درمان کمردردهای پس از جراحی

درمان کمردردهای پس از جراحی
درد، شایع ترین علتی است که بیماران مبتلا به مشکلات ستون فقرات کمر را وادار می کند تن به تیغ جراح بسپارند. بسیاری از این بیماران پس از عمل، زندگی بدون دردی را تجربه می کنند ولی در گروهی از این بیماران، درد بلافاصله پس از عمل یا پس از چند هفته تا چند ماه دوباره شروع می شود... این درد در ناحیه کمر است و می تواند به همراه درجاتی از بی حسی و حالت گزگز و سوزن سوزن شدن به پاها انتشار یابد و مشابه درد قبل از عمل باشد یا حتی الگوی جدیدی ایجاد کند.
علت جراحی کمر هرچه باشد، در ۳۰ تا ۴۰ درصد موارد درد پس از جراحی اتفاق می افتد که از نظر پزشکی به آن نشانگان شکست در جراحی کمر (FBSS) می گویند. وقوع این نشانگان پس از عمل جراحی کمر، در بسیاری از موارد یک عارضه نیست و در بیشتر موارد نباید جراح را مقصر دانست یا او را به انجام ندادن درست جراحی محکوم کرد. فرآیند طبیعی ترمیم بافت های جراحی شده داخل کانال نخاع، می تواند باعث ایجاد چسبندگی درون کانال شود و به نظر می رسد ایجاد این چسبندگی ها شایع ترین علت کمردردهای پس از جراحی کمر باشد. 

چسبندگی های ایجاد شده داخل کانال با فشار روی عصب های نخاعی می توانند دردهایی را در ناحیه کمر و پاها ایجاد کنند. این درد می تواند در پاها با درجاتی از بی حسی همراه باشد و در صورت تداوم باعث ایجاد ضعف عضلانی شود و اندام مبتلا لاغرتر به نظر برسد. در مواردی که چسبندگی ها علت وقوع درد هستند، معمولا این علایم با تاخیر خود را نشان می دهند و بیمار مدتی پس از عمل بدون درد است.

 ● شایع ترین علت درد پس از جراحی در بیمارانی که بیش از یک بار تحت عمل جراحی کمر قرار می گیرند، شیوع چسبندگی های داخل کانال نخاع چند برابر افزایش می یابد و انجام بسیاری از این عمل های مجدد با هدف درمان پس از عمل اول انجام می شود.

 اقدام های انجام شده در حیطه رشته فوق تخصصی درد در زمینه درمان این بیماران بسیار موفق بوده است. در بیماران مبتلا به کمردردهای پس از جراحی کمر ، درصورتی که در کلینیک درد با انجام اقدامات تشخیصی تایید شود علت درد، چسبندگی های داخل کانال نخاع است، بیمار در فهرست انجام عمل های اینترونشنال برای باز کردن چسبندگی ها قرار می گیرد. باز کردن چسبندگی ها در اتاق عمل و تحت شرایط استریل، با مشاهده ستون فقرات با استفاده از فلوروسکوپ انجام می شود. این وسیله با استفاده از اشعه ایکس تصویر زنده ای را روی مانیتور ایجاد می کند. بیماران هنگام جراحی هوشیار هستند و این کار به انجام بیهوشی نیازی ندارد. پس از بی حس کردن قسمتی از پوست، در کنار ستون فقرات کاتتر ظریف مخصوصی بدون نیاز به شکافتن پوست وارد کانال نخاع می شود. این کار تحت مشاهده لحظه به لحظه مسیر ورود به وسیله فلوروسکوپ انجام می شود تا عارضه ای ایجاد نشود.
 پس از ورود به کانال، چسبندگی های موجود با تزریق ماده حاجب مشخص می شود و با حرکت کاتتر و تزریق ترکیب دارویی خاصی این چسبندگی ها برطرف می شوند. مدت عمل ۱۵ تا ۲۰ دقیقه است و می توان بیمار را یک ساعت پس از عمل ترخیص کرد. در صورتی که این چسبندگی ها به دقت باز شوند، بیش از ۹۰ درصد بهبود در علایم بیماران مشاهده می شود.
 ● درمان های جدید یکی دیگر از علل شایع کمردردهای پس از جراحی کمر، آرتروز در مفاصل بین مهره ای ستون فقرات است. در عمل های جراحی باز، ممکن است قسمتی از مهره ها یا دیسک بین مهره ای از بدن خارج شود یا حتی برای ثبات ستون فقرات، جراح مبادرت به گذاشتن پیچ یا فیکساتورهای فلزی در مهره ها کند و این دستکاری ها ستون فقرات را مستعد آرتروز در مفاصل بین مهره ای می کند. این آسیب در مفاصلی ایجاد می شود که در ۲ طرف ستون مهره ها قرار دارند و باعث ثبات در حرکت آنها می شوند. التهاب این مفاصل باعث ایجاد کمردردهای شدید و ناتوان کننده در بیماران می شود و می تواند با محدودیت شدید حرکتی و خشکی صبحگاهی همراه باشد.
 بیشترین شدت این درد در ۲ طرف ستون فقرات است و می تواند به باسن و خلف ران انتشار یابد. این بیماران پس از بررسی در کلینیک درد، کاندید عمل بلوک مفاصل بین مهره ای می شوند. این کار در اتاق عمل و بدون نیاز به بیهوشی و تحت تصویربرداری مستقیم با فلوروسکوپ انجام می شود. نیدل های مخصوصی که برای انجام این کار استفاده می شود، به ما امکان می دهد پزشک بتواند بدون ایجاد عارضه جانبی خاصی به مفصلی که شاید به اندازه ۵ میلی متر باشد، دسترسی پیدا کند و با تزریق داروهای خاص باعث رفع التهاب و بهبود وضعیت مفصلی شود. استفاده از دستگاه رادیوفرکوئنسی به عنوان یکی از جدیدترین ابزارهای درمان درد به ما امکان می دهد تا با استفاده از امواج رادیوفرکوئنسی در نوک سوزن مسیر های مربوط به درد مهار شوند و بیمار بتواند بدون درد به فعالیت های روزمره ادامه دهد.

 استفاده از دستگاه رادیوفرکوئنسی در کنترل و درمان درد در بیماری های مختلفی به کار می رود که یکی از شایع ترین و موفق ترین موارد استفاده از آن کمردرد پس از جراحی کمر است. از علل دیگر ایجاد کمردرد های پس از جراحی کمر که شیوع کمتری دارند، می توان به بیرون زدگی مجدد دیسک های کمری، عدم ثبات ستون فقرات، عفونت ها و التهاب های بعد از عمل اشاره کرد که با بررسی های کلینیکی قابل تشخیص و درمان هستند. وجود کلینیک های فوق تخصصی درد برای بیماران مبتلا به کمردرد پس از جراحی کمر زندگی بدون درد و فعالی به ارمغان آورده است

منبع:پزشکی 

چند نکته درباره‎ی درد دنبالچه

        

معمولا درد در ناحیه استخوان دنبالچه متمرکز است و به جایی انتشار نمی یابد ، اما گاهی با کمر درد یا درد باسن و کشاله ران همراه می شود

* ازعلائم دیگر همراه با این بیماری درد درزمان قاعدگی ، موقع دفع مدفوع و زمان تماس جنسی است. درد بیمار با نشستن یا بلند شدن ازحالت نشسته افزایش می یابد وچون درد با نشستن بدتر می شود رانندگی برای فرد درد ناک است

* عمده علت درد دنبالچه برمی گردد به نیمه در رفتگی های استخوان دنبالچه و عدم ثبات این استخوان و حرکت بیش از حد آن که درد ناحیه را باعث می شود.

* از علل مهم دیگر اسپاسم عضله بالا برنده مقعد است .البته بسیاری از بیماران سابقه آسیب به ناحیه را دارند.

* زایمان یکی ازعوامل ایجاد آسیب به دنبالچه است. همچنین مسافرت های مکرر به خصوص با وسائط نقلیه عمومی ازعوامل دیگراست. اما ممکن است بدون سابقه آسیب نیز درد وجود داشته باشد.

