


ترمیم یا بازسازی رباط صلیبی قدامی در زانو و یا خروج بافت های ملتهب در زانو، شانه، آرنج، مچ دست و مچ پا با آرتروسکوپ امکانپذیر است. آرتروسکوپ میتواند به خروج استخوان ها یا غضروف های آزاد در شان، زانو، آرنج ، مچ دست و مچ پا کمک کند. به توسط آرتروسکوپ میتوان سندرم کانال کارپ را در ناحیه مچ دست درمان کرد. گرچه میتوان رون هر مفصلی را با آرتروسکوپ دید ولی انجام آرتروسکوپی در شش مفصل بیشتر انجام میشود که عبارتند از زانو، شانه، آرنج، مفصل ران، مچ دست و مچ پا.

 

تکنیک آرتروسکوپی

مهمترین قسمت یک آرتروسکوپ یک لوله فلزی توخالی به اندازه تقریبی یک نی است ( منظور نی هایی است که برای نوشیدن مایعات از آنها استفاده میشود). در یک انتهای این لوله فلزی یک دوربین فیلمبرداری بسیار دقیق قرار گرفته است و در درون لوله تعداد زیادی عدسی وجود دارد. پزشک متخصص ارتوپد از طریق یک شکاف چند میلیمتری این لوله را وارد فضای مفصلی کرده و سپس تصاویر تهیه شده توسط دوربین به یک مانیتور با وضوح بالا منتقل میشود تا پزشک معالج بتواند تصاویر داخل مفصل را روی مانتیتور ببیند.

یک منبع نور پرقدرت از طریق همان لوله نور کافی را برای دیدن داخل مفصل در اختیار میگذارد. از طریق یک شکاف دیگر در روی مفصل لوله باریک دیگری وارد مفصل میشود تا از طریق آن مقداری مایعات به داخل آن فرستاده شود. هدف از این کار یکی اینست که مایع کدر داخل مفصل خارج شده و یک مایع شفاف و زلال جای آنرا بگیرد تا داخل مفصل بهتر دیده شود و دلیل دیگر افزایش حجم داخل مفصل است تا به این طریق اجزای مفصل بیشتر از هم فاصله گرفته و بهتر دیده شوند و فضا برای حرکت آرتروسکوپ در مفصل نیز مهیا شود.

 پزشک ارتوپد میتواند بسیاری از قسمت های داخل مفصل را از طریق آرتروسکوپ ببیند و بیماری ها و ضایعات آنرا تشخیص دهد. پزشک معالج ممکن است از طریق شکاف کوچک دیگری در مفصل ابزارهای جراحی خاصی را به داخل آن فرستاده و از طریق آنها اقدام به درمان جراحی بعضی از ضایعات درون مفصلی کند. این وسایل بسیار متنوع هستند. بعضی از آنها مانند چاقو برای بریدن بکار برده میشوند. با بعضی دیگر که یک سر چرخنده دارد میتوان قسمت هایی از بافتهای داخل مفصل را تراشید. میتوان از لیزر هم در حین آرتروسکوپی استفاده کرد.

مراحل انجام آرتروسکوپی

معمولا درمان آرتروسکوپی بصورت یک جراحی سرپایی است به این منظور که بیمار مدت کوتاهی معمولا چند ساعت قبل از جراحی در بیمارستان بستری شده و بعد از آرتروسکوپی میتواند در همان روز از بیمارستان مرخص شود. مانند هر عمل جراحی دیگر بیمار باید به توسط متخصص بیهوشی تحت بیهوشی عمومی یا بیحس کمری یا بندرت بیحسی محلی قرار بگیرد. پس باید قبل از شروع عمل بیمار حداقل بمدت هشت ساعت چیزی نخورده و نیاشامیده باشد. کل آرتروسکوپی ممکن است چیزی حدود نیم تا یک ساعت وقت ببرد.
اگر در حین عمل بطور کامل بیهوش نشده باشید شما هم میتوانید از طریق مانیتور شاهد آرتروسکوپی باشید. در انتهای جراحی، وسایل خارج شده و شکاف های پوستی بخیه شده و پانسمان میشوند.

