ورزش‌های مناسب در دردهای کمر

تمرین 8 : دم تکان دادن (حرکت کفل)


زانو بزنید و در حالت چهار دست و پا قرار بگیرید،
و با نگاه کردن به پائین، سر خود را بطور طبیعی نگهدارید.

حالت شانه های خود را حفظ کنید و تا آنجا که می توانید باسن خود را به سمت شانه راست حرکت دهید
. به آرامی به موقعیت شروع برگردید و سپس باسن خود را تا آنجا که می توانید به سمت شانه چپ خود حرکت دهید.


در طول انجام حرکت درد نداشته باشید.








تمرین 9 : کشش کفل

حالت چهار دست و پا .

در حالی که سر شما پایین است یکی از زانوها را به سمت سر خود بیاورید
و سپس ساق پا را به موازات سطح زمین عقب ببرید. به موقعیت شروع برگردید. با پای مخالف تکرار کنید.

در طول انجام حرکت درد نداشته باشید.




منبع: نیک صالحی


درمان درد کمر با ورزش

تمرین 6 : دراز و نشست


به پشت روی یک میز یا سطح صاف دراز بکشید.
کف پاهای خود را بر روی سطح صاف قرار دهید
و زانوها را خم کنید. در حرکت دراز و نشست، شیب لگن خاصره خود را حفظ کنید. 

1. به آرامی دست ها را تا آنجا که ممکن است به جلو بکشید،
تنه خود را به جلو خم کنید.
عضلات گردن را آرام نگه دارید. به طور طبیعی تنفس کنید. به آرامی به موقعیت شروع برگردید. در طول انجام حرکت درد نداشته باشید.


2. دستها را روی قفسه سینه درآغوش بگیرید.
چانه خود را به سینه بچسبانید
و به آرامی آرنج ها را به زانو برسانید ،
تنه خود را خم کنید. عضلات گردن را آرام نگه دارید.
به طور طبیعی تنفس کنید. به آرامی به موقعیت شروع برگردید.

3. دست های خود را پشت سر قرار داده و به آرامی سر را به قفسه سینه نزدیک و سپس تنه خود را قوس دهید.
آرامش داشته باشید ، به آرامی نفس بکشید و سپس به موقعیت شروع برگردید.
در طول انجام حرکت درد نداشته باشید.





تمرین 7 : شتر گربه


روی زمین زانو بزنید و حالت چهار دست و پا بگیرید. سر خود را راست نگه دارید به طوری که نگاه شما رو به جلو باشد.

به آهستگی تنه خود را تا آنجا که می توانید به پائین قوس دهید.
اما اجازه دهید با بلند شدن صورت شما به سمت بالا، احساس آرامش داشته باشید و سپس کمر خود را تا آنجا که می توانید،
توسط انقباض عضلات شکم، رو به بالا بکشید و سر را به زمین نزدیک کنید. همه حرکات باید از پایین کمر شما شروع شود.
در طول انجام حرکت درد نداشته باشید.


منبع: نیک صالحی 

درمان  دردهای  دیسک کمر

تمرین 4 : بلند کردن لگن

 

برای بهبود دردهای ناشی از دیسک کمر و درمان دیسک کمر با ورزش لازم نیست تمرینات هوازی شدید انجام دهید یا وزنه‌های سنگین بلند کنید- برای این منظور انجام تمرینات هوازی ملایم و حرکات کششی ساده کفایت می‌کند و می‌تواند در کنترل درد ناشی از بیرون‌زدگی دیسک کمر بسیار موثر باشد.


به پشت روی یک میز یا سطح سفت، دراز بکشید.
زانوها خم وکف پاهای شما روی سطح صاف باشند.
پاها را جفت نگه دارید و دستها را بر روی سینه قرار دهید.

مانند تمرین قبلی ، کمرتان را به کف فشار دهید،
سپس تا آنجا که ممکن است بدون زور زدن به آرامی باسن خود را از کف بلند کنید.
این موقعیت را برای 5 ثانیه حفظ کنید. باسن را به پایین بیاورید و نفس خود را نگه ندارید. 
در طول انجام حرکت درد نداشته باشید.

 

 

 

تمرین 5 : تمرین پایین شکم


موقعیت شروع : به پشت روی یک میز یا سطح سفت، دراز بکشید.
زانوها خمیده و کف پاها روی میزباشد. با کشیدن عضلات شکم خود به بالا ، پشت خود را روی سطح صاف نگهدارید.

1. یک زانو را به سمت قفسه سینه خود بیاورید.
این موقعیت را برای 10 ثانیه نگه دارید
. پای خود را در حالت موقعیت شروع ، پائین بیاورید.
سپس با زانوی مخالف خود، عمل را تکرار کنید.

2. یک زانو را به سمت قفسه سینه خود بیاورید.
سپس زانوی خود را برای 10 ثانیه صاف نگه دارید،
به آرامی ساق پا را به حالت موقعیت شروع، پائین بیاورید.
با پای مخالف تکرار کنید.

3. پا خود را بالا ببرید و زانو را برای 10 ثانیه راست نگه دارید.
سپس به آهستگی کف پا را پایین بیاورید. این کار را با پای مقابل تکرار کنید.

در تمام مدت، شیب لگن خاصره خود را حفظ کنید و پای در حال استراحت را در آرامش نگه دارید. نفس خود را حبس نکنید.

در طول انجام حرکت درد نداشته باشید. 

 

منبع: نیک صالحی

قهوه و اثر ضد سرطانی آن

پرشین سی: براساس یک پژوهش علمی که نتایج آن دوشنبه منتشر شد، قهوه با کمک به کشتن سلول های آسیب دیده که اگر زنده بمانند ممکن است به غده - تومور - تبدیل بشوند، از خطر ابتلا به سرطان پوست می کاهد.

 
به گزارش پرشین سی به نقل از واحد مرکزی خبر به نقل از خبرگزاری فرانسه از واشنگتن، نتایج بدست آمده از این تحقیقات حاکیست نوشیدنی های دارای کافئین محدود و معتدل، یا حتی استعمال قهوه بر روی پوست می تواند برای مراقبت از پوست و عدم ابتلا به شایع ترین نوع سرطان پوست مفید باشد.

آلن کانی که مدیریت آزمایشگاه تحقیقات سرطان دانشگاه راتگرز در ایالت نیوجرسی امریکا را برعهده دارد به اتفاق گروه پژوهشی خود توانست این فرضیه خود را اثبات کند که کافئین زمانی که مصرف می شود یا روی پوست استعمال می شود، با جلوگیری از عملکرد آنزیمی موسوم به " ای تی آر" موثر واقع می شود. آنها اکنون می گویند برای بررسی این که کافئین تا چه اندازه بر روی انسان تاثیر می گذارد تحقیقات بیشتری باید صورت گیرد.

طبق آمار انستیتو ملی سرطان، سرطان پوست یکی از شایع ترین نوع سرطان ها در ایالات متحده به شمار می رود به طوری که این کشور هر ساله با بیش از یک میلیون موارد جدید ابتلا به این نوع سرطان مواجه است.

پژوهش های قبلی نشان داده است افرادی که قهوه می نوشند به مراتب کمتر از سایر افراد دچار سرطان های سینه ، رحم، پروستات و روده بزرگ می شوند.

سرطان های بی درد، دردهای سرطانی قابل کنترل


آنچه در این مطلب ارائه می شود مجموعه ای از اطلاعات در مورد علائم  و مشکلات ناشی از سرطانها است. برخی از این علائم مستقیما در اثر سرطان پدید می آیند و برخی دیگر در اثر درمان ایجاد می شوند. یک بیمار سرطانی از خود می پرسد آیا من همیشه درد خواهم داشت؟ پاسخ این است که یک سوم بیماران مبتلا به سرطان دردی احساس نمی کنند. این که بدانیم داشتن درد، در اثر گستردگی سرطان نیست بسیار مهم است. درد داشتن الزاما بدین معنا نیست که سرطان بسیار پیشرفته تر و یا جدی تر از حالت بی دردی است هر فردی درد را به گونه ای خاص احساس می کند و حتی دو بیمار، مبتلا به یک نوع بیماری، هر یک بیماری را به گونه ای متفاوت بیان می کنند. درد آن چیزی است که شما را آزار می دهد و مانند سایر علایم سرطان باید مطابق با نیازهای خاص شما درمان شود.

در این مجموعه، طیف وسیعی از روشهای کنترل درد و سایر علائم سرطان را بیان می کنیم. ما نمی توانیم بهترین روش درمان و تسکین درد را به شما توصیه کنیم، زیرا این مطلب را فقط پزشک معالج که با تاریخچه شما آشنا است، می تواند دریابد.

علت عای درد

درد ممکن است در اثر عوامل متعددی به وجود آید. ممکن است سرطان بر بافت اطرافش و یا عصب مجاورش فشار آورد. عفونت هم می تواند واکنش دردناکی را ایجاد کند. اغلب مردم فراموش می کنند که آسیب به بافت جراحی شده نیز ممکن است سبب ایجاد درد شود. همچنین درد ممکن است در اثر یک تومور ثانویه- که آن را «متاستاز» می نامیم. به وجود آمده باشد. اینها معمولا علت دردهای استخوانی هستند. اما برخی اوقات درد ممکن است در ناحیه ای احساس شود که آن ناحیه دچار سرطان نباشد. علت این گونه دردها این است که عصب هایی می توانند درد را از یک ناحیه بازو و یا شانه احساس شود. به این نوع دردها «دردهای راجعه» می گویند. افراد مبتلا به سرطان باید هر گونه درد جدیدی را به پزشک خود گزارش دهند. اما نباید فراموش کنید که شما هم ممکن است مانند سایر افراد عادی و سالم دچار سردرد، دردهای عضلانی، و یا معده درد شوید. برخی از افراد مبتلا به سرطان با احساس هر گونه درد جدیدی گمان می کنند که بیماری آنان شدت یافته و یا سرطان گسترده تر شده است. اما اغلب این دردها ربطی به سرطان ندارند. پزشک شما به خوبی می تواند خاطرتان را از جهت آسوده گرداند. بنابراین باید هر گونه درد جدیدی را به او گزارش دهید.

احساس ترس و وحشت می تواند درد شما را شدید کند. همانطور که می تواند سبب اضطراب، افسردگی و احساس خستگی مداوم شود. این بدین معنا  نیست که باید همواره سرطان را مدنظر داشته باشید. علائم بسیاری از بیماریهای جسمی، مثل آسم، بیماریهای قلبی و زخم معده نیز در اثر ناراحتی روحی افزایش می یابد. در تمام حالات فوق باید در کنار درمان، علت بیماری و درد روح و روان بیمار نیز درمان شود.

شرح و بیان درد

شرح و بیان درست درد می تواند کمک مؤثری برای یافتن بهترین روش درمان درد به پزشک بکند. هر چه بهتر و صحیح تر درد را برای پزشک توضیح دهید، ویی بهتر می تواند عامل ایجاد کننده ی مشکل را دریابد. در این جا پرسش هایی را مطرح می کنیم که شما باید سعی کنید آنها را به درستی پاسخ دهید:

1-     مکان درد کجا است؟ آیا درد در یک ناحیه محدودی از بدن است یا بیشتر؟ و آیا درد از یک نقطه شروع می شود و طی روز گسترش می یابد؟

2-   درد  چگونه است؟ آیا درد کند و سوزشی است و یا تیز است؟ آیا شبیه یکی از دردهایی است که قبلا احساس کرده اید؟ (مانند دندان درد، یا گرفتگی عضلات). آیا درد سطحی است و یا عمقی؟

3-   شدت درد چقدر است؟ سعی کنید میزان آن را در مقایسه با دردی که قبلا تجربه کرده اید بیان کنید. مثل سردرد، پشت درد، دردهای ماهیانه، آسیب های ورزشی، درد زایمانف اگر بخواهید برای دردتان عددی بین 1 تا 10 را انتخاب کنید، کدامرا انتخاب می کنید؟

4-   آیا چیزی درد شما را بهتر و یا شدیدتر می کند؟ آیا هنگامی که ایستاده اید و یا نشسته اید و یا دراز کشیده اید درد کمتری احساس می کنید؟ آیا کیسه آب گرم یا پاکت یخ به کاهش درد کمکی می کند؟ آیا برخی مسکن ها مثل آسپرین کمکی می کند؟ آیا مطالعه یک کتاب خوب، شنیدن موسیقی و یا تماشای تلویزویون می تواند مؤثر باشد؟

5-     آیا درد همیشه وجود دارد؟ و یا درد متفاوت است؟ آیا شب ها شدیدتر می شود؟ آیا بیدارتان نگه می دارد؟ آیا شما را بیدار می کند؟

سعی کنید تمام جزییات را نیز بیان کنید.

درمان پزشکی برای کاهش درد

نگرانی ها و مشکلات معمول در مورد کنترل درد:

بیش از استفاده از داروهایی که معمولا در جهت کنترل دردهای سرطان بکار می روند، باید در مورد مشکلاتی ه با شروع استفاده از مسکن ها ممکن است در شما به وجود آید فکر کنید. بسیاری از افراد معتقدند که باید تا حد امکان از مصرف مسکن ها خودداری کرد و تنها هنگامی که درد شدید و غیر قابل تحمل شد به مسکن متوسل شد. این عقیده به تنهایی درست نیست. طیف وسیعی از مسکن ها مؤثر برای انواع دردها وجود دارد، بنابراین نیازی نیست که درد را تا هنگامی که شدید شود، تحمل کنیم. مصرف زود هنگام مسکن در هنگام احساس درد، موجب کاهش تاخیر آن دردفعات بعدی نمی شود. برخی اوقات پزشک از یک مسکن ضعیف تر شروع می کند و در هنگام ضرورت به تجویز داروی قوی می پردازد. همچنین هنگامی که درد شدیدی دارید، می توان از مسکن های قوی مانند مورفین استفاده کرد. البته شدید شدن درد به معنای جدی تر شدن سلطان و پیشرفت آن نیست. اگر پزشک همراه مسکن برای شما داروهای ضد التهابی یا قرص های خواب آور یا ضد افسردگی تجویز کند، تعجب نکنید. اینها از طریقی متفاوت همراه با مسکن ها در جهت کنترل درد کمک می کنند. نگرانی معمول دیگر در مورد معتاد شدن به مسکن است. در مورد داروهایی مثل مورفین، عادت کرد و وابسته شدن به آنها، مستلزم مصرف دوز بالایی است و لذا از این جهت هم خطری وجود ندارد، زیرا دوز مصرفی شما، به دقت و بر حسب نیاز خاص شما تنظیم شده است و فقط هنگامی که درد زیادتری شود افزایش می یابد. دوز مصرفی مورفین در بسیاری از افراد ماهها ثابت می ماند و در صورتی که درد شما کاهش یابد این دوز مصرفی نیز با نظارت پزشک معالج کاهش می یابد.

