بایدها و نبایدها برای درد مفاصل


بایدها و نبایدها برای درد مفاصل

درد ناشي از التهاب مفصل (آرتريت) و همچنين تلاش براي انتخاب يك مسكن مؤثر مي تواند شما را دلسرد كند. براي يافتن پاسخ رايج ترين پرسش هايي كه در اين زمينه مطرح مي شوند، شما را به خواندن اين مقاله دعوت مي كنيم:

آيا فعاليت بدني، درد حاصل از التهاب مفصلي را بدتر مي كند؟

اگر هم اكنون دچار التهاب مفاصل هستيد، اين درد با انجام فعاليت هايي كه باري را بر مفاصل شما تحميل مي كند يا به انجام حركات مداوم نياز دارد، بدتر خواهد شد. اما اگر آسيب مفصلي شما ملايم بوده و بيشتر علائم شما مربوط به تاندون ها(رباط ها)، زرد پي ها و عضلات اطراف مفصل هستند و نه خود مفاصل، يك برنامه ورزشي ملايم، مي تواند درد شما را تسكين ببخشد. تمرين هاي كششي و تقويت كننده عضلات را حتما در برنامه ورزشي خود قرار دهيد.

با پزشك خود براي تعيين راه حل و برنامه ورزشي مناسب براي وضعيت خاص خودتان، مشورت كنيد. التهاب مفصل از فردي به فرد ديگر متغير است. از پزشك تان بخواهيد كه نوع التهاب مفصلي شما و شدت آن را با دقت تعيين كند. از اين اطلاعات براي تصميم گيري درباره بهترين سرگرمي ها و فعاليت ها استفاده كنيد.

از چه نوع فعاليت هايي عموما بايد پرهيز كرد و چه نوع فعاليت هايي براي اكثر افراد مبتلا به درد التهاب مفصلي مناسب هستند؟

فعاليت هايي كه فشار ناگهاني را بر مفاصل تحميل مي كنند، از قبيل بالا و پايين پريدن، و تنيس بازي كردن، علائم التهاب مفصلي را بدتر نموده و افزايش التهاب و تورم را سبب مي شوند. فعاليت هايي كه به نظر مفيد مي رسند، شامل ورزش هايي هستند كه عضلات شما را تقويت نموده، از مفاصل تان حفاظت كرده و استرس و آسيب وارده به مفاصل را به حداقل مي رسانند؛ براي مثال، تقويت عضلات جلو و پشت ران به حفاظت از مفاصل زانو و مفصل لگن كمك مي كند.

پزشك شما ممكن است بتواند به شما ورزش هايي را ياد بدهد كه باعث تقويت عضلات تان شوند، بي آنكه به مفاصل تان صدمه بزنند.

هر آنچه را مي توانيد انجام دهيد تا فعاليت فيزيكي خود را حفظ كنيد و در عين حال مواظب مفصل هايتان نيز باشيد. اگر مفاصل شما دردناك تر و آسيب ديده تر از آن هستند كه بتوانيد فعاليتي مثل قدم زدن را انجام دهيد، شنا يا ساير ورزش هاي آبي مي توانند انتخاب بهتري براي فعال نگه داشتن و روي فرم نگه داشتن شما به حساب آيند.

چگونه مي توانيد خشكي و درد حاصل از نشستن طولاني مدت را كاهش دهيد؟

بسياري از افراد مبتلا به التهاب مفاصل، پس از نشستن يا استراحت كردن دچار خشكي مفاصل مي شوند، به ويژه اگر قبل از نشستن يا خوابيدن، از مفاصل شان كار زيادي كشيده باشند.

بيشتر مبتلايان به روماتيسم مفصلي پس از بيدار شدن از خواب، مثلا صبح ها، دچار خشكي مفصل مي شوند. اين ها علائم شايع التهاب مفصلي هستند. حركت مي تواند برخي از علائم را كاهش دهد.

اگر ناچار هستيد براي مدت طولاني بنشينيد، وضعيت نشستن خود را براي پيشگيري از خشكي مفاصل يا كاهش آن، تنظيم كنيد.

براي مثال، سرتان را به جهات مختلف بچرخانيد، وضعيت بازوهايتان را تغيير دهيد و ساق پاهايتان را خم كنيد و بكشيد. اين حركات ملايم از خشكي بيش از حد جلوگيري مي كنند.

بسياري از اوقات، پس از كار سخت و فشار بر مفاصل، اين خشكي تا چند روز باقي مي ماند.

در چه صورتي، پس از بروز درد التهاب مفصلي، بايد به پزشك مراجعه كرد؟

در صورت بروز درد در منطقه اي جديد يا باقي ماندن علائم براي بيش از چند روز، به پزشك مراجعه كنيد.

در صورتي كه در همان ابتداي بروز علائم به آن ها توجه شود، درمان مؤثرتر خواهد بود. اگر مي دانيد كه علائم شما در نتيجه فشار بر مفاصل ايجاد شده اند و پس از چند روز از بين مي روند، نيازي به مراجعه به پزشك نخواهيد داشت.



منبع: وب سایت دکتر فرخانی

التهاب مفاصل


التهاب مفاصل



التهاب مفصلی یک نام کلی برای حالتی است که علل متنوعی دارد و با گرمی ، قرمزی ، تورم ، درد یا محدودیت حرکات مفصل مشخص می گردد .

دو دسته از علل عمده آن بیماریهای عفونی و بیماریهای روماتیسمی یعنی بیماریهای بافت همبندی هستند . انواع روماتیسمی آن خود به چند دسته تقسیم می شوند که یکی از آنها بنام التهاب مفصلی-استخوانی یا بیماری اضمحلال مفاصل از بیماریهای شایع بخصوص در سالمندان است و تقریباً تمام افراد بیش از ۷۰ ساله به آن مبتلا هستند .

این بیماری اغلب ، مفاصل تحمل کننده وزن مانند مفصل زانو و لگن را مبتلا می کند و ناشی از فرسایش مزمن غضروف و سطوح مفصل است . این بیماری مهمترین و شایعترین عامل زمین گیری در سالمندان است .


● چگونه از التهاب مفصلی پیشگیری کنیم ؟

مهمترین عوامل پیشگیری کننده از بیماری فرسایشی مفاصل حفظ وزن مناسب بدن است چون زیاد بودن وزن موجب فشار بیشتری بر مفاصل بویژه مفصل زانو می شود و در دراز مدت باعث فرسایش بیشتر آن می گردد . ورزش منظم ، استراحت مناسب و حفاظت مفاصل از فشارهای کاری زیاد از عوامل پیشگیری کننده دیگر هستند.


● چگونه درد مفاصل را مهار کنیم ؟

بسیاری از سالمندان مبتلا به التهاب فرسایشی مفاصل از درد شاکی هستند و از مصرف داروهای مختلف که اغلب عوارضی را نیز بدنبال دارد نگران هستند .

یک راه مهار این دردهای مفصلی که بسیار ساده و ولی مؤثر است گرم کردن یا سرد کردن مفصل است .

گرم کردن باعث کاهش انقباض عضلات و خونرسانی بیشتر به بافت های مفصل می شود و در مقابل سرد کردن باعث کــاهش فعالیت اعصاب حس کننــده درد می گردد ، البته قبل از استفاده از هر روش برای درمان مشکلات خود حتماً پزشک خود را در جریان بگذارید.



منبع: پزشکان بدون مرز

نشانه های آرتروز



نشانه های آرتروز



آرتروز بیماری ای است که مشخصه آن تخریب پیش رونده غضروف مفصل است؛ غضروف بافتی لغزنده است که انتهای استخوان ها را در یک مفصل می پوشاند. اگر این غضروف آسیب ببیند، شروع آرتروز تلقی می شود. این بیماری بتدریج پیشرفت کرده و غضروف را کاملا از بین می برد.

آرتروز یا استئوآرتریت شایع ترین بیماری از دسته التهاب مفاصل است. تاکنون درمانی قطعی برای پیش روندگی آرتروز وجود ندارد، پس بسیار مهم است که نگذاریم دچار آرتروز شویم.

چند عامل وجود دارد که می تواند زمینه ساز ابتلا به آرتروز باشد. هر چه سن بالاتر رود، خطر ابتلا به این بیماری بیشتر می شود، به گونه ای که در همه افراد بالای ۶۰ سال نشانه های آرتروز در گردن را می توان یافت. البته این بیماری ممکن است بدون علامت باشد که در عکسبرداری مشخص می شود.

افزایش وزن، تغذیه نامناسب و بیماری های رماتیسمی (در صورت درمان نشدن) مفصل را بیمار می کند. آسیب مفاصلی مانند رباط نیز اگر درمان نشود، به ابتلا به آرتروز منجر می شود.

افرادی که آرتروز دارند باید بیشتر مراقب باشند؛ آرتروز دردی است که با فعالیت افزایش می یابد و با استراحت بهتر می شود. استفاده صحیح از مفاصل، تقویت مناسب عضلات و مصرف داروهایی که تجویز می شود، به صورت خوراکی یا تزریق در مفصل و در نهایت جراحی از راه های درمان این بیماری است.



منبع: بیتوته

پیامدهای چهارزانو نشستن


چهارزانو نشستن موجب آرتروز می‎شود!



چهار زانو نشستن موجب اعمال فشار زياد به مفصل زانو شده و توصيه مي‌شود تا حد امكان از چهار زانو نشستن پرهيز شود.

 در هنگام نشستن به حالت چهار زانو، مفصل زانو تا آخرين دامنه حركتي‌اش (140 درجه) خم شده و موجب وارد آمدن فشار به مفصل زانو و درد در اين ناحيه مي‌شود.

