درمان  دردهای  دیسک کمر

تمرین 4 : بلند کردن لگن

 

برای بهبود دردهای ناشی از دیسک کمر و درمان دیسک کمر با ورزش لازم نیست تمرینات هوازی شدید انجام دهید یا وزنه‌های سنگین بلند کنید- برای این منظور انجام تمرینات هوازی ملایم و حرکات کششی ساده کفایت می‌کند و می‌تواند در کنترل درد ناشی از بیرون‌زدگی دیسک کمر بسیار موثر باشد.


به پشت روی یک میز یا سطح سفت، دراز بکشید.
زانوها خم وکف پاهای شما روی سطح صاف باشند.
پاها را جفت نگه دارید و دستها را بر روی سینه قرار دهید.

مانند تمرین قبلی ، کمرتان را به کف فشار دهید،
سپس تا آنجا که ممکن است بدون زور زدن به آرامی باسن خود را از کف بلند کنید.
این موقعیت را برای 5 ثانیه حفظ کنید. باسن را به پایین بیاورید و نفس خود را نگه ندارید. 
در طول انجام حرکت درد نداشته باشید.

 

 

 

تمرین 5 : تمرین پایین شکم


موقعیت شروع : به پشت روی یک میز یا سطح سفت، دراز بکشید.
زانوها خمیده و کف پاها روی میزباشد. با کشیدن عضلات شکم خود به بالا ، پشت خود را روی سطح صاف نگهدارید.

1. یک زانو را به سمت قفسه سینه خود بیاورید.
این موقعیت را برای 10 ثانیه نگه دارید
. پای خود را در حالت موقعیت شروع ، پائین بیاورید.
سپس با زانوی مخالف خود، عمل را تکرار کنید.

2. یک زانو را به سمت قفسه سینه خود بیاورید.
سپس زانوی خود را برای 10 ثانیه صاف نگه دارید،
به آرامی ساق پا را به حالت موقعیت شروع، پائین بیاورید.
با پای مخالف تکرار کنید.

3. پا خود را بالا ببرید و زانو را برای 10 ثانیه راست نگه دارید.
سپس به آهستگی کف پا را پایین بیاورید. این کار را با پای مقابل تکرار کنید.

در تمام مدت، شیب لگن خاصره خود را حفظ کنید و پای در حال استراحت را در آرامش نگه دارید. نفس خود را حبس نکنید.

در طول انجام حرکت درد نداشته باشید. 

 

منبع: نیک صالحی

ورزش‌های مناسب در دردهای کمر ( دیسک و سیاتیک) - تمرین3

تمرین 3 : چرخش کفل

شروع: به پشت روی یک میز یا سطح سفت، دراز بکشید.
هر دو زانوی خود را خم کنید بطوریکه کف پاهایتان روی میز قرار بگیرد.

حرکت :
دستها را بر روی سینه جمع کنید.
هنگامی که تنه خود را به سمت راست می چرخانید،
سر را به چپ بگردانید. اجازه دهید زانوها به اختیار خود و آزادانه پایین بروند.
زانوها را بالا و سر را به حالت اول بیاورید.
جهت حرکت را عوض کنید.

در طول انجام حرکت درد نداشته باشید.


منبع: نیک صالحی

ورزش‌های مناسب در دردهای کمر ( دیسک و سیاتیک) - تمرین2

تمرین 2 : شیب دادن لگن


موقعیت شروع : به پشت روی سطح سفت، دراز بکشید.
کف پاهای خود را بر روی سطح میز قرار دهید
و زانوهای خود را خم کنید.

حرکت : با کشیدن عضلات شکم به بالا و جمع کردن آن،
کمر خود را کمی به سطح صاف فشار دهید.
در حالی که به راحتی تنفس میکنید،
پشت خود را صاف و برای پنج ثانیه نگه دارید. نفس خود را حبس نکنید.
در طول انجام حرکت درد نداشته باشید.



منبع: نیک صالحی

ورزش‌های مناسب در دردهای کمر ( دیسک و سیاتیک) - تمرین1

 



تمرین 1 : نزدیک کردن زانو به قفسه سینه


موقعیت شروع : به پشت روی یک سطح سفت، دراز بکشید.

حرکت : دستها را در پشت ران حلقه کنید
و آن را به سمت قفسه سینه بکشید.
پای مخالف را روی سطح صاف نگه دارید،
این حرکت را به مدت 10 ثانیه انجام دهید
وسپس پاها را تعویض و حرکت را تکرار کنید.

در طول انجام حرکت درد نداشته باشید.



منبع: نیک صالحی

تمرین های پر خطر برای کمر درد!

تمرین های پر خطری که باید از آن ها اجتناب کرد:


1- لمس انگشتان پا در حالت خم شده
این ورزش به منظور کشش عضلات همسترینگ (عضلات پشت ران) طراحی شده است. این حالت باعث فشار آمدن به مهره ها و زانوها می شود.
2- برخاستن از حالت خوابیده به حالت نشسته در حالی که با دست ها روی گردن یا سر فشار می آید.
این حالت باعث فشار آمدن بر روی گردن و قسمت بالایی ستون فقرات می شود.
3- چرخش گردن به صورت دایره کامل
این ورزش باعث فشار آمدن گردن به (قسمت بالایی ستون فقرات) می شود (می توان چرخاندن گردن به صورت نیم دایره را جایگزین کرد.)



منبع: تندرستی

تمرین های بدنی: (برای پیشگیری از کمردرد )

تمرین های بدنی: (برای پیشگیری از کمردرد )


تمرین های بدنی که به شرح آن ها می پردازیم برای حفظ قوای عضلانی و کمک به هرچه فعال تربودن شما طراحی شده اند. اگر به ورزش کردن عادت ندارید, اول برنامه را به آرامی شروع کنید. تعداد این تمرین ها را هنگامی که بدنتان آمادگی لازم را پیدا کرد اضافه کنید. در شروع, هر تمرینی را پنج بار تکرار و بعد پنج تا پنج تا اضافه کنید. اگر در انجام تمرین خاصی, درد و نارحتی احساس می کنید, آن را انجام ندهید و تمرین های پیشنهاد شده دیگر را انجام ندهید. از وزنه استفاده نکنید. تمرین ها را منظم انجام دهید. تمرین های سبک و منظم بسیار با ارزش تر از تمرین های سنگینی است که بعد از یک هفته کاملا کنار گذاشته شود.

 .1 مانند شکل به پشت بخوابید. زانوها را خم کنید و کنار یکدیگر قرار دهید. حال آن ها را به سمت راست و چپ حرکت دهید.

 .2 در همان حالت قبل, باسن را بالا و پایین ببرید.
 .3
به پشت بخوابید و زانوها را به آرامی به سمت قفسه سینه بکشید.
 .4
به پشت بخوابید و زانو ها را خم کنید. با سفت کردن عضلات شکم, پشت خود را صاف کنید. بعد سر وشانه ها را از زمین بلند کنید و دست ها را به زانو برسانید. به آرامی سر جای اول برگردید و ماهیچه ها را شل کنید.
 .5
به شکم بخوابید. با زانوی صاف کل اندام تحتانی را به نوبت بلند کنید.
 .6
به شکم بخوابید. ساعد را روی زمین قرار دهید و سر و شانه ها را بالا ببرید.
 .7
به پشت بخوابید. روزانه به مدت ده دقیقه صاف بخوابید تا بدنتان کاملا کشیده شود.



منبع: تندرستی

كمردرد: آنچه بايد در انتخاب درمان بدانيد!! آيا جراحي درماني مناسب است؟

كمردرد: آنچه بايد در انتخاب درمان بدانيد!! آيا جراحي درماني مناسب است؟

كمردرد يكي از شايع ترين مشكلات عضلاني اسكلتي است كه علل مختلفي مي تواند باعث بروز اين عارضه گردد و پزشكان مختلف هم درمان هاي متفاوتي را براي آن ارائه مي دهند. اما آنچه كه باعث نگراني است اين مساله است كه اكثرا تشخيص علت كمردرد به كمك تكنيك هاي تشخيصي از جمله MRI و... انجام مي شود حال آنكه صلاحيت اين تكنيك ها در تشخيص علت دقيق كمردرد هنوز در مجامع علمي دنيا زير سوال است. مثلا اگر در حال حاضر تعدادي از افرادي كه تا به حال هيچ گاه در تمام طول عمر خود به كمردرد مبتلا نشده اند را به طور تصادفي انتخاب كنيم و از مهره هاي كمري آن ها MRI بگيريم به طور شگفت انگيزي نتايج تصوير برداري نشان خواهد داد كه بيش از 80 درصد افراد سالم به درجاتي از ديسك كمر مبتلا هستند!!!؟؟؟  آيا اگر يكي از اين افراد به علت گرفتگي ساده يك عضله احساس كمردرد داشته باشد و آنگاه پزشك تنها با استناد به گزارش MRI بيمار را تحت عمل جراحي قرار دهد، اصلا درماني صورت گرفته است؟؟؟؟ در اين موارد نه تنها بيمار درمان نمي شود بلكه احتمالا اين بيمار تا زنده است از عوارض ناشي از جراحي رنج خواهد برد. (اين همان چيزي است كه متاسفانه ما هر روزه شاهد آن هستيم)

مطالعات نشان داده اند كه بيش از 95 درصد از كمردرد ها با درمان هاي غير جراحي بهبود كامل مي يابند و هيچ گاه حتي به درمان هاي دارويي هم نيازي ندارند!!!!

