کلینیک درد دکتر محمد پیریایی متخصص درد

مشاهده فیلم آموزشی

بر روی لینک زیر کلیک کنید

دردهای ناشی از سرطان

اگر دچار یکی از شرایط زیر هستید خطر ابتلا به سینوزیت در شما افزایش می یابد:

تب یونجه یا اختلال حساسیتی دیگری که سینوسها را تحت تاثیر قرار دهد.

اختلالات ساختاری در بینی مانند انحراف تیغه ی بینی، پولیپ یا تومورها.

برخی بیماریها مانند سیستیک فیبروزیس ، ریفلاکس اسید معده به مری و اختلالات سیستم ایمنی مانند نقص در ایمنوگلبولینها و پادتنها.

مواجهه ی مکرر با هوای آلوده مانند سیگار کشیدن.

منبع: پارسی طب

آيا  سینوزیت با آنتي بيوتيک درمان مي شود ؟

درمان سینوزیت باکتریایی باید با آنتی بیوتیک مناسب صورت گیرد. علاوه بر آنتی بیوتیک گاهی اسپری‌های دهان و یا بینی. یا قطره‌های ضد احتقان ممکن است برای رفع احتقان تجویز شود، گرچه باید از مصرف اسپری بینی و قطره بدون تجویز پزشک به مدت طولانی خودداری کرد. همچنین تنفس در هوای مرطوب و شستشوی بینی با محلولهای استریل نیز می‌تواند مفید باشد.

گاهی بیمار به یک آنتی بیوتیک جواب نمی‌دهد. این بعلت مقاومت باکتری به این آنتی بیوتیک است که این پدیده درمان سینوزیت را مشکل می‌کند. بیماران می‌توانند با توجه به توصیه‌های پزشک از بروز این حالت جلوگیری کنند.

اگر به هر دلیل برای شما توسط پزشک آنتی بیوتیکی تجویز شد، توجه داشته باشید که در تمام طول مدت تعیین شده باید آنتی بیوتیک را مصرف کنید و اگر پس از چند روز احساس بهبودی کردید، هرگز درمان خود را قطع نکنید چون این کار باعث ایجاد باکتریهای مقاوم می‌شود.

اما درمان سینوزیت مزمن کمی متفاوت است. گرچه گاهی آنتی بیوتیک درمانی شدید، برای آن انجام می‌شود ولی گاهی برای درمان نیاز به جراحی است تا انسداد ایجاد شده در مسیر سینوس رفع شود. علاوه بر جراحی باز، امروزه جراحی سینوس با کمک اندوسکوپ نیز میسر شده است. با این وسیله جراح می‌تواند مستقیماً داخل سینوس را مشاهده کند و همزمان هر عاملی که غیر طبیعی بنظر می‌رسد مثل بافت بیمار و یا پولیپ را برداشته و یا کانالهای باریک بین سینوسها را پاک کند.

در سینوزیت حاد درمانهای خانگی کمک کننده است ، این درمانها شامل استراحت، تنفس بخار آب (بخور) و داروهای خانگی که بطور معمول از داروخانه‌ها می‌توان تهیه کرد، می‌شود. بروفن، ابیوبروفن و استامینوفن برای تیکین تب شده، و داروهای ضد احتقان مثل پسودوافدرین یا منتول باعث کاهش تورم و پرخونی در بینی شده و اجازه تخلیه سینوسها را می‌دهد. ترکیبات ضد احتقان را نباید بیشتر از یک هفته استفاده کرد چون مصرف طولانی مدت این داروها تورم مخاط و انسداد را تشدید می‌کند.

منبع: پارسی طب

یکی از کاربرد های شایع لیزردرمانی در بیماری های عضلات و مفاصل است و  در بیماری های مختلفی نظیر آرتروزها، روماتیسم مفصلی، رماتیسم ستون فقرات مثل بيماري اسپوندیلیت آنکلیوزان فیبرومیالژی،، دردهای ستون فقرات ، در آسیبهای ورزشی ،آرتروز بخصوص آرتروز زانو  در رفتگی ها و التهابات غلاف کپسول مفصلی، التهاب و تورم حاصل از پیچ خوردگی مفاصل و گرههاي دردناك عضلات بكار مي رود.

گفته مي شود ليزر داراي اثرات ضد التهاب و كمك به ترميم بافتي و همچنين افزايش جريان خون است. ليز اين اثرات را با اثر بر روي سلول انجام مي دهد. اثري مانند فتوسنتز كه نور باعث ايجاد انرژ‍ ي در سلول مي شود. اما هنوز اين اثرات كاملا ثابت نشده است.

با توجه به اثرات فوق ليزر به عنوان كمك به درمان در بسياري از بيماريهاي دردناك پيشنهاد مي شود اما بايد توجه كرد

4. هر روش درماني خطرات و عوارض خاص خود را دارد لذا از روشهاي درماني مثل ليزر بايد در مواردي كه استفاده از آن ضروري است استفاده كرد.

منبع: دکتر غلامرضا رئیسی

کلینیک درد دکتر محمد پیریایی

مشاهده فیلم آموزشی

بر روی لینک زیر کلیک کنید

ستون مهره‎ها و آسیب‏‌های آن

شانه يخ زده (کپسولیت چسبنده)

جمود مفصل شانه (کپسولیت چسبنده ) درد و سفتی مفصل شانه که به سوی ناتوانی در حرکت دادن آن پیشرفت می کند.

 واژه «جمود» در این عبارت اشاره به درجه حرارت پایین و انجماد ندارد بلکه به معنی عدم انعطاف پذیری حرکتی در تاندون ها، بورس ، کپسول مفصلی ، عضلات ، عروق خونی و اعصاب مرتبط با مفصل شانه است . این عارضه در همه سنین دیده می شود ولی در مردان بالای ۴۰ سال که در دوره جوانی به ورزشهای قهرمانی می پرداخته اند شایعتر است .

علایم شایع

در مراحل اولیه :

درد معمولاً خفیف شانه که به سوی درد شدید پیشرفت کرده و خواب و فعالیت طبیعی فرد را دچار اختلال می کند. درد با حرکت دادن شانه بدتر می شود.
سفتی مفصل شانه که مانع حرکت طبیعی شانه می شود. با کاهش حرکت شانه این سفتی افزایش می یابد.
احساس صدای ساییدگی یا چینی شکسته هنگام حرکت شانه

در مراحل پیشرفته :

درد در بازو و گردن
ناتوانی در حرکت دادن شانه
درد غیر قابل تحمل شانه

علل

آسیب ها یا التهاب های خفیف شانه ، نظیر بورسیت یا تاندنیت ، که با کمتر به کار بردن مفصل شانه تشدید می یابند. با کمتر به کار بردن مفصل شانه در عرض ۱۰-۷ روز چسبندگی هایی (به صورت نوارهای بافتی محدودکننده حرکت ) ایجاد می شود که این خود حرکت مفصل شانه را باز هم محدودتر می کند. پس از هفته ها کم حرکتی مفصل شانه ، چسبندگی های مذکور به قدری پیشرفت می کند که به ناتوانی در حرکت دادن مفصل شانه می انجامد.

عوامل افزایش دهنده خطر

نادیده گرفتن آسیب های خفیف شانه از قبیل بورسیت یا تاندونیت
نامطلوب بودن وضعیت فعالیت های فیزیکی و پرداختن به ورزشهای قهرمانی به طور نامنظم
دیابت شیرین
بیماری عروق محیطی
بی حرکتی
مشاغل نشسته و کم تحرک
شرکت در ورزشهای شدید یا پربرخورد

پیشگیری

- اقدام به درمان طبی بورسیت و تاندونیت شانه شامل نرمش های شانه به منظور جلوگیری از تشکیل چسبندگی
- انجام منظم نرمش های کششی
- عواقب موردانتظار
- با درمان و توانبخشی معمولاً بهبود می یابد (ولی ممکن است بهبود آن چندین ماه به طول انجامد). برخی موارد آن به طور خودبه خود بهبود می یابند.

