سرطاني كه در دوران بارداري پدیدار می شود


سرطان پستان هنگامي كه در زمان بارداري يا در اولين سال بعد از زايمان اتقاق بيفتد، به عنوان «سرطان پستان طي بارداري» شناخته مي شود. سرطان پستان و سرطان گردن رحم، شايع‌ترين سرطان‌هايي هستند كه طي بارداري ديده مي‌شوند و در مجموع حدود 50 درصد تمام سرطان‌هاي حين بارداري را شامل مي‌شوند.
اهميت سرطان پستان در دوران بارداري در اين است كه به علت تغييرات هورموني بدن و به دنبال آن تغييرات پستان در زمان بارداري، مثل بزرگ‌شدن آنها، هر گونه علائم يا تغييري كه مربوط به سرطان باشد ممكن است جلب توجه نكند و ديرتر كشف شود و به اين ترتيب، تشخيص بيماري به تعويق بيفتد. مسلما اگر پزشك و بيمار از تظاهرات مختلف سرطان و نيز تغييرات دوران بارداري و شيردهي، اطلاع كافي داشته باشند، ميزان تأخير در تشخيص به حداقل خواهد رسيد.


درمان همراه با بارداري

درمان سرطان پستان در زمان بارداري، به گونه‌اي است كه بارداري به سير خود ادامه دهد. البته در اين رابطه، استثنائاتي هم وجود دارد و در هر فرد، بايد جداگانه عمل شود. اعمال جراحي با حفظ پستان در 3 ماهه اول و ابتداي 3 ماهه دوم بارداري نبايد انجام شوند زيرا پس از اين گونه اعمال، حتما بايد پرتودرماني انجام شود و تماس با اشعه براي جنين مضر است.
جراحي پستان در زمان بارداري در اغلب اوقات با موفقيت انجام مي‌شود و كمترين خطر را براي مادر و جنين، بخصوص در 3 ماهه دوم و سوم دارد. در مقايسه با شيمي‌درماني و پرتودرماني، انجام جراحي كمترين اثرات مضر را در زمان بارداري بر جاي مي‌گذارد. بنابراين درمان متداول براي سرطان‌هاي پستان قابل عمل در بارداري، برداشت كامل پستان تحت بيهوشي عمومي است ولي در 3‌‌ماهه دوم و سوم مي‌توان پستان را حفظ كرد. پس از بررسي جواب آسيب‌شناسي بيمار، تصميم‌گيري اختصاصي در مورد انجام شيمي‌درماني بعد از عمل انجام خواهد شد. بيماران در مراحل پيشرفته بيماري كه غيرقابل عمل است، ممكن است قبل از عمل جراحي نياز به شيمي‌درماني يا پرتودرماني يا هر دو داشته باشند كه در اين موارد، درمان مطابق نظر و تصميم تيم پزشكي معالج بيمار صورت مي‌گيرد.


سرنوشت بيمار پس از درمان چگونه خواهد بود؟

مطالعات زيادي در ارتباط با اين موضوع انجام شده كه آيا سرطان پستان در زمان بارداري و شيردهي، خطرناك‌تر است يا نه. نتايج بررسي‌هاي گذشته، حاكي از اين بود كه سرطان پستان در دوران بارداري پيشرفته‌تر و مهاجم‌تر است. مطالعات جديدتر نشان داده‌اند كه با در نظر گرفتن تمام شرايط، صرفا حامله بودن بيمار وضعيت بيماري را وخيم‌تر نمي‌كند؛ اگرچه ممكن است زايمان زودتر از موعد و نوزادان كم‌وزن و نارس در اين افراد بيشتر ديده شوند كه نشانگر محيط نامساعد داخل رحمي است.


بارداري پس از سرطان

با توجه به اين كه بسياري از بيماران مبتلا به سرطان پستان در سنين باروري هستند، يك سوال مهم براي بيماران مطرح مي‌شود: «آيا من مي‌توانم پس از درمان سرطان پستان، حامله بشوم؟.»
در اوايل سال 1970 ميلادي، مطالبي در مورد اين موضوع مطرح شد، حاكي از اين كه خانم‌هايي كه 2 سال يا بيشتر بدون شواهد و عوارض از بيماري زندگي كرده‌اند، مي‌توانند بدون عوارض جانبي باردار شوند. با وجود اين، راجع به اين موضوع كاملا با احتياط و بر اساس شرايط هر بيمار بايد تصميم‌گيري شود. چون اغلب موارد عود طي 2 سال اول پس از پايان درمان اتفاق مي‌افتد، توصيه مي‌شود كه بارداري تا 2 تا 3 سال پس از اتمام درمان به تعويق بيفتد و در صورتي كه قصد بارداري وجود دارد، تاموكسيفن بايد قطع شود. اگر شواهدي از عود بيماري وجود نداشته باشد، خانم‌هايي كه پس از سرطان پستان حامله مي‌شوند، بايد مانند هر خانم حامله ديگري تحت بررسي شوند.


منبع: نور پرتال