در ساختار ستون فقرات انساني عوامل مختلفي هستند كه مي توانند باعث ايجاد كمردردهايي با علايمي شبيه به درد هاي ناشي از ديسك كمر، سياتيك و ... شوند كه تشخيص و درمان عمده آن ها بر عهده فيزيوتراپيست هاي مجرب و دوره ديده است. در كتب و مقالات علمي معتبر همواره از فيزيوتراپي به عنوان اولين درمان كمردرد (First-Line Approach) ياد مي شود. از جمله علل احتمالي كمردرد مي تواند گرفتگي هاي هر يك ار 18 جفت عضله اي باشد كه در اطراف ستون فقرات كمري قرار دارند. همچنين وجود نقاط ماشه اي در اين عضلات، جابجايي هاي مفصل خاجي كمري (Sacro Iliac (SIJ))، گرفتگي هاي مايوفاشيال، چرخش مهره هاي كمري، ضعف عضلات كف لگن، يبوست، ضعف عضلات ثبات دهنده و... مي توانند از جمله علل احتمالي كمردرد باشند.

فيزيوتراپيست هاي مجرب مي توانند با كمك تست هاي باليني هر يك از علل فوق را تشخيص داده و درمان نمايند. از جمله تكنيك هاي به روز و جديدي كه در دنيا استفاده مي شود مي توان به Myo-fascial release, CranioSacral Therapy, Mobolization, Manipulation, Dry Needling, Specific Exercise Therapy, Muscle Energy Techniques و... اشاره نمود.

بنابراين به كليه بيماران كمردردي توصيه مي شود تا قبل از هرگونه تصميمي براي انجام جراحي، حتما با مراكز تخصصي فيزيوتراپي ستون فقرات مشاوره نمايند.

 

منبع:http://rahmanhoseini.blogfa.com

دانستني هاي كمردرد

دانستني هاي كمردرد

كه ميزان شيوع آن در جوامع غربي بين 80-70 درصد مردم گزارش شده است. علل مختلفي مي تواند باعث ايجاد كمردرد شود از جمله وجود تومور، شكستگي مهره، سل مفصلي، Spinea Bifida، روماتيسم مفصلي، و همچنين مشكلاتي از قبيل سنگ كليه و مشكلات كولون و يا ناحيه مقعد و .... درمان اصلي در اين نوع كمردردها از نوع دارويي يا جراحي و يا ساير روشهاي پزشكي است و فيزيوتراپي در اين موارد بيشتر داراي نقش نگه دارنده است و يك درمان تكميلي به حساب مي آيد.

ولي خوشبختانه تعداد كمي از كمردردها به علل فوق الذكر ايجاد مي شوند و بيشتر كمردردها از نوع مكانيكي هستند. كمردردهاي مكانيكي به كمردردهايي گفته مي شود كه به علت استفاده بيش از حد از ساختارهاي طبيعي بدن، و يا به علت آسيب و ختلال در ساختارهاي آناتوميكي (مثل ديسك كمر و اختلالات عضلاني) ايجاد مي شود. اين كمردردها اغلب با اعمال فشارهاي ثابت به ستون فقرات (مثل نشستن و يا ايستادن طولاني مدت)، و يا كار كردن با وضعيت بدني نامناسب (مثل خم شده  به جلو) تشديد مي شوند. اين دردها اغلب با استراحت و گاهي با راه رفتن كاهش مي يابند.  

تحقيقات نشان مي دهد كه در جوامع مختلف معمولا بين 80-60 درصد از افراد جامعه در طول عمر خود كمردردهاي مكانيكال را تجريه مي كنند. در اينگونه كمردردها است كه فيزيوتراپي در خط اول درمان قرار دارد و اصلا به عنوان درمان اين مشكلات در نظر گرفته مي شود.

عموما در ايران هر كمردردي را ناشي از ديسك كمر (به طور عاميانه با عناويني مثل: بيرون زدگي ديسك كمر، فاصله بين مهره ها، سياتيك و...) مي دانند در صورتي كه ديسك كمر تنها يكي از علت هاي شناخته شده اي است كه مي تواند ياعث ايجاد كمردرد شود. حتي در صورتي هم كه فردي به ديسك كمر مبتلا شده باشد باز هم درصد كمي از اين افراد بايد تحت درمان هاي جراحي قرار بگيرند و در اغلب موارد مي توان علايم كمردرد را با فيزيوتراپي و آموزش ورزش هاي درماني و اصلاح الگوي زندگي تسكين داد.

از جمله عواملي كه در ايجاد كمردردهاي مكانيكي نقش دارند مي توان به موارد زير اشاره كرد:

  1. اختلالات و يا Dysfunction مهره هاي كمري
  2. اختلالات مفصل ساكروايلياك
  3. وجود نفاط ماشه ي در عضلات
  4. بي ثباتي يا ناپايداري مهره هاي كمري
  5. ايمبالانس يا عدم هماخنگي عضلات كمري
  6. ديسك كمر
  7.  دردهاي ارجاعي از مچ پا و يا زانو ها و...
  8. كوتاهي يا گير افتادگي فاسيا
  9. اختلاف طول پاها
  10. درگيري عضله پيريفورميس
  11. كاهش تحرك پذيري مهره هاي كمري
  12. كمردردهاي ناشي از زايمان
  13. خستگي هاي عضلاني ناشي از ورزش بيش از حد
  14. و....

در تمام موارد فوق هم تشخيص عارضه و هم درمان آن بر عهده فيزيوتراپيست هايي است كه دوره هاي ارزيابي و درمان تخصصي كمردرد را ديده باشند و گاهي حتي تنها با يك جلسه درمان مي توان درد بيمار را به طور كامل از بين برد و با ارائه تمرينات درماني وي‍‍‍ژه هر فرد از عود مجئئ تيماري جلوگيري نمود.

اشنایی با علل درد لگن ، کمر و گردن و روش های درمان آن

اشنایی با علل درد لگن ، کمر و گردن و روش های درمان آن

درد لگن 
 
- درد لگن نشانهٔ چیست؟
متأسفانه برخی شرایط، مثل گرما و رطوبت، که برای رشد جنین در زهدان زن لازم است، محیط مناسبی برای رشد باکتری‌ها نیز فراهم می‌کند. این عفونت زهدان باعث درد لگن می‌شود. عفونت‌های مجاری ادراری هم در زنان و هم در مردان درد لگن ایجاد می‌کند. البته، زنان بیشتر مستعد ابتلا به این عفونت‌ها هستند.
به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز  ،  از علل دیگر درد لگن بیماری التهابی لگن، یعنی التهاب لوله‌های تخمدان است. بیماری‌های مقاربتی از شایع‌‌ترین علل این بیماری هستند، گرچه عفونت‌های دیگر هم باعث آن می‌شوند.
در برخی موارد، پزشک ممکن است علت دقیق درد لگن را با توضیحات شما دربارهٔ نوع و محل درد بیابد. مثلاً اگر گرفتاری‌ شما بیماری التهابی لگن باشد، درد در دو طرف لگن است. اما درد ناشی از پارگی کیست تخمدان ناگهانی و بیشتر در یک طرف لگن است.
آندومتریوز (رشد لایهٔ درونی زهدان در جائی دیگر) باعث درد مزمن، قاعدگی دردناک، و نزدیکی دردناک می‌شود. آبستنی خارج زهدان یا درون لولهٔ تخمدان هم درد لگن می‌آورد.
اگر دچار التهاب آپاندیس باشید، نخست اشتها از دست می‌دهید، و بعد در اطراف ناف، و سپس درد ناحیهٔ راست پائین شکم احساس درد می‌‌کنید.
البته همه دردهای لگنی علت بیماری ندارند. اگر به‌طور عادی در وسط چرخهٔ قاعدگی دچار درد خفیف لگن می‌شوید، نگران نشوید. برخی زنان در هنگام تخمک‌گذاری دچار چنین دردی می‌شوند که طبیعی و بی‌خطر است.

