کلینیک درد دکتر پیریایی

مشاهده فیلم آموزشی

بر روی لینک زیر کلیک کنید

جراحی بسته دیسک کمر

آیا می توان دیسک کمر را بدون جراحی باز درمان کرد؟

از جمله روشهای درمانی بدون جراحی دیسک کمر موارد زیر است:

- استراحت مطلق (که طبق تحقیقات اخیر فقط 3 روز کافی می باشد) و استفاده از مسکن ها

- آب درمانی

- ماساژ درمانی

- طب سوزنی

- VAX-D تراپی (روش برداشتن فشار از ستون فقرات )

- کایروپراکتیک 

- عمل بسته‌ی دیسک

اما بیماران عزیز باید توجه داشته باشند که، در صورت وقوع کمر درد نباید در ابتدا به جراحی باز فکر کنند. زیرا بسیاری از مشکلات مربوط به دیسک کمر به درمان های ساده پاسخ مناسبی نشان می دهند و عمل بسته دیسک کمر روشی است که به وسیله آن بسیاری از بیماران دیسک کمر بهبود می یابند.

بهترین درمان تنگی کانال نخاع

بهترین درمان تنگی کانال نخاع، درمان غیر جراحی کانال استنوزیس است.

این درمان شامل موارد زیر استکه می‎تواند از پیشرفت بیماری جلوگیری کرده و به درمان آن کمک کند.

- ورزش کردن

- استفاده از کمربندهای طبی

- درمان غیر جراحی تنگی کانال نخاع

- انجام فیزیوتراپی و آب درمانی

- دارو درمانی

-  تزریق آمپول اپیدورال می‌باشد.

تزریق اپیدورال چگونه انجام می‌شود؟

تزریق استروئید به داخل فضای اپیدورال از مراحل درمانی ثابت و تایید شده در بیماران مبتلا به تنگی کانال نخاع است.

این روش قبلا توسط نیدلهای درشت و در فضای میانی ستون فقرات انجام میشد امروزه منسوخ شده و  جای خود را به تزریق ترانس فورامینال داده است. این کار توسط متخصص درد و در اتاق عمل انجام میشود.

این تزریق برای کدام بیماران نیاز به تکرار دارد؟

این تزریقات برای بعضی از بیماران که پاسخ نسبی به این روش می دهندباید مجددا انجام شود.

برای آن دسته از بیمارانی که به این کار پاسخ نمی دهند روشهای بسته دیگری وجود دارد مانند: لیزر پلاسما یا نوکلئوتومی که همان عمل لیزری دیسک است و از راه پوست جایگزین مناسبی برای درمان میباشد. در این روشها بدون نیاز به باز کردن پوست و با بی حسی موضعی قسمتی از دیسک بیرون زده با لیزر یا نوکلئوتوم حذف می گردد.

بهترین توصیه من به خوانندگان عزیز این است كه پیشگیری بهتر از درمان است و در وهله اول باید سعی كنیم كه اصلا به این بیماری مبتلا نشویم و تمام مواردی كه باعث پیشگیری از کمر درد می‌شوند را رعایت كنیم؛ مثل

-  ورزش کردن

- كاهش وزن

- عدم بلند كردن اجسام سنگین و هول دادن اجسامی مانند اتومبیل یا بلند كردن اتومبیل.

علائم و نشانه ها

در این حالت شما ممکن است درد ملایم تا شدید در گردن یا کمر خود داشته باشید، یا هیچ دردی را احساس نکنید. فتق دیسک کمر گاهی اوقات در تصویر برداری های انجام شده از ناحیه کمر افراد بدون هیچ علامت خاص قابل تشخیص است. هنگامی که فرد دچار جدایی دیسک می شود و یک بخش از دیسک از ناحیه عادی قرارگیری آن خارج می شود، امکان وارد شدن فشاربرای اعصاب نخاعی یا طناب نخاعی وجود دارد. در اصطلاح به این شرایط «رادیکولوپاتی» گفته می شود. در این حالت فشار وارد شده می تواند باعث ایجاد درد کمر یا درد، بی حسی، یا ضعیف شدن پاها شود.

نوع و محل ایجاد علائم دیسک کمر بستگی به موقعیت و مقدار فشار وارد شده به اعصاب دارد.

بیماران گرامی باید توجه داشته باشند كه تنها علت كمردرد، دیسك كمر نمی‌باشد و کمردرد علل بسیار متفاوتی دارد و بر حسب مورد، باید بیماران درمان شوند.

بر اساس تحقیقاتی که اینجانب انجام داده‎ام بهترین درمان دیسک کمر، عمل بسته دیسک است زیرا:

- انجام این روش بدون درد بوده و نیازی به برش و شکاف بافت‎های بدن ندارد.

