با تاكيد بر ضرورت توجه بيماران ديابتي به توصيههاي
پزشكي روزهداري باید گفت: روزه را نميتوان رژيمي براي كاهش قند ديابتيها دانست بلكه
تنها در افراد ديابتي كه چاق هستند سبب كاهش وزن آنان ميشود ولی هنوز اثبات نشده
است كه قند خون را نيز كاهش مي دهد.
افت يا افزايش قند خون، از دست دادن آب بدن و در نهايت انسداد عروقي را از
مهمترين مسائلي است كه بيماران ديابتي در صورت عدم توجه به توصيههاي پزشكي حين
روزهداري با آن مواجه ميشوند، دانست.
در رابطه با بيماران ديابتي كه مجاز به روزه گرفتن هستند باید گفت: مردان بالاي 20
سال و زنان غيرباردار بالاي 20 سال، افرادي كه وزن عادي يا افزايش يافته دارند،
افرادي كه بيماريهاي عفوني، قلبي، فشار خون، سنگ كليه، بيماريهاي ريوي ندارند و
بيماران ديابتي كنترل شده مجاز به روزه گرفتن هستند.
بيماران ديابتي سه ماه قبل از ماه
رمضان و در ماه رمضان نيز هر هفته يك بار به پزشك معالج خود مراجعه كنند و ميزان
داروي مصرفي خود را تنظيم كنند.
كساني كه ديابت كنترل شده دارند و واجد شرايط هستند نبايد در رژيم غذايي
خود در ماه رمضان تغيير بدهند و مايعات كافي بنوشند و زمان ورزش خود را تنظيم كنند.
اين قبيل بيماران نبايد بدون سحري و خوردن قرصهاي تجويز شده روزه
بگيرند.
همچنین در رابطه با بيماراني كه انسولين تزريق
ميكنند باید گفت: اين بيماران به شرطي مجاز به روزه گرفتن هستند كه مصرف انسولين آنان
كم باشد، طي روز دچار افت قند خون نشوند و نيز دچار عوارض ديابت نباشند.
می توان ضعف و بي حالي شديد، عرق سرد فراوان، تپش قلب، سرگيجه، لرزش بدن،
تاري ديد و در نهايت بيهوشي و كما به عنوان علايم افت قند خون نام برد.
افزايش بيش از حد معمول مصرف دارو، افزايش فعاليت و كاهش و حذف يك وعده غذايي
از علل افت قند خون است و درمان آن را نیز مصرف به اندازه نمك و مايعات و نرفتن به مكانهاي
گرم است.
عارضه يبوست، سردرد، انقباضات عضلاني، زخم و التهاب معده،
سنگ كليه و سوزش سردل به عنوان عوارض احتمالي روزه گرفتن بيماريهاي ديابتي در
صورت عدم توجه به توصيهها می باشد.
بهترين زمان براي اندازه گيري قند خون قبل از افطار، دو ساعت
بعد از افطار و قبل از سحر است و در صورتي كه بعد از افطار قند آنها بيش از250 بود،
20 درصد از رژيم غذايي افطار خود را براي روز بعد كم كنند.
منبع: سامانه اطلاع رسانی شبکه پزشکی کشور
