بیماری MS یا multiple sclerosis ( یعنی سفت شدن و خشک شدن مکان های مختلف) , یکی از شایعترین بیماریهای مغز و اعصاب بوده و در حدود 50000 نفر در ایران به آن مبتلا هستند.و عمدتا در بالغین جوان بروز میکند. این بیماری از نظر بالینی با درگیری قسمتهای مختلف سیستم اعصاب مرکزی در زمانهای مختلف مشخص میگردد.بدین شرط که دیگر اختلالات عمل چند کانونی سیستم اعصاب مرکزی رد شده باشد. بیشترین میزان بروز بین 20-40 سالگی است زنان تقریبا دو برابر مردان مبتلا میشوند.

بررسی ها نشان دهنده افزایش شیوع بیماری با افزایش فاصله از خط استوا است و در بین مدارهای 40 درجه شمالی و جنوبی جمعیتی که در معرض خطر بالای ابتلا به بیماری باشند وجود ندارد. بررسی دوقلو ها بروز بیماری در اعضای یک خانواده و ارتباط با عوامل ژنتیک را نشان داده است.

بیشتر آسیب این بیماری به ورید ها یا سیاهرگها است.این ضایعات در ماده سفید نخاع و مغز و در عصب بینایی دیده میشود.

علت بیماری نامشخص است اما به نظر میرسد که بدن بطور بی اختیاری بر علیه اجزا خودش مواد مضر تولید میکند و باعث اختلال کار آنها میگردد. ویروس ها میتوانند چنین مشکلاتی را ایجاد کنند البته هنوز ثابت شده نیست.

بررسی بیماری ام اس از دیدگاه آسیب شناس بیماریهای بدن

حداکثر بروز این بیماری در سنین بین 18-40 سالگی است.علت بیماری مشخص نیست ولی احتمالا بدن در مقابل اجزاء خودی واکنش نشان داده ( در واقع خودی به خودی حمله میکند....برخلاف بیماری عفونی که بدن همیشه در مقابل یک مهاجم حمله میکند). اگر فردی( بیشتر از 15 ساله ) ساکن در منطقه ای که شیوع بیماری بالاست به مناطقی برود که شیوع کمی دارد میزان خطر به همان اندازه ای خواهد بود که در منطقه شیوع بالا بوده , ولی اگر مهاجرت پیش از 15 سالگی باشد خطر ابتلا به بیماری متناسب با محل سکونت فعلی وی خواهد بود.اختلال در راه رفتن-  این امر نقش مواجه زود هنگام را با یک عامل محیطی در ایجاد بیماری موثر میسازد. علاوه بر اینها نقش عوامل ژنتیک هم موثر بوده است.


بیماری با علایم مختلفی میتواند بروز کندو شکایت اولیه ضایعه عبارتند از ضعف موضعی,کرختی گزگز یا عدم تعادل یک اندام کاهش یا تاری دید ناگهانی در یک چشم دوبینی عدم تعادل یا اختلال عمل مثانه که باعث فوریت در دفع یا تاخیر شروع ادرار میگردد.. این علایم گذار بوده طی چند روز تا چند هفته از بین میروند هر چند که معاینه دقیق عصبی ممکن است نشان دهنده باقی ماندن برخی اختلالات باشد. بیماری در دیگر مبتلایان به صورت فلج همراه با اختلالات حسی رخ میدهد.

بین نخستین حمله تا حمله بعدی ممکن است ماه ها تا سالها فاصله وجود داشته باشد. پس از گذشت این دوره علایمی جدید بروز کند یا علایم قبلی عود کرده پبشرفت کند. عود ممکن است در نتیجه عفونت رخ دهد و در زنان در 3 ماه نخست پس از زایمان شایعتر است. افزایش درجه حرارت ممکن است سبب تشدید گذرای علایم در بیمارانی که نقص آنها ثابت است شود. با گذشت زمان و پس از چند عود و بهبود ناقص ,بیمار تدریجا در نتیجه ضعف سفتی اختلال حس عدم تعادل اندام ها اختلال بینایی و بی اختیاری ادرار ناتوان می شود.

علایم در شروع بیماری

اختلال حس 37% بیماران
اختلال راه رفتن 35% بیماران
ضعف یا ناهماهنگی اندام تحتانی 17% بیماران
افت بینایی 15% بیماران
ضعف یا ناهماهنگی اندام فوقانی 10% بیماران
دوبینی 10% بیماران


التهاب چشمی( optic nouritis)

التهاب چشمی ممکن است اولین تظاهر باشد. به دلیل ماهیت گذارای نقص بینایی و فقدان یافته های فیزیکی,گاهی شکایت انها به عنوان هیستری( تمارض به بیماری) تشحیص داده میشود. ممکن است حمله های عود کننده وجود داشته باشند و چشم دیگر معمولا درگیر یشود. به طور کلی میزان شیوع نوریت اپتیک در این بیماری 90% است و شناسایی گرفتاری علامت دار یا تحت بالینی عصب اپتیک سرنخ مهمی است.