هنگام استفاده از مسکن ها، همیشه باید اطمینان داشته باشید که دارو را مطابق با دوز تنظیم شده مصرف می کنید. هدف جلوگیری از درد است. بنابراین منتظر درد نشوید تا پیش از مصرف مسکن درد برگردد و شما بدون هیچ ضرورتی، تا هنگام جذب و یا تا هنگام شروع عمل آن، ناراحتی و درد را تحمل کنید. انتخاب نوع مسکن بستگی به نوع شدت درد مورد درمان دارد. خوشبختانه طیف وسیعی از مسکن ها در دسترس است. همچنین روشهایی دیگری برای کاهش درد وجود دارد. از جمله رادیوتراپی. بنابراین هدف یافتن بهترین روش کنترل درد مخصوص هر فرد بیمار است. هر دوز مصرفی مسکن باید برای کنترل درد تا موقع مصرف دوز بعدی کافی باشد. اگر درد شما قبل از موقع مصرف دوز بعدی مسکن، برگردد به پزشک یا پرستار اطلاع دهید تا دوز مؤثرتری و یا داروی دیگری مورد استفاده قرار گیرد. برای یافتن مسکن مؤثر و تعیین دوز کافی آن نیاز به زمان است، بنابراین باید حوصله داشته باشید.

مسکن های خفیف

آسپرین و استامینوفن هر دو مسکن های بسیار مؤثری هستند و می توان آنها را از داروخانه تهیه کرد. آسپرین می تواند التهاب و تورم را همانند درد به خوبی کاهش دهد. البته ممکن است در برخی افراد هم ایجاد سوء هاضمه و خونریزی معده کند. برای کاهش خطر به وجود آمدن مشکلات معده، همیشه توصیه می شود که از نوعی آسپرین که در آب حل نمی شود استفاده کنید. همچنین آسپرین نباید با معده خالی و یا همراه الکل مصرف شود. استامینوفن مشکلات آسپرین را ایجاد نمی کند. هرگز آسپرین و یا استامینوفن را بیش از حدی که روی جعبه آن تعیین شده است، مصرف نکنید. چنانچه قبلا یکی از این دو دارو را مصرف می کردید، پزشک معالج را در جریان بگذارید تا سایر درمان ها مطابق آن تنظیم شود. پزشک به خوبی می تواند به شما بگوید که کدام یک از این دو (آسپرین یا استامینوفن) برای کاهش درد شما مؤثرتر است. علت هم این است که هر یک از این مسکن ها به طریق خاص خود عمل می کنند. به عنوان مثال آسپرین بر محل درد تأثیر می گذارد در صورتی که برخی دیگر از این داروها از طریق مغز اثر می گذارند.

مسکن هایی با قدرت متوسط

داروهایی که حاوی کدیین، دکستروپروپوکسی فن هستند، در این دسته قرار دارند. این داروها بر روی مغز و سیستم عصبی اثر می گذارند و تهیه آنها فقط با داشتن نسخه پزشک میسر است. این داروها ممکن است تا حدی سبب کاهش سطح هوشیاری شوند، لذا پس از مصرف این داروها باید از انجام اعمالی که نیاز به هوشیاری دارند- مانند رانندگی- خود داری کنید. لذا باید این مشکل را به پزشک معالج خود بگویید تا برای شما مسهل هایی تجویز نماید که همراه این نوع مسکن ها مصرف کنید. به هنگام انجام اعمالی نظیر رانندگی که نیاز به هوشیاری بالا دارند نباید این داروها را همراه با الکل مصرف کنید.

مسکن هایی با قدرت بالا

مورفین و دایامورفین پرمصرف ترین داروهای این دسته هستند. این داروها به اشکال قرص، شربت، شیاف و یا تزریقی مصرف می شوند. مانند سایر مسکن ها در مورد این داورها هم یافتن مؤثرترین دوز مصرفی برای بیمار موضوع بسیار مهمی است. دو بیمار، که هر دو دارای یک نوع سرطان هستند و در یک مرحله از بیماری قرار دارند ممکن است به دو دوز کاملا متفاوت از مورفین نیاز داشته باشند. معمولا در ابتدا با یک دوز پایین شروع می کنیم و به تدریج دوز مصرفی را افزایش می دهیم تا مناسب ترین دوز مصرفی جهت کاهش درد را دریابیم. چنانچه مسکن دیگری که حاوی مورفین است را همزمان مصرف کنید سبب تغییر دوز مصرفی مناسب می شود، در این صورت، سرطانی که مورفین مصرف می کنند درباره احتمال عادت کردن و وابسته شدن به دارو و یا گیج شدن در اثر مصرف دارو و در نتیجه عدم توانایی مراقبت از خود سؤالی می کنند. پاسخ خیر است.

همانطور که قبلا ذکر شد، میزان، نیاز بیماران سرطانی به مصرف دارو افزایش نمی یابد و بنابراین به دارو معتاد نمی شوند. ولی به هر حال قطع یکباره مصرف مورفین غیر عاقلانه است.

دوز مصرفی بسیاری از داروها، از جمله داروهایی که برای کنترل و پایین آوردن فشار خون مصرف می شوند باید به تدریج کاهش یابد و در مورد مورفین هم همینطور است. مانند مسکن های (گروه های متوسط) مورفین نیز می تواند باعث کاهش سطح هوشیاری شود، اما این وضع پس از گذشت چند روز خاتمه می یابد. البته مورفین در افراد مختلف تاثیرات متفاوتی می گذارد. اما اگر شما قصد رانندگی و یا کارکردن با وسایلی را دارید که نیاز به هوشیاری بالا دارد، باید ابتدا میزان هوشیاری و واکنش های عمومی خود را کنترل کنید. اگر قصد رانندگی یا انجام هر کار دیگری را که نیازمند هوشیاری است دارید، یقینا الکل هم نباید مصرف کنید. از یکی از دوستان خود بخواهید که در یک خیابان خلوت شما را بسنجد. البته بهتر است که ابتدا به وسیله پزشک عمومی خود چک شوید.

مورفین دو عارضه جانبی شایع را به وجود می آورد که البته به وسیله داروها برطرف می شود. یبوست نیز ایجاد می کند که به این بیماران توصیه می شود همراه مصرف مورفین از مسهل ها هم استفاده کنند. مکانیسم عمل این مسل ها متفاوت است. برخی از آنها مدفوع را نرم می کند و عبو آنرا راحت تر می سازد. برخی دیگر روده را تحریک می کند تا مدفوع را سریعتر خارج کند. ترکیبی از این دو نوع محصول اغلب بهترین مسهل است و پزشک معالجتان می تواند به شما بگوید کدام یک از اینها افراد در اولین باری که مورفین مصرف می کنند، دچار  احساس تهوع و ناراحتی می شوند.

بنابراین به آنها توصیه می شود که در هفته اول درمان، از داروهای ضد تهوع استفاده کنند. خشکی دهان  نیز یکی دیگر از عوارض آزار دهنده داروهایی نظیر مورفین و کدیین است، که البته در این مورد نیازی به درمان دارویی نیست و می توان آن را با خوردن مقدار زیادی از مایعات و یا پای سیب تازه بر طرف کرد. داروهای حاوی مورفین را با دقت نگهداری کنید. در آنها را بسته نگه دارید و آنها را دور از دسترس کودکان قرار دهید. اگر حدس می زنید که ممکن است مصرف آنها را فراموش کنید،

 


منبع:پزشکی

تشخیص و درمان دردهای پشت و کمر




بیمار از درد پشت و کمر شکایت دارد اما در عکسبرداری با اشعه ایکس چیزی مشاهده نمی‌شود.

آیا هر معاینه‌ای می‌تواند پزشک را به تشخیص درست برساند؟ به گزارش مجله گزونده مدیسین، دکتر کامران مینائیان، جراح اعصاب در بخش ستون فقرات کلینیک کلن چنین می‌گوید: «بیمار باید بداند که چگونه بیماری او تشخیص داده می‌شود، چه معایناتی برای او لازم است و درچه زمانی معالجه تاثیر بخش خواهد بود.»

مرحله اول، تاریخچه بیماری

در درجه اول باید وقت کافی برای بیمار صرف کرد و با او در مورد تاریخچه بیماری‌اش صحبت کرد. اگر پزشک فقط به نتایج معاینات کلینیکی اکتفا کند ممکن است درمان درستی انجام نگیرد. دکتر مینائیان تاکید می‌کند که بیماران در اتاق انتظار خودشان را برای گفت‌وگو با پزشک متخصص آماده کنند.

مرحله دوم، معاینات بدنی

معاینات بدنی باید پس از گفت‌وگو با بیمار انجام شود. درست نیست که بدون شناخت بیمار و دردهایش او را به رادیولوژی فرستاد. در‌معاینات پزشکی به رفلکس‌ها، ناتوانی‌ها، قدرت حرکتی ستون فقرات، اندازه اعضای بدن و سرعت هدایت اعصاب توجه می‌شود.نتایج معاینات با گفت‌وگوهایی که با بیمار صورت گرفته مقایسه می‌شود آنگاه تشخیص قطعی داده می‌شود.

دکتر مینائیان می‌گوید: «اغلب بیماران با عکس‌هایی که در رادیولوژی برداشته شده یا با سی تی اسکن (کامپیوتر توموگرافی) پیش من می‌آیند اما این عکس‌ها نمی‌تواند مفید باشد.» معمولا وقت بیماران در رادیولوژی‌ها هدر می‌شود بدون آنکه کمکی به آنها شده باشد. عواقب دیگر عکسبرداری‌های غیرضروری درصد زیاد اشعه است که برای بیماران زیان آور است.

مرحله سوم، درمان

برای معالجه بیماری دیسکوس پرولاپس، در مـرحـله اول یک درمان فیزیکی‌- دارویی و در مرحله بعد یک درمان جراحی پیشنهاد می‌شود.

درمان فیزیکی - دارویی

اگر موارد عصبی مثل فلج و ناتوانی‌های دیگر در کار نباشند، درمان فیزیکی - دارویی انجام می‌شود.‌ درمان‌های فیزیکی مثل گرم نگه داشتن موضعی، فیزیوتراپی و ژیمناستیک به نوع درد و تجویز پزشک بستگی دارند علاوه بر درمان فیزیکی یک درمان دارویی توصیه می‌شود. داروهای ضد‌درد، آنتی اسپاسموتیک و درصورت صدمات عصبی داروهای آنتی دپرسیو وآنتی اپیلپسی (ضد‌صرع ) تجویز می‌شوند. در روش‌های دیگر مثل پی - دی - آی وپی‌– آر‌- تی داروهای ضد‌درد به‌طور مستقیم در ریشه اعصاب تولید‌کننده درد تزریق می‌شوند. پس از8 تا 12 هفته باید اثرات بهبودی دیده شود و 75درصد از دردها از بین رفته باشد درغیر این صورت مراجعه مجدد به پزشک ضروری است.

درمان جراحی

در بسیاری از موارد جراحی اجتناب‌ناپذیر است. در تکنیک‌های جدید جراحی اعصاب، با یک برش کوچک و از طریق اندوسکوپ دیسک‌های کمر جراحی می‌شوند. در بسیاری از موارد پروتزهایی استفاده می‌شوند که امکان حرکات طبیعی را به بیمار باز می‌گردانند. دکتر مینائیان به بیمارانش پیشنهاد می‌کند: «یک عمل جراحی برگشت پذیر نیست بهتر است قبل از تصمیم‌گیری نظر دیگران را در این مورد جویا شد.»


منبع : همشهری



آبسه‌ مغزی‌ یا اپی‌دورال‌

آبسه‌ مغزی‌ یا اپی‌دورال‌ ـ brain or epidural abscess

آبسه‌ مغزی‌ یا اپی‌دورال‌ تجمع‌ چرک‌ ناشی‌ از یک‌ عفونت‌ باکتریال‌ در مغز یا خارجی‌ترین‌ لایه‌ از سه‌ لایه‌ غشایی‌ که‌ مغز و نخاع‌ را می‌پوشانند.