عوارض آرتروسکوپی

عوارض آرتروسکوپی زیاد نیست ولی مانند هر جراحی دیگر احتمال عفونت، التهاب وریدها، تورم و خونریزی زیاد، آسیب و عروق یا اعصاب وجود دارد. احتمال عارضه در آرتروسکوپی اگر به درستی انجام شود کمتر از یک درصد است.

 

مزایای آرتروسکوپی

گرچه توجه به آرتروسکوپی از جانب مردم بیشتر به علت استفاده از آن در درمان ورزشکاران معروف بدست آمد، ولی درمان با آرتروسکوپ در بعضی بیماری ها میتواند موجب ساده شدن عمل جراحی، درد کمتر بیمار بعد از جراحی و دوران نقاهت کوتاهتر میشود. بیمار معمولا همان روز یا روز بعد از جراحی میتواند از بیمارستان مرخص شود. خیلی از اوقات بیمار میتوان بعد از چند روز به سر کارش برگردد.



منبع: ایران ارتوپد

درمان درد زانو - فیلم آموزشی



کلینیک درد دکتر محمد پیریایی متخصص درد


مشاهده فیلم آموزشی

بر روی لینک زیر کلیک کنید.



درمان درد زانو



معاینه و اقدامات تشخیصی درد زانو

چه موقع به پزشك مراجعه شود؟

- هر گاه بعد از انجام برخوردهاي اوليه كه اشاره شد و يا استفاده از داروهاي ضد درد بعد از 3-7 روز علائم شما ادامه يافت يا حتي بدتر شد حتماً به پزشك مراجعه نمائيد.

- هرگاه بدنبال آسيب به زانو قادر به راه رفتن روي زانو نبوديد فوراً به پزشك يا اورژانس مراجعه نماييد چرا كه احتمال بروز شكستگي زانو در اين موارد بالاست و يك اورژانس به حساب مي آيد.

- تب بهمراه درد زانو ( احتمال عفونت زانو )

- درد بسيار شديد و غير قابل تحمل در زانو.

- زخم بزرگ يا عميق در ناحيه زانو باشد.

- تورم زانو در افرادي كه بيماري خوني دارند ( هموفيلي ) يا آنها كه داروهاي ضد انعقادي مصرف مي كنند ( مثل وارفارين )

 

شرح حال, معاينه و بررسي هاي تصويري

 شرح حال :

- درد در كجاي زانوست ؟

- ماهيت درد چگونه است, درد تيز است يا گنگ و مبهم؟

- آيا آسيب قبلي در ناحيه زانو وجود داشته است يا خير ؟

- چه حركاتي درد را بهبود و چه حركاتي آنرا تشديد مي كند ؟

- آيا فرد مشكل طبي خاصي دارد؟

- ميزان فعاليت روزانه وي چقدر است ؟

- چه داروهايي احتمالاً مصرف مي كند ؟

- آيا حس در ناحيه پا و ساق نرمال است ؟

- آيا فرد تب داشته است يا خير ؟



معاينه:

- بررسي ظاهري زانو از نظر كبودي, تورم, تغيير شكل.

- بررسي حساسيت زانو در لمس آن.

- بررسي و انجام تستهاي اختصاصي مربوط به ارزيابي سلامت رباطها, تاندونها و منيسك ها كه خارج از بحث ماست.

 

راديوگرافي و سي تي اسكن :

- بر حسب شرح حال و معاينه پزشك امكان دارد براي بررسي شكستگي استخواني احتمالي يا دررفتگي زانو و گاهي براي بررسي برخي سطوح مفصلي يا مشاهده تغييرات تخريبي زانو ( آرتروز ) عكس راديوگرافي ساده درخواست كند.

   


- بندرت پزشك براي بررسي دقيق شكستگي يا دررفتگي امكان دارد سي تي اسكن درخواست كند.

- هم CT اسكن و هم راديوگرافي ساده براي بررسي شكستگي هاي عادي هستند اما هر دوي آنها در بررسي و ارزيابي بافت نرم مفصل كه شامل رباطها, عضلات و تاندونها و منيسك ها مي باشند ناتوان هستند.