عوارض احتمالی

درد و ناتوانی دایمی در حرکت دادن شانه ، در صورت عدم درمان یا به تأخیر انداختن درمان
پارگی کپسول شانه در اثر ضعف بافتی و وجود بافت جوشگاهی

درمان

اصول کلی

- بررسی های تشخیصی ممکن است شامل رادیوگرافی (آرتروگرافی ) با (ام. آر.آی) شانه باشد.

- درمان ممکن است شامل حرکت دادن اجباری شانه برای رفع چسبندگی ها باشد. این درمان در بیمارستان یا یک مرکز جراحی سرپایی و زیر بیهوشی عمومی انجام می گیرد.

- آویختن دست به گردن با استفاده از یک پارچه ممکن است ناراحتی بیمار را تخفیف دهد.

- به کار بردن گرما بر روی محل درگیری (با کمپرس گرم یا بالشتک گرم کننده ) به تخفیف درد کمک می کند.

- در موارد برخی بیماران کمپرس یخ ممکن است سودمندتر باشد. در موارد شدید ممکن است جراحی به منظور رفع چسبندگی ها یا ترمیم کپسول مفصلی ضرورت یابد.

داروها

- داروهای ضدالتهابی غیراسترویید

- تزریق کورتون و مواد بیحس کننده موضعی به داخل مفصل برای کاهش درد و التهاب

- برای درد خفیف استفاده از داروهای بدون نسخه ، نظیر آسپیرین ممکن است کافی باشد.

فعالیت

- درمان فیزیکی و نرمش های غیرفعال شانه

- پس از بهبود علایم هرچه سریعتر فعالیت های طبیعی خود را از سر بگیرید.

رژیم غذایی

رژیم خاصی نیاز نیست . استفاده از مکمل های ویتامینی و مواد معدنی کمک کننده نیست مگر اینکه بیمار قادر به دریافت رژیم غذایی تعادل طبیعی نباشد.
در این شرایط به پزشک خود مراجعه نمایید
اگر شما یا یکی از اعضای خانواده تان دارای علایم جمود شانه باشید.
بروز درد پایدار شانه که نشان دهنده احتمال بورسیت یا تاندونیت است .
اگر دچار علایم جدید و غیرقابل کنترل شده اید. داروهای تجویزی ممکن است با عوارض جانبی همراه باشند.

منبع: دکتر عباس دقاق‎زاده

جدایی شانه:

استخوان ترقوه هنگامی که به تیغه شانه برخورد می کند، به نام جدایی شانه خوانده می شود. این حالت در اثر افتادن بر روی دست اتفاق می افتد.

هنگامی که رباط ها (آن هایی که مفاصل را کنار هم قرار می دهند) پاره شوند، قسمت انتهای بیرونی استخوان ترقوه به بیرون می لغزد.

درد شانه و برخی اوقات برآمدگی در قسمت بالای شانه از علائم جدایی شانه است.

جدایی شانه، بوسیله استراحت و حرکت ندادن خوب می شود. گذاشتن کیسه یخ برای کاهش درد و به تدریج ورزش کردن برای حرکت دادن مفید می باشد.

درمان جدایی شانه:

جدایی شانه بعد از 2 تا 3 ماه بدون هیچ مداخله ای درمان می شود. اگر رباط ها پاره شده باشند، عمل جراحی لازم است تا ترقوه را به جای خود برگرداند.

منبع: تبیان

مفصل شانه یکی از مفاصلی است که اغلب اوقات در می رود و یا جابه جا می شود.

دررفتگی شانه عبارت است از: یک نیروی محکم که شانه را به طرف خارج می کشد و یا یک چرخش خیلی زیاد که باعث شود توپ بازو بیرون از کاسه شانه رود.

دررفتگی می تواند به سمت جلو، عقب و پایین باشد.

علایم در رفتگی شانه :

گرفتگی عضلات درد شدیدی را به وجود می آورد که یکی از علائم دررفتگی است. باد کردن، بی حس شدن، ضعیف شدن و کبود شدن از علائم دیگر آن است. به همراه این دررفتگی، رباط ها و تاندون ها نیز پاره می شوند. خیلی به ندرت امکان تخریب عصب نیز وجود دارد.

درمان در رفتگی شانه:

برای درمان دررفتگی پزشک، توپ استخوان بازو را به کاسه شانه برمی گرداند. بازو باید برای چند هفته بی حرکت بماند. 3 تا 4 بار در روز از کیسه یخ برای کاهش درد شانه استفاده می شود. بعد از این که درد فروکش کرد، می توان به تدریج ورزش را برای تقویت عضلات دررفته انجام داد.

بعد از درمان، شانه دررفته و خوب شده، به آسانی می تواند صدمه ببیند. اگر رباط ها کشیده شده و یا پاره شوند، دوباره امکان دررفتن شانه وجود دارد.

شانه ای که زیاد در رفته باشد، عصب ها و بافت های اطراف آن صدمه دیده و گاهی احتیاج به عمل جراحی دارد تا رباط ها محکم شوند و یا رباط های پاره شده به هم متصل گردند.

منبع: تبیان

1- استخوان ترقوه (استخوان سرشانه)

2- استخوان کتف (تیغه شانه)

3- استخوان بازو

شانه دارای دو مفصل می باشد و به وسیله آنها حرکت شانه را آسان می کند.

این مفاصل عبارتند از: مفصل Acromioclavicular و مفصل Glenohumeral.

بین Acromion (بالاترین نقطه استخوان کتف) و ترقوه، مفصل Acromioclavicular قرار دارد.

مفصل Glenohumeral ( به نام مفصل شانه نیز خوانده می شود) به شکل توپ و کاسه می باشد و به حرکت شانه، به سمت جلو و عقب، کمک می کند. این مفصل باعث چرخش بازو نیز می شود.

استخوان شانه بوسیله عضلات، تاندون ها و رباط ها در جای خود نگهداری می شود.

تاندون ها، عضلات شانه را به استخوان وصل می کنند که توسط این عضلات، شانه قادر به حرکت کردن می باشد.

رباط ها، باعث اتصال استخوان های شانه به همدیگر می شوند. همچنین رباط ها، ثبات و استحکام استخوان را موجب می گردند.

ماهیچه سرشانه، از تاندون هایی تشکیل شده است که توپ شانه را در قسمت بالای استخوان بازو (کاسه ای) نگه می دارند و توانایی حرکت و استقامت را به مفصل شانه می دهد.

مفصل شانه یکی از مفاصلی است که زیاد حرکت می کند. اما این مفصل، به خاطر حرکاتی که می کند، مقاوم نیست و به راحتی صدمه می بیند. برای ایجاد مقاومت باید شانه توسط عضلات، تاندون ها و رباط ها محکم شود. بعضی از شانه ها در اثر صدمه و یا زیاد یا کم استفاده کردن باعث از هم گسیختگی این بافت ها می گردند و مشکلاتی را بوجود می آورند.

برخی دیگر توسط شکسته شدن بافت و نداشتن قدرت عملی کار از بین می روند.

دردهای شانه ممکن است در یک نقطه جمع شوند و یا ممکن است به نواحی نزدیک شانه کشیده شوند.