- بیمار پس از جراحی بسته دیسک با پای خود از بیمارستان ترخیص می‎شود و با استراحت یک هفته‎ای به کارهای روزمره‎ی خود می‌پردازد.

به‌طور كلی باید گفت: دیسك كمر بیماری ای نیست كه افراد نگران شوند و چنانچه به موقع درمان گردد، حتماً از سلامتی كامل برخوردار خواهند شد.

به طور كلي هيچ عمل جراحي بدون عارضه نمي باشد. در عمل جراحی باز فتق دیسک نیز ممکن است عوارض زیر برای بیمار بوجود آید.

عوارض عبارتند از:

1- عفونت

2- چسبندگي اطراف رشته هاي نخاع

3- قطع رشته هاي نخاع در حين عمل

4- آزاد سازي ناقص رشته هاي نخاع حين عمل

در صورت بروز این عوارض، ممكن است بيمار بعد از عمل احساس بهبود پيدا نكند يا در موارد نادر، احساس كند درد و ضعف بيشتري پيدا كرده است.

در تمام روش‌هاي درماني ديسك كمر، امكان عود مجدد دیسک وجود دارد، ولي معمولاً عودها در سطوح بالا‌تر و پايين‌تر ديسك درمان شده ي قبلي اتفاق مي‌افتد.

بررسی راه های درمان کمردرد

درمان دیسک کمر و دردهای ناحیه کمر راه‌‏های درمان گوناگونی دارد که راه درمان برای بیماران عزیز بسته به نوع درد انتخاب می‎شود.

2- ورزش کردن

3- دارو درمانی:

مهم ترین انواع داروها که برای درد کمر استفاده می شوند، عبارتند از:

- مسکن های که آنها را بدون نسخه می توانید از داروخانه تهیه کنید مثل استامینوفن،

- مسکن های ضد درد موضعی از قبیل: کرم ها، پمادها و

- داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی که برای فروکش کردن درد و ورم استفاده می شوند.

4- تغییرات رفتاری:

نوع بلند کردن اجسام و یا هل دادن آنها، نوع نشستن، نوع خوابیدن، نوع ورزش، چاقی یا لاغری، حتی سیگار کشیدن هم در کاهش و افزایش دردهای ناحیه کمر تاثیرگذار است.

5- درمان جایگزین و مکمل:

مانند: تحریک الکتریکی عصب ( TENS)، طب سوزنی و طب فشاری است.

6- جراحی بسته و جراحی باز:

بسیاری از افراد دارای کمردرد مزمن، نیازی به عمل جراحی باز ندارند. اگر درمان های دیگر موفقیت آمیز نبود، این عمل انجام می گیرد. ندرتا، هنگامی که درد کمر توسط سرطان، عفونت و یا مشکلات ریشه عصب بوجود آمده باشد، عمل جراحی برای کاهش درد و جلوگیری از مشکلات بیشتر استفاده می شود.

بیماران عزیز باید توجه داشته باشند که جراحی دیسک را می توان با استفاده از بی حسی موضعی یا بیهوشی عمومی انجام داد. برای انجام این عمل معمولا بیمار به شکم خوابانده شده و برش کوچکی در پشت کمر داده می شود اما در بسیاری از موارد نیز از جراحی لیزری دیسک استفاده می‎شود که بیمار با تخلیه دیسک به وسیله لیزر از جراحی سنگین نجات پیدا می‎کند.

امروزه در بسیاری از کلینیک‎های درد به دلیل اینکه در جراحی بسته دیسک کمر نیازی به ایجاد برش و شکاف در بافت‎های بدن وجود ندارد، از این روش درمانی استقبال قابل توجهی شده است.

استئوپروز یا پوکی استخوان یک بیماری پرهزینه بوده که ممکن است لطمات جبران ناپذیری به نیروی کار و سطح رفاه عمومی وارد کند و با توجه به مسن شدن جمعیت کشور این بیماری در سال های آینده شیوع زیادی خواهد داشت که با اجرای برنامه های پیشگیرانه می توان از بروز آن جلوگیری کرد.

استخوان به عنوان یک بافت زنده از دو لایه خارجی ضخمیم و لایه داخلی شبکه هایی محکم و سفت شبیه لانه زنبور تشکیل شده است وقتی سوراخ های ما بین شبکه ها (لایه داخلی) به علت تخریب بافت بزرگ شوند به آن پوکی استخوان می گویند.

در اثر چنین تغییری استخوان ضعیف شده و با کوچکترین ضربه دچار شکستگی می شود. از دست دادن استخوان ها به طور خاموش و بی سر و صدا اتفاق می افتد و اغلب هیچ علامتی تا زمان رخ دادن شکستگی وجود ندارد.