ام آر آي:

- در مقايسه با سي تي اسكن, ام آر آي شكستگي هاي استخواني را بخوبي نشان نمي دهد.

- در مقايسه با سي تي اسكن, ام آر آي براي بررسي رباطها و تاندونها بسيار عالي است.


آرتروسكوپي :

- به مشاهده داخل مفصل زانو توسط دستگاه ويدئوئي مي گويند.

- در اين روش جراح توسط ابزاري خاص وارد حفره مفصلي زانو شده و آنرا بدقت بررسي مي كند.

- در مواردي مي توان اجسام زائد مثل قطعات شكسته غضروف كه داخل فضاي مفصلي مانده اند و سبب درد شده اند را با اين روش تخليه كرد.



چند توصیه:

تناسب بدن خود را با انجام حركات كششي و تقويت متناسب عضلات حفظ كنيد. انجام حركات كششي روي زانو قبل از ورزش به نحو قابل ملاحظه اي صدمات به زانو را كاهش مي دهد.

-
تقويت عضلات چهار سر راني و پشت ران هر دو به كاهش آسيب هاي زانو كمك مي كند.

-
چنانچه درد مزمن زانو داريد شنا و ورزشهاي آبي مي تواند درد شما را بهبود بخشد, نيروي شناوري در آب سبب كاهش وزن و نيروي وارده به زانوها مي شود.

-
به بدن خود احترام بگذاريد چنانچه ملي درد زانوي شما را ايجاد نموده يا بدتر مي كند آنرا انجام ندهيد.
-
هرگاه خسته ايد ورزش را ادامه ندهيد, بسياري از آسيبهاي ورزشي هنگامي رخ مي دهند كه ورزشكار خسته است.
- استفاده از زانو بند در ورزشهايي مثل واليبال يا بسكتبال مفيد است.


منبع: سایت خبری

علل و درمان درد زانو

علل درد مزمن زانو:

- آرتروز

- بورسيت

- عفونت

- كندرومالاسي كشكك ( نرمي غضروفي)

- زانو پرش كاران

 

برخورد با آسيب هاي زانو

در هر آسيب زانو اولين امري كه رخ مي دهد بوجود آمدن التهاب است. كه اين التهاب منجر به درد و تورم و كاهش توانايي حركت مفصل زانو خواهد شد. شكستن اين سيكل التهابي مي تواند منجر به تسريع بهبودي و كاهش درد شود. براي اين امر بايد كارهاي زير صورت گيرد :


استراحت به زانو :

- استراحت سبب كاهش كشش هاي مكرر روي زانو مي شود.

- استراحت سبب كاهش التهاب و جلوگيري از ورود آسيب بيشتر به زانو مي گردد.


 
يخ درماني :

- سبب كاهش تورم زانو مي گردد و در هر نوع آسيب حاد و آسيب مزمن زانو كاربرد دارد.

- اغلب مولفان توصيه مي كنند يخ درماني 2-3 بار در روز و هر بار براي مدت 20-30 دقيقه صورت گيرد.

- از تماس مستقيم يخ با پوست بپرهيزيد. مي توانيد كيسه حاوي يخ را در حوله قرار دهيد و حوله را روي محل بگذاريد.



فشار موضعي به زانو توسط بانداژ محل :

- فشار موضعي سبب كاهش تورم و تسريع بهبودي مي شود.

- در برخي از آسيب هاي زانو بانداژ مي تواند به قرار گيري صحيح كشكك سرجاي خود و حفظ حركات مناسب مفصل زانو كمك كند.


بالا نگه داشتن زانو :

- سبب كاهش تورم و التهاب مي گردد.

- بالا نگه داشتن سبب تخليه مواد زائد و التهابي از زانو به سوي گردش خون مركزي و كاهش التهاب مي شود.

 

استفاده از داروهاي ضد التهابي غير استروئيدي ( NSAIDS )  :

- اين داروها در دوز كم سبب كاهش درد مي شوند.

- اين داروها در دوز بالاتر سبب كاهش التهاب هم مي شوند.

- نمونه اي از اين داروها عبارتند از : ناپروكسن و ايبوبروفن.