دوبینی شکایتی شایع در مراحل اولیه است که اغلب ناشی از گرفتار شدن یک قسمت مغز است. معمولا دوبینی در نگاه به کناره های سمت راست و چپ رخ میدهد. نیستاگموس(حرکات تکانشی غیر ارادی چشمها به راست و چپ) یک علامت شایع است و بر خلاف اکثر تظاهرات بیماری( که تمایلی به فروکشی دارند) اغلب دایمی است 70%



انواع بیماری بر اساس سیر آن عبارتند از نوع عود کننده بهبود یابنده(85%) که در آن پیشرفتی در بین حملات رخ نمیدهد, نوع پیشرونده ثانویه( 85% موارد پس از 25 سال) که با پیشرفت تدریجی پس از یک دوره عود و بهبو د اولیه مشخص میگرددو پیشرونده اولیه ( 10% ) که در آن بیماری از آغاز به صورت تدریجی پیشرفت میکند. نوع پیشرونده-عودکننده نادر بوده در آن به سیر پیشرونده اولیه عود های حاد اضافه میشود. معاینه در موارد پیشرفته اغلب نشان دهنده آتروفی اپتیک نیستاگموس اختلال تکلم و نشانه های اختلال نورون های حرکتی فوقانی حسی و مخچه ای در برخی یا تمام چهار اندام میباشد. باید توجه داشت که تشخیص بر اساس یک علامت یا نشانه واحد داده نمیشود بلکه بر تمامیت تابلوی بالینی که مشخص کننده در گیری
نقاط مختلف سیستم عصبی مرکزی در زمان های مختلف میباشد استوار است.

تشخیص

جهت تشخیص این بیماری باید ثابت نمود که حد اقل دو منطقه از ماده سفید مرکزی در زمان های مختلف دچار ضایعه شده اند. در بیماران با سیر عود کننده-بهبود یابنده و نشانه های درگیری حداقل دو منطقه از ماده سفید مرکزی تشخیص قطعی بیماری از نظر بالینی ممکن است. در بیماران دارای ضایعات متعدد در ماده سفید و فقط یک حمله بایلنی و یا بیماران دارای دوحمله بالینی و فقط یک مثانه عصبی تشخیص این بیماری داده میشود.

بررسی ها

بررسی ها در تائید تشخیص بالینی یا رد دیگر اختلالات مفید میباشد اما به تنهایی تشخیص قطعی اسکلروز مولتیپل را ممکن نمیسازد. مایع مغزی نخاعی آنها معمولا غیر طبیعی است. در صورتی که در معاینه بالینی نشانه های درگیری فقط یک منطقه از سیستم عصبی مرکزی یافت شود تشخیص اسکلروز مولتیپل منوط به اثبات درگیری بدون علامت دیگر مناطق با استفاده از آزمایش پتانسیل های بر انگبخته خواهد بود.MRI نیز در مشاهده ضایعات بدون علامت مفید بوده امروزه به عنوان مهمترین روش در تایید تشخیص مورد استفاده قرار میگیرد. در بیماران مبتلا به نوع نخاعی و بدون درگیری دیگر مناطق انجام میلوگرافی یا MRI نخاع ممکن است جهت رد ضایعات منفرد مادرزادی یا اکتسابی قابل درمان با جراحی لازم شود.

منبع: ایران سلامت

سندرم شلي بيش از حد مفاصل ( Hyperlaxity Joint Syndrome )

سندرم نرمي مفاصل را نمي توان جزو بيماريها تقسيم بندي نمود اما باعث ايجاد علائمي در افراد مي شود. البته برخي از بيماريها مثل سندرم اهلر دانلوس و سندرم مارفان با نرمي بيش از حد مفاصل ديده مي شوند كه بايد آنها را با سندرم شلي بيش از حد مفاصل افتراق داد .

از علايم سندرم شلي بيش از حد مفاصل ؛ صافي كف پا، خم شدن بيش از حد زانو به جلو و خم شدن بيش از حد انگشتان را مي توان نام برد.

اين افراد از دردهاي عضلاني و مفصلي مكرر و پراکنده شكايت دارند كه در بسياري از موارد باعث درمانهاي متعدد و گاهي غير ضروري مي شود. علايم ديگري نيز در اين افراد ديده مي شود كه به صورت حملات ناگهاني درد در قفسه سينه بمدت چند ثانيه، حملات ناگهاني اضطراب و طپش قلب را مي توان نام برد. در اين افراد حس عمقي مفاصل كمتر از ميزان طبيعي است و احتمال پيچ خوردگي مكرر مچ پا  و آسیب مینیسک زيادتر مي شود.

درمان: 

• استفاده از كفش مناسب و در صورت لزوم كفي مناسب كه مي تواند به كاهش درد زانو و كمر كمك كند.

• ورزشهاي تقويتي عضلات از نوع Stabilizating مفيد است. ورزشهاي تعادلي براي بهتر كردن حس عمقي مفاصل نيز به اين بيماران كمك ميكند.

• بايد توجه كرد كه در كودكان نيز بتدريج مقدار شلي مفصلي با افزايش سن كمتر مي شود .

• اصول مراقبت از مفاصل  نيز بايد در اين افراد مراعات شود و از ورزشهايي كه به مفاصل فشار بيش از حد وارد مي كنند خودداري شود.

منبع: وبلاگ دکتر رئیسی و دکتر احدی

 

منبع: وبلاگ دکتر حیدریان

علائم فلج مغزی

سفتی عضلات یا اسپاستی سیتی

حرکات غیر طبیعی

اشکال در مهارت‌های حرکتی سنگین از قبیل راه رفتن یا دویدن

اشکال در مهارت‌های حرکتی ظریف از قبیل نوشتن یا باز و بسته کردن دکمه‌های لباس

اشکال در مهارت‌های ادراکی و حسی

علائم فلج مغزی از یک فرد به فرد دیگر متفاوت است و با گذشت زمان ممکن است تغییر نکند. بعضی از افراد مبتلا به فلج مغزی ممکن است به بیماری‌های دیگر از قبیل تشنج، آسیب ذهنی، اختلال یادگیری و تأخیر رشدی نیز مبتلا باشند.