* یکی از عوامل خطر مهم دیگر همراه با درد دنبالچه چاقی است. افزایش شاخص توده بدنی ، بروز درد دنبالچه را تا ده برابر افزایش می دهد و این ممکن است به علت کاهش چرخش لگن درحال نشستن باشد .


درد ناحیه ساکروم واستخوان دنبالچه به Coccydynia معروف است. - فیزیوتراپیست وحید صادقی


* درمان این بیماری  طیف وسیعی از درمان ها شامل درمان های دارویی ، فیزیوتراپی وحتی جراحی را شامل می شود. یکی از درمان های مهم ، درمان های دستی است که تحت عنوان مانیپولاسیون  شناخته می شوند. ازجمله متخصصین پزشکی که به انجام این نوع درمان مبادرت می نمایند، متخصصین طب فیزیکی  می باشند  .

 درمان درد کوکسی به وسیله مانیپولاسیون همراه با تزریق نتایج بهتری نسبت به سایر روش ها دربرخواهد داشت .


منبع: دکتر فریده رفیعی

تشخیص و درمان دردهای پشت و کمر




بیمار از درد پشت و کمر شکایت دارد اما در عکسبرداری با اشعه ایکس چیزی مشاهده نمی‌شود.

آیا هر معاینه‌ای می‌تواند پزشک را به تشخیص درست برساند؟ به گزارش مجله گزونده مدیسین، دکتر کامران مینائیان، جراح اعصاب در بخش ستون فقرات کلینیک کلن چنین می‌گوید: «بیمار باید بداند که چگونه بیماری او تشخیص داده می‌شود، چه معایناتی برای او لازم است و درچه زمانی معالجه تاثیر بخش خواهد بود.»

مرحله اول، تاریخچه بیماری

در درجه اول باید وقت کافی برای بیمار صرف کرد و با او در مورد تاریخچه بیماری‌اش صحبت کرد. اگر پزشک فقط به نتایج معاینات کلینیکی اکتفا کند ممکن است درمان درستی انجام نگیرد. دکتر مینائیان تاکید می‌کند که بیماران در اتاق انتظار خودشان را برای گفت‌وگو با پزشک متخصص آماده کنند.

مرحله دوم، معاینات بدنی

معاینات بدنی باید پس از گفت‌وگو با بیمار انجام شود. درست نیست که بدون شناخت بیمار و دردهایش او را به رادیولوژی فرستاد. در‌معاینات پزشکی به رفلکس‌ها، ناتوانی‌ها، قدرت حرکتی ستون فقرات، اندازه اعضای بدن و سرعت هدایت اعصاب توجه می‌شود.نتایج معاینات با گفت‌وگوهایی که با بیمار صورت گرفته مقایسه می‌شود آنگاه تشخیص قطعی داده می‌شود.

دکتر مینائیان می‌گوید: «اغلب بیماران با عکس‌هایی که در رادیولوژی برداشته شده یا با سی تی اسکن (کامپیوتر توموگرافی) پیش من می‌آیند اما این عکس‌ها نمی‌تواند مفید باشد.» معمولا وقت بیماران در رادیولوژی‌ها هدر می‌شود بدون آنکه کمکی به آنها شده باشد. عواقب دیگر عکسبرداری‌های غیرضروری درصد زیاد اشعه است که برای بیماران زیان آور است.

مرحله سوم، درمان

برای معالجه بیماری دیسکوس پرولاپس، در مـرحـله اول یک درمان فیزیکی‌- دارویی و در مرحله بعد یک درمان جراحی پیشنهاد می‌شود.

درمان فیزیکی - دارویی

اگر موارد عصبی مثل فلج و ناتوانی‌های دیگر در کار نباشند، درمان فیزیکی - دارویی انجام می‌شود.‌ درمان‌های فیزیکی مثل گرم نگه داشتن موضعی، فیزیوتراپی و ژیمناستیک به نوع درد و تجویز پزشک بستگی دارند علاوه بر درمان فیزیکی یک درمان دارویی توصیه می‌شود. داروهای ضد‌درد، آنتی اسپاسموتیک و درصورت صدمات عصبی داروهای آنتی دپرسیو وآنتی اپیلپسی (ضد‌صرع ) تجویز می‌شوند. در روش‌های دیگر مثل پی - دی - آی وپی‌– آر‌- تی داروهای ضد‌درد به‌طور مستقیم در ریشه اعصاب تولید‌کننده درد تزریق می‌شوند. پس از8 تا 12 هفته باید اثرات بهبودی دیده شود و 75درصد از دردها از بین رفته باشد درغیر این صورت مراجعه مجدد به پزشک ضروری است.

درمان جراحی

در بسیاری از موارد جراحی اجتناب‌ناپذیر است. در تکنیک‌های جدید جراحی اعصاب، با یک برش کوچک و از طریق اندوسکوپ دیسک‌های کمر جراحی می‌شوند. در بسیاری از موارد پروتزهایی استفاده می‌شوند که امکان حرکات طبیعی را به بیمار باز می‌گردانند. دکتر مینائیان به بیمارانش پیشنهاد می‌کند: «یک عمل جراحی برگشت پذیر نیست بهتر است قبل از تصمیم‌گیری نظر دیگران را در این مورد جویا شد.»


منبع : همشهری



كدام ماهيچه ها را " ماهيچه هاي كف لگني" مي نامند؟


كدام ماهيچه ها را " ماهيچه هاي كف لگني" مي نامند؟

"ماهيچه هاي كف لگن" گروهي از عضلات بين پاها هستند كه از مقابل استخوان شرمگاهي (در جلوي بدن) تا انتهاي ستون فقرات (در پشت) كشيده شده اند و به نگه داشته شدن مثانه، رحم و روده ها در جاي خود و نيز به ماهيچه هايي كه مقعد، مجاري ادراري و واژن را مي بندند، كمك مي كنند. ضعيف شدن يا آسيب ديدن اين ماهيچه ها، مثلا در نتيجه زايمان، موجب مي شود كه ديگر نتوانند وظايف خود را به خوبي انجام دهند. اين امر ممكن است منجر به بي اختياري ادرار ، كاهش ميزان لذت جنسي هنگام آميزش و همچنين بروز عارضه پايين افتادگي رحم شود. بي اختياري ادرار بدين معناست كه ممكن است در زمان سرفه، عطسه، خنده يا حركات ورزشي، مقدار كمي از ادرار فرد خارج شود. تخمين زده مي شود كه حدودا 25% خانمهاي حامله به اين عارضه دچار مي شوند.

اين تمرينها چه كمكي به من مي كنند؟

اين تمرينها به تقويت عضلات كف لگن كمك مي كنند و نهايتا منجر به بهبود فعاليت آنها مي شود. مانند هر عضو عضلاني ديگر، اين ماهيچه ها نيز هر چه بيشتر به كار گرفته شوند، قويتر خواهند شد.

اگر اين عضلات به اندازه كافي قوي باشند، مي توانند به تحمل اضافه وزن دوران حاملگي كمك كنند، در مرحله دوم زايمان سودمند باشند و با افزايش گردش خون، موجب بهبود سريعتر پرينه (ناحيه بين مقعد و واژن) پس از زايمان شوند. با انجام منظم اين تمرينات از بروز بي اختياري ادرار و افتادگي رحم پس از زايمان، به ميزان زيادي جلوگيري مي شود. يكي ديگر از مزاياي اين تمرينها آن است كه قويتر بودن ماهيچه هاي كف لگن در خانمها موجب ارگاسمهاي بهتر و زندگي جنسي رضايت بخش تر خواهد شد!

چگونه مي توانم ماهيچه هاي كف لگني خود را پيدا كنم؟

تصور كنيد كه مي خواهيد از خروج باد شكم خودداري كرده و همزمان، از خروج جريان معمولي ادرار نيز خودداري نماييد. در اين حالت، احساسي مشابه با "فشردن و بالا كشيدن" به شما دست مي دهد كه حس خواهيد كرد مقعد و محل خروج ادرار در حال بسته شدن و بالا كشيده شدن هستند. اگر براي مدتي اين تمرين را تكرار كرده باشيد، مي توانيد در زمان مقتضي همين عمل را براي واژن هم بكار بريد!