چگونه می توان مشکلات شانه را تشخیص داد؟

با استفاده از موارد زیر می توان ناراحتی های شانه را تشخیص داد:

- تاریخچه پزشکی: بیمار راجع به صدماتی که قبلا داشته و درد ممکن است ناشی از آن ها باشد، به پزشک می گوید.

- معاینات بدنی: برای این که پزشک محدودیت حرکتی بیمار، محل درد و حس درد را تشخیص دهد.

- برخی آزمایشات که محل واقعی درد را تشخیص دهد، از قبیل: عکسبرداری با اشعه ایکس (X-ray)، آرتروگرام (نوعی X-ray به همراه مایعی که به بیرون مفصل شانه تزریق می شود)، MRI و غیره.

منبع: دکتر عباس دقاق‌زاده

دردهای شکم در بارداری:

درد گهگاهی شکم در حاملگی شکایت شایعی است. هر چند درد شکم در زمان حاملگی می تواند مشکلی ایجاد نکند ولی ممکن است نشانه ای از یک عارضه جدی نیز باشد. (درد شدید یا مستمر هیچگاه طبیعی نیست.)

در صورتیکه درد شکمی یا دل پیچه همراه با لکه بینی، خونریزی، تب، لرز، ترشحات مهبلی، احساس غش کردن، ناراحتی هنگام ادرار کردن، تهوع و استفراغ بوده و یا درد بعد از چند دقیقه استراحت از بین نرود باید به پزشک مراجعه کرد.

مشکلات مهمی که درد شکمی ایجاد می کنند:

حاملگی خارج رحمی
حاملگی خارج رحمی زمانی اتفاق می افتد که تخمک لقاح یافته در جایی خارج از رحم لانه گزینی کند که این محل معمولاً یکی از لوله های رحمی (لوله های فالوپ) است. این عارضه معمولاً در سه ماه اول حاملگی یا قبل از آنکه حتی بیمار بداند حامله است رخ می دهد. این عارضه در صورتیکه درمان نشود می تواند موجب پارگی لوله رحمی شده و خطر مرگ بدنبال داشته باشد. در صورت مشاهده هر یک از علائم زیر سریعاً به پزشک مراجعه کنید: درد یا حساسیت شکمی و/یا لگنی، لکه بینی یا خونریزی از مهبل (می تواند قرمز یا قهوه ای، کم یا زیاد، و یا مستمر یا متناوب باشد)، دردی که با حرکت یا سرفه کردن بدتر می شود، درد نوک شانه، یا هر علامتی مبنی بر شوک (نبض ضعیف، رنگ پریدگی، بی حالی یا غش).

سقط
خونریزی معمولاً اولین علامت سقط است و پس از آن به فاصله چند ساعت تا چند روز درد شکمی رخ می دهد. خونریزی ممکن است خفیف یا شدید باشد. درد ممکن است بصورت درد های کرامپی بگیرد و ول کند (شبیه به درد های قاعدگی یا اغلب شدیدتر) یا ریتمیک باشد. درد در بعضی از بیماران بصورت کمر درد و در بعضی دیگر بصورت درد مبهم شکمی و یا احساس فشار در لگن احساس می شود. در صورتیکه با این علائم مواجه شدید به پزشک مراجعه کنید. در صورت درد شدید یا خونریزی با حجم زیاد، در اسرع وقت به پزشک مراجعه کنید.

شروع زودرس درد های زایمانی
بروز انقباضات زایمانی که موجب باز شدن و اتساع گردن رحم شود قبل از هفته 37 حاملگی شروع زودرس دردهای زایمان تلقی می شود. در صورت مشاهده هر یک از علائم زیر در سه ماهه دوم یا سوم (قبل از هفته 37 حاملگی) بلافاصله به پزشک مراجعه کنید: افزایش ترشحات مهبلی یا تغییر قوام آن (بویژه اگر آبکی، چسبناک، یا خونی باشد - یا حتی اگر صورتی باشد و کمی به خون آغشته شده باشد)؛ لکه بینی و خونریزی مهبلی، درد شکمی؛ دردهای شبیه به دردهای قاعدگی یا بیش از 4 انقباض در یک ساعت؛ افزایش فشار در ناحیه لگن؛ یا کمر درد بویژه در صورتیکه بیمار سابقه کمر درد نداشته باشد.

پارگی جفت
پارگی جفت به جدا شدن نسبی یا کامل جفت از رحم قبل از بدنیا آمدن کودک اطلاق می شود. علائم پارگی جفت بسیار متغیرند. بعضی اوقات پارگی جفت می تواند سبب خونریزی ناگهانی و واضح شود ولی در بعضی موارد ممکن است در ابتدا خونریزی واضحی وجود نداشته باشد و یا در حد خونریزی خفیف یا لکه بینی باشد. بیمار ممکن است درد رحمی، کمر درد یا انقباضات متعدد داشته و یا رحم منقبض شده و در همان وضعیت بماند (شبیه گرفتگی یا انقباضی که برطرف نمی شود). تحرک جنین نیز ممکن است کم شود. این وضعیت نیازمند مراجعه فوری به پزشک است.

پره اکلامپسی
پره اکلامپسی عارضه ای است که سبب بروز اسپاسم و تغییرات دیگر در عروق خونی شده و می تواند قسمت های مختلفی از بدن از جمله کبد، کلیه، مغز و جفت را تحت تأثیر قرار دهد. تشخیص پره اکلامپسی بر اساس فشار خون بالا و وجود پروتئین در ادرار بعد از هفته 20 حاملگی صورت می گیرد. بیمار همچنین ممکن است دجار تورم صورت و پف آلودگی دور چشم ها، تورم در دست ها و تورم شدید یا ناگهانی در پاها و قوزک پا شود. (احتباس آب می تواند سبب افزایش سریع وزن نیز بشود.) در پره اکلامپسی شدید، بیمار ممکن است درد و حساسیت شدید در قسمت فوقانی شکم، سردرد شدید، اختلال دید (نظیر تاری دید یا دیدن نقاط شناور) یا تهوع و استفراغ هم داشته باشد. در صورت بروز علائم پره اکلامپسی مراجعه فوری به پزشک ضروری است.

عفونت ادراری
حاملگی احتمال تمام انواع عفونت ادراری از جمله عفونت کلیه را افزایش می دهد. علائم عفونت مثانه عبارتند از: درد، ناراحتی، یا سوزش در هنگام ادرار کردن؛ ناراحتی لگنی یا درد ناحیه تحتانی شکم (اغلب درست بالای استخوان عانه)؛ احساس نیاز مکرر و غیر قابل کنترل به ادرار کردن، حتی هنگامیکه مقدار بسیار کمی ادرار در مثانه وجود دارد؛ و ادرار کدر یا بد بو. در صورت مشاهده هر یک از این علائم به پزشک مراجعه کنید زیر عفونت مثانه در صورتیکه درمان نشود می تواند سبب عفونت کلیه و زایمان زودرس شود. علائم انتشار عفونت به کلیه ها (که نیازمند مراجعه اورژانس است) عبارتند از: تب بالا (اغلب همراه با لرز و تعریق)؛ درد در ناحیه کمر یا پهلو، درست زیر دنده ها در یک طرف یا بصورت دو طرفه (و احتمالاً در شکم)؛ تهوع و استفراغ؛ و احتمالاً وجود خون در ادرار.

