درمان درد زانو با آواکادو و سویا



درمان درد زانو با آواکادو و سویا
  
 

بسیاری از اطرافیان ما مثل پدر و مادرمان از درد و مشکلات التهابی استخوان‌ ها و مفاصل، خصوصا زانو درد رنج می ‌برند شاید خود ما هم مبتلا به درد زانو باشیم.

جهت درمان این درد، بسیاری از افراد به داروهای ضدالتهابی و ضددرد پناه می ‌برند. این داروها به ‌طور موقت بر درد غلبه می ‌کنند، ولی درمان دائمی فراتر از این حرف‌ ها است.

طبیعت زمین در ذات خود درمان تمامی بیماری ‌ها را داراست. در حقیقت طبیعت، مواد غذایی را که بهترین درمان برای بیماری‌ های گوناگون است، برای انسان ‌ها فراهم نموده است.

درد زانو دلایل متعددی از جمله التهاب استخوان‌ ها و مفاصل، جابه‌جایی مفاصل و خشکی و سختی استخوان‌ ها دارد.

افراد دچار زانو درد، بسیاری از شیوه‌ های درمانی از جمله تمرینات ورزشی، تزریقات استروییدی و جراحی را متحمل می ‌شوند، ولی با رژیم غذایی مناسب بسیاری از مشکلات التهابی آن ها حل می ‌گردد.

 

مواد غذایی مشخصی وجود دارند که حاوی مقادیر مناسبی از مواد ضدالتهابی و مسکن‌ های درد هستند:

 

آواکادو یکی از این مواد غذایی است که اثر درمانی ویژه ای در درمان درد زانو دارد. منشاء آووکادو، آمریکای جنوبی بوده و از آن جا به نواحی دیگر دنیا راه یافته است. برگ‌ های این درخت ضخیم و سبز و گل‌ های آن کوچک و سبز رنگ است. میوه ی آن مانند گلابی و دارای پوستی سخت به رنگ سبز تیره و یا سیاه است در حدود 400 نوع مختلف آووکادو وجود دارد که بعضی از آن ها دارای پوست صاف و سبز رنگ بوده ولی پوست برخی از آن ها سیاه و خشن است.

آووکادو چرب است و دارای اسیدهای آمینه مختلف مانند سیستئین، تریپتوفان و تیروزین می ‌باشد. در تحقیقات جدیدی که انجام شده وجود چند نوع آنتی‌ بیوتیک در آووکادو ثابت شده است‌. دانه ی گیاه دارای مقدار کمی(در حدود 2 درصد) روغن است. این روغن غلیظ و سفت و به رنگ زرد مایل به سبز بوده که درای بو و طعمی مطبوع است‌.

 

مصرف خوراکی آواکادو نیز در کاهش درد زانو بسیار موثر است. زیرا تحقیقات مشخص ساخته است؛ آواکادو دارای ترکیباتی بنام فیتو استرول است که اثرات ضد التهابی و همچنین اثرات ضد درد دارد.

آواکادو دارای اثرات دارویی و درمانی متعدد است ولی یکی از بارزترین فواید آن درمان زانو درد است.

روغن آووکادو دارای ویتامین ‌های مختلف مانند C، K ، H ، E، D، B، A است و ارزش غذایی زیادی دارد.

این روغن ضد رماتیسم است و ماساژ روغن آووکادو به محل هایی از زانو که دردناک است موجب تخفیف درد می شود.

 

سویا نیز از مواد غذایی موثر در درمان درد و التهاب مفاصل است. طبق بررسی متخصصین تغذیه ی دانشگاه ایالتی اکلاهاما، با مصرف روزانه ی سویا به مدت سه ماه، بر درد و رنج ناشی از زانو درد می‌ توان غلبه نمود.

سویا از طریق مصرف سالاد، برگرهای سویا، مخلوط ‌های حاوی مواد غذایی گیاهی و شیر سویا تامین می ‌گردد.

این ماده ی غذایی منبع غنی ایزوفلاون‌ ها است. ایزوفلاون ‌ها به سبب توانایی خود در تعدیل فعالیت استروژنی بدن(با اتصال به گیرنده‌ های استروژنی سطح سلول ‌ها)، شناخته می ‌شوند.

محققین آزمایشگاهی ثابت نموده‌ اند، ایزوفلاون ‌های سویا التهاب مفاصل را کاهش داده، بافت غضروف را بهبود می‌ بخشند و در نهایت سبب کاهش درد می ‌شوند.

درد و التهاب ناشی از بیماری آرتریت با مصرف مخلوطی از آواکادو و روغن سویا مشخصاً کاهش می یابد. طی مطالعه ای در کشور فرانسه انجام شد، به بیمارانی که درد شدیدی در زانو و باسن داشتند، 300 یا 600 میلی گرم مخلوط عصاره آواکادو و روغن سویا داده شد. پس از 6 هفته درد زانو در این افراد به گونه بهتر شد که بیش از نیمی از آن ها دیگر نیاز به درمان دارویی نداشتند.

 

مخلوط غیر صابونی آووکادو و سویا در درمان التهاب مفاصل توصیه می‌ شود. در چهار آزمایش بالینی مرتبط، مخلوط غیر صابونی آووکادو و سویا(عصاره حاصل از روغن سویا و آووکادو) در درمان درد و خشکی زانو و در نتیجه کاهش مصرف انواع دارو موثر شناخته شده است. این محصول در بسیاری از نقاط دنیا به‌ صورت مکمل مصرف می ‌شود. دوز عادی آن 300 میلی ‌گرم بوده و دو ماه برای تاثیر ضدالتهابی آن، زمان لازم می‌ باشد.



منبع: بیتوته

صدمات و دردهای ناحیه زانو


صدمات و دردهای ناحیه زانو

بیماری استئو کوندریت Osteochondritis  زمانی اتفاق می افتد که خون کافی به قسمتی از استخوان زیر سطح مفصل نرسد. استخوان و غضروف بتدریج شل شده و ایجاد درد می کند. برخی از غضروف ها ممکن است شکسته شده و ایجاد درد حاد، ضعف، و قلف شدن مفصل کنند. فردی با این وضعیت ممکن است به استئو آرتریت تبدیل شود. جراحی درمان اصلی است.

-  اگر تکه های غضروف شل و ول و شکسته نباشد ، یک جراح ممکن است آنها را با پیچ آنها را سرجای بگذارد.این می تواند موجب تحریک جریان خون تازه ای به غضروف شود.

-   اگر تکه غضروف شل باشد، جراح ممکن است حفره را تراشیده تا به استخوان تازه برسد و یک پیوند استخوان برای ثابت نگه داشتن قطعه غضروف در محل استفاده کند.

-  تحقیقات برای پیوند غضروف و بافت در حال انجام است.

سندرم پلیکا Plica syndrome  اتفاق می افتد زمانی که رشته هایی از بافت در زانو موسوم به پلیکا در نتیجه استفاده زیاد و صدمه ورم می کند. درمان های این سندرم عبارتند از:

- داروهای نظیر آسپرین یا ایبوبروفن برای کاهش ورم

-  استراحت

-  یخ

-  باند کشی بر روی زانو

- ورزش برای تقویت ماهیچه ها

- تزریق کورتیزون به داخل پلیکا

-  جراحی برای برداشتن پلیکا اگر درمان های اولیه مشکل را مرتفع نکرد.



چه نوع پزشکی مشکلات زانو را درمان می کند؟

صدمات و بیماری های زانو معمولا به وسیله یک ارتوپد درمان می شوند(یک پزشک که درمان می کند مشکلات استخوانها، مفاصل، تاندون ها، لیگامان ها و ماهیچه ها).


چگونه افراد می توانند از مشکلات زانو پیشگیری کنند؟

بعضی از مشکلات زانو ( مانند آنهایی که در نتیجه یک تصادف است) می تواند پیشگیری شوند. ولی خیلی از مشکلات زانو می توان با انجام اقدامات زیر پیشگیری کرد:

- گرم شدن قبل از انجام ورزش ها. دویدن و نرمش تمرینات گرم کننده خوبی هستند. کشش ماهیچه ها به جلو و عقب ران ها بهترین راه برای گرم کردن زانو هاست.

-  قوی کردن ماهیچه های پا با انجام برخی ورزش ها ( به عنوان مثال، بالا رفتن از پله ها، دوچرخه پایی ثابت، یا کار کردن با وزنه ها).

- از تغییر ناگهانی در شدت ورزش بپرهیزید.

- افزایش قدرت یا زمان فعالیت ورزشی به تدریج.

-  کفش های مناسب و اندازه بپوشید.

- حفظ وزن مناسب . وزن اضافی بر زانو ها فشار می گذارد.