مسلما اين كار، ساده به نظر مي رسد. اما نكته اين است كه شما بايد حركات "فشردن و بالا كشيدن" را بدون:

  • - فرو دادن شكم به سمت داخل
  • - فشار دادن شديد پاها به يكديگر
  • - منقبض كردن كفلها
  • - نگه داشتن نفس

انجام دهيد. به بيان ديگر، فقط بايد ماهيچه هاي كف لگني شما كار كنند و نه عضلات شكم، رانها يا باسن.

دقيقا همانطور كه كودكان در ابتدا ياد مي گيرند با حركت دادن ماهيچه هاي صورت خود چشمك بزنند، استفاده از عضلات كف لگني به صورت جداگانه از ساير ماهيچه هاي بدن نيز ممكن است در ابتدا كمي دشوار باشد، اما با تمرين و تكرار ساده تر مي شود. ممكن است به اين نتيجه برسيد كه قرار دادن يك دست بر روي شكم خود در هنگام تمرين (به منظور اطمينان از راحتي و آرام بودن وضعيت شكم)، برايتان مفيد است.

اگر مي خواهيد مطمئن شويد كه تمرين را به نحو صحيح انجام مي دهيد، اين كار را امتحان كنيد: در صورتي كه نشانه اي مبني بر مشكل در اين زمينه وجود نداشته باشد، و با فرض اينكه شما دوران نقاهت پس از زايمان را گذرانده ايد، يك يا دو انگشت خود را در حمام در واژن خود فرو كرده و همين تمرين را انجام دهيد. در اين صورت بايد مختصري فشار (شبيه نشگون گرفتن) حس كنيد.

چه زماني بايد اين تمرينها را انجام دهم؟

شما مي توانيد اين تمرين را هنگامي كه نشسته، ايستاده يا دراز كشيده ايد و يا هنگامي كه مشغول فعاليتهاي روزمره از قبيل جوشاندن آب در كتري، صحبت با تلفن و يا مشاهده تلويزيون مي باشيد، انجام دهيد. اين تمرينها را مي توانيد به اين صورت انجام دهيد:

  • - ماهيچه هاي مقعد و ماهيچه هاي اطراف واژن را در حالت فشرده نگاه داريد، به نحوي كه گويا مي خواهيد از رفتن به توالت خودداري كنيد.
  • - اين ماهيچه ها را يك بار، دوبار و سه بار منقبض كنيد.
  • - آنها را در همين حالت نگه داريد، اما به تنفس خود ادامه دهيد.
  • - آنها را رها كنيد.
  • - هنگامي كه بدن شما به حالت طبيعي بازگشت، ماهيچه ها را به سمت بيرون فشار دهيد (اين آخرين حركتي است كه مي تواند به شما در بيرون راندن كودك از مجراي واژن - در هنگام زايمان- كمك كند و از پاره شدن اين قسمت جلوگيري نمايد). آنگاه مجددا اين عضلات را فشرده و منقبض كنيد.
  • - اين تمرين را هر روز چند مرتبه، هنگام انجام كارهاي روزمره، تكرار كنيد.

اكنون وقت آن است كه تمرين "فشردن و بالا كشيدن" را به دو صورت "آرام" و "سريع" انجام دهيد. مي توانيد در هر يك از حالات دراز كشيده، نشسته و ايستاده باشيد فقط بايد پاهاي خود را كمي از هم جدا نماييد. آنگاه بصورت زير عمل كنيد:

  • - "فشردن و بالا كشيدن آرام" : ماهيچه هاي كف لگني را به آرامي، تا جايي كه مي توانيد، منقبض و فشرده كنيد. سپس آنها را تا زماني كه مي توانيد در همين حالت نگه داشته و سپس به آرامي آنها را شل و رها كنيد. براي درك بهتر كف لگن خود را مانند آسانسوري در نظر بگيريد كه با بالا كشيدن بايد 5 طبقه را طي كند. به آرامي از يك تا 5 بشماريد و آسانسور را در طبقه پنجم تا جايي كه مي توانيد نگه داريد. سپس عضلات كف لگن را به آرامي شل كنيد، گو اينكه آسانسور با هر شماره يك طبقه پايين مي رود تا به شماره 1 برسيد.
  • - "فشردن و بالا كشيدن سريع" : مراحل كشش و رهاسازي را مانند حالت قبل ولي به سرعت انجام دهيد. مي توانيد با شماره 1 بالا بكشيد و با شماره 2 رها كنيد. اين عمل را مكررا و با سرعت انجام دهيد.

هر دو تمرين فوق را 5 بار يا تا زماني كه خسته شويد، انجام دهيد.

با قويتر شدن عضلات، مي توانيد اين تمرين را در دفعات بيشتر انجام داده و هر بار، عضلات را به مدت زمان بيشتري در حالت فشرده نگه داريد. پس از چند هفته، بايد پيشرفت قابل توجهي داشته باشيد؛ اما بايد اين تمرينها را به مدت چند ماه انجام دهيد تا آنها به ميزان حداكثر قدرت خود برسند.

چه تعداد دفعاتي بايد تمرينهاي مربوط به ماهيچه هاي كف لگن را انجام بدهم؟

بسته به ميزان ضعيف بودن اين ماهيچه ها در هنگام آغاز تمرينات، متفاوت است؛ اما تلاش كنيد تا اين تمرينها را با 50 مرتبه در روز آغاز كرده و ظرف چند هفته به ميزان 120 بار در روز برسانيد. اگر با مشكل ترشح ادرار مواجه هستيد، اين تمرينها را آنقدر انجام دهيد تا مطمئن شويد كه اين عارضه مجددا بروز نمي كند.

گاهي قدرت ماهيچه هاي كف لگن خود را با جلوگيري از خروج ادرار و منقطع كردن جريان ادرار چك كنيد؛ البته اين كار را نبايد در ابتداي صبح يا بعد از نزديكي انجام دهيد، چون احتمال ابتلا به عفونت مثانه را افزايش مي دهد.

هنگامي كه در آزمايش فوق كنترل مناسب را به دست آورديد، آنگاه مي توانيد ماهيچه هاي خود را به اين ترتيب امتحان كنيد:

  • - اول اطمينان حاصل كنيد كه مثانه شما تقريبا پر شده است،
  • - بعد چند بار روي يك خط در جا بپريد،

اگر ادرار از شما خارج نشد، تمرينها را براي حداقل يك ماه ديگر نيز ادامه دهيد. هنگامي كه ماهيچه هاي كف لگن شما به اندازه كافي تقويت شدند، بايد اين قدرت را در آنها تثبيت كنيد؛ پس تمرينها را روزانه 2 يا 3 بار براي تمام عمر ادامه دهيد.

چند نكته سودمند ديگر

  • - از اين تمرينها در زماني كه نگران ترشح ادرار هستيد (مثلا قبل از عطسه يا بلند كردن اشياء سنگين)، استفاده كنيد. به تدريج كنترل ترشح ادرار در شما بهتر خواهد شد.
  • - از انجام حركت دراز و نشست با پاهاي كاملا كشيده و همچنين از بالا آوردن و بالا نگه داشتن دو پا خودداري كنيد، زيرا فشار شديدي بر كف لگن و پشت شما وارد خواهد كرد.
  • - به مقدار معمول آب بنوشيد، و به طور مرتب و دائم به توالت نرويد؛ تنها هنگامي به توالت برويد كه احساس مي كنيد مثانه شما كاملا پر شده است.
  • - وزن خود را تحت نظر داشته باشيد: اضافه وزن، فشار اضافي بر ماهيچه هاي كف لگن شما وارد مي كند.

اگر ظرف چند هفته پس از زايمان، وضعيت كف لگن شما به حالت طبيعي برنگشت، بهتر است آن را با پزشك خود در ميان بگذاريد. تمرينها را به مدت طولاني رها نكنيد. هر چه مدت زماني كه شما اين تمرينها را رها مي كنيد طولاني تر باشد، بازگشت كف لگن به حالت طبيعي نيز سخت تر خواهد شد. البته به ياد داشته باشيد كه اولين سوالي كه پزشك از شما مي پرسد، اين خواهد بود كه: آيا تمرينهاي خود را انجام مي دهيد؟

اگر شما يكي از معدود مادراني باشيد كه هنوز پس از گذشت 3 ماه از زايمان نيز از عارضه بي اختياري ادرار رنج مي بريد، از پزشك خود بخواهيد تا شما را به يك فيزيوتراپيست كه در زمينه عوارض پس از زايمان تخصص دارد، معرفي كند.