آبسه‌ مغزی‌ یا اپی‌دورال‌ ـ brain or epidural abscess

ـ علایم‌ شایع‌:
علایم‌ زیر به‌ تدریج‌ در عرض‌ چند ساعت‌ ظاهر می‌شوند. این‌ علایم‌ شبیه‌ علایم‌ تومور یا سکته‌ مغزی‌ هستند:

۱.  درد  در پشت‌ و کمر، در صورتی‌ که‌ عفونت‌ در غشای‌ پوشاننده‌ نخاع‌ باشد.
۲. سردرد
۳. تهوع‌ و استفراغ‌
۴. ضعف‌، بی‌حسی‌ یا فلج‌ در یک‌ طرف‌ بدن‌
۵. راه‌ رفتن‌ نامنظم‌
۶. تشنج‌
۷. تب
۸. منگی‌، گیجی‌، یا حالت‌ هذیانی‌
۹. مشکل‌ در صحبت‌ کردن‌

ـ علل‌ بیماری:
منشأ اولیه‌ عفونت‌ باکتریایی‌ که‌ موجب‌ بروز آبسه‌ مغزی‌ یا اپی‌دورال‌ می‌شود را اغلب‌ نمی‌توان‌ پیدا کرد. اما سه‌ منشأ زیر شایع‌ترین‌ هستند:

۱. عفونتی‌ که‌ از جمجمه‌ به‌ درون‌ گسترش‌ می‌یابد، مثلاً استئومیلیت‌ (عفونت‌ استخوان‌ و مغز استخوان‌، ماستوئیدیت‌ (عفونت‌ زایده‌ ماستوئید در پشت‌ گوش‌)، یا سینوزیت‌ (عفونت‌ سینوس‌ها).

۲. عفونتی‌ که‌ به‌ دنبال‌ شکستگی‌ جمجمه‌ آغاز و گسترش‌ می‌یابد.

۳. عفونتی‌ که‌ از سایر بخش‌های‌ بدن‌ که‌ دچار عفونت‌ شدند، مثلاً ریه‌ها، پوست‌، یا دریچه‌های‌ قلب‌، از راه‌ خون‌ گسترش‌ می‌یابد

ـ عوامل‌ افزایش‌ دهنده‌ خطر:
۱. صدمه‌ به‌ سر
۲. وجود یک‌ بیماری‌ که‌ مقاومت‌ بدن‌ را کاهش‌ داده‌ باشد، به‌ خصوص‌ دیابت‌
۳. بروز اخیر یک‌ عفونت‌، به‌ خصوص‌ در اطراف‌ بینی‌، چشم‌ها و صورت‌
۴. بیماری‌ که‌ دستگاه‌ ایمنی‌اش‌ به‌ علت‌ بیماری‌ (مثلاً ایدز) یا داروها سرکوب‌ شده‌ است‌.
۵. تزریق‌ وریدی‌ مواد مخدر

ـ پیشگیری‌:
۱. در هر گونه‌ فعالیتی‌ که‌ خطر صدمه‌ به‌ سر وجود دارد، از کلاه‌ ایمنی‌ و سایر وسایل‌ حفاظتی‌ استفاده‌ نمایید.

۲. در صورت‌ بروز هر گونه‌ عفونت‌ در بدن‌ به‌ پزشک‌ مراجعه‌ کنید، به‌ خصوص‌ اگر عفونت‌ در اطراف‌ بینی‌ یا صورت‌ باشد (مثلاً عفونت‌ گوش‌ یا آبسه‌ دندان‌). با مراجعه‌ زود هنگام‌ می‌توان‌ از گسترش‌ عفونت‌ جلوگیری‌ کرد.

ـ عواقب‌ مورد انتظار:
با تشخیص‌ و درمان‌ زودهنگام‌ معمولاً خوب‌ می‌شود.

ـ عوارض‌ احتمالی‌:
۱. بروز حملات‌ تشنج‌، اغماء و مرگ‌، در صورتی‌ که‌ درمان‌ انجام‌ نشود.
۲. آسیب‌ دایمی‌ به‌ مغز

ـ درمان‌:
آزمایشات‌ تشخیصی‌ ممکن‌ است‌ شامل‌ موارد زیر باشند: آزمایش‌ خون‌، آزمایش‌ مایع‌ نخاع‌، نوار مغز، سی‌تی‌اسکن‌، عکس‌برداری‌ از جمجمه‌. نیاز به‌ مراقبت‌ ویژه‌ وجود دارد. درمان‌ طبی‌ یا جراحی‌ بستگی‌ به‌ محل‌ آبسه‌ دارد. معمولاً احتیاج‌ به‌ دادن‌ آنتی‌بیوتیک‌ و نیز جراحی‌ برای‌ تخلیه‌ آبسه‌ است‌. سایر درمان‌هایی‌ که‌ ممکن‌ است‌ لازم‌ شوند عبارتند از مایعات‌ داخل‌ وریدی‌ و تهویه‌ مکانیکی.‌

ـ داروها:
۱. آنتی‌بیوتیک‌ برای‌ 6-4 هفته‌ جهت‌ مبارزه‌ با عفونت‌
۲. داروهای‌ ضد تشنج‌ برای‌ پیشگیری‌ از بروز حملات‌ تشنجی‌
۳. کورتیکواستروییدها برای‌ کاهش‌ تورم‌ مغزی‌ پس‌ از عمل‌ جراحی‌

ـ فعالیت‌:
هنگامی‌ که‌ در بیمارستان‌ هستید نیاز به‌ استراحت‌ در تخت‌ دارید. پس‌ از طی‌ دوران‌ نقاهت‌ 3-2 هفته‌ای‌، به‌ هر اندازه‌ که‌ قدرت‌ بدنی‌ و احساس‌ خوب‌ بودن‌ به‌ شما اجازه‌ می‌دهد، فعالیت‌ داشته‌ باشید.

ـ رژیم‌ غذایی:‌
به‌ هنگام‌ بستری‌ در بیمارستان‌، امکان‌ دارد تزریق‌ مایعات‌ داخل‌ وریدی‌ ضروری‌ باشد. پس‌ از درمان‌، یک‌ رژیم‌ عادی‌ و متعادل‌ داشته‌ باشید.

ـ در این‌ شرایط‌ به‌ پزشک‌ خود مراجعه‌ نمایید:
۱. اگر شما یا یکی‌ از اعضای‌ خانواده‌ تان یکی‌ از علایم‌ آبسه‌ مغزی‌ یا اپی‌دورال‌ را دارید.
۲. اگر تب‌ به‌ 3/38 درجه‌ سانتیگراد یا بیشتر افزایش‌ یابد.
۳. اگر دچارعلایم‌ جدید و غیرقابل کنترل شده اید. داروهای‌ مورد استفاده‌ در درمان‌ ممکن‌ است‌ عوارض‌ جانبی‌ به‌ همراه‌ داشته‌ باشند.


منبع:نیاز روز

درد لگن در زنان

درد لگن،از دردی حکایت می کند که در ناحیه زیر شکم و زیر ناف بروز می کند . این درد در شرایط متعددی رخ می دهد و ممکن است نشانه ای بی ضرر از باروری باشد ، و یا ناشی از مشکل گوارشی مانند روده تحریک پذیر باشد.گاهی نیز ممکن است نشانه ای خطرناک از مشکلی باشد که حیات و سلامتی انسان را تهدید می کند.

Appendicitis
آپاندیسیت
آپاندیسیت، التهاب آپاندیس است، یعنی لوله ای بافتی که به روده بزرگ متصل است. نشانه های این التهاب درد تیز و شدید در سمت راست پایین شکم ، تهوع و تب می باشد. اگر این نشانه ها را داشتید به اورژانس مراجعه کنید. آپاندیس عفونی شده باید توسط عمل جراحی برداشته شود. زیرا ترکیدن و پاره شدن آن در شکم منجر به انتشار عفونت در تمام شکم می شود و تهدیدی جدی برای زندگی است.

Irritable Bowel Syndrome (IBS)
سندرم روده تحریک پذیر
سندرم روده تحریک پذیر یک بیماری گوارشی مزمن است که منجر به درد مداوم، کرامپ، نفخ و اسهال یا یبوست می شود.پزشکان نمی دانند علت اصلی این بیماری چیست.اما روشهایی برای کنترل علایم آن وجود دارد.این روشها شامل تغییر رژیم، کنترل استرسهاو داروهایی برای درمان یبوست یا اسهال هستند.

Mittelschmerz (Painful Ovulation)
درد میتل اشمرز( درد تخمک گذاری)
اگر در نیمه سیکلتان دجار درد لگنی می شوید ممکن است نشانه آن باشد که درد تخمک گذاری را تجربه می کنید.در طی تخمک گذاری، تخمدان یک تخمک را همراه با مقداری خون و مایع آزاد می کند که ممکن است سطح داخلی شکم را تحریک کند کلمه میتل اشمرز از عبارت المانی به معنی درد میانی گرفته شده ، زیرا این درد در وسط سیکل- یک هفته پس از پایان خونریزی ویا روز 14 پس از اولین روز قاعدگی – رخ می دهد محل درد ممکن است از ماهی تا ماه دیگر متفاوت باشد- بطور متناوب راست وچپ-. به خاطر داشته باشید که این درد بی خطر بوده و نیاز به استفاده از مسکن ندارد زیرا مصرف مسکنها در وسط سیکل می توانند در تخمک گذاری اختلال ایجاد کنند این درد معمولا در عرض چند ساعت ناپدید می شود

PMS (Premenstrual Syndrome )
سندرم پیش از قاعدگی
سندرم پیش از قاعدگی عبارتی است که برای توصیف مجموع علایم خلقی پیش از پریود به کار می رود این سندرم مجموعه ای از علایم روانی مثل خشم،بدخلقی، اندوه و نشانه های جسمی مانند نفخ و اشتها به بعضی غذاهای خاص مانند ترشی وشکلات را به همراه دارد. علت این سندرم تغییرات هورمونی است. استرس، کاهش فعالیت ورزشی و کمبود برخی ویتامینها می توانند این علایم را تشدید کنند. این سندرم می تواند با دردهای کرامپی شکم، درد در ناحیه پایین کمر، سردرد، سینه های دردناک و افزایش آکنه یا جوشهای سر سیاه نیز همراه باشد. در صورتی که علایم این سندرم در زندگی روزانه شما اختلال ایجاد می کند با پزشکتان در مورد تغییر رو ش زندگی( افزایش ورزشهای هوازی و تغییر رژیم و کاهش کافئین و مواد محرک)و دارو درمانی صحبت کنید.

Menstrual Cramps
دردهای قاعدگی
در ابتدای هر ماه ، رحم شروع به ساخت لایه ای آستر مانند در سطح داخلی می کند که اندومتر نامیده می شود.این لایه بستر مناسبی را برای رشد و تکامل جنین فراهم می سازد. اگر شما باردار نشوید، این لایه تخریب شده و وهمراه خون قاعدگی به بیرون دفع می شود . دردهای قاعدگی در اثر انقباض رحم ایجاد می شود که به بیرون راندن خون و این تکه های اندومتر کمک می کند.این کرامپها درناحیه زیر دل وکمر ایجاد می شود ومعمولا یک تا سه روز طول می کشد. به درد های همراه با قاعدگی دیسمنوره نیز گفته می شود. گذاشتن یک حوله گرم ویا استفاده از داروهای ضد التهابی و مسکنهای معمولی باعث کاهش علایم می شوند .طب سوزنی و هومیوپاتی نیز از روشهای درمانی طب مکمل هستند که برای درمان این عارضه مفید تشخیص داده شده اند.

Pregnancy
 حاملگی خارج از رحم
این وضعیت یکی از شرایط اورژانس است که نیازمند درمان فوری است وهنگامی اتفاق می افتد که جنین در محلی غیر از حفره رحم مثلا لوله های رحمی، جایگزین می شود و رشد می کند. نشانه های این وضعیت شامل درد شدید و تیر کشنده ناحیه لگن و یا کرامپ بویژه درد یک طرفه ،خونریزی واژینال، تهوع و سرگیجه همراه با تاخیر در پریود است. پریود معمولا یک تا 2 هفته به تاخیر افتاده و بیمار با درد شدید زیر دل که شبیه به چاقو خوردگی است مراجعه می کند. این وضعیت باید به صورت اورژانسی درمان شود زیرا خونریزی شدید داخلی ناشی از پارگی لوله اسیب دیده می تواند منجر به مرگ بیمار شود.

Pelvic Inflammatory Disease
بیماری التهابی لگن
یکی از جدی ترین عوارض بیماریهای آمیزشی یعنی بیماریهایی که از راه روابط جنسی منتقل می شوند، بیماری التهابی لگن است.این بیماری می تواندمنجر به اسیب دائمی به رحم، تخمدانها و لوله های رحمی شود. در واقع این بیماری یکی از علتهای مهم ناباروری در زنان است که به دلیل ایجاد چسبندگیهای داخل لگن ایجاد می شود نشانه های آن شامل زیر دل درد،تب، ترشحات غیر طبیعی از واژن،درد در هنگام فعالیت جنسی-دیسپارونی- و درد در هنگام دفع ادرار است. بیماری التهابی لگن با آنتی بیوتیکها درمان می شود و در موارد شدید نیازمند عمل جراحی است.پ

Ovarian Cysts 
کیستهای تخمدان
تخمدانها حاوی فولیکولهایی هستندکه در طی هر سیکل حداقل یکی از تخمکها را آزاد می کنند. گاهی یک فولیکول پاره نمی شود و تخمک داخل آن آزاد نمی شود.این پدیده معمولا بی ضرر استو خودبخود برطرف می شود اما کیستهای بزرگ ممکن است موجب درد ناحیه لگن، افزایش وزن وتکرر ادرار شوند.این کیستها در طی معاینه لگنی و یا سونوگرافی قابل تشخیص هستند.

