علل گودی بیش از حد کمر

- التهاب دیسک کمر

- قوز بیش از حد

- چاقی

- پوکی استخوان

- ضعف عضلات شکمی

- زایمان های مکرر

- در رفتگی دو طرف‌ لگن‌

- استفاده‌ از کفش‌ پاشنه‌ بلند

- جابجایی ستون‌ مهره‌ها به‌ سمت‌ جلو ( مادرزادی یا هر عامل‌ دیگر)

- ضعف‌ عضلات‌ شکمی و عضلات‌ خلفی ران‌ و بازکننده‌های مفصل‌ ران‌

- کوتاهی عضلات‌ ناحیه‌ کمری (بازکننده‌های کمر)

وقتی که می خواهید مدت طولانی بایستید، یک پا را روی زمین و پای دیگر را روی یک پله، چهار پایه و یا هر چیز مشابه قرار دهید.

منبع: بیتوته

پوشیدن کفش های پاشنه بلند چه مشکلاتی را به وجود می آورد؟!

کفش هایی با پاشنه تیز، پاشنه بلند بدون بند، لژ یکسره، پاشنه ی بلند دوک شکل و لژهای بلند چیزهایی هستند که اکثر خانم ها را به هیجان می آورند!

یادتان نرود، همیشه این طور بوده و هست که هرچیز خوبی، بدی هایی هم دارد. این درمورد کفش های پاشنه بلند هم صدق می کند؛ به عوارض جانبی پوشیدن آن ها توجه کنید.

۱. کمر درد

در زمان راه رفتن با کفش پاشنه بلند تمام فشار بدن روی کمر متمرکز می شود. این مساله گردش خون را در آن نواحی کاهش می دهد که با درد در کمر و مفاصل ران همراه است.

۲. فشار پا

در کفش پاشنه بلند پایتان در معذب ترین وضع ممکن قرار دارد. فشار روی پاشنه ی پاها نهایتا درد شدیدی در پاهایتان ایجاد خواهد کرد. کفش راحتی تمام وزن بدن شما را حمل می کند، و زمانی که کفش پاشنه بلند پایتان باشد، این وزن روی پاشنه ی کفش شدید و غیر قابل کنترل می شود.

۳. راه رفتن نامتعادل

حالت بدن خانم ها با پوشیدن کفش پاشنه بلند تغییر می کند. بعضی خانم ها نمی توانند در چنین موقعیتی تعادل خود را حفظ کنند. راه رفتن برایشان به شدت سخت می شود. ممکن است با از دست دادن تعادل و لغزیدن به زمین بیافتند. در چنین شرایطی احتمال پیچ خوردگی مچ پا و رگ به رگ شدن مچ پا وجود دارد. همچنین ممکن است عضلات و تاندون ها هم دچار کشیدگی و التهاب شوند. پیاده روی معمولا یک ورزش خوب تلقی می شود ولی نه با کفش های پاشنه بلند!

۴. بیماری های ستون فقرات

تراز طبیعی ستون فقرات با پوشیدن کفش پاشنه بلند به هم می خورد، که باعث درد بسیاری خواهد شد.بعلاوه کرختی و سوزش هم محتمل است.

۵. فرورفتگی ناخن های پا

مطالعات نشان داده که کفش های پاشنه بلند، علت اصلی فرو رفتن ناخن ها در گوشت پا هستند. برداشتن این ناخن ها، زمانی که پزشک از ابزار تیزی برای اینکار استفاده می کند، درد بسیاری خواهد داشت.

در ادامه باید گفت که:پوشيدن مداوم و طولاني مدت كفش هاي پاشنه بلند مي تواند تاثيري منفي بر قوس كمر و تاندون آشيل داشته باشد. خانم هايي كه در سنين ميانسالي از گودي كمر شكايت مي كنند و مي گويند نمي توانند شلوارهايي با سايز مناسب پيدا كنند، بايد بدانند يكي از دلايل عمده ابتلا به گودي كمر در آنها، پوشيدن كفش هاي پاشنه بلند و نامناسب در سنين جواني و نوجواني است. كمردرد، از مهمترين و شايع ترين عوارضي است كه افراد مبتلا به گودي كمر از آن رنج مي برند.

گودی کمر چگونه ایجاد می شود؟

گودی کمر یا لوردوز به معنی افزایش تقعر ستون مهره کمری است. در لوردوز یا گودی کمر قوس ستون فقرات کمری به جلو بیشتر شده، شکم به جلو آمده و باسن به عقب میرود.

ستون مهره از روی هم قرار گرفتن 7 مهره گردنی و در پایین آن ها 12 مهره سینه های و در پایین آنها 5 مهره کمری و سپس مهره خاجی و دنبالچه ای تشکیل شده است. اگر ستون مهره را از جلو نگاه کنیم مهره ها در یک خط صاف و عمود قرار گرفته اند ولی اگر از کنار به ستون فقرات نگاه کنیم متوجه میشویم که مهره های گردنی و مهره های سینه ای و کمری قوس هایی را درست میکنند.

دردهایستون مهره‌ها و گودی کمر جزو مشکلات شایع است.چطور می‌توان از ایجاد این مشکلات پیشگیری کرد؟

پیش از هر چیز باید راستای ستون مهره را بشناسید و دقت کنید هر کاری که موجب به هم خوردن این راستا شود می‌تواند موجبات درد ستون فقرات را فراهم کند. یک تقعر تحتانی در ناحیه کمر داریم که به آن لوردوز کمری می‌گوییم،تحدب بالایی آن منطقه که درست در قسمت پشت است را کیفوز می‌نامیم و انحنای مقعر دیگری در گردن وجود دارد که لوردوز خفیف گردنی گفته می‌شود.این حالت ستون مهره‌ها که حالت مارپیچ و فنری ‌شکل را به آن می‌دهد موجب می‌شود تحرک صورت گیرد. هر حالتی که لوردوز کمر، کیفوز پشتی و لوردوز گردن را به هم بزند درد تولید می‌کند و سپس اسپاسم عضله و گرفتگی آن به مرور پیش می‌آید و فشار به استخوان‌ها و در نهایت مشکلات دیسک بروز می‌کند.

چه مواردی موجب تغییر حالت طبیعی ستون مهره‌ها می‌شود؟

اول از همه وجود یک شکم بزرگ موجب زیاد شدن لوردوز کمری می‌شود و برای جبران این حالت، ستون مهره‌ها ناچار است انحنا و تحدب ناحیه پشتی را بیشتر کند و همین امر در نهایت می تواند علت گودی کمر باشد و به قوز شدن پشت و به ناچار، زیاد شدن انحنای گردن منجر می‌شود. علاوه بر ‌آن گاهی در افراد لاغر به دلیل ضعف عضلات شکمی چنین حالتی ایجاد شده و گودی کمر زیاد شود.
 

رعایت اصول صحیح نشستن چقدر در پیشگیری از مشکلات ستون مهره‌ها موثر است؟

طرز صحیح نشستن موجب حفظ حالت طبیعی ستون مهره‌ها شده و عضلات هر قسمت مجبور نمی‌شوند برای جبران وضعیت غلط نشستن کار بیشتری بکنند و دچار اسپاسم و خستگی شوند. کف‌پا، باسن، پشت و کتف شما باید در وضعیت صحیح قرار بگیرند تا احساس راحتی کنید. اگر پای شما به زمین نرسد و آویزان باشد موجب خستگی و درد می‌شود. اگر کتف به صندلی نچسبد، سر به ناچار در حالت جلو می‌افتد و خستگی، گرفتگی عضلات گردن و گاهی سوزش کتف را موجب می‌شود.