- درمان درد لگن
خوشبختانه، تمام دردهای لگنی درمان‌پذیر هستند. در اینجا مواردی را که خود می‌‌توانید درمان کنید یا برای معاینهٔ بیشتر باید نزد پزشک بروید گفته می‌شود.

عفونت را برطرف کنید. اگرپزشک وجود عفونت مجرای ادرار را تشخیص دهد، برای درمان آن آنتی‌بیوتیک مناسب تجویز می‌کند. شما نیز با دفع مکرر ادرار می‌‌توانید از عود عفونت جلوگیری کنید. یعنی لااقل هر سه ساعت یک بار در روز و یک بار یا دو بار در طی شب. ادرار کردن بلافاصله بعد از نزدیکی هم به دفع عفونت کمک می‌کند.
مسکن بخورید. اگر درد ناشی از پارگی کیست تخمدان باشد، درمان احتمالاً فقط شامل تسکین درد با مسکن است. به‌ندرت خونریزی شدید ناشی از پارگی کیست تخمدان نیاز به جراحی پیدا می‌کند. پزشک برای علل دیگر درد لگن هم ممکن است داروئی مثل ایبوپروفن تجویز کند.
نزد پزشک بروید. پزشک بسته به‌شدت درد و وسعت آندومتریوز درمان‌های مختلف انجام می‌‌دهد. گاهی قطع مصرف ضدبارداری درد ناشی از آندومتریوز را از بین می‌برد. داروهائی نیز وجود دارد که با به هم زدن چرخهٔ قاعدگی و انقباض بافت آندومتریوز یک قاعدگی‌گذاری شیمیائی به‌وجود می‌آورد. این داروها را نباید بیش از شش‌ماه مصرف کرد.
اگر دارو درد آندومتریوز را از بین نبرد، پزشک ممکن است به عمل جراحی شکم‌بینی (لاپارسکوپی) متوسل شود. در این روش، پزشک وسیله‌ای لیزری از شکاف کوچکی در شکم به‌درون فرستاده و بافت‌های اضافی را می‌سوزاند. در برخی موارد عمل زهدان‌برداری توصیه می‌شود، اما این روش باید آخرین راه درمان باشد.

- درمان بیماری التهابی لگن
درد ناشی از بیماری‌ التهابی از یک جهت بسیار خوب است. چون بیشتر زنان مبتلا بدون درد هستند و پیشرفت بی‌سر و صدای بیماری خطر ناباروری یا آبستنی نا به جا را بیشتر می‌کند. بنابراین، بیماری التهابی لگن را نباید سرسری گرفت. درمان معمولاً درد را تسکین می‌دهد، اما ۱۰ درصد زنان مبتلا نابارور می‌شوند.
درمان معمولاً با تجویز آنتی‌‌بیوتیک خوراکی انجام می‌شود. موارد شدید بیماری ممکن است نیاز به تزریق درون سیاهرگی آنتی‌بیوتیک در بیمارستان پیدا کند.

- پیشگیری از بیماری التهابی لگن
پیشگیری از عود بیماری التهابی لگن کلاً به اختیار شماست.
سیگار نکشید. اولین کار برای پیشگیری ترک سیگار است. همه می‌دانند که کشیدن سیگار خطر ابتلا به سرطان‌های ریه و حنجره را افزایش می‌دهد، اما کمتر خبر دارند که سرطان مثانه، لوزالمعده، و گردن زهدان هم می‌آورد.
مهبل را زیاد نشویید. شستن زیاد مهبل با فرستادن مواد عفونی‌کننده به درون زهدان یا بیماری‌زا کردن باکتری‌های طبیعی موجود در مهبل باعث بیماری التهابی لگن می‌شود. مهبل با ترشحات طبیعی خود را پاک می‌کند.
از بیماری مقاربتی بپرهیزید. چون بیماری‌های مقاربتی از عمده‌ترین علل بیماری التهابی لگن هستند، جلوگیری از ابتلا به آنها از اهمیت زیادی برخوردار است.
عفونت را فراموش نکنید. درمان به‌موقع عفونت‌های مهبلی برای پیشگیری از بیماری التهابی لگن مهم است. در طی درمان از نزدیکی خودداری کنید. و اگر پزشک تشخیص بیماری مقاربتی دهد، همسر بیمار نیز باید درمان شود.

- چه وقت به پزشک مراجعه کنیم؟
- درد شدید ناگهانی در لگن احساس می‌شود.
- در بیش از دو روز طول کشیده یا تکرار می‌شود.
- سوزش ادرار، تکرر ادرار، تهوع، استفراغ یا اسهال نیز وجود دارد.
- آبستنی وجود دارد.
- درد لگن به‌دنبال از بین رفتن اشتها روی داده است.
- سابقهٔ ابتلا به بیماری مقاربتی وجود دارد.

 
* درد کمر 
 
- درد لمبر نشانهٔ چیست؟
درد لمبر می‌تواند به‌علل مختلف باشد. درد ممکن است عمیق و در خود مفصل لگن باشد. گاهی درد در بافت‌های اطراف مفصل است – مثلاً در اثر التهاب کیسهٔ زلالی (کیسهٔ پر از مایعی که بین سطوح استخوانی قرار دارد). وترهائی نیز در اطراف لگن وجود دارند که آن را به پاها و پشت متصل و محکم می‌کنند. التهاب یا آسیب دیدن اینها نیز درد لمبر ایجاد می‌کند. درد ممکن است مربوط به‌خود لگن نباشد و منشأ آن در جائی دیگر، مثلاً پشت، باشد. حتی درد ممکن است علت خارجی داشته باشد، مثل خوابیدن روی تشک خیلی نرم یا پوشیدن کفش تنگ.
التهاب مفصل از علل شایع درد لمبر است و معمولاً التهاب استخوانی مفصلی است که از گرفتاری‌های سالخوردگی است و تقریباً همه تا حدودی به آن مبتلا می‌شوند. اگر دچار شکستگی لگن شده باشید، احتمال ابتلا به التهاب استخوانی مفصلی در شما بیشتر می‌شود. همچنین ممکن است التهاب شبه روماتیسمی مفاصل هم خود را در لگن نشان دهد، گرچه کمتر شایع است. این از انواع گرفتاری‌های ناتوان‌کننده است که معمولاً در جوانی بروز می‌کند.
گاهی یک عیب ساختاری سرچشمهٔ درد لمبر است. انحنای ستون مهره‌ها یا کوتاهی یک پا نسبت به پای دیگر باعث درد لمبر می‌شود. گرچه اضافه وزن دقیقاً یک عیب ساختاری نیست، اما این هم می‌تواند باعث ایجاد درد در لگن شود.