توصيه مي‌شود تا حد امكان از نشستن به صورت چهار زانو پرهيز شده و در مواقع ضرورت سعي شود مفصل زانو بيش از 100 درجه خم نشود.

جوانان براي پيشگيري از ابتلا به درد و آرتروز زانو در سنين بالاتر، از چهار زانو نشستن پرهيز كنند.

بهترين شرايط براي نشستن، استفاده از مبل و صندلي است و افراد مسن نبايد به هيچ وجه چهار زانو بنشينند.

ارتفاع مبل و صندلي نيز بايد در حدي باشد كه كف پا به طور كامل بر روي زمين قرار گيرد و صندلي‌هاي با ارتفاع كم و يا زياد نيز مضر هستند.


منبع: بيتوته

راهکارهایی برای تسکین آرتریت و آرتروز


داروهای ضد التهاب آرامش مؤثری را با خود به همراه دارند اما بعضی اقدامات و به کار گیری برخی ترفندها نیز می‌توانند به تسکین یافتن دردهای رماتیسمی تان کمک کنند.

ساییدگی غضروفی و التهاب مفاصل، عوامل ایجاد خشکی و درد مفاصل هستند.

آرتروز و آرتریت، از جمله رماتیسم های بسیار شایع محسوب می‌شوند.

داروهای ضد التهاب آرامش مؤثری را با خود به همراه دارند اما بعضی اقدامات و به کارگیری برخی ترفندها نیز می‌توانند به تسکین یافتن دردهای رماتیسمی تان کمک کنند.
این اقدامات که عوارض جانبی هم ندارند را امتحان کنید.


گرما و سرما برای تسکین رماتیسم


گرم کردن مفاصلی که درد می‌کنند، می‌تواند درد را کاهش دهد. یک حمام گرم نیز می‌تواند منبع آرامش باشد.
و این در حالی است که سرما، نیز در مواد التهاب مفاصل مؤثر است.
برای کم شدن دردهای رماتیسمی تغذیه تان را پر کنید از امگا 3، امگا 3 خاصیت ضد التهابی دارد، همین ویژگی باعث می‌شود که بتواند در کاهش درد مؤثر باشد.
به این منظور می‌توانید از مکمل های غذایی کمک بگیرید، در غیر این صورت خوراکی هایی را که حاوی امگا 3 هستند، بیشتر بخورید، مثلاً: ماهی سه بار در هفته، روغن کلزا، دانۀ کتان و میوه های روغنی مانند گردو.


تغذیه ای سرشار از ویتامین C برای تسکین آرتریت و آرتروز


ویتامین C آنتی اکسیدانی است که به محافظت از سلول ها از جمله سلول های مفصلی کمک می‌کند.
حواستان باشد که به میزان کافی از این ویتامین در منوی روزانه تان وجود داشته باشد، به طور منظم از خوراکی هایی مانند، کیوی، پرتقال و دیگر مرکبات بهره ببرید، البته باید میزان قابل توجهی از سبزیجات سرشار از ویتامین C مانند فلفل، بروکلی، سیب زمینی و ... را در تغذیه تان بگنجانید.


برای تسکین آرتریت و آرتروز، مراقب وزن تان باشید


اضافه وزن باعث ایجاد و شدت گرفتن آرتروز می‌شود، خصوصاً در نواحی زانوها و ران ها، زیرا این مناطق مجبور به تحمل فشار بیشتری هستند.
بنابراین اگر وزن تان مناسب است، مراقب باشید که بیشتر نشود و اگر اضافه وزن دارید، در جهت کاهش این اضافه وزن تلاش کنید.


کفش های مناسبی انتخاب کنید

کف نرم کفش ها، می‌توانند از شدت ضربه ها بکاهند و از مفاصل مراقبت کنند، پاشنه های تخت و مدل های پوشاننده، به همان میزان که از پاها محافظت می‌کنند از زانوها هم محافظت خواهند کرد.



آرتروز، آرتریت: تا جایی  که می‌توانید تحرک داشته باشید


آنچه که در پایان باید خاطر نشان کرد و مورد توجه بسیار زیادی قرار گیرد، این است که تا جایی که می‌توانید تحرک داشته باشید، یعنی در اوقاتی غیر از زمان هایی که دچار بحران های رماتیسمی می‌شوید، تکانی به خودتان بدهید.
هر چه کمتر تحرک داشته باشید، کمتر می‌توانید تحرک داشته باشید! باید یک جابه‌جایی و تحرک مناسب برای خود در نظر بگیرید.
به این منظور باید، بنابر توانایی تان و البته به طور بسیار منظم، فعالیت جسمی داشته باشید و ورزش کنید.
پیاده روی،ایروبیک، یوگا و... تمام شان ورزش هایی هستند که به واسطۀ آنها می‌توانید ساختمان عضلانی بدن و مفاصل تان را حفظ کنید.
شنا هم در موارد آرتروز، ورزش ایده آلی است، آب به حفظ و تقویت مفاصل تان کمک می‌کند.



منبع: بیتوته

علت قفل شدن زانوها



قفل شدن زانو

قفل شدن زانو از شایع ترین شکایات افراد است که به عللی چون آرتروز و زمین خوردن صورت می پذیرد که با تشخیص توسط آرتروسکوپی می توان با روش های فیزیوتراپی از جمله تجویز سرما و گرمادرمانی، برق درمانی و تجویز ورزش های ویژه آن را درمان کرد.

پیشگیری از زمین خوردن در زمین های یخ زده و لغزنده از آسیب های زانو و قفل شدگی جلوگیری می کند. راهکارهایی که پزشکان برای مقابله با این مشکل ارائه داده اند را با هم می خوانیم

 

▪ برداشتن گام کوتاه: استفاده از کشف های مناسب با کفی آجدار و پاشنه مناسب، استفاده از عصا، برداشتن گام های کوتاه و مطمئن و انجام ورزش های تقویتی و تعادلی در سالمندان از احتمال زمین خوردن در معابر لغزنده می کاهد.

▪ شایع ترین عارضه قفل شدگی: یکی از شکایات شایع در بیماران مراجعه کننده به کلینیک های طب فیزیکی و توانبخشی قفل شدن مکرر زانوها است.

 

▪ منیسک یکی از علت های قفل شدگی زانو: قفل شدگی زانو علل گوناگونی دارد برای مثال ممکن است در موارد پیشرفته آرتروز، قطعه ای از استخوان ران جدا شده و در فضای مفصل زانو سرگردان شود، همچنین آسیب های منیسک های زانو از علل قفل شدگی و تورم تأخیری زانو به شمار می روند.

 

▪ آهکی شدن بخشی از کپسول مفصلی زانو: یکی دیگر از علل این شکایت، آهکی شدن بخشی از کپسول مفصلی زانو است به این صورت که حین حرکات خم و راست شدن زانو، این بخش بین استخوان ها گیر افتاده و ایجاد درد شدید و احساس قفل شدگی می کند و گاهی توده های چربی اطراف زانو ممکن است بین قطعات استخوانی گیر افتاده و ایجاد درد و قفل شدگی کند.

 

▪ تشخیص قفل شدگی زانو با آرتروسکوپی: شرح حال و معاینه بالینی، عکس و MRI و در نهایت انجام آرتروسکوپی به مشخص شدن علت قفل شدگی زانو کمک می کند.

 

▪ درمان قفل شدگی زانو متفاوت است: درمان و توانبخشی در قفل شدگی زانو براساس علت به وجود آورنده آن متفاوت است گاه می توان با استفاده از درمان های فیزیوتراپی از جمله تجویز سرما و گرمادرمانی، برق درمانی و تجویز ورزش های ویژه برای تقویت عضلات اطراف زانو به خصوص عضله چهار سر ران و عضلات نزدیک کننده و خم کننده ران ها و نیز تمرینات کششی عضلات خارج ران ها پیش از اینکه مفاصل زانو دچار تخریب شدید و پیشرفته شوند درد بیمار را کاهش و سبب بهبود عملکرد وی شد.

 

▪ انجام جراحی در آرتروزهای پیشرفته: در موارد آرتروز پیشرفته و نیز آسیب منیسک در جوانان ورزشکار یا مواردی که علاوه بر منیسک ها بخش های دیگر مانند رباط های صلیبی نیز دچار پارگی شده اند ممکن است انجام اعمال مختلف جراحی ضروری باشد.

 

 

● قفل شدگی زانو به دلیل زمین خوردن

نکته مهم برای پیشگیری از قفل شدگی زانو؛ پیشگیری از زمین خوردن و آسیب های ناشی از سر خوردن در محیط های لغزنده همچون زمین های برفی و یخ زده است.

 

▪ استفاده از کفش مناسب: از جمله اقدامات مفید دیگر برای پیشگیری از زمین خوردن می توان به استفاده از کفش های مناسب با کفی آجدار و پاشنه مناسب و استفاده از وسایل کمکی حرکت همچون عصا (به خصوص در مبتلایان به آرتروز)، آموزش برداشتن گام های کوتاه و مطمئن و انجام ورزش های تقویت عضلات کمر، کمربند لگنی و اطراف زانوها و نیز انجام تمرینات تعادلی در سالمندان اشاره کرد.

 

▪ گرم کردن صحیح بدن قبل از مسابقات: انجام ورزش در زمین های مناسب و آماده و نیز گرم کردن صحیح بدن و ورزش های کششی پیش از انجام مسابقات از جمله مواردی است که از شیوع آسیب منیسک زانوها در ورزشکاران می کاهد.