 
گاهی افراد خود را روی صندلی سر می‌دهند و به حالت نیم‌هلال می‌نشینند. این کار به ستون مهره‌ها آسیب می‌رساند؟

نشستن طولانی‌مدت در این وضعیت به ستون مهره‌ها شکل می‌دهد و به‌ خصوص اگر فرد در سنین رشد این طور بنشیند، این شکل ‌گیری ناصحیح ستون مهره‌ها پایدار می‌شود.

آیا در سنین بالا می‌توان بدشکلی ستون مهره‌ها را اصلاح کرد؟

عضله‌ های ما در هر سنی 25 درصد قدرت تقویت دارند اما اگر در کودکی عضله‌ های ما درست شکل بگیرند و انحناهای طبیعی در وضعیت اصولی رشد کنند ستون مهره‌ها شکل صحیح می‌گیرد. اگر در کودکی بد بنشینید ستون مهره بدشکل شده و در میانسالی اگر بخواهید عضله خود را تقویت کنید نیازمند صرف نیروی زیاد و البته بازدهی کمتر هستید. به هر حال جلوی ضرر و آسیب به ستون مهره‌ها را باید بگیرید و با رعایت اصول بهداشتی ستون مهره‌ها بر سلامت و شادابی خود بیفزایید.

كاهش عوارض گودی كمر

همه افراد چه كودكان و چه بزرگسالان، به صورت طبیعی قوس كمر دارند، یعنی انحنایی به سمت عقب در ناحیه پایین كمر‌ دارند، اما آنچه كه موجب می‌شود انحنای موجود در پایین كمر غیرعادی و به صورت یك بیماری شناخته شود، افزایش بیش از اندازه این گودی است.

در واقع آنچه كه موجب می شود انحنای موجود در پایین كمر غیرعادی شود، زیاد بودن اندازه گودی كمر است. گودی بیش ازحد طبیعی جنبه ارثی دارد، اما این مشكل در صورت كم تحركی و ورزش نكردن، اضافه وزن و بارداری به دنبال ضعف عضلات كمر و كاهش قدرت عضلات شكم آزار دهنده و دردناك می شود.

روشی ساده برای تشخیص گودی کمر

گرچه در نظر گرفتن زاویه و درجه مشخصی برای بیان غیرطبیعی بودن گودی كمر ممكن نیست و مساله فقط با معاینه و عكسبرداری قابل تشخیص است، اما برای تشخیص این كه بدانیم گودی كمرمان در حد طبیعی است یا خیر، باید بدون كفش، از پشت به دیوار تكیه دهیم و سعی كنیم دو كف دست را از فاصله ایجاد شده میان دیوار و گودی كمر، رد كرده و به هم برسانیم؛ هرچه گودی كمر طبیعی تر باشد این فاصله كمتر و عبور دست ها سخت تر است.

گودی كمر؛ وراثتی است

متخصصان دریافته اند گودی كمر ارثی و اكتسابی است یعنی عمده ترین دلیل گودی بیش از اندازه كمر، ژنتیكی است و برخی افراد نیز به صورت مادرزادی دچار شلی بیش از حد بافت های نگهدارنده مفاصل هستند كه از تظاهرات آن افزایش گودی كمر است.
مشكل گودی كمر در كودكان بروز پیدا نمی كند و پس از بلوغ خود را نشان می دهد. در كسانی كه یا به دلیل لاغری بیش از حد و گرفتن رژیم های سخت دچار ضعف عضلات كمر هستند، این مشكل با درد شدید بروز پیدا می كند. اضافه وزن و بزرگی شكم نیز به همین نسبت می تواند به شلی و ضعف عضلات شكم منجر شود و به این شكل افزایش قوس كمر، علائم آزار دهنده خود را بروز می دهد.

قوس كمر بیشتر نمی شود

شاید سوال بسیاری این باشد كه آیا قوس كمر به مرور زمان بیشتر می شود؟
به این سوال اینگونه پاسخ می دهیم که: قوس كمر بیشتر نمی شود، اما ضعف عضلات باعث می شود كه علائم آن بیشتر بروز كند كه این موضوع باعث كم توانی شخص می شود.
شاید هیچ عاملی در بروز علائم قوس كمر موثرتر از نداشتن تحرك و اضافه وزن نباشد، اما پوشیدن مداوم كفش های پاشنه بلند بیش از سه سانت نیز می تواند علائم دردناك قوس كمر را بیشتر بروز دهد. بر این اساس به افرادی كه قوس كمر دارند، توصیه می شود كفش های پنجه پهن و پاشنه پهن بپوشند.

درست بنشینید؛ زیاد سرپا نایستید

از آنجا كه مشكل قوس كمر جنبه ارثی دارد پس قابل پیشگیری نیست، اما می توان با اصلاح روش زندگی و بخصوص نحوه قرار گرفتن بدن در حالت نشسته و ایستاده، از حاد شدن علائم آن جلوگیری به عمل آورد.

به همین دلیل متخصصان طب فیزیكی بر نپوشیدن كفش های پاشنه بلند، پیشگیری از افزایش چربی و برجستگی شكم، اصلاح نحوه نشستن و خوابیدن، بخصوص زمان بارداری به عنوان راه هایی برای جلوگیری از شدت یافتن علائم گودی كمر تاكید می كنند.
نحوه صحیح نشستن و پر كردن گودی كمر با یك بالشتك كوچك، استفاده از صندلی دسته دار و قرار دادن دست ها روی دسته صندلی، استفاده از زیرپایی، جلوگیری از ایستادن و نشستن طولانی مدت و دراز كشیدن به پهلو از راهكارهای موثر در كاهش درد کمر و ناراحتی ناشی از گودی كمر است.

منبع: جام جم آنلاین

تمرین های پیشگیری برای تمرین های پشت ،شامل عضلاتی میشود که برای استحکام و قدرت عضلات پشت بکار میروند. در این جا نه فقط عضلات مختلف پشت بلکه ،عضلات باسن ،عضلات ران و عضلات شکم مد نظر است.

ما تمرین های زیادی را به شما نشان میدهیم ،که شما راحت و ساده میتوانید در منزل انجام دهید.

چنانچه تمرین ها را صحیح و درست انجام دهید ،بعد از 6 هفته کمر محکمی خواهید داشت.

قبل از تمرین باید به نکات ذیل توجه داشته باشید.

نکات را کاملاً و با دقت بخوانید.بیش از توان خود تمرین نکنید.

چنانچه در اجرای تمرینی با درد مواجه شدید .سریع به تمرین خاتمه دهید و نزد دکتر بروید.

برای اینکه تمرین ها زود اثر کنند، باید حداقل 3 بار در هفته اجرا شوند.

نباید در ابتدای شروع تمرین ها بیش از حد و با زمان زیاد و بیش از حد عضله کشش داده شود.

كشش عضلات

کشش عضلات بسیار مهم هستند،زیرا عضلات کشیده شده ،بهتر خون را از خود عبور میدهند. عضلات استراحت کرده و از گرفتگی عضلات پیشگیری میکند.ولی کشش حتماً باید آرام انجام پذیرد،زیرا عضله برای کشیده شدن نیاز به زمان دارد.

هر کششی باید 6 ثانیه نگه داشته شود.به هیچ عنوان نباید ضربه زده شود.

عضلات در اثر ضربه ناگهانی ،خود را جمع میکنند.این موقعیت برای کشش که میخواهیم عضلات را بکشیم به هیچ عنوان خوب نیست.یعنی عضله میخواهد خود را جمع کند ، و ما میخواهیم آن را بکشیم.