 

Uterine Fibroids
 فیبروئیدهای رحمی( میومها)
فیبروئیدها در دیواره رحم رشد می کنند و گاهی تومورهای فیبروئید نامیده می شوند.این تومورها بدخیم و سرطانی نیستند. معمولا در زنان در دهه 30 و 40 زندگی شایعترند و معمولا مشکلی ایجاد نمی کنند. اما بعضی از زنان ممکن است فشار همراه با درد ناحیه پایین کمر، پریودهای شدید، فعالیت جنسی دردناک و اختلال در بارداری را تجربه کنند.با پزشکتان در مورد درمان این عارضه صحبت کنید.
استفاده از داروهای پروژسترونی برای کاهش علایم و سایز میوم و نیز عمل جراحی از درمانهای معمول است

Endometriosis
اندومتریوز
در بعضی از زنان، بافت اندومتر در ناحیه خارج از رحم جایگزین شده و شروع به رشد می کند. اندومتر ممکن است در ناحیه روی تخمدان، لوله های رحمی،مثانه، روده ها سایر نقاط بدن حتی ریه ها و مخاط بینی نیز جایگزین شود. همزمان با پریود، این نواحی شروع به خونریزی می کنند اما خونریزی مسیری برای خروج از بدن پیدا نمی کند بنابراین درد شدید و چسبندگیهایی را در بافت ایجاد می کند که می توانند در بارداری فرد اختلال ایجاد کنند.درمانهای زیادی مانند درمان دارویی و جراحی برای این عارضه وجود دارند اما هیچکدام از آنها درمان قطعی نیستند


ورزش‌های مناسب در دردهای کمر ( دیسک و سیاتیک) - تمرین3

تمرین 3 : چرخش کفل

شروع: به پشت روی یک میز یا سطح سفت، دراز بکشید.
هر دو زانوی خود را خم کنید بطوریکه کف پاهایتان روی میز قرار بگیرد.

حرکت :
دستها را بر روی سینه جمع کنید.
هنگامی که تنه خود را به سمت راست می چرخانید،
سر را به چپ بگردانید. اجازه دهید زانوها به اختیار خود و آزادانه پایین بروند.
زانوها را بالا و سر را به حالت اول بیاورید.
جهت حرکت را عوض کنید.

در طول انجام حرکت درد نداشته باشید.


منبع: نیک صالحی

ورزش‌های مناسب در دردهای کمر ( دیسک و سیاتیک) - تمرین2

تمرین 2 : شیب دادن لگن


موقعیت شروع : به پشت روی سطح سفت، دراز بکشید.
کف پاهای خود را بر روی سطح میز قرار دهید
و زانوهای خود را خم کنید.

حرکت : با کشیدن عضلات شکم به بالا و جمع کردن آن،
کمر خود را کمی به سطح صاف فشار دهید.
در حالی که به راحتی تنفس میکنید،
پشت خود را صاف و برای پنج ثانیه نگه دارید. نفس خود را حبس نکنید.
در طول انجام حرکت درد نداشته باشید.



منبع: نیک صالحی

ورزش‌های مناسب در دردهای کمر ( دیسک و سیاتیک) - تمرین1

 



تمرین 1 : نزدیک کردن زانو به قفسه سینه


موقعیت شروع : به پشت روی یک سطح سفت، دراز بکشید.

حرکت : دستها را در پشت ران حلقه کنید
و آن را به سمت قفسه سینه بکشید.
پای مخالف را روی سطح صاف نگه دارید،
این حرکت را به مدت 10 ثانیه انجام دهید
وسپس پاها را تعویض و حرکت را تکرار کنید.

در طول انجام حرکت درد نداشته باشید.



منبع: نیک صالحی

تمرین های پر خطر برای کمر درد!

تمرین های پر خطری که باید از آن ها اجتناب کرد:


1- لمس انگشتان پا در حالت خم شده
این ورزش به منظور کشش عضلات همسترینگ (عضلات پشت ران) طراحی شده است. این حالت باعث فشار آمدن به مهره ها و زانوها می شود.
2- برخاستن از حالت خوابیده به حالت نشسته در حالی که با دست ها روی گردن یا سر فشار می آید.
این حالت باعث فشار آمدن بر روی گردن و قسمت بالایی ستون فقرات می شود.
3- چرخش گردن به صورت دایره کامل
این ورزش باعث فشار آمدن گردن به (قسمت بالایی ستون فقرات) می شود (می توان چرخاندن گردن به صورت نیم دایره را جایگزین کرد.)



منبع: تندرستی

تمرین های بدنی: (برای پیشگیری از کمردرد )

تمرین های بدنی: (برای پیشگیری از کمردرد )


تمرین های بدنی که به شرح آن ها می پردازیم برای حفظ قوای عضلانی و کمک به هرچه فعال تربودن شما طراحی شده اند. اگر به ورزش کردن عادت ندارید, اول برنامه را به آرامی شروع کنید. تعداد این تمرین ها را هنگامی که بدنتان آمادگی لازم را پیدا کرد اضافه کنید. در شروع, هر تمرینی را پنج بار تکرار و بعد پنج تا پنج تا اضافه کنید. اگر در انجام تمرین خاصی, درد و نارحتی احساس می کنید, آن را انجام ندهید و تمرین های پیشنهاد شده دیگر را انجام ندهید. از وزنه استفاده نکنید. تمرین ها را منظم انجام دهید. تمرین های سبک و منظم بسیار با ارزش تر از تمرین های سنگینی است که بعد از یک هفته کاملا کنار گذاشته شود.

 .1 مانند شکل به پشت بخوابید. زانوها را خم کنید و کنار یکدیگر قرار دهید. حال آن ها را به سمت راست و چپ حرکت دهید.

 .2 در همان حالت قبل, باسن را بالا و پایین ببرید.
 .3
به پشت بخوابید و زانوها را به آرامی به سمت قفسه سینه بکشید.
 .4
به پشت بخوابید و زانو ها را خم کنید. با سفت کردن عضلات شکم, پشت خود را صاف کنید. بعد سر وشانه ها را از زمین بلند کنید و دست ها را به زانو برسانید. به آرامی سر جای اول برگردید و ماهیچه ها را شل کنید.
 .5
به شکم بخوابید. با زانوی صاف کل اندام تحتانی را به نوبت بلند کنید.
 .6
به شکم بخوابید. ساعد را روی زمین قرار دهید و سر و شانه ها را بالا ببرید.
 .7
به پشت بخوابید. روزانه به مدت ده دقیقه صاف بخوابید تا بدنتان کاملا کشیده شود.



منبع: تندرستی

کمر درد و درمان هاي متداول

کمر درد و درمان هاي متداول

هفته اي که گذشت مختصري در مورد دردهاي عصب سياتيک و در مورد دردهايي که در کمر و در ستون مهره ها و در پشت ران ها حادث مي شود افاضات ادب کرديم و گويا به دليل اينکه درصد قابل توجهي از ورزشکاران و عموم مردم در شدت هاي مختلف از کمر درد و از اين نوع از دردها رنج مي برند و به دليل اينکه اين روزها اين نوع از دردها در ميان مردم و علي الخصوص در ميان ورزشکاران رشته هاي قدرتي بسيار شايع شده است اين مقاله کوتاه با استقبال شديد رو در رو شده و طي تماس هايي که وقت و بي وقت (ساعت 12 شب از طريق اس ام اس) از سوي خوانندگان گرفته شد تقاضاي پي گرفته شدن اين مباحث در شماره هاي آتي مطرح گرديد و ما نيز به دليل اينکه اصولا حرف شنو هستيم اطاعت امر کرديم.
تشديد درد
دردهايي که در ستون فقرات و در ناحيه پشت ران حادث مي شوند معمولا زماني که فرد اقدام به بلند کردن اجسام سنگين کرده و در حال استراحت شبانه است و يا رو به سمت پايين و در سراشيبي گام بر مي دارد تشديد مي شود.
علامت و نشانه ها
در برخي موارد هم برخي از افراد به دليل اينکه اطلاعات درستي از ماهيت اين درد ندارند بروز اين نوع از دردها در زندگي عادي و در جريان تمرينات روزانه را در نتيجه خستگي در اين ناحيه مي دادند و اين در حالي است اين علايم به منزله هشداري کاملا جدي براي فرد است تا منشا اين درد را ريشه يابي کرده و در فکر بهبود و درمان باشد.
هشدار
توجه داشته باشيد که بي توجهي به اين نوع از دردها به مرور زمان زمينه را براي تشديد درد فراهم مي کند و کار به جايي مي رسد که فرد زمين گير شده و سپرده شدن ستون فقرات به تيغ جراحي الزامي مي شود.

مراقبت هاي ارتوپدي
اولين جايي که پس از بروز درد جدي اين چنيني به آن مراجعه مي کنيم مراکز ارتوپدي است و صد البته ارتوپدها و متخصصي جراحي مغز و اعصاب که اين دردها در حوزه استحفاظي تخصص اين افراد نيز قرار دارد با اولين ويزيتي که مي کنند لزوم گرفتن عکس ام آر آي را تاکيد مي کنند.
متخصصين معمولا پس از بررسي وضعيت بيمار و پس از مشاهده ناهنجاري هايي که منشا اين درد شده است درمان هاي مناسب را تجويز مي کنند که در اين قسمت از مقاله نگاه کوتاه و اجمالي و صد البته قابل هضم براي عموم به اين نوع از درمان ها خواهيم انداخت.
·تزريق کورتيزون
کورتيزون در حقيقت نوعي استروئيد کاتابوليک است که تزريق اين دارو به صورت موضعي با از بين بردن موضعي بافت هايي که در محل ضايعه دچار التهاب شده است موجب کاهش التهاب مي شود.
نکته
استروئيد بودن اين دسته از داروها به معني آنابوليک بودن اين دارو نيست و صد البته بايد يادآوري کنيم که استروئيد بودن دارو اشاره به ساختمان شيميايي خاص آن دارو دارد و داروهاي آنابوليک که امروزه به نام داروهاي استروئيدي در بين مردم شناخته مي شوند تنها دسته از داروهاي استروئيدي است.
اين در حالي است که دارويي موسوم به کورتيزون که نوعي داروي کاتابوليک محسوب مي شود نيز ساختماني استروئيدي دارد و به دسته داروهاي استروئيدي تعلق دارد!

back_pain.jpg
درمان هاي ناکارآمد
ناگفته پيداست اين نوع از درمان ها به دليل ماهيت موضعي و حتي مقطي که دارند درمان قطعي نبوده و به منزله تحفيف درد خواهد بود.
بقاي اثر
اين نوع از تزريق ها بسيار دردناک بوده و گذشته از درد شديدي که افراد در حين تزريق اين دارو به صورت موضعي احساس مي کنند بقاي اثر اين داروها و بقاي اثر اين نوع از درمان ها نهايتا در حدود 1 الي 2 هفته خواهد بود و پس از گذشت يکي دو هفته درد دوباره به سراغ فرد باز خواهد گشت.
مقابله با علايم
به عبارت ساده تر اين روش روشي درماني نبوده و به منزله مقابله با علايم و مقابله با درد ناشي از ناهنجاري رخ داده در ناحيه است.

·
داروهاي ضد التهاب
کورتزون يک نمونه از داروهاي ضد التهاب بود که به صورت موضعي و در محل درد تزريق مي شود ولي با اين وجود داروهاي ضد التهاب ديگري نيز توليد و عرضه مي شوند که در برخي موارد از اين دسته از داروها براي کاهش التهاب در ناحيه درد استفاده مي شود.