- چنانچه زخم معده يا اثني عشر داريد يا قبلاً دچار خونريزي به هر دليل شده ايد قبلاً از مصرف اين داروها حتماً با پزشك مشاوره كنيد.


منبع: سایت خبری

دردهای ناشی از سرطان - فیلم آموزشی




کلینیک درد دکتر محمد پیریایی متخصص درد


مشاهده فیلم آموزشی

بر روی لینک زیر کلیک کنید


دردهای ناشی از سرطان



عوامل خطر برای ابتلا به سینوزیت

 

اگر دچار یکی از شرایط زیر هستید خطر ابتلا به سینوزیت در شما افزایش می یابد:

تب یونجه یا اختلال حساسیتی دیگری که سینوسها را تحت تاثیر قرار دهد.

اختلالات ساختاری در بینی مانند انحراف تیغه ی بینی، پولیپ یا تومورها.

برخی بیماریها مانند سیستیک فیبروزیس ، ریفلاکس اسید معده به مری و اختلالات سیستم ایمنی مانند نقص در ایمنوگلبولینها و پادتنها.

مواجهه ی مکرر با هوای آلوده مانند سیگار کشیدن.



منبع: پارسی طب

آيا سینوزیت با آنتي بيوتيک درمان مي شود ؟


آيا  سینوزیت با آنتي بيوتيک درمان مي شود ؟

درمان سینوزیت باکتریایی باید با آنتی بیوتیک مناسب صورت گیرد. علاوه بر آنتی بیوتیک گاهی اسپری‌های دهان و یا بینی. یا قطره‌های ضد احتقان ممکن است برای رفع احتقان تجویز شود، گرچه باید از مصرف اسپری بینی و قطره بدون تجویز پزشک به مدت طولانی خودداری کرد. همچنین تنفس در هوای مرطوب و شستشوی بینی با محلولهای استریل نیز می‌تواند مفید باشد.

گاهی بیمار به یک آنتی بیوتیک جواب نمی‌دهد. این بعلت مقاومت باکتری به این آنتی بیوتیک است که این پدیده درمان سینوزیت را مشکل می‌کند. بیماران می‌توانند با توجه به توصیه‌های پزشک از بروز این حالت جلوگیری کنند.

اگر به هر دلیل برای شما توسط پزشک آنتی بیوتیکی تجویز شد، توجه داشته باشید که در تمام طول مدت تعیین شده باید آنتی بیوتیک را مصرف کنید و اگر پس از چند روز احساس بهبودی کردید، هرگز درمان خود را قطع نکنید چون این کار باعث ایجاد باکتریهای مقاوم می‌شود.

 

اما درمان سینوزیت مزمن کمی متفاوت است. گرچه گاهی آنتی بیوتیک درمانی شدید، برای آن انجام می‌شود ولی گاهی برای درمان نیاز به جراحی است تا انسداد ایجاد شده در مسیر سینوس رفع شود. علاوه بر جراحی باز، امروزه جراحی سینوس با کمک اندوسکوپ نیز میسر شده است. با این وسیله جراح می‌تواند مستقیماً داخل سینوس را مشاهده کند و همزمان هر عاملی که غیر طبیعی بنظر می‌رسد مثل بافت بیمار و یا پولیپ را برداشته و یا کانالهای باریک بین سینوسها را پاک کند.

 

در سینوزیت حاد درمانهای خانگی کمک کننده است ، این درمانها شامل استراحت، تنفس بخار آب (بخور) و داروهای خانگی که بطور معمول از داروخانه‌ها می‌توان تهیه کرد، می‌شود. بروفن، ابیوبروفن و استامینوفن برای تیکین تب شده، و داروهای ضد احتقان مثل پسودوافدرین یا منتول باعث کاهش تورم و پرخونی در بینی شده و اجازه تخلیه سینوسها را می‌دهد. ترکیبات ضد احتقان را نباید بیشتر از یک هفته استفاده کرد چون مصرف طولانی مدت این داروها تورم مخاط و انسداد را تشدید می‌کند.