 

منبع:http://www.ninisite.com

درمان کمر درد با ورزش



همه ما حداقل یک بار درد کمر را در طول زندگی تجربه کرده‌ایم که عامل بالقوه وجود این شرایط به طور عمده مکان‌های کاری می‌باشد. عوارض استخوانی ومفصلی ناشی از کار و تغییر شکل وضعیت طبیعی بدن از زمان‌های قدیم شناخته شده‌اند.شغل و کار ضمن این که زندگی افراد را تامین می‌کند برای سلا‌‌مت او نیز خطراتی راممکن به بار آورد. تکرار مداوم حرکات یکنواخت باعث می‌شود که بدن حالتی را که در موقع انجام دادن این حرکات به خود می‌گیرد حفظ نماید، در نتیجه از حالت طبیعی خود خارج شده و وضع غیرعادی به خود بگیرد که ممکن است باعث درد عضلا‌‌ت مربوطه گردد

    در قرن اخیر گرچه بشر توانسته است با پیشرفت علوم مختلف از جمله صنعت داروسازی و اختراع انواع واکسن ها بر بسیاری از بیماریهای عفونی فایق آید, اما تغییر شیوه زندگی و صنعتی شدن جوامع و در پی آن تبدیل کارهای بدنی به کارهای فکری و اداری افزایش ساعات اشتغال افراد> وضعیت نامناسب فیزیکی بدن درحین کار, رژیم غذایی نامناسب, عدم استراحت کافی, افزایش استرس های روحی, بیماریهای قلبی عروقی, روماتیسم, تصادفات و ... در دنیا نسبت به گذشته افزایش چشمگیری داشته است. در بین این بیماریها مشکلات ستون فقرات مخصوصا کمر درد, بالاترین میزان را داراست که علت اصلی آن تغییر شیوه زندگی از زندگی پر تحرک و پر فعالیت به سمت کم تحرکی و پشت میز نشینی و عدم تطابق صحیح وضعیت بدن با این نوع حیات است. در بررسی آماری شیوع کل دردهای ناحیه کمر حدود 80% گزارش شده است یعنی 80% مردم جهان حداقل یکبار کمردرد را تجربه کرده اند که در جوامع صنعتی اولین تظاهرات آن از حدود 30 سالگی آغاز شده و روند تخریبی سریعتری نیز دارد.


این آمار بسیار بالا ضرورت شناخت وضعیت های مناسب را در زندگی امروزی نشان می دهد.
کمر جزئی از سیستم پیچیده ستون مهره ها است و اجزای آن عبارتند از:


1- ستون مهره ها:
33 استخوان (مهره) دارد. 24 استخوان بالایی بوسیله دیسک هایی که نقش بالشتک دارند, از هم جدا می شود. این استخوان ها توسط 118 مفصل بهم متصل می گردند.


2- نخاع:
نخاع در واقع طنابی از اعصاب است که 45 سانتیمتر طول و 2/5 سانتیمتر ضخامت دارد. تمام فعالیت هایی که پایین تر از سطح گردن اتفاق می افتد, تحت هدایت نخاع است.


3- اعصاب:
31 جفت عصب از نخاع خارج می شود. این اعصاب اطلاعات را از مغز به سایر قسمت های بدن منتقل می کند.


4- ماهیچه ها:
در این منطقه 400 ماهیچه وجود دارد که باعث حرکت در تمامی جهات می گردند.



عوامل بروز کمردرد:
کمردردهای مکانیکی:
شامل آن دسته از بیماری هایی هستند که در اثر و با بواسطه یک عامل مکانیکی مانند ضربه, حرکات فیزیکی نامناسب, کم بودن قوام عضلات و یا فشار بیش از حد به ناحیه ستون فقرات کمری و در اثر بد قرار گرفتن وضع بدن در حالت نشسته و ایستاده ایجاد می گردند. این دسته از بیماری ها 90% از علل کمردرد را تشکیل می دهند و نکته جالب اینکه به راحتی قابل پیشگیری هستند که عوامل بروز آن ها در زیر آمده است.


1- قرار گرفتن در وضعیت های نا مناسب:
وضعیت نامناسب ایستادن: قرارگرفتن در وضعیت نامناسب هنگام ایستادن, سبب افزایش یا کاهش قوس های ستون فقرات و یا انحراف جانبی آنها می شودکه در هر صورت باعث بروز کمردردهای شدید می گردد.
وضعیت ایستا: وضعیت ایستا و بدون تحرک بخصوص وقتی که نامتقارن و کج باشد, برای ستون فقرات بسیار مضر است. این حالت در کار با ماشین آلات, که نیاز به قرار گرفتن در یک وضعیت ثابت و نامتقارن به مدت طولانی دارد بسیار اتفاق می افتد و اگر اصلاح نگردد می تواند باعث درد قابل توجهی در ناحیه کمر شود.


افرادی که با کامپیوتر کار می کنند به طور مداوم در یک وضعیت ایستا قرار دارند به طوری که سر خم شده, دست ها بر روی صفحه کلید قرار گرفته و تنها انگشتان حرکت می کنند. این حالت با فشار بر نواحی شانه ای و انقباض ممتد عضلات گرد و کتف همراه است و اغلب این افراد از درد در ناحیه شانه های خود شکایت دارند. در صورتی که صفحه کلید در سمت چپ و صفحه کامپیوتر در سمت راست کاربر قرار گیرد به طوری که وی مجبور باشد در طی روز مدام سرش را حرکت دهد و یا اینکه صفحه کلید بالاتر و یا پایین تر از ارتفاع استاندارد خود قرار گیرد, فشار مکانیکی وارد بر ستون فقرات بیشتر شده و سبب آسیب بیشتری می گردد.
وضعیت نامناسب نشستن, خم شدن های طولانی از ناحیه کمر, چمباتمه زدن به مدت طولانی, خم و راست شدن مکرر نیز ا دلایل دیگر است.
2- کاهش تحرک
کاهش تحرک می تواند نتیجه عدم استفاده و یا بهبود ناکافی عضو بعد از آسیب دیدن باشد.
عدم استفاده: کاهش دامنه طبیعی حرکات ستون فقرات و عدم استفاده فعالانه از این عضو منجر به سفتی و کاهش خاصیت ارتجاعی آن شده و از طرفی باعث آتروفی (لاغر شدن) عضلات نگهدارنده ستون فقرات می گردد. عضلات ضعیف و لاغر, قدرت حمایت از ستون فقرات کمری در شرایط مورد نیاز مثل بلند کردن جسم سنگین از روی زمین را ندارند در نتیجه سبب بروز کمردرد می شوند. این وضعیت با ورزش فعال در کل دامنه حرکتی ستون فقرات, فیزیوتراپی و تقویت عضلات نگهدارنده قابل جبران آن است. البته کاهش دامنه حرکات مفصلی می تواند ناشی از عوامل دیگری مانند اسکار سوختگی, علل مادرزادی (مانند جوش و خوردن 2 مهره و یا مثلا افرادی که محدودیت حرکتی دارند(مانند افراد هموفیلی) به خاطر فشارهای غیر معمول مفاصل دیگر نظیر ران و زانو بیشتر از بقیه مستعد پشت دردند. برای مثال اگر زانوها یا ران ها درست راست نشوند, فرد اجبارا به جلو متمایل می شود. این حالت فشار غیر معمولی به ستون فقرات وارد می کند و در دراز مدت موجب بروز درد خواهد شد.)


3- بهبود ناکافی
به طور مثال عدم بهبود کامل بعد از یک حمله کمر درد ناشی از اسپاسم عضلانی که منجر به کاهش گودی کمر شده است, می تواند باعث کاهش تحرک ستون فقرات شود. در این مورد با بهترین درمان انجام تمرینات ورزشی به طور فعالانه و تحت نظر یک فیزیوتراپیست جهت اصلاح گودی کمر و بازگشت به وضعیت طبیعی است.