- درمان درد لمبر
گرچه درد لمبر چیز مزاحم و ناراحت‌کننده‌ای است، اما زیاد نگران نباشید، راه‌های مختلفی برای تسکین آن وجود دارد.
آن را گرم کنید. استفاده از گرمای مرطوب اولین کاری است که می‌‌توانید بکنید، چون رطوبت باعث نفوذ بیشتر گرما می‌شود. حوله‌ای را در آب داغ خیس کنید، آن را بچلانید، و ۲۰ دقیقه روی باسن خود بگذارید. این کار را سه تا چهار بار در روز انجام دهید. می‌توانید حوله‌ای خشک را روی حولهٔ خیس بگذارید تا گرمای آن هدر نرود.
ورزش را کم کنید. وقتی درد شدید است، چند هفته فعالیت ورزشی خود را کم کنید. (اما به کلی کنار نگذارید) به‌جای آن بیشتر نرمش و ورزش‌های سبک بکنید.
پماد گرم‌کننده بزنید. هم خود پماد و هم مالیدن آن باعث راحت‌تر شدن ماهیچه‌های لگن می‌شوند. پمادهای حاوی منتول را با کیسهٔ آب گرم استفاده نکنید، چون ممکن است باعث سوختگی شدید شود.
ماساژ دهید. ماساژ دادن ماهیچه‌های لگن به تسکین درد آن کمک زیادی می‌کند. ماساژ باید متمرکز بر ناحیهٔ سرچشمهٔ درد باشد.
دارو بخورید. اگر مسکن‌های بدون نسخه، مثل آسپیرین و استامینوفن، درد را آرام نکنند، پزشک دارو‌های قوی‌تری می‌دهد. او حتی ممکن است قرص یا تزریق هیدروکورتیزون تجویز کند. هیدروکورتیزون در کاهش التهاب بعد از آسیب بسیار مؤثر است.
راحت بخوابید. روی لگن دردناک نخوابید و برای نرم کردن تشک از یک بالشتک استفنجی استفاده کنید.
کفش مناسب بپوشید. کفش اندازهٔ پا و سبک بپوشید. کفش‌های مخصوص دویدن بسیار سبکند و برای افزایش ایستائی پا طراحی شده‌اند.
عصای مناسب به دست بگیرید. اگر برای راه رفتن و ایستادن به عصا نیاز دارید، اندازهٔ آن را درست انتخاب کنید. اگر اندازهٔ عصا بلند یا کوتاه باشد، درد لمبر را بیشتر می‌کند.
وزن کم کنید. وزن اضافی باعث شدیدتر شدن درد لمبر می‌شود. با هر قدمی که بر می‌دارید، دو تا سه برابر وزن بدنتان به‌صورت فشار بر روی لگن وارد می‌شود. کاهش هر کیلوگرم وزن اضافی دو تا سه کیلوگرم فشار روی مفصل لگن را کم می‌کند.
جای درد را مشخص کنید. اگر برای درمان درد لمبر نزد پزشک می‌روید، دقیقاً مکان و زمان درد را برای او مشخص کنید. نوع درد را هم به‌ او بگوئید – درد مبهم است یا تیر می‌کشد، دائمی است یا متناوب، با حرکت شدید می‌شود یا آرام می‌گیرد، و نوع حرکاتی که درد را بدتر می‌کند.
آزمایش کنید. اگر پزشک تشخیص التهاب مفصل بدهد، شاید نیاز به انجام چندین نوع آزمایش باشد، چون بیش از ۱۰۰ نوع التهاب مفصلی وجود دارد. خود را برای اسکن استخوان یا MRI (تصویرنگاری با تشدید مغناطیسی) آماده کنید. پزشک ممکن است داروهای ضدالتهابی نیز تجویز کند و شما را برای انجام ورزش مناسب و گرما درمانی و فراصوت درمانی به مرکز فیزیوتراپی بفرستد.
ساختمان بدنتان را کنترل کنید. ممکن است انحنای کوچکی در ستون مهره‌ها یا کمی کوتاهی یک پا داشته باشید و خود ندانید. پشت به یک آینه قدی بایستید و آینهٔ دیگری را بالای شانه بگیرید تا از پشت خود را ببینید، یا به کسی دیگر بگوئید شما را از پشت به‌دقت نگاه کند. اگر یکی از زانوان بالاتر از دیگری باشد، اگر باستنتان به یک طرف افتاده است، یا اگر پشتتان کج به‌نظر می‌رسد، احتمالاً دچار یک مشکل ساختاری هستید.
خوشبختانه، اشکال راه رفتن قابل تصحیح است. باید کفش داری تخت متناسب بپوشید یا حتی فقط کفی داخل کفش بگذارید. اگر گرفتاری شدید باشد، پزشکتان شما را به یک متخصص استخوان معرفی می‌کند.
جراحی کنید. معمولاً شکستگی لگن به عمل جراحی نیاز دارد. گذاشتن یک میله در استخوان لگن آن را سر جای خود نگاه می‌‌دارد. در شکستگی‌های شدید یا التهاب شدید مفصلی، جراح ممکن است مفصل گرفتار را بردارد و مفصل مصنوعی به‌جای آن بگذارد.
عفونت لگن نیز ممکن است به جراحی و تزریق درون سیاهرگی آنتی‌بیوتیک نیاز پیدا کند.
و در مواردی که یک تومور باعث درد لمبر شده است، بعد از نمونه‌‌برداری، پرتو درمانی، شیمی درمانی، و جراحی انجام می‌شود.
درد گردن
 
- چه وقت به پزشک مراجعه کنیم؟
- درد گردن بیش از سه‌روز طول کشیده یا تکرار می‌شود.
- درد به‌دنبال سقوط یا یک حادثه روی داده است.
- درد از گردن به دست‌ها یا پاها منتشر می‌شود.

- درد گردن نشانهٔ چیست؟
اگر شانه‌ها افتاده باشند و چانه به جلو کشیده شده باشد، سر در حالت تعادل مناسب بر روی گردن قرار ندارد. در عوض، رباط‌ها و بافت‌های نرم دیگر گردن باید باری بیش از ۹ کیلوگرم را که درست توزیع نشده است تحمل کنند.
احتمالاً بزرگ‌ترین مشکل گردن و تمام ستون مهره‌ها در قرار گرفتن مفاصل در وضعیت نادرست به‌مدت طولانی و فشار و کشش زیاد برآنها است که در نهایت به درد گردن منجر می‌شود.
ساختارهای مختلفی در گردن ممکن است آن را به‌درد آورند. پارگی یکی از صفحات بین‌مهره‌ای (دیسک) و گرفتاری‌های ماهیچه‌ها، مفاصل، یا رباط‌ها ایجاد درد گردن می‌کنند. شایع‌ترین آنها در هنگام برخورد شدید یک اتومبیل از عقب به اتومبیلی که در آن نشسته‌اید روی می‌دهد. در این تصادف، گردن به‌شدت به‌جلو و عقب پرتاب می‌شود. تخریب تدریجی هر یک از ساختارهای گردن در اثر بالا رفتن سن یا کار زیاد هم درد گردن می‌آورد.

- درمان دردگردن
درد گردن با بیشتر روش‌های تسکین درد کمر آرام می‌شود. اما روش‌های اختصاصی‌تری هم برای تسکین درد گردن وجود دارد.
گردن را بی‌حرکت نگاه دارید. بستن گردن‌بندهائی که گردن را بی‌حرکت می‌کنند درد آن را تسکین می‌دهد. اما بیش از چند روز گردن را بی‌حرکت نکنید، چون باعث ضعیف شدن ماهیچه‌های آن شده و آسیب بیشتر را به‌دنبال خواهد داشت. اگر درد بیش از سه روز طول بکشد، نزد پزشک یا متخصص فیزیوتراپی بروید.
تحمل کنید. تحقیقات نشان داده است که ۸۰ تا ۹۰ درصد دردهای گردن ظرف دو یا سه روز خوب می‌شوند.
وضعیت گردن را تصحیح کنید. وضعیت بد فقط در بد نشستن و بد ایستادن نیست. بلکه حفظ وضع درست بدن در هنگام کار، حرکت، نشستن، ایستادن، بلند کردن چیزی، و ورزش کردن هم اهمیت دارد. بدترین آنها نشستن در وضعیت نامناسب است.
فکر می‌کنید چه‌چیز سر را بر روی گردن نگاه می‌دارد؟ تمام ماهیچه‌ها و رباط‌های گردن تحت فشارند تا سر راست بایستد. برای حفظ حالت درست گردن، صاف بنشینید، سینه را بالا بکشید، و سر را به عقب بگیرید، به‌طوری که گوش‌ها درست در بالای شانه‌ها باشند، نه در جلو آن.
اگر مرتباً دچار درد گردن می‌شوید، از پزشک بخواهید وضع بدنتان را بررسی کرده و راه رفع اشکال آن را به شما بیاموزد.
سرفه‌تان را کنترل کنید. اگر هنگام سرفه‌کردن یا عطسه کردن سرتان را به‌جلو می‌‌اندازید، ممکن است باعث آسیب‌دیدن گردنتان شوید. بهتر در حالی که سر را کمی عقب نگاه می‌دارید سرفه یا عطسه نکنید.
گوشی تلفن را با دست بگیرید. نگاه داشتن گوشی تلفن در بین سر و شانه باعث کشیده شدن بافت‌های نرم گردن و ماهیچه‌های قسمت بالای پشت می‌شود. اگر دست‌هایتان بند است از تلفن‌های بلندگودار استفاده کنید. گرفتن گوشی تلفن به‌صورت بالا گردن و سر را در وضعیت غلط نگاه داشته و به‌تدریج فاجعه به‌بار می‌آورد.
از کپی‌نگهدار استفاده کنید. هنگام نوشتن کردن یک مطلب، به‌جای چرخاندن مداوم سر، از یک کپی‌نگهدار در کنار نمایشگر کامپیوتر یا ماشین تحریر استفاده کنید.
بالشتتان را کنترل کنید. بالش نامناسب از شایع‌ترین علل درد گردن است. از بالشی استفاده کنید که درد گردنتان را برطرف می‌کند. هر بالشی که اتکائی برای رباط‌های گردن باشد مفید است. مهم‌تر از همه، از بالش‌هائی که سر را به جلو خم می‌کنند بپرهیزید.
ورزش گردن برای پیشگیری از درد. همه می‌دانند که ورزش ماهیچه‌ها را قوی کرده و انعطاف‌‌پذیری آنها را زیاد می‌کند. حتی مختصری ورزش گردن آن را روغن‌کاری کرده و مواد مغذی بیشتر به آن می‌رساند.
سر را ورزش دهید. سر را به‌آرامی پائین بیاورید تا چانه به سینه برسد. سپس سر را تا وضعیت عادی خود برگردانید. این کار را ده بار تکرار کنید. آنگاه، ده بار نیز سر را به‌آرامی از یک طرف به طرف دیگر کج کنید و سپس به وضعیت عادی برگردانید. این کارها را تا جائی که گردن درد نگیرد انجام دهید. (نگران صدا کردن آن نباشید.) این ورزش برای کسانی که مفاصل گردن را در طی روز به‌حرکت در نمی‌آورند مفید است.
سر را فشار دهید. کف دستتان را پشت سر قرار داده و به‌آرامی آنها را بر هم فشار داده و تا ده بشمارید. این کار را با جلو و طرفین سر هم انجام دهید. این ورزش را روزی یک بار انجام دهید.
سر را نچرخانید. چرخاندن سر به دور گردن، که عادت شایع بسیاری از مردم است باعث آسیب دیدن بیشتر گردن می‌شود.