دلایل دیگر
عوامل متعدد دیگری نیز می توانند سبب درد شکمی شوند که ممکن است ارتباطی نیز به حاملگی نداشته باشند. از جمله شایعترین این بیماری ها که معمولاً پزشک ابتدا به آنها توجه می کند مسمومیت غذایی، آپاندیسیت، سنگ کلیه، هپاتیت، بیماری های کیسه صفرا و پانکراتیت (که هر دو معمولاً ناشی از سنگ کیسه صفرا هستند که در حاملگی شایعتر است)، و انسداد روده (که ممکن است ناشی از فشار رحم در حال رشد بر روی روده باشد و در سه ماهه سوم حاملگی محتمل تر است).

شایعترین مشکلات کم اهمیتی که درد شکمی ایجاد می کنند
درد شکمی در زمان حاملگی همیشه نشان دهنده یک مشکل جدی نیست. در زیر تعدادی از شایعترین مشکلاتی که سبب درد شکمی می شوند آورده شده است. توجه داشته باشید که در صورتیکه درد شکمی شدید و یا مستمر باشد باید به پزشک خود مراجعه کنید.

دل پیچه و نفخ
دل پیچه و نفخ در زمان حاملگی بیشتر دیده می شود زیرا هورمون ها و نیز فشار رحم بر روی معده و روده ها سبب کند شدن کار دستگاه هاضمه می شود.

یبوست
یبوست از دیگر عوامل شایع درد شکم در دوران حاملگی است که بر اثر کاهش حرکات روده ای و فشار رحم بر روی راست روده (رکتوم) ایجاد می شود.

درد لیگامان گرد
این درد معمولاً دردی خفیف، ناگهانی و تیز یا مستمر و مبهم است که در هر دو طرف قسمت تحتانی شکم یا بصورت عمقی در کشاله ران احساس می شود و معمولاً در سه ماهه دوم شروع می شود. علت آن کشیده شدن و ضخیم شدن لیگامان هایی است که رحم را در لگن نگه می دارند. درد ممکن است مثل فرو رفتن یک چیز تیز به بدن بخصوص هنگام تغییر ناگهانی وضعیت نظیر بلد شدن از تخت یا از روی صندلی یا هنگام سرفه کردن و غلت زدن در رختخواب باشد. همچنین ممکن است بیمار درد را بصورت یک درد مبهم بعد از فعالیت بدنی روزانه یا راه رفتن زیاد احساس کند. در صورتیکه درد با استراحت باز هم ادامه پیدا کرد با پزشک خود تماس بگیرید.

منبع: دکتر بیژن فروغ

ساختمان و کاربرد دستگاه آندوسکوپی و ویدیو آندوسکوپ

انتقال الکترونی تصاویر گرفته شده از بدن به یک واحد پردازشگر ویدئویی ، پیشرفت تکنولوژیکی جیدی در علم آندوسکوپی به شمار می رود . امروزه در اکثر اعملا جراحی آندوسکوپی از ویدئو و دوربین های عکاسی برای دیدن و ثبت عمل استفاده می شود ، در این گونه سیستم ها در عین حال که می توان اجزای داخلی بدن را به شکل تصاویر رنگی در حین انجام عمل آندوسکوپی مشاهده کرد، این تصاویر قابلیت ضبط و ذخیره شدن داشته ، در موقع لزوم می توان آنها را بازخوانی کرد .
متخصصان آندوسکوپی ، با دیدن تصاویر رنگی فیزیولوژیکی گرفته شده ، از بدن  می توانند به وجود انواع مختلف بیماری ها و همچنین لخته ها در عضو مورد نظر پی‎ببرند و شرایط پاتولوژیکی بسیاری را ارزیابی کنند . نظیر بررسی میزان خون رسانی به بافت ها و مخاط های مختلف و تشخیص بافت های غیر طبیعی که در زیر این مخاط ها فرا گرفته نظیر تومور های زیر پرده مخاطی .

مزیت اصلی استفاده از دستگاه ویدیو آندوسکوپ:

مزیت اصلی استفاده از آندوسکوپ ویدئویی آن است که این سیستم ها قادر به تصویر کشیدن اجزای داخلی بدن هستند ، به گونه ای که امکان تماشای تصویر ، همزمان به وسیله تمامی افراد تیم جراحی امکان پذیر باشد بدون آنکه رزولوشن تصویر پایین بیاید .

نکته دیگر آن است که در صورت عدم استفاده از سیستم های ویدئو حین انجام عمل آندوسکوپی ، متخصص برای دیدن تصاویر مجبور است که از طریق یک چشمی ، آن هم با دقت زیاد نگاه کند و اغلب به دلیل خم شدن روی بیمار ، خستگی و فشار شدیدی را در ناحیه چشم ها ، گردن و پشت خود احساس می کند . در حالی که اگر از آندوسکوپ ویدئویی کمک گرفته شود ، متخصص این امکان را دارد که در یک وضعیت مناسب و راحت قرار گرفته ، خستگی کمی را احساس کند. ضمن آنکه تمامی افراد تیم جراحی می توانند روند معاینه و درمان را به وضوح دیده ، از این طریق کمک مؤثری به جراح نمایند .

اصول عملکرد

همان طور که می دانیم آندوسکوپ های فیبر نوری که به نام فیبروسکوپ ها معروفند دارای 2 دسته فیبر نوری هستند که یکی برای هدایت روشنایی و دیگری برای هدایت تصویر استفاده می شود .

در این شکل علاوه بر فیبر های نوری ، کانال های ساکشن و وسائل جراحی ، همچنین کانال های آب و هوا دیده می شود.

کاربردهای تجهیزات آندوسکوپی در پزشکی

آندوسکوپ ها به شکل بسیار گسترده ای در تمامی زمینه های علوم پزشکی کاربرد داشته و امروزه بخصوص در اورولوژی ، جراحی های نورولوژیک و هیستروسکوپیک قابلیت های زیادی از خود نشان می دهند .
در جراحی های آندوسکوپیک یا همان ( MIS Procedures ( minimally invasive surgeryدر عین اینکه تغییر شکل غیر طبیعی بافت های بدن بسیار کم دیده می شود ، بهبودی بیمار نیز در مدت زمان کوتاهی نسبت به Open surgical prosedures صورت می گیرد و از این جهت آندوسکوپی روش بسیار کم ضرر برای بیمار می باشد و آسیب بسیار کمی متوجه بیمار می باشد .
اطلاعات تشخیصی حاصل بغایت ارزشمند است زیرا به ارائه شواهد روشن و مستقیمی می انجامد ، مثلاً زخم های روده ، انسدادها ، تومور های خوش خیم و بد خیم ، بیماریهایی چون سیروز کبدی و غیره را می توان مستقیماً مطالعه کرد . همچنین بیوپسی ( نمونه برداری از بافت ) ، استفاده از الکترودهای مخصوص سوزاندن و بند آوردن خونریزی و با وسایل خارج سازنده برای بیرون آوردن اجسام خارجی از اعمال معمولی در آندوسکوپی به شمار می رود .

منبع: مهندسی پزشکی

در درمان دردهای عصب سیاتیک روش های متنوعی وجود دارد که پزشک متخصص با توجه به شرایط بیمار یکی از روش ها را انتخاب می کند.

 طب سوزنی :

 در طب سوزنی از سوزنهای ظریف واستریل یک بار مصرف بارعایت موازین بهداشتی برای فرو بردن درمحل های مخصوص  بدن استفاده می شود.طب سوزنی به روش سنتی یا کلاسیک و مدرن یا غربی انجام می شود. متخصص طب فیزیکی  ممکن است انجام طب سوزنی را برای  رفع درد  مفید بداند. در صورت عدم درمان بین ۳-۵ جلسه باید در برنامه درمانی تجدید نظر کرد.