4- استرس ناشی از کار
نیرو و ارتعاش: نیرو و ارتعاش تولید شده توسط ابزار مختلف, از طریق دست ها و یا اندام دیگر به بدن منتقل می شود و باعث فشارهای غیر معمول به خصوص در اطراف گردن شانه ها می گردد. برای مثال کار با دریل های بادی, چکش زدن مداوم, پوشیدن دستکش های سنگین و یا رانندگی طولانی مخصوصا با وسایل نقلیه سنگین از قبیل تراکتورها, یک نیروی ارتعاشی قوی را به بدن منتقل می کند که با افزایش فشار عمودی به دیسکهای بین مهره ای سبب آسیب به آنها و بروز کمردرد می گردد.


توالی و تداوم کار: کار سنگین و مداوم در یک وضعیت ثابت برای ستون فقرات بسیار مضر است. به خصوص در مشاغل صنعتی که نیروی زیادی برای انجام کار صرف می گردد, بهتر است زمانی هر چند کوتاه به استراحت جهت تجدید قوا اختصاص داده شود, تا از آسیب های ناشی از کار سنگین بر ستون فقرات کاسته شود.


5- چاقی
وزن زیاد مشکل شایعی است که گریبان گیر برخی افراد جامعه می باشد. صرف نظر از شکل ظاهری که یک مقوله شخصی است, عوارض ناشی از چاقی مانند: فشار حاصله بر روی قلب, تمایل به افزایش فشار خون, آسیب به ستون فقرات(بخصوص ناحیه کمر) و ... قابل توجه است. مهم است بدانید آسیب حاصل از چاقی بر ستون فقرات کمری بلافاصله قابل تشخیص نیست بخصوص اینکه درد ناشی از آن بیشتر در ناحیه لگن و زانوها احساس می شود. شایع ترین شکل آسیب به صورت افزایش گودی کمر در اثر حجم زیاد شکم و آویزان بودن آن است. این حالت به مرور سبب پیدایش کمردردهای شدید و مزمن می گردد, که البته در حاملگی نیز شایع است ولی باید توجه داشت که مدتی پس از ختم حاملگی, ستون فقرات به شکل طبیعی خود بازمی گردد ولی در مورد چاقی مزمن این طور نیست. کاهش تحرک نتیجه قطعی چاقی است به طوریکه افزایش حجم بافت نرم موجب قطع حرکات مفصلی در انتهای دامنه طبیعی حرکتشان می گردد.

تمامی مفاصل بخصوص مفاصل ران و زانوها درگیر شده و توانایی تحرک در کل دامنه حرکتیشان را از دست می دهند. افراد چاق بیشتر از بقیه به آرتروز مهره های کمری مبتلا می شوند در نتیجه در افراد چاق, کاهش وزن, اولین و مهم ترین اقدام در درمان کمردرد می باشد.

عوامل آشکارساز:
در واقع عوامل مستقیم و ناگهانی کمردرد هستند. این عوامل می توانند سبب ایجاد درد کمر برای بار اول و یا عود کمردرد های قلبی گردند. این ها را می توان یر اساس طبقه بندی میتلند(1986) به صورت ذیل برشمرد:


1- استفاده جدید:به هرگونه فعالیت تمرین نشده و یا اجرا نشده از قبل می گویند که می تواند تحریک آمیز بوده و سبب بروز درد گردد. بنابراین یک حرکت که برای زمانی انجام نشده است اگر به طور ناگهانی انجام شود و یا فراتر از توانایی عضوی باشد که در حالت کنونی سالم است می تواند سبب آسیب به غضو (مثلا ستون فقرات کمری) و درد ناگهانی آن گردد. مانند: تغییر وضعیت ناگهانی پس از یک کار طولانی یا انجام یک ورزش سنگین برای اولین بار در سنین میانسالی.


2- استفاده نادرست:
به هرگونه حرکت نادرست یا قرار گرفتن در وضعیت نامناسب جهت انجام کار گفته می شود. مثلا خم شدن برای برداشتن فرش به شیوه غلط و یا قرار گرفتن در وضعیت نامناسب برای خاموش کردن لامپ یا بالا کشیدن تنه برای رسیدن به کمد, این ها همگی حرکات نرمالی هستند که اگر به درستی اجرا شوند هیچگونه بیماری ایجاد نمی شود, اما این کارها با عضلات نا متعادل و یا حرکت ناگهانی, سبب فشار به ستون فقرات کمری و بروز درد می شود, یک کمر سالم ممکن است از عهده این شرایط بر آید ولی کمری که اغلب از درد رنج می برد تسلیم می گردد.


3- استفاده بیش از حد:
عبارت است از استفاده درست و معمولی از عضوی که بیش از حد خسته است و به مدت طولانی تحت فشار و استرس قرار داده شده است. این حالت در ستون فقرات کمری سبب آسیب به آن و بروز درد شدید کمر می شود.


4- ضربه:
در هر تصادف و یا حادثه ای مانند سقوط از بلندی یا ضربه مستقیم, ستون فقرات کمری ممکن است آسیب ببیند. این آسیب می تواند از یک کوفتگی مختصر عضلانی یا رگ به رگ شدن مهره ها تا پارگی لیگامانها, شکستگی مهره ها و یا آسیب به نخاع کمری باشد. البته شکستگی مهره و آسیب به نخاع بیشتر در اثر پرت شدن از بلندی(مثلا از روی نردبان) و یا تصادف با اتومبیل اتفاق می افتد. باید توجه داشت که در افراد مسن, مهره های کمر به علت پوکی استخوان ضعیف شده اندو ممکن است یک ضربه آرام هم باعث شکسته شدن آن ها شود. در چنین مواردی, باید تا حد امکان از حرکت دادن بیمار جلوگیری کرد. اگر بیمار نمی تواند پاهایش را حرکت دهد, معنی آن این است که نخاع صدمه دیده است. در این حالت گردن بیمار نباید خم شود و بیمار نباید بشیند و یا از جای خود برخیزد بلکه باید وی را بر روی وسیله ای شبیه برانکارد گذاشته و سریعا به بیمارستان انتقال داد.


علل غیرمکانیکی:
علل غیرمکانیکی شامل آن دسته از علل طبی و یا بیماری های سیستمیک هستند که در سیر بیماری به طرق مختلف ممکن استباعث کمردرد شوند و تشخیص و درمان این بیماری ها تماما به عهده پزشک معالج شما می باشد. به طور کلی هرگاه دچار کمردرد شدید به عنوان اولین اقدام به پزشک مراجعه کنید تا ابتدا علل طبی یا سیستمیک آن بررسی گردد. شایع ترین علل طبی عبارتند از: یماریهای التهابی, بماریهای عفونی, سرطان ها و بیماریهای متابولیکی و ... که تشخیص و درمان همه آن ها همانطور که گفته شد بر عهده پزشک معالج شما می باشد.


بیماریهای التهابی: آرتریت روماتوئید-اسپوندیلیت آنکلیوزان
بیماریهای عفونی: عفونت حاد فضای بین مهره ای(دیسک) و استخوان مهره – سل-تب مالت(در ایران شایع است)عفونت مزمن مهره ها و عفونت خارجی
تومورها: تومور ریشه اعصاب - تومور مهره ها – تومور اولیه استخوانی – تومور اولیه عصبی – تومور متاستازی مهره ها(از پستان, پروستات, ریه, کلیه, تیروئید)
بیماریهای متابولیکی: پوکی استخوان- نرمی استخوان از علل کمتر شایع می توان به مسمومیت با فلزات سنگین مثل رادیم و بیماریهای ناشی از اختلال جریان خون اشاره کرد.


نکاتی که بیشتر به نفع علل طبی کمردرد هستند عبارتند از:
1- سن بالای 54 سال, بخصوص در بیماریهای غیر التهابی و بیمارانی که سابقه ای از عوامل مکانیکی را ذکر نمی کنند.


