مراحل بیرون زدگی دیسک بین مهره ای
دیسک بین مهره ای در قسمت وسط حاوی نوکلئوس پولپوزوس است که نسبت به اطراف دیسک، نرم تر بوده و خاصیت ارتجاعی بیشتری دارد و اطراف دیسک annulus fibrosous قرار دارد که سخت تر بوده و خاصیت ارتجاعی کمتری دارد.
دیسک حاوی مقادیر قابل ملاحظه ای آب است و اولین اتفاقی که در آن می افتد کاهش در میزان آب دیسک یا دهیدراتاسیون دیسک است.
وقتی دیسک دهیدراته می شود از ارتفاع آن کاسته می گردد و در نتیجه استعداد پارگی در اطراف آن بیشتر می شود. یک دیسک متورم L4/5 بر روی عصب L55 فشار وارد می‌کند که یکی از شایع‌ترین نقاطی است که این وضعیت رخ می‌دهد. درمان دیسک بین مهره‌ای L–L5 به روش غیر جراحی برای بهبود علائم کاربرد دارد.
 
جالب است بدانیم که میزان محتویات آب دیسک حتی در یک روز نیز متفاوت است. بطوریکه دیسک در صبح نسبت به دیسک در انتهای شب محتویات آب بیشتری دارد. وقتی حاشیه دیسک پاره شد نوکلئوس پولپوزوس به طرف شکاف ایجاد شده حرکت می کند و اگر شرایط مناسب باشد به تدریج از دیسک مادر خارج می گردد که این هرنی دیسک را در زمانهای مختلف به الفاظ مختلف می نامند (بالجینگ، هایپربالجینگ، پروتروژن، اکستروژن و سکستراسیون).


منبع: پزشکان امروز