منبع: پزشکان بدون مرز

خشکی حرکت مفصل زانو بعد از شکستگی ران


خشکی حرکت مفصل زانو بعد از شکستگی ران

 

محدودیت حرکتی زانو یکی از عوارض شایع شکستگی های ران است. این محدودیت حرکتی میتواند بصورت ناتوانی بیمار در خم کردن زانو باشد و یا ممکن است بیمار توانایی صاف کردن کامل زانو را از دست بدهد. البته مشکل خم نشدن زانو بیشتر دیده میشود. محدودیت حرکتی مفصل زانو بعد از شکستگی ران بندرت در بچه ها دیده میشود و بیشتر در بزرگسالان است. 

درمان شکستگی تنه ران در بزرگسالان در اکثریت قریب به اتفاق موارد، عمل جراحی است. برای بیحرکت کردن قطعات شکسته شده در غالب موارد از میله داخل استخوانی Intramedullary nail استفاده میشود. البته استفاده از پلاک و یا ندرتا اکسترنال فیکساتور هم معمول است.


خشکی زانو بدنبال شکستگی ران و جراحی آن دلایل متفاوتی دارد که مهمترین آن عبارتند از :

  • در هنگام شکسته شدن استخوان، عضلات اطراف آن هم صدمه میبینند. این صدمه ممکن است بصورت کوبیدگی و یا خونریزی درون بافت استخوان باشد و یا حتی ممکن است به علت آسیب لبه تیز استخوان شکسته شده، عضله مجاور آن پاره شود. بهبودی این عضله آسیب دیده معمولا همراه با تشکیل شدن بافت ویژه ای در محل پارگی است که به آن بافت اسکار Scar tissue میگویند. از خصوصیات این بافت آن است که به استخوان مجاورش میچسبد.

 

  •  نتیجه آنست که عضله ران به استخوان زیرین بخصوص در محل شکستگی میچسبد. این چسبندگی مانع حرکت آزادانه عضله بر روی استخوان میشود. با حرکت نکردن عضله، مفصل زانو هم نمیتواند به راحتی حرکت کند.
  • همانطور که گفتیم بدنبال شکسته شدن استخوان و صدمه عضلات اطراف آن، بافت اسکار در درون توده عضلانی ایجاد میشود. این بافت خاصیت انعطاف پذیری و کش آمدن عضله را ندارد. برای خم شدن مفصل زانو، عضله چهارسر ران باید کش بیاید و کش نیامدن آن موجب میشود زانو نتواند به درستی خم شود.
  • با هر بار خم شدن زانو، عضله چهارسر ران کش میاید و در طول روز با خم و راست شدن زانو طول این عضله هم مرتبا کم و زیاد میشود. وقتی بیمار بعد از شکستگی ران به علت درد مدتی زانوی خود را خم و راست نمیکند، برای مدتی طول عضله چهارسر ثابت مانده و کش نمیاید. 

 

  • نتیجه اینست که بعد از چند روز عضله سفت و خشک شده و توانایی کش آمدن خود را تا حد زیادی از دست میدهد و همین عامل موجب محدودیت در خم شدن زانو میشود.
  • با هر بار خم و راست شدن زانو، بافت های نرم آن مثل کپسول مفصلی و لیگامان ها و تاندون های آن کش میایند و این کار بطور مکرر در طول روز اتفاق میفتد. وقتی بیمار بعد از شکستگی ران به علت درد مدتی زانوی خود را خم و راست نمیکند، برای مدتی طول این بافت ها ثابت مانده و کش نمیایند. نتیجه اینست که بعد از چند روز توانایی کش آمدن خود را تا حد زیادی از دست داده و همین امر موجب محدود شدن حرکات زانو میشود.
  • گاهی بدنبال شکستگی های تنه استخوان ران بخصوص اگر در نزدیکی مفصل زانو ایجاد شود. داخل و یا اطراف مفصل زانو خونریزی میکند و یا حداقل بدنبال ضربه ملتهب میشود. 

 

  • این التهاب یا خونریزی بعد از مدتی موجب تشکیل بافت اسکار در داخل یا اطراف مفصل زانو میشود و چون این بافت اسکار قابلیت کش آمدن خوبی ندارد موجب محدود شدن حرکت زانو میشود. گاهی این بافت اسکار مانند یک چسب موجب چسبیدن قسمتهایی از زانو میشود و همین امر مانع حرکت آزادانه و روان قسمت های مختلف زانو میشود که نتیجه آن محدود شدن حرکات مفصل است.

 

 

منبع: ورزش و زندگی

 

 

شکستگی کشکک زانو

شکستگی کشکک زانو



شکستگی های کشکک از شکستگی های شایع در ورزشکاران می باشد و به خصوص در ورزش های تماسی شیوع بیشتری دارند. این شکستگی ها  میتواند از یک ترک عرضی ساده تا شکستگی های چند تکه ای شدید متفاوت باشد. در اغلب موارد شکستگی  ناشی از تصادم های ورزشی یا اصابت ضربات پا به زانو است. اما گاهی انقباض شدید عضله ی چهار سر رانی نیز می تواند منجر به شکستگی پاتلا (کشکک) شود که در این موارد شکستگی اغلب عرضی و دوتکه ای است.


علائم و نشانه ها

• درد ناگهانی و شدید در جلوی زانو به دنبال اصابت ضربه یا انقباض شدید عضله ی جلوی ران

• تورم ناگهانی جلوی زانو

• فرد نمی تواند زانو را خم کند.

• فرد نمی تواند زانو را به طور کامل باز کند.

• گاهی دو قطعه ی شکسته شده از هم فاصله گرفته و در زیر پوست ناحیه ی جلوی زانو فرورفتگی واضح دیده می شود


درمان
فاز حاد:
در فاز حاد لازم است فرد ورزشکار بلافاصله به اورژانس انتقال یابد. در اورژانس برای تشخیص قطعی از وی رادیو گرافی انجام می گیرد و سپس مشاوره ی ارتوپدی برای تعیین نوع و شدت شکستگی  انجام می شود. در شکستگی هایی که به صورت ترک عرضی است زانو را در وضعیت نیمه راست به مدت 6-3 هفته در گچ یا فایبر گلاس ثابت می کنند.در شکستگی هایی که به صورت دو قطعه ای هستند چنانچه سن فرد زیر 45 سال برای جلوگیری باشد با سیم های مخصوص و انجام طراحی دو قطعه را به هم فیکس مس کنند.

 در افراد بالای 45 سال برای جلوگیری از آرتروز زانو کشکک را بر می دارند. رد شکستگی های چند قطعه ای ( بیش از 2 قطعه ) کشکک را برمی دارند و پس از اتصال رباط کشککی به ابتدای درشت نی زانو برای مدت 6-3 هفته در وضعیتی که زانو کاملا" صاف است گچ می گیرند.

فاز بهبودی
:

در این فاز هدف اولیه رفع درد و تورنم است و با انجام استراحت و سرما درمانی و... به آن نایل می شویم. به محض اینکه درد و تورم رفع شد ورزش های استاتیک با نظر پزشک شروع می گردد.

ورزش های استاتیک متمرکز بر تقویت
عضله ی جلوی رانی است. در فاصله ی هفته های 12-6 ورزش های افزایش دهنده دامنه حرکات مفصلی و ورزش های قدرتی شروع و انجام می شوند.


فاز نگهدارنده
:

در این فاز هدف قوی نگه داشتن عضله ی چهار سر رانی برای جلوگیری از بروز آرتروز در زانو است.



پیشگیری از شکستگی کشکک

استفاده از زانو بندهای مناسب به خصوص در رشته های ورزشی که احتمال برخورد یا سقوط روی زانو زیاد است. مثل فوتبال- هندبال و اسکیت بورد و... ثابت شده است که می تواند جلوی این آسیب را تا حدود زیادی بگیرد یا در صورت وقوع شدت صدمه دیدگی را کاهش دهد.



منبع: پورتال پزشکی ورزشی ایران

تشخیص علت درد زانو


تشخیص علت درد زانو


بیماران معمولا به علت مشکلی که برای بدنشان بوجود آمده به پزشک مراجعه میکنند. این مشکلات را علائم بیماری میگویند. مثلا درد زانو یا تورم زانو.

علت بوجود آمدن یک علامت ممکن است بیماری های مختلف باشد مثلا درد زانو ممکن است به علت ده ها بیماری مختلف بوجود آید. وظیفه پزشک ابتدا تشخیص بیماری است که علامت مورد نظر را بوجود آورده است. تنها پس از یک تشخیص درست است که میتوان درمان مناسبی را برای بیمار شروع کرد. روند تشخیص بیماری از مراحل مشخصی میگذرد. مهمترین این مراحل که تقریبا در همه بیماری ها ثابت است بترتیب عبارتست از

  • اخذ تاریخچه : به این معنا است که ابتدا پزشک معالج با بیمار صحبت میکند و مشکلات او را میپرسد. خصوصیات علامت بیماری مهم است. مثلا اینکه درد با چه عواملی تشدید یا تخفیف میابد. پزشک، مشکلاتی را که بیمار قبلا داشته میپرسد. اینکه بیمار فعلا چه بیماری های دیگری دارد و یا اینکه به داروهایی مصرف میکند.
     305 3
  • معاینه بیمار : عضو یا اندام مورد نظر معاینه میشود. منظور از معاینه، دیدن و سپس لمس کردن و سپس انجام مانور های مخصوص روی اندام است.
  • پاراکلینیک : منظور استفاده از روش های تصویر برداری مانند رادیوگرافی، سی تی اسکن، ام آر آی، سونوگرافی، اسکن رادیوایزوتوپ و آزمایشاتی مانند آزمایش خون یا ادرار و یا بررسی نمونه های بافتی ( پاتولوژی) است.