 

منبع:http://www.pezeshk.us

كدام ماهيچه ها را " ماهيچه هاي كف لگني" مي نامند؟


كدام ماهيچه ها را " ماهيچه هاي كف لگني" مي نامند؟

"ماهيچه هاي كف لگن" گروهي از عضلات بين پاها هستند كه از مقابل استخوان شرمگاهي (در جلوي بدن) تا انتهاي ستون فقرات (در پشت) كشيده شده اند و به نگه داشته شدن مثانه، رحم و روده ها در جاي خود و نيز به ماهيچه هايي كه مقعد، مجاري ادراري و واژن را مي بندند، كمك مي كنند. ضعيف شدن يا آسيب ديدن اين ماهيچه ها، مثلا در نتيجه زايمان، موجب مي شود كه ديگر نتوانند وظايف خود را به خوبي انجام دهند. اين امر ممكن است منجر به بي اختياري ادرار ، كاهش ميزان لذت جنسي هنگام آميزش و همچنين بروز عارضه پايين افتادگي رحم شود. بي اختياري ادرار بدين معناست كه ممكن است در زمان سرفه، عطسه، خنده يا حركات ورزشي، مقدار كمي از ادرار فرد خارج شود. تخمين زده مي شود كه حدودا 25% خانمهاي حامله به اين عارضه دچار مي شوند.

اين تمرينها چه كمكي به من مي كنند؟

اين تمرينها به تقويت عضلات كف لگن كمك مي كنند و نهايتا منجر به بهبود فعاليت آنها مي شود. مانند هر عضو عضلاني ديگر، اين ماهيچه ها نيز هر چه بيشتر به كار گرفته شوند، قويتر خواهند شد.

اگر اين عضلات به اندازه كافي قوي باشند، مي توانند به تحمل اضافه وزن دوران حاملگي كمك كنند، در مرحله دوم زايمان سودمند باشند و با افزايش گردش خون، موجب بهبود سريعتر پرينه (ناحيه بين مقعد و واژن) پس از زايمان شوند. با انجام منظم اين تمرينات از بروز بي اختياري ادرار و افتادگي رحم پس از زايمان، به ميزان زيادي جلوگيري مي شود. يكي ديگر از مزاياي اين تمرينها آن است كه قويتر بودن ماهيچه هاي كف لگن در خانمها موجب ارگاسمهاي بهتر و زندگي جنسي رضايت بخش تر خواهد شد!

چگونه مي توانم ماهيچه هاي كف لگني خود را پيدا كنم؟

تصور كنيد كه مي خواهيد از خروج باد شكم خودداري كرده و همزمان، از خروج جريان معمولي ادرار نيز خودداري نماييد. در اين حالت، احساسي مشابه با "فشردن و بالا كشيدن" به شما دست مي دهد كه حس خواهيد كرد مقعد و محل خروج ادرار در حال بسته شدن و بالا كشيده شدن هستند. اگر براي مدتي اين تمرين را تكرار كرده باشيد، مي توانيد در زمان مقتضي همين عمل را براي واژن هم بكار بريد!

مسلما اين كار، ساده به نظر مي رسد. اما نكته اين است كه شما بايد حركات "فشردن و بالا كشيدن" را بدون:

  • - فرو دادن شكم به سمت داخل
  • - فشار دادن شديد پاها به يكديگر
  • - منقبض كردن كفلها
  • - نگه داشتن نفس

انجام دهيد. به بيان ديگر، فقط بايد ماهيچه هاي كف لگني شما كار كنند و نه عضلات شكم، رانها يا باسن.

دقيقا همانطور كه كودكان در ابتدا ياد مي گيرند با حركت دادن ماهيچه هاي صورت خود چشمك بزنند، استفاده از عضلات كف لگني به صورت جداگانه از ساير ماهيچه هاي بدن نيز ممكن است در ابتدا كمي دشوار باشد، اما با تمرين و تكرار ساده تر مي شود. ممكن است به اين نتيجه برسيد كه قرار دادن يك دست بر روي شكم خود در هنگام تمرين (به منظور اطمينان از راحتي و آرام بودن وضعيت شكم)، برايتان مفيد است.

اگر مي خواهيد مطمئن شويد كه تمرين را به نحو صحيح انجام مي دهيد، اين كار را امتحان كنيد: در صورتي كه نشانه اي مبني بر مشكل در اين زمينه وجود نداشته باشد، و با فرض اينكه شما دوران نقاهت پس از زايمان را گذرانده ايد، يك يا دو انگشت خود را در حمام در واژن خود فرو كرده و همين تمرين را انجام دهيد. در اين صورت بايد مختصري فشار (شبيه نشگون گرفتن) حس كنيد.

چه زماني بايد اين تمرينها را انجام دهم؟

شما مي توانيد اين تمرين را هنگامي كه نشسته، ايستاده يا دراز كشيده ايد و يا هنگامي كه مشغول فعاليتهاي روزمره از قبيل جوشاندن آب در كتري، صحبت با تلفن و يا مشاهده تلويزيون مي باشيد، انجام دهيد. اين تمرينها را مي توانيد به اين صورت انجام دهيد:

  • - ماهيچه هاي مقعد و ماهيچه هاي اطراف واژن را در حالت فشرده نگاه داريد، به نحوي كه گويا مي خواهيد از رفتن به توالت خودداري كنيد.
  • - اين ماهيچه ها را يك بار، دوبار و سه بار منقبض كنيد.
  • - آنها را در همين حالت نگه داريد، اما به تنفس خود ادامه دهيد.
  • - آنها را رها كنيد.
  • - هنگامي كه بدن شما به حالت طبيعي بازگشت، ماهيچه ها را به سمت بيرون فشار دهيد (اين آخرين حركتي است كه مي تواند به شما در بيرون راندن كودك از مجراي واژن - در هنگام زايمان- كمك كند و از پاره شدن اين قسمت جلوگيري نمايد). آنگاه مجددا اين عضلات را فشرده و منقبض كنيد.
  • - اين تمرين را هر روز چند مرتبه، هنگام انجام كارهاي روزمره، تكرار كنيد.

اكنون وقت آن است كه تمرين "فشردن و بالا كشيدن" را به دو صورت "آرام" و "سريع" انجام دهيد. مي توانيد در هر يك از حالات دراز كشيده، نشسته و ايستاده باشيد فقط بايد پاهاي خود را كمي از هم جدا نماييد. آنگاه بصورت زير عمل كنيد:

  • - "فشردن و بالا كشيدن آرام" : ماهيچه هاي كف لگني را به آرامي، تا جايي كه مي توانيد، منقبض و فشرده كنيد. سپس آنها را تا زماني كه مي توانيد در همين حالت نگه داشته و سپس به آرامي آنها را شل و رها كنيد. براي درك بهتر كف لگن خود را مانند آسانسوري در نظر بگيريد كه با بالا كشيدن بايد 5 طبقه را طي كند. به آرامي از يك تا 5 بشماريد و آسانسور را در طبقه پنجم تا جايي كه مي توانيد نگه داريد. سپس عضلات كف لگن را به آرامي شل كنيد، گو اينكه آسانسور با هر شماره يك طبقه پايين مي رود تا به شماره 1 برسيد.
  • - "فشردن و بالا كشيدن سريع" : مراحل كشش و رهاسازي را مانند حالت قبل ولي به سرعت انجام دهيد. مي توانيد با شماره 1 بالا بكشيد و با شماره 2 رها كنيد. اين عمل را مكررا و با سرعت انجام دهيد.