علائم اولیه فلج مغزی معمولا قبل از سه سالگی ظاهر می‌شوند. نوزاد مبتلا به فلج مغزی اغلب در مقایسه با کودکان عادی، کندتر به مراحل رشدی خویش از قبیل غلتیدن، نشستن، چهار دست‌وپا رفتن، لبخند زدن و … دست پیدا می‌کند.

مشکلات دیگری که ممکن است کودک فلج مغزی داشته باشد؟

مشکلات یادگیری:

کودکان فلج مغزی ممکن است انواع به خصوصی از مشکلات یادگیری را تجربه کنند. این موارد شامل دامنه کوتاه توجه، مشکلات برنامه‌ریزی حرکتی (سازماندهی کردن و مرتب کردن)، مشکلات درکی و مشکلات گفتاری (زبانی) می‌شود.

مشکلات هوشی:

کودکان فلج مغزی از نظر توانایی‌های هوشی کاملا متفاوت هستند. برخی علیرغم مشکلات جسمی‌شان، توانایی‌هایی مشابه سایر افراد دارند و برخی دیگر نیز درجاتی از ناتوانی هوشی را در دامنه‌ای از خفیف تا شدید دارند. صحبت کردن نامفهوم، آبریزش دهان یا حرکات غیرطبیعی کودک ممکن است تأثیر اشتباهی روی نقص هوشی بگذارد.

مشکلات ادراکی:

درک، به حس ایجاد شده از اطلاعات دریافتی از حواس گفته می‌شود. درک، کودک را قادر به انجام کارهایی مثل عبور از موانع، قضاوت درباره اندازه و شکل اشیاء و درک اینکه چگونه خطوط در کنار هم یک نامه را تشکیل می‌دهد می‌سازد. کودکانی که از این مشکلات رنج می‌برند ممکن است مشکل‌شان تا زمان مدرسه یا پیش دبستانی نمایان نشود.

مشکلات زبانی/ برقراری ارتباط:

کودکان فلج مغزی ممکن است مشکلاتی در درک و ابراز ایده‌ها و نظراتشان داشته باشند. آن‌ها ممکن است نیاز به پیروی از دستورالعمل‌هایی برای حمایت داشته باشند. اگر کودکی هر یک از مشکلات از قبیل جمله سازی، دادن اطلاعات خاص، داستان سازی درباره احساسات داشته باشد، این احتمال وجود دارد که یادگیری او نیز آسیب دیده باشد.

مشکلات گفتاری:

به علت درگیری عضلات دهان، ممکن است کودکانی یافت شوند که به سختی صحبت می‌کنند. برای کودکان با محدودیت گفتاری ممکن است یک سیستم ارتباطی جایگزین به کمک آن‌ها بیاید مثل تخته ارتباطی، کتاب یا وسایل الکترونیکی.

گفتار نامفهوم در بیمار مبتلا به فلج مغزی، لزوما به معنی نقص هوشی نیست

مشکلات غذا خوردن و نوشیدن:

فلج مغزی ممکن است عضلاتی را که مسئول باز و بسته کردن دهان و حرکت دادن لب‌ها و زبان هستند را نیز درگیر سازد. این کودکان ممکن است مشکلاتی در جویدن و بلعیدن غذا و نوشیدنی‌ها داشته باشند.

آبریزش دهان:

به علت کنترل ضعیف عضلات ممکن است بعضی از کودکان فلج مغزی درجات مختلفی از آبریزش دهان را داشته باشند. آبریزش دهان زمانی که روی فعالیت حرکتی ظریفی متمرکز می‌شود، به طور محسوسی افزایش می‌یابد.

حواس:

کاهش حس (لمس) در بعضی از کودکان فلج مغزی ممکن است انجام فعالیت‌های حرکتی ظریف و بزرگ آن‌ها را تحت تأثیر قرار دهد که به میزان درگیری اندام‌ها بستگی دارد. این کاهش حس اغلب با فقدان آگاهی از اندام‌های شان مرتبط است و ممکن است کودک نیاز به تشویق برای به کارگیری از اندام‌های مبتلا داشته باشد.

بینایی:

بعضی از کودکان فلج مغزی ممکن است نقایص بینایی داشته باشند. یکی از این موارد ممکن است استرابیسم (انحراف چشم یا چرخش چشم) باشد. یک یا هر دو چشم به سمت داخل یا خارج چرخیده و باعث می‌شود که عملکرد همزمان هر دو چشم مختل گردد. این امر ممکن است منجر به دو بینی یا تمرکز با یک چشم شود.

شنوایی:

بعضی از کودکان فلج مغزی ممکن است کاهش شنوایی داشته باشند.

صرع:

در صورت وجود صرع پزشک ممکن است با تجویز دارویی که مناسب کودک باشد، تشنج را کنترل کند. در صورت لزوم ممکن است دارو را چندین بار تغییر دهد تا دوز و نوع داروی مناسب را بیابد. گاهی اوقات تشنج‌ها غیر قابل کنترل هستند.