منبع: پارسی طب

انواع سينوزيت و راهاي درمان آن

انواع سينوزيت و راهاي درمان آن 

 

سینوزیت حاد

داروی ضد احتقان برای رفع پرخونی مخاط و گرفتگی بینی ، آنتی بیوتیك برای كنترل عفونت میكروبی در صورت لزوم، مُسكـّن برای تخفیف درد در مبتلايان  به سینوزیت حاد موثر است 

 

اگر عامل سینوزیت میكروبی باشد، مصرف آنتی بیوتیك ها همراه با داروهای ضداحتقان خوراكی یا موضعی (برای بینی) می تواند كمك كننده باشد. پزشك می تواند آنتی بیوتیكی را تجویز كند كه بر شایع ترین نوع باكتری عامل سینوزیت مؤثر باشد.

 

در بسیاری موارد، سینوزیت حاد بدون آنتی بیوتیك به خودی خود بهبود پیدا می كند اما در صورتی كه همراه با سینوزیت، مبتلا به آلرژی نیز باشید، ممكن است برای تخفیف علائم آلرژی نیاز به دارو داشته باشید. اگر مبتلا به آسم هستید و سینوزیت گرفته اید، ممكن است آسم شما بدتر شود و باید با پزشكتان در تماس نزدیك باشید.

 

به علاوه ممكن است پزشك شما یك اسپری كورتونی بینی همراه با سایر درمان ها تجویز كند تا احتقان، تورم و التهاب بینی شما كاهش یابد.

 


سینوزیت مزمن

پزشكان اغلب درمان موفقیت آمیز سینوزیت مزمن را كار دشواری می یابند و می دانند كه علائم، حتی پس از دریافت طولانی مدت آنتی بیوتیك ها ادامه می یابد. همانگونه كه بحث شده است، ممكن است پزشكان برای درمان، از داروهای كورتونی مانند اسپری های كورتونی بینی استفاده كنند. بسیاری از پزشكان، سینوزیت مزمن را به عنوان یك بیماری عفونی با آنتی بیوتیك و داروهای ضداحتقان درمان می كنند. برخی دیگر از آنتی بیوتیك و اسپری استروئیدی بینی همراه با یكدیگر استفاده می كنند. برای تعیین اینكه بهترین شیوه درمان كدام است، نیاز به پژوهش های بیشتری است.

در برخی بیماران مبتلا به آسم، درمان سینوزیت مزمن با آنتی بیوتیك، بهبود چشمگیر علائم را به همراه دارد.

اگرچه داروهای خانگی نمی توانند عفونت سینوسی را درمان كنند، اما می توانند علائم شما را تسكین دهند:

استنشاق بخار از یك دستگاه بخارساز یا یك فنجان آب داغ می تواند سینوس های ملتهب را نرم كند. واسپری نمكی بینی كه می توانید آن را از داروخانه تهیه كنید، می تواند تسكین بخش باشد.

استفاده از حرارت ملایم در اطراف بینی ملتهب می تواند شما را راحت تر كند. در صورت شكست درمان های دارویی، جراحی می تواند تنها جایگزین در درمان سینوزیت مزمن باشد. تحقیقات نشان می دهد كه اغلب كسانی كه جراحی كرده اند، علائم بهتر و كیفیت بهتر زندگی را تجربه كرده اند. در كودكان مشكلات اغلب با برداشتن آدنوئیدهای مسدود كننده گذرگاه میان بینی و سینوس، برطرف می شود. بزرگسالانی كه سال ها مبتلا به آلرژی و بیماری های عفونی بوده اند، گاه پولیپ بینی پیدا می كنند كه تخلیه مناسب را مختل می كند. برداشتن این پولیپ ها یا اصلاح تیغه انحراف یافته بینی، برای اطمینان از باز بودن راه های هوایی، اغلب بهبود قابل توجه علائم سینوس را در پی دارد. رایج ترین روش جراحی كه امروزه انجام می شود، جراحی سینوس از طریق اندوسكوپی است كه در آن، منافذ طبیعی سینوس گشاد می شوند تا امكان تخلیه را فراهم كنند. این نوع جراحی نسبت به جراحی معمول سینوس، با برش و خونریزی كمتری همراه است و عوارض جدی آن نادر هستند.



منبع: پارسی طب