تمرین 1

ریلکس روی یک صندلی بنشینید.سر را بطرف جلو خم کنید،بدینوسیله که چانه را به جناق سینه نزدیک کنید.6 ثانیه نگهدارید.دوباره سر را بلند کنید،تا جائیکه گردن کاملاً صاف گردد.چانه باید تا حدامکان به گردن نزدیک گردد.

تمرین 2

به پشت بخوابید و هردو زانو را بطرف شکم بکشید.دست ها گلوئی زانو را گرفته و تا حد امکان بطرف چانه میکشند.در این حالت 10 ثانیه باقی بمانید.دوباره بحالت اوًلیه برگشته و عضلات را آزاد کنید.این تمرین را سه بار تکرار کنید

تمرین 3

در حالت دراز کش

به روی شکم بخوابید،پاها نزدیک هم قرار میگیرند .حال با دست چپ پای چپ را گرفته و آنها را بطرف ران بکشید،تا درعضله ران کشیدگی را احساس کنید.کشش را آهسته انجام داده و 15 ثانیه نگهدارید.سپس سمت را عوض کرده و یک بار تکرار کنید.

در حالت ایستاده

صاف بایستید.در صورت نیاز دست را بدیوار تکیه دهید.تمام هیکل را صاف نگهدارید وزانو ها را کمی خم کنید.حال با دست آزاد پای همان سمت را گرفته و پاشنه را آهسته بسمت باسن بکشید.

توجه:باسن کمی بطرف جلو و زانوها نزدیک همدیگر قرار میگیرند. آهسته کشش را شروع کرده و 15 ثانیه نگهدارید.سمت را عوض کرده و یک بار تکرار کنید.

تقويت عضلات

تمرین 1

طاقباز ،کف پاها را روی زمین بگذارید،پا ها به عرض شانه از هم فاصله دارند، زانو ها با هم تماس نداشته باشند.باسن را تا حدی بالا بیاورید که باسن و ران در یک راستا قرار گیرند.حال عضلات باسن را منقبض کرده و حالت را 10 ثانیه نگهدارید.باسن را دوباره روی زمین قرار داده و عضلات شل شوند.این تمرین را سه بار تکرار کنید.

در صورت نیاز میتوان این تمرین را سخت تر کرد،مشروط بر آنکه باسن را به راحتی بتوان بالا نگهداشت. یک پا را در امتداد باسن دراز کرده و باسن و ران را منقبض کنید.نوک پاها بطرف ساعد کشیده شوند.این حالت را نیز 5 ثانیه نگهدارید، قبل از اینکه پاها را عوض کنید.این تمرین را سه بار تکرار کنید.

تمرین 2

به پشت خوابیده پاها را باندازه باسن از هم باز کرده، زانو ها همدیگر را لمس نمیکنند. نوک پاها بطرف بالا نشان میدهند .حال با شانه و سر بطرف بالا بیائید،هردو دست نیز بالا میایند.دست چپ 10 ثانیه ران راست را فشار میدهد.سپس دست راست 10 ثانیه پای چپ را فشار میدهد.توجه داشته باشید که کاملاً عادی نفس بکشید.

تمرین 3

به پهلو دراز کشیده ،پاها کاملاً کشیده،روی آرنج ها تکیه داده .دست دیگر روی ران قرار میگیرد.حال سعی کنید باسن را بالا بکشید. عضلات شکم را منقبض کرده و این حالت را 5 ثانیه نگهدارید.دوباره باسن را پائین آورده وعضلات را شل کنید.این تمرین را سه بار تکرار کنید.قبل از اینکه سمت را عوض کنید.

تمرین 4

به روی شکم خوابیده،پاها باندازه باسن از هم فاصله دارند،پاها روی زمین.

دست ها با حالت U نزدیک سر قرار دارند.باسن را منقبض کرده ،سر، کمربند شانه ای و دست ها را بلند کنید.توجه داشته باشید که مهره های گردن در امتداد مهره های ستون فقرات قرار گیرد،کف دست بطرف بالا باشند،آرنج ها در ارتفاع گوش ها.این حالت را 10 ثانیه نگهدارید.

بحالت اول برگشته عضلات را شل کرده و تمرین را سه بار تکرار کنید.

این تمرین را میتوان توسعه داد.به روی شکم بخوابید،پا باندازه عرض شکم از هم فاصله دارند،پاها روی زمین.دست ها بصورت u کنار سر قرار میگیرند ،حال باسن را منقبض کرده .کمر بند شانه ای و دست ها را بلند کرده.توجه داشته باشید که گردن در راستای ستون فقرات باشد،چانه بطرف جناق سینه.حال بحالت شنا دست ها و پاها را بالا و پائین ببرید.

این حرکت را 3-5 بار تکرار کنید. به حالت اول برگردید.عضلات را شل کنید.این تمرین را سه بار تکرار کنید.

تمرین 5

به روی شکم بخوابید،پاها بعرض باسن از هم دور ،پاها روی زمین.سر روی یک گوش قرار میگیرد.هر دو دست به عقب میروند،دست ها روی باسن قرار میگیرند،کف دست ها بطرف بالا هستند.باسن را منقبض کرده ،کمر بند شانه ای و سر را بلند کنید.سر در راستای ستون فقرات قرار میگیرد.در نظر بگیرید،وزنه ای روی دستان شماست و میخواهید آنرا بطرف بالا هل دهید.این حالت را 10 ثانیه نگهدارید.به حالت اوًل برگشته و عضلات را شل کنید.تمرین را سه بار تکرار کنید.

تمرین 6

چهار دست و پا روی زمین.ابتدا توجه داشته باشید که پشت کاملاً صاف باشد، سر در راستای ستون فقرات، دست ها کمی خم .مفصل دست زیر مفصل شانه.حال دست راست و پای چپ را همزمان بلند کنید، تا دست و پا تا ارتفاع پشت بالا بیایند.پای بلند کرده را بطرف بدن میکشیم،انگشتان دست بطرف بالا نشان میدهند.در تمام مدت تمرین ،عضلات پشت منقبض هستند ونباید شل شوند. این حالت را 10 ثانیه نگهدارید.این تمرین را سه بار تکرار کنید،قبل از اینکه سمت را عوض کنید.

تمرین 7

دو زانو ، روی زمین بنشینید،باسن روی پا ها قرار میگیرد.دست ها را کمی بطرف بالابکشید.باسن را آهسته بلند کرده و سمت راست کنار پاها قرار دهید ، دوباره بلند شده و کنار پاها سمت چپ بنشینید. جمعاً 3-5 بار هر طرف را عوض کنید.دوباره به وسط بیائید و عضله ها را شل کنید.این تمرین را سه بار انجام دهید.

تمرین 8

با این تمرین عضلات پشت استراحت میکنند.دوزانو نشسته و بالا تنه را روی ران ها قرار میدهیم،سر "شل" روی زمین ،دست ها ریلکس کنار بدن قرار میگیرند.تا زمانی که برایتان خوش آیند است در این حالت بمانید.

درمان غیر جراحی اسپوندیلولیستزی

گرچه این درمان ها سرخوردگی مهره را درست نمیکنند ولی بسیاری از بیماران با این درمان ها احساس راحتی بیشتری کرده و مشکلات آنها از بین میرود. مهمترین آنها عبارتند از

• استفاده از كرست ها كمربندهاي ميله دار

• فیزیوتراپی: شامل انجام نرمش هایی برای افزایش قدرت انعطاف ستون مهره و افزایش قدرت عضلات شکم و عضلات اطراف ستون مهره

• داروهای ضد التهابی : مثل بروفن یا سلکسیب با کاهش التهاب در اطراف عصب میتوانند شدت علائم را کاهش دهند.

• تزریق کورتیکوستروئید : با تزریق این داروها در اطراف نخاع به توسط پزشک معالج ممکن است التهاب کاهش پیدا کرده و درد و علائم حسی کمتر شوند.