منبع: وبلاگ دکتر حیدریان

مشاهده فیلم آموزشی

بر روی لینک زیر کلیک کنید 

فیزیوتراپی زانو

بسیاری از ما بیشتر اوقات دچار کمردرد می‌شویم که اغلب در طول یک روز کاری پرمشغله ترجیح می‌دهیم به این مشکل توجه چندانی نداشته باشیم یا از آن چشم پوشی کنیم.

با این وجود نمی‌توانید این واقعیت را نادیده بگیرید که کمر درد عاملی است که ایستادن، نشستن و حتی راه رفتن را در طول روز برای شما مشکل می‌سازد.

متخصصان تاکید دارند در صورت بروز این مشکل حتما باید با راه کارهای مناسب و با مشورت پزشک به درمان کمردرد اقدام کنیم و تا حد امکان درد خود را تسکین دهید.

در این مقاله برای تسکین کمردرد چند توصیه مفید ارائه شده است:

- مصرف ویتامین D‌ را افزایش دهید. در یک مطالعه روی ۱۳۰ فرد مبتلا به دردهای مزمن اسکلتی- عضلانی معلوم شد که ۹۳ درصد از این بیماران با کمبود ویتامین D مواجه هستند.

- هم چنین برای تسکین درد کمر می‌توانید از موسیقی درمانی استفاده کنید. بررسی‌ها نشان داده است که شنیدن موسیقی‌های آرام و لذت بخش در کاهش ناتوانی، اضطراب و افسردگی توام با کمردرد مزمن موثر و بنابراین تاثیر فوری روی کاهش درد دارد.

- بعلاوه می‌توانید از تکنیک‌های تنفس عمیق برای کاهش درد استفاده نمایید. این تکنیک‌ها که از ارتباط بین مغز و بدن استفاده می‌کنند در واقع سطح هوشیاری بدن، تنفس،‌ حرکت و مراقبه را مورد هدف قرار می‌دهند. بهترین نکته درباره این راه کار، ایمن و بی‌خطر بودن و همچنین بدون هزینه بودن آنها است و اینکه می‌توانید خودتان در خانه آنها را انجام دهید.

- ماساژ آرامش بخش نیز در این زمینه موثر است. ماساژ می‌تواند برای کاهش دردهای مزمن موثر باشد. در واقع ماساژ درمانی معمول‌ترین شیوه برای تسکین کمردرد در دوران بارداری است.

منبع: وبلاگ دکتر شجاعی

چگونه می توان عرق کردن کف دست و پا یا غدد عرق را از بین برد.

تعریق‌ یکی‌ از کارهای‌ طبیعی‌ بدن‌ است‌ که‌ به‌ تنظیم‌ درجه‌ حرارت‌ بدن‌ کمک‌ می‌کند. اما تعریق‌ بیش‌ از اندازه‌ فایده‌ خاصی‌ ندارد . تعریق بیش از حد کف پا موجب بوی بد آن و ماندگار شدن بوی کفش و جوراب و … خلاصه گریزان شدن دیگران خواهد شد. وقتی این تعریق در صورت نمایان می‌شود همه را متعجب و باخبر می‌کند و موجب مشکلاتی حتی در اعتماد به نفس ما خواهد شد! تعریق بیش از حد بدن می‌تواند باعث خیس شدن لباس شده و مشکلات و معضلات خاص خود را پدید آورد…

تعریق در حالت معمولی برای کاهش دمای بدن می باشد . در حالی که حرارت بدن به سطح پوست انتقال یافت ،غدد عروقی شروع به ترشح می کنند و عرق با جذب حرارت سطح پوست به بخار تبدیل می شود وباعث سرد شدن عروق و مویرگ های سطحی بدن می شود .با خنک شدن خون در عروق سطحی ، خون سرد شده از طریق گردش خون، توسط عروق به اندام داخلی هدایت می شود و این عمل تا زمانی که دمای بدن ثابت شود ادامه می یابد .
کارایی سیستم تعریق زمانی است که عرق در سطح بدن جاری نشود و پس از ترشح از غدد بلافاصله به بخار تبدیل گردند و بدن را خنک کنند به این حالت تعریق نامرئی گویند . .جاری شدن عرق در سطح پوست عواقبی چون از دست دادن آب و نمک و الکترولیت های موجود در آن را دارد . بدلیل وجود الکترولیت ها وموادی ضروری که در عرق وجود دارد هرچه میزان تعریق کمتر باشد بهتر است .

علایم‌ شایع‌

عرق‌ ریزش‌ زیاد از ناحیه‌ زیر بغل‌، کف‌ پا و دست‌ و به‌ درجات‌ کمتر، از سایر نقاط‌ بدن‌ بوی‌ بد که‌ در اثر وجود باکتری‌ها در عرق‌ ایجاد می‌شود.

علل‌

در حقیقت بسیاری از موارد علت شناخته شده‌ای ندارند، و اصطلاحا اینها را موارد اولیه یا ایدیوپاتیک می‌نامند، به عبارت دیگر در این افراد بیماری شناخته شده‌ای باعث ایجاد تعریق فراوان نشده است. گرچه علل واقعی ناشناخته‌اند، اما مکانیسمهای این حالت بخوبی مشخص گشته‌اند. سیگنالهای اعصاب نباتی و خود کار بدن (که ما تقریبا هیچ کنترل ارادی بر آن نداریم) به غدد عرق پیام می‌دهند که عرق تولیدی خود را به بیرون بریزند، در شرایط طبیعی وقتی حرارت داخل بدن به حدی بالاتر از مقدار قابل قبول رسید سیگنالهای بیشتری برای تعریق بیشتر و در حقیقت دفع حرارت زیادی بدن ارسال می‌شود. حال وقتی این سیگنالها به حدی بیشتر از میزان مورد نیاز ارسال شوند، همین مشکل یعنی هیپرهیدروزیس ایجاد می‌شود و نه تنها برای بیمار مفید نخواهد بود بلکه او را با مشکلات متعددی روبرو خواهد ساخت!

