تشخیص و پیشگیری از کمردرد

post_image

امروزه یکی از مشکلات شایع در جوامع کمردرد است. معمولاً این عارضه در قسمت تحتانی پشت بروز کرده و باعث دردی مزمن در این ناحیه می‌شود. طبق آمار به‌دست آمده در ایالات متحده آمریکا، کمردرد بعد از سرماخوردگی شایع‌ترین عارضه‌ای است که مردم با آن دست به گریبان هستند. هزینه‌های درمانی آن هر ساله به مبلغی معادل ۲۵ میلیارد دلار تخمین زده شده است.

تشخیص کمردرد

در اکثر موارد ”آیب ناحیه کمری با درد همراه است. اما بعضی مواقع درد به‌دلیل ناهنجاری در یکی از ارگان‌های بدن بوده و در این ناحیه احساس می‌شود به‌عنوان مثال دردهای کلیوی ممکن است نوعی کمردرد تلقی شوند در صورتی‌که هیچ ربطی با آن ندارند.

تشخیص دردهای ناحیه کمری بسیار مشکل است و ارزیابی آن وقت‌گیر است. رد این مورد دانستن پیشینه بیماری لازم بوده، داشتن زمان بروز درد الزامی است.بررسی محل، تغییر شکل ستون فقرات، از بین رفتن قوس‌ها، کبودی، امتداد درد، نوع درد و بسیاری از موارد دیگر باید مورد بررسی قرار گیرند تا علت اصلی آن مشخص شود. به همین دلیل مراجعه به پزشک الزامی بوده و نباید قبل از تشخیص مطمئن به هیچ اقدامی دست زد، چرا که امکان تشدید عارضه وجود دارد.

در اکثر موارد از پرتونگاری X-Ray برای تشخیص استفاده می‌شود. تغییر شکل ظاهری مهره نیز گویای آسیب ناحیه موردنظر است. اما به‌طور کلی اکثر عوامل کمردرد مربوط به وضعیت‌های غلط زندگی از جمله بد راه رفتن، بد نشستن و بد خوابیدن است و با تلاش برای یادگیری روش‌های صحیح زندگی نهایتاً بعد از ۶ تا ۱۲ هفته برطرف می‌شود.

پیشگیری از کمردرد

همان‌گونه که ذکر شد درمان کمردرد به‌دلیل عوامل متعدد دخیل در آن بسیار مشکل است و این‌کار، ارمی تخصی و در حیطه پزشکی به‌شمار می‌رود. طبق شمار وزارت بهداشت که می‌گوید: پیشگیری بهتر از درمان است، پس عاقلانه آن است که روش‌های پیشگیری آن را بیاموزیم.

به‌طور کلی فرآیند پیشگیری را می‌توان به دو بخش تقسیم کرد.

الف) رعایت ساختارهای صحیح بدنی در فعالیت‌های روزمره
ب) ورزش و فعالیت


منبع:فوق تخصص زانو تهران

تشخیص و درمان دردهای پشت و کمر




بیمار از درد پشت و کمر شکایت دارد اما در عکسبرداری با اشعه ایکس چیزی مشاهده نمی‌شود.

آیا هر معاینه‌ای می‌تواند پزشک را به تشخیص درست برساند؟ به گزارش مجله گزونده مدیسین، دکتر کامران مینائیان، جراح اعصاب در بخش ستون فقرات کلینیک کلن چنین می‌گوید: «بیمار باید بداند که چگونه بیماری او تشخیص داده می‌شود، چه معایناتی برای او لازم است و درچه زمانی معالجه تاثیر بخش خواهد بود.»

مرحله اول، تاریخچه بیماری

در درجه اول باید وقت کافی برای بیمار صرف کرد و با او در مورد تاریخچه بیماری‌اش صحبت کرد. اگر پزشک فقط به نتایج معاینات کلینیکی اکتفا کند ممکن است درمان درستی انجام نگیرد. دکتر مینائیان تاکید می‌کند که بیماران در اتاق انتظار خودشان را برای گفت‌وگو با پزشک متخصص آماده کنند.

مرحله دوم، معاینات بدنی

معاینات بدنی باید پس از گفت‌وگو با بیمار انجام شود. درست نیست که بدون شناخت بیمار و دردهایش او را به رادیولوژی فرستاد. در‌معاینات پزشکی به رفلکس‌ها، ناتوانی‌ها، قدرت حرکتی ستون فقرات، اندازه اعضای بدن و سرعت هدایت اعصاب توجه می‌شود.نتایج معاینات با گفت‌وگوهایی که با بیمار صورت گرفته مقایسه می‌شود آنگاه تشخیص قطعی داده می‌شود.

دکتر مینائیان می‌گوید: «اغلب بیماران با عکس‌هایی که در رادیولوژی برداشته شده یا با سی تی اسکن (کامپیوتر توموگرافی) پیش من می‌آیند اما این عکس‌ها نمی‌تواند مفید باشد.» معمولا وقت بیماران در رادیولوژی‌ها هدر می‌شود بدون آنکه کمکی به آنها شده باشد. عواقب دیگر عکسبرداری‌های غیرضروری درصد زیاد اشعه است که برای بیماران زیان آور است.

مرحله سوم، درمان

برای معالجه بیماری دیسکوس پرولاپس، در مـرحـله اول یک درمان فیزیکی‌- دارویی و در مرحله بعد یک درمان جراحی پیشنهاد می‌شود.

درمان فیزیکی - دارویی

اگر موارد عصبی مثل فلج و ناتوانی‌های دیگر در کار نباشند، درمان فیزیکی - دارویی انجام می‌شود.‌ درمان‌های فیزیکی مثل گرم نگه داشتن موضعی، فیزیوتراپی و ژیمناستیک به نوع درد و تجویز پزشک بستگی دارند علاوه بر درمان فیزیکی یک درمان دارویی توصیه می‌شود. داروهای ضد‌درد، آنتی اسپاسموتیک و درصورت صدمات عصبی داروهای آنتی دپرسیو وآنتی اپیلپسی (ضد‌صرع ) تجویز می‌شوند. در روش‌های دیگر مثل پی - دی - آی وپی‌– آر‌- تی داروهای ضد‌درد به‌طور مستقیم در ریشه اعصاب تولید‌کننده درد تزریق می‌شوند. پس از8 تا 12 هفته باید اثرات بهبودی دیده شود و 75درصد از دردها از بین رفته باشد درغیر این صورت مراجعه مجدد به پزشک ضروری است.

درمان جراحی

در بسیاری از موارد جراحی اجتناب‌ناپذیر است. در تکنیک‌های جدید جراحی اعصاب، با یک برش کوچک و از طریق اندوسکوپ دیسک‌های کمر جراحی می‌شوند. در بسیاری از موارد پروتزهایی استفاده می‌شوند که امکان حرکات طبیعی را به بیمار باز می‌گردانند. دکتر مینائیان به بیمارانش پیشنهاد می‌کند: «یک عمل جراحی برگشت پذیر نیست بهتر است قبل از تصمیم‌گیری نظر دیگران را در این مورد جویا شد.»


منبع : همشهری