درمان جراحی اسپوندیلولیستزی

در سر خوردگی ناشی از پیری که به 6-3 ماه درمان های غیر جراحی جواب کافی نمیدهند و در سر خوردگی های اسپوندیلولیتیک که به 12-6 ماه درمان های غیر جراحی جواب نمیدهند و درد و علائم حسی زندگی روزمره بیمار را مختل کرده است از جراحی استفاده میشود.
وقتی سرخوردگی مهره کمر یا علائم عصبی در حال پیشرفت است هم معمولاً پزشک ارتوپد تصمیم به جراحی میگیرد. درمان جراحی که برای این بیماران استفاده میشود انجام لامینکتومی Laminectomy است. در این روش قسمتی از استخوان های طبیعی مهره که لامینا نامیده میشود خارج میگردد. این جراحی را دکمپرشن Decompression هم میگویند چون موجب رفع فشار و کمپرشن از روی اعصاب میشود.

بعد از دکمپرشن و برداشتن فشار از روی اعصاب، مهره های مجاور به هم جوش داده میشوند. در این روش از پیوند استخوان و از وسایل فلزی مانند پیچ و میله ممکن است استفاده شود تا مهره ها زودتر و بهتر جوش بخورند.

منبع: وبلاگ دکتر حیدریان

شکستگی استرسی مهره که آنرا اسپوندیلولیز Spondylolysis هم میگویند یکی از علل شایع کمردرد در نوجوانان است. این عارضه معمولاً در سنین بلوغ یعنی زمانی که بیمار رشد سریع بدنی و قدی پیدا میکند دیده میشود. ورزش هایی که در آنها کمر زیاد میچرخد یا به عقب زیاد خم میشود مانند ژیمناستیک شیرجه یا فوتبال میتواند زمینه را برای بروز این بیماری فراهم کند.

شکستگی استرسی ستون مهره چگونه ایجاد میشود

 در این عارضه بر اثر ضربات مکرری که به ستون مهره وارد میشود قسمتی از مهره پنجم کمری (گاهی مهره چهارم) به نام پارس اینترآرتیکولاریس Pars interarticularis شکسته میشود. اگر این شکستگی شدید باشد مهره پنجم به سمت جلو حرکت کرده و روی مهره اول خاجی (ساکروم) به جلو لیز میخورد. این حالت را اسپوندیلولیستزی Spondylolysthesis میگویند. اگر جلو آمدگی مهره زیاد باشد روی ریشه های عصبی فشار وارد میشود و بیمار دچار علائم عصبی میشود.

علل اسپوندیلولیز در ستون مهره

 مهم ترین علت اسپوندیلولیز در مهره عبارتست از :

 علائم اسپوندیلولیز ستون فقرات

 در بعضی از افراد با وجود اینکه شکستگی وجود دارد دردی احساس نمیشود. درد معمولاً خفیف است و به باسن و ساق تیر میکشد. درد با فعالیت بدنی بیشتر شده و با استراحت کم میشود. این بیماران در حین راه رفتن قدم های کوچک برمیدارند.

 درمان اسپوندیلولیز یا شکستگی استرسی ستون مهره

 درمان اسپوندیلولیز غالباً غیر جراحی است. مهم ترین اقدام درمانی قطع فعالیت های ورزشی است که موجب این عارضه شده است. گاهی اوقات یک بریس کمری و انجام فیزیوتراپی کمک کننده است. در بیشتر موارد بیمار بعد از مدتی میتواند مجدداً فعالیت ورزشی را به آرامی شروع کند. انجام نرمش هایی برای افزایش قابلیت انعطاف پذیری مهره و تقویت عضلات کمر و شکم بسیار مفید است.

این بیماران باید تحت نظر پزشک باشند. پزشک ارتوپد تا سالها بطور مرتب از ستون مهره رادیوگرافی بعمل میاورد تا اگر بیماری مجدداً عود کرد یا پیشرفت کرد متوجه آن شود. اگر درد با درمان های ذکر شده خوب نشود و شدت درد به حدی باشد که مانع فعالیت های روزمره فرد شود و یا در مواردی که سرخوردگی مهره کمر در حال پیشرفت باشد ممکن است نیاز به عمل جراحی وجود داشته باشد. در این عمل جراحی مهره پنجم کمری به مهره اول ساکروم  جوش داده میشود.

منبع: ایران ارتوپد

سطح بالایی پلاتوی تیبیا ، سطح جلویی و تحتانی کندیلهای ران و سطح پشتی یا خلفی کشکک از غضروف مفصلی پوشیده شده است. 
غضروف مفصل زانو که از جنس غضروف هیالن است بافتی سفید، با قوام شبیه لاستیک و لغزنده است. کلفتی غضروف زانو حدود شش میلیمتر است.

وظیفه غضروف

وطیفه غضروف ایجاد سطحی لغزنده است که به توسط آن استخوان ها بتوانند در سطوح مفصلی به راحتی بر روی یکدیگر حرکت کنند. این بافت همچنین به خاطر قوام لاستیکی که دارد یک جذب کننده شوک است و موجب میشود تا نیروهای شدید و ناگهانی که به مفصل زانو وارد میشود در آن مستهلک شده و به استخوان صدمه ای وارد نشود.

۱- استئوآرتریت یا آرتروز

این بیماری باعث ساییدگی و پارگی غضروف مفاصل می‌شود و درد مفصل ایجاد می‌کند.

برنامه مرتب ورزشی برای این افراد بسیار خوب است. با این کار عضلات اطراف مفاصل تقویت شده و از میزان وزن این افراد کم می‌شود. ولی از ورزش شدید جدا پرهیز کنید، زیرا ممکن است مفاصل را دردناک‌تر کند.

۲- آرتریت روماتوئید

• آرتریت روماتوئید یک بیماری خود ایمنی می‌باشد و بدن با بافت‌های موجود در مفاصل می‌جنگد.

• یک برنامه ورزشی شامل فعالیت و استراحت می‌باشد. هنگامی که خسته نیستید، ورزش کنید.

• حداقل یک بار در روز ورزش کنید. اگر بعد از بیدار شدن ورزش کنید، سفتی و سختی مفاصل در صبح را کم می‌کنید.

• برای این بیماران، ورزش‌های هوازی از قبیل: شناو دوچرخه سواری بسیار مفید است.

• همیشه درست بایستید و درست بنشینید.

۳- استئوپروز (پوکی استخوان)

در این بیماری پوکی استخوان، بافت استخوان تحلیل رفته است. درد استخوان و شکنندگی استخوان از علائم این بیماری می‌باشد.

برنامه مرتب ورزشی داشته باشید. ورزش کردن باعث تقویت استخوان‌ها می‌گردد.

وزنه برداری، ورزش‌های قدرتی و ورزشهای هوازی برای جلوگیری از استئوپروز مفید می‌باشند.

۴- فیبرومیالژیا (Fibromyalgia)

درد و سختی عضلات، تاندون ها و مفاصل به نام فیبرومیالژیا خوانده می‌شود.

ورزش برای شما بسیار مفید است. تناسب اندام، بهبود خواب و کاهش درد از فواید ورزش برای افراد مبتلا به فیبرومیالژیا می‌باشد.

ورزش‌های هوازی و قدرتی برای این افراد خوب است.

برنامه مرتب ورزشی داشته باشید.

همیشه طرز ایستادن و نشستن خود را درست کنید.

۵- Ankylosing spondylitis

یک نوع آرتریت نخاعی می‌باشد. بیمار، مفاصل مهره‌ها و خاصره خاجی را نمی‌تواند حرکت دهد.