منبع: بیتوته

کاهش درد زانو با ورزش



کاهش درد زانو با ورزش

ورزش, کاهش وزن, درد زانو, درمان  درد زانو


در ابتدا با مقدار کم شروع کنید. اگر برای بار اول، بدون درد حرکات را انجام دادید، برای بار دوم تعداد حرکات را بیشتر کنید. به طور کلی، در حدود ۳۰ دقیقه هر روز ورزش کنید.

پیاده روی باعث کاهش درد مفاصل و تقویت عضلات پا می شود و انعطاف پذیری بدن را بهبود می بخشد و برای قلب نیز بسیار خوب است.


۱. پا را از یک طرف بلند کردن

پشت یک صندلی را برای حفظ تعادل بگیرید. وزن بدن را روی پای چپ بیندازید. پای راست را بلند کنید و از پای چپ دور کنید. پای راست باید صاف باشد و عضلات پا باید کشیده باشند. خم نشوید. پای خود را پایین بیاورید و استراحت کنید. این حرکت را ۱۰ بار انجام دهید، استراحت کنید و ۱۰ بار دیگر هم انجام دهید. اگر برایتان سخت است تا جایی که می توانید پایتان را بالا ببرید، نه بیشتر. بعد از چندین بار تمرین، خواهید توانست پای خود را بالاتر ببرید.

۲. نشستن و بلند شدن

این تمرین برای راحت بلند شدن می باشد. دو بالش بر روی صندلی بگذارید و صاف بنشینید. کف پاها باید روی زمین باشد. به آرامی بلند شوید. سپس، به آرامی بنشینید. در این تمرین باید زانوها خم باشند و حرکت نکنند. دستان تان هم می توانند آزادانه در طرفین باشند و هم می تواند ضربدری همدیگر را بگیرند. اگر برای تان سخت است، یک بالش دیگر اضافه کنید و یا از صندلی دسته دار برای بلند شدن کمک بگیرید.

۳. تعادل بر یک پا

روی یک پا بایستید. می توانید پشتی یک صندلی را برای حفظ تعادل بگیرید. به آرامی، پای خود را بالا ببرید. ۲۰ ثانیه در این حالت بمانید. به آرامی پای خود را به زمین برسانید. دوباره این حرکت را انجام دهید. این حرکت برای زمانی که می خواهید از ماشین پیاده شوید و یا خم شوید، مفید است. اگر برایتان مقدور است، مدت طولانی تری روی یک پا بایستید و یا با چشمان بسته این حرکت را انجام دهید.

۴. بالا رفتن از پله

این حرکت پا را قوی می کند. ابتدا هر دو پا روی زمین باشند. پای چپ خود را بر روی پله بگذارید (می توانید به جای پله، از جسمی سفت به ارتفاع پله نیز استفاده کنید). به دنبال آن، پای راست را نیز بر روی پله قرار دهید. سپس صاف بایستید. الان کف هر دو پایتان روی پله قرار دارد. پایین بیایید، بدین صورت که اول پای راست خود و سپس پای چپ را پایین بگذارید. ۱۰ بار این حرکت را تکرار کنید و استراحت کنید و سپس ۱۰ بار دیگر انجام دهید. بار دوم ابتدا پای راست خود را روی پله قرار دهید. اگر برایتان سخت است، می توانید از دیوار و نرده برای حفظ تعادل کمک بگیرید و یا در ابتدا، از پله هایی با ارتفاع کم استفاده کنید.

۵. پیاده روی

پیاده روی یک ورزش خوب برای درد زانو می باشد. پیاده روی باعث کاهش درد مفاصل و تقویت عضلات پا می شود و انعطاف پذیری بدن را بهبود می بخشد و برای قلب نیز بسیار خوب است. موقع پیاده روی، به جلو نگاه کنید و با آرامش اعصاب، راه بروید. بازوها و پاهایتان را حرکت دهید. اگر شما مبتلا به استئوآرتریت هستید، بهتر است قبل از انجام دادن ورزش، با پزشک خود مشورت کنید.

- سایر ورزش های مفید

اگر ورزش کنید، وزنتان نیز کم می شود (البته با رعایت تعادل در خوردن غذا) و با کاهش وزن، فشار کمتری به مفاصل وارد خواهد شد.
سایر ورزش هایی که برای درد زانو مفید می باشند، عبارتند از: دوچرخه سواری، شنا و ورزش های آبی. ورزش های آبی برای درد مفاصل و آرتریت بسیار خوب هستند.
درباره ورزش هایی که نباید انجام دهید، از پزشک و یا فیزیوتراپیست خود بپرسید.

- چه قدر ورزش کنید؟
در ابتدا با مقدار کم شروع کنید. اگر برای بار اول، بدون درد حرکات را انجام دادید، برای بار دوم تعداد حرکات را بیشتر کنید. به طور کلی، در حدود ۳۰ دقیقه هر روز ورزش کنید. بعد از چندین جلسه، عضلات پای شما از زانویتان حفاظت می کنند و انعطاف پذیری بدن شما افزایش می دهند.
برخی از کوفتگی ها و درد عضلانی بعد از ورزش، طبیعی می باشند. اما اگر مفاصل شما آسیب دیدند و متورم شدند، نیاز به استراحت کردن دارید. یخ درمانی و مصرف داروهای مسکن مانند: استامینوفن، ایبوپروفن یا ناپروکسن می توانند برای درد مفاصل مفید باشد. اما بهتر است در اینگونه موارد، به پزشک مراجعه کنید و از او کمک بخواهید.



منبع: بیتوته

درمان درد زانو با آواکادو و سویا



درمان درد زانو با آواکادو و سویا
  
 

بسیاری از اطرافیان ما مثل پدر و مادرمان از درد و مشکلات التهابی استخوان‌ ها و مفاصل، خصوصا زانو درد رنج می ‌برند شاید خود ما هم مبتلا به درد زانو باشیم.

جهت درمان این درد، بسیاری از افراد به داروهای ضدالتهابی و ضددرد پناه می ‌برند. این داروها به ‌طور موقت بر درد غلبه می ‌کنند، ولی درمان دائمی فراتر از این حرف‌ ها است.

طبیعت زمین در ذات خود درمان تمامی بیماری ‌ها را داراست. در حقیقت طبیعت، مواد غذایی را که بهترین درمان برای بیماری‌ های گوناگون است، برای انسان ‌ها فراهم نموده است.

درد زانو دلایل متعددی از جمله التهاب استخوان‌ ها و مفاصل، جابه‌جایی مفاصل و خشکی و سختی استخوان‌ ها دارد.

افراد دچار زانو درد، بسیاری از شیوه‌ های درمانی از جمله تمرینات ورزشی، تزریقات استروییدی و جراحی را متحمل می ‌شوند، ولی با رژیم غذایی مناسب بسیاری از مشکلات التهابی آن ها حل می ‌گردد.

 

مواد غذایی مشخصی وجود دارند که حاوی مقادیر مناسبی از مواد ضدالتهابی و مسکن‌ های درد هستند:

 

آواکادو یکی از این مواد غذایی است که اثر درمانی ویژه ای در درمان درد زانو دارد. منشاء آووکادو، آمریکای جنوبی بوده و از آن جا به نواحی دیگر دنیا راه یافته است. برگ‌ های این درخت ضخیم و سبز و گل‌ های آن کوچک و سبز رنگ است. میوه ی آن مانند گلابی و دارای پوستی سخت به رنگ سبز تیره و یا سیاه است در حدود 400 نوع مختلف آووکادو وجود دارد که بعضی از آن ها دارای پوست صاف و سبز رنگ بوده ولی پوست برخی از آن ها سیاه و خشن است.

آووکادو چرب است و دارای اسیدهای آمینه مختلف مانند سیستئین، تریپتوفان و تیروزین می ‌باشد. در تحقیقات جدیدی که انجام شده وجود چند نوع آنتی‌ بیوتیک در آووکادو ثابت شده است‌. دانه ی گیاه دارای مقدار کمی(در حدود 2 درصد) روغن است. این روغن غلیظ و سفت و به رنگ زرد مایل به سبز بوده که درای بو و طعمی مطبوع است‌.

 

مصرف خوراکی آواکادو نیز در کاهش درد زانو بسیار موثر است. زیرا تحقیقات مشخص ساخته است؛ آواکادو دارای ترکیباتی بنام فیتو استرول است که اثرات ضد التهابی و همچنین اثرات ضد درد دارد.

آواکادو دارای اثرات دارویی و درمانی متعدد است ولی یکی از بارزترین فواید آن درمان زانو درد است.

روغن آووکادو دارای ویتامین ‌های مختلف مانند C، K ، H ، E، D، B، A است و ارزش غذایی زیادی دارد.

این روغن ضد رماتیسم است و ماساژ روغن آووکادو به محل هایی از زانو که دردناک است موجب تخفیف درد می شود.

 

سویا نیز از مواد غذایی موثر در درمان درد و التهاب مفاصل است. طبق بررسی متخصصین تغذیه ی دانشگاه ایالتی اکلاهاما، با مصرف روزانه ی سویا به مدت سه ماه، بر درد و رنج ناشی از زانو درد می‌ توان غلبه نمود.

سویا از طریق مصرف سالاد، برگرهای سویا، مخلوط ‌های حاوی مواد غذایی گیاهی و شیر سویا تامین می ‌گردد.

این ماده ی غذایی منبع غنی ایزوفلاون‌ ها است. ایزوفلاون ‌ها به سبب توانایی خود در تعدیل فعالیت استروژنی بدن(با اتصال به گیرنده‌ های استروژنی سطح سلول ‌ها)، شناخته می ‌شوند.