فرم ایدیوپاتیک آن به افزایش عرق به صورت قرینه، محدود به کف دست و پا و یا زیر بغل (به تنهایی یا همراه با هم) و غیر وابسته به تنظیم دماست.

• عوامل‌ ژنتیکی‌ ممکن‌ است‌ مؤثر باشند.
• استرس‌ یا اضطراب‌ مزمن‌
• تب‌ و عفونت‌
• سرطان‌، مثل‌ لنفوم‌
• پرکاری‌ تیرویید
• حمله‌ قلبی
• یائسگی‌
• بعضی‌ از داروها و موادمخدر
• محدودیت‌ از موادمخدر
• در مواردی‌ علت‌ ناشناخته‌ است‌.

عوامل تشدید کننده بیماری

• استرس‌
• فعالیت در زمان ابتلا به این بیماری سنگین‌ بدنی‌
• هوای‌ گرم‌

منبع: وبلاگ دکتر شجاعی

رگ سیاتیک و شاخه های انتهایی آن (عصب تیبیال و پرونئال مشترک) به عضلات پشت ران، ساق پا و پا (کف پا و پشت پا) عصب دهی می کنند. شاخه های انتهایی عصب سیاتیک همچنین در عصب دهی به پوست ساق پا، پا (کف پا و پشت پا)، مفاصل زانو و مچ پا نیز نقش دارند. عصب سیاتیک شامل اعصاب نخاعی L4-L5 و S1-S2-S3 است.

شاخه های جانبی عصب سیاتیک

شاخه های جانبی شامل:

*شاخه های مفصلی جهت مفصل ران (مفصل هیپ)

*شاخه های عضلانی جهت عضلات دوسر رانی (بایسپس فموریس)، نیم غشایی (سمی ممبرانوسوس) ، نیم وتری (سمی تندینوسوس) و قسمت ایسکیال عضله نزدیک کننده بزرگ (اداکتور ماگنوس)

شاخه های انتهایی عصب سیاتیک

*عصب درشت نئی یا عصب تیبیال (Tibial nerve)

*عصب نازک نئی مشترک (Common fibular nerve) یا عصب پرونئال مشترک (Common peroneal nerve )

یک نکته:

عصب جلدی رانی پشتی (Posterior femoral cutaneous nerve) همانند عصب سیاتیک از شبکه ساکرال منشاء می گیرد که از سوراخ سیاتیک بزرگ و از زیر عضله پیریفورمیس از لگن خارج شده و به پشت ران رفته به صورتیکه تا مچ پا امتداد می یابد. شاخه های انتهایی عصب جلدی رانی پشتی با عصب سورال (شاخه ای از عصب تیبیال) ارتباط می یابد.

عصب جلدی رانی پشتی دارای شاخه های جانبی متعددی است که برخی از شاخه های آن در عصب دهی به پوست نواحی پشتی و داخلی ران، پوست قسمت پوپلیتئال (رکبی) و ناحیه فوقانی سطح پشتی ساق نقش دارند.

پزشکان چندین روش بدون جراحی را برای درمان درد سیاتیک کمر توصیه می‌کنند که مهم‌ترین آنها عبارت است از:
تزریق اپیدورال
درمان‌های کایروپرکتیک
طب سوزنی
ماساژ درمانی
الکتروتراپی
ورزش‌های تقویتی و کششی

منبع: وبلاگ ابراهیم برزکار

علل پارگی تاندون آشیل

همانطور که گفته شد علت اصلی پاره شدن این تاندون Achilles tendon rupture مثل هر تاندون دیگری وارد شدن کشش بیش از حد تحمل به تاندون است و این کشش معمولا در حین بلند شدن روی پنجه پا ایجاد میشود.

در حین ورزش هایی مانند فوتبال، بسکتبال، والیبال، دویدن، تنیس یا شیرجه ورزشکار به دفعات روی پنجه پا بلند میشود و در حین این عمل عضلات پشت ساق بشدت تاندون آشیل را تحت کشش قرار میدهد. وقتی این کشش بیش از حد تحمل تاندون باشد ممکن است منجر به پارگی تاندون مچ پا شود.

ورزش هایی که در آنها فرد باید به ناگهان بایستد یا به ناگهان شروع به حرکت کند یا روی پنجه بلند شود کشش زیادی را به این تاندون وارد میکنند. این مکانیسم پارگی بیشتر در ورزشکاران آماتور که بدون آمادگی اقدام به ورزش های سخت میکنند دیده شده و کمتر در ورزشکاران حرفه ای دیده میشود.

 

پارگی تاندون در حین ورزش بیشتر در کسانی دیده میشود که بدون گرم کردن خود و انجام حرکات کششی مبادرت به ورزش میکنند و یا بعد از خسته شدن شدید عضلات به ورزش ادامه میدهند. محل پارگی معمولا حدود 6-2 سانتیمتر بالاتر از مچ پا یعنی در باریک ترین محل تاندون است.

عواملی مانند عضلات پشت ساق سفت، تغییر کردن زمین بازی و کفش نامناسب (پاشنه کوتاه) و خار پاشنه میتوانند احتمال بروز این آسیب را بیشتر کنند.