ورزش برای این بیماران حیاتی می‌باشد.

کشش گردن، نخاع، شانه‌ها و ران‌ها از مهم‌ترین ورزش‌ها می‌باشد.

ورزش‌های قدرتی برای کمر و ران‌ها از ورزش‌های خوب برای درست ایستادن و نشستن می‌باشند.

شنا نیز یک ورزش عالی برای این افراد می‌باشد. اگر محدودیت حرکت در گردن دارید، از ماسک مخصوص تنفس در زیر آب استفاده کنید.

از حرکات ورزشی تند و سریع اجتناب کنید.

۶- لوپوس

لوپوس نیز یک بیماری خود ایمنی می‌باشد. در این بیماری سیستم ایمنی بدن خوب کار نمی‌کند. این بیماری بر پوست، مفاصل، کلیه‌ها و دیگر اعضای بدن اثر می‌گذارد.

• بهترین زمان برای ورزش کردن، وقتی است که خسته نیستید.

• ورزش این افراد شامل نوع متعادل: کشش، قدرتی و هوازی می‌باشد.

• پیاده روی شنا و دوچرخه سواری برای این بیماران خوب است.

• قبل از رفتن به تختخواب، ورزش‌های کششی را انجام دهید.

• از ورزش‌های با شدت زیاد جدا خودداری کنید.

• ورزش در بیماران آرتریتی که مفاصل را جراحی می‌کنند.

• ورزش را ادامه دهید تا عضلاتی که مفاصل را حفاظت می‌کنند، تقویت شوند.

• 
  اسکی و دوچرخه سواری انجام ندهید، زیرا ممکن است مفاصل جدید تحت کشش زیاد قرار گیرند.

• چند حرکت را با هم انجام ندهید.

• ورزش‌های شدید و قدرتی را انجام ندهید.

• بهترین ورزش‌ها بعد از جراحی مفصل، پیاده روی و شنا می‌باشند. بهتر است، از زیاده‌روی در این ورزش‌ها نیز جدا خودداری کنید، زیرا امکان دارد فشار زیادی را به مفاصل ترمیم شده، وارد کنند.

• اگر جراحی زانو یا ران انجام داده‌اید، از دویدن خودداری کنید.

• اگر مفصل ران را جراحی کردید، بیش از حد خم و راست نشوید. نباید ورزش‌هایی را انجام دهید که زانو بالاتر از ران قرار گیرد و پاهای خود را ضربدری نکنید.

• اگر شما خواهان اندامی متناسب هستید، می‌توانید به کلاس ورزشی بروید و از وسایل ورزشی استفاده کنید، مانند: تردمیل و دوچرخه ثابت.

نکات ضروری هنگام ورزش کردن

• هنگامی ورزش کنید که درد و سفتی مفاصل را نداشته باشید و خسته نباشید.

• لباس راحت و گشاد و کفش راحت بپوشید.

• یک دوش آب گرم قبل از ورزش باعث تمدد اعصاب می‌شود.

• هیچ گاه مفاصل را بیش از حد خسته نکنید.

• ورزشی که موجب درد شدید می‌شود را فوراً قطع کنید.

• اگر شما ۲ ساعت بعد از ورزش احساس درد دارید، دفعه بعد آن ورزش را کمتر انجام دهید.

• زمانی که مفصل گرم و ملتهب است، ورزش نکنید.

• بهتر است ورزش‌های خوابیده را بر روی زمین انجام دهید.

• ورزش را برای خود یک عادت مانند غذا خوردن و خوابیدن قرار دهید.

منبع: وب سایت دکترمسعود عمادی

بهترين داروهاي مسكن درد التهاب مفاصل كدامند؟

خبر خوب اين است كه امروزه داروهاي زيادي براي التهاب مفصلي وجود دارند. اغلب آنها نسبتا بي خطر بوده و به خوبي تحمل مي شوند، اما هيچ دارويي نيست كه عارضه جانبي نداشته باشد.

 ولي اگر درد شما فقط پس از يك فعاليت غير معمول بروز مي كند، مي توانيد از يكي دو عدد قرص استامينوفن استفاده كنيد.

برخي از مردم به جاي آن آسپيرين را ترجيح مي دهند. اگر سابقه زخم معده ، خونريزي ، آسم يا آلرژي داريد، قبل از مصرف آسپيرين يا دارويي مثل ايبوپروفن با پزشك تان مشورت كنيد.

اگر علائم شما طولاني بوده و مربوط به فعاليت هايي هستند كه هميشه به آن ها نمي پردازيد، داروهاي ضدالتهاب غير استروييدي مانند: ايبوپروفن و ناپروكسن مي توانند درد شما را تسكين دهند. كساني كه آرتروز ملايمي دارند، مي توانند با مصرف تنها يك يا دو قرص از گروه داروهاي ضد التهابي غير استروييدي براي يك يا دو روز، بهبود يابند.

در صورتي كه علائم شما شديدتر و طولاني تر باشد، ممكن است درگيري مفاصل تان پيشرفته تر باشد و شايد نياز به دوز بالاتري از داروها بر طبق يك برنامه درماني منظم داشته باشيد.

به هر حال براي مصرف دارو حتما با پزشك تان مشورت كنيد.

آيا درمان هاي مکمل، براي درد التهاب مفصلي سودمند هستند؟

در مورد اين پرسش، نقطه نظرهاي متفاوتي وجود دارد و پاسخ كوتاه و آساني در مورد تمامي انواع درمان هاي مكمل التهاب مفصلي وجود ندارد. حتي تعريف درمان هاي مكمل از يك منبع به منبع ديگر متفاوت است. براي مثال، گرما، ماساژ، و كشش كه در مورد بسياري از افراد در تسكين علائم التهاب مفصلي كمك كننده هستند، توسط برخي به عنوان درمان مكمل قلمداد مي شوند، حال آن كه در واقع اين روش ها، براي سال ها از روش هاي استاندارد بوده اند. مشكل موجود در اين زمينه اين است كه درباره درمان هاي مكمل تا كنون بررسي كافي انجام نشده است. براي اكثر مردم، علائم مربوط به التهاب آرتريت از يك روز به روز ديگر در تغيير هستند. بنابراين اگر مثلا يك داروي گياهي را يک روز مصرف كرده ايد كه به هر دليل حال تان بهتر بوده است، ممكن است چنين تصور كنيد كه دارو باعث بهبودي شما شده است. در درمان التهاب مفصلي، حدود 30 درصد افرادي كه دارونما به جاي دارو استفاده كرده اند، حداقل به طور موقت بهبود علائم را گزارش نموده اند.

در پايان بايد گفت كه استانداردهاي كيفي براي داروهاي مكمل وجود ندارد. تحقيقات نشان مي دهد كه در ميان مارك هاي تجاري متفاوت، مقادير ماده فعال، متفاوت است و حتي اين تفاوت در ميان داروهاي داراي يك نوع برچسب تجارتي نيز ديده مي شود. همين يك دليل براي پرهيز از مصرف آنها كافي است.

يافتن يك داروي بي ضرر و مؤثر براي درد التهاب مفصلي کاري پيچيده است كه ممكن است به سال ها زمان نياز داشته باشد. تلاش براي دور زدن روش هاي استاندارد مي تواند نتايج زيان بار، اتلاف پول، وقت و انرژي را به دنبال داشته باشد.