2- کمردردهای شبانه که با استراحت نیز بهبود می یابند.


3- وجود علائم و نشانه های کمردرد مانند: تب, تعریق, کاهش وزن, ضعف و خستگی مزمن که با کنترل درد نیز بیمار احساس سلامتی نمی کند. در بسیاری از موارد به رغم معاینه فیزیکی دقیق و انجام آزمایشات مختلف, علت مشخصی برای کمردرد پیدا نمی شود. در چنین مواردی با در نظر گرفتن عوامل روانی که باعث پیدایش و یا تشدید کمردرد می شوند باید با یک روانپزشک و یا روانشناس مشورت کرد. همچنین تمارض برای از زیر کار در رفتن و یا گرفتن خسارت از بیمه مربوط به عواملی هستند که پزشک معالج باید آنها را در نظر داشته باشد.


پیشگیری:
پیشگیری از صدمات ناحیه کمر به مراتب آسانتر از معالجه آنهاست.
امروزه اکثر متخصصان معتقدند ورزش هایی مثل پیاده روی, شنا و دوچرخه سواری ممکن است در بهبود کمردرد مفید باشد زیرا این روش ها باعث تقویت عضلات اطراف ستون فقرات و مفاصل و باعث تعادل و تناسب بدن می شوند. امروزه ما به جای پیاده روی یا دوچرخه سواری از اتومبیل استفاده می کنیم. بنابراین ممکن است عضلات پاهایمان ضعیف شده و عملکرد قلب و ریه نیز به طور موثر کاهش می یابد. با ورزش می توان عضلات را تقویت کرد و فشار وارد بر ستون فقرات را کاهش داد و مفاصل را متحرک نگه داشت. علاوه بر این با ورزش عملکرد قلب و ریه نیز بهبود می یابد.
ناراحتی های ماهیچه و رباط ها ممکن است در اثر کار سنگین وزیاد خم شدن و بلند کردن اشیا با روش نادرست, چرخیدن و پیچش ناگهانی کمر, سقط و زمین خوردن یا حتی ایستادن نادرست اتفاق بیفتد. در این مقاله سعی شده ورزش های مناسب جهت تقویت عضلات اطراف ستون فقرات و شکم به صورت عملی آموزش داده شود.


از جمله مواردی که برای پیشگیری از کمردرد باید رعایت شود:
1- هنگام ایستادن, راه رفتن و بخصوص نشستن پشت شما کاملا راست باشد.(سر خود را بالا گرفته, شکم را به داخل کشیده و قفسه سینه را در حالت استراحت قرار دهید.)
2- هنگام ایستادن و راه رفتن, انگشت ها تا حد امکان به سمت جلو قرار گرفته و بیشتر وزن روی پاشنه ها تحمیل شود. وزن خود را به طور مساوی بر روی هر دو پا تقسیم کنید, هرگز به عقب خم نشوید.


3- حتی الامکان از پوشیدن کفش های پاشنه بلند خودداری شود.


4- هنگام نشستن در خانه, محل کار یا ماشین باید پشتتان به جایی تکیه داشته باشد در این هنگام حوله ای را لوله کنید و در ناحیه کمری قرار دهید. تا حد ممکن از صندلی هایی محکم و صاف استفاده کنید. در صورت امکان در حالت نشسته یک یا هر دو زانو بالاتر از سطح ران ها قرار گیرد. این مساله بخصوص در هنگام رانندگی (با جلو کشیدن صندلی راننده) یا هنگام نشستن در اتومبیل به عنوان مسافر اهمیت دارد.


5- اجسام را به طور صحیح از زمین بلند کنید(بلند کردن اشیا باید به نحوی باشد که فشار ناگهانی و شدید به کمر وارد نکند.) صحیح بلند کردن, یعنی با حفظ راستای ستون فقرات از زانو و عضلات قوی پا استفاده کردن. اگر شی مورد نظر وزن زیادی دارد, از بلند کردن آن خودداری کنید و از دیگران کمک بگیرید. اگر باید چیزی را بلند کنید, آن را به تنه خود نزدیک کنید, تا فشار وارده بر کمرتان حداقل شود و هرگز بار را از ناحیه کمر به بالا نبرید.
6- حتما تخت راحتی داشته باشید, طاق باز و با زانوهای خم بخوابید یا به پهلو خوابیده و یکی از دو زانو را خم کنید. اگر هرروز با کمردرد از خواب بلند می شوید, احتمالا تخت خیلی سفت یا خیلی نرمی دارید و در هنگام خواب وضعیت های مختلفی به خود بگیرید و هرگز به روی شکم نخوابید.


7- اگر کارهایی مانند باغبانی انجام می دهید که مستلزم به جلو خم شدن است, بعد از پنج دقیقه بایستید. همچنین می توانید کمی به عقب خم شوید. در این صورت تمامی اعضایی که مدتی در اثر به جلو خم بودن تحت فشار بوده اند کشیده می شوند و شما احساس راحتی می کنید.


8- از چاقی پرهیز کنید یک رژیم غذایی متنوع و متعادل که شامل مقادیر زیادی میوه و سبزیجات تازه است, برای خود در نظر بگیرید . مصرف انواع چربی, شیرینی و نمک را کم کنید.


9- از کشیدن سیگار اجتناب نمایید. زیرا سیگار خطر پوکی استخوان را افزایش داده نیکوتین موجود در سیگار از طریق تداخل با مواد غذایی که به دیسک های مهره های کمری می رسند آنها را آسیب پذیر می کند.
10- برای جلوگیری از خشکی پشت, مرتب ورزش کنید. پیاده روی, شنا و غیره به شما کمک خواهند کرد(اگر پیاده روی یا دویدن را انتخاب کردید کفش مناسب به پا کنید). در این موارد سخت گیری نکنید. مقدار ورزش را به تدریج افزایش دهید. 5 دقیقه نرمش روزانه بهتر از یک ساعت و یک بار نرمش در هفته است.


تمرین های بدنی: (برای پیشگیری از کمردرد )
تمرین های بدنی که به شرح آن ها می پردازیم برای حفظ قوای عضلانی و کمک به هرچه فعال تربودن شما طراحی شده اند. اگر به ورزش کردن عادت ندارید, اول برنامه را به آرامی شروع کنید. تعداد این تمرین ها را هنگامی که بدنتان آمادگی لازم را پیدا کرد اضافه کنید. در شروع, هر تمرینی را پنج بار تکرار و بعد پنج تا پنج تا اضافه کنید. اگر در انجام تمرین خاصی, درد و نارحتی احساس می کنید, آن را انجام ندهید و تمرین های پیشنهاد شده دیگر را انجام ندهید. از وزنه استفاده نکنید. تمرین ها را منظم انجام دهید. تمرین های سبک و منظم بسیار با ارزش تر از تمرین های سنگینی است که بعد از یک هفته کاملا کنار گذاشته شود.
1- مانند شکل به پشت بخوابید. زانوها را خم کنید و کنار یکدیگر قرار دهید. حال آن ها را به سمت راست و چپ حرکت دهید.
2- در همان حالت قبل, باسن را بالا و پایین ببرید.
3- به پشت بخوابید و زانوها را به آرامی به سمت قفسه سینه بکشید.
4- به پشت بخوابید و زانو ها را خم کنید. با سفت کردن عضلات شکم, پشت خود را صاف کنید. بعد سر وشانه ها را از زمین بلند کنید و دست ها را به زانو برسانید. به آرامی سر جای اول برگردید و ماهیچه ها را شل کنید.
5- به شکم بخوابید. با زانوی صاف کل اندام تحتانی را به نوبت بلند کنید.
6- به شکم بخوابید. ساعد را روی زمین قرار دهید و سر و شانه ها را بالا ببرید.
7- به پشت بخوابید. روزانه به مدت ده دقیقه صاف بخوابید تا بدنتان کاملا کشیده شود.