مکانیسم دیگری که میتواند موجب پاره شدن آشیل شود سقوط از بلندی با کف پا است. در این حالت کف پا به ناگهان و با شدت به بالا و عقب رفته و این وضعیت موجب میشود تاندون آشیل به ناگهان و با شدت کشیده شود که میتواند منجر به پارگی آن شود. افتادن از پله یا نردبان میتواند با این مکانیسم تاندون را پاره کند.

گاهی اوقت ضربه مستقیم به تاندون مانند لگد حریف به تاندون میتواند آنرا پاره کند.

گاهی اوقات هم یک بریدگی عمیق با یک جسم تیز در پشت مچ پا میتواند تاندون را پاره کند.

گاهی اوقات بافت تاندون به عللی ضعیف شده و با نیروهای کمتری پاره میشود. علل زیر میتوانند تاندون را ضعیف کنند

• استفاده طولانی مدت از کورتن

• تزریق داروهای حاوی کورتن در نزدیکی تاندون

• بالا رفتن سن

• التهاب تاندون آشیل

• بیماری روماتیسم مفصلی  و نقرس

کمر درد یکی از شایعترین علل مراجعه بیماران به مراکز درمانی می باشد بطوریکه بعد از سرماخوردگی و ضربه های کوچک، شکستگی مهره کمر، کمر درد شایعترین بیماری در انسان است. کمر درد نخستین علت مراجعه بیماران به متخصصین ارتوپدی و جراحی مغز و اعصاب و بطور کلی کمر درد سومین علت مراجعه بیماران به پزشک جهت درمان شکستگی مهره کمر و کمر درد می باشد.

کمر درد بیش از ۹۰درصد افراد را در طول زندگی حداقل یکبار دچار می سازد. و بیش از ۵۰ درصد از افراد بیش از یک مرتبه دچار آن کمر درد می شوند.

علل بسیار متفاوتی می توانند سبب ایجاد کمر درد شوند. تقریبا” در ۸۵ درصد از افرادی که برای کمر درد معاینه و بررسی می شوند علت خاصی پیدا نمی شود.

شکستگی فشاری مهره‌های کمر که به آن شکستگی مهره های کمر در اثر له شدن نیز گفته می‌شود، شامل خرد شدن یا فرو ریختن یک یا چند عدد از استخوان‌های (مهره‌های) ستون فقرات می‌باشد. برآوردها نشان می‌دهد که هر ساله در حدود 700 هزار مورد درمان شکستگی مهره کمر تنها در کشور آمریکا اتفاق می‌افتد که در حدود یک سوم از آنها منجر به بروز درد مزمن کمر در آینده می‌شوند.

بیش از ۹۰ درصد افرادی که دچار کمر درد میشوند طی ۲ ماه بهبود می یابند. تا حدود ۲۰ سال قبل، اکثر افرادی که برای درمان دردهای عضلانی اسکلتی به درمانگاههای فیزیوتراپی و ارتوپدی مراجعه می کردند، افراد بالای ۵۵ تا ۶۰ سال بودند و در واقع تخریب غضروف مفصلی در سنین بالا شروع می شد، ولی امروزه این سن به ۳۰ سال کاهش پیدا کرده و پزشکان شاهد مراجعه بیمارانی با سنین ۳۰ تا ۵۰ سال با دردهای گردن، زانو، کمر و مفاصل مختلف به مراکز درمانی هستند.

- درد موضعى:

بر اثر فعال شدن پايانه‌هاى عصبى موضعى و حساس به درد در نزديکى قسمت آزردهٔ مهره‌ها (مانند پارگي، کشيده‌ شدن) ايجاد مى‌شود.

- درد ارجاعى به پشت:

با منشاء شکمى يا لگني؛ اين درد پشت با حرکت مهره‌ها تغيير نمى‌کند.

- درد با منشاء مهره‌ها:

محدد به پشت است يا به‌ اندام‌هاى تحتانى کشيده مى‌شود. بيمارى‌هاى مهره‌هاى کمرى فوقانى درد را به ناحيه کمرى فوقاني، کشاله ران، يا قسمت قدامى ران ارجاع مى‌کنند. بيمارى‌هاى مهره‌هاى کمرى تحتانى درد را به کفل‌ها يا قسمت خلفى ران‌ها ارجاع مى‌کنند.
 

- درد راديکولار:

از مهره‌ها به پاها در محدوده خاص ريشه عصب کشيده مى‌شود. سرفه، عطسه، بلند کردن اشياء سنگين يا زور زدن ممکن است درد را ايجاد نمايد.
 

- درد همراه با اسپاسم عضلانى:

داراى منشاءهاى گوناگون، همراه با عضلات سفت پاراسپينال.
  

دکتر پیریایی - متخصص دردهای کمری

علل سرگیجه:

سرگیجه می‏تواند در اثر وجود مشکلاتی در مغز یا گوش داخلی اتفاق بیفتد:

1- سرگیجه ناگهانی بی‏‎خطر وابسته به شرایط: رایج‏ترین شکل سرگیجه است و با احساس حرکت ناگهانی سر شروع می‏شود. این نوع سرگیجه به ندرت خطری دارد و به آسانی بهبود می‏یابد.

2- سرگیجه می‏تواند در اثر التهاب گوش داخلی باشد که به صورت ناگهانی شروع می‏شود و با کاهش شنوایی همراه است. علت اصلی التهاب گوش، عفونت ویروسی یا باکتریایی است.