تشخیص علت درد زانو هم مراحلی دارد که عبارتند از :

اخذ تاریخچه

پزشک از بیمار خود در باره خصوصیات درد سوال میکند. اینکه محل درد کجاست. درد زانو چگونه احساس میشود. آیا قبلا چنین دردی وجود داشته است. چه چیزی شدت درد زانو را کم یا زیاد میکند. پزشک از وضعیت خود بیمار سوال میکند. اینکه آیا بیمار قبلا بیماری خاصی داشته است. آیا زندگی بیمار فعال و پرتحرک است یا شغل نشسته ای دارد. بیمار در حال مصرف چه داروهایی است. پزشک در مورد علائم دیگر بیمار سوال میکند. اینکه آیا بیمار تب هم دارد، احساس لقی هم در زانو میکند یا اینکه زانویش گاهگاهی متورم هم میشود یا صدا هم میدهد.

 

معاینه

برای معاینه زانو معمولا لازم است شلوار درآورده شود. پس قبل از مراجعه به پزشک باید لباس راحتی بپوشید تا بتوانید آنرا به راحتی درآورده و دوباره بپوشید. پزشک زانو را بدقت نگاه میکند. به نقاط مختلف آن دست میگذارد و اطراف آنرا فشار میدهد تا ببیند چه قسمتی از زانو دردناک است. پزشک زانو را خم و راست میکند تا ببیند آیا محدودیت حرکت دارد یا خیر و سپس مانور های خاصی را روی زانو انجام میدهد تا به توسط آنها کارآیی قسمت های مختلف زانو مثل منیسک ها یا لیگامان ها را بررسی کند.

رادیوگرافی

ممکن است پزشک معالج از رادیوگرافی ساده برای بررسی بیشتر درد زانو استفاده کند. در رادیوگرافی ساده استخوان های زانو دیده میشوند. با استفاده از آن شکستگی های زانو یا پوکی استخوان یا تغییراتی که بدنبال آرتروز یا روماتیسم در مفصل زانو بوجود میاید دیده میشود.

سی تی اسکن

بندرت ممکن است برای بررسی بیشتر علت درد زانو و وضعیت استخوان های اطراف زانو از سی تی اسکن استفاده شود.

ام آر آی

این وسیله تصویربرداری برای بررسی بافت های غیر استخوانی زانو مانند منیسک و لیگامان مفید است.

 

بررسی مایع مفصل زانو

داخل مفصل زانو مایعی به نام مایع مفصلی وجود دارد که وظیفه آن نرم کردن سطح رویی غضروف برای تسهیل حرکت مفصل و تغذیه غضروف است. در بعضی بیماری های زانو مانند عفونت مفصل یا بعضی از انواع رماتیسم های مفصلی، مایع مفصلی زانو تغییر میکند. در این موارد پزشک معالج با سوزن مقداری از مایع مفصل زانو را خارج کرده و برای بررسی به آزمایشگاه میفرستد.

آزمایشات خون

در تشخیص عفونت های مفصلی و یا روماتیسم مفصلی کمک کننده است.

آرتروسکوپی

با این روش پزشک متخصص ارتوپدی با دیدن داخل مفصل زانو میتواند مشکلات غضروف مفصلی، منیسک و یا لیگامان های متقاطع را تشخیص دهد.


منبع: ایران ارتوپد

درد زانو و پیشگیری از آن

 

درد زانو علل متفاوتی دارد. البته نمیتوان جلوی هر بیماری زانو را گرفت ولی با رعایت نکاتی میتوان احتمال بروز درد زانو و بعضی بیماری های زانو را کم کرد.

مهمترین این نکات عبارتند از :

 

  • وزن خود را متعادل نگه دارید.  با کم کردن وزن میتوانید نیروهایی را که در هنگام فعالیت های روزانه یا در حین ورزش به زانو های شما وارد میشوند را کاهش دهید. به این وسیله میتوانید مانع از ایجاد بسیاری از آسیب های زانو شوید همچنین با کاهش وزن میتوانید احتمال بروز ساییدگی زانو را هم کم کنید. کاهش وزن میتواند حتی در کسانی که بیماری شدید زانو دارند هم درد زانو را کاهش دهد.
  • مفاصل خود را نرم و عضلات اندام خود را قوی نگه دارید.  بسیار از مشکلات زانو به علت عضلات خشک و سفت بوجود میایند. با انجام دادن نرمش های کششی و با انجام دادن نرمش هایی که عضلات اطراف زانو را تقویت میکنند میتوانید احتمال بروز بسیاری از آسیب های زانو را کاهش دهید. از بین این عضلات، عضله چهارسر ران بیشترین اهمیت را دارد. تقویت عضلات ران میتواند موجب کم شدن فشار به مفصل زانو شده و درد زانو را تا حد زیادی کاهش دهد.
  • با احتیاط ورزش کنید.  اگر درد مزمن زانو دارید شنا برای شما بسیار مفید است. در آب وزن شما کم میشود و عضلات اطراف مفصل زانوی شما بهتر تقویت میشوند. ورزش هایی که ضربات ناگهانی و شدیدی به زانوی شما وارد میکنند مانند فوتبال، بسکتبال یا تنیس زیاد مناسب زانو نیستند. هر ورزشی میکنید به ندای مفصل خود گوش دهید. اگر درد ایجاد شده است فعالیت خود را تغییر دهید. وقتی خسته شده اید ورزش را ادامه ندهید.
  • از لباس و ابزارهای ورزشی مناسب استفاده کنید. مثلا در حین والیبال از زانوبند هایی که در جلوی زانو یک پد قرار میدهند استفاده کنید.

 

عواملی که موجب میشوند احتمال زانو درد بیشتر شود عبارتند از

 

 

        305 6
  • سن :  بعضی از انواع زانو درد در سنین خاصی بیشتر دیده میشوند بطور مثال بیماری ازگوداشلاتر و تاندنیت تاندون کشکک بیشتر در نوجوانان و آرتروز و نقرس بیشتر در سنین بالا دیده میشوند
  • جنس :  دررفتگی زانو در دختران نوجوان بیشتر دیده میشود و ازگود اشلاتر و تاندنیت تاندون کشکک در پسران بیشتر دیده میشود. از علائم مهم این بیماری ها درد زانو است.
  • وزن زیاد : استئوآرتریت یا سائیدگی زانو در افراد با وزن بالا بیشتر دیده میشود. ساییدگی موجب بروز درد زانو میشود.
  • اشکالات مکانیکی :  اشکالات مکانیکی مانند کوتاهی یک اندام تحتانی یا اشکال در امتداد استخوان های زانو میتواند احتمال مشکلات زانو را بیشتر کرده و موجب تشدید درد زانو شود.
  • کم بودن انعطاف پذیری و قدرت عضلات زانو :  کاهش انعطاف پذیری مفصل زانو و کاهش قدرت عضلات اطراف زانو بخصوص در عضله چهارسر ران موجب میشود تا در هنگام ورزش نیروهای بیشتری به مفصل زانو وارد شده و احتمال ایجاد آسیب بیشتر شود. در این موارد درد زانو بیشتر ایجاد میشود.
  • بعضی ورزش ها :  در بعضی ورزش ها احتمال آسیب مفصل زانو و متعاقب آن زانو درد بیشتر است مانند فوتبال، بسکتبال، والیبال، تنیس و اسکی
  • آسیب قبلی :  اگر زانوی شما قبلا آسیب دیده است آسیب پذیری آن بیشتر میشود.

 

منبع: ایران ارتوپد

 

تقویت عضلات کف لگنی


اگر خانمی هستید که چند بار زایمان طبیعی داشته‌اید یا دچار بی‌اختیاری ادرار هستید، بدانید که دچار شلی عضلات کف لگن شده‌اید اما نگران نباشید.


انجام ورزش‌های کژل به کنترل یا پیشگیری از بی‌اختیاری ادرار و تقویت عضلات مثانه و کف لگن شما کمک کرده و حتی اگر تاکنون زایمان طبیعی نداشته‌اید شما را آماده انجام زایمان می‌کند اما انجام صحیح این نوع ورزش بسیار مهم است.

 ورزش کردن سبب تقویت عضلات کف لگن شده و از رحم و مثانه و حتی روده‌ها محافظت می‌کند. انجام منظم ورزش کف لگن خطر بی‌اختیاری ادراری و سایر مشکلاتی که با افزایش سن اتفاق می‌افتد را کاهش می‌دهد.