محققین آزمایشگاهی ثابت نموده‌ اند، ایزوفلاون ‌های سویا التهاب مفاصل را کاهش داده، بافت غضروف را بهبود می‌ بخشند و در نهایت سبب کاهش درد می ‌شوند.

درد و التهاب ناشی از بیماری آرتریت با مصرف مخلوطی از آواکادو و روغن سویا مشخصاً کاهش می یابد. طی مطالعه ای در کشور فرانسه انجام شد، به بیمارانی که درد شدیدی در زانو و باسن داشتند، 300 یا 600 میلی گرم مخلوط عصاره آواکادو و روغن سویا داده شد. پس از 6 هفته درد زانو در این افراد به گونه بهتر شد که بیش از نیمی از آن ها دیگر نیاز به درمان دارویی نداشتند.

 

مخلوط غیر صابونی آووکادو و سویا در درمان التهاب مفاصل توصیه می‌ شود. در چهار آزمایش بالینی مرتبط، مخلوط غیر صابونی آووکادو و سویا(عصاره حاصل از روغن سویا و آووکادو) در درمان درد و خشکی زانو و در نتیجه کاهش مصرف انواع دارو موثر شناخته شده است. این محصول در بسیاری از نقاط دنیا به‌ صورت مکمل مصرف می ‌شود. دوز عادی آن 300 میلی ‌گرم بوده و دو ماه برای تاثیر ضدالتهابی آن، زمان لازم می‌ باشد.



منبع: بیتوته

صدمات و دردهای ناحیه زانو


صدمات و دردهای ناحیه زانو

بیماری استئو کوندریت Osteochondritis  زمانی اتفاق می افتد که خون کافی به قسمتی از استخوان زیر سطح مفصل نرسد. استخوان و غضروف بتدریج شل شده و ایجاد درد می کند. برخی از غضروف ها ممکن است شکسته شده و ایجاد درد حاد، ضعف، و قلف شدن مفصل کنند. فردی با این وضعیت ممکن است به استئو آرتریت تبدیل شود. جراحی درمان اصلی است.

-  اگر تکه های غضروف شل و ول و شکسته نباشد ، یک جراح ممکن است آنها را با پیچ آنها را سرجای بگذارد.این می تواند موجب تحریک جریان خون تازه ای به غضروف شود.

-   اگر تکه غضروف شل باشد، جراح ممکن است حفره را تراشیده تا به استخوان تازه برسد و یک پیوند استخوان برای ثابت نگه داشتن قطعه غضروف در محل استفاده کند.

-  تحقیقات برای پیوند غضروف و بافت در حال انجام است.

سندرم پلیکا Plica syndrome  اتفاق می افتد زمانی که رشته هایی از بافت در زانو موسوم به پلیکا در نتیجه استفاده زیاد و صدمه ورم می کند. درمان های این سندرم عبارتند از:

- داروهای نظیر آسپرین یا ایبوبروفن برای کاهش ورم

-  استراحت

-  یخ

-  باند کشی بر روی زانو

- ورزش برای تقویت ماهیچه ها

- تزریق کورتیزون به داخل پلیکا

-  جراحی برای برداشتن پلیکا اگر درمان های اولیه مشکل را مرتفع نکرد.



چه نوع پزشکی مشکلات زانو را درمان می کند؟

صدمات و بیماری های زانو معمولا به وسیله یک ارتوپد درمان می شوند(یک پزشک که درمان می کند مشکلات استخوانها، مفاصل، تاندون ها، لیگامان ها و ماهیچه ها).


چگونه افراد می توانند از مشکلات زانو پیشگیری کنند؟

بعضی از مشکلات زانو ( مانند آنهایی که در نتیجه یک تصادف است) می تواند پیشگیری شوند. ولی خیلی از مشکلات زانو می توان با انجام اقدامات زیر پیشگیری کرد:

- گرم شدن قبل از انجام ورزش ها. دویدن و نرمش تمرینات گرم کننده خوبی هستند. کشش ماهیچه ها به جلو و عقب ران ها بهترین راه برای گرم کردن زانو هاست.

-  قوی کردن ماهیچه های پا با انجام برخی ورزش ها ( به عنوان مثال، بالا رفتن از پله ها، دوچرخه پایی ثابت، یا کار کردن با وزنه ها).

- از تغییر ناگهانی در شدت ورزش بپرهیزید.

- افزایش قدرت یا زمان فعالیت ورزشی به تدریج.

-  کفش های مناسب و اندازه بپوشید.

- حفظ وزن مناسب . وزن اضافی بر زانو ها فشار می گذارد.



منبع: پزشکان بدون مرز

خشکی حرکت مفصل زانو بعد از شکستگی ران


خشکی حرکت مفصل زانو بعد از شکستگی ران

 

محدودیت حرکتی زانو یکی از عوارض شایع شکستگی های ران است. این محدودیت حرکتی میتواند بصورت ناتوانی بیمار در خم کردن زانو باشد و یا ممکن است بیمار توانایی صاف کردن کامل زانو را از دست بدهد. البته مشکل خم نشدن زانو بیشتر دیده میشود. محدودیت حرکتی مفصل زانو بعد از شکستگی ران بندرت در بچه ها دیده میشود و بیشتر در بزرگسالان است. 

درمان شکستگی تنه ران در بزرگسالان در اکثریت قریب به اتفاق موارد، عمل جراحی است. برای بیحرکت کردن قطعات شکسته شده در غالب موارد از میله داخل استخوانی Intramedullary nail استفاده میشود. البته استفاده از پلاک و یا ندرتا اکسترنال فیکساتور هم معمول است.


خشکی زانو بدنبال شکستگی ران و جراحی آن دلایل متفاوتی دارد که مهمترین آن عبارتند از :

  • در هنگام شکسته شدن استخوان، عضلات اطراف آن هم صدمه میبینند. این صدمه ممکن است بصورت کوبیدگی و یا خونریزی درون بافت استخوان باشد و یا حتی ممکن است به علت آسیب لبه تیز استخوان شکسته شده، عضله مجاور آن پاره شود. بهبودی این عضله آسیب دیده معمولا همراه با تشکیل شدن بافت ویژه ای در محل پارگی است که به آن بافت اسکار Scar tissue میگویند. از خصوصیات این بافت آن است که به استخوان مجاورش میچسبد.

 

  •  نتیجه آنست که عضله ران به استخوان زیرین بخصوص در محل شکستگی میچسبد. این چسبندگی مانع حرکت آزادانه عضله بر روی استخوان میشود. با حرکت نکردن عضله، مفصل زانو هم نمیتواند به راحتی حرکت کند.
  • همانطور که گفتیم بدنبال شکسته شدن استخوان و صدمه عضلات اطراف آن، بافت اسکار در درون توده عضلانی ایجاد میشود. این بافت خاصیت انعطاف پذیری و کش آمدن عضله را ندارد. برای خم شدن مفصل زانو، عضله چهارسر ران باید کش بیاید و کش نیامدن آن موجب میشود زانو نتواند به درستی خم شود.
  • با هر بار خم شدن زانو، عضله چهارسر ران کش میاید و در طول روز با خم و راست شدن زانو طول این عضله هم مرتبا کم و زیاد میشود. وقتی بیمار بعد از شکستگی ران به علت درد مدتی زانوی خود را خم و راست نمیکند، برای مدتی طول عضله چهارسر ثابت مانده و کش نمیاید. 

 

  • نتیجه اینست که بعد از چند روز عضله سفت و خشک شده و توانایی کش آمدن خود را تا حد زیادی از دست میدهد و همین عامل موجب محدودیت در خم شدن زانو میشود.
  • با هر بار خم و راست شدن زانو، بافت های نرم آن مثل کپسول مفصلی و لیگامان ها و تاندون های آن کش میایند و این کار بطور مکرر در طول روز اتفاق میفتد. وقتی بیمار بعد از شکستگی ران به علت درد مدتی زانوی خود را خم و راست نمیکند، برای مدتی طول این بافت ها ثابت مانده و کش نمیایند. نتیجه اینست که بعد از چند روز توانایی کش آمدن خود را تا حد زیادی از دست داده و همین امر موجب محدود شدن حرکات زانو میشود.
  • گاهی بدنبال شکستگی های تنه استخوان ران بخصوص اگر در نزدیکی مفصل زانو ایجاد شود. داخل و یا اطراف مفصل زانو خونریزی میکند و یا حداقل بدنبال ضربه ملتهب میشود. 

 

  • این التهاب یا خونریزی بعد از مدتی موجب تشکیل بافت اسکار در داخل یا اطراف مفصل زانو میشود و چون این بافت اسکار قابلیت کش آمدن خوبی ندارد موجب محدود شدن حرکت زانو میشود. گاهی این بافت اسکار مانند یک چسب موجب چسبیدن قسمتهایی از زانو میشود و همین امر مانع حرکت آزادانه و روان قسمت های مختلف زانو میشود که نتیجه آن محدود شدن حرکات مفصل است.

 

 

منبع: ورزش و زندگی

 

 

شکستگی کشکک زانو

شکستگی کشکک زانو



شکستگی های کشکک از شکستگی های شایع در ورزشکاران می باشد و به خصوص در ورزش های تماسی شیوع بیشتری دارند. این شکستگی ها  میتواند از یک ترک عرضی ساده تا شکستگی های چند تکه ای شدید متفاوت باشد. در اغلب موارد شکستگی  ناشی از تصادم های ورزشی یا اصابت ضربات پا به زانو است. اما گاهی انقباض شدید عضله ی چهار سر رانی نیز می تواند منجر به شکستگی پاتلا (کشکک) شود که در این موارد شکستگی اغلب عرضی و دوتکه ای است.