منبع: وب سایت دکتر فرخانی

درد ناشي از التهاب مفصل (آرتريت) و همچنين تلاش براي انتخاب يك مسكن مؤثر مي تواند شما را دلسرد كند. براي يافتن پاسخ رايج ترين پرسش هايي كه در اين زمينه مطرح مي شوند، شما را به خواندن اين مقاله دعوت مي كنيم:

آيا فعاليت بدني، درد حاصل از التهاب مفصلي را بدتر مي كند؟

اگر هم اكنون دچار التهاب مفاصل هستيد، اين درد با انجام فعاليت هايي كه باري را بر مفاصل شما تحميل مي كند يا به انجام حركات مداوم نياز دارد، بدتر خواهد شد. اما اگر آسيب مفصلي شما ملايم بوده و بيشتر علائم شما مربوط به تاندون ها(رباط ها)، زرد پي ها و عضلات اطراف مفصل هستند و نه خود مفاصل، يك برنامه ورزشي ملايم، مي تواند درد شما را تسكين ببخشد. تمرين هاي كششي و تقويت كننده عضلات را حتما در برنامه ورزشي خود قرار دهيد.

با پزشك خود براي تعيين راه حل و برنامه ورزشي مناسب براي وضعيت خاص خودتان، مشورت كنيد. التهاب مفصل از فردي به فرد ديگر متغير است. از پزشك تان بخواهيد كه نوع التهاب مفصلي شما و شدت آن را با دقت تعيين كند. از اين اطلاعات براي تصميم گيري درباره بهترين سرگرمي ها و فعاليت ها استفاده كنيد.

از چه نوع فعاليت هايي عموما بايد پرهيز كرد و چه نوع فعاليت هايي براي اكثر افراد مبتلا به درد التهاب مفصلي مناسب هستند؟

فعاليت هايي كه فشار ناگهاني را بر مفاصل تحميل مي كنند، از قبيل بالا و پايين پريدن، و تنيس بازي كردن، علائم التهاب مفصلي را بدتر نموده و افزايش التهاب و تورم را سبب مي شوند. فعاليت هايي كه به نظر مفيد مي رسند، شامل ورزش هايي هستند كه عضلات شما را تقويت نموده، از مفاصل تان حفاظت كرده و استرس و آسيب وارده به مفاصل را به حداقل مي رسانند؛ براي مثال، تقويت عضلات جلو و پشت ران به حفاظت از مفاصل زانو و مفصل لگن كمك مي كند.

پزشك شما ممكن است بتواند به شما ورزش هايي را ياد بدهد كه باعث تقويت عضلات تان شوند، بي آنكه به مفاصل تان صدمه بزنند.

هر آنچه را مي توانيد انجام دهيد تا فعاليت فيزيكي خود را حفظ كنيد و در عين حال مواظب مفصل هايتان نيز باشيد. اگر مفاصل شما دردناك تر و آسيب ديده تر از آن هستند كه بتوانيد فعاليتي مثل قدم زدن را انجام دهيد، شنا يا ساير ورزش هاي آبي مي توانند انتخاب بهتري براي فعال نگه داشتن و روي فرم نگه داشتن شما به حساب آيند.

چگونه مي توانيد خشكي و درد حاصل از نشستن طولاني مدت را كاهش دهيد؟

بسياري از افراد مبتلا به التهاب مفاصل، پس از نشستن يا استراحت كردن دچار خشكي مفاصل مي شوند، به ويژه اگر قبل از نشستن يا خوابيدن، از مفاصل شان كار زيادي كشيده باشند.

بيشتر مبتلايان به روماتيسم مفصلي پس از بيدار شدن از خواب، مثلا صبح ها، دچار خشكي مفصل مي شوند. اين ها علائم شايع التهاب مفصلي هستند. حركت مي تواند برخي از علائم را كاهش دهد.

اگر ناچار هستيد براي مدت طولاني بنشينيد، وضعيت نشستن خود را براي پيشگيري از خشكي مفاصل يا كاهش آن، تنظيم كنيد.

براي مثال، سرتان را به جهات مختلف بچرخانيد، وضعيت بازوهايتان را تغيير دهيد و ساق پاهايتان را خم كنيد و بكشيد. اين حركات ملايم از خشكي بيش از حد جلوگيري مي كنند.

بسياري از اوقات، پس از كار سخت و فشار بر مفاصل، اين خشكي تا چند روز باقي مي ماند.

در چه صورتي، پس از بروز درد التهاب مفصلي، بايد به پزشك مراجعه كرد؟

در صورت بروز درد در منطقه اي جديد يا باقي ماندن علائم براي بيش از چند روز، به پزشك مراجعه كنيد.

در صورتي كه در همان ابتداي بروز علائم به آن ها توجه شود، درمان مؤثرتر خواهد بود. اگر مي دانيد كه علائم شما در نتيجه فشار بر مفاصل ايجاد شده اند و پس از چند روز از بين مي روند، نيازي به مراجعه به پزشك نخواهيد داشت.

منبع: وب سایت دکتر فرخانی

التهاب مفاصل

التهاب مفصلی یک نام کلی برای حالتی است که علل متنوعی دارد و با گرمی ، قرمزی ، تورم ، درد یا محدودیت حرکات مفصل مشخص می گردد .

دو دسته از علل عمده آن بیماریهای عفونی و بیماریهای روماتیسمی یعنی بیماریهای بافت همبندی هستند . انواع روماتیسمی آن خود به چند دسته تقسیم می شوند که یکی از آنها بنام التهاب مفصلی-استخوانی یا بیماری اضمحلال مفاصل از بیماریهای شایع بخصوص در سالمندان است و تقریباً تمام افراد بیش از ۷۰ ساله به آن مبتلا هستند .

این بیماری اغلب ، مفاصل تحمل کننده وزن مانند مفصل زانو و لگن را مبتلا می کند و ناشی از فرسایش مزمن غضروف و سطوح مفصل است . این بیماری مهمترین و شایعترین عامل زمین گیری در سالمندان است .

● چگونه از التهاب مفصلی پیشگیری کنیم ؟

مهمترین عوامل پیشگیری کننده از بیماری فرسایشی مفاصل حفظ وزن مناسب بدن است چون زیاد بودن وزن موجب فشار بیشتری بر مفاصل بویژه مفصل زانو می شود و در دراز مدت باعث فرسایش بیشتر آن می گردد . ورزش منظم ، استراحت مناسب و حفاظت مفاصل از فشارهای کاری زیاد از عوامل پیشگیری کننده دیگر هستند.

● چگونه درد مفاصل را مهار کنیم ؟

بسیاری از سالمندان مبتلا به التهاب فرسایشی مفاصل از درد شاکی هستند و از مصرف داروهای مختلف که اغلب عوارضی را نیز بدنبال دارد نگران هستند .

یک راه مهار این دردهای مفصلی که بسیار ساده و ولی مؤثر است گرم کردن یا سرد کردن مفصل است .

گرم کردن باعث کاهش انقباض عضلات و خونرسانی بیشتر به بافت های مفصل می شود و در مقابل سرد کردن باعث کــاهش فعالیت اعصاب حس کننــده درد می گردد ، البته قبل از استفاده از هر روش برای درمان مشکلات خود حتماً پزشک خود را در جریان بگذارید.

منبع: پزشکان بدون مرز

نشانه های آرتروز

آرتروز بیماری ای است که مشخصه آن تخریب پیش رونده غضروف مفصل است؛ غضروف بافتی لغزنده است که انتهای استخوان ها را در یک مفصل می پوشاند. اگر این غضروف آسیب ببیند، شروع آرتروز تلقی می شود. این بیماری بتدریج پیشرفت کرده و غضروف را کاملا از بین می برد.

آرتروز یا استئوآرتریت شایع ترین بیماری از دسته التهاب مفاصل است. تاکنون درمانی قطعی برای پیش روندگی آرتروز وجود ندارد، پس بسیار مهم است که نگذاریم دچار آرتروز شویم.