شیوه صحیح انجام ورزش کژل:
· – ماهیچه‌های مقعد و ماهیچه‌های اطراف واژن را در حالت فشرده نگاه دارید، به نحوی که گویا می‌خواهید از رفتن به توالت خودداری کنید.

· – این ماهیچه‌ها را یک بار، دوبار و سه بار منقبض کنید.
· – آنها را در همین حالت نگه دارید اما به تنفس خود ادامه دهید.
· – آنها را رها کنید.
 
 · – هنگامی که بدن شما به حالت طبیعی بازگشت، ماهیچه‌ها را به سمت بیرون فشار دهید (این آخرین حرکتی است که می‌تواند به شما در بیرون راندن کودک از مجرای واژن – در هنگام زایمان- کمک کند و از پاره شدن این قسمت جلوگیری نماید).
آن‌گاه مجددا این عضلات را فشرده و منقبض کنید.
 - این تمرین را هر روز چند مرتبه، هنگام انجام کارهای روزمره، تکرار کنیداکنون وقت آن است که تمرین «فشردن و بالا کشیدن» را به دو صورت «آرام» و «سریع» انجام دهید. می‌توانید در هر یک از حالات دراز کشیده، نشسته و ایستاده باشید. فقط باید پاهای خود را کمی از هم جدا نمایید.

آن‌گاه به صورت زیر عمل کنید:

· فشردن و بالا کشیدن آرام: ماهیچه‌های کف لگنی را به آرامی، تا جایی که می‌توانید، منقبض و فشرده کنید. سپس آنها را تا زمانی که می‌توانید در همین حالت نگه داشته و سپس به آرامی آنها را شل و رها کنید.
 · فشردن و بالا کشیدن سریع: مراحل کشش و رهاسازی را مانند حالت قبل ولی به سرعت انجام دهید. می‌توانید با شماره ۱ بالا بکشید و با شماره ۲ رها کنید. این عمل را مکررا و با سرعت انجام دهید. هر دو تمرین فوق را ۵ بار یا تا زمانی که خسته شوید، انجام دهید.با قوی‌تر شدن عضلات، می‌توانید این تمرین را در دفعات بیشتر انجام داده و هر بار، عضلات را به مدت زمان بیشتری در حالت فشرده نگه دارید. پس از چند هفته، باید پیشرفت قابل توجهی داشته باشید اما باید این تمرین‌ها را به مدت چند ماه انجام دهید تا آنها به میزان حداکثر قدرت خود برسند.بسته به میزان ضعیف بودن این ماهیچه‌ها، هنگام آغاز تمرینات، متفاوت است اما تلاش کنید تا این تمرین‌ها را با ۵۰ مرتبه در روز آغاز کرده و ظرف چند هفته به میزان ۱۲۰ بار در روز برسانید.
اگر با مشکل ترشح ادرار مواجه هستید، این تمرین‌ها را آن‌قدر انجام دهید تا مطمئن شوید که این عارضه مجددا بروز نمی‌کند.ورزشی برای همه اوقاتشما می‌توانید این تمرین را هنگامی که نشسته، ایستاده یا دراز کشیده‌اید و یا هنگامی که مشغول فعالیت‌های روزمره مانند نشستن روی مبل و صندلی و صحبت با تلفن و یا مشاهده تلویزیون هستید، انجام دهید.


منبع: پورتال فارسی باتا
 

کشش عضلات لگن


strain عضلات لگن



کشیدگی عضلانی یا اسپاسم عضلات ناحیه لگن و ران موجب درد عضله بخصوص درد کشاله ران میشود

 

کشیدگی عضلات لگن از آسیب های شایع ورزشی است. این کشیدگی ها همچنین میتوانند در اثر فعالیت های بدنی شدید در کسانی که آمادگی ندارند هم ایجاد شوند.

 عضلات زیادی در ناحیه لگن و ران وجود دارند. این عضلات مسئول حرکات مفصل لگن در جهات مختلف هستند. گاهی اوقات این عضلات بر اثر ضربه و یا بدنبال فعالیت های شدید بدنی دچار کشیدگی میشوند و در حالات شدیدتر ممکن است پارگی های میکروسکوپی در این عضلات بوجود بیاید که به آن استرین Strain هم میگویند و گاهی هم فیبرهای عضلانی بطور کامل پاره میشوند. شایعترین عضلات لگن که دچار گشیدگی میشوند عضلات ادکتور یا نزدیک کننده ران هستند.

 

کشیدگی عضلات لگن چگونه ایجاد میشود؟

عضلات ادکتور در ناحیه کشاله ران قرار دارند. این عضلات در بالا به لگن متصل شده و در پایین به استخوان ران میچسبند و وظیفه آنها نزدیک کردن ران ها به یکدیگر است.

 

کشیدگی عضله ادکتور در قسمت کلفت آن و یا در محلی است که عضله به تاندون متصل میشود. کشیدگی معمولاً موقعی ایجاد میشود که عضله در حین انقباض شدید باشد و به ناگاه تحت کشش قرار گیرد و یا به آن ضربه ای وارد شود.
هر عضله تا حد مشخصی میتواند کش بیاید و اگر تحت نیروی کششی بیشتری قرار گیرد آسیب های ذکر شده بوجود میایند. وقتی مفصل لگن از قبل و به هر علتی دچار محدودیت حرکتی باشد احتمال کشیدگی عضلات اطراف آن بیشتر میشود.

اکثر کشیدگی های عضلانی ادکتور لگن وقتی بوجود میاید که فرد بدون به اصطلاح گرم کردن خود شروع به ورزش میکند. در روند گرم کردن بدن قبل از شروع ورزش اصلی، یک سری حرکات کششی انجام میشوند. این حرکات، فیبرهای عضلات را به آرامی تحت کشش قرار داده و طول آنها را افزایش میدهند و در نتیجه دامنه حرکت مفصل بیشتر میشود. وقتی که فرد بدون انجام این حرکات مستقیماً شروع به ورزش شدید میکند، عضلات خود را که آمادگی ندارند در معرض کشش ناگهانی و در نتیجه آسیب قرار میدهد.

 کشیدگی عضلانی ادکتور لگن در ورزش هایی مثل فوتبال، بسکتبال، تنیس، ورزش های رزمی، اسب سواری و دویدن بیشتر است. ورزشکاران نوجوان و مسن هم بیشتر از دیگر سنین در معرض این کشیدگی عضلانی هستند. در نوجوانی عضلات و استخوان ها ممکن است با یک سرعت یکسان رشد نکنند. ممکن است استخوان ها با سرعتی بیش ار عضلات رشد طولی کنند. نتیجه این پدیده کوتاه شدن نسبی طول عضلات و در نتیجه تحت کشش قرار گرفتن عضلات اطراف استخوان است و در این حال عضله خیلی راحت تر دچار آسیب میشود.

منبع: امید کلینیک

درمان های رایج سرماخوردگی

 

هرساله با شروع فصل پائيز و کاهش دماي هوا در نيمکره شمالي، ميزان شيوع سرماخوردگي افزايش مي‌يابد....

 

به طور متوسط، کودکان در هرسال 10-6 بار دچار سرماخوردگي مي‌شوند، گرچه در بعضي از بچه‌ها حتي تا 12 بار در سال نيز سرماخورگي رخ مي‌دهد. به طور متوسط، اغلب بالغين به طور متوسط 3-2 بار دچار سرماخوردگي مي‌شوند و در اين ميان بالغيني که بيشتر در تماس با کودکان هستند، به دفعات بيشتري سرماخوردگي را تجربه مي‌کنند. مبتلايان به آسم بيشتر در معرض خطر سرماخوردگي هستند. درگيري سيستم ايمني، مي‌تواند توجيهي قابل‌قبول در اين خصوص باشد. از طرف ديگر نتايج مطلوبي که با استفاده از ويتامين C حاصل مي‌شود، حاصل تحريک سيستم ايمني است.

در ايالات متحده، در هر سال سرماخوردگي عامل بيش از 22 ميليون روز غيبت از مدرسه است. والدين کودکاني که کوچکتر هستند و توانايي مراقبت از خود را ندارند نيز مجبورند از کارفرمايان خود مرخصي گرفته يا غيبت کنند تا بتوانند از کودکانشان مراقبت نمايند. ميزان آسيبي که اين بيماري براي نظام مالي، نظام بهداشت و درمان، نظام آموزش و ....دربردارد به واسطه جنبه‌هاي مختلف آن قابل محاسبه دقيق نيست، اما بديهي است اين ميزان آنقدر زياد است که توجه زيادي را طلب مي‌کند.

قبلا تصور مي‌شد که ذرات تنفسي آلوده به ويروس عامل بيماري، بيش از سه ساعت در محيط باقي نمي‌ماند، اما مطالعه جديدي که در دانشگاه ويرجينيا انجام شده است، نشان مي‌دهد که اين ذرات مي‌توانند براي مدت يک روز يا بيشتر فعال باقيمانده و موجب انتقال رينوويروس‌ها شوند. با توجه به اينکه در طي فصل سرما 59% سطوح آلوده به رينوويروس‌ها مي‌شوند، لزوم توجه به بهداشت فردي بيشتر از پيش اهميت خود را نمايان مي‌سازد.