علائم و نشانه ها

• درد ناگهانی و شدید در جلوی زانو به دنبال اصابت ضربه یا انقباض شدید عضله ی جلوی ران

• تورم ناگهانی جلوی زانو

• فرد نمی تواند زانو را خم کند.

• فرد نمی تواند زانو را به طور کامل باز کند.

• گاهی دو قطعه ی شکسته شده از هم فاصله گرفته و در زیر پوست ناحیه ی جلوی زانو فرورفتگی واضح دیده می شود


درمان
فاز حاد:
در فاز حاد لازم است فرد ورزشکار بلافاصله به اورژانس انتقال یابد. در اورژانس برای تشخیص قطعی از وی رادیو گرافی انجام می گیرد و سپس مشاوره ی ارتوپدی برای تعیین نوع و شدت شکستگی  انجام می شود. در شکستگی هایی که به صورت ترک عرضی است زانو را در وضعیت نیمه راست به مدت 6-3 هفته در گچ یا فایبر گلاس ثابت می کنند.در شکستگی هایی که به صورت دو قطعه ای هستند چنانچه سن فرد زیر 45 سال برای جلوگیری باشد با سیم های مخصوص و انجام طراحی دو قطعه را به هم فیکس مس کنند.

 در افراد بالای 45 سال برای جلوگیری از آرتروز زانو کشکک را بر می دارند. رد شکستگی های چند قطعه ای ( بیش از 2 قطعه ) کشکک را برمی دارند و پس از اتصال رباط کشککی به ابتدای درشت نی زانو برای مدت 6-3 هفته در وضعیتی که زانو کاملا" صاف است گچ می گیرند.

فاز بهبودی
:

در این فاز هدف اولیه رفع درد و تورنم است و با انجام استراحت و سرما درمانی و... به آن نایل می شویم. به محض اینکه درد و تورم رفع شد ورزش های استاتیک با نظر پزشک شروع می گردد.

ورزش های استاتیک متمرکز بر تقویت
عضله ی جلوی رانی است. در فاصله ی هفته های 12-6 ورزش های افزایش دهنده دامنه حرکات مفصلی و ورزش های قدرتی شروع و انجام می شوند.


فاز نگهدارنده
:

در این فاز هدف قوی نگه داشتن عضله ی چهار سر رانی برای جلوگیری از بروز آرتروز در زانو است.



پیشگیری از شکستگی کشکک

استفاده از زانو بندهای مناسب به خصوص در رشته های ورزشی که احتمال برخورد یا سقوط روی زانو زیاد است. مثل فوتبال- هندبال و اسکیت بورد و... ثابت شده است که می تواند جلوی این آسیب را تا حدود زیادی بگیرد یا در صورت وقوع شدت صدمه دیدگی را کاهش دهد.



منبع: پورتال پزشکی ورزشی ایران

تشخیص علت درد زانو


تشخیص علت درد زانو


بیماران معمولا به علت مشکلی که برای بدنشان بوجود آمده به پزشک مراجعه میکنند. این مشکلات را علائم بیماری میگویند. مثلا درد زانو یا تورم زانو.

علت بوجود آمدن یک علامت ممکن است بیماری های مختلف باشد مثلا درد زانو ممکن است به علت ده ها بیماری مختلف بوجود آید. وظیفه پزشک ابتدا تشخیص بیماری است که علامت مورد نظر را بوجود آورده است. تنها پس از یک تشخیص درست است که میتوان درمان مناسبی را برای بیمار شروع کرد. روند تشخیص بیماری از مراحل مشخصی میگذرد. مهمترین این مراحل که تقریبا در همه بیماری ها ثابت است بترتیب عبارتست از

  • اخذ تاریخچه : به این معنا است که ابتدا پزشک معالج با بیمار صحبت میکند و مشکلات او را میپرسد. خصوصیات علامت بیماری مهم است. مثلا اینکه درد با چه عواملی تشدید یا تخفیف میابد. پزشک، مشکلاتی را که بیمار قبلا داشته میپرسد. اینکه بیمار فعلا چه بیماری های دیگری دارد و یا اینکه به داروهایی مصرف میکند.
     305 3
  • معاینه بیمار : عضو یا اندام مورد نظر معاینه میشود. منظور از معاینه، دیدن و سپس لمس کردن و سپس انجام مانور های مخصوص روی اندام است.
  • پاراکلینیک : منظور استفاده از روش های تصویر برداری مانند رادیوگرافی، سی تی اسکن، ام آر آی، سونوگرافی، اسکن رادیوایزوتوپ و آزمایشاتی مانند آزمایش خون یا ادرار و یا بررسی نمونه های بافتی ( پاتولوژی) است.

تشخیص علت درد زانو هم مراحلی دارد که عبارتند از :

اخذ تاریخچه

پزشک از بیمار خود در باره خصوصیات درد سوال میکند. اینکه محل درد کجاست. درد زانو چگونه احساس میشود. آیا قبلا چنین دردی وجود داشته است. چه چیزی شدت درد زانو را کم یا زیاد میکند. پزشک از وضعیت خود بیمار سوال میکند. اینکه آیا بیمار قبلا بیماری خاصی داشته است. آیا زندگی بیمار فعال و پرتحرک است یا شغل نشسته ای دارد. بیمار در حال مصرف چه داروهایی است. پزشک در مورد علائم دیگر بیمار سوال میکند. اینکه آیا بیمار تب هم دارد، احساس لقی هم در زانو میکند یا اینکه زانویش گاهگاهی متورم هم میشود یا صدا هم میدهد.

 

معاینه

برای معاینه زانو معمولا لازم است شلوار درآورده شود. پس قبل از مراجعه به پزشک باید لباس راحتی بپوشید تا بتوانید آنرا به راحتی درآورده و دوباره بپوشید. پزشک زانو را بدقت نگاه میکند. به نقاط مختلف آن دست میگذارد و اطراف آنرا فشار میدهد تا ببیند چه قسمتی از زانو دردناک است. پزشک زانو را خم و راست میکند تا ببیند آیا محدودیت حرکت دارد یا خیر و سپس مانور های خاصی را روی زانو انجام میدهد تا به توسط آنها کارآیی قسمت های مختلف زانو مثل منیسک ها یا لیگامان ها را بررسی کند.

رادیوگرافی

ممکن است پزشک معالج از رادیوگرافی ساده برای بررسی بیشتر درد زانو استفاده کند. در رادیوگرافی ساده استخوان های زانو دیده میشوند. با استفاده از آن شکستگی های زانو یا پوکی استخوان یا تغییراتی که بدنبال آرتروز یا روماتیسم در مفصل زانو بوجود میاید دیده میشود.

سی تی اسکن

بندرت ممکن است برای بررسی بیشتر علت درد زانو و وضعیت استخوان های اطراف زانو از سی تی اسکن استفاده شود.

ام آر آی

این وسیله تصویربرداری برای بررسی بافت های غیر استخوانی زانو مانند منیسک و لیگامان مفید است.

 

بررسی مایع مفصل زانو

داخل مفصل زانو مایعی به نام مایع مفصلی وجود دارد که وظیفه آن نرم کردن سطح رویی غضروف برای تسهیل حرکت مفصل و تغذیه غضروف است. در بعضی بیماری های زانو مانند عفونت مفصل یا بعضی از انواع رماتیسم های مفصلی، مایع مفصلی زانو تغییر میکند. در این موارد پزشک معالج با سوزن مقداری از مایع مفصل زانو را خارج کرده و برای بررسی به آزمایشگاه میفرستد.

آزمایشات خون

در تشخیص عفونت های مفصلی و یا روماتیسم مفصلی کمک کننده است.

آرتروسکوپی

با این روش پزشک متخصص ارتوپدی با دیدن داخل مفصل زانو میتواند مشکلات غضروف مفصلی، منیسک و یا لیگامان های متقاطع را تشخیص دهد.


منبع: ایران ارتوپد

درد زانو و پیشگیری از آن

 

درد زانو علل متفاوتی دارد. البته نمیتوان جلوی هر بیماری زانو را گرفت ولی با رعایت نکاتی میتوان احتمال بروز درد زانو و بعضی بیماری های زانو را کم کرد.

مهمترین این نکات عبارتند از :

 

  • وزن خود را متعادل نگه دارید.  با کم کردن وزن میتوانید نیروهایی را که در هنگام فعالیت های روزانه یا در حین ورزش به زانو های شما وارد میشوند را کاهش دهید. به این وسیله میتوانید مانع از ایجاد بسیاری از آسیب های زانو شوید همچنین با کاهش وزن میتوانید احتمال بروز ساییدگی زانو را هم کم کنید. کاهش وزن میتواند حتی در کسانی که بیماری شدید زانو دارند هم درد زانو را کاهش دهد.
  • مفاصل خود را نرم و عضلات اندام خود را قوی نگه دارید.  بسیار از مشکلات زانو به علت عضلات خشک و سفت بوجود میایند. با انجام دادن نرمش های کششی و با انجام دادن نرمش هایی که عضلات اطراف زانو را تقویت میکنند میتوانید احتمال بروز بسیاری از آسیب های زانو را کاهش دهید. از بین این عضلات، عضله چهارسر ران بیشترین اهمیت را دارد. تقویت عضلات ران میتواند موجب کم شدن فشار به مفصل زانو شده و درد زانو را تا حد زیادی کاهش دهد.
  • با احتیاط ورزش کنید.  اگر درد مزمن زانو دارید شنا برای شما بسیار مفید است. در آب وزن شما کم میشود و عضلات اطراف مفصل زانوی شما بهتر تقویت میشوند. ورزش هایی که ضربات ناگهانی و شدیدی به زانوی شما وارد میکنند مانند فوتبال، بسکتبال یا تنیس زیاد مناسب زانو نیستند. هر ورزشی میکنید به ندای مفصل خود گوش دهید. اگر درد ایجاد شده است فعالیت خود را تغییر دهید. وقتی خسته شده اید ورزش را ادامه ندهید.
  • از لباس و ابزارهای ورزشی مناسب استفاده کنید. مثلا در حین والیبال از زانوبند هایی که در جلوی زانو یک پد قرار میدهند استفاده کنید.