تمرین های پر خطری که باید از آن ها اجتناب کرد:


1- لمس انگشتان پا در حالت خم شده
این ورزش به منظور کشش عضلات همسترینگ (عضلات پشت ران) طراحی شده است. این حالت باعث فشار آمدن به مهره ها و زانوها می شود.
2- برخاستن از حالت خوابیده به حالت نشسته در حالی که با دست ها روی گردن یا سر فشار می آید.
این حالت باعث فشار آمدن بر روی گردن و قسمت بالایی ستون فقرات می شود.
3- چرخش گردن به صورت دایره کامل
این ورزش باعث فشار آمدن گردن به (قسمت بالایی ستون فقرات) می شود (می توان چرخاندن گردن به صورت نیم دایره را جایگزین کرد.)


منبع:تندرستی

بیماری دیسک کمری

در هر سن و سالی که باشید به احتمال زیاد تاکنون درد کمر را تجربه کرده‌اید. اما آیا می‌دانید که چه کمردردی را حتما باید جدی گرفت؟

براساس کتب رفرنس پزشکی معمولا 5 نوع کمردرد وجود دارد که عبارتند از: کمر درد موضعی، ارجاعی به پشت، مربوط به ستون مهره، رادیکولر و اسپاسم عضلانی. هر کدام از این انواع ویژگی‌هایی دارند که می‌تواند در تشخیص علت کمک کننده باشد. مثلا کمر درد مربوط به مهره‌ها ممکن است به اندام تحتانی ارجاع گردد یا کمردرد رادیکولر دردی تیزبوده که به پاها تیر می‌کشد.

این نوع معمولا به خاطر درگیری یک ریشه عصبی بوده و بعضی شرایط مثل سرفه یا عطسه و یا بلند کردن اجسام سنگین می‌تواند موجب شروع درد رادیکولر شود. درد همراه با اسپاسم عضلانی معمولا مبهم بوده موجب وضعیت غیرطبیعی بدن می‌گردد. درد ارجاعی به پشت هم معمولا ازاحشای شکمی نشات می‌گیرد.

در ارزیابی کمردرد توسط پزشکان معمولا کمردرد به دو نوع حاد و مزمن تقسیم می‌گردد که در شرایط کمتر از 3 ماه حاد تلقی می‌گردد. اما آنچه بسیار حایز اهمیت می‌باشد اینست که ازهمان ابتدای شروع کمردرد باید فاکتورهای خطر مورد بررسی قرار گیرد. این ریسک فاکتورها عبارتند از:

  • سن بالای 50 سال
  • دردی که با استراحت بدتر شود یا درهنگام شب تشدید شود
  • سابقه ضربه و تصادف وجود داشته باشد
  • سابقه بیماریهای بدخیم مثل انواع سرطانها
  • سابقه یک نقص عصبی در حال پیشرفت
  • همراه با علایم دیگر مثل تب، بی اختیاری وعلایم عفونت مزمن باشد
  • سابقه مصرف داروهای داخل وریدی و بخصوص کورتون داشته باشد


این موارد و نشانه‌هایی که در معاینه توسط پزشک انجام می‌گیرد می‌تواند کمک به تشخیص علل متنوع درد کمر کند.

بیماری دیسک کمری

این بیماری یکی از علل شایع درد مزمن کمرو پاها می‌باشد. علت اصلی این بیماری نامشخص است ولی عواملی مانند ژنتیک و چاقی می‌تواند تاثیر گذار باشد. علائم دیسک کمرپاره شده درد پشت و محدودیت در حرکات و درد رادیکولر شود . این نشانه‌ها بیشتر یکطرفه می‌باشند.از لحاظ سنی عمدتا در بالای 20 سال تظاهر می‌کند و در بسیاری از بیماران تا مراحل پیشرفته بی علامت است.کمر درد

اسپوندیلوز (آرتروز)

یکی دیگر از بیماریهای شایع است که عمدتا ستون مهره‌های گردن و ناحیه کمری را درگیر می‌کند. درد این بیماران با حرکت تشدید شده و با خشکی و سفتی همراه است و هر چه سن بالاتر رود احتمال آن بیشتر می‌شود.

همانطور که گفته شد بسیاری از بیماری‌ها ی دیگر مثل انواع سرطانها، یماریهای گوارشی و عروقی مثل پارگی آنوریسم، اختلالات مادرزادی اسکلتی، انواع عفونتهای استخوان و آبسه‌ها و شکستگی‌ها می‌توانند موجب کمر درد شوند که لزوم توجه و بررسی آن را بدنبال دارد.

درمان کمر درد

در صورتیکه با توجه به عوامل خطر بیماریهای وخیم و خطرناک کنار گذاشته شوند روشهای  ساده‌ای می‌‌‌‌تواند از شدت ناراحتی بیمار بکاهد. استراحت در بستر یکی از این درمانهاست که البته بر خلاف تصور عموم نیازی به طولانی بودن آن نیست. در کمر درد بدون عارضه استراحت بالاتر از 2 روز فایده ندارد و بالعکس فعالیت زودرس و حتی برنامه‌های سبک ورزشی می‌تواند کمک کننده باشد. گرما هم ممکن است در کوتاه مدت درد و ناراحتی بیمار را کم کند. در صورت شدت یافتن درد استفاده از مسکن‌های ساده  مثل استامینوفن و ایبوپروفن هم می‌تواند اثربخش باشد. بر اساس کتب رفرنس ماساژ، تحریک الکتریکی و طب سوزنی کمکی به کاهش درد نمی‌کنند. در صورتیکه درد و ناتوانی بیمار ادامه پیدا کند بایستی بار دیگر از لحاظ فاکتورهای خطر بررسی و با صلاحدید پزشک از روشهای تصویر برداری استفاده گردد. در پایان باید یادآور شد که با وجود آنکه بسیاری از علل کمر درد ساده و برطرف شونده هستند حتما بایستی انواع بیماریهای مسبب درد کمر را هم در نظر داشت تا با بررسی آنها بتوان درمان مناسب را اعمال کرد.

درد ستون فقرات درگیری مفاصل فاست


درد فاست

یکی از علل شایع کمردرد و گردن درد و حتی گاهی سردرد، درگیری مفاصلی می باشد که می تواند حتی بصورت درد حاد و حالت قفل شدن در کمر یا گردن خود را نشان دهد.درد بیمار با خم شدن به عقب یا خوابیدن به شکم بدتر میشود.


درد آن میتواند با درد ناشی از دیسک یا فشار به ریشه های کمری اشتباه شود. درمان آن بر اساس معاینه بیمار شامل انجام ورزشهای درمانی، گرما، مانیپولاسیون (جا اندازی)، طب سوزنی یا تزریق دارو است.


منبع: وبلاگ دکتر غلامرضا رئیسی

مشاهده فیلم آموزشی در کمر درد

مشاهده فیلم آموزشی

بر روی لینک زیر کلیک کنید 


درمان کمردرد





درمان کمر درد - جراحی


جراحان به بيماران توصيه كردند
در تصميم‌گيري براي عمل جراحي دردهاي پشت كمر عجله نكنيد 
محققان علوم درماني اعلام كردند جراحان معتقدند افرادي كه از دردهاي پشت و پايين كمر، رنج مي‌برند نبايد عجله كنند و پيش از مراجعه به پزشك براي يافتن راه درمان و احتمالا انتخاب گزينه عمل جراحي بايد بيشتر به اين مسأله فكر كنند. به گزارش خبرگزاري دانشجويان ايران(ايسنا) بررسي‌ها نشان مي‌دهند كه دردهاي پشت و پايين كمر از شايع‌ترين شكايت‌هاي پزشكي در سراسر جهان است به طوريكه در اتحاديه اروپا، بيش از 40 ميليون كارگر از اينگونه دردها رنج مي‌برند و تقريبا نيمي از ساعتهاي بيماري اين افراد مربوط به اينگونه دردها مي‌شود. اين محققان در جريان بررسي‌هاي خود اعلام كردند كه پس از انجام اعمال جراحي تفاوت چنداني در خصوص وضعيت جسماني اين افراد مشاهده نشده است 