جستجو جهت درمان در سردسته علل مراجعه به مطب پزشکان است؛ هرچند پزشکان هم اقدامات اندکي جهت درمان اين بيماري مي‌توانند انجام دهند.

روش‌هاي درماني مختلف، موضوعي مورد بحث است. انواع درمان‌هاي سنتي و خانگي وجود دارد که مطالعات متعددي در خصوص اثربخشي آنها انجام شده است. گياهاني نظير اکيناسه، عصاره شمعداني، چيزوکيت و عسل از درمان‌هايي بوده‌اند که از ديرباز مردم از آنها براي درمان علائم سرماخوردگي استفاده مي‌کرده و در حال حاضر نيز طرفداراني دارند. آنتي‌هيستامين‌ها، پسودوافدرين، فنيل‌افرين، سولفات روي‌، کورتيکواستروئيدهاي داخل بيني، کدئين، شستشوي بيني با آب‌نمک يا سالين و استنشاق بخار نيز از داروها و روش‌هايي هستند که پزشکان به طور معمول براي بيمارانشان تجويز مي‌کنند.

براي اين بيماري آنتيبيوتيک‌ها غيرموثر هستند و نبايد براي پيشگيري يا درمان تجويز گردد که البته متاسفانه گاهي براي بيمارن تجويز مي‌شوند و جز بالا بردن گونه‌هاي مقاوم باکتري‌ها، حاصل ديگري را در برندارند.

در اين شمارة نوين پزشکي، مقاله مروري را مطالعه مي‌نماييد که به تفضيل در خصوص هريک از اين درمان‌ها و اثربخشي آنها با توجه به مطالعاتي که رويشان انجام شده است به بحث مي‌پردازد و پاسخي مبتني برشواهد در خصوص سودمندي يا بي‌تاثير بودن انواع روش‌هاي درماني و داروهاي معمول به ما مي‌دهد.


منبع: نوین پزشکی

درمان های رایج کمردرد


درمانهاي رايج کمردرد:



درمانهاي دارويي :

درمانهاي دارويي شامل داروي اختصاصي براي نوع بيماري و در صورت لزوم تجويز مسکن جهت درمان علامتي درد است. همانطور که گفته، هدف اصلي در درمانهاي دارويي، درمان علت بيماري است و چنانچه علت بيماري قابل درمان نبوده و يا جزو علل مکانيکي کمردرد باشد، دارو را مي توان به صورت مسکن تجويز نمود که بهتر است غير استروئيدي و بدون کورتون باشد. بديهي است در چنين مواردي استفاده از مسکن مي تواند به طور موقتي باشد و انجام روشهاي فيزيکي مانند فيزيوتراپي و تمرينات درماني حتما" ضروري است.


درمانهاي فيزيکي :

براي معالجه برخي از بيماران مبتلا به کمردرد، علاوه بر درمانهاي علامتي توسط داروهاي مسکن، لازم است درمانهاي فيزيکي نيز انجام شود.

اين درمانها، تنوع زيادي دارند و از روشهاي بسيار قديمي کمردرد مانند طب سوزني ( از چين ) و ماساژ ( از فرانسه ) تا متدهاي جديد فيزيوتراپي توسط دستگاههاي پيشرفته را شامل مي شوند.

برخي از روشهاي فيزيوتراپي در درمان کمردرد عبارتند از :

-حرارت درماني: گرم کردن و يا سرد کردن عضو دردناک جهت کنترل درد از ديرباز توسط بشر استفاده مي شده است. گرما درماني امروزه به دو صورت سطحي ( براي پوست ) و عمقي ( براي مفاصل و يا عضلات ) توسط دستگاههاي پيشرفته فيزيوتراپي انجام مي شود.

- الکتريسيته درماني: به تجربه ثابت شده است که طول موج و فرکانسهاي خاصي از جريان برق در کنترل درد، ترميم رخم، تقويت عضلات و بسياري موارد ديگر موثر بوده و امروزه دستگاههاي پيشرفته الکتريکي به اين منظور طراحي شده اند.

- مانيپولاسيون : اين روش که در بين عامه مردم به نام جا انداختن شناخته شده است، در موارديکه انحراف کوچکي در ستون فقرات ايجاد شده باشد، مورد استفاده قرار گرفته و آن را اصلاح مي کند. مانتيپولاسيون حتما" بايستي توسط پزشک متخصص و يا متخصص فيزيوتراپي آموزش ديده انجام گردد، در غير اين صورت بسيار خطرناک بوده و ممکن است سبب آسيب به نخاع شده و يا افرادي که مبتلا به پوکي استخوان هستند سبب ايجاد شکستگي مهره ها شود.

- ليزر درماني: استفاده از ليزرهاي کم توان نظير ليزر آرگون هليم و ياقوت با هدف کاهش درد افزايش روند ترميم زخم ها، کاهش التهاب و بسياري از موارد ديگر موثر بوده و امروزه توسط فيزيوتراپيست ها استفاده مي شود.

- آب درماني: شامل يکسري حرکات ورزشي داخل آب مي باشد و از آنجائيکه در اين وضعيت بيمار درد کمر را کمتر احساس مي کند بسيار مفيد است.

- تمرينات درماني : يکي از مفيدترين روشهاي درماني کمر درد است و در صورت استمرار بطور موثري از عود کمر درد نيز جلوگيري مي کند. تمرينات درماني انواع مختلفي دارند و بسته به محل درد علت درد و وضعيت ستون فقرات ( از جمله ميزان انحناهاي آن ) نوعي از تمرين قابل توصيه است.

درمانهاي ارتوپدي:


درمانهاي ارتوپدي فني شامل يکسري ابزارهاي کمکي است که توسط کارشناس ارتوپدي فني جهت بيمار ساخته مي شود.
مانند: کرستهاي ستون فقرات ( کرستهاي کمر و گردن ) که بطور شايع استفاده مي شوند. اين وسايل مي توانند بطور موقت در کاهش درد و اسپاسم عضلات مفيد باشند ولي استفاده طولاني مدت و مستمر آنها مضر است و سبب آتروقفي ( لاغر شدن ) عضلات حمايت کننده شده و پس از مدتي نتيجه معکوس مي دهد.

درمان جراحي :

درمان جراحي، آخرين روش جهت کنترل درد ستون فقرات و آنهم در شرايط خاصي مي باشد و در شرايط معمول به هيچ وجه قابل توصيه نيست. طبق آمار، امروزه در مورد فتق ديسک بين مهره اي تنها در 15-5 درصد موارد جراحي توصيه مي شود که شامل موارد زير است:

1.دردر بيمار آنقدر شديد مي باشد که با استراحت بهبود نيافته و به دارو جواب ندهد و موجب اختلال جديد در فعاليتهاي روزمره و يا اجتماعي بيمار گردد.

2.بيماري طوري پيشرفت نمايد که منجر به فلج اندام، اختلالات حسي و يا بي اختياري ادرار باشد.

3.در حال حاضر 95-85 درصد ديسکهاي کمري بدون جراحي و با روشهاي درماني که قبلا" توضيح داده شده بهبود مي يابند.

4. نکته قابل توجه اين است که جراحي، درماني قطعي دردهاي کمري ناشي از ديسک نمي باشد و پس از آن، انجام تمرينات درماني و در بعضي شرايط استفاده از روشهاي فيزيوتراپي جهت کاهش درد ضروري است.


منبع: نیاز مرکزی

درمان های رایج در آبله مرغان



در درمان آبله مرغان با توجه به علائم و شدت آنها، دسته های مختلف دارویی توصیه می گردند، ما در این مطلب بخشی از داروهای رایج در درمان آبله مرغان را لیست کرده ایم:

۱- تب بر ها:

تب ممکن است کمی قبل از بروز ضایعات جلدی شروع شود، یکی از داروهای توصیه شده برای کنترل تب و کاستن درد استامینوفن است، در بزرگسالان قرص ۳۲۵ میلی گرمی را می توان بین ۴-۶ساعت یک بار (با توجه به شدت علائم) تجویز کرد. 

۲- آنتی هیستامین ها:

آنتی هیستامین ها می توانند به دو صورت موضعی و خورکی (یا هر دو همزمان) به کار روند، با توجه به شدت بیماری میتوان از شربت  دیفن هیدرامین و هیدروکسی زین در اطفال و قرصکلرفنیر آمین، هیدروکسی زین یا دیگر انواع آنتی هیستامینها در بزرگسالان استفاده کرد.

می توان از محلول یا پماد کالامین-دی هم بصورت موضعی در مناطق ملتهب تر استفاده کرد (بهتر است در مناطقی که در مرحله قبل از بروز وزیکول/تاول  هستند استفاده شود.)