مالیپولاسیون:

مانیپولاسیون ستون فقرات یکی از درمانهایی است که برای درمان حرکات محدود شده ستون فقرات استفاده می شود. در صورتیکه این روش توسط فرد آموزش  دیده انجام شود ممکن است مفید باشد. انجام جا اندازی کایروپراکتیک در دیسک حاد یا دیسکهای بالای ستون فقرات؛ افرا مسن و مبتلا به پوکی استخوان ممنوع است و می تواند باعث پارگی کامل دیسک؛ آسیب نخاع و فلج گردد. بهتر است بیماران برای مانیپولاسیون با پزشک متخصص طب فیزیکی مشورت نمایند اما برخی از  دکتر های کایروپراکتیک با احتیاط عمل کرده و در مواقع ضروری بیمار را به پزشک ارجاع می دهند. در صورتی که بیمار در ۳ جلسه اول بهبودی پیدا نکرد نباید مانیپولاسیون ادامه یابد. بیشترین پاسخ درمان در ۶ جلسه اول است.

درمانهای سنتی:

جا اندازی دیسک:

جا اندازی دیسک بطور سنتی انجام می شود باعث پاره شدن دیسک می شود. در این حالت اگر دیسک پاره شده جابجا شود وفشار روی عصب برداشته شود بیمار احساس بهبودی می کند اما متاسفانه در موارد متعددی قسمت پاره شده دیسک روی نخاع فشار وارد کرده نتایج فاجعه باری به همراه دارد و باعث فلج و بی اختیاری ادراری و ناتوانی جنسی می شود.

بادکش:

استفاده از بادکش در درمان دیسک می تواند اسپاسم را کم کرده و درد بیمار را کم نماید. در حال حاضر بادکشهایی به شکل سرنگ وجود دارد و خطر سوختگی ندارند. بادکش باعث افزایش جریان خون موضعی و کاهش چسبندگی عضلات می شود  در موارد خفیف موثر است. در موارد شدیدتر انجام بادکش قبل از طب سوزنی کمک کننده است.اگر التهاب زیاد باشد  بادکش درد را بدتر می کند.

ماساژ:

ماساژ ملایم می تواند به کاهش درد بیمار کمک کند اما اگر التهاب زیاد باشد ماساژ درد را بدتر می کند. ماساژ با فشار به عضلات ممکن است درد بیمار را بخصوص در مواردی که همراه با جابجایی یا لق شدن مهره ها باشد بدتر کند.

 انجام حجامت:

در این روش با ایجاد درد، در برخی از بیماران باعث کاهش حس درد در بیمار می شود اما اثرات طولانی مدتی بر درمان دیسک ندارد و توصیه نمی شود.

داروهای گیاهی:

داروهایی مثل زنجبیل و پنجه شیطان باعث کاهش التهاب شده و می توانند درد التهابی ناشی از دیسک را کم کنند

انداختن زالو:

این روش بیشتر در مشکلات عروقی موثر است و بر روی دیسک اثری ندارد. با توجه به احتمال انتقال بیماریها استفاده از زالو توصیه نمی شود.

هومیوپاتی:

اثری بر سیاتیک ندارد اما افرادی که بخش عمده درد بعلت مشکلات روحی می باشد و تلقین پذیر می باشند ممکن است درد را کم کند.

انرژی درمانی:

اثری بر سیاتیک ندارد اما افرادی که بخش عمده درد بعلت مشکلات روحی می باشد و تلقین پذیر می باشند ممکن است درد را کم کند.

تکنیکهای تنفسی و ریلکسیشن(آرامش بخشی) :

این روش باعث کم شدن اسپاسم عضلات و درد می شود. در افرادی که مشکلات روحی همراه با درد دارند موثر است.

یوگا:

با آرام بخشی می تواند باعث کاهش درد شود اما برخی از حرکات آن مضر بوده و کمردرد را بدتر می کند.

منبع: دکتر غلامرضا رئیسی و دکتر طناز احدی

درد باسن علل گوناگونی دارد وممکن است با اقدامات ساده بهبود یابد،اما اگر درد ادامه پیدا کرد یا شدید بود ،باید به پزشک  طب فیزیکی وتوانبخشی مراجعه شود.

  علل درد باسن:

 شایعترین علت درد مزمن یا حاد باسن درد ارجاعی از ناحیه کمر است.

ارتریت یاالتهاب مفاصل ستون فقرات بخصوص مفاصل بین مهره ها ( مفاصل فاست)

 ارتریت مفاصل ساکروایلیاک(ساکروایلئیت):مفاصل ساکروایلیاک مفاصلی هستند که قسمت پائین ستون مهره ها را به لگن وصل می کنند.

بیماری های مفاصل لگن(هیپ) از علل شایع درد باسن است که اغلب از ان غفلت می شود.

بیماری های بافت نرم: مسائل عضلانی در ناحیه لگن وباسن،التهاب تاندون ها(تاندونیت) و  بیماری بورسها( بورسیت). بورس کیسه کوچک دارای مایع در ناحیه مفصل  است.

ضربات:  ضربات به ناحیه کمر ، ساکرو ایلیاک و باسن از علل درد حاد باسن بخصوص در ورزشکاران است.

شکستگی ساکروم( ساختمان استخوانی در  انتهای ستون فقرات) می تواند مشکل ساز شود.  این شکستگی از نوع استرسی است ومی تواند بدون ضربه واسیب مهمی ایجاد شود. شکستگی ساکرال در افراد مسن بخصوص زنان باید مد نظر قرار گیرد زیرا در انها می تواند نشانه ای از پوکی استخوان(استئو پوروز) باشد.

 یک  علت دیگر درد ناحیه باسن، دیسک ستون فقرات است که باعث فشار بر عصب می شود.

 بطور کمتر شایع،درد باسن می تواند بعلل جدی باشد. این علل شامل تومور،سرطان،عفونت، بیماری های رکتوم ومقعد، بیماریهای اعصاب و بیماریهای شدید روماتولوژی می باشد

منبع:دکتر غلامرضا رئیسی

آنچه در این مطلب ارائه می شود مجموعه ای از اطلاعات در مورد علائم  و مشکلات ناشی از سرطانها است. برخی از این علائم مستقیما در اثر سرطان پدید می آیند و برخی دیگر در اثر درمان ایجاد می شوند. یک بیمار سرطانی از خود می پرسد آیا من همیشه درد خواهم داشت؟ پاسخ این است که یک سوم بیماران مبتلا به سرطان دردی احساس نمی کنند. این که بدانیم داشتن درد، در اثر گستردگی سرطان نیست بسیار مهم است. درد داشتن الزاما بدین معنا نیست که سرطان بسیار پیشرفته تر و یا جدی تر از حالت بی دردی است هر فردی درد را به گونه ای خاص احساس می کند و حتی دو بیمار، مبتلا به یک نوع بیماری، هر یک بیماری را به گونه ای متفاوت بیان می کنند. درد آن چیزی است که شما را آزار می دهد و مانند سایر علایم سرطان باید مطابق با نیازهای خاص شما درمان شود.

در این مجموعه، طیف وسیعی از روشهای کنترل درد و سایر علائم سرطان را بیان می کنیم. ما نمی توانیم بهترین روش درمان و تسکین درد را به شما توصیه کنیم، زیرا این مطلب را فقط پزشک معالج که با تاریخچه شما آشنا است، می تواند دریابد.