طبق اعلام سازمان جهانی بهداشت بیماری استئوپروز ( پوکی استخوان ) را همراه سکته قلبی، سکته مغزی و سرطان ، چهار دشمن اصلی انسان در عصر حاضر است چرا که بعد از ۳۵ سالگی فرایند پوکی استخوان شروع می شود به نحوی که از سن ۶۵ سالگی از هر ۳ زن ، یک نفر دچار شکستگی مهره و پس از ۷۰ سالگی از هر ۵ زن یکی دچار شکستگی استخوان لگن بدنبال پوکی استخوان می شود. ستون فقرات، ران، لگن، مچ دست و قسمت فوقانی بازو از مهترین اندام های بدن هستند که دچار شکستگی می شوند.

عوامل مستعدکننده پوکی استخوان به دسته قابل کنترل و غیرقابل کنترل تقسیم می شود که گروه قابل کنترل شامل ورزش نکردن، کمبود کلسیم و ویتامین D، سیگار کشیدن و رژیم غذایی نا مناسب است که با اصلاح این موارد می توان به درمان پوکی استخوان کمک کرد. 

اما عوامل غیرقابل کنترل در پوکی استخوان که در قالب سن، جنس، یائسگی، سابقه فامیلی، نژاد، وزن و اندازه استخوانها، بیماری های مزمن و داروها دسته بندی می شود که از حیطه افراد خارج است.

قطعی ترین روش ” اندازه گیری تراکم استخوان“ می باشد که بدون درد است و با استفاده از دستگاه مخصوص میزان تراکم در استخوان ران و ستون مهره ها اندازه گیری می شود که با تشخیص اولیه پوکی استخوان می توان آن را متوقف یا از پیشرفت آن جلوگیری کرد.

برای افرادی که مبتلا به پوکی استخوان هستند، هر نوع ورزشی مناسب نیست. باید بدانند شروع به ورزش و افزایش فعالیت های فیزیکی در هر سنی امکان پذیر است تداوم ورزش و فعالیت های فیزیکی باعث اثرات مثبت بر روی عضلات و استخوان ها می شود ورزش هایی مانند جست و خیز و پریدن و برخی حرکات یوگا برای افراد پیر مناسب نیستند زیرا ممکن است با ایجاد فشار بر روی استخوان ها سبب ایجاد شکستگی شوند.

ابتلا به کمردردهای حاد و در نهایت مزمن، شکستگی انتهای استخوان ساعد و سر استخوان ران و افتادن دندانها از شایع ترین علائم بروز پوکی استخوان است.

کنترل وزن و پیشگیری از چاقی، دریافت کلسیم کافی ( حداقل ۱۲۰۰ تا ۱۰۰۰ میلی گرم در روز ) و ویتامین دی (۸۰۰ تا ۴۰۰ واحد در روز )، پرهیز از مصرف الکل و سیگار ، غذاهای پرنمک و رژیم پر پروتئین، جایگزین کردن نوشابه های طبیعی ( آبمیوه ، دوغ، انواع شربت ها ) به جای نوشابه های کافئین دار ( انواع کولا و قهوه )، مصرف روغن های غیر اشباع مثل آفتاب گردان ، ذرت ، زیتون، قرار گرفتن در معرض نور خورشید به مدت ۳۰ تا ۱۵ دقیقه ( نور خورشید از پشت شیشه و لباس بی تاثیر است) انجام فعالیت بدنی منظم در پیشگیری از ابتلا به پوکی استخوان توصیه می شود.

هم چنین پزشکان دریافت کلسیم بیش از نیاز عادی در موارد حاملگی و شیر دهی و احتراز از بارداری مکرر و با فاصله کم را ضروری می دانند.

زمین خوردن در افراد مسن شایع و از عوارض آن زخمی شدن، شکستگی و بستری شدن در بیمارستان است که بدنبال آن شخص بطور موقت در انجام کارهای شخصی خود ناتوان و از اجتماع منزوی می گردد و دچار ناراحتی های روحی و روانی مانند افسردگی می شود.

کف حمام باید پوششی داشته باشد که مانع از لیز خوردن بشود. دستگیره هایی در حمام نصب شود که بتوان هنگام از دست دادن تعادل از آنها استفاده نمود. استفاده ازصندلی یا چهارپایه در حمام در جلوگیری از افتادن توصیه می شود.

در آشپزخانه نیز باید وسایل حفظ تعادل در دسترس باشد. پله ها مجهز به نرده باشد تا هنگام بالا و پایین آمدن بتوان به عنوان تکیه گاه از آنها استفاده کرد.

حرکات ورزشی در آب، تحریکات الکتریکی پوست که باعث تحریک عصب می شود، همچنین داروها نیز در کاهش درد هنگام شکستگی استخوان اثر بخش هستند.