۳- ضد ویروسها:

هرچند آبله مرغان منشاء ویروسی دارد، اما استفاده از داروهای ضد ویروس در موارد ابتلا به آبله مرغان چندان توصیه نشده است. اما در افرادی که داراری ضعف ایمنی هستند، سالمندان و کودکان و بزرگسالانی که علائم شدیدی دارند، با تشخیص پزشک می توان از ضدویروسها هم استفاده کرد. دوزاژ و اشکال این ضد ویروسها به این شرح است:

آسیکلوویر (تزریقی۲۵۰ م گ – قرص ۲۰۰ و ۴۰۰ میلی گرمی-پماد چشمی – پماد جلدی) در کودکان حدود ۵mg/kg و در بالغین نیز بسته به شدت بیماری از ۵ تا ۱۰mg/kg هر ۸ ساعت برای ۷ تا ۱۰ روز

ویدارابین (در موراد شدیدتر، در اشکال تزریقی و پماد های جلدی و چشمی) در موارد شدید به میزان ۱۰mg/kg/day بصورت آهسته انفوزیون میشود (برای موارد  بستری بیمارستانی)

آمانتادین (کپسول۱۰۰ م گ) در بالغین ۱۰۰ میلی گرم هر ۱۲ ساعت تا دو هفته

۴- محلولهای خشک کننده:

برخی محلولهای نظیر آب دالیبور می توانند برای کمک به ترمیم و ضدعفونی وزیکولها و جراحات سطحی به کار روند. این محلولهای نباید در مجاورت مخاطات استفاده شوند.

۵- استراحت و ایزولاسیون:

فرد مبتلا به آبله مرغان (مخصوصا اگر بزرگسال باشد) باید به خوبی استراحت کند و از تماس با اطرافیان بویژه کسانی که سابقه ابتلا به آبله مرغان ندارند و مخصوصا افراد دارای ضعف ایمنی و  خانمهای باردار پرهیز کنند. مدت ایزولاسیون حدود یک تا دو هفته در نظر گرفته می شود.

>>> در موراد شدید ممکن است نیاز به استفاده از ایمونوگلوبینهای تزریقی باشد.


واکسیناسیون:

واکسیناسیون در موارد زیر توصیه میشود:

- اطفال ۱۲-۱۸ ماهه بدون سابقه ابتلای قبلی

-  بزرگسالانی در موارد تماس پرخطر(پرسنل درمانی، خانواده بیماران، محیطهای شلوغ آموزشی یا نظامی)

- خانمهای غیر حامله که قصد بارداری دارند (با فاصله حداقل یک ماه قبل از بارداری)

- افرادی که قصد مسافرت به خارج از کشور و مناطق پرخطر دارند.



منبع: وبلاگ دکتر حیدریان

درد قلب در دوران بارداری


غذاهائی‌ که موجب قلب درد زنان در دوران بارداری می‌گردد.


درد  ناحیهٔ قلب در دوران بارداری یکی از مسائل و مشکلات زنان باردار در طی این دوره است.

به‌همان اندازه که رحم بزرگ‌تر می‌شود، مخصوصاً بعد از زمان ۲۰هفتگی، فشار به معده به‌طرف دیافراگم بیشتر می‌شود. محتویات معده متراکم شده و به‌طرف مری حرکت می‌کند. این امر ممکن است منجر به رفلکس اسید گردد و در نتیجه بر روی قلب زن باردار تأثیر بگذارد.




برای کاهش دادن این اختلال، زنان باردار در رژیم غذائی خود دست‌کاری می‌کنند و بعضی غذاها را از رژیم خود حذف می‌کنند. اما مشکل این‌جاست که نمی‌دانند چه‌غذاهائی را حذف کنند تا درد قلبشان کمتر شود؟ غذای دوران بارداری باید طوری تنظیم گردد که اسیدفولیک و دیگر مواد مغذی به مادر و جنین هر دو، به مقدار کافی برسد. در این‌جا مواد غذائی یا مواد دیگری که می‌بایست کمتر خورده شود و تا حدّ امکان از رژیم غذائی زن باردار حذف گردد، لیست شده است.

مرکبات: مثل پرتقال، گریپ‌فروت و مواد غذائی دارای اسید مثل گوجه‌فرنگی. به‌همین دلیل از گوجه در ساندویچ به‌جای سالاد استفاده کنید و یا از آب پرتقال کم اسید بعد از خوردن غلات در صبحانه استفاده نمائید.

نوشیدنی‌های کافئین‌دار: علاوه بر محدود کردن خوردن قهوه، قبل از نوشیدن مایعات کافئین‌دار، معدهٔ خود را خالی نگذارید.

الکل: از این ماده به‌ هیچ‌وجه در دوران بارداری نباید استفاده کرد.

غذاهای چرب: از گوشت کم‌چربی و محصولات کم‌چرب استفاده کنید و تا حد امکان غذاهای پخته شده نخورید.

شکلات: کمتر شکلات بخورید، البته این بدین معنی نیست که خوردن آن را به‌طور کامل حذف کنید. ولی قبل از خوردن شکلات حتماً یک مادهٔ غذائی دیگر خورده باشید و معده‌تان خالی نباشد.



منبع: آفتاب

داروهای ضد درد در دوران بارداری

داروهای ضد التهاب و مسکن درد و تب بر از پر مصرفترین داروها در بارداری هستند.

آسپرین یکی از داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی است. در مصرف آسپرین بیش از میزان حداقل روزانه باید ملاحظاتی داشت زیرا از جفت عبور کرده و در مقادیر بالا افزایش خطر دکولمان یا کنده شدن جفت رادارد.
در سه ماهه اول بارداری خطر گاستروشزی (اشکال ساختمان شکم نوزاد) دارد. در صورت لزوم تجویز آسپرین با مقادیر کم باعث کاهش عوارض پره اکلامپسی یا مسمومیت حاملگی میشود و در اختلالات مرتبط با بیماری لوپوس  و سندرم آنتی فسفولیپید هم کاربرد دارد.
آسپیرین در دوران شیردهی تا حدی بی خطر است و بخاطر احتمال ایجاد سندرم ری (نوعی بیماری که با اشکال مغزی و کبدی شدید همراه است) و افزایش خطر خونریزی داخلی در شیرخوار باید با مشورت با پزشک متخصص مصرف شود.

مصرف ایندومتاسین و ایبوبروفن (یا بروفن و ژلوفن، ادويل) هم پس از هفته 32 بارداری خطر تنگی مجرای شریانی را دارد وپس از سه ماهه اول خطر بروز الیگو هیدر امنیوس را دارند و در شیردهی منع مصرف ندارند. پیروکسیکام با نظر پزشک در صورت ضرورت تجویز میشود .
استامینوفن با مقادیر معمولی داروی بی خطری در دوران حاملگی است و با شیر دهی مشکلی ایجاد نمیکند و پر مصرفترین مسکن دوران حاملگی وشیر دهی است.
مسکنهای اپیوئیدی از جفت در دوران بارداری عبور کرده وارد بدن جنین میشوند اما در دوز معمول خطری ندارند .

داروهای کدئینی و مپریدین با دوز معمول منع مصرف در دوران شیر دهی ندارند.
به هر حال مصرف کلیه داروها در حاملگی و شیر دهی باید با نظر پزشک باشد.


حاملگی و تاثیر آن بر چشم

حاملگی و تاثیر آن بر چشم


در طي حاملگي، به علت تأثيرات هورموني جفت، تغييرات فيزيولوژي متعددي در بدن اتفاق مي افتد ( مواد غذائي و اکسيژن از طريق جفت از مادر به جنين منتقل مي شود.). اين هورمونهاي جفتي بر روي اکثر ارگان هاي بدن من جمله چشم اثر مي گذارند.


 


تفييرات فيزيولوژيک:

1.در طي حاملگي فشار طبيعي داخل چشم (فشار مايع داخل چشم) ممکن است بدليل تفييرات هورموني و تغييرات گردش خون اندکي کاهش يابد. اين وضعيت مي تواند در بيماري که گلوکوم (آب سياه) دارد مزيتي محسوب شود.
2.بعلت احتباس مايع در بافت هاي چشمي، (بخصوص در طي سه ماهه آخر حاملگي ) حس قرنيه چشم مادر به ميزان قابل توجهي کاهش مي يابد. اين وضع مي تواند در فردي که از لنز تماسي استفاده مي کند، باعث بروز مشکلاتي شود و باعث آسيب قرنيه بيش از حد نرمال شده و منجر به قرمزي مزمن چشم، تحريک چشم و عدم تحمل لنز تماسي شود.
3.بعلت تمايل به احتباس مايع در بافت هاي چشمي، نمره عينکتان ممکن است کم يا زياد شود. قابل ذکر است که اين تغيرات موقتي بوده و طي ماه هاي آخر حاملگي و حد اقل شش هفته اول پس از زايمان نياز به معاينه مجدد چشم و تعويض عينک نداريد.
 