 

عواملی که موجب میشوند احتمال زانو درد بیشتر شود عبارتند از

 

 

        305 6
  • سن :  بعضی از انواع زانو درد در سنین خاصی بیشتر دیده میشوند بطور مثال بیماری ازگوداشلاتر و تاندنیت تاندون کشکک بیشتر در نوجوانان و آرتروز و نقرس بیشتر در سنین بالا دیده میشوند
  • جنس :  دررفتگی زانو در دختران نوجوان بیشتر دیده میشود و ازگود اشلاتر و تاندنیت تاندون کشکک در پسران بیشتر دیده میشود. از علائم مهم این بیماری ها درد زانو است.
  • وزن زیاد : استئوآرتریت یا سائیدگی زانو در افراد با وزن بالا بیشتر دیده میشود. ساییدگی موجب بروز درد زانو میشود.
  • اشکالات مکانیکی :  اشکالات مکانیکی مانند کوتاهی یک اندام تحتانی یا اشکال در امتداد استخوان های زانو میتواند احتمال مشکلات زانو را بیشتر کرده و موجب تشدید درد زانو شود.
  • کم بودن انعطاف پذیری و قدرت عضلات زانو :  کاهش انعطاف پذیری مفصل زانو و کاهش قدرت عضلات اطراف زانو بخصوص در عضله چهارسر ران موجب میشود تا در هنگام ورزش نیروهای بیشتری به مفصل زانو وارد شده و احتمال ایجاد آسیب بیشتر شود. در این موارد درد زانو بیشتر ایجاد میشود.
  • بعضی ورزش ها :  در بعضی ورزش ها احتمال آسیب مفصل زانو و متعاقب آن زانو درد بیشتر است مانند فوتبال، بسکتبال، والیبال، تنیس و اسکی
  • آسیب قبلی :  اگر زانوی شما قبلا آسیب دیده است آسیب پذیری آن بیشتر میشود.

 

منبع: ایران ارتوپد

 

تقویت عضلات کف لگنی


اگر خانمی هستید که چند بار زایمان طبیعی داشته‌اید یا دچار بی‌اختیاری ادرار هستید، بدانید که دچار شلی عضلات کف لگن شده‌اید اما نگران نباشید.


انجام ورزش‌های کژل به کنترل یا پیشگیری از بی‌اختیاری ادرار و تقویت عضلات مثانه و کف لگن شما کمک کرده و حتی اگر تاکنون زایمان طبیعی نداشته‌اید شما را آماده انجام زایمان می‌کند اما انجام صحیح این نوع ورزش بسیار مهم است.

 ورزش کردن سبب تقویت عضلات کف لگن شده و از رحم و مثانه و حتی روده‌ها محافظت می‌کند. انجام منظم ورزش کف لگن خطر بی‌اختیاری ادراری و سایر مشکلاتی که با افزایش سن اتفاق می‌افتد را کاهش می‌دهد.

شیوه صحیح انجام ورزش کژل:
· – ماهیچه‌های مقعد و ماهیچه‌های اطراف واژن را در حالت فشرده نگاه دارید، به نحوی که گویا می‌خواهید از رفتن به توالت خودداری کنید.

· – این ماهیچه‌ها را یک بار، دوبار و سه بار منقبض کنید.
· – آنها را در همین حالت نگه دارید اما به تنفس خود ادامه دهید.
· – آنها را رها کنید.
 
 · – هنگامی که بدن شما به حالت طبیعی بازگشت، ماهیچه‌ها را به سمت بیرون فشار دهید (این آخرین حرکتی است که می‌تواند به شما در بیرون راندن کودک از مجرای واژن – در هنگام زایمان- کمک کند و از پاره شدن این قسمت جلوگیری نماید).
آن‌گاه مجددا این عضلات را فشرده و منقبض کنید.
 - این تمرین را هر روز چند مرتبه، هنگام انجام کارهای روزمره، تکرار کنیداکنون وقت آن است که تمرین «فشردن و بالا کشیدن» را به دو صورت «آرام» و «سریع» انجام دهید. می‌توانید در هر یک از حالات دراز کشیده، نشسته و ایستاده باشید. فقط باید پاهای خود را کمی از هم جدا نمایید.

آن‌گاه به صورت زیر عمل کنید:

· فشردن و بالا کشیدن آرام: ماهیچه‌های کف لگنی را به آرامی، تا جایی که می‌توانید، منقبض و فشرده کنید. سپس آنها را تا زمانی که می‌توانید در همین حالت نگه داشته و سپس به آرامی آنها را شل و رها کنید.
 · فشردن و بالا کشیدن سریع: مراحل کشش و رهاسازی را مانند حالت قبل ولی به سرعت انجام دهید. می‌توانید با شماره ۱ بالا بکشید و با شماره ۲ رها کنید. این عمل را مکررا و با سرعت انجام دهید. هر دو تمرین فوق را ۵ بار یا تا زمانی که خسته شوید، انجام دهید.با قوی‌تر شدن عضلات، می‌توانید این تمرین را در دفعات بیشتر انجام داده و هر بار، عضلات را به مدت زمان بیشتری در حالت فشرده نگه دارید. پس از چند هفته، باید پیشرفت قابل توجهی داشته باشید اما باید این تمرین‌ها را به مدت چند ماه انجام دهید تا آنها به میزان حداکثر قدرت خود برسند.بسته به میزان ضعیف بودن این ماهیچه‌ها، هنگام آغاز تمرینات، متفاوت است اما تلاش کنید تا این تمرین‌ها را با ۵۰ مرتبه در روز آغاز کرده و ظرف چند هفته به میزان ۱۲۰ بار در روز برسانید.
اگر با مشکل ترشح ادرار مواجه هستید، این تمرین‌ها را آن‌قدر انجام دهید تا مطمئن شوید که این عارضه مجددا بروز نمی‌کند.ورزشی برای همه اوقاتشما می‌توانید این تمرین را هنگامی که نشسته، ایستاده یا دراز کشیده‌اید و یا هنگامی که مشغول فعالیت‌های روزمره مانند نشستن روی مبل و صندلی و صحبت با تلفن و یا مشاهده تلویزیون هستید، انجام دهید.


منبع: پورتال فارسی باتا
 

کشش عضلات لگن


strain عضلات لگن



کشیدگی عضلانی یا اسپاسم عضلات ناحیه لگن و ران موجب درد عضله بخصوص درد کشاله ران میشود

 

کشیدگی عضلات لگن از آسیب های شایع ورزشی است. این کشیدگی ها همچنین میتوانند در اثر فعالیت های بدنی شدید در کسانی که آمادگی ندارند هم ایجاد شوند.

 عضلات زیادی در ناحیه لگن و ران وجود دارند. این عضلات مسئول حرکات مفصل لگن در جهات مختلف هستند. گاهی اوقات این عضلات بر اثر ضربه و یا بدنبال فعالیت های شدید بدنی دچار کشیدگی میشوند و در حالات شدیدتر ممکن است پارگی های میکروسکوپی در این عضلات بوجود بیاید که به آن استرین Strain هم میگویند و گاهی هم فیبرهای عضلانی بطور کامل پاره میشوند. شایعترین عضلات لگن که دچار گشیدگی میشوند عضلات ادکتور یا نزدیک کننده ران هستند.

 

کشیدگی عضلات لگن چگونه ایجاد میشود؟

عضلات ادکتور در ناحیه کشاله ران قرار دارند. این عضلات در بالا به لگن متصل شده و در پایین به استخوان ران میچسبند و وظیفه آنها نزدیک کردن ران ها به یکدیگر است.

 

کشیدگی عضله ادکتور در قسمت کلفت آن و یا در محلی است که عضله به تاندون متصل میشود. کشیدگی معمولاً موقعی ایجاد میشود که عضله در حین انقباض شدید باشد و به ناگاه تحت کشش قرار گیرد و یا به آن ضربه ای وارد شود.
هر عضله تا حد مشخصی میتواند کش بیاید و اگر تحت نیروی کششی بیشتری قرار گیرد آسیب های ذکر شده بوجود میایند. وقتی مفصل لگن از قبل و به هر علتی دچار محدودیت حرکتی باشد احتمال کشیدگی عضلات اطراف آن بیشتر میشود.

اکثر کشیدگی های عضلانی ادکتور لگن وقتی بوجود میاید که فرد بدون به اصطلاح گرم کردن خود شروع به ورزش میکند. در روند گرم کردن بدن قبل از شروع ورزش اصلی، یک سری حرکات کششی انجام میشوند. این حرکات، فیبرهای عضلات را به آرامی تحت کشش قرار داده و طول آنها را افزایش میدهند و در نتیجه دامنه حرکت مفصل بیشتر میشود. وقتی که فرد بدون انجام این حرکات مستقیماً شروع به ورزش شدید میکند، عضلات خود را که آمادگی ندارند در معرض کشش ناگهانی و در نتیجه آسیب قرار میدهد.