علت عای درد

درد ممکن است در اثر عوامل متعددی به وجود آید. ممکن است سرطان بر بافت اطرافش و یا عصب مجاورش فشار آورد. عفونت هم می تواند واکنش دردناکی را ایجاد کند. اغلب مردم فراموش می کنند که آسیب به بافت جراحی شده نیز ممکن است سبب ایجاد درد شود. همچنین درد ممکن است در اثر یک تومور ثانویه- که آن را «متاستاز» می نامیم. به وجود آمده باشد. اینها معمولا علت دردهای استخوانی هستند. اما برخی اوقات درد ممکن است در ناحیه ای احساس شود که آن ناحیه دچار سرطان نباشد. علت این گونه دردها این است که عصب هایی می توانند درد را از یک ناحیه بازو و یا شانه احساس شود. به این نوع دردها «دردهای راجعه» می گویند. افراد مبتلا به سرطان باید هر گونه درد جدیدی را به پزشک خود گزارش دهند. اما نباید فراموش کنید که شما هم ممکن است مانند سایر افراد عادی و سالم دچار سردرد، دردهای عضلانی، و یا معده درد شوید. برخی از افراد مبتلا به سرطان با احساس هر گونه درد جدیدی گمان می کنند که بیماری آنان شدت یافته و یا سرطان گسترده تر شده است. اما اغلب این دردها ربطی به سرطان ندارند. پزشک شما به خوبی می تواند خاطرتان را از جهت آسوده گرداند. بنابراین باید هر گونه درد جدیدی را به او گزارش دهید.

احساس ترس و وحشت می تواند درد شما را شدید کند. همانطور که می تواند سبب اضطراب، افسردگی و احساس خستگی مداوم شود. این بدین معنا  نیست که باید همواره سرطان را مدنظر داشته باشید. علائم بسیاری از بیماریهای جسمی، مثل آسم، بیماریهای قلبی و زخم معده نیز در اثر ناراحتی روحی افزایش می یابد. در تمام حالات فوق باید در کنار درمان، علت بیماری و درد روح و روان بیمار نیز درمان شود.

شرح و بیان درد

شرح و بیان درست درد می تواند کمک مؤثری برای یافتن بهترین روش درمان درد به پزشک بکند. هر چه بهتر و صحیح تر درد را برای پزشک توضیح دهید، ویی بهتر می تواند عامل ایجاد کننده ی مشکل را دریابد. در این جا پرسش هایی را مطرح می کنیم که شما باید سعی کنید آنها را به درستی پاسخ دهید:

1-     مکان درد کجا است؟ آیا درد در یک ناحیه محدودی از بدن است یا بیشتر؟ و آیا درد از یک نقطه شروع می شود و طی روز گسترش می یابد؟

2-   درد  چگونه است؟ آیا درد کند و سوزشی است و یا تیز است؟ آیا شبیه یکی از دردهایی است که قبلا احساس کرده اید؟ (مانند دندان درد، یا گرفتگی عضلات). آیا درد سطحی است و یا عمقی؟

3-   شدت درد چقدر است؟ سعی کنید میزان آن را در مقایسه با دردی که قبلا تجربه کرده اید بیان کنید. مثل سردرد، پشت درد، دردهای ماهیانه، آسیب های ورزشی، درد زایمانف اگر بخواهید برای دردتان عددی بین 1 تا 10 را انتخاب کنید، کدامرا انتخاب می کنید؟

4-   آیا چیزی درد شما را بهتر و یا شدیدتر می کند؟ آیا هنگامی که ایستاده اید و یا نشسته اید و یا دراز کشیده اید درد کمتری احساس می کنید؟ آیا کیسه آب گرم یا پاکت یخ به کاهش درد کمکی می کند؟ آیا برخی مسکن ها مثل آسپرین کمکی می کند؟ آیا مطالعه یک کتاب خوب، شنیدن موسیقی و یا تماشای تلویزویون می تواند مؤثر باشد؟

5-     آیا درد همیشه وجود دارد؟ و یا درد متفاوت است؟ آیا شب ها شدیدتر می شود؟ آیا بیدارتان نگه می دارد؟ آیا شما را بیدار می کند؟

سعی کنید تمام جزییات را نیز بیان کنید.

درمان پزشکی برای کاهش درد

نگرانی ها و مشکلات معمول در مورد کنترل درد:

بیش از استفاده از داروهایی که معمولا در جهت کنترل دردهای سرطان بکار می روند، باید در مورد مشکلاتی ه با شروع استفاده از مسکن ها ممکن است در شما به وجود آید فکر کنید. بسیاری از افراد معتقدند که باید تا حد امکان از مصرف مسکن ها خودداری کرد و تنها هنگامی که درد شدید و غیر قابل تحمل شد به مسکن متوسل شد. این عقیده به تنهایی درست نیست. طیف وسیعی از مسکن ها مؤثر برای انواع دردها وجود دارد، بنابراین نیازی نیست که درد را تا هنگامی که شدید شود، تحمل کنیم. مصرف زود هنگام مسکن در هنگام احساس درد، موجب کاهش تاخیر آن دردفعات بعدی نمی شود. برخی اوقات پزشک از یک مسکن ضعیف تر شروع می کند و در هنگام ضرورت به تجویز داروی قوی می پردازد. همچنین هنگامی که درد شدیدی دارید، می توان از مسکن های قوی مانند مورفین استفاده کرد. البته شدید شدن درد به معنای جدی تر شدن سلطان و پیشرفت آن نیست. اگر پزشک همراه مسکن برای شما داروهای ضد التهابی یا قرص های خواب آور یا ضد افسردگی تجویز کند، تعجب نکنید. اینها از طریقی متفاوت همراه با مسکن ها در جهت کنترل درد کمک می کنند. نگرانی معمول دیگر در مورد معتاد شدن به مسکن است. در مورد داروهایی مثل مورفین، عادت کرد و وابسته شدن به آنها، مستلزم مصرف دوز بالایی است و لذا از این جهت هم خطری وجود ندارد، زیرا دوز مصرفی شما، به دقت و بر حسب نیاز خاص شما تنظیم شده است و فقط هنگامی که درد زیادتری شود افزایش می یابد. دوز مصرفی مورفین در بسیاری از افراد ماهها ثابت می ماند و در صورتی که درد شما کاهش یابد این دوز مصرفی نیز با نظارت پزشک معالج کاهش می یابد.

هنگام استفاده از مسکن ها، همیشه باید اطمینان داشته باشید که دارو را مطابق با دوز تنظیم شده مصرف می کنید. هدف جلوگیری از درد است. بنابراین منتظر درد نشوید تا پیش از مصرف مسکن درد برگردد و شما بدون هیچ ضرورتی، تا هنگام جذب و یا تا هنگام شروع عمل آن، ناراحتی و درد را تحمل کنید. انتخاب نوع مسکن بستگی به نوع شدت درد مورد درمان دارد. خوشبختانه طیف وسیعی از مسکن ها در دسترس است. همچنین روشهایی دیگری برای کاهش درد وجود دارد. از جمله رادیوتراپی. بنابراین هدف یافتن بهترین روش کنترل درد مخصوص هر فرد بیمار است. هر دوز مصرفی مسکن باید برای کنترل درد تا موقع مصرف دوز بعدی کافی باشد. اگر درد شما قبل از موقع مصرف دوز بعدی مسکن، برگردد به پزشک یا پرستار اطلاع دهید تا دوز مؤثرتری و یا داروی دیگری مورد استفاده قرار گیرد. برای یافتن مسکن مؤثر و تعیین دوز کافی آن نیاز به زمان است، بنابراین باید حوصله داشته باشید.