  تأثيرات پاتولوژيک:

1.بيماران ديابتي بايد حد اقل سالي يک بار توسط چشم پزشک معاينه شوند و از آن جائيکه در زنان حامله بدليل اثر هورمون هاي مترشحه از جفت در طي حاملگي، بيماري هاي چشمي ناشي از ديابت وخيم تر مي شود، معاينات چشم پزشکي به دفعات بيشتري لازم است. در طي حاملگي، مراحل ابتدايي رتينوپاتي ديابتي معمولا پيشرفتي ندارد اما مراحل پيشرفته رتينوپاتي ديابتي ( بخصوص نوع پروليفراتيو) تمايل به پيشرفت دارد. بنابراين بسيار مهم است که خانمهايي که دچار ديابت پيشرفته هستند، قبل از تصميم گيري براي ازدواج و حاملگي از وضعيت چشم ها و بينائي خود مطلع شوند؛ لذا قبل از هر گونه تصميمي، معاينه و مشاوره توسط چشم پزشک الزامي است.
تغييرات چشمي پيشرفته ديابتي يا رتينوپاتي پروليفراتيو، بايد قبل از تصميم به حاملگي درمان شود.
2.در حاملگي انعقاد پذيري خون افزايش مي يابد؛ اين بدان معني است که خون شما براحتي در برابر تغييرات خاصي در ترکيب اجزا خون تمايل به لخته شدن دارد. بنابراين حائز اهميت است که خانمهاي حامله، فعاليت نسبي و تحرک داشته باشند تا جريان خون در بعضي از نواحي بدن کند نشود و در نتيجه از لخته شدن خون در رگهاي مغزي ( که مي تواند منجر به ايجاد نقائصي در ميدان بينائي و ساير عوارض وخيم مغزي شود)، جلوگيري گردد.
3.در بعضي از زنان حامله بخصوص در طي سه ماهه اول و دوم فشار خون سيستميک خيلي بالا مي رود که به آن اصطلاحا پره-اکلامپسي يا مسموميت حاملگي مي گوئيم. اين مسئله باعث بروز رتينوپاتي ناشي از فشار خون توأم با خونريزي داخل پرده شبکيه چشم مي شود که در صورت عدم درمان مي تواند منجر به کاهش بينائي ماندگار شود.
4."ملانوم بدخيم" يکي از انواع سرطانهاي رنگدانه دار پوستي است که تمايل دارد در طي حاملگي مهاجم تر باشد. اين نوع سرطان همچنين مي تواند در داخل چشم رشد کند و تحت تأثير هورمونهاي حاملگي رشد آن تسريع مي شود.
5.انواع خاصي از تومورهاي غده هيپوفيز ممکن است طي حاملگي رشد ناگهاني داشته باشند و براي اولين بار خود را نشان دهند؛ و به علت فشار بر راهها و عصب بينائي باعث بروز سردرد، کاهش بينائي و نقاط کور در ميدان بينائي شوند.
 
داروهاي چشمي موثر بر جنين و شيرخوار:   
 
1.هر کدام از قطره هاي چشمي موضعي بتا بلوکر (مهار کننده گيرنده هاي بتا در چشم) يا ديورتيک ها(داروهاي ادرار آور) که در درمان گلوکوم (آب سياه ) استفاده مي شوند؛ مي توانند باعث زايمان زودرس شده و يا از طريق شير مادر به کودک شير خوار منتقل شده و بر قلب کودک اثر بگذارند ؛ بنابراين مصرف اين داروها در طي حاملگي و شيردهي مجاز نيست. لذا در صورتيکه از اين داروها مصرف مي کنيد با چشم پزشکتان مشورت کنيد.
2.اگر از هر گونه داروي ديگري در طي دوران حاملگي استفاده مي کنيد، در مورد بي خطر بودن ادامه مصرف دارو، موضوع را با چشم پزشکتان در ميان بگذاريد و هميشه در مراجعه به چشم پزشکتان در صورت حاملگي ايشان را مطلع کنيد تا داروهاي تجويز شده براي شما و جنينتان، بي خطر و بي ضرر باشد.

سرطاني كه در دوران بارداري پدیدار می شود!


سرطاني كه در دوران بارداري پدیدار می شود



سرطان پستان هنگامي كه در زمان بارداري يا در اولين سال بعد از زايمان اتقاق بيفتد، به عنوان «سرطان پستان طي بارداري» شناخته مي شود. سرطان پستان و سرطان گردن رحم، شايع‌ترين سرطان‌هايي هستند كه طي بارداري ديده مي‌شوند و در مجموع حدود 50 درصد تمام سرطان‌هاي حين بارداري را شامل مي‌شوند.
اهميت سرطان پستان در دوران بارداري در اين است كه به علت تغييرات هورموني بدن و به دنبال آن تغييرات پستان در زمان بارداري، مثل بزرگ‌شدن آنها، هر گونه علائم يا تغييري كه مربوط به سرطان باشد ممكن است جلب توجه نكند و ديرتر كشف شود و به اين ترتيب، تشخيص بيماري به تعويق بيفتد. مسلما اگر پزشك و بيمار از تظاهرات مختلف سرطان و نيز تغييرات دوران بارداري و شيردهي، اطلاع كافي داشته باشند، ميزان تأخير در تشخيص به حداقل خواهد رسيد.


درمان همراه با بارداري

درمان سرطان پستان در زمان بارداري، به گونه‌اي است كه بارداري به سير خود ادامه دهد. البته در اين رابطه، استثنائاتي هم وجود دارد و در هر فرد، بايد جداگانه عمل شود. اعمال جراحي با حفظ پستان در 3 ماهه اول و ابتداي 3 ماهه دوم بارداري نبايد انجام شوند زيرا پس از اين گونه اعمال، حتما بايد پرتودرماني انجام شود و تماس با اشعه براي جنين مضر است.
جراحي پستان در زمان بارداري در اغلب اوقات با موفقيت انجام مي‌شود و كمترين خطر را براي مادر و جنين، بخصوص در 3 ماهه دوم و سوم دارد. در مقايسه با شيمي‌درماني و پرتودرماني، انجام جراحي كمترين اثرات مضر را در زمان بارداري بر جاي مي‌گذارد. بنابراين درمان متداول براي سرطان‌هاي پستان قابل عمل در بارداري، برداشت كامل پستان تحت بيهوشي عمومي است ولي در 3‌‌ماهه دوم و سوم مي‌توان پستان را حفظ كرد. پس از بررسي جواب آسيب‌شناسي بيمار، تصميم‌گيري اختصاصي در مورد انجام شيمي‌درماني بعد از عمل انجام خواهد شد. بيماران در مراحل پيشرفته بيماري كه غيرقابل عمل است، ممكن است قبل از عمل جراحي نياز به شيمي‌درماني يا پرتودرماني يا هر دو داشته باشند كه در اين موارد، درمان مطابق نظر و تصميم تيم پزشكي معالج بيمار صورت مي‌گيرد.


سرنوشت بيمار پس از درمان چگونه خواهد بود؟

مطالعات زيادي در ارتباط با اين موضوع انجام شده كه آيا سرطان پستان در زمان بارداري و شيردهي، خطرناك‌تر است يا نه. نتايج بررسي‌هاي گذشته، حاكي از اين بود كه سرطان پستان در دوران بارداري پيشرفته‌تر و مهاجم‌تر است. مطالعات جديدتر نشان داده‌اند كه با در نظر گرفتن تمام شرايط، صرفا حامله بودن بيمار وضعيت بيماري را وخيم‌تر نمي‌كند؛ اگرچه ممكن است زايمان زودتر از موعد و نوزادان كم‌وزن و نارس در اين افراد بيشتر ديده شوند كه نشانگر محيط نامساعد داخل رحمي است.


بارداري پس از سرطان

با توجه به اين كه بسياري از بيماران مبتلا به سرطان پستان در سنين باروري هستند، يك سوال مهم براي بيماران مطرح مي‌شود: «آيا من مي‌توانم پس از درمان سرطان پستان، حامله بشوم؟.»
در اوايل سال 1970 ميلادي، مطالبي در مورد اين موضوع مطرح شد، حاكي از اين كه خانم‌هايي كه 2 سال يا بيشتر بدون شواهد و عوارض از بيماري زندگي كرده‌اند، مي‌توانند بدون عوارض جانبي باردار شوند. با وجود اين، راجع به اين موضوع كاملا با احتياط و بر اساس شرايط هر بيمار بايد تصميم‌گيري شود. چون اغلب موارد عود طي 2 سال اول پس از پايان درمان اتفاق مي‌افتد، توصيه مي‌شود كه بارداري تا 2 تا 3 سال پس از اتمام درمان به تعويق بيفتد و در صورتي كه قصد بارداري وجود دارد، تاموكسيفن بايد قطع شود. اگر شواهدي از عود بيماري وجود نداشته باشد، خانم‌هايي كه پس از سرطان پستان حامله مي‌شوند، بايد مانند هر خانم حامله ديگري تحت بررسي شوند.


