درمان سیاتیک:درد سیاتیک بیشتر وقتها به خوبی به درمانهای سرپایی جواب میدهد. در
واقع شما میتوانید زندگی روزمرهتان را ادامه دهید و فقط بایستی از انجام
فعالیتهایی که ممکن است درد شما را بدتر کنند، پرهیز کنید. اگر چه استراحت
به مدت یک تا چند روز سبب بهبودی نسبی بیماری میشود، ولی توجه داشته
باشید که استراحت در بستر به مدت طولانی و عدم فعالیت علائم شما را بدتر
خواهند کرد. قبل از اینکه به یکسری توصیهها برای بهبود درد شما اشاره
کنیم، تاکید میکنیم که چنانچه درد شما با گذشت زمان بهتر نشد، حتما به
پزشک مراجعه کنید زیرا درصورت عدم درمان، ممکن است دچار عوارضی مثل آسیب
دائمی عصب، از دست رفتن حس و حرکت در اندام مبتلا و یا حتی از بین رفتن
عملکرد روده و یا مثانه شوید.
اقدامات معمول جهت درمان بیماری سیاتیک در منزل عبارتند از:
استفاده از کیسه یخ: مقداری یخ در یک حوله تمیز قرار دهید و آن را به
مدت حداقل ۱۵ تا ۲۰ دقیقه بر روی ناحیه دردناک قرار دهید. این عمل را روزی ۴
مرتبه تکرار کنید. کیسه یخ باعث کاهش التهاب در محل میشود.
استفاده ازکیسه آب گرم: پس از ۴۸ ساعت از شروع درد، بهتر است در نواحی
آسیبدیده، از گرما استفاده کنید. چنانچه درد شما ادامه داشت، سعی کنید
بهطور تناوب کیسههای گرم و سرد را بر روی ناحیه مبتلا قرار دهید.
انجام حرکات کششی: ورزشهای کششی غیرفعال به شما کمک میکنند تا زودتر خوب شوید. از انجام حرکات پرتابی و یا پیچشی جدا پرهیز کنید.
داروهای ضددرد: آسپرین، استامینوفن و بروفن معمولترین داروهای ضددردی
هستند که مورد استفاده قرار میگیرند،ولی استفاده بیش از مقادیر توصیه
شده، نه تنها نفعی برای شما ندارد، بلکه بسیار زیانآور است، زیرا این
داروها در صورت استفاده بیش از حد دارای عوارض جانبی نظیر تهوع، خونریزی از
معده و یا زخمهای دستگاه گوارشی هستند. برای جلوگیری از چنین حالتی،
استفاده از پمادهای پیروکسیکام و دیکلوفناک هم مناسب است.
علاوه بر این داروها در برخی از موارد ممکن است پزشک با توجه به علائم
بیماری از داروهای دیگری نظیر شلکنندههای عضلانی، داروهای ضدافسردگی
و… استفاده کند، ولی استفاده از اینگونه داروها فقط با دستور پزشک
امکانپذیر است.
فیزیوتراپی: اگر دیسک شما از جای خود بیرون زده است، فیزیوتراپی نقشی اساسی در بهبودی شما دارد.
هدف از انجام ورزشهایی که بهطور معمول در فیزیوتراپی انجام میشوند، کمک
به قرار گرفتن بدن و اندام شما در وضعیت صحیح، تقویت عضلاتی که از کمر شما
حمایت میکنند و نیز کمک به تقویت انعطافپذیری بدن شما است.
انجام ورزشهای معمولی: ورزش موجب آزاد کردن اندورفینها (مورفین درونی
بدن) میشود. اندورفینها واسطههای شیمیایی هستند که از رسیدن پیامهای
درد به مغز جلوگیری میکنند. ورزش با تحریک آزاد شدن اندروفینها در مقابله
با ناراحتیهای مزمن کمک بسیاری میکند.
در مورد درد سیاتیک، ترکیب ورزشهای هوارسان با ورزشهایی که
انعطافپذیری شما را بهبود میبخشند، میتواند در جلوگیری از تغییرات
وابسته به سن در کمر شما موِثر باشد.
چنانچه مجموعه درمانهای فوق در طی چندین ماه نتوانند درد شما را کاهش
دهند، ممکن است انجام درمانهای دیگرنظیر تزریق کورتن به پردههای نخاعی و
یا انجام عمل جراحی ضرورت پیدا کند.
منبع: http://www.pezeshk.us