داروهایی مانند (بیسفوسفونات ها) باعث افزایش تراکم استخوان شده، سرعت و پیشرفت نازک شدن استخوان ها را به تعویق می اندازد در نتیجه شانس شکستگی را کاهش می دهند.

همچنین نتایج تحقیقات نشان می دهد  زنانی که به امید جلوگیری از پوکی استخوان در سن بالای ۵۰ سال به طور مرتب از مکمل های کلسیم استفاده می کنند، نسبت به دیگران به میزان بسیار جزئی از ابتلا به پوکی استخوان در امان هستند.

 زنانی که از مکمل های کلسیم استفاده می کنند، از هر ۱۰ هزار مورد، ۱۰ مورد دچار شکستگی استخوان لگن می شوند، اما آنهایی که از چنین قرص هایی استفاده نمی کنند، از هر ۱۰ هزار مورد، ۱۴ مورد به این مشکل مبتلا می شوند.

 میزان شکستگی های لگن در زنان بالای ۶۰ سالی که از مکلمل های کلسیم استفاده می کنند، ۱۹ درصد و در بقیه افراد ۲۴ درصد است، اما آنچه قابل توجه است، تاثیر روانی این مکمل ها و تلقینی است که در افراد به واسطه مصرف آنها ایجاد می شود.

 به منظور جلوگیری از پوکی استخوان در سن بالای ۵۰ سال صرفا به امید قرص های کلسیم نباشند زیرا مصرف زیاد این گونه قرص ها نیز موجب بروز عوارضی نظیر ایجاد سنگ های کلیه می شود.

 در مصرف نوع کلسیم باید دقت نظر داشت زیرا نیترات کلسیم به مراتب بیشتر و بهتر از کربنات کلسیم جذب می شود ، به ویژه اگر به همراه ویتامین D مصرف شود ضمن اینکه آنچه بیش از هر چیز برای جلوگیری از پوکی استخوان موثر تشخیص داده شده، ورزش و تحرک در دوران جوانی و مصرف لبنیات به همراه سبزیجات برگ سبز است .

همچنین محققان می گویند  بی تحرکی، مصرف دخانیات و رژیم غذایی نادرست از عوامل اصلی ایجاد پوکی استخوان در بانوان به خصوص پس از سنین یائسگی است.

 استخوان های بدن بخصوص در بانوان در سنین میانسالی و پس از یائسگی با از دست دادن بافت خود دچار پوکی و مستعد شکستگی می شود که این امر خصوصا در استخوان های ستون فقرات و استخوان سر لگن بیشتر اتفاق می افتد که فرد با اولین زمین خوردن دچار شکستگی استخوان می شود.

 بهترین راه ها برای مقابله با پوکی استخوان شامل ورزش و پرهیز از بی تحرکی، عدم استفاده از دخانیات و داشتن رژیم غذایی سرشار از کلسیم است.

 مصرف روزانه شیر، ماست (که بیشترین میزان کلسیم را داراست)، کشک، سبزیجات و میوه ها در کنار مکمل های کلسیم می تواند در حفظ بافت استخوان ها موثر باشد و از تخریب بیشترشان جلوگیری کند.

درمان این بیماری در سنین پس از یائسگی از طریق تجویز مکمل های حاوی کلسیم، ورزش مناسب سن و سال فرد، داروهای ضدپوکی استخوان و در موارد خاص و با تشخیص پزشک هورمون درمانی است.

منبع:پارسی طب 

آیا تاکنون حملاتی از درد بی اندازه تیز و خنجری را تجربه کرده اید؟ یا اینکه تاکنون مبتلا به درد سوزشی و بی امان شده اید؟ اینها نمونه هایی از دردهای عصبی هستند که اغلب افراد با آن مواجه شده اند.

 منبع:پزشکان بدون مرز 

ابوعلی سینا می نویسد که عسل دارای خاصیتی است که درد را ریشه کن می کند.

دانشمندان معتقدند که عسل باعث تحریک مغز برای ترشح مواد ضد درد می شود.دکتر رابرت هنکین  Robbert Henkin کتابی در این مورد به رشته تحریر درآورده که از خواص ضد درد عسل حکایت می کند.

ارزش درمانی عسل در درد استخوانها ، رماتیسم ، عرق النساء (سیاتیک) پا دردهای شدید و دردهای مفاصل بسیار زیاد است عده ای از پزشکان این خاصیت عسل را بر اثر اسید فرمیک آن می دانند. بیماران می توانند روی یک قطعه تنزیب مقداری عسل مالیده و روی موضع درد بگذارند و پس از دو ساعت آن را عوض کنند و ضمنأ صبحها دو قاشق سوپ خوری عسل به عنوان صبحانه میل نمایند.