منبع: نور پرتال

داروها در حاملگي و شيردهي


داروها در حاملگي و شيردهي



هرماده اي که زن حامله مي خورد يا با آن تماس پيدا مي کند ، مي تواند بر روي جنين اثر بگذارد.  ازجمله شايعترين علل تجويز داروها درحاملگي ميتوان به اختلالات گوارشي ، عفوني ، پوستي ، رواني و درد اشاره کرد. علل خارجي نظير داروها يا مواد شيميايي مسبب ۱۰ درصد از نقايص هنگام تولد هستند.

سازمان غذا و داروي ايالات متحده امريکا نوعي سيستم تقسيم بندي براي تاثير  داروها در حاملگي ارايه داد. در اين سيستم داروها  تقسيم ميشوند. گروه ايکس تراتوژن ترين گروههاست. B , A  D , C ,  , X به گروه
آنتي بيوتيک ها
پني سيلين ها
مشتقات پني سيلين (آموکسي سيلين و آمپي سيلين ) در دوران بارداري بي خطر هستند. مصرف پني سيلين ها در دوران شيردهي مشکلي ايجاد نمي کند.
سفالوسپورينها


اين داروها در بارداري کم خطر هستند:


- مترونيدازول


- آمينوگليکوزيدها

- کوتريموکسازول

در نوزادان اين دارو مي تواند باعث افزايش هيپر بيليروبينمي شود. بنابراين بهتر است نزديک به زمان وضع حمل استفاده نشود. در دوران شيردهي اين دارو مشکلي ايجاد نمي کند.

- نيتروفورانتوئين

 اين دارو در دوران شيردهي منع مصرف ندارد.

- اريترومايسين

اريترومايسين وآزيترومايسين به عنوان جايگزين پني سيلينها استفاده مي شوند. مصرف اين داروها در شيردهي بلامانع است.

تتراسيکلينها

اين داروها ميتوانند سبب رنگي شدن دندان و اختلالات اسکلتي شوند.

- کينولونها

بجز در موارد شديد نبايد ازاين داروها در دوران حاملگي استفاده کرد.


منبع: رادیو سلامت

مراحل بیرون زدگی دیسک بین مهره ای


مراحل بیرون زدگی دیسک بین مهره ای
دیسک بین مهره ای در قسمت وسط حاوی نوکلئوس پولپوزوس است که نسبت به اطراف دیسک، نرم تر بوده و خاصیت ارتجاعی بیشتری دارد و اطراف دیسک annulus fibrosous قرار دارد که سخت تر بوده و خاصیت ارتجاعی کمتری دارد.
دیسک حاوی مقادیر قابل ملاحظه ای آب است و اولین اتفاقی که در آن می افتد کاهش در میزان آب دیسک یا دهیدراتاسیون دیسک است.
وقتی دیسک دهیدراته می شود از ارتفاع آن کاسته می گردد و در نتیجه استعداد پارگی در اطراف آن بیشتر می شود. یک دیسک متورم L4/5 بر روی عصب L55 فشار وارد می‌کند که یکی از شایع‌ترین نقاطی است که این وضعیت رخ می‌دهد. درمان دیسک بین مهره‌ای L–L5 به روش غیر جراحی برای بهبود علائم کاربرد دارد.
 
جالب است بدانیم که میزان محتویات آب دیسک حتی در یک روز نیز متفاوت است. بطوریکه دیسک در صبح نسبت به دیسک در انتهای شب محتویات آب بیشتری دارد. وقتی حاشیه دیسک پاره شد نوکلئوس پولپوزوس به طرف شکاف ایجاد شده حرکت می کند و اگر شرایط مناسب باشد به تدریج از دیسک مادر خارج می گردد که این هرنی دیسک را در زمانهای مختلف به الفاظ مختلف می نامند (بالجینگ، هایپربالجینگ، پروتروژن، اکستروژن و سکستراسیون).


منبع: پزشکان امروز

 

عوامل تاثیرگذار در پارگی دیسک کمر و بیرون زدگی آن

 

عوامل تاثیرگذار در پارگی دیسک کمر و بیرون زدگی آن

 

 
 

بیرون‌زدگی یا پارگی دیسک کمر بین مهره‌های ستون فقرات مثل مهره های کمر، می‌تواند باعث درد و بی حسی شدید شود.

دیسک‌ها بالشتک‌های نرم و لاستیکی هستند که میان مهره‌های ستون فقرات قرار دارند و به عنوان ضربه گیر عمل می‌کنند.

هنگامی که این دیسک‌ها بیش از حد تحت فشار یا استرس قرار بگیرند، بخش مرکزی دیسک از بین مهره ها بیرون می‌‌زند و بر روی اعصاب خروجی از نخاع که در مجاورت آن قرار دارند، فشار می‌‌‌‌‌‌آورد. در حالت شدیدتر حلقه بیرونی دیسک پاره می‌شود.

عوامل خطرساز

عوامل خطرساز رایج برای بیرون‌زدگی یا پارگی دیسک این ها هستند:

- بلند کردن اشیا به شیوه ی غلط

- سیگار کشیدن

-  داشتن اضافه وزن که باعث ایجاد فشار بر روی ستون فقرات می‌شود.

- فشار یا ضربه‌ها‌ ممکن است باعث فتق(بیرون‌زدگی) دیسک‌های بین‌ مهره‌ ای ستون فقرات مانند دیسک بین مهره ای L4-L5 شوند.

در حالات فوق، دیسک‌ها از جای خود بیرون می‌زنند و بر روی اعصاب اطراف ستون فقرات فشار می‌آورند.

علائم

بسته به محل بیرون‌زدگی یا پارگی دیسک، علائم متفاوت خواهد بود. شایع‌ترین محل این عارضه در مهره‌های کمری است و در این صورت، علائم زیر بروز خواهد کرد:

کمردرد

درد باسن که سمت ران یا هر دو ساق پا تیر می‌کشد.

دردی که در ضمن فعالیت بدتر و با استراحت بهتر می‌شود.

دردی که با سرفه، عطسه، نشستن، رانندگی کردن یا به جلو خم‌شدن بدتر می‌شود.

درمان

درمان‌های مناسب برای درد شدید ناشی از بیرون‌زدگی یا پارگی دیسک‌های بین‌مهره‌ای، دیسک‌برداری بوسیله جراحی توسط پزشک متخصص وجود دارد.

 


منبع:تبیان

 

اجزای تشکیل دهنده دیسک بین مهره ای


Disc Herniation : ديسک بين مهره ­اي از 2 بخش تشکيل شده است:


a.   نوکلئوس پولپوزوس (NP): که بخش داخلي است و حس درد ندارد و ساختمان آنژلاتيني است که با افزايش سن سفت تر و خاصيت ارتجاعي آن کمتر مي­شود.

b.   انولوس فيبروزوس (AF): که بخش خارجي است و اطراف NP قرار گرفته است. از کلاژن تيپ I بسيار قطور تشکيل شده است. حس خيلي کمي براي درد دارد.

ساختمانهاي حساس به درد در ستون مهره­ ها شامل ضريع مهره، سخت شامه، مفاصل Facet، حلقه فيبري ديسک بين مهره­ اي، وريدهاي اپي­دورال و ليگامان طولي قدامي هستند.

هسته نرم ديسک بين مهره­ اي در شرايط طبيعي، نسبت به درد حساس نيست. حس درد توسط عصب سينوسي – مهره ­اي (Sinovertebtral) منتقل مي­شود. و قسمت اعظم کمر دردها از اين ناحيه است و دردهاي کمري و درد در اسپاسم­هاي پارا اسپاينال از اين ناحيه منشا مي­گيرد.


منبع: مباحث تخصصی پزشکی

نوکلئوس پولپوزوس


نوکلئوس پولپوزوس چیست؟



در میان مهره ها، دیسک بین مهره ای وجود دارد. این ها هنگام حرکت مانند بالشتک یا جاذب شوک برای ستون فقرات عمل می کنند.هر دیسک از یک نوار خارجی لاستیک مانند تحت عنوان آنولوس فیبروزوس و یک ماده داخلی ژل مانند به نام نوکلئوس پولپوزوس ساخته شده است.

بهر حال ، مهره ها و دیسک ها یک تونل محافظ (کانال نخاعی) را برای طناب اعصاب نخاعی ایجاد می کنند.این اعصاب از مرکز مهره ها بیرون آمده و به نقاط مختلف بدن رفته و  به شما در حس و حرکت کمک می کنند .

علاوه بر این پشت  شما عضلات ، لیگامان ها ، تاندون ها و عروق خونی دارد. عضلات، رشته هایی از بافت هستند که به عنوان منبع انرژی برای حرکت عمل می کنند. لیگامانها، رشته های قابل انعطاف و قوی از بافت لیفی هستند که استخوانها را به هم می پیوندند و تاندونها ، عضلات را به استخوان ها و دیسکها متصل می کنند.  رگ های خونی ،خون رسانی و تغذیه آنها را تامین می کنند.تمام این قسمتها همه با هم کارمی کنند تا به شما درحرکت کمک نمایند.


منبع: سایت فوق تخصصی ستون فقرات