فیزیوتراپی چیست؟
فیزیوتراپی چیست؟
ماهیت فیزیوتراپی
فیزیوتراپی، فراهم کننده خدمات برای مردم و جمعیتها میباشد تا حداکثر حرکت و توانایی عمل(Movement and functional ability) را در طول دوران زندگی حفظ نماید و یا توسعه داده و به حال اول بر گرداند. مراکز فیزیوتراپی شامل ارایه خدماتی است به حرکت و عملکرد فرد میباشد که توسط فرآیند پیری یا صدمات و بیماریها، مورد تهدید قرار میگیرند. حرکت(Movement) کامل و کارامد در قلب چیزی قرار دارد که از آن به عنوان سلامتی نام برده میشود.
فیزیوتراپی به شناسایی و افزایش پتانسیلهای حرکتی برای بهبود، پیشگیری(Prevention)، درمان و نوتوانی، میپردازد. فیزیوتراپی شامل اثرات متقابل فیزیوتراپیست، بیمار و خانواده آنها و یا سایر افرادی میباشد که از بیمار مراقبت میکنند، بر یکدیگر میباشد، تا بتوانند پتانسیلهای حرکتی بیمار را ارزیابی کرده و در ایجاد اهداف مورد نظر همه با استفاده از دانش و مهارتهای ممتاز فیزیوتراپیست به توافق برسند.
دیدگاه منحصر به فرد فیزیوتراپیست از بدن و نیازها و پتانسیلهای حرکتی آن برای رسیدن به تشخیص و استراتژی درمانی نقش اساسی دارد و تثبیت کننده هر موقعیتی میباشد که در آن خدمات ارایه میشود. این شرایط با توجه به هدف فیزیوتراپی در بهبود سلامت، پیشگیری، درمانی و بازتوانی، متغیر است.
ماهیت فرایندهای فیزیوتراپی
فیزیوتراپی، خدمتی است که تنها با هدایت و نظارت یک فیزیوتراپیست صورت میگیرد وشامل : بررسی، تشخیص، برنامه ریزی درمانی، مداخله و ارزیابی میباشد.
بررسی (Assessment):
شامل معاینه (Examination) انفرادی و گروهی نقصهای بالقوه یا بالفعل، محدودیتهای عملکردی، ناتواناییها، یا سایر مشکلاتی که توسط گرفتن تاریخچه، غربالگری و همچنین با استفاده از آزمایشات خاص و اندازه گیری و ارزیابی نتایج معاینات از طریق انالیز آنها در چهارچوب یک فرایند منطقی بالینی میتوان به آن پی برد.
تشخیص (Diagnosis):
از معاینات و ارزیابی آنها بدست میآید و بیانگر نتیجه حاصل از فرایند منطقی بالینی میباشد. تشخیص ممکن است به صورت نقص حرکتی بیان شود یا شامل دستههای مختلفی از آسیبها، محدودیتهای حرکتی، توانائیها/ ناتوانیها یا سندرمها باشد.
برنامه ریزی (Planning):
با تعیین نیاز به مداخله آغاز میشود و معمولا به ایجاد برنامهای برای مداخله ختم میشود که شامل اهداف نهایی قابل اندازه گیری که با بیمارخانواده یا فردی که از وی مراقبت میکند، قابل بحث میباشد.
مداخلات (Intervention):
انجام میشوند و برای رسیدن به اهداف توافق شده تغییر میابند و میتواند شامل :درمان با دست، بهبود حرکتی، استفاده از وسایل فیزیکی، مکانیکی و الکتریکی-درمانی، آموزش عملکرد، فراهم کردن وسایل کمکی و نحوه استفاده از آنها، راهنمایی و ارایه مشورت به بیمار، مستند سازی، هماهنگی و ارتباطات باشد. مداخلات همچنین ممکن است با هدف پیشگیری از آسیبها، محدودیتهای حرکتی، ناتوانیها یا صدمات صورت گیرند که در این صورت شامل بهبود و حفظ سلامتی، کیفیت زندگی و توانایی در تمام سنین و جمعیتها میباشد.
ارزیابی(Evaluation):
مستلزم انجام مجدد معاینات با هدف ارزیابی نتایج حاصل میباشد.
سابقه تکنيک هاي درماني فيزيوتراپي به بقراط ميرسد.درمان با اشعه خورشيد،آب گرم،ورزش،ماساژ و بسياري از تکنيک هاي ديگر به پيش از ميلاد ميرسد. دانشمندان ايراني و اسلامي بسياري بر آن افزودند.متاسفانه با افزايش جمعيت انساني و عدم توجه به اطباء بخصوص در ايران و کشور هاي اسلامي کارکرد اينگونه تکنيک ها کاهش يافت.
نوعي از طبيب ها(Physicians)با روشهاي خاص خود(دارو و تيغ) و برخورد آکادميک توانستند روش ضد عفوني را دوباره کشف و ترويج نمايند.عامل بيماريزا دوباره کشف و زير ميکروسکوپ تاييد شد. بزرگترين توفيق اين گروه با کشف داروهاي آنتي بيوتيک و ضدالتهابي بود.
اين گروه پزشک با رويکردي دوباره روش هاي درماني قديمي را نيز احيا کرد. ازجمله روشهايي که تاثير فيزيولوژيک آن آشکار بود. تمرين درماني،گرما درماني وديگر متد ها که به آن تکنيک هاي جديدي مانند الکتروتراپي افزوده شد.
اين روش درماني به عنوان درمان فيزيولوژيک(Physiologic Therapeutic) و سپس به فيزيوتراپي معروف گشت.
مکانيسم آموزشي دراين رابطه دچار تغيير شد. ايجاد بيمارستانهاي بزرگ ،صنعتي شدن و جنگ هاي بزرگ حضور همه جانبه در همه بيماريها ،تاکيد بر سيستم حرکتي براي کار و شغل و جنگ فيزيوتراپي را تغيير داد تا اين پزشک جديد با نام فيزيوتراپيست به عرصه برسد.
منبع: بیتوته