3- بیماری منیر( Meniere) که دارای سه علامت است: سرگیجه، زنگ زدن گوش و کاهش شنوایی. در افراد مبتلا به این بیماری، شروع ناگهانی سرگیجه شدید و نوسان کاهش شنوایی دیده می‏شود و گاهی اوقات هیچ علامتی در آنها وجود ندارد.

4- تومور عصبی ناحیه ی شنوایی می‏تواند یکی از علل سرگیجه باشد. علائم این تومور شامل زنگ زدن گوش و کاهش شنوایی است.

5- سرگیجه می‏تواند به دلیل کاهش جریان خون در مغز باشد. خونریزی به قسمت پشت مغز (خون‏ریزی مخچه) با سرگیجه، سردرد، ناتوانی در راه رفتن و دیدن همراه است.

6- سرگیجه اغلب یکی از علایم بیماری ام‏ اس است. شروع آن ناگهانی است.

7- تومور موجود در سر و آسیب بینی می‏تواند باعث سرگیجه شود که معمولا خودبخود برطرف می‏شود.

8- میگرن نیز یکی از علل سرگیجه است. سرگیجه اغلب با سردرد همراه است.

منبع: تبیان

علل و عوامل :

علائم و نشانه ها :

تشخیص :

عوارض :

درمان :

درمان دارویی :

درمان جراحی :

پیشگیری :

در صورتی که شما به کاری مشغول هستید که مکررا با دست انجام داده می شود اطمینان حاصل کنید که مچ شما در زمان کار در وضعیت راحتی قرار گرفته است و در طول کار، فواصل استراحت منظم داشته باشید.

منبع: وبلاگ دکتر فروغ

 

 با اینکه پیاز به دلیل داشتن گوگرد باعث افزایش رشد موهای سر می شود، به دلیل دارا بودن آهک ،‌ باعث استحکام دندانها و استخوان بندی بدن می شود. بنابر این خوردن آن را در کودکان مبتلا به نرمی استخوان و سالمندان توصیه می شود.

 اگر از خارج از منزل غذا مصرف می کنید، همراه آن پیاز را استفاده کنید زیرا ماده ای در پیاز وجود دارد که از مسمومیت غذایی حاصل از خوردن گوشت مانده می تواند جلوگیری کند.
 

منبع: وبلاگ دکتر فروغ 

چند روز پس از هر عمل جراحی، بیمار از بیمارستان مرخص شده به منزل میرود. در این مدت بیمار باید به نکات مهمی توجه کند. داروهایی که پزشک تجویز کرده، مراقبت از زخم، مراقبت از دستگاه تنفس، مراقبت از وضعیت روحی بیمار و نرمش هایی که بیمار باید انجام دهد از مهم ترین این نکات هستند.

 بیحرکتی

بعد از بعضی اعمال جراحی بر روی اندام چه بعد از شکستگی باشد و چه برای بازسازی اندام صورت گیرد پزشک معالج اندام را موقتا بیحرکت میکند.

 این بیحرکتی معمولا در اعمال جراحی در ناحیه زانو  یا پایینتر از آن و یا در ناحیه آرنج و پایینتر از آن انجام میگردد بکار گرفته میشود. برای بیحرکت کردن اندام معمولا از آتل یا بریس استفاد میشود. اندام بیمار معمولا چند روز تا چند هفته بیحرکت شده و سپس آتل یا بریس کنار گذاشته میشود.

محدودیت حرکتی در مفصل

بعد از هر شکستگی یا هر عمل جراحی اندام،مفاصل  آن اندام در معرض خطر قرار میگیرند.

- اگر شکستگی در خود مفصل باشد یا عمل جراحیدر خود مفصل انجام شده باشد این خطر بیشتر است

- هر چه یک مفصل به محل شکستگی یا محل جراحی نزدیک تر باشد احتمال این خطر بیشتر است.

- هر چه سن بیمار بالاتر باشد احتمال این خطر بیشتر است

- خطری که از آن صحبت میشود چیزی نیست جز  محدود شدن حرکت مفصل

نرمش و ورزش

 مفاصل اندام بعد از شکستگی یا جراحی خیلی زود خشک شده و دچار محدودیت حرکتی میشوند. برای پیشگیری از کمر درد پس از جراحی کمر پزشک معالج سعی میکند در اولین فرصت حرکات کلیه  مفاصل همه اندام های بیمار بخصوص اندام عمل شده و بخصوص مفصل نزدیک به محل عمل را شروع کند. 

گاهی اوقات این حرکات چند ساعت بعد از جراحی شروع میشود. این حرکات در ابتدا بصورت پاسیو Passive انجام میشوند یعنی فیزیوتراپ مفصل بیمار را خم و راست میکند. بعد از مدتی به بیمار آموزش داده میشود که خودش مفاصل مورد نظر را حرکت دهد.

مشکل دیگر ضعیف شدن تدریجی عضلات اندام عمل شده است. بنابراین طبق یک برنامه منظم و زیر نظر فیزیوتراپ بیمار حرکات نرمشی خاصی را انجام میدهد تا قدرت عضلات اندام را در حد متعادلی حفظ کند.

بعد از اینکه بیمار توانست در انجام حرکات نرمشی کششی (برای افزایش دامنه حرکتی مفاصل اندام) و حرکات نرمشی تقویتی مهارت لازم را کسب کند حرکات تعادلی به بیمار آموزش داده میشود. راه رفتن بیمار بعد از جراحی هم از نکات با اهمیت است.