صد البته بايد به اين مهم نيز اشاره کنيم که مصرف اين دسته از داروها مخصوصا زماني که دوره مصرف به دليل طولاني شدن دوره درد تمديد شود به عوارض جانبي ناهنجاري هم ختم خواهد شد.
·جراحي
جراحي و برداشتن فشار از روي عصب هايي که به درد منجر مي شود نيز يکي از روش هاي درمان بوده است که به دليل خطرات احتمالي فوق العاده زياد و به دليل تبعات منفي اين نوع از جراحي ها که در برخي موارد رخ مي نمايد استقبال چنداني از اين نوع درمان نيز صورت نگرفته است و متخصصين نيز اين نوع از درمان ها را جز در مواردي که درمان هاي ديگر کارساز تشخيص داده نشوند اجرا نمي کنند.
·فيزيوتراپي
اگر چه روش هايي همانند تزريق کورتون و استفاده از داروهاي ضد التهاب خوراکي و تزريقي که به صورت غير موضعي تزريق مي شوند و صد البته روش جراحي را پيش از فيزيوتراپي تشريح کرديم ولي به جرات مي توان گفت اولين درماني که پس از مراجعه به ارتوپد پيشنهاد و تجويز مي شود فيزيوتراپي است.
البته استفاده از روش هاي فيزيوتراپي در صورتي است که مشکل چندان حاد نبوده و نياز به جراحي حس نمي شود در غير اين صورت در همان ابتداي کار به اتاق عمل دلالت داده مي شويد.
·Chiropractic
امروزه اين روش درماني نيز به روش هاي درماني معمول براي تقليل دردهاي ستون فقرات افزوده شده است و عده زيادي هستند که از اين نوع از روش هاي درمانی براي رهايي از اين نوع از دردها استفاده مي کنند.
اساس کار
اساس کار در اين نوع از درمان ها که در دسته درماني هاي فيزيکي دسته بندي مي شود به موقعيت صحيح راندن استخوان ها و ديسک هاست که اين کار به کمک فعاليت هاي فيزيکي که بر روي بدن و آناتومي بدن اجرا مي شود انجام مي گيرد.
بهبودي قابل توجه
معمولا فردي که به اين قبيل درمان ها تن مي دهد هفته اي دو الي سه بار بايد به مراکزي که اين نوع از درمان ها در اين مراکز پياده مي شود مراجعه بکند و بهبودي حاصل شده در نتيجه اين روش هاي درماني هم قابل توجه بوده است است اما ...
بازگشت درد
اما به دليل اينکه عضلات و تاندون ها و فعاليت هاي روزمره اي که داريد دوباره تمامي آنچه که در جريان اين نوع از درمان ها رشته ايد را پنبه کرده و استخوان ها و مهره ها و ديسک ها را از موقعيت صحيحي که به صورت دستي و در نتيجه فعاليت هاي فيزيکي بر روي بدن در موقعيت صحيح قرار داده شده اند خارج مي کند دردي که از بين رفته بود نيز دوباره با وارد شدن فشار بر اعصاب باز مي گردد.
ورزش درماني
البته با استفاده از ورزش درماني و با تربيت و بالانس کردن عضلات بدن و با استفاده از کشش هايي که در طول روز بايد در عضلات خود ايجاد بکنيد تا حدود زيادي مي توان از بازگشت مهره ها و ديسک ها به موقعيت نادرست جلوگيري کرد اما با اين وجود هيچ تضميني براي موثر بودن صد در صد و غير قابل بازگشت بودن درد در اين نوع از درمان هم وجود نخواهد داشت.
·ماساژ درماني
ماساژ درماني نيز يکي ديگر از روش هاي درماني براي تقليل دردهاي ستون فلقرات و پشت ران بوده است که اگر به درستي اجرا و پياده شود تاثيرات قابل ملاحظه اي در تقليل درد خواهد داشت و بايد به اين مهم نيز اشاره کنيم که در اغلب موارد افرادي مکه ادعاي ماساژ درماني مي کنند و ماساژ دادن را در مشت و مال دادن بدن به شيوه دلاکان قديمي که در خزينه ها فعاليت مي کردند خلاصه مي کنند و در حقيقت کاري به جز اين بلد نبوده و در اغلب موارد هم به جاي تقليل درد به شدت درد هم اضافه مي کنند.
این مقاله متعلق به بانک مقالات پایگاه تخصصی پرورش اندام و ورزش های قدرتی به آدرس پاوربیلدینگ دات آی آر powerbuilding.ir می باشد. تمامی این مقالات با اخذ مجوز از وزارت فرهنگ و ارشاد جمهوری اسلامی ایران، پیشتر در قالب کتاب چاپ و منتشر گردیده است و بدیهی است هر گونه کپی برداری و استفاده کلی و جزئی از این مقالات در کتاب ها، سایت ها، وبلاگ ها، نشریات و غیره بدون اجازه کتبی از مدیر سایت حتی با ذکر منبع نیز ممنوع بوده و افراد خاطی قویاً تحت پیگرد قانونی قرار خواهند گرفت.
در ماساژ درماني نيز تکنيک هاي مختلفي براي ماساژ دادن عضلاتي که بالانس نبودن اين عضلات به بروز درد ختم شده است وجود دارد و آشنا بودن ماساژور به اين فنون صد در صد الزامي است.
Post-Rehabilitation Fitness Training
از ديگر درمان هاي معمول و صد البته موثر که در تقليل دردهاي نه چندان شديد و حاد اين چنيني به راستي معجزه کرده است مي توان به Post-Rehabilitation Fitness Training اشاره کرد.
حرکات کششي و تمرينات خاص
اين روش در حقيقت نوعي ورزش درماني است که شامل حرکات کششي و تمرينات خاص با وزنه مي شود که اين کشش ها و اين حرکات به صورت کاملا حساب شده و هدفمند و براي بالانس کردن عضلات برنامه ريزي شده و با توجه به دردناک بو دن حرکت نيز با وسواس تمام پياده و اجرا مي شود.
نکته
براي برنامه ريزي اين نوع ويژه از تمرينات کششي و غير کششي نياز به داشتن دانش کافي در زمينه آناتومي انساني و منشا دردهاي عصب سياتيک و دردهاي ستون فقرات و کمري و نياز به داشتن مهارت کافي در زمينه تمرين دادن و پياده کردن برنامه هاي تمريني خواهيد داشت که صد البته اين دانش و اين مهارت را بايد در نزد مربي زبده و کارکشته بجوييد.
هشدار
در صورتي که مربي در تنظيم حرکات تمريني راه به خطا برده و در جريان اجرا نيز به درستي نتواند تمرينات تنظيم شده را پياده بکند نه تنها به تقليل درد و به بهبود اوضاع کمکي نخواهد شد چه بسا ممکن است اين تهميدات و اقدامات به تشديد درد و به وخيم تر شدن اوضاع نيز ختم شود.
Manual Physical (muscle) Therapy
اين درمان ويژه نيز اگر چه ظاهرا شباهت اسمي زيادي به ديگر روش هاي ورزش درماني و به فيزوتراپي دارد ولي تفاوت هاي عمده اي با اين مقوله ها دارد که براي باز شدن مبحث به پاره اي از اين تفاوت ها اشاره مي کنيم:
·در اين روش درمان معمولا از دست استفاده مي شود و اين در حالي است که در روش هاي فيزوپرتاي معمولا از گرما، يخ، امواج مافوق صوت، محرک هاي الکتريکي و حتي لرزش هاي خفيف که در ناحيه درد تخليه مي شود براي تقليل درد و براي درمان استفاده مي شود.
·کسي که اين نوع از درمان را پياده مي کند در قياس با فيزوتراپيست ها بايد مدت زمان زيادتر و توجه متمرکز تري را صرف درمان هر فرد بکنند.
در مقاله اي که مطالعه کرديد به صورت کاملا عمومي و به طور خلاصه در مورد درمان هاي معمول دردهاي ستون فقرات و پشت ران و عصب سياتيک صحبت کرديم و بديهي است که اين مطاله صرفا جنبه اطلاع رساني داشت و درمان هاي تشريح شده در اين مقاله بايد توسط متخصصين فن پياده شوند.
 
منبع:http://www.powerbuilding.ir

کمردردهای سیاتیک چیست؟ راهنمای درمان  

کمردردهای سیاتیک چیست؟ راهنمای درمان 

 اغلب علت اصلی این عارضه پرولاپس دیسک می باشد ولی از علت های دیگر آن می توان به مواردی مانند تنگی کانال نخاعی، تنگی کانال جانبی، تومورها، رادیکولیت ها، آنومالی های مادرزادی ریشه های عصبی کمری، سندرم عضله پریفورمیس و عفونت های ویروسی اشاره نمود.

نشانه های این بیماری در مرحله حاد شامل موارد زیر می باشد: درد در کمر و اغلب در کفل ها و پشت ران، درد از نوع مبهم یا تیز(چاقو مانند) و حمله درد به صورت تدریجی یا ناگهانی. درد در ابتدا به صورت متناوب است که با استراحت، نشستن یا تغییر وضعیت بهتر می شود. درد اغلب با استرین بر فقرات، خم شدن، عطسه، سرفه، رانندگی  و نشستن و ایستادن طولانی مدت تشدید می شود. همچنین ممکن است خواب بیمار را بر هم بزند. این درد در درماتوم اعصاب خاجی نخاعی منتشر می شود و می تواند منجر به تغییر وضعیت بدنی، اسپاسم عضلانی، اختلالات حرکتی و الگوی راه رفتن ضد درد شود و با اجرای تست Straight Leg Raising(SLR) و خم شدن به جلو افزایش با راست کردن فقرات کاهش می یابد.

درد ممکن است با علت مشخصی بروز نکند و ناشی از تجمع اثرات ماه ها یا سال ها خم شدن به جلو، بلند کردن بار و یا نشستن در وضعیت خم شده به جلو باشد، همچنین عده ای از بیماران هم بروز آن را به ضربات کوچک وارد شده به کمر و یا پس از یک استرین در حالت خم شدن به جلو، بار برداشتن و یا چرخیدن که با احساس پاره شدن در ناحیه کمری همراه است، مرتبط می دانند.

بیشترین شیوع پرولاپس دیسک در دامنه سنی 45-20 سالگی است و نسبت ابتلای مردان به زنان 3 به 2 می باشد. شیوع این عارضه در هلند 5 نفر به ازای هر 1000 نفر در سال تخمین زده شده است و به نظر می رسد که در این کشور بین 75000-60000 نفر در سال به آن مبتلا می شوند. علی رغم وجود تشخیص های افتراقی مختلف، پرولاپس دیسک بین مهره ای رایج ترین علت سیاتیکا می باشد و تقریباً در 98 درصد از این بیماران دیسک های بین مهره ای L4-L5 یا L5-S1 درگیر می باشد().

به گفته ی Armstrong (1967) ، 46.9 درصد جراحی های دیسک در دیسک L5-S1، 40.4 درصدآن ها در دیسک L4-L5 و 21 درصد آن ها در 3 دیسک بالاتر انجام می شوند و در 10.7 درصد افراد آسیب دو دیسک همزمان وجود دارد(.

نظر کلی بر این است که بیماران مبتلا به سیاتیکای حاد در 8-6 هفته اول باید تحت درمان های غیر جراحی قرار بگیرند ولیکن هنوز اثر این درمان ها به طور دقیق مشخص نشده است(15). در این مرحله درمان های غیر جراحی شامل استراحت در بستر، دارو درمانی، تزریق استروئیدهای اپیدورال، کاهش آسیب به وسیله کاهش فشار درون دیسک، درمان های دستی و تمرینات درمانی ویژه می باشد.

Vroomen و همکاران (2000) در مقاله ی مروری در بررسی درمان های غیر جراحی رایج در درمان سیاتیکا نشان دادند که شواهد اندکی در جهت رد یا قبول روش های درمانی ترکشن، تمرین درمانی و دارو درمانی در این بیماران وجود دارد. همچنین بیان کردند که استروئیدهای اپیدورال ممکن است در گروهی از بیماران که به فشار ریشه عصبی مبتلا هستند مفید می باشد.  Luijsterburgو همکاران(2007)، در مقاله ای مروری به بررسی 30 مقاله اصلی مرتبط با تاثیر تزریق(14 عنوان)، ترکشن(9 عنوان)، فیزیوتراپی(4 عنوان)، استراحت در بستر(2 عنوان)، منیپولاسیون(2 عنوان)، دارو درمانی(2 عنوان) و اکوپانکچر(1 عنوان) در درمان این عارضه پرداختند. این مطالعه نیز نشان می دهد که شواهدی وجود ندارد که بتوان یکی از درمان های فوق را بر دیگری ترجیح داد بنابر این متخصصین مربوطه باید تمام این روش ها را در جهت بهبود بیمار تجویز نمایند.

همچنین طبق گزارش Deyo و همکاران، تفاوتی بین بروندادهای بیمارانی که 2 روز استراحت در بستر داشته اند با افرادی که 1 هفته استراحت در بستر داشته اند وجود ندارد. استراحت مطلق در بستر نمی تواند اثری مفید در درمان این عارضه داشته باشد، زیرا در وضعیت تکیه داده در حین استراحت، دیسک از تنه مهره های اطراف خود آب جذب می کند و فشار درون دیسک بالاتر می رود و از طرفی اجرای فعالیت های مرتبط با غذا خوردن و سلامت فردی در بستر بسیار دشوارتر از اجرای آن در خارج از بستر است.

 

منبع:http://rahmanhoseini.blogfa.com

كمردرد: آنچه بايد در انتخاب درمان بدانيد!! آيا جراحي درماني مناسب است؟

كمردرد: آنچه بايد در انتخاب درمان بدانيد!! آيا جراحي درماني مناسب است؟

كمردرد يكي از شايع ترين مشكلات عضلاني اسكلتي است كه علل مختلفي مي تواند باعث بروز اين عارضه گردد و پزشكان مختلف هم درمان هاي متفاوتي را براي آن ارائه مي دهند. اما آنچه كه باعث نگراني است اين مساله است كه اكثرا تشخيص علت كمردرد به كمك تكنيك هاي تشخيصي از جمله MRI و... انجام مي شود حال آنكه صلاحيت اين تكنيك ها در تشخيص علت دقيق كمردرد هنوز در مجامع علمي دنيا زير سوال است. مثلا اگر در حال حاضر تعدادي از افرادي كه تا به حال هيچ گاه در تمام طول عمر خود به كمردرد مبتلا نشده اند را به طور تصادفي انتخاب كنيم و از مهره هاي كمري آن ها MRI بگيريم به طور شگفت انگيزي نتايج تصوير برداري نشان خواهد داد كه بيش از 80 درصد افراد سالم به درجاتي از ديسك كمر مبتلا هستند!!!؟؟؟  آيا اگر يكي از اين افراد به علت گرفتگي ساده يك عضله احساس كمردرد داشته باشد و آنگاه پزشك تنها با استناد به گزارش MRI بيمار را تحت عمل جراحي قرار دهد، اصلا درماني صورت گرفته است؟؟؟؟ در اين موارد نه تنها بيمار درمان نمي شود بلكه احتمالا اين بيمار تا زنده است از عوارض ناشي از جراحي رنج خواهد برد. (اين همان چيزي است كه متاسفانه ما هر روزه شاهد آن هستيم)

مطالعات نشان داده اند كه بيش از 95 درصد از كمردرد ها با درمان هاي غير جراحي بهبود كامل مي يابند و هيچ گاه حتي به درمان هاي دارويي هم نيازي ندارند!!!!

در ساختار ستون فقرات انساني عوامل مختلفي هستند كه مي توانند باعث ايجاد كمردردهايي با علايمي شبيه به درد هاي ناشي از ديسك كمر، سياتيك و ... شوند كه تشخيص و درمان عمده آن ها بر عهده فيزيوتراپيست هاي مجرب و دوره ديده است. در كتب و مقالات علمي معتبر همواره از فيزيوتراپي به عنوان اولين درمان كمردرد (First-Line Approach) ياد مي شود. از جمله علل احتمالي كمردرد مي تواند گرفتگي هاي هر يك ار 18 جفت عضله اي باشد كه در اطراف ستون فقرات كمري قرار دارند. همچنين وجود نقاط ماشه اي در اين عضلات، جابجايي هاي مفصل خاجي كمري (Sacro Iliac (SIJ))، گرفتگي هاي مايوفاشيال، چرخش مهره هاي كمري، ضعف عضلات كف لگن، يبوست، ضعف عضلات ثبات دهنده و... مي توانند از جمله علل احتمالي كمردرد باشند.