درمان آرتروز با عسل 24

در درمان آرتروز مقداری عسل 24 را روی پارچه تمیز پهن کنید روی مفاصل بگذارید و هر 24 ساعت یکبار این کار تجدید شود و همچنین در درمان دردهای زانو ، آرنج ،و رگها و ماهیچه ها هر روز صبح ناشتا یک قاشق غذاخوری عسل بخورید و با کمی عسل موضع درد را ماساژ دهید.

درمان کوفتگی با عسل 24

جهت مداوای کوفتگی مقدار مساوی عسل و گلیسرین را مخلوط نموده و به محل کوفتگی بمالید بهبود آن را تسریع می کند.

درمان کمردرد در اثر باد گرفتگی عسل 24

اگر باد در کمر باشد پودر زنیان را با عسل خمیر کرده بر کمر بمالید.

درمان کمردرد عادی با عسل 24

در کمر درد عادی و مزمن که مربوط به دیسک نباشد 200 گرم پوره پیاز را با 100 گرم عسل مخلوط نموده و دو روز به حال خود بگذارید سپس صاف کرده مخلوط با عسل و تخم مرغ با عسل میل نمایید(به استثناء افراد مبتلا به دیابت ، نقرس ، فشار خون).

درمان ضربه خوردن یا صدمه دیدن استخوان

ساقه و برگ تازه علف هفت بند را بجوشانید با عسل خالص مخلوط نموده ضماد نمایید.

درمان رماتیسم با عسل 24

تخم ترب سیاه و دانه های خشخاش سفید از هر کدام 8 مثقال ساییده با هم وزن خود عسل مصفی (عسل بدون موم) مخلوط کرده و به موضع درد ببندید.خوردن عسل مصفی برای درمان رماتیسم کهنه بسیار نافع است.

شایان ذکر است که هر زنبور عسل یک عامل مؤثر برای درمان رماتیسم می باشد که از طریق مستقیم (نیش زدن زنبور به درد در صورت نداشتن حساسیت) و بطور غیر مستقیم (مخلوط با داروهای شیمیایی دیگر) به صورت آمپول مورد استفاده قرار می گیرد. معمولأ زنبورداران به خاطر خوردن عسل و نوش جان کردن نیش زنبور بندرت دارای تب رماتیسمی شده و از نعمت سلامتی کامل در طبیعت برخودار می باشند.

درمان درد مفاصل

روشهای درمان بیماریهای مفاصل با عسل 24

درمان درد مفاصل عبارتند از :

الف-شلغم را رنده کرده با عسل در ظرفی می پزند جوشانده غلیظ آن تسکین دهنده درد مفاصل نقرص و دمل می باشد.

ب-ضماد عصاره پیاز نرگس با عسل طبیعی بر اعضای دردهای مزمن عصبی و نقرس سبب از بین رفتن این دردها می گردد.

ج-بیماران مبتلا به درد مفاصل باید جوشانده برگ زیتون با عسل صبح ناشتا یک لیوان میل نمایند.

د-خوردن مخلوط سرکه و عسل با انگور فرنگی سبز(cassis) به علت داشتن مواد معدنی بسیار نافع است.

ه-مغز گردو را با زیره سیاه کرمانی نرم ساییده و با عسل مخلوط کرده به محل درد بمالید در تسکین درد مفاصل و پا درد مؤثر واقع می شود.

 درمان افسردگي

اگر انسانها کاملاً شبیه به هم بودند، شناخت علل افسردگی و درمان آن بسیار ساده تر بود. اما هر انسانی تجارب منحصر به فردی دارد. تفاوتهای فردی، ذاتی و زیست شناختی که افراد  مختلف با یکدیگر دارند درمان افسردگی را پیچیده می سازد. به همین دلیل یک نوع درمان برای همه ی افراد مناسب نیست. اما تحقیقات نشان می دهند که درمانهای ترکیبی شامل دارو و سایر روشهای درمانی برای بیشتر بیماران مفید است. در اغلب موارد درمان به سه مرحله تقسیم می شود. به خاطر داشته باشید که در این تقسیم بندی حد و مرز زمانی مشخصی بین مراحل وجود ندارد.

مراحل درمان افسردگی:
١- در مرحله حاد بیماری، هدف از درمان تسکین دادن علائم افسردگی است. این مرحله معمولاً ١٢-٦ هفته طول می کشد، اما ممکن است بسته به نوع درمان و پاسخی که به آن داده می شود بیش از این نیز به طول بیانجامد.
٢- در ادامه بیماری، درمان برای بهبودی انجام می گیرد. در این مرحله درمان متعادل می شود مثلاً میزان مصرف دارو تنظیم می شود. این مرحله ممکن است ٥-٤ ماه طول بکشد.