مسکن های خفیف

آسپرین و استامینوفن هر دو مسکن های بسیار مؤثری هستند و می توان آنها را از داروخانه تهیه کرد. آسپرین می تواند التهاب و تورم را همانند درد به خوبی کاهش دهد. البته ممکن است در برخی افراد هم ایجاد سوء هاضمه و خونریزی معده کند. برای کاهش خطر به وجود آمدن مشکلات معده، همیشه توصیه می شود که از نوعی آسپرین که در آب حل نمی شود استفاده کنید. همچنین آسپرین نباید با معده خالی و یا همراه الکل مصرف شود. استامینوفن مشکلات آسپرین را ایجاد نمی کند. هرگز آسپرین و یا استامینوفن را بیش از حدی که روی جعبه آن تعیین شده است، مصرف نکنید. چنانچه قبلا یکی از این دو دارو را مصرف می کردید، پزشک معالج را در جریان بگذارید تا سایر درمان ها مطابق آن تنظیم شود. پزشک به خوبی می تواند به شما بگوید که کدام یک از این دو (آسپرین یا استامینوفن) برای کاهش درد شما مؤثرتر است. علت هم این است که هر یک از این مسکن ها به طریق خاص خود عمل می کنند. به عنوان مثال آسپرین بر محل درد تأثیر می گذارد در صورتی که برخی دیگر از این داروها از طریق مغز اثر می گذارند.

مسکن هایی با قدرت متوسط

داروهایی که حاوی کدیین، دکستروپروپوکسی فن هستند، در این دسته قرار دارند. این داروها بر روی مغز و سیستم عصبی اثر می گذارند و تهیه آنها فقط با داشتن نسخه پزشک میسر است. این داروها ممکن است تا حدی سبب کاهش سطح هوشیاری شوند، لذا پس از مصرف این داروها باید از انجام اعمالی که نیاز به هوشیاری دارند- مانند رانندگی- خود داری کنید. لذا باید این مشکل را به پزشک معالج خود بگویید تا برای شما مسهل هایی تجویز نماید که همراه این نوع مسکن ها مصرف کنید. به هنگام انجام اعمالی نظیر رانندگی که نیاز به هوشیاری بالا دارند نباید این داروها را همراه با الکل مصرف کنید.

مسکن هایی با قدرت بالا

مورفین و دایامورفین پرمصرف ترین داروهای این دسته هستند. این داروها به اشکال قرص، شربت، شیاف و یا تزریقی مصرف می شوند. مانند سایر مسکن ها در مورد این داورها هم یافتن مؤثرترین دوز مصرفی برای بیمار موضوع بسیار مهمی است. دو بیمار، که هر دو دارای یک نوع سرطان هستند و در یک مرحله از بیماری قرار دارند ممکن است به دو دوز کاملا متفاوت از مورفین نیاز داشته باشند. معمولا در ابتدا با یک دوز پایین شروع می کنیم و به تدریج دوز مصرفی را افزایش می دهیم تا مناسب ترین دوز مصرفی جهت کاهش درد را دریابیم. چنانچه مسکن دیگری که حاوی مورفین است را همزمان مصرف کنید سبب تغییر دوز مصرفی مناسب می شود، در این صورت، سرطانی که مورفین مصرف می کنند درباره احتمال عادت کردن و وابسته شدن به دارو و یا گیج شدن در اثر مصرف دارو و در نتیجه عدم توانایی مراقبت از خود سؤالی می کنند. پاسخ خیر است.

همانطور که قبلا ذکر شد، میزان، نیاز بیماران سرطانی به مصرف دارو افزایش نمی یابد و بنابراین به دارو معتاد نمی شوند. ولی به هر حال قطع یکباره مصرف مورفین غیر عاقلانه است.

دوز مصرفی بسیاری از داروها، از جمله داروهایی که برای کنترل و پایین آوردن فشار خون مصرف می شوند باید به تدریج کاهش یابد و در مورد مورفین هم همینطور است. مانند مسکن های (گروه های متوسط) مورفین نیز می تواند باعث کاهش سطح هوشیاری شود، اما این وضع پس از گذشت چند روز خاتمه می یابد. البته مورفین در افراد مختلف تاثیرات متفاوتی می گذارد. اما اگر شما قصد رانندگی و یا کارکردن با وسایلی را دارید که نیاز به هوشیاری بالا دارد، باید ابتدا میزان هوشیاری و واکنش های عمومی خود را کنترل کنید. اگر قصد رانندگی یا انجام هر کار دیگری را که نیازمند هوشیاری است دارید، یقینا الکل هم نباید مصرف کنید. از یکی از دوستان خود بخواهید که در یک خیابان خلوت شما را بسنجد. البته بهتر است که ابتدا به وسیله پزشک عمومی خود چک شوید.

مورفین دو عارضه جانبی شایع را به وجود می آورد که البته به وسیله داروها برطرف می شود. یبوست نیز ایجاد می کند که به این بیماران توصیه می شود همراه مصرف مورفین از مسهل ها هم استفاده کنند. مکانیسم عمل این مسل ها متفاوت است. برخی از آنها مدفوع را نرم می کند و عبو آنرا راحت تر می سازد. برخی دیگر روده را تحریک می کند تا مدفوع را سریعتر خارج کند. ترکیبی از این دو نوع محصول اغلب بهترین مسهل است و پزشک معالجتان می تواند به شما بگوید کدام یک از اینها افراد در اولین باری که مورفین مصرف می کنند، دچار  احساس تهوع و ناراحتی می شوند.

بنابراین به آنها توصیه می شود که در هفته اول درمان، از داروهای ضد تهوع استفاده کنند. خشکی دهان  نیز یکی دیگر از عوارض آزار دهنده داروهایی نظیر مورفین و کدیین است، که البته در این مورد نیازی به درمان دارویی نیست و می توان آن را با خوردن مقدار زیادی از مایعات و یا پای سیب تازه بر طرف کرد. داروهای حاوی مورفین را با دقت نگهداری کنید. در آنها را بسته نگه دارید و آنها را دور از دسترس کودکان قرار دهید. اگر حدس می زنید که ممکن است مصرف آنها را فراموش کنید،

منبع:پزشکی

۱) درد حاد:
دردی شدید با شروع ناگهانی و کوتاه مدت. اغلب با علائم دیگری همچون تهوع، استفراغ، تعریق، اضطراب و گاهی با علائم عفونت مثل تب همراه است. شایع ترین عوامل آن عبارتند از: حاملگی خارج رحمی، سقط جنین، عفونت های حاد، اختلالات تخمدان، اختلالات تخمک گذاری، درد های ناشی از دستگاه گوارش (آپاندیسیت، انسداد روده، سندرم روده تحریک پذیر و...)، عفونت ها و سنگ های سیستم ادراری، درد های ناشی از دیواره شکم مثل فتق جدار شکم.

۲) درد سیکلیک:
شایع ترین این درد ها قاعدگی دردناک است که حدود ۵۰ درصد خانم ها به آن دچارند. در نوعی از این درد که معمولا یک تا ۲ سال بعد از بلوغ و شروع قاعدگی ها ظاهر می شود، تولید ماده پروستاگلاندین در اندومتر (دیواره داخلی رحم) افزایش یافته و سبب افزایش فشار داخل رحم و انقباضات شدید رحمی می شود. درد ناشی از این حالت معمولا چند ساعت قبل یا درست بعد از شروع خونریزی ماهانه بروز می کند و ممکن است ۴۸تا ۷۲ ساعت طول بکشد. این درد همراه با درد کمر و پا ها، تهوع، استفراغ، اسهال و به ندرت حملات سنکوب است و معمولا با ماساژ شکم، فشار یا حرکت بدن بهتر می شود.