فيزيوتراپيست هاي مجرب مي توانند با كمك تست هاي باليني هر يك از علل فوق را تشخيص داده و درمان نمايند. از جمله تكنيك هاي به روز و جديدي كه در دنيا استفاده مي شود مي توان به Myo-fascial release, CranioSacral Therapy, Mobolization, Manipulation, Dry Needling, Specific Exercise Therapy, Muscle Energy Techniques و... اشاره نمود.

بنابراين به كليه بيماران كمردردي توصيه مي شود تا قبل از هرگونه تصميمي براي انجام جراحي، حتما با مراكز تخصصي فيزيوتراپي ستون فقرات مشاوره نمايند.

 

منبع:http://rahmanhoseini.blogfa.com

دانستني هاي كمردرد

دانستني هاي كمردرد

كه ميزان شيوع آن در جوامع غربي بين 80-70 درصد مردم گزارش شده است. علل مختلفي مي تواند باعث ايجاد كمردرد شود از جمله وجود تومور، شكستگي مهره، سل مفصلي، Spinea Bifida، روماتيسم مفصلي، و همچنين مشكلاتي از قبيل سنگ كليه و مشكلات كولون و يا ناحيه مقعد و .... درمان اصلي در اين نوع كمردردها از نوع دارويي يا جراحي و يا ساير روشهاي پزشكي است و فيزيوتراپي در اين موارد بيشتر داراي نقش نگه دارنده است و يك درمان تكميلي به حساب مي آيد.

ولي خوشبختانه تعداد كمي از كمردردها به علل فوق الذكر ايجاد مي شوند و بيشتر كمردردها از نوع مكانيكي هستند. كمردردهاي مكانيكي به كمردردهايي گفته مي شود كه به علت استفاده بيش از حد از ساختارهاي طبيعي بدن، و يا به علت آسيب و ختلال در ساختارهاي آناتوميكي (مثل ديسك كمر و اختلالات عضلاني) ايجاد مي شود. اين كمردردها اغلب با اعمال فشارهاي ثابت به ستون فقرات (مثل نشستن و يا ايستادن طولاني مدت)، و يا كار كردن با وضعيت بدني نامناسب (مثل خم شده  به جلو) تشديد مي شوند. اين دردها اغلب با استراحت و گاهي با راه رفتن كاهش مي يابند.  

تحقيقات نشان مي دهد كه در جوامع مختلف معمولا بين 80-60 درصد از افراد جامعه در طول عمر خود كمردردهاي مكانيكال را تجريه مي كنند. در اينگونه كمردردها است كه فيزيوتراپي در خط اول درمان قرار دارد و اصلا به عنوان درمان اين مشكلات در نظر گرفته مي شود.

عموما در ايران هر كمردردي را ناشي از ديسك كمر (به طور عاميانه با عناويني مثل: بيرون زدگي ديسك كمر، فاصله بين مهره ها، سياتيك و...) مي دانند در صورتي كه ديسك كمر تنها يكي از علت هاي شناخته شده اي است كه مي تواند ياعث ايجاد كمردرد شود. حتي در صورتي هم كه فردي به ديسك كمر مبتلا شده باشد باز هم درصد كمي از اين افراد بايد تحت درمان هاي جراحي قرار بگيرند و در اغلب موارد مي توان علايم كمردرد را با فيزيوتراپي و آموزش ورزش هاي درماني و اصلاح الگوي زندگي تسكين داد.

از جمله عواملي كه در ايجاد كمردردهاي مكانيكي نقش دارند مي توان به موارد زير اشاره كرد:

  1. اختلالات و يا Dysfunction مهره هاي كمري
  2. اختلالات مفصل ساكروايلياك
  3. وجود نفاط ماشه ي در عضلات
  4. بي ثباتي يا ناپايداري مهره هاي كمري
  5. ايمبالانس يا عدم هماخنگي عضلات كمري
  6. ديسك كمر
  7.  دردهاي ارجاعي از مچ پا و يا زانو ها و...
  8. كوتاهي يا گير افتادگي فاسيا
  9. اختلاف طول پاها
  10. درگيري عضله پيريفورميس
  11. كاهش تحرك پذيري مهره هاي كمري
  12. كمردردهاي ناشي از زايمان
  13. خستگي هاي عضلاني ناشي از ورزش بيش از حد
  14. و....

در تمام موارد فوق هم تشخيص عارضه و هم درمان آن بر عهده فيزيوتراپيست هايي است كه دوره هاي ارزيابي و درمان تخصصي كمردرد را ديده باشند و گاهي حتي تنها با يك جلسه درمان مي توان درد بيمار را به طور كامل از بين برد و با ارائه تمرينات درماني وي‍‍‍ژه هر فرد از عود مجئئ تيماري جلوگيري نمود.

اشنایی با علل درد لگن ، کمر و گردن و روش های درمان آن

اشنایی با علل درد لگن ، کمر و گردن و روش های درمان آن

درد لگن 
 
- درد لگن نشانهٔ چیست؟
متأسفانه برخی شرایط، مثل گرما و رطوبت، که برای رشد جنین در زهدان زن لازم است، محیط مناسبی برای رشد باکتری‌ها نیز فراهم می‌کند. این عفونت زهدان باعث درد لگن می‌شود. عفونت‌های مجاری ادراری هم در زنان و هم در مردان درد لگن ایجاد می‌کند. البته، زنان بیشتر مستعد ابتلا به این عفونت‌ها هستند.
به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز  ،  از علل دیگر درد لگن بیماری التهابی لگن، یعنی التهاب لوله‌های تخمدان است. بیماری‌های مقاربتی از شایع‌‌ترین علل این بیماری هستند، گرچه عفونت‌های دیگر هم باعث آن می‌شوند.
در برخی موارد، پزشک ممکن است علت دقیق درد لگن را با توضیحات شما دربارهٔ نوع و محل درد بیابد. مثلاً اگر گرفتاری‌ شما بیماری التهابی لگن باشد، درد در دو طرف لگن است. اما درد ناشی از پارگی کیست تخمدان ناگهانی و بیشتر در یک طرف لگن است.
آندومتریوز (رشد لایهٔ درونی زهدان در جائی دیگر) باعث درد مزمن، قاعدگی دردناک، و نزدیکی دردناک می‌شود. آبستنی خارج زهدان یا درون لولهٔ تخمدان هم درد لگن می‌آورد.
اگر دچار التهاب آپاندیس باشید، نخست اشتها از دست می‌دهید، و بعد در اطراف ناف، و سپس درد ناحیهٔ راست پائین شکم احساس درد می‌‌کنید.
البته همه دردهای لگنی علت بیماری ندارند. اگر به‌طور عادی در وسط چرخهٔ قاعدگی دچار درد خفیف لگن می‌شوید، نگران نشوید. برخی زنان در هنگام تخمک‌گذاری دچار چنین دردی می‌شوند که طبیعی و بی‌خطر است.

- درمان درد لگن
خوشبختانه، تمام دردهای لگنی درمان‌پذیر هستند. در اینجا مواردی را که خود می‌‌توانید درمان کنید یا برای معاینهٔ بیشتر باید نزد پزشک بروید گفته می‌شود.

عفونت را برطرف کنید. اگرپزشک وجود عفونت مجرای ادرار را تشخیص دهد، برای درمان آن آنتی‌بیوتیک مناسب تجویز می‌کند. شما نیز با دفع مکرر ادرار می‌‌توانید از عود عفونت جلوگیری کنید. یعنی لااقل هر سه ساعت یک بار در روز و یک بار یا دو بار در طی شب. ادرار کردن بلافاصله بعد از نزدیکی هم به دفع عفونت کمک می‌کند.
مسکن بخورید. اگر درد ناشی از پارگی کیست تخمدان باشد، درمان احتمالاً فقط شامل تسکین درد با مسکن است. به‌ندرت خونریزی شدید ناشی از پارگی کیست تخمدان نیاز به جراحی پیدا می‌کند. پزشک برای علل دیگر درد لگن هم ممکن است داروئی مثل ایبوپروفن تجویز کند.
نزد پزشک بروید. پزشک بسته به‌شدت درد و وسعت آندومتریوز درمان‌های مختلف انجام می‌‌دهد. گاهی قطع مصرف ضدبارداری درد ناشی از آندومتریوز را از بین می‌برد. داروهائی نیز وجود دارد که با به هم زدن چرخهٔ قاعدگی و انقباض بافت آندومتریوز یک قاعدگی‌گذاری شیمیائی به‌وجود می‌آورد. این داروها را نباید بیش از شش‌ماه مصرف کرد.
اگر دارو درد آندومتریوز را از بین نبرد، پزشک ممکن است به عمل جراحی شکم‌بینی (لاپارسکوپی) متوسل شود. در این روش، پزشک وسیله‌ای لیزری از شکاف کوچکی در شکم به‌درون فرستاده و بافت‌های اضافی را می‌سوزاند. در برخی موارد عمل زهدان‌برداری توصیه می‌شود، اما این روش باید آخرین راه درمان باشد.

- درمان بیماری التهابی لگن
درد ناشی از بیماری‌ التهابی از یک جهت بسیار خوب است. چون بیشتر زنان مبتلا بدون درد هستند و پیشرفت بی‌سر و صدای بیماری خطر ناباروری یا آبستنی نا به جا را بیشتر می‌کند. بنابراین، بیماری التهابی لگن را نباید سرسری گرفت. درمان معمولاً درد را تسکین می‌دهد، اما ۱۰ درصد زنان مبتلا نابارور می‌شوند.
درمان معمولاً با تجویز آنتی‌‌بیوتیک خوراکی انجام می‌شود. موارد شدید بیماری ممکن است نیاز به تزریق درون سیاهرگی آنتی‌بیوتیک در بیمارستان پیدا کند.

- پیشگیری از بیماری التهابی لگن
پیشگیری از عود بیماری التهابی لگن کلاً به اختیار شماست.
سیگار نکشید. اولین کار برای پیشگیری ترک سیگار است. همه می‌دانند که کشیدن سیگار خطر ابتلا به سرطان‌های ریه و حنجره را افزایش می‌دهد، اما کمتر خبر دارند که سرطان مثانه، لوزالمعده، و گردن زهدان هم می‌آورد.
مهبل را زیاد نشویید. شستن زیاد مهبل با فرستادن مواد عفونی‌کننده به درون زهدان یا بیماری‌زا کردن باکتری‌های طبیعی موجود در مهبل باعث بیماری التهابی لگن می‌شود. مهبل با ترشحات طبیعی خود را پاک می‌کند.
از بیماری مقاربتی بپرهیزید. چون بیماری‌های مقاربتی از عمده‌ترین علل بیماری التهابی لگن هستند، جلوگیری از ابتلا به آنها از اهمیت زیادی برخوردار است.
عفونت را فراموش نکنید. درمان به‌موقع عفونت‌های مهبلی برای پیشگیری از بیماری التهابی لگن مهم است. در طی درمان از نزدیکی خودداری کنید. و اگر پزشک تشخیص بیماری مقاربتی دهد، همسر بیمار نیز باید درمان شود.

- چه وقت به پزشک مراجعه کنیم؟
- درد شدید ناگهانی در لگن احساس می‌شود.
- در بیش از دو روز طول کشیده یا تکرار می‌شود.
- سوزش ادرار، تکرر ادرار، تهوع، استفراغ یا اسهال نیز وجود دارد.
- آبستنی وجود دارد.
- درد لگن به‌دنبال از بین رفتن اشتها روی داده است.
- سابقهٔ ابتلا به بیماری مقاربتی وجود دارد.

 
* درد کمر 
 
- درد لمبر نشانهٔ چیست؟
درد لمبر می‌تواند به‌علل مختلف باشد. درد ممکن است عمیق و در خود مفصل لگن باشد. گاهی درد در بافت‌های اطراف مفصل است – مثلاً در اثر التهاب کیسهٔ زلالی (کیسهٔ پر از مایعی که بین سطوح استخوانی قرار دارد). وترهائی نیز در اطراف لگن وجود دارند که آن را به پاها و پشت متصل و محکم می‌کنند. التهاب یا آسیب دیدن اینها نیز درد لمبر ایجاد می‌کند. درد ممکن است مربوط به‌خود لگن نباشد و منشأ آن در جائی دیگر، مثلاً پشت، باشد. حتی درد ممکن است علت خارجی داشته باشد، مثل خوابیدن روی تشک خیلی نرم یا پوشیدن کفش تنگ.
التهاب مفصل از علل شایع درد لمبر است و معمولاً التهاب استخوانی مفصلی است که از گرفتاری‌های سالخوردگی است و تقریباً همه تا حدودی به آن مبتلا می‌شوند. اگر دچار شکستگی لگن شده باشید، احتمال ابتلا به التهاب استخوانی مفصلی در شما بیشتر می‌شود. همچنین ممکن است التهاب شبه روماتیسمی مفاصل هم خود را در لگن نشان دهد، گرچه کمتر شایع است. این از انواع گرفتاری‌های ناتوان‌کننده است که معمولاً در جوانی بروز می‌کند.
گاهی یک عیب ساختاری سرچشمهٔ درد لمبر است. انحنای ستون مهره‌ها یا کوتاهی یک پا نسبت به پای دیگر باعث درد لمبر می‌شود. گرچه اضافه وزن دقیقاً یک عیب ساختاری نیست، اما این هم می‌تواند باعث ایجاد درد در لگن شود.