 کشیدگی عضلانی ادکتور لگن در ورزش هایی مثل فوتبال، بسکتبال، تنیس، ورزش های رزمی، اسب سواری و دویدن بیشتر است. ورزشکاران نوجوان و مسن هم بیشتر از دیگر سنین در معرض این کشیدگی عضلانی هستند. در نوجوانی عضلات و استخوان ها ممکن است با یک سرعت یکسان رشد نکنند. ممکن است استخوان ها با سرعتی بیش ار عضلات رشد طولی کنند. نتیجه این پدیده کوتاه شدن نسبی طول عضلات و در نتیجه تحت کشش قرار گرفتن عضلات اطراف استخوان است و در این حال عضله خیلی راحت تر دچار آسیب میشود.

منبع: امید کلینیک

درمان های رایج سرماخوردگی

 

هرساله با شروع فصل پائيز و کاهش دماي هوا در نيمکره شمالي، ميزان شيوع سرماخوردگي افزايش مي‌يابد....

 

به طور متوسط، کودکان در هرسال 10-6 بار دچار سرماخوردگي مي‌شوند، گرچه در بعضي از بچه‌ها حتي تا 12 بار در سال نيز سرماخورگي رخ مي‌دهد. به طور متوسط، اغلب بالغين به طور متوسط 3-2 بار دچار سرماخوردگي مي‌شوند و در اين ميان بالغيني که بيشتر در تماس با کودکان هستند، به دفعات بيشتري سرماخوردگي را تجربه مي‌کنند. مبتلايان به آسم بيشتر در معرض خطر سرماخوردگي هستند. درگيري سيستم ايمني، مي‌تواند توجيهي قابل‌قبول در اين خصوص باشد. از طرف ديگر نتايج مطلوبي که با استفاده از ويتامين C حاصل مي‌شود، حاصل تحريک سيستم ايمني است.

در ايالات متحده، در هر سال سرماخوردگي عامل بيش از 22 ميليون روز غيبت از مدرسه است. والدين کودکاني که کوچکتر هستند و توانايي مراقبت از خود را ندارند نيز مجبورند از کارفرمايان خود مرخصي گرفته يا غيبت کنند تا بتوانند از کودکانشان مراقبت نمايند. ميزان آسيبي که اين بيماري براي نظام مالي، نظام بهداشت و درمان، نظام آموزش و ....دربردارد به واسطه جنبه‌هاي مختلف آن قابل محاسبه دقيق نيست، اما بديهي است اين ميزان آنقدر زياد است که توجه زيادي را طلب مي‌کند.

قبلا تصور مي‌شد که ذرات تنفسي آلوده به ويروس عامل بيماري، بيش از سه ساعت در محيط باقي نمي‌ماند، اما مطالعه جديدي که در دانشگاه ويرجينيا انجام شده است، نشان مي‌دهد که اين ذرات مي‌توانند براي مدت يک روز يا بيشتر فعال باقيمانده و موجب انتقال رينوويروس‌ها شوند. با توجه به اينکه در طي فصل سرما 59% سطوح آلوده به رينوويروس‌ها مي‌شوند، لزوم توجه به بهداشت فردي بيشتر از پيش اهميت خود را نمايان مي‌سازد.

جستجو جهت درمان در سردسته علل مراجعه به مطب پزشکان است؛ هرچند پزشکان هم اقدامات اندکي جهت درمان اين بيماري مي‌توانند انجام دهند.

روش‌هاي درماني مختلف، موضوعي مورد بحث است. انواع درمان‌هاي سنتي و خانگي وجود دارد که مطالعات متعددي در خصوص اثربخشي آنها انجام شده است. گياهاني نظير اکيناسه، عصاره شمعداني، چيزوکيت و عسل از درمان‌هايي بوده‌اند که از ديرباز مردم از آنها براي درمان علائم سرماخوردگي استفاده مي‌کرده و در حال حاضر نيز طرفداراني دارند. آنتي‌هيستامين‌ها، پسودوافدرين، فنيل‌افرين، سولفات روي‌، کورتيکواستروئيدهاي داخل بيني، کدئين، شستشوي بيني با آب‌نمک يا سالين و استنشاق بخار نيز از داروها و روش‌هايي هستند که پزشکان به طور معمول براي بيمارانشان تجويز مي‌کنند.

براي اين بيماري آنتيبيوتيک‌ها غيرموثر هستند و نبايد براي پيشگيري يا درمان تجويز گردد که البته متاسفانه گاهي براي بيمارن تجويز مي‌شوند و جز بالا بردن گونه‌هاي مقاوم باکتري‌ها، حاصل ديگري را در برندارند.

در اين شمارة نوين پزشکي، مقاله مروري را مطالعه مي‌نماييد که به تفضيل در خصوص هريک از اين درمان‌ها و اثربخشي آنها با توجه به مطالعاتي که رويشان انجام شده است به بحث مي‌پردازد و پاسخي مبتني برشواهد در خصوص سودمندي يا بي‌تاثير بودن انواع روش‌هاي درماني و داروهاي معمول به ما مي‌دهد.


منبع: نوین پزشکی

درمان های رایج کمردرد


درمانهاي رايج کمردرد:



درمانهاي دارويي :

درمانهاي دارويي شامل داروي اختصاصي براي نوع بيماري و در صورت لزوم تجويز مسکن جهت درمان علامتي درد است. همانطور که گفته، هدف اصلي در درمانهاي دارويي، درمان علت بيماري است و چنانچه علت بيماري قابل درمان نبوده و يا جزو علل مکانيکي کمردرد باشد، دارو را مي توان به صورت مسکن تجويز نمود که بهتر است غير استروئيدي و بدون کورتون باشد. بديهي است در چنين مواردي استفاده از مسکن مي تواند به طور موقتي باشد و انجام روشهاي فيزيکي مانند فيزيوتراپي و تمرينات درماني حتما" ضروري است.


درمانهاي فيزيکي :

براي معالجه برخي از بيماران مبتلا به کمردرد، علاوه بر درمانهاي علامتي توسط داروهاي مسکن، لازم است درمانهاي فيزيکي نيز انجام شود.

اين درمانها، تنوع زيادي دارند و از روشهاي بسيار قديمي کمردرد مانند طب سوزني ( از چين ) و ماساژ ( از فرانسه ) تا متدهاي جديد فيزيوتراپي توسط دستگاههاي پيشرفته را شامل مي شوند.

برخي از روشهاي فيزيوتراپي در درمان کمردرد عبارتند از :

-حرارت درماني: گرم کردن و يا سرد کردن عضو دردناک جهت کنترل درد از ديرباز توسط بشر استفاده مي شده است. گرما درماني امروزه به دو صورت سطحي ( براي پوست ) و عمقي ( براي مفاصل و يا عضلات ) توسط دستگاههاي پيشرفته فيزيوتراپي انجام مي شود.

- الکتريسيته درماني: به تجربه ثابت شده است که طول موج و فرکانسهاي خاصي از جريان برق در کنترل درد، ترميم رخم، تقويت عضلات و بسياري موارد ديگر موثر بوده و امروزه دستگاههاي پيشرفته الکتريکي به اين منظور طراحي شده اند.

- مانيپولاسيون : اين روش که در بين عامه مردم به نام جا انداختن شناخته شده است، در موارديکه انحراف کوچکي در ستون فقرات ايجاد شده باشد، مورد استفاده قرار گرفته و آن را اصلاح مي کند. مانتيپولاسيون حتما" بايستي توسط پزشک متخصص و يا متخصص فيزيوتراپي آموزش ديده انجام گردد، در غير اين صورت بسيار خطرناک بوده و ممکن است سبب آسيب به نخاع شده و يا افرادي که مبتلا به پوکي استخوان هستند سبب ايجاد شکستگي مهره ها شود.

- ليزر درماني: استفاده از ليزرهاي کم توان نظير ليزر آرگون هليم و ياقوت با هدف کاهش درد افزايش روند ترميم زخم ها، کاهش التهاب و بسياري از موارد ديگر موثر بوده و امروزه توسط فيزيوتراپيست ها استفاده مي شود.

- آب درماني: شامل يکسري حرکات ورزشي داخل آب مي باشد و از آنجائيکه در اين وضعيت بيمار درد کمر را کمتر احساس مي کند بسيار مفيد است.

- تمرينات درماني : يکي از مفيدترين روشهاي درماني کمر درد است و در صورت استمرار بطور موثري از عود کمر درد نيز جلوگيري مي کند. تمرينات درماني انواع مختلفي دارند و بسته به محل درد علت درد و وضعيت ستون فقرات ( از جمله ميزان انحناهاي آن ) نوعي از تمرين قابل توصيه است.

درمانهاي ارتوپدي:


درمانهاي ارتوپدي فني شامل يکسري ابزارهاي کمکي است که توسط کارشناس ارتوپدي فني جهت بيمار ساخته مي شود.
مانند: کرستهاي ستون فقرات ( کرستهاي کمر و گردن ) که بطور شايع استفاده مي شوند. اين وسايل مي توانند بطور موقت در کاهش درد و اسپاسم عضلات مفيد باشند ولي استفاده طولاني مدت و مستمر آنها مضر است و سبب آتروقفي ( لاغر شدن ) عضلات حمايت کننده شده و پس از مدتي نتيجه معکوس مي دهد.