در مرحله آخر درمان نگهدارنده صورت می گیرد و هدف از آن جلوگیری از عود بیماری است. اگر  با وجود درمان چند دوره ، افسردگی ایجاد شده باشد یا فرد به صورت مزمن بی حوصله و افسرده باشد و یا در مواردی که عوامل مستعد کننده برای فرد وجود داشته باشد درمان مداوم مورد نیاز است چون در این افراد احتمال عود بیماری بیشتر است.

برای درمان چه نکاتی را باید در نظر داشت؟
در سیر درمانی، پزشک عمومی نقش مهمی ایفا می کند چرا که در اولین قدم علائم شما را ارزیابی می کند و ممکن است یک علت زمینه ای طبی برای افسردگی پیدا کند که با درمان آن مشکل برطرف شود. وقتی مشخص شد که مشکل اصلی افسردگی است، ممکن است برای شما داروی ضد افسردگی تجویز شود. برخی اوقات پاسخ به این درمان خوب است و به درمان بیشتری نیاز نیست. اما اگر درمان اولیه کافی نباشد پزشک ممکن است شما را به متخصص روانپزشکی ارجاع دهد. چون معمولا پزشک عمومی به جزئیات درمان مانند روان درمانی و درمانهای تخصصی نمی پردازد، برای انتخاب روانپزشک باید دقت کنید و به او اعتماد داشته باشید. ممکن است روانپزشکی که فرد دیگری آن را به شما معرفی و توصیه می کند، برای شما مناسب نباشد و با او نتوانید به راحتی ارتباط برقرار کنید.

اصول درمان افسردگی: 
* درمان افسردگی ممکن است شامل داروهای ضد افسردگی، مشاوره تخصصی، درمانهای رفتار شناختی و یا ترکیبی از اینها باشد.
* در درمان افسردگیهای خفیف تا متوسط ممکن است مشاوره ی تخصصی کافی باشد.
* اگر علائم اولیه بیماری شما شدید باشند احتمالا هم دارو و هم مشاوره ی تخصصی باید صورت گیرند.
* اگر علائم هشدار دهنده ای مانند افکار خود کشی یا خطر آسیب به خود یا دیگران یا علائم شدیدتری مانند فاصله گرفتن از جهان واقع یا جنون و یا سوء مصرف بیش از حد الکل و داروها وجود داشته باشند، احتمالا بیمار بستری می گردد.
* افسردگی معمولا به وسیله داروها مشاوره و روان درمانی ویا ترکیبی از اینها با موفقیت درمان می شود. با این حال ممکن است مدت زمانی نیاز باشد تا نوع دارو ، میزان آن و نوع روان درمانی و مشاوره مشخص شود. معمولا 12 - 4 هفته طول می کشد تا داروها تاثیر کنند. پس از آن روند درمان سریعتر می شود.
* در موارد نادری ممکن است از درمان با الکتریسیته برای افرادی که به درمانهای دیگر پاسخ نمی دهند یا علائم جنون یا رفتارهای خطرناک برای خود و دیگران دارند استفاده شود. این درمان یک تحریک الکتریکی است که باعث ایجاد یک تشنج خفیف می شود و به نظر می رسد که با اثر بر واسطه های شیمیایی مغز باعت تسکین علائم می شود. درمان مداوم:
در حدود نیمی از افراد مبتلا به افسردگی دچار عود علائم می شوند. ادامه دادن درمان برای 15 –7 ماه بعد از بهبودی، خطر بازگشت بیماری را کاهش می دهد.

 در این مدت :
* رژیم غذایی متعادلی داشته باشید.
* از مصرف الکل اجتناب کنید.
*  ورزش کنید.
* خواب مناسبی داشته باشید.
*  حمایت اعضای خانواده و دوستان کمک کننده خواهد بود.
افسردگی شدید ممکن است عامل خطری برای بیماری عروق کرونر یا حمله  قلبی محسوب شود، ولی مهمترین خطر اقدام به خودکشی است. در حدود 15درصد از بیماران  مبتلا به افسردگی از این طریق جان خود را از دست می دهند.

چرا باید افسردگی را درمان کرد؟
 هر کسی در هر سن، جنس، نژاد یا وضعیت اجتماعی ممکن است به افسردگی مبتلا شود. از هر 10 نفری که به پزشکان مراجعه می کنند یک نفر افسردگی دارد. در نیمی از موارد بیماری این افراد تشخیص داده نمی شود و درمان نشده باقی می ماند. اگر افسردگی درمان نشود کیفیت زندگی بسیار پائین آمده و خطر خودکشی همواره وجود دارد. ممکن است شما تشخیص ندهید که افسرده هستید و یا به دنبال درمان آن نباشید. اما هر چه زودتر به فکر علائم و به دنبال درمان باشید شانس درمان کامل، سریعتر و بیشتر است. پیشگیری از عود بیماری نیز بسیار مهم است.افسردگی در هیچ سنی طبیعی تلقی نمی شود و درمان آن اهمیت زیادی دارد. افسردگی در بچه ها معمولا به سختی تشخیص داده می شود. در نوجوانی ممکن است افسردگی به علت تغییرات هورمونی ایجاد شود. برخی اوقات والدین این بچه ها نیز افسرده هستند و باید درمان شوند.