منبع: وبلاگ دکتر فروغ

کشیدگی یا کشیدگی عضلانی (به انگلیسی: Strain) هر گونه آسیب در ساختار ماهیچه است که در چهار ناحیه ایجاد می‌گردد:

-بطن ماهیچه 

-تاندون ماهیچه 

-محل اتصال تاندون-ماهیچه

-محل اتصال تاندون به استخوان

کشیدگی، بیشتر به علت نیروی کششی بیشتر از حد به بخش عضلانی-تاندونی ایجاد می‌گردد. گاهی انقباض شدید عضله‌ای که در برابر یک مقاومت بالا قرار می‌گیرد منجر به کشیدگی می‌گردد.
 

درجات کشیدگی عضلانی

کشیدگی عضلانی که به نام استرین به کار می رود،یک عامل مهم در ایجاد دردهای عضلانی است.بسیاری از دردهای ناحیه کمری به علت صدمات عضلانی و یا لیگامانی(اسپرین)به وجود می آید.

استرین ها یا کشیدگی های ناتوان کننده عضلانی اکثرا در عضلات بزرگی همانند سه سر رانی(همسترینگ) و چهارسر ران(کوادری سپس)در اندامهای تحتانی اتفاق می افتند.

شدت آسیب در کشیدگی های عضلانی سه درجه دارد که عبارتنداز:

درجه ۱: میزان آسیب و درد کم بوده و تورم ماهیچه خفیف است.
 

درجه ۲: آسیب متوسط بوده و بنابراین درد و تورم وجود دارد. خونریزی بافتی ایجاد می‌شود.
 

درجه۳: پارگی بافتی که همراه با خونریزی است. فرد درد شدیدی را در لحظه آسیب حس می‌کند. تاندون عضله دوسر بازویی و تاندون آشیل دو محل شایع پارگی هستند. 
 

اصول درمان

مهمترین اصول درمان در کشیدگی عضلانی شامل:

۱-کاربرد اصل PRICE .اصل PRICE در کشیدگی همانند پیچ‌خوردگی به کار می رود.اصل PRICE با هدف کاهش درد, کم کردن ادم بافتی و ترمیم سریعتر بافت عضلانی-تاندونی کاربرد داشته که به ترتیب معرف موارد زیرند:

-محافظت از بافت آسیب دیده 
-استراحت 
-یخ‌گذاری
-فشار 
-بالا نگه داشتن عضو آسیب دیده 

استفاده از یخ و فشار در مرحله اولیه و حاد آسیب،یک عامل مهم جهت کاهش خونریزی, التهاب و درد به هنگام کشیدگی عضلانی و یا موارد پیچ خوردگی است.

۲-درمان دارویی

۳-فیزیوتراپی جهت کاهش درد٫ تورم, تقویت عضلات و پیشگیری از آسیب مجدد

۴-انجام جراحی به ویژه در ارتباط با پارگی‌های کامل

منبع: ابراهیم برزکار 

بیماری های روماتیسمی التهابی و غیر التهابی

آرتریت روماتویید یک بیماری روماتیسمی مفصلی التهابی است ولی فیبرومیالژی یک بیماری روماتیسمی غیرمفصلی و غیر التهابی محسوب می شود. در آرتریت روماتویید، آرتریت (التهاب مفصل) می تواند در بسیاری از مفاصل ایجاد گردد درحالیکه در فیبرومیالژیا، مفصل درگیر نیست بلکه مشکلاتی در عضلات اسکلتی و فاشیای آن ایجاد می شود.

بیماری های روماتیسمی مانند آرتریت روماتویید و لوپوس اریتماتوی سیستمیک، بیمارهای روماتیسمی اتوایمیون هستند. در نقرس اگرچه همانند بیماری روماتیسمی اتوایمیون التهاب وجود دارد، ولی نقرس یک بیماری اتوایمیون نیست.

انواع بیماری های خودایمنی (اتوایمیون)

یک بیماری خودایمنی (Autoimmune disease ) ممکن است چند ارگان( منتشر یا سیستمیک) یا یک ارگان خاصی را درگیر کند. بنابراین بیماری های خودایمنی شامل دو گروه کلی هستند:

*بیماری های خودایمنی اندام خاص (Organ specific autoimmune diseases)

*بیماری های خودایمنی منتشر (Systemic autoimmune diseases)

بیماری های روماتیسمی خودایمنی (Autoimmune rheumatic diseases)

این بیماری ها جزیی از بیماری های خودایمنی هستند که به دو گروه قابل تقسیم می باشند:

*بیماری های روماتیسمی خودایمنی اندام خاص) مانند تیروییدیت هاشیموتو (تیروییدیت خودایمن) 

*بیماری های روماتیسمی خودایمنی منتشر مانند آرتریت روماتویید 

برخی از بیماری های روماتیسمی خودایمنی منتشر (سیستمیک) عبارتنداز:

*آرتریت روماتویید (Rheumatoid arthritis)

*لوپوس اریتماتوی منتشر (Systemic lupus erythematosus)

*اسکلروز منتشر (Systemic sclerosis)

*سندروم شوگرن (Sjögren’s syndrome)

*سارکوییدوز (Sarcoidosis)

*پلی میوزیت (Polymyositis)

*درماتومیوزیت (Dermatomyositis)

*موارد سندروم همپوشان (Overlap syndrome)

منبع: ابراهیم برزکار