چند عامل وجود دارد که می تواند زمینه ساز ابتلا به آرتروز باشد. هر چه سن بالاتر رود، خطر ابتلا به این بیماری بیشتر می شود، به گونه ای که در همه افراد بالای ۶۰ سال نشانه های آرتروز در گردن را می توان یافت. البته این بیماری ممکن است بدون علامت باشد که در عکسبرداری مشخص می شود.

افزایش وزن، تغذیه نامناسب و بیماری های رماتیسمی (در صورت درمان نشدن) مفصل را بیمار می کند. آسیب مفاصلی مانند رباط نیز اگر درمان نشود، به ابتلا به آرتروز منجر می شود.

افرادی که آرتروز دارند باید بیشتر مراقب باشند؛ آرتروز دردی است که با فعالیت افزایش می یابد و با استراحت بهتر می شود. استفاده صحیح از مفاصل، تقویت مناسب عضلات و مصرف داروهایی که تجویز می شود، به صورت خوراکی یا تزریق در مفصل و در نهایت جراحی از راه های درمان این بیماری است.

منبع: بیتوته

چهارزانو نشستن موجب آرتروز می‎شود!

چهار زانو نشستن موجب اعمال فشار زياد به مفصل زانو شده و توصيه مي‌شود تا حد امكان از چهار زانو نشستن پرهيز شود.

 در هنگام نشستن به حالت چهار زانو، مفصل زانو تا آخرين دامنه حركتي‌اش (140 درجه) خم شده و موجب وارد آمدن فشار به مفصل زانو و درد در اين ناحيه مي‌شود.

توصيه مي‌شود تا حد امكان از نشستن به صورت چهار زانو پرهيز شده و در مواقع ضرورت سعي شود مفصل زانو بيش از 100 درجه خم نشود.

جوانان براي پيشگيري از ابتلا به درد و آرتروز زانو در سنين بالاتر، از چهار زانو نشستن پرهيز كنند.

بهترين شرايط براي نشستن، استفاده از مبل و صندلي است و افراد مسن نبايد به هيچ وجه چهار زانو بنشينند.

ارتفاع مبل و صندلي نيز بايد در حدي باشد كه كف پا به طور كامل بر روي زمين قرار گيرد و صندلي‌هاي با ارتفاع كم و يا زياد نيز مضر هستند.

منبع: بيتوته

داروهای ضد التهاب آرامش مؤثری را با خود به همراه دارند اما بعضی اقدامات و به کار گیری برخی ترفندها نیز می‌توانند به تسکین یافتن دردهای رماتیسمی تان کمک کنند.

ساییدگی غضروفی و التهاب مفاصل، عوامل ایجاد خشکی و درد مفاصل هستند.

آرتروز و آرتریت، از جمله رماتیسم های بسیار شایع محسوب می‌شوند.

داروهای ضد التهاب آرامش مؤثری را با خود به همراه دارند اما بعضی اقدامات و به کارگیری برخی ترفندها نیز می‌توانند به تسکین یافتن دردهای رماتیسمی تان کمک کنند.
این اقدامات که عوارض جانبی هم ندارند را امتحان کنید.

گرما و سرما برای تسکین رماتیسم

گرم کردن مفاصلی که درد می‌کنند، می‌تواند درد را کاهش دهد. یک حمام گرم نیز می‌تواند منبع آرامش باشد.
و این در حالی است که سرما، نیز در مواد التهاب مفاصل مؤثر است.
برای کم شدن دردهای رماتیسمی تغذیه تان را پر کنید از امگا 3، امگا 3 خاصیت ضد التهابی دارد، همین ویژگی باعث می‌شود که بتواند در کاهش درد مؤثر باشد.
به این منظور می‌توانید از مکمل های غذایی کمک بگیرید، در غیر این صورت خوراکی هایی را که حاوی امگا 3 هستند، بیشتر بخورید، مثلاً: ماهی سه بار در هفته، روغن کلزا، دانۀ کتان و میوه های روغنی مانند گردو.

تغذیه ای سرشار از ویتامین C برای تسکین آرتریت و آرتروز

ویتامین C آنتی اکسیدانی است که به محافظت از سلول ها از جمله سلول های مفصلی کمک می‌کند.
حواستان باشد که به میزان کافی از این ویتامین در منوی روزانه تان وجود داشته باشد، به طور منظم از خوراکی هایی مانند، کیوی، پرتقال و دیگر مرکبات بهره ببرید، البته باید میزان قابل توجهی از سبزیجات سرشار از ویتامین C مانند فلفل، بروکلی، سیب زمینی و ... را در تغذیه تان بگنجانید.

برای تسکین آرتریت و آرتروز، مراقب وزن تان باشید

اضافه وزن باعث ایجاد و شدت گرفتن آرتروز می‌شود، خصوصاً در نواحی زانوها و ران ها، زیرا این مناطق مجبور به تحمل فشار بیشتری هستند.
بنابراین اگر وزن تان مناسب است، مراقب باشید که بیشتر نشود و اگر اضافه وزن دارید، در جهت کاهش این اضافه وزن تلاش کنید.

کفش های مناسبی انتخاب کنید

کف نرم کفش ها، می‌توانند از شدت ضربه ها بکاهند و از مفاصل مراقبت کنند، پاشنه های تخت و مدل های پوشاننده، به همان میزان که از پاها محافظت می‌کنند از زانوها هم محافظت خواهند کرد.

آرتروز، آرتریت: تا جایی  که می‌توانید تحرک داشته باشید

آنچه که در پایان باید خاطر نشان کرد و مورد توجه بسیار زیادی قرار گیرد، این است که تا جایی که می‌توانید تحرک داشته باشید، یعنی در اوقاتی غیر از زمان هایی که دچار بحران های رماتیسمی می‌شوید، تکانی به خودتان بدهید.
هر چه کمتر تحرک داشته باشید، کمتر می‌توانید تحرک داشته باشید! باید یک جابه‌جایی و تحرک مناسب برای خود در نظر بگیرید.
به این منظور باید، بنابر توانایی تان و البته به طور بسیار منظم، فعالیت جسمی داشته باشید و ورزش کنید.
پیاده روی،ایروبیک، یوگا و... تمام شان ورزش هایی هستند که به واسطۀ آنها می‌توانید ساختمان عضلانی بدن و مفاصل تان را حفظ کنید.
شنا هم در موارد آرتروز، ورزش ایده آلی است، آب به حفظ و تقویت مفاصل تان کمک می‌کند.



منبع: بیتوته

قفل شدن زانو

قفل شدن زانو از شایع ترین شکایات افراد است که به عللی چون آرتروز و زمین خوردن صورت می پذیرد که با تشخیص توسط آرتروسکوپی می توان با روش های فیزیوتراپی از جمله تجویز سرما و گرمادرمانی، برق درمانی و تجویز ورزش های ویژه آن را درمان کرد.

پیشگیری از زمین خوردن در زمین های یخ زده و لغزنده از آسیب های زانو و قفل شدگی جلوگیری می کند. راهکارهایی که پزشکان برای مقابله با این مشکل ارائه داده اند را با هم می خوانیم

▪ برداشتن گام کوتاه: استفاده از کشف های مناسب با کفی آجدار و پاشنه مناسب، استفاده از عصا، برداشتن گام های کوتاه و مطمئن و انجام ورزش های تقویتی و تعادلی در سالمندان از احتمال زمین خوردن در معابر لغزنده می کاهد.

▪ شایع ترین عارضه قفل شدگی: یکی از شکایات شایع در بیماران مراجعه کننده به کلینیک های طب فیزیکی و توانبخشی قفل شدن مکرر زانوها است.

