دلایل و علل درد لگن




متأسفانه برخی شرایط، مثل گرما و رطوبت، که برای رشد جنین در زهدان زن لازم است، محیط مناسبی برای رشد باکتری‌ها نیز فراهم می‌کند. این عفونت زهدان باعث درد لگن می‌شود. عفونت‌های مجاری ادراری هم در زنان و هم در مردان درد لگن ایجاد می‌کند. البته، زنان بیشتر مستعد ابتلا به این عفونت‌ها هستند.

از علل دیگر درد لگن بیماری التهابی لگن، یعنی التهاب لوله‌های تخمدان است. بیماری‌های مقاربتی از شایع‌‌ترین علل این بیماری هستند، گرچه عفونت‌های دیگر هم باعث آن می‌شوند.


در برخی موارد، پزشک ممکن است علت دقیق درد لگن را با توضیحات شما دربارهٔ نوع و محل درد بیابد. مثلاً اگر گرفتاری‌ شما بیماری التهابی لگن باشد، درد در دو طرف لگن است. اما درد ناشی از پارگی کیست تخمدان ناگهانی و بیشتر در یک طرف لگن است.

دلایل درد لگن

1- آرتریت ها

- آرتریت روماتوئید جوانان

- استئوآرتریت

- آرتریت پسوریازیس

- آرتریت روماتوئید

- آرتریت عفونی

2- آسیب ها

- بورسیت (التهاب کیسه مفصلی)

- دررفتگی مفصل لگن

- شکستگی استخوان لگن

- پارگی لبروم مفصل لگن

- فتق کشاله ران

- پیچ خوردگی و رگ به رگ شدن

- التهاب تاندون ها

3- فشردگی اعصاب

- فتق دیسک

- سیاتیک

- تنگی کانال نخاع

- درد بیرون ران در اثر آسیب عصب ران

- التهاب مفصل لگن خاصره ای خاجی

4- سرطان ها

- سرطان متاستاز (پخش سرطان در بدن) که به استخوان ها رسیده است

- سرطان استخوان

- لوسمی (سرطان خون)

5- سایر مشکلات

- استئومیلیت (عفونت استخوان)

- پوکی استخوان

- راشی تیسم   

- التهاب روکش مفصل (التهاب غشای سینوویال)

- استئونکروز (مرگ سلول های استخوان)

- ضعف تدریجی سر استخوان ران در محصل اتصال ران به لگن

 

منبع:تبیان.ویستا

شکستگی ران و لگن


شکستگی استخوان ران و لگن:
فرض کنید در یک روز زیبای زمستانی به همراه یک سالمند در حال عبور از یک کوچه پربرف هستید که ناگهان او لیز خورده و به زمین می‌افتد. قصد بلند کردن او را دارید، ولی او از درد در نواحی کشاله ران و لگن شاکی است و توان ایستادن ندارد. در این زمان بهترین اقدام چیست؟

در شکستگی‌های لگن و ران به علت مجاورت استخوان شکسته با رگ‌های خونی بزرگ همیشه خطر قطع یا پارگی رگ توسط نوک تیز استخوان شکسته و به دنبال آن خطر خونریزی شدید داخلی و حتی احتمال مرگ مصدوم وجود دارد. خطر دیررس دیگری که به خصوص در شکستگی ران اتفاق می‌افتد حرکت چربی در عروق خونی بدن و گسترش آن به سمت رگ‌های ظریف ریوی و آمبولی چربی و درنهایت انسداد رگ‌های ریوی است. این اتفاق معمولا 24 تا 72 ساعت بعد از شکستگی روی می‌دهد و با علائمی چون سرفه، تنگی نفس، احساس بی‌قراری، اضطراب، تندشدن تنفس و نبض و علائم شوک همراه است. آتل‌بندی و ثابت کردن سریع شکستگی بلافاصله پس از وقوع حادثه احتمال بروز این عارضه خطرناک را تا حد زیادی کاهش می‌دهد.


شکستگی لگن:

لگن دربرگیرنده اندام‌های ادراری و تناسلی است و شکستن آن خطر آسیب به این اندام‌ها را در بر دارد. این نوع شکستگی اغلب بر اثر سقوط روی اندام تحتانی رخ می‌دهد و معمولا در افراد مبتلا به پوکی استخوان و سالمندان بیشتر اتفاق می‌افتد.

علائم:

ناتوانی در راه رفتن و ایستادن با وجود ظاهر سالم اندام‌های تحتانی، درد در نواحی پشت، کشاله ران یا لگن که با حرکت افزایش می‌یابد، پارگی مثانه، وجود خون در ادرار، درد یا ناتوانی در تخلیه ادرار، خونریزی داخلی و شوک از نشانه‌های این شکستگی است. بهترین راه برای شناسایی شکستگی لگن این است که دو طرف لگن را به آرامی به سمت پایین و داخل فشار دهید. لگن شکسته با این کار دردناک خواهد شد.

اقدامات:

مصدوم را به پشت بخوابانید و از او بخواهید که حرکت نکند. یک تکه پارچه حجیم یا جسمی نرم زیر زانوهایش قرار دهید تا زانو کمی خم شود. در صورت عدم دسترسی به آتل‌های سخت از آتل خودی استفاده کنید. پاها را از مچ تا لگن با شال، روسری یا باند، محکم به هم ببندید و ثابت کنید. اگر درد مصدوم غیرقابل تحمل بود از بستن پاها خودداری کنید و تا رسیدن اورژانس پاهای مصدوم را از ناحیه مچ و زانو در امتداد بدنش با دست نگه دارید.


شکستگی ران‌:

ضربات شدید می‌تواند منجر به شکستگی استخوان ران و فرورفتن سر تیز آن به داخل شاهرگ‌های مجاور آن شود. بنابراین اقدامات اولیه مناسب نقش حیاتی در زندگی مصدوم دارد.

علائم:

درد در محل شکستگی، عدم توانایی در راه‌رفتن، کوتاه شدن استخوان ران، چرخیدن زانو و پنجه پا به خارج و شوک ناشی از خونریزی داخلی از جمله نشانه‌های شکستگی ران است.

اقدامات:

نحوه بی‌حرکت‌سازی و آتل‌بندی استخوان ران مانند شکستگی لگن است. فقط زیر زانو را در این شکستگی خم نمی‌کنیم. در این شکستگی در صورت دسترسی از آتل سخت استفاده کنید. یک تخته چوب را طوری کنار پای شکسته قرار دهید که از زیر بغل تا نوک پا ادامه یابد. هر دو پا را به این تخته ثابت کنید. نبض مچ پا را بگیرید اگر نبض را حس نکردید بلافاصله با اورژانس 115 تماس بگیرید.