همچنین افراد مسن ممکن است تصور کنند که احساس افسردگی آنها طبیعی است. درمان در این افراد از ناتوانی زودرس آنها جلوگیری می کند و از خطر مرگ مربوط به افسردگی می کاهد. حمایت خانواده در درمان افسردگی نقش مهمی دارد. داروها را نباید خودسرانه مصرف کرد. مصرف برخی داروها باهم ممکن است کشنده باشد. ترکیبات گیاهی نیز با برخی داروها تداخل دارند و ممکن است عوارض جدی ایجاد کنند. در برخی موارد حتی بعضی از غذاها ممکن است با دارو تداخل داشته باشند. بر اساس تاریخچه  بیماری، شدت و ماهیت افسردگی نوع دارو توسط پزشک انتخاب می شود و در مورد رژیم غذایی، و تداخلات دارویی توضیحات لازم داده می شود.

منبع:وبلاگ دکتر فروغ

روماتیسم مفصلی سبب درگیری مفاصل می شود و سبب بروز سفتی و درد و تورم مفاصل می شود. اگر یک زانو یا دست مبتلا به این بیماری شود سایر مفاصل نیز درگیر خواهند شد.

این بیماری معمولاً بیش از یک مفصل را درگیر کرده و هر مفصلی را دچار می کند. معمولاً احساس خستگی و گاهی اوقات تب ایجاد می شود. بعضی بیماران فقط برای چند ماه یا یک سال یا نهایتاً دو سال مبتلا به این بیماری بوده و بعد از طی این دوره بدون ایجاد هیچگونه ضایعه ای، بیماری رفع می شود. بعضی نیز گاهگاهی دچار علائم بوده و گاهی بهبود می یابند. دربعضی بیماران نیز ممکن است بیماری بسیار شدید بوده و برای سالها یا تمام عمر باقی بماند. این فرم بیماری منجر به بروز صدمات شدید به مفاصل می شود.

هر فردی می تواند به این بیماری مبتلاشود، اما این بیماری معمولاً در میانسالی شروع شده و در سنین پیری شایعتر است. اما کودکان و جوانان نیز ممکن است به آن مبتلا شوند.

علل اصلی بروز آرتریت رومائید

علل اصلی بروز این بیماری هنوز بطور کامل شناخته نشده است. اما می دانند که در این بیماری سیستم ایمنی فرد علیه بافتهای بدن وی وارد عمل می شوند. عللی که فرد را مستعد ایجاد این بیماری می کند شامل ژنتیک ، محیط و هورمونها می باشند 

تشخیص

تشخیص این بیماری راحت نیست زیرا آزمایش دقیقی جهت تشخیص این بیماری وجود ندارد، علائم این بیماری مشابه بیماریهای دیگر است و ایجاد کامل علائم، مدت زمان زیادی طول می کشد. اما جهت تشخیص مجموعه ای، از اخذ شرح حال، معاینات بالینی ، عکسبرداری و تستهای آزمایشگاهی کمک کننده می باشند.

درمان

روشهای زیادی جهت درمان این بیماری وجود دارد. منظور از درمان تسکین و کاهش درد، کاهش تورم ، کاهش یا توقف روند تخریب مفاصل ، کمک به ایجاد احساس بهتر در فرد و حفظ فعالیت او می باشد.

آموزش بیمار، برخورد و اقدامات صحیح خود بیمار با مشکلاتش و گروههای حمایتی که به فرد کمک می کنند. تا اطلاعات بیشتری در ارتباط با نحوه درمان، چگونگی انجام فعالیتهای بدنی و استراحت را داشته، نحوه بیان مشکلاتش را پیدا کند. این برنامه ها به بیمار کمک می کنند تا نکات بیشتری را در ارتباط با بیماری خود و نحوه کاهش درد، احساس کنترل بیشتر بر بیماری، اعتماد به نفس و داشتن یک زندگی فعالتر، بیاموزند.

درمانهایی که جهت بهبودی این بیماری مورد استفاده قرار می گیرند شامل تغییر در روش زندگی، داروها، جراحی ، مراجعات منظم به پزشک و روشهای درمانی جایگزین یا تکمیلی می باشند. 