● درمان دارویی
درمان دارویی باید درچند روز اول خونریزی قاعدگی صورت گیرد و برای اطلاع از پاسخ مثبت بیمار به دارو باید دوره ۴تا ۶ ماهه درمان برای او در نظر گرفته شود. در درمان این درد معمولا از داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی مثل مفنامیک اسید و ایبوپروفن استفاده می شود. اما این دارو ها باید قبل یا هنگام شروع درد تجویز شوند و به طور مداوم هر ۶ تا ۸ ساعت مصرف شوند. در بیمارانی که تمایل به جلوگیری از بارداری دارند قرص های ضد بارداری خوراکی هم بسیار مفید است. اگر بیمار به این رژیم پاسخ ندهد می توان کدئین را به مدت ۲ تا ۳ روز در ماه به روند درمان اضافه کرد.
نوع دوم این درد ها ناشی از اختلالات زمینه ای لگنند و اغلب یک یا ۲ هفته قبل از قاعدگی شروع شده و تا چند روز بعد از قطع خونریزی ادامه پیدا می کنند و در مقایسه با نوع اول مداوم ترند. داروهای ضد التهابی غیراستروئیدی (مفنامیک اسید و ایبوپروفن) و قرص های جلوگیری از بارداری نسبت به نوع اول تاثیر کمتری در تسکین این درد دارند.

۳) درد مزمن:
دردهایی که بیشتر از ۶ ماه طول می کشند، محدود به لگنند و به حدی شدید هستند که باعث ناتوانی عملکردی شخص می شوند. علل این درد عبارتند از: جابه جا شدن بافت آندومتر رحم، چسبندگی رحم، احتقان وریدهای تخلیه کننده خون در تخمدان ها و رحم، عفونت حادی که خوب درمان نشده است، ماندن قسمتی از تخمدان بعد از عمل خارج کردن رحم و تخمدان، سندرم روده تحریک پذیر، التهاب مثانه، بیماری های عصبی عضلانی کف لگن و دیواره شکم.

از آنجا که علل بسیار متنوعی در مورد دردهای لگنی موجود است، روش های ارزیابی و تشخیصی آنها متفاوتند و بسته به علت یافت شده برای درد لگنی، درمان مناسب باید توسط پزشک انجام گیرد. در بیمارانی که منشا مشخصی برای درد پیدا نشده است معمولا درمان باید چند بعدی و شامل ویزیت های منظم توسط پزشک، روان درمانی، آموزش تکنیک های ریلکسیشن، کنترل استرس، مشاوره جنسی و زناشویی و همچنین طب سوزنی باشد.

منبع:پرشین پرشیا

امواج راديو فركانسی (RF) سالهاست كه در دنياي پزشكي براي اهداف گوناگون كاربرد دارد. تا كنون بعنوان وسيله اي ايمن و دقيق براي انجام جراحي هاي كوچك، بدون عوارض و اسكار، معرفي شده است. RF Tightening كاربرد جديدي از امواج راديو فركانس در زمينه پوست و زيبايي براي درمان سلوليت و رفع علائم پديده Aging(پيري پوست) است كه توسط صاحبان اين تكنولوژي براي آنها ويژه شده است. كليات: پديده Aging (پيري پوست)، چين و چروك صورت و دور چشم، آكنه، سلوليت و انباشتگي چربي در نواحي مختلف بدن و بهم ريختن تناسب اندام، موضوعات بحث و عمل هميشگي حوزه پوست و زيبايي اند بطوريكه سبب توليد انواع روشها و تكنولوژيهاي درمان مشكلات ياد شده مانند رولر وكيوم، الكتروتراپي، اوترسوند، مزوتراپي، LLLTو غيره گرديده است.

ساختار اصلي سيستم هاي RF در واقع شامل يك نوسان ساز امواج الكترونيكي (RF.oscillator) در محدوده فركانس راديوئي است. ساختار سيستم هاي RF_Tightening نيز مانند سيستم هاي RF جراحي است و تفاوت اصلي آنها در فركانس و ساختار الكترودهاي آنست. 

مكانيسم عمل: براي درك مكانيسم عمل RF_Tightening لازمست نگاهي اجمالي به بحث ترموتراپي نمود.
ترموتراپي روشي است كه گرما را براي درمان بسياري از بيماريها يا كمك به درمان بسياري از بيماريها بكار مي گيرد. ميزان گرماي اعمال شده در ترموتراپي 37 الي 44 درجه سانتيگراد است. ترموتراپي به 2 صورت انجام مي گيرد: در روش سطحي از تجهيزاتي مانند چراغ مادون قرمز،(IR) حمام پارافين و كيسه آب گرم (Hot pack) استفاده مي شود. عمق نفوذ حرارت در اين روش حدود يك سانتيمتر است. در روش عمقي از تجهيزاتي چون اولتراسوند، ديا ترمي و مايكروويواستفاده مي شود. اين تجهيزات خود گرما توليد نمي كنند بلكه موجب توليد گرما در بافت هاي عمقي بدن مي شوند مكانيسم عمل سيستم هاي RF_TIGHTENING نيز مانند سيستم هاي ترموتراپي عمقي است. اگر موضعي از بدن تحت ترمو تراپي سطحي يا عمقي (حرارت 37 ال ي44 درجه سانتيگراد) قرار مي گيرد موجب: 1. افزايش متا بوليسم(سوخت وساز بافتي) 2. افزايش Microcirculation (گردش خون مويرگي) 3. وليپوليز چربي ها و وارد شدن آنها به چرخه سوخت وساز خواهد شد. اين اثرات نتايج زير را در موضع درمان به بار مي آورند: 1. افزایش خونرسانی به سلولها 2. بهبود در ناژ لنفي 3. پاكسازي و حركت سموم و مواد زائد از موضع 4. افزايش سوخت و ساز كلاژن 5. افزايش تونيستي و الاستيستي عضلات موضع و لاغري موضعي.

مکانیسم

روش جدیدی جهت جوان سازی می باشد که غیر تهاجمی و بدون عوارض است. نیازی به استراحت ندارد

از طریق گرمای کنترل شده که به لایه های داخلی پوست داده می شود باعث کلاژن سازی و کند شدن روند پیری می شود.

از طریق افزایش جریان لنفاوی باعث دفع سمهای بدن و بهبود سلولیت می گردد.همچنین از طریق انهدام سلول های چربی باعث لاغری و کاهش سایز می گردد.

افزایش گردش خون مویرگی

(37-44C)گرمای خوشایندی در محل انجام می شود(RF)هنگام انجام

احساس گرما بلافاصله بعد از قطع رادیو فرکانسی از بین می رود. جواب افراد به رادیو فرکانسی متفاوت میباشد ، ولی جهت بهبود محل رادیو فرکانسی نیاز به 10 جلسه(هفته ای دو بار) .در درمان سلولیتها رادیو فرکانسی باعث می شود جریان خون میرگی افزایش یابد وبه دنبال آن دفع مواد سمی از طریق سیستم لنفاوی و اکسیژن رسانی افزایش یابد. و سایز سلول های چربی کاهش یابد و با تحریک فیبروبلاستها باعث کلاژن سازی شود

مواردی که رادیو فرکانسی نباید انجام شود

بیماری های قلبی عروقی شدید  - سرطان ها- زنان باردار و شیرده -افرادی که قطعات فلزی یا پیس میکر دارند

مراقبت بعد از رادیوفرکانسی

چهل و هشت ساعت سونا و محیط گرم استفاده نشود  - مایعات فراوان استفاده شود  - چهل و هشت ساعت ضد آفتاب+کرم مرطوب کننده آلورا

منبع:دکتر محمد دیهول