- درمان درد لمبر
گرچه درد لمبر چیز مزاحم و ناراحت‌کننده‌ای است، اما زیاد نگران نباشید، راه‌های مختلفی برای تسکین آن وجود دارد.
آن را گرم کنید. استفاده از گرمای مرطوب اولین کاری است که می‌‌توانید بکنید، چون رطوبت باعث نفوذ بیشتر گرما می‌شود. حوله‌ای را در آب داغ خیس کنید، آن را بچلانید، و ۲۰ دقیقه روی باسن خود بگذارید. این کار را سه تا چهار بار در روز انجام دهید. می‌توانید حوله‌ای خشک را روی حولهٔ خیس بگذارید تا گرمای آن هدر نرود.
ورزش را کم کنید. وقتی درد شدید است، چند هفته فعالیت ورزشی خود را کم کنید. (اما به کلی کنار نگذارید) به‌جای آن بیشتر نرمش و ورزش‌های سبک بکنید.
پماد گرم‌کننده بزنید. هم خود پماد و هم مالیدن آن باعث راحت‌تر شدن ماهیچه‌های لگن می‌شوند. پمادهای حاوی منتول را با کیسهٔ آب گرم استفاده نکنید، چون ممکن است باعث سوختگی شدید شود.
ماساژ دهید. ماساژ دادن ماهیچه‌های لگن به تسکین درد آن کمک زیادی می‌کند. ماساژ باید متمرکز بر ناحیهٔ سرچشمهٔ درد باشد.
دارو بخورید. اگر مسکن‌های بدون نسخه، مثل آسپیرین و استامینوفن، درد را آرام نکنند، پزشک دارو‌های قوی‌تری می‌دهد. او حتی ممکن است قرص یا تزریق هیدروکورتیزون تجویز کند. هیدروکورتیزون در کاهش التهاب بعد از آسیب بسیار مؤثر است.
راحت بخوابید. روی لگن دردناک نخوابید و برای نرم کردن تشک از یک بالشتک استفنجی استفاده کنید.
کفش مناسب بپوشید. کفش اندازهٔ پا و سبک بپوشید. کفش‌های مخصوص دویدن بسیار سبکند و برای افزایش ایستائی پا طراحی شده‌اند.
عصای مناسب به دست بگیرید. اگر برای راه رفتن و ایستادن به عصا نیاز دارید، اندازهٔ آن را درست انتخاب کنید. اگر اندازهٔ عصا بلند یا کوتاه باشد، درد لمبر را بیشتر می‌کند.
وزن کم کنید. وزن اضافی باعث شدیدتر شدن درد لمبر می‌شود. با هر قدمی که بر می‌دارید، دو تا سه برابر وزن بدنتان به‌صورت فشار بر روی لگن وارد می‌شود. کاهش هر کیلوگرم وزن اضافی دو تا سه کیلوگرم فشار روی مفصل لگن را کم می‌کند.
جای درد را مشخص کنید. اگر برای درمان درد لمبر نزد پزشک می‌روید، دقیقاً مکان و زمان درد را برای او مشخص کنید. نوع درد را هم به‌ او بگوئید – درد مبهم است یا تیر می‌کشد، دائمی است یا متناوب، با حرکت شدید می‌شود یا آرام می‌گیرد، و نوع حرکاتی که درد را بدتر می‌کند.
آزمایش کنید. اگر پزشک تشخیص التهاب مفصل بدهد، شاید نیاز به انجام چندین نوع آزمایش باشد، چون بیش از ۱۰۰ نوع التهاب مفصلی وجود دارد. خود را برای اسکن استخوان یا MRI (تصویرنگاری با تشدید مغناطیسی) آماده کنید. پزشک ممکن است داروهای ضدالتهابی نیز تجویز کند و شما را برای انجام ورزش مناسب و گرما درمانی و فراصوت درمانی به مرکز فیزیوتراپی بفرستد.
ساختمان بدنتان را کنترل کنید. ممکن است انحنای کوچکی در ستون مهره‌ها یا کمی کوتاهی یک پا داشته باشید و خود ندانید. پشت به یک آینه قدی بایستید و آینهٔ دیگری را بالای شانه بگیرید تا از پشت خود را ببینید، یا به کسی دیگر بگوئید شما را از پشت به‌دقت نگاه کند. اگر یکی از زانوان بالاتر از دیگری باشد، اگر باستنتان به یک طرف افتاده است، یا اگر پشتتان کج به‌نظر می‌رسد، احتمالاً دچار یک مشکل ساختاری هستید.
خوشبختانه، اشکال راه رفتن قابل تصحیح است. باید کفش داری تخت متناسب بپوشید یا حتی فقط کفی داخل کفش بگذارید. اگر گرفتاری شدید باشد، پزشکتان شما را به یک متخصص استخوان معرفی می‌کند.
جراحی کنید. معمولاً شکستگی لگن به عمل جراحی نیاز دارد. گذاشتن یک میله در استخوان لگن آن را سر جای خود نگاه می‌‌دارد. در شکستگی‌های شدید یا التهاب شدید مفصلی، جراح ممکن است مفصل گرفتار را بردارد و مفصل مصنوعی به‌جای آن بگذارد.
عفونت لگن نیز ممکن است به جراحی و تزریق درون سیاهرگی آنتی‌بیوتیک نیاز پیدا کند.
و در مواردی که یک تومور باعث درد لمبر شده است، بعد از نمونه‌‌برداری، پرتو درمانی، شیمی درمانی، و جراحی انجام می‌شود.
درد گردن
 
- چه وقت به پزشک مراجعه کنیم؟
- درد گردن بیش از سه‌روز طول کشیده یا تکرار می‌شود.
- درد به‌دنبال سقوط یا یک حادثه روی داده است.
- درد از گردن به دست‌ها یا پاها منتشر می‌شود.

- درد گردن نشانهٔ چیست؟
اگر شانه‌ها افتاده باشند و چانه به جلو کشیده شده باشد، سر در حالت تعادل مناسب بر روی گردن قرار ندارد. در عوض، رباط‌ها و بافت‌های نرم دیگر گردن باید باری بیش از ۹ کیلوگرم را که درست توزیع نشده است تحمل کنند.
احتمالاً بزرگ‌ترین مشکل گردن و تمام ستون مهره‌ها در قرار گرفتن مفاصل در وضعیت نادرست به‌مدت طولانی و فشار و کشش زیاد برآنها است که در نهایت به درد گردن منجر می‌شود.
ساختارهای مختلفی در گردن ممکن است آن را به‌درد آورند. پارگی یکی از صفحات بین‌مهره‌ای (دیسک) و گرفتاری‌های ماهیچه‌ها، مفاصل، یا رباط‌ها ایجاد درد گردن می‌کنند. شایع‌ترین آنها در هنگام برخورد شدید یک اتومبیل از عقب به اتومبیلی که در آن نشسته‌اید روی می‌دهد. در این تصادف، گردن به‌شدت به‌جلو و عقب پرتاب می‌شود. تخریب تدریجی هر یک از ساختارهای گردن در اثر بالا رفتن سن یا کار زیاد هم درد گردن می‌آورد.

- درمان دردگردن
درد گردن با بیشتر روش‌های تسکین درد کمر آرام می‌شود. اما روش‌های اختصاصی‌تری هم برای تسکین درد گردن وجود دارد.
گردن را بی‌حرکت نگاه دارید. بستن گردن‌بندهائی که گردن را بی‌حرکت می‌کنند درد آن را تسکین می‌دهد. اما بیش از چند روز گردن را بی‌حرکت نکنید، چون باعث ضعیف شدن ماهیچه‌های آن شده و آسیب بیشتر را به‌دنبال خواهد داشت. اگر درد بیش از سه روز طول بکشد، نزد پزشک یا متخصص فیزیوتراپی بروید.
تحمل کنید. تحقیقات نشان داده است که ۸۰ تا ۹۰ درصد دردهای گردن ظرف دو یا سه روز خوب می‌شوند.
وضعیت گردن را تصحیح کنید. وضعیت بد فقط در بد نشستن و بد ایستادن نیست. بلکه حفظ وضع درست بدن در هنگام کار، حرکت، نشستن، ایستادن، بلند کردن چیزی، و ورزش کردن هم اهمیت دارد. بدترین آنها نشستن در وضعیت نامناسب است.
فکر می‌کنید چه‌چیز سر را بر روی گردن نگاه می‌دارد؟ تمام ماهیچه‌ها و رباط‌های گردن تحت فشارند تا سر راست بایستد. برای حفظ حالت درست گردن، صاف بنشینید، سینه را بالا بکشید، و سر را به عقب بگیرید، به‌طوری که گوش‌ها درست در بالای شانه‌ها باشند، نه در جلو آن.
اگر مرتباً دچار درد گردن می‌شوید، از پزشک بخواهید وضع بدنتان را بررسی کرده و راه رفع اشکال آن را به شما بیاموزد.
سرفه‌تان را کنترل کنید. اگر هنگام سرفه‌کردن یا عطسه کردن سرتان را به‌جلو می‌‌اندازید، ممکن است باعث آسیب‌دیدن گردنتان شوید. بهتر در حالی که سر را کمی عقب نگاه می‌دارید سرفه یا عطسه نکنید.
گوشی تلفن را با دست بگیرید. نگاه داشتن گوشی تلفن در بین سر و شانه باعث کشیده شدن بافت‌های نرم گردن و ماهیچه‌های قسمت بالای پشت می‌شود. اگر دست‌هایتان بند است از تلفن‌های بلندگودار استفاده کنید. گرفتن گوشی تلفن به‌صورت بالا گردن و سر را در وضعیت غلط نگاه داشته و به‌تدریج فاجعه به‌بار می‌آورد.
از کپی‌نگهدار استفاده کنید. هنگام نوشتن کردن یک مطلب، به‌جای چرخاندن مداوم سر، از یک کپی‌نگهدار در کنار نمایشگر کامپیوتر یا ماشین تحریر استفاده کنید.
بالشتتان را کنترل کنید. بالش نامناسب از شایع‌ترین علل درد گردن است. از بالشی استفاده کنید که درد گردنتان را برطرف می‌کند. هر بالشی که اتکائی برای رباط‌های گردن باشد مفید است. مهم‌تر از همه، از بالش‌هائی که سر را به جلو خم می‌کنند بپرهیزید.
ورزش گردن برای پیشگیری از درد. همه می‌دانند که ورزش ماهیچه‌ها را قوی کرده و انعطاف‌‌پذیری آنها را زیاد می‌کند. حتی مختصری ورزش گردن آن را روغن‌کاری کرده و مواد مغذی بیشتر به آن می‌رساند.
سر را ورزش دهید. سر را به‌آرامی پائین بیاورید تا چانه به سینه برسد. سپس سر را تا وضعیت عادی خود برگردانید. این کار را ده بار تکرار کنید. آنگاه، ده بار نیز سر را به‌آرامی از یک طرف به طرف دیگر کج کنید و سپس به وضعیت عادی برگردانید. این کارها را تا جائی که گردن درد نگیرد انجام دهید. (نگران صدا کردن آن نباشید.) این ورزش برای کسانی که مفاصل گردن را در طی روز به‌حرکت در نمی‌آورند مفید است.
سر را فشار دهید. کف دستتان را پشت سر قرار داده و به‌آرامی آنها را بر هم فشار داده و تا ده بشمارید. این کار را با جلو و طرفین سر هم انجام دهید. این ورزش را روزی یک بار انجام دهید.
سر را نچرخانید. چرخاندن سر به دور گردن، که عادت شایع بسیاری از مردم است باعث آسیب دیدن بیشتر گردن می‌شود.

 

منبع:http://www.pezeshk.us

كدام ماهيچه ها را " ماهيچه هاي كف لگني" مي نامند؟


كدام ماهيچه ها را " ماهيچه هاي كف لگني" مي نامند؟

"ماهيچه هاي كف لگن" گروهي از عضلات بين پاها هستند كه از مقابل استخوان شرمگاهي (در جلوي بدن) تا انتهاي ستون فقرات (در پشت) كشيده شده اند و به نگه داشته شدن مثانه، رحم و روده ها در جاي خود و نيز به ماهيچه هايي كه مقعد، مجاري ادراري و واژن را مي بندند، كمك مي كنند. ضعيف شدن يا آسيب ديدن اين ماهيچه ها، مثلا در نتيجه زايمان، موجب مي شود كه ديگر نتوانند وظايف خود را به خوبي انجام دهند. اين امر ممكن است منجر به بي اختياري ادرار ، كاهش ميزان لذت جنسي هنگام آميزش و همچنين بروز عارضه پايين افتادگي رحم شود. بي اختياري ادرار بدين معناست كه ممكن است در زمان سرفه، عطسه، خنده يا حركات ورزشي، مقدار كمي از ادرار فرد خارج شود. تخمين زده مي شود كه حدودا 25% خانمهاي حامله به اين عارضه دچار مي شوند.

اين تمرينها چه كمكي به من مي كنند؟

اين تمرينها به تقويت عضلات كف لگن كمك مي كنند و نهايتا منجر به بهبود فعاليت آنها مي شود. مانند هر عضو عضلاني ديگر، اين ماهيچه ها نيز هر چه بيشتر به كار گرفته شوند، قويتر خواهند شد.

اگر اين عضلات به اندازه كافي قوي باشند، مي توانند به تحمل اضافه وزن دوران حاملگي كمك كنند، در مرحله دوم زايمان سودمند باشند و با افزايش گردش خون، موجب بهبود سريعتر پرينه (ناحيه بين مقعد و واژن) پس از زايمان شوند. با انجام منظم اين تمرينات از بروز بي اختياري ادرار و افتادگي رحم پس از زايمان، به ميزان زيادي جلوگيري مي شود. يكي ديگر از مزاياي اين تمرينها آن است كه قويتر بودن ماهيچه هاي كف لگن در خانمها موجب ارگاسمهاي بهتر و زندگي جنسي رضايت بخش تر خواهد شد!

چگونه مي توانم ماهيچه هاي كف لگني خود را پيدا كنم؟

تصور كنيد كه مي خواهيد از خروج باد شكم خودداري كرده و همزمان، از خروج جريان معمولي ادرار نيز خودداري نماييد. در اين حالت، احساسي مشابه با "فشردن و بالا كشيدن" به شما دست مي دهد كه حس خواهيد كرد مقعد و محل خروج ادرار در حال بسته شدن و بالا كشيده شدن هستند. اگر براي مدتي اين تمرين را تكرار كرده باشيد، مي توانيد در زمان مقتضي همين عمل را براي واژن هم بكار بريد!