هر دو تمرين فوق را 5 بار يا تا زماني كه خسته شويد، انجام دهيد.

با قويتر شدن عضلات، مي توانيد اين تمرين را در دفعات بيشتر انجام داده و هر بار، عضلات را به مدت زمان بيشتري در حالت فشرده نگه داريد. پس از چند هفته، بايد پيشرفت قابل توجهي داشته باشيد؛ اما بايد اين تمرينها را به مدت چند ماه انجام دهيد تا آنها به ميزان حداكثر قدرت خود برسند.

چه تعداد دفعاتي بايد تمرينهاي مربوط به ماهيچه هاي كف لگن را انجام بدهم؟

بسته به ميزان ضعيف بودن اين ماهيچه ها در هنگام آغاز تمرينات، متفاوت است؛ اما تلاش كنيد تا اين تمرينها را با 50 مرتبه در روز آغاز كرده و ظرف چند هفته به ميزان 120 بار در روز برسانيد. اگر با مشكل ترشح ادرار مواجه هستيد، اين تمرينها را آنقدر انجام دهيد تا مطمئن شويد كه اين عارضه مجددا بروز نمي كند.

گاهي قدرت ماهيچه هاي كف لگن خود را با جلوگيري از خروج ادرار و منقطع كردن جريان ادرار چك كنيد؛ البته اين كار را نبايد در ابتداي صبح يا بعد از نزديكي انجام دهيد، چون احتمال ابتلا به عفونت مثانه را افزايش مي دهد.

هنگامي كه در آزمايش فوق كنترل مناسب را به دست آورديد، آنگاه مي توانيد ماهيچه هاي خود را به اين ترتيب امتحان كنيد:

  • - اول اطمينان حاصل كنيد كه مثانه شما تقريبا پر شده است،
  • - بعد چند بار روي يك خط در جا بپريد،

اگر ادرار از شما خارج نشد، تمرينها را براي حداقل يك ماه ديگر نيز ادامه دهيد. هنگامي كه ماهيچه هاي كف لگن شما به اندازه كافي تقويت شدند، بايد اين قدرت را در آنها تثبيت كنيد؛ پس تمرينها را روزانه 2 يا 3 بار براي تمام عمر ادامه دهيد.

چند نكته سودمند ديگر

  • - از اين تمرينها در زماني كه نگران ترشح ادرار هستيد (مثلا قبل از عطسه يا بلند كردن اشياء سنگين)، استفاده كنيد. به تدريج كنترل ترشح ادرار در شما بهتر خواهد شد.
  • - از انجام حركت دراز و نشست با پاهاي كاملا كشيده و همچنين از بالا آوردن و بالا نگه داشتن دو پا خودداري كنيد، زيرا فشار شديدي بر كف لگن و پشت شما وارد خواهد كرد.
  • - به مقدار معمول آب بنوشيد، و به طور مرتب و دائم به توالت نرويد؛ تنها هنگامي به توالت برويد كه احساس مي كنيد مثانه شما كاملا پر شده است.
  • - وزن خود را تحت نظر داشته باشيد: اضافه وزن، فشار اضافي بر ماهيچه هاي كف لگن شما وارد مي كند.

اگر ظرف چند هفته پس از زايمان، وضعيت كف لگن شما به حالت طبيعي برنگشت، بهتر است آن را با پزشك خود در ميان بگذاريد. تمرينها را به مدت طولاني رها نكنيد. هر چه مدت زماني كه شما اين تمرينها را رها مي كنيد طولاني تر باشد، بازگشت كف لگن به حالت طبيعي نيز سخت تر خواهد شد. البته به ياد داشته باشيد كه اولين سوالي كه پزشك از شما مي پرسد، اين خواهد بود كه: آيا تمرينهاي خود را انجام مي دهيد؟

اگر شما يكي از معدود مادراني باشيد كه هنوز پس از گذشت 3 ماه از زايمان نيز از عارضه بي اختياري ادرار رنج مي بريد، از پزشك خود بخواهيد تا شما را به يك فيزيوتراپيست كه در زمينه عوارض پس از زايمان تخصص دارد، معرفي كند.

 

منبع:http://www.ninisite.com

کشیدگی عضلات

 کشیدگی عضلات

کشیدگی عضلانی یا اسپاسم عضلات ناحیه لگن و ران موجب درد عضله بخصوص درد کشاله ران میشود

کشیدگی عضلات لگن از آسیب های شایع ورزشی است. این کشیدگی ها همچنین میتوانند در اثر فعالیت های بدنی شدید در کسانی که آمادگی ندارند هم ایجاد شوند.

عضلات زیادی در ناحیه لگن و ران وجود دارند. این عضلات مسئول حرکات مفصل لگن در جهات مختلف هستند. گاهی اوقات این عضلات بر اثر ضربه و یا بدنبال فعالیت های شدید بدنی دچار کشیدگی میشوند و در حالات شدیدتر ممکن است پارگی های میکروسکوپی در این عضلات بوجود بیاید که به آن استرین Strain هم میگویند و گاهی هم فیبرهای عضلانی بطور کامل پاره میشوند. شایعترین عضلات لگن که دچار گشیدگی میشوند عضلات ادکتور یا نزدیک کننده ران هستند.



کشیدگی عضلات لگن چگونه ایجاد میشود

عضلات ادکتور در ناحیه کشاله ران قرار دارند. این عضلات در بالا به لگن متصل شده و در پایین به استخوان ران میچسبند و وظیفه آنها نزدیک کردن ران ها به یکدیگر است. برای مطاله بیشتر در باره آناتومی عضلات ادکتور ران به مقاله"آناتومی ران- عضلات داخلی" مراجعه کنید.

 139 5

139 2

 

کشیدگی عضله ادکتور در قسمت کلفت آن و یا در محلی است که عضله به تاندون متصل میشود. کشیدگی معمولاً موقعی ایجاد میشود که عضله در حین انقباض شدید باشد و به ناگاه تحت کشش قرار گیرد و یا به آن ضربه ای وارد شود.


هر عضله تا حد مشخصی میتواند کش بیاید و اگر تحت نیروی کششی بیشتری قرار گیرد آسیب های ذکر شده بوجود میایند. وقتی مفصل لگن از قبل و به هر علتی دچار محدودیت حرکتی باشد احتمال کشیدگی عضلات اطراف آن بیشتر میشود.

اکثر کشیدگی های عضلانی ادکتور لگن وقتی بوجود میاید که فرد بدون به اصطلاح گرم کردن خود شروع به ورزش میکند. در روند گرم کردن بدن قبل از شروع ورزش اصلی، یک سری حرکات کششی انجام میشوند. این حرکات، فیبرهای عضلات را به آرامی تحت کشش قرار داده و طول آنها را افزایش میدهند و در نتیجه دامنه حرکت مفصل بیشتر میشود. وقتی که فرد بدون انجام این حرکات مستقیماً شروع به ورزش شدید میکند، عضلات خود را که آمادگی ندارند در معرض کشش ناگهانی و در نتیجه آسیب قرار میدهد.

 کشیدگی عضلانی ادکتور لگن در ورزش هایی مثل فوتبال، بسکتبال، تنیس، ورزش های رزمی، اسب سواری و دویدن بیشتر است. ورزشکاران نوجوان و مسن هم بیشتر از دیگر سنین در معرض این کشیدگی عضلانی هستند. در نوجوانی عضلات و استخوان ها ممکن است با یک سرعت یکسان رشد نکنند. ممکن است استخوان ها با سرعتی بیش ار عضلات رشد طولی کنند. نتیجه این پدیده کوتاه شدن نسبی طول عضلات و در نتیجه تحت کشش قرار گرفتن عضلات اطراف استخوان است و در این حال عضله خیلی راحت تر دچار آسیب میشود.