در جراحى براى درد مزمن كمر احتياط كنيد 
رويترز: به گفته پژوهشگران تاثير جراحى براى دردهاى مزمن كمر ممكن است تفاوت چندانى با توانبخشى فشرده نداشته باشد، در عين آنكه دو برابر گران تر تمام مى شود.درد قسمت تحتانى پشت و كمر يكى از شايع ترين شكايات در جهان است. در كشورهاى اتحاديه اروپا بيش از
۴۰ ميليون نفر به آن مبتلا هستند و نيمى از روزهاى بيمارى افراد مربوط به آن مى شود.پژوهشى كه در مركز ارتوپدى نافيلد در آكسفورد انجام شد نشان دهنده آن بود كه در ميان ۳۵۰ فرد مبتلا به كمردرد مزمن نتايج جراحى و نتايج توانبخشى فرق چندانى ندارد.در اين تحقيق كه توسط دكتر جرمى فيربنك و همكارانش انجام شد بيماران يا مورد جراحى اتصال مهره قرار مى گرفتند و يا توانبخشى فشرده شامل تمرين هاى ورزشى و رفتاردرمانى شناختى دريافت مى كردند. در حالى كه هزينه جراحى حدود ۷۸۳۰ پوند بود، توانبخشى نصف اين مقدار خرج برمى داشت و نتايج هم تفاوت چندانى نداشت. به گفته دكتر هلن كمپل از دانشگاه آكسفورد: «در حال حاضر جراحى تنها بايد روى بيمارانى انجام شود كه روش هاى غيرجراحى استاندارد در آنها موثر واقع نشده باشد.»به عقيده پزشكان كمردرد مزمن ناشى از فرسودگى طبيعى مفاصل مهره هاى كمرى و ضعف كنترل عضلانى است. اوج شيوع اين بيمارى در ابتداى ميانسالى است

دبير هفدهمين كنگره فيزيوتراپي ايران
تنها پنج درصد كمر دردها نياز به جراحي دارند 
تنها 5 درصد كمردردها كه در اثر آسيب جدي به ديسك بين مهره‌اي ايجاد مي‌شوند نياز به جراحي داشته و 95 درصد ديگر با درمان دارويي، فيزيوتراپي و ورزشهاي اختصاصي بهبود پيدا مي‌كنند. به گزارش سرويس «بهداشت و درمان» خبرگزاري دانشجويان ايران،‌ فيزيوتراپيست‌ نورالدين كريمي دبير هفدهمين كنگره فيزيوتراپي ايران با اعلام خبر فوق گفت: آسيب ديسك كمر واژه‌اي است كه افراد مبتلا به كمر درد از آن ترس زيادي دارند و اين در حالي است كه فقط درصد بسيار كمي از دردهاي ناحيه كمر به علت آسيب جدي به ديسك بين مهر‌ه‌اي هستند و بيشتر كمردردها تنها به علت تغيير الگوي فعاليت عضلات ثبات دهنده ستون فقرات در زندگي ماشيني ايجاد شده و بدون نياز به جراحي و حتي مصرف دارو، فقط با آموزش كنترل و تقويت عضلاني قابل درمان هستند. وي همچنين تاكيد كرد: بر اساس آخرين پژوهش‌ها،‌ با آنكه بخش اعظم كمردردها به خودي خود درمان مي‌شوند ولي اين درمان قطعي نبوده و بعضا عوارض در بيمار باقي مي‌ماند كه مي‌تواند زمينه ساز عود مجدد بيماري باشد و جهت درمان كامل و بدون عوارض برجاي مانده، نياز به انجام ورزشهاي خاص كنترل حركتي مي‌باشد. عضو هيات علمي دانشگاه علوم بهزيستي و توانبخشي، درمانهاي غير فعال و علامتي را كه بيمار تنها به استراحت و استفاده از دارو اكتفا مي‌كند درماني منسوخ شده دانست و تصريح كرد: درمان كمردرد مي‌بايست فعال و با مشاركت مستقيم بيمار انجام گيرد كه به آن درمان علتي مي‌گويند و در اين روش فرد آموزش مي‌بيند تا عضلات مجموعه كمر خود را به كار گرفته و به اصلاح الگوهاي حركتي خود بپردازد. وي افزود: امروزه فناوريهاي نوين از قبيل تحريك الكتريكي، امواج ماورا صوت و ليزرهاي كم توان براي كنترل دردهاي مفاصل و عضلات مانند برخي كمردردها بكارگرفته مي‌شوند، با اين حال درمانهاي دستي و انجام دقيق تمرينات اختصاصي به همراه آموزش صحيح، اثر بخشي پايدارتري دارند

استفاده از روش‌هاي مناسب موجب كاهش عمل جراحي مجدد فتق ديسك مي‌شود 
تحقيق انجام شده در دانشگاه علوم پزشكي تبريز نشان مي‌دهد كه استفاده از عمل جراحي با روش‌هاي مناسب موجب كاهش نياز به جراحي مجدد فتق ديسك در بيماران مي‌شود
در اين تحقيق يكهزار و
۱۳۶بيمار درمان شده مبتلا به فتق ديسك در فاصله زماني هفت سال بررسي شده‌اند كه از بين آنها ۳۶نفر بيش از يكبار زير عمل جراحي قرار گرفته و ۳۳بيمار نيز دوبار و سه بيمار نيز سه‌بار عمل شده‌اند. يافته‌هاي تحقيق مزبور نشان مي‌دهد كه از بين بيماران بررسي شده ۵۲/۷درصد مرد و بقيه زن بوده و فاصله متوسط بين عمل اول و دوم ۲۸/۸ماه و بين عمل دوم و سوم ۱۱/۶ماه بوده است. بر اساس يافته‌هاي تحقيق ، شايع‌ترين ضايعه‌اي كه نياز به عمل مجدد دارد ، فتق ديسك در فضاي مجاور با ۲۸/۲درصد و پس از آن عود فتق در همان فضا ۲۳/۷درصد مي‌باشند. اغلب بيماراني كه مبتلا به كمردرد يا راديكوپاتي ناشي از فتق ديسك بين - مهره‌اي هستند، خود به خود و بدون انجام عمل جراحي بهبود يافته و تعداد كمي از آنان نياز به جراحي پيدا مي‌كنند. يكي از روش‌هاي جراحي در اين بيماران، ديسككتومي استاندارد مي‌باشد كه ممكن است همراه با عوارضي نظير عود فتق ديسك، بي‌ثباتي ستون فقرات، عفونت ، تشكيل اسكار در فضاي اپيدورال، آراكنوييديت و هماتوم اپيدورال باشد

با ابداع ژل موثر در درمان كمردردهاي مزمن 
تزريق ژل، جايگزين جراحي‌هاي دشوار درمان كمردرد مي‌شود سرويس: بهداشت و درمان - عمومي 

دانشمندان انگليسي موفق به توليد ژل جديدي براي درمان كمردردهاي مزمن شدند. به گزارش سرويس بهداشت و درمان خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)، دانشمندان انگليسي در همين زمينه اعلام كردند كه تزريق ذرات كوچك اسفنج مانند مي‌تواند جايگزين مناسبي براي جراحي‌هاي مهم در زمينه درمان كمردردهاي مزمن در ناحيه تحتاني كمر باشد. برايان ساندرز و توني فري‌مونت از دانشگاه ماساچوست توليد كنندگان اين ذرات ريز ژلاتيني هستند كه پس از تزريق به ناحيه آسيب ديده متورم شده و سفت و محكم مي‌شوند. اين دانشمندان دريافتند كه ديسك‌هاي تحليل رفته در ميان ستون مهره‌ها در حيوانات كه حاوي اين ميكروژل‌هاي تزريق شده هستند، مي‌توانند دوباره ويژگي‌ها و خواص مكانيكي خود را بدست بياورند. اين دانشمندان مي‌گويند كه اين يافته مي‌تواند به بيماران كمك كند كه پس از تزريقات اين ژل به ستون فقراتشان دوباره به طور كامل تحرك و انعطاف‌پذيري ستون مهر‌ه‌هاي خود را بدست بياورند. اين روش به لحاظ كارآيي با روش متداول جراحي ستون فقرات براي درمان دردهاي مزمن ناحيه كمر قابل مقايسه است, با اين حال هنوز بررسي‌هاي بيشتري براي گسترش اين فن‌آوري جديد و كاربرد آن براي انسان‌ها بايد صورت گيرد