مسلما اين كار، ساده به نظر مي رسد. اما نكته اين است كه شما بايد حركات "فشردن و بالا كشيدن" را بدون:

  • - فرو دادن شكم به سمت داخل
  • - فشار دادن شديد پاها به يكديگر
  • - منقبض كردن كفلها
  • - نگه داشتن نفس

انجام دهيد. به بيان ديگر، فقط بايد ماهيچه هاي كف لگني شما كار كنند و نه عضلات شكم، رانها يا باسن.

دقيقا همانطور كه كودكان در ابتدا ياد مي گيرند با حركت دادن ماهيچه هاي صورت خود چشمك بزنند، استفاده از عضلات كف لگني به صورت جداگانه از ساير ماهيچه هاي بدن نيز ممكن است در ابتدا كمي دشوار باشد، اما با تمرين و تكرار ساده تر مي شود. ممكن است به اين نتيجه برسيد كه قرار دادن يك دست بر روي شكم خود در هنگام تمرين (به منظور اطمينان از راحتي و آرام بودن وضعيت شكم)، برايتان مفيد است.

اگر مي خواهيد مطمئن شويد كه تمرين را به نحو صحيح انجام مي دهيد، اين كار را امتحان كنيد: در صورتي كه نشانه اي مبني بر مشكل در اين زمينه وجود نداشته باشد، و با فرض اينكه شما دوران نقاهت پس از زايمان را گذرانده ايد، يك يا دو انگشت خود را در حمام در واژن خود فرو كرده و همين تمرين را انجام دهيد. در اين صورت بايد مختصري فشار (شبيه نشگون گرفتن) حس كنيد.

چه زماني بايد اين تمرينها را انجام دهم؟

شما مي توانيد اين تمرين را هنگامي كه نشسته، ايستاده يا دراز كشيده ايد و يا هنگامي كه مشغول فعاليتهاي روزمره از قبيل جوشاندن آب در كتري، صحبت با تلفن و يا مشاهده تلويزيون مي باشيد، انجام دهيد. اين تمرينها را مي توانيد به اين صورت انجام دهيد:

  • - ماهيچه هاي مقعد و ماهيچه هاي اطراف واژن را در حالت فشرده نگاه داريد، به نحوي كه گويا مي خواهيد از رفتن به توالت خودداري كنيد.
  • - اين ماهيچه ها را يك بار، دوبار و سه بار منقبض كنيد.
  • - آنها را در همين حالت نگه داريد، اما به تنفس خود ادامه دهيد.
  • - آنها را رها كنيد.
  • - هنگامي كه بدن شما به حالت طبيعي بازگشت، ماهيچه ها را به سمت بيرون فشار دهيد (اين آخرين حركتي است كه مي تواند به شما در بيرون راندن كودك از مجراي واژن - در هنگام زايمان- كمك كند و از پاره شدن اين قسمت جلوگيري نمايد). آنگاه مجددا اين عضلات را فشرده و منقبض كنيد.
  • - اين تمرين را هر روز چند مرتبه، هنگام انجام كارهاي روزمره، تكرار كنيد.

اكنون وقت آن است كه تمرين "فشردن و بالا كشيدن" را به دو صورت "آرام" و "سريع" انجام دهيد. مي توانيد در هر يك از حالات دراز كشيده، نشسته و ايستاده باشيد فقط بايد پاهاي خود را كمي از هم جدا نماييد. آنگاه بصورت زير عمل كنيد:

  • - "فشردن و بالا كشيدن آرام" : ماهيچه هاي كف لگني را به آرامي، تا جايي كه مي توانيد، منقبض و فشرده كنيد. سپس آنها را تا زماني كه مي توانيد در همين حالت نگه داشته و سپس به آرامي آنها را شل و رها كنيد. براي درك بهتر كف لگن خود را مانند آسانسوري در نظر بگيريد كه با بالا كشيدن بايد 5 طبقه را طي كند. به آرامي از يك تا 5 بشماريد و آسانسور را در طبقه پنجم تا جايي كه مي توانيد نگه داريد. سپس عضلات كف لگن را به آرامي شل كنيد، گو اينكه آسانسور با هر شماره يك طبقه پايين مي رود تا به شماره 1 برسيد.
  • - "فشردن و بالا كشيدن سريع" : مراحل كشش و رهاسازي را مانند حالت قبل ولي به سرعت انجام دهيد. مي توانيد با شماره 1 بالا بكشيد و با شماره 2 رها كنيد. اين عمل را مكررا و با سرعت انجام دهيد.

هر دو تمرين فوق را 5 بار يا تا زماني كه خسته شويد، انجام دهيد.

با قويتر شدن عضلات، مي توانيد اين تمرين را در دفعات بيشتر انجام داده و هر بار، عضلات را به مدت زمان بيشتري در حالت فشرده نگه داريد. پس از چند هفته، بايد پيشرفت قابل توجهي داشته باشيد؛ اما بايد اين تمرينها را به مدت چند ماه انجام دهيد تا آنها به ميزان حداكثر قدرت خود برسند.

چه تعداد دفعاتي بايد تمرينهاي مربوط به ماهيچه هاي كف لگن را انجام بدهم؟

بسته به ميزان ضعيف بودن اين ماهيچه ها در هنگام آغاز تمرينات، متفاوت است؛ اما تلاش كنيد تا اين تمرينها را با 50 مرتبه در روز آغاز كرده و ظرف چند هفته به ميزان 120 بار در روز برسانيد. اگر با مشكل ترشح ادرار مواجه هستيد، اين تمرينها را آنقدر انجام دهيد تا مطمئن شويد كه اين عارضه مجددا بروز نمي كند.

گاهي قدرت ماهيچه هاي كف لگن خود را با جلوگيري از خروج ادرار و منقطع كردن جريان ادرار چك كنيد؛ البته اين كار را نبايد در ابتداي صبح يا بعد از نزديكي انجام دهيد، چون احتمال ابتلا به عفونت مثانه را افزايش مي دهد.

هنگامي كه در آزمايش فوق كنترل مناسب را به دست آورديد، آنگاه مي توانيد ماهيچه هاي خود را به اين ترتيب امتحان كنيد:

  • - اول اطمينان حاصل كنيد كه مثانه شما تقريبا پر شده است،
  • - بعد چند بار روي يك خط در جا بپريد،

اگر ادرار از شما خارج نشد، تمرينها را براي حداقل يك ماه ديگر نيز ادامه دهيد. هنگامي كه ماهيچه هاي كف لگن شما به اندازه كافي تقويت شدند، بايد اين قدرت را در آنها تثبيت كنيد؛ پس تمرينها را روزانه 2 يا 3 بار براي تمام عمر ادامه دهيد.

چند نكته سودمند ديگر

  • - از اين تمرينها در زماني كه نگران ترشح ادرار هستيد (مثلا قبل از عطسه يا بلند كردن اشياء سنگين)، استفاده كنيد. به تدريج كنترل ترشح ادرار در شما بهتر خواهد شد.
  • - از انجام حركت دراز و نشست با پاهاي كاملا كشيده و همچنين از بالا آوردن و بالا نگه داشتن دو پا خودداري كنيد، زيرا فشار شديدي بر كف لگن و پشت شما وارد خواهد كرد.
  • - به مقدار معمول آب بنوشيد، و به طور مرتب و دائم به توالت نرويد؛ تنها هنگامي به توالت برويد كه احساس مي كنيد مثانه شما كاملا پر شده است.
  • - وزن خود را تحت نظر داشته باشيد: اضافه وزن، فشار اضافي بر ماهيچه هاي كف لگن شما وارد مي كند.

اگر ظرف چند هفته پس از زايمان، وضعيت كف لگن شما به حالت طبيعي برنگشت، بهتر است آن را با پزشك خود در ميان بگذاريد. تمرينها را به مدت طولاني رها نكنيد. هر چه مدت زماني كه شما اين تمرينها را رها مي كنيد طولاني تر باشد، بازگشت كف لگن به حالت طبيعي نيز سخت تر خواهد شد. البته به ياد داشته باشيد كه اولين سوالي كه پزشك از شما مي پرسد، اين خواهد بود كه: آيا تمرينهاي خود را انجام مي دهيد؟

اگر شما يكي از معدود مادراني باشيد كه هنوز پس از گذشت 3 ماه از زايمان نيز از عارضه بي اختياري ادرار رنج مي بريد، از پزشك خود بخواهيد تا شما را به يك فيزيوتراپيست كه در زمينه عوارض پس از زايمان تخصص دارد، معرفي كند.

 

منبع:http://www.ninisite.com

کشیدگی عضلات

 کشیدگی عضلات

کشیدگی عضلانی یا اسپاسم عضلات ناحیه لگن و ران موجب درد عضله بخصوص درد کشاله ران میشود

کشیدگی عضلات لگن از آسیب های شایع ورزشی است. این کشیدگی ها همچنین میتوانند در اثر فعالیت های بدنی شدید در کسانی که آمادگی ندارند هم ایجاد شوند.

عضلات زیادی در ناحیه لگن و ران وجود دارند. این عضلات مسئول حرکات مفصل لگن در جهات مختلف هستند. گاهی اوقات این عضلات بر اثر ضربه و یا بدنبال فعالیت های شدید بدنی دچار کشیدگی میشوند و در حالات شدیدتر ممکن است پارگی های میکروسکوپی در این عضلات بوجود بیاید که به آن استرین Strain هم میگویند و گاهی هم فیبرهای عضلانی بطور کامل پاره میشوند. شایعترین عضلات لگن که دچار گشیدگی میشوند عضلات ادکتور یا نزدیک کننده ران هستند.



کشیدگی عضلات لگن چگونه ایجاد میشود

عضلات ادکتور در ناحیه کشاله ران قرار دارند. این عضلات در بالا به لگن متصل شده و در پایین به استخوان ران میچسبند و وظیفه آنها نزدیک کردن ران ها به یکدیگر است. برای مطاله بیشتر در باره آناتومی عضلات ادکتور ران به مقاله"آناتومی ران- عضلات داخلی" مراجعه کنید.

 139 5

139 2

 

کشیدگی عضله ادکتور در قسمت کلفت آن و یا در محلی است که عضله به تاندون متصل میشود. کشیدگی معمولاً موقعی ایجاد میشود که عضله در حین انقباض شدید باشد و به ناگاه تحت کشش قرار گیرد و یا به آن ضربه ای وارد شود.


هر عضله تا حد مشخصی میتواند کش بیاید و اگر تحت نیروی کششی بیشتری قرار گیرد آسیب های ذکر شده بوجود میایند. وقتی مفصل لگن از قبل و به هر علتی دچار محدودیت حرکتی باشد احتمال کشیدگی عضلات اطراف آن بیشتر میشود.

اکثر کشیدگی های عضلانی ادکتور لگن وقتی بوجود میاید که فرد بدون به اصطلاح گرم کردن خود شروع به ورزش میکند. در روند گرم کردن بدن قبل از شروع ورزش اصلی، یک سری حرکات کششی انجام میشوند. این حرکات، فیبرهای عضلات را به آرامی تحت کشش قرار داده و طول آنها را افزایش میدهند و در نتیجه دامنه حرکت مفصل بیشتر میشود. وقتی که فرد بدون انجام این حرکات مستقیماً شروع به ورزش شدید میکند، عضلات خود را که آمادگی ندارند در معرض کشش ناگهانی و در نتیجه آسیب قرار میدهد.

 کشیدگی عضلانی ادکتور لگن در ورزش هایی مثل فوتبال، بسکتبال، تنیس، ورزش های رزمی، اسب سواری و دویدن بیشتر است. ورزشکاران نوجوان و مسن هم بیشتر از دیگر سنین در معرض این کشیدگی عضلانی هستند. در نوجوانی عضلات و استخوان ها ممکن است با یک سرعت یکسان رشد نکنند. ممکن است استخوان ها با سرعتی بیش ار عضلات رشد طولی کنند. نتیجه این پدیده کوتاه شدن نسبی طول عضلات و در نتیجه تحت کشش قرار گرفتن عضلات اطراف استخوان است و در این حال عضله خیلی راحت تر دچار آسیب میشود.




139 1

حرکات بالا میتوانند موجب کشیدگی عضلات ادکتور در کشاله ران شوند


علائم کشیدگی عضلات لگن چیست

مهمترین علائم کشیدگی عضلات لگن عبارتند از
  • مهمترین علامت،درد بر روی کشاله ی ران است. این درد بلافاصله بعد از حرکتی که موجب کشیدگی عضله و تاندون میگردد در ناحیه کشاله ران احساس میشود. پس از آن درد کم شده و بصورت یک درد مداوم و گنگ در ناحیه کشاله ران در میاید.
  • در ابتدا درد ممکن است فقط در شروع ورزش یا اول صبح بعد از برخاستن از خواب احساس شود و بعد از چند دقیقه و یا با انجام چند حرکت نرمشی شدت آن کم شده و یا از بین میرود. اگر به بیماری بی توجهی شود و ورزش ادامه یابد بتدریج درد در حین انجام حرکات ورزشی هم ایجاد میشود و حتی با ورزش شدیدتر هم میشود. در موارد شدید بیماری درد در حالت معمولی و حتی در استراحت هم احساس میشود.
  • ممکن است در زمان کشیده شدن عضله یک صدا یا تقه به توسط فرد احساس شود که نشانه پاره شدن فیبرهای عضلانی است.
  • لمس و فشار دادن عضله کشیده شده در ناحیه کشاله ران دردناک است.
  • در حالات شدید ممکن است عضله متورم شود و یا پوست روی آن دچار خونمردگی شود.
  • بیمار در هنگام راه رفتن دچارلگنش میشود
  • گاهی اوقات قدرت عضله کاهش میابد.