139 1

حرکات بالا میتوانند موجب کشیدگی عضلات ادکتور در کشاله ران شوند


علائم کشیدگی عضلات لگن چیست

مهمترین علائم کشیدگی عضلات لگن عبارتند از
  • مهمترین علامت،درد بر روی کشاله ی ران است. این درد بلافاصله بعد از حرکتی که موجب کشیدگی عضله و تاندون میگردد در ناحیه کشاله ران احساس میشود. پس از آن درد کم شده و بصورت یک درد مداوم و گنگ در ناحیه کشاله ران در میاید.
  • در ابتدا درد ممکن است فقط در شروع ورزش یا اول صبح بعد از برخاستن از خواب احساس شود و بعد از چند دقیقه و یا با انجام چند حرکت نرمشی شدت آن کم شده و یا از بین میرود. اگر به بیماری بی توجهی شود و ورزش ادامه یابد بتدریج درد در حین انجام حرکات ورزشی هم ایجاد میشود و حتی با ورزش شدیدتر هم میشود. در موارد شدید بیماری درد در حالت معمولی و حتی در استراحت هم احساس میشود.
  • ممکن است در زمان کشیده شدن عضله یک صدا یا تقه به توسط فرد احساس شود که نشانه پاره شدن فیبرهای عضلانی است.
  • لمس و فشار دادن عضله کشیده شده در ناحیه کشاله ران دردناک است.
  • در حالات شدید ممکن است عضله متورم شود و یا پوست روی آن دچار خونمردگی شود.
  • بیمار در هنگام راه رفتن دچارلگنش میشود
  • گاهی اوقات قدرت عضله کاهش میابد.

 

بهترین حالت نشستن پشت میز

بهترین حالت نشستن پشت میز:

محققان معتقدند: بهترین حالت نشستن پشت میز این است که کمی بدن را به عقب متمایل کنیم، به طوری که زاویه ی بین ران‌ها و تنه حدود 135 درجه شود. البته از آنجایی که این زاویه ممکن است باعث سُرخوردن ما به عقب و حتی افتادن شود(اگر تکیه گاهی نداشته باشیم)، محققان به 120درجه هم رضایت داده اند. آنها می گویند این گونه نشستن می‌ تواند باعث کاهش کمر درد شود.

به گفته ی این محققان 32 درصد مردم بیش از 10 ساعت را در روز، به صورت نشسته سپری می ‌‌کنند و نیمی از آنان حتی برای صرف ناهار نیز،میز خود را ترک نمی‌ کنند و دو سوم مردم زمانی که از کار به منزل باز می ‌گردند، باز هم می ‌نشینند.

علاوه بر این، بررسی‌ها نشان داده است که یک سوم افراد به همین علت، یعنی بد نشستن های طولانی، از کمر درد رنج می برند. پس، از آنجا که بد نشستن می تواند با ایجاد فشار بر ستون فقرات و رباط‌ های مربوطه، انسان را دچار دردمزمن و بد شکلی کند، لازم است اصول درست نشستن را بدانیم تا دچار این مشکلات نشویم.

بیشتر ما در طول ساعات کاری، پشت میز و روی صندلی هایی نشسته ایم که نه به وضعیت قرار گرفتن شان توجه داریم ونه به نحوه ی نشستن خودمان روی آنها. اما وقتی که کارمان تمام می شود، از دردی که در کمر و گردنمان حس می کنیم، می‌فهمیم که باید نشستن خود را اصلاح کنیم.

وقتی که زاویه ی نشستن ما قائمه باشد، انحنای طبیعی ستون فقراتمان کمتر شده و باعث می‌ شود به صفحه های ژله ای بین مهره ها فشار بیشتری وارد شود. در ضمن ثابت نشستن طولانی با فشار پی در پی، باعث خوردگی و ساییدگی مهره ها و نرسیدن خون کافی به دیسک و سخت شدن و کاهش قابلیت انعطاف آن می شود.همه ی این عوامل دست به دست هم داده و ما را دچار کمردرد می کنند.



منبع: تبیان

انحنای ستون فقرات و درد کمر!



فیلم آموزشی کلینیک درد دکتر پیریایی و امید کلینیک


انحنای ستون فقرات و درد کمر!


برای مشاهده‌ی فیلم روی لینک بالا کلیک کنید.


شیوه صحیح نشستن پشت میز

شیوه صحیح نشستن پشت میز

متخصصان می ‌گویند: بر خلاف تصور ما درست نشستن، مترادف با سیخ نشستن نیست. نشستن با زاویه ی 120 درجه می‌ تواند باعث کاهش کمر درد شود.

یک عمر شنیده بودیم : "بچه راست بشین، صاف بشین، آنقدر قوز نكن!" اما گویا تازه معلوم شده كه این توصیه ی مادرانه هم برای کمر و ستون فقرات ما مفید نبوده است.

اگرچه منظور مادر این بوده که قوز نکنیم و روی کتاب ها خم نشویم و هنوز هم پزشكان این توصیه را تایید می‌ كنند، اما به هر حال چیزی که به تازگی محققان اسکاتلندی و کانادایی با استفاده از یک مدل جدید "ام آر آی" نشان داده اند، این است که راست نشستن بیش از حد، فشار غیر ضروری در ناحیه ی کمر ایجاد می کند كه خیلی هم به نفع ستون فقرات نیست.

نشستن پشت میز


منبع: تبیان

10 توصیه برای پیشگیری از دردکمر و عصب سیاتیک

10 توصیه برای پیشگیری از دردکمر و عصب سیاتیک


برای این‌که دچار درد عصب سیاتیک و انواع دیگر کمر درد نشوید، توصیه‌های زیر را به کار ببرید:

1- اگر اضافه وزن دارید وزن خود را متعادل کنید.

2- اگر کار شما به شکلی است که باید ساعت‌ها نشسته باشید بهتر است در فواصلی بایستید و قدم بزنید تا فشار وارد به‌کمرتان کم شود.

3- با کمک ورزش‌های مناسب می‌توانید عضلات پشتی خود را تقویت نمایید.

4- قدم زدن و شنا کردن ورزش‌های بسیار خوبی برای حفظ سلامت کمر هستند.

5- اشیاء سنگین را به سرعت و با یک حرکت سریع و ناگهانی از روی زمین بلند نکنید.

6- هرگز در حالی که جسم دیگری را توسط یکی از دست‌هایتان بلند کرده‌اید، سعی نکنید با دست دیگر جسم سنگین دیگری را بلند کنید. اگر اصرار دارید هر دو بار را همزمان حمل کنید ابتدا باری را که در دست دارید زمین بگذارید و سپس هر دو جسم را به طور همزمان و با هم بلند کنید.

7- هنگام بلند کردن اشیا، نزدیک شیء قرار بگیرید و زانوها را خم کنید. این کار باعث می‌شود بار را با نیروی پایتان بلند کنید و به کمر کمتر فشار وارد شود. بار را بغل و تا حد ممکن به کمرتان نزدیک کنید سپس به تدریج پاهایتان را صاف نمایید و بایستید.

8- خوابیدن روی یک تشک سفت بهترین وضعیت برای کمر است ضمنا حتما از بالش‌ استفاده کنید.

9- از چرخاندن بدن هنگام حمل بار خودداری کنید، چرخش از ناحیه کمر باعث افزایش فشار به کمر می‌شود.

10- و در نهایت باید توصیه کرد کمردرد را از بروز نخستین علایم جدی بگیرید و آن را پیگیری کنید، حتی اگر سیاتیک نباشد.

 


منبع: http://www.hakimemehr.ir

آشنایی با دردهای سیاتیکی

آشنایی با دردهای سیاتیکی

‌بسیاری از مردم هر وقت دچار کمردرد می‌شوند می‌گویند سیاتیکم گرفت در حالی که تنها علت 5 درصد کمردردها، مشکل سیاتیک است، اما این سیاتیک معروف چیست؟

عصب سیاتیک طولانی‌ترین عصب داخل بدن است که از نخاع جدا می‌شود، از لگن عبور می‌کند و تا انتهای پا ادامه دارد. این عصب در طول مسیر خود به شاخه‌های متعددی تقسیم می‌شود. عصب سیاتیک پس از جدا شدن از نخاع، عمل عصب‌دهی به عضلات ناحیه کمر و باسن و عضلات این ناحیه و ارگان‌های لگن مثل مثانه و رحم و دستگاه تناسلی راانجام داده و پس از آن از زیر استخوان نشیمنگاهی به پاها رفته و عضلات پا و قسمت‌های لازم را عصب دهی می‌کند.

هر گونه فشار روی این عصب می‌تواند باعث ایجاد درد در تمام طول عصب شود. یعنی مسیری که از کمر شروع می‌شود و از پشت پا پایین می‌آید و تا پاشنه پا می‌رسد.