درمان جراحي :

درمان جراحي، آخرين روش جهت کنترل درد ستون فقرات و آنهم در شرايط خاصي مي باشد و در شرايط معمول به هيچ وجه قابل توصيه نيست. طبق آمار، امروزه در مورد فتق ديسک بين مهره اي تنها در 15-5 درصد موارد جراحي توصيه مي شود که شامل موارد زير است:

1.دردر بيمار آنقدر شديد مي باشد که با استراحت بهبود نيافته و به دارو جواب ندهد و موجب اختلال جديد در فعاليتهاي روزمره و يا اجتماعي بيمار گردد.

2.بيماري طوري پيشرفت نمايد که منجر به فلج اندام، اختلالات حسي و يا بي اختياري ادرار باشد.

3.در حال حاضر 95-85 درصد ديسکهاي کمري بدون جراحي و با روشهاي درماني که قبلا" توضيح داده شده بهبود مي يابند.

4. نکته قابل توجه اين است که جراحي، درماني قطعي دردهاي کمري ناشي از ديسک نمي باشد و پس از آن، انجام تمرينات درماني و در بعضي شرايط استفاده از روشهاي فيزيوتراپي جهت کاهش درد ضروري است.


منبع: نیاز مرکزی

درمان های رایج در آبله مرغان



در درمان آبله مرغان با توجه به علائم و شدت آنها، دسته های مختلف دارویی توصیه می گردند، ما در این مطلب بخشی از داروهای رایج در درمان آبله مرغان را لیست کرده ایم:

۱- تب بر ها:

تب ممکن است کمی قبل از بروز ضایعات جلدی شروع شود، یکی از داروهای توصیه شده برای کنترل تب و کاستن درد استامینوفن است، در بزرگسالان قرص ۳۲۵ میلی گرمی را می توان بین ۴-۶ساعت یک بار (با توجه به شدت علائم) تجویز کرد. 

۲- آنتی هیستامین ها:

آنتی هیستامین ها می توانند به دو صورت موضعی و خورکی (یا هر دو همزمان) به کار روند، با توجه به شدت بیماری میتوان از شربت  دیفن هیدرامین و هیدروکسی زین در اطفال و قرصکلرفنیر آمین، هیدروکسی زین یا دیگر انواع آنتی هیستامینها در بزرگسالان استفاده کرد.

می توان از محلول یا پماد کالامین-دی هم بصورت موضعی در مناطق ملتهب تر استفاده کرد (بهتر است در مناطقی که در مرحله قبل از بروز وزیکول/تاول  هستند استفاده شود.)

۳- ضد ویروسها:

هرچند آبله مرغان منشاء ویروسی دارد، اما استفاده از داروهای ضد ویروس در موارد ابتلا به آبله مرغان چندان توصیه نشده است. اما در افرادی که داراری ضعف ایمنی هستند، سالمندان و کودکان و بزرگسالانی که علائم شدیدی دارند، با تشخیص پزشک می توان از ضدویروسها هم استفاده کرد. دوزاژ و اشکال این ضد ویروسها به این شرح است:

آسیکلوویر (تزریقی۲۵۰ م گ – قرص ۲۰۰ و ۴۰۰ میلی گرمی-پماد چشمی – پماد جلدی) در کودکان حدود ۵mg/kg و در بالغین نیز بسته به شدت بیماری از ۵ تا ۱۰mg/kg هر ۸ ساعت برای ۷ تا ۱۰ روز

ویدارابین (در موراد شدیدتر، در اشکال تزریقی و پماد های جلدی و چشمی) در موارد شدید به میزان ۱۰mg/kg/day بصورت آهسته انفوزیون میشود (برای موارد  بستری بیمارستانی)

آمانتادین (کپسول۱۰۰ م گ) در بالغین ۱۰۰ میلی گرم هر ۱۲ ساعت تا دو هفته

۴- محلولهای خشک کننده:

برخی محلولهای نظیر آب دالیبور می توانند برای کمک به ترمیم و ضدعفونی وزیکولها و جراحات سطحی به کار روند. این محلولهای نباید در مجاورت مخاطات استفاده شوند.

۵- استراحت و ایزولاسیون:

فرد مبتلا به آبله مرغان (مخصوصا اگر بزرگسال باشد) باید به خوبی استراحت کند و از تماس با اطرافیان بویژه کسانی که سابقه ابتلا به آبله مرغان ندارند و مخصوصا افراد دارای ضعف ایمنی و  خانمهای باردار پرهیز کنند. مدت ایزولاسیون حدود یک تا دو هفته در نظر گرفته می شود.

>>> در موراد شدید ممکن است نیاز به استفاده از ایمونوگلوبینهای تزریقی باشد.


واکسیناسیون:

واکسیناسیون در موارد زیر توصیه میشود:

- اطفال ۱۲-۱۸ ماهه بدون سابقه ابتلای قبلی

-  بزرگسالانی در موارد تماس پرخطر(پرسنل درمانی، خانواده بیماران، محیطهای شلوغ آموزشی یا نظامی)

- خانمهای غیر حامله که قصد بارداری دارند (با فاصله حداقل یک ماه قبل از بارداری)

- افرادی که قصد مسافرت به خارج از کشور و مناطق پرخطر دارند.



منبع: وبلاگ دکتر حیدریان

درد قلب در دوران بارداری


غذاهائی‌ که موجب قلب درد زنان در دوران بارداری می‌گردد.


درد  ناحیهٔ قلب در دوران بارداری یکی از مسائل و مشکلات زنان باردار در طی این دوره است.

به‌همان اندازه که رحم بزرگ‌تر می‌شود، مخصوصاً بعد از زمان ۲۰هفتگی، فشار به معده به‌طرف دیافراگم بیشتر می‌شود. محتویات معده متراکم شده و به‌طرف مری حرکت می‌کند. این امر ممکن است منجر به رفلکس اسید گردد و در نتیجه بر روی قلب زن باردار تأثیر بگذارد.




برای کاهش دادن این اختلال، زنان باردار در رژیم غذائی خود دست‌کاری می‌کنند و بعضی غذاها را از رژیم خود حذف می‌کنند. اما مشکل این‌جاست که نمی‌دانند چه‌غذاهائی را حذف کنند تا درد قلبشان کمتر شود؟ غذای دوران بارداری باید طوری تنظیم گردد که اسیدفولیک و دیگر مواد مغذی به مادر و جنین هر دو، به مقدار کافی برسد. در این‌جا مواد غذائی یا مواد دیگری که می‌بایست کمتر خورده شود و تا حدّ امکان از رژیم غذائی زن باردار حذف گردد، لیست شده است.

مرکبات: مثل پرتقال، گریپ‌فروت و مواد غذائی دارای اسید مثل گوجه‌فرنگی. به‌همین دلیل از گوجه در ساندویچ به‌جای سالاد استفاده کنید و یا از آب پرتقال کم اسید بعد از خوردن غلات در صبحانه استفاده نمائید.

نوشیدنی‌های کافئین‌دار: علاوه بر محدود کردن خوردن قهوه، قبل از نوشیدن مایعات کافئین‌دار، معدهٔ خود را خالی نگذارید.

الکل: از این ماده به‌ هیچ‌وجه در دوران بارداری نباید استفاده کرد.

غذاهای چرب: از گوشت کم‌چربی و محصولات کم‌چرب استفاده کنید و تا حد امکان غذاهای پخته شده نخورید.

شکلات: کمتر شکلات بخورید، البته این بدین معنی نیست که خوردن آن را به‌طور کامل حذف کنید. ولی قبل از خوردن شکلات حتماً یک مادهٔ غذائی دیگر خورده باشید و معده‌تان خالی نباشد.



منبع: آفتاب

داروهای ضد درد در دوران بارداری

داروهای ضد التهاب و مسکن درد و تب بر از پر مصرفترین داروها در بارداری هستند.

آسپرین یکی از داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی است. در مصرف آسپرین بیش از میزان حداقل روزانه باید ملاحظاتی داشت زیرا از جفت عبور کرده و در مقادیر بالا افزایش خطر دکولمان یا کنده شدن جفت رادارد.
در سه ماهه اول بارداری خطر گاستروشزی (اشکال ساختمان شکم نوزاد) دارد. در صورت لزوم تجویز آسپرین با مقادیر کم باعث کاهش عوارض پره اکلامپسی یا مسمومیت حاملگی میشود و در اختلالات مرتبط با بیماری لوپوس  و سندرم آنتی فسفولیپید هم کاربرد دارد.
آسپیرین در دوران شیردهی تا حدی بی خطر است و بخاطر احتمال ایجاد سندرم ری (نوعی بیماری که با اشکال مغزی و کبدی شدید همراه است) و افزایش خطر خونریزی داخلی در شیرخوار باید با مشورت با پزشک متخصص مصرف شود.

مصرف ایندومتاسین و ایبوبروفن (یا بروفن و ژلوفن، ادويل) هم پس از هفته 32 بارداری خطر تنگی مجرای شریانی را دارد وپس از سه ماهه اول خطر بروز الیگو هیدر امنیوس را دارند و در شیردهی منع مصرف ندارند. پیروکسیکام با نظر پزشک در صورت ضرورت تجویز میشود .
استامینوفن با مقادیر معمولی داروی بی خطری در دوران حاملگی است و با شیر دهی مشکلی ایجاد نمیکند و پر مصرفترین مسکن دوران حاملگی وشیر دهی است.
مسکنهای اپیوئیدی از جفت در دوران بارداری عبور کرده وارد بدن جنین میشوند اما در دوز معمول خطری ندارند .

داروهای کدئینی و مپریدین با دوز معمول منع مصرف در دوران شیر دهی ندارند.
به هر حال مصرف کلیه داروها در حاملگی و شیر دهی باید با نظر پزشک باشد.