▪ منیسک یکی از علت های قفل شدگی زانو: قفل شدگی زانو علل گوناگونی دارد برای مثال ممکن است در موارد پیشرفته آرتروز، قطعه ای از استخوان ران جدا شده و در فضای مفصل زانو سرگردان شود، همچنین آسیب های منیسک های زانو از علل قفل شدگی و تورم تأخیری زانو به شمار می روند.

▪ آهکی شدن بخشی از کپسول مفصلی زانو: یکی دیگر از علل این شکایت، آهکی شدن بخشی از کپسول مفصلی زانو است به این صورت که حین حرکات خم و راست شدن زانو، این بخش بین استخوان ها گیر افتاده و ایجاد درد شدید و احساس قفل شدگی می کند و گاهی توده های چربی اطراف زانو ممکن است بین قطعات استخوانی گیر افتاده و ایجاد درد و قفل شدگی کند.

▪ تشخیص قفل شدگی زانو با آرتروسکوپی: شرح حال و معاینه بالینی، عکس و MRI و در نهایت انجام آرتروسکوپی به مشخص شدن علت قفل شدگی زانو کمک می کند.

▪ درمان قفل شدگی زانو متفاوت است: درمان و توانبخشی در قفل شدگی زانو براساس علت به وجود آورنده آن متفاوت است گاه می توان با استفاده از درمان های فیزیوتراپی از جمله تجویز سرما و گرمادرمانی، برق درمانی و تجویز ورزش های ویژه برای تقویت عضلات اطراف زانو به خصوص عضله چهار سر ران و عضلات نزدیک کننده و خم کننده ران ها و نیز تمرینات کششی عضلات خارج ران ها پیش از اینکه مفاصل زانو دچار تخریب شدید و پیشرفته شوند درد بیمار را کاهش و سبب بهبود عملکرد وی شد.

▪ انجام جراحی در آرتروزهای پیشرفته: در موارد آرتروز پیشرفته و نیز آسیب منیسک در جوانان ورزشکار یا مواردی که علاوه بر منیسک ها بخش های دیگر مانند رباط های صلیبی نیز دچار پارگی شده اند ممکن است انجام اعمال مختلف جراحی ضروری باشد.

● قفل شدگی زانو به دلیل زمین خوردن

نکته مهم برای پیشگیری از قفل شدگی زانو؛ پیشگیری از زمین خوردن و آسیب های ناشی از سر خوردن در محیط های لغزنده همچون زمین های برفی و یخ زده است.

▪ استفاده از کفش مناسب: از جمله اقدامات مفید دیگر برای پیشگیری از زمین خوردن می توان به استفاده از کفش های مناسب با کفی آجدار و پاشنه مناسب و استفاده از وسایل کمکی حرکت همچون عصا (به خصوص در مبتلایان به آرتروز)، آموزش برداشتن گام های کوتاه و مطمئن و انجام ورزش های تقویت عضلات کمر، کمربند لگنی و اطراف زانوها و نیز انجام تمرینات تعادلی در سالمندان اشاره کرد.

▪ گرم کردن صحیح بدن قبل از مسابقات: انجام ورزش در زمین های مناسب و آماده و نیز گرم کردن صحیح بدن و ورزش های کششی پیش از انجام مسابقات از جمله مواردی است که از شیوع آسیب منیسک زانوها در ورزشکاران می کاهد.

منبع: بیتوته

در ابتدا با مقدار کم شروع کنید. اگر برای بار اول، بدون درد حرکات را انجام دادید، برای بار دوم تعداد حرکات را بیشتر کنید. به طور کلی، در حدود ۳۰ دقیقه هر روز ورزش کنید.

پیاده روی باعث کاهش درد مفاصل و تقویت عضلات پا می شود و انعطاف پذیری بدن را بهبود می بخشد و برای قلب نیز بسیار خوب است.

۱. پا را از یک طرف بلند کردن

پشت یک صندلی را برای حفظ تعادل بگیرید. وزن بدن را روی پای چپ بیندازید. پای راست را بلند کنید و از پای چپ دور کنید. پای راست باید صاف باشد و عضلات پا باید کشیده باشند. خم نشوید. پای خود را پایین بیاورید و استراحت کنید. این حرکت را ۱۰ بار انجام دهید، استراحت کنید و ۱۰ بار دیگر هم انجام دهید. اگر برایتان سخت است تا جایی که می توانید پایتان را بالا ببرید، نه بیشتر. بعد از چندین بار تمرین، خواهید توانست پای خود را بالاتر ببرید.

۲. نشستن و بلند شدن

این تمرین برای راحت بلند شدن می باشد. دو بالش بر روی صندلی بگذارید و صاف بنشینید. کف پاها باید روی زمین باشد. به آرامی بلند شوید. سپس، به آرامی بنشینید. در این تمرین باید زانوها خم باشند و حرکت نکنند. دستان تان هم می توانند آزادانه در طرفین باشند و هم می تواند ضربدری همدیگر را بگیرند. اگر برای تان سخت است، یک بالش دیگر اضافه کنید و یا از صندلی دسته دار برای بلند شدن کمک بگیرید.

۳. تعادل بر یک پا

روی یک پا بایستید. می توانید پشتی یک صندلی را برای حفظ تعادل بگیرید. به آرامی، پای خود را بالا ببرید. ۲۰ ثانیه در این حالت بمانید. به آرامی پای خود را به زمین برسانید. دوباره این حرکت را انجام دهید. این حرکت برای زمانی که می خواهید از ماشین پیاده شوید و یا خم شوید، مفید است. اگر برایتان مقدور است، مدت طولانی تری روی یک پا بایستید و یا با چشمان بسته این حرکت را انجام دهید.

۴. بالا رفتن از پله

این حرکت پا را قوی می کند. ابتدا هر دو پا روی زمین باشند. پای چپ خود را بر روی پله بگذارید (می توانید به جای پله، از جسمی سفت به ارتفاع پله نیز استفاده کنید). به دنبال آن، پای راست را نیز بر روی پله قرار دهید. سپس صاف بایستید. الان کف هر دو پایتان روی پله قرار دارد. پایین بیایید، بدین صورت که اول پای راست خود و سپس پای چپ را پایین بگذارید. ۱۰ بار این حرکت را تکرار کنید و استراحت کنید و سپس ۱۰ بار دیگر انجام دهید. بار دوم ابتدا پای راست خود را روی پله قرار دهید. اگر برایتان سخت است، می توانید از دیوار و نرده برای حفظ تعادل کمک بگیرید و یا در ابتدا، از پله هایی با ارتفاع کم استفاده کنید.

۵. پیاده روی

پیاده روی یک ورزش خوب برای درد زانو می باشد. پیاده روی باعث کاهش درد مفاصل و تقویت عضلات پا می شود و انعطاف پذیری بدن را بهبود می بخشد و برای قلب نیز بسیار خوب است. موقع پیاده روی، به جلو نگاه کنید و با آرامش اعصاب، راه بروید. بازوها و پاهایتان را حرکت دهید. اگر شما مبتلا به استئوآرتریت هستید، بهتر است قبل از انجام دادن ورزش، با پزشک خود مشورت کنید.

- سایر ورزش های مفید

اگر ورزش کنید، وزنتان نیز کم می شود (البته با رعایت تعادل در خوردن غذا) و با کاهش وزن، فشار کمتری به مفاصل وارد خواهد شد.
سایر ورزش هایی که برای درد زانو مفید می باشند، عبارتند از: دوچرخه سواری، شنا و ورزش های آبی. ورزش های آبی برای درد مفاصل و آرتریت بسیار خوب هستند.
درباره ورزش هایی که نباید انجام دهید، از پزشک و یا فیزیوتراپیست خود بپرسید.