در ناحیه کمر انحراف جانبی ستون مهره‌ها، بیرون‌زدن دیسک بین ‌مهره‌ای یا گودی کمر باعث می‌شود عصبی که از این ناحیه عبور می‌کند بین بافت‌های سخت استخوان ستون فقرات تحت فشار قرار گرفته و ملتهب شود. التهاب عصب باعث تورم و تحت فشار بیشتر قرار گرفتن عصب می‌شود. در این وضعیت در انتقال پیام‌های عصبی اختلال ایجاد کرده و رشته عصبی مربوط به هر منطقه از پا که باشد بدون این‌که هر گونه مشکلی در آن نقطه وجود داشته باشد علائم درد را در آنجا نشان‌می‌دهد.

سن بالا، فشار به کمر و حمل بارهای سنگین، پشت میزنشینی طولانی و دیابت ازجمله عواملی است که باعث این مشکل می‌شود.


منبع: http://www.hakimemehr.ir

درمان معجزه آسای دردهای سیاتیکی

درمان معجزه آسای دردهای سیاتیکی:


راه رفتن در آب كم عمق در پيشگيري و درمان دردهاي سياتيك بسيار موثر است.

در اين روش فرد ابتدا بايد آرام آرام طول استخر را راه رفته و به سمت عقب بازگردد زيرا اين كار در كشش عضلات و شل كردن آنها بسيار موثر است و تاثير شگفت‌انگيزي بر بدن بيمار دارد.
 در خصوص علل دردهاي سياتيكي، باید گفت: تورم، بيرون زدگي يا پارگي ديسك بين مهره‌ها، مهم‌ترين علت دردهاي سياتيكي است كه ممكن است متعاقب يك حركت سنگين مثل بلند كردن جسم سنگين در حالت ايستاده با خم شدن ناگهاني و چرخش كمر به وجود بيايد.

در بعضي از مواقع ضربه محكم به عصب يكي از دلايلي است كه اين دردها را به وجود مي‌آورد. در اين حالت درد از كمر به باسن و ران مي‌رود و به پشت زانو، ساق و پشت پا مي‌رسد و همه اين اعضا را در بر مي‌گيرد.


اين دردها با بالا رفتن فشار داخل شكم، هنگام سرفه و عطسه افزايش پيدا مي‌كند.


درباره حركات ورزشي و بروز دردهاي سياتيكي، نیز باید افزود انجام حركات ورزشي سنگين به تشديد اين دردها مي‌انجامد.


پوزيشن‌هاي بد مانند نشستن به مدت طولاني، بلند كردن جسم سنگين به شكل غلط نيز افراد را دچار مشكل مي‌كند كه فرد بايد براي پيشگيري از اين دردها هنگام بلند كردن جسم سنگين ابتدا زانو زده، به گونه‌اي كه زانوي راست در جلو باشد و زانوي چپ در عقب و سپس آن جسم را با دو دست تا ناف بلند كرده و در حالت خميده حمل كند و چون در اين حالت فشار در همه قسمت‌هاي كمر، ران، زانو و مچ پا پخش مي‌شود، اين راه، بهترين روش براي بلند كردن اجسام سنگين است.


نشستن‌هاي طولاني مدت كه بيشتر در مورد كارمندان مشهود است نيز در اصلاح وضعيت نشستن قابل اصلاح است و تا ميزان زيادي از فشار بر عصب سياتيك مي‌كاهد.


افراد هنگام نشستن پشت ميز نبايد خم شوند، بلكه بايد كمر خود را راست نگه داشته و به صندلي تكيه بدهند و اگر امكان داشت در پشت صندلي‌شان بالشي قرار داده يا از صندلي‌هايي استفاده كنند كه در قسمت كمر آنها يك برآمدگي به سمت جلو دارد. علاوه بر اين بايد چهارپايه‌اي را زير زانو قرار داده تا زانو خم شود به گونه‌اي كه سر زانو كمي بالاتر از كشاله ران قرار بگيرد.


قوس كمر كه به علت چاقي و بيرون زدگي شكم به وجود مي‌آيد يكي ديگر از عوامل اصلي در بروز دردهاي سياتيكي است.


رانندگي‌هاي طولاني مدت نيز در اين رابطه نقش مهمي دارد كه به اين منظور فرد بايد نزديك فرمان اتومبيل نشسته و زانوهايش را به گونه‌اي خم كرده باشد كه در جهت كلاج و ترمز قرار گيرد.


همچنين به افرادي كه در طول روز زمان زيادي را سرپا مي‌ايستند، یا افرادي كه در طول روز زياد راه مي‌روند مانند خانم‌هاي خانه‌دار، توصیه می‌شود بايد زمان ايستادن خود را كوتاه كرده و در وقفه‌هاي كاري خود هفت تا هشت دقيقه روي زمين خوابيده و پاهايشان را روي مبل يا سطح بلندتر از سطح زمين بگذارند.


در رابطه با نحوه درمان دردهاي سياتيكي باید افزود: درمراحل اوليه درمان براي فرد دو تا سه روز استراحت مطلق تجويز مي‌شود اما اگر فرد در حالت حاد قرار گيرد به گونه‌اي كه انگشتانش گزگز كند و با كاهش حس همراه باشد بايد حتما به پزشك مراجعه كرده و تحت معالجه جدي قرار گيرد.

 
در حالت استراحت مطلق فرد بايد از انجام هر كاري خودداري كرده و در بستر استراحت كند اما اين مدت استراحت نبايد طولاني شود زيرا عضلات بدن ضعيف شده و باعث درد شديد مي‌شود. بنابراين فرد بايد پس از 48 ساعت استراحت به تدريج و با ملايمت كارهاي روزانه‌اش را از سر بگيرد.
 
تاکید می‌شود در مواردي كه ديسك بين مهره‌ها پاره شده و به گونه‌اي شديد باشد كه بيمار نتواند راه برود، فرد بايد تحت نظر پزشك متخصص قرار گرفته و در صورت لزوم جراحي شود.



منبع: http://www.alef.ir

رژیم غذایی برای مبارزه با سیاتیک


رژیم غذایی برای مبارزه با سیاتیک

در طب سنتی توصیه‌های کاربردی زیادی برای پیشگیری از عود کردن دردها و اسپاسم‌های عصب سیاتیک به  افراد مبتلا به سیاتیک شده است:
  •   افراد مبتلا به سیاتیک بهتر است از مصرف مواد غذایی با طبع سرد و مرطوب پرهیز کنند. این افراد بهتر است از مصرف گوشت گوساله و گاو، انواع چاشنی‌های ترش، ماست و دوغ و حبوبات بپرهیزند یا مصرف آنها را در طول هفته به حداقل برسانند.
  •   پیاده‌روی صبحگاهی اما مستمر نیز یکی از بهترین روش‌ها برای پیشگیری از بروز گرفتگی‌های سیاتیک است.
  •   این افراد بهتر است در وعده‌های غذایی خود به ویژه وعده صبحانه یا میان‌وعده‌های صبح و عصر از شیره انگور و مغز گردو که در گروه مواد غذایی با طبع گرم هستند، استفاده کنند.



منبع: برترین‎ها

چه دردی، درد سیاتیک است؟

چه دردی، درد سیاتیک است؟


درد سیاتیک معمولا با دردهای خفیف و اندک آغاز می‌شود و به مرور در مدت زمانی کوتاه تشدید پیدا می‌کند و در برخی موارد به دردی غیرقابل تحمل تبدیل می‌شود؛ به گونه‌ای که فرد امکان حرکت پای خود را از دست می‌دهد و کوچک‌ترین حرکتی برای او با دردی غیرقابل توصیف همراه است. درد سیاتیک معمولا از ناحیه پشت باسن آغاز می‌شود و با پیشروی آن به ران‌ها و ساق پا نیز سرایت می‌كند. این درد ممکن است برخی مبتلایان را برای چند روز خانه‌نشین کند.



منبع: برترین‌ها

تاثیر سیاتیک در دررفتگی مفصل ران

تاثیر سیاتیک در دررفتگی مفصل ران


در افرادی که گرفتگی عصب سیاتیک و اسپاسم‌های ناشی از آن به طور مستمر تکرار می‌شود، به گونه‌ای که فرد در یک هفته چند  اسپاسم و انقباض عصب سیاتیک را تجربه می‌کند، احتمال دررفتگی و جابه‌جایی مفصل ران وجود دارد زیرا گرفتگی‌های متعدد اعصاب و ماهیچه‌ها در ناحیه لگن و ران احتمال جابه‌جایی مفاصل و انحراف لگن را برای بیمار به همراه دارد؛ بنابراین افرادی که استعداد ابتلا به گرفتگی‌های سیاتیک را دارند بهتر است با مراجعه به متخصص احتمال این جابه‌جایی‌ها را در بدنشان بررسی کنند زیرا عوارض جبران‌نشدنی برای او به همراه دارد.


منبع: برترین‎ها