از کارهایی که می توان جهت درمان این بیماری استفاده نمود تغییر در روش زندگی است که شامل ایجاد تعادل بین میزان فعالیت و استراحت ، مراقبت از مفاصل کاهش استرس های روانی، استفاده از یک رژیم غذایی سالم می باشد. 
از داروها برای کاهش درد ، تورم و توقف روند بیماری به سمت بدتر شدن استفاده می شود. دارویی که پزشک تجویز می کند براساس سلامت عمومی بیمار، شدت بیماری و اینکه بیماری تا چه اندازه شدید خواهد شد و مدتی که باید بیمار دارو بگیرد و اینکه دارو تا چه اندازه کارایی داشته و عوارض جانبی آن چه می باشد، خواهد بود.

روشهای جراحی زیادی جهت درمان این بیماری مورد استفاده قرار می گیرد. از این روش جهت تسکین درد، کمک به عملکرد بهتر مفاصل و عملکرد بهتر فرد در فعالیتهای روزمره خود استفاده می شود.

مراجعات منظم به پزشک بسیار مهم است.

اینکه آیا بیماری شدیدتر شده و آیا دارو کمک کننده بوده است، عوارض جانبی داروها ظاهر شده اند و در صورت نیاز داروها را عوض نماید. اقداماتی که ممکن است نیاز به انجام آن شود شامل: آزمایش خون، ادرار و عکسبرداری می باشد. 

روش درمانی جایگزین :

گاهی اوقات از رژیمهای غذایی خاص ، ویتامینها و سایر روشهای دیگر جهت درمان روماتیسم مفصلی استفاده می شود. بعضی درمانها به کاهش استرس بیمار کمک می کند. بسیاری از این روشها بی ضرر می باشند و اما باید گفت که این روشها بطور کامل و دقیق مورد بررسی قرار نگرفته اند لذا قبل از استفاده از آنها حتماً باید با پزشک مشورت شود.

منبع:وبلاگ دکتر فروغ

شکستگی استخوان کتف ممکن است در قسمت های متفاوتی از استخوان ایجاد شود که عبارتند از 

• شکستگی تنه استخوان کتف : شکستگی در این ناحیه گرچه ممکن است بصورت چند قطعه ای و خرد شده باشد ولی معمولا قطعات شکسته شده جابجایی زیادی ندارند. علت این جابجایی کم در حجم زیاد عضلاتی است که بخوبی اطراف تنه استخوان کتف را گرفته و به استخوان چسیده اند. این عضلات در حین شکستگی استخوان، قطعات شکسته شده را در کنار هم نگه داشته و اجازه جابجایی زیاد را به آنها نمیدهند.

• شکستگی گردن استخوان کتف : در این شکستگی حفره گلنوئید از تنه اصلی استخوان جدا میشود. این نوع شکستگی معمولا بر اثر زمین خوردن و افتادن روی شانه ایجاد میشود.

• شکستگی زائده آکرومیون

• شکستگی زائده کوراکوئید

علائم شکستگی کتف در ناحیه شانه

مهمترین علائم شکستگی استخوان کتف عبارتند از

• درد شدید در هنگام حرکت دادن اندام فوقانی و یا در هنگام فشار بر روی استخوان شکسته شده

• تورم در ناحیه پشت شانه و کتف

• خراشیدگی پوستی و خونمردگی در پشت شانه و کتف

منبع:وبلاگ دکتر فروغ

بعضی اوقات شما بعد از ورزش، احساس درد عضلانی می كنید. اگر شما چند روز پشت سر هم مسافتی را با سرعت یكنواخت و آهسته ای بدوید، هرگز سریع تر نخواهید دوید یا قوی تر نخواهید شد.

اگر هنگام برداشتن وزنه از زمین، احساس سوزش عضلانی كنید، آن را به زمین می گذارید، در نتیجه روز بعد احساس درد نخواهید كرد ولی قوی تر هم نخواهید شد.

هر نوع پیشرفتی در قوی كردن ماهیچه ها توسط فشار آوردن به آنها( ورزش شدید) و جبران مجدد آن( استراحت) حاصل می شود.

روزی كه شما به بیرون از خانه می روید و به شدت ورزش می كنید، باعث می شوید ماهیچه هایتان در طی ورزش احساس سوزش كنند. این سوزش نشان می دهد، عضلات شما در حال تخریب شدن هستند. روز بعد، احساس درد عضلانی می كنید، چرا كه ماهیچه ها تخریب شده اند و نیاز به بهبود مجدد دارند. دانشمندان این فرآیند راDOMS یعنی "درد عضلانی تاخیر یافته" می نامند.

حداقل 8 ساعت وقت لازم است تا این درد را احساس كنید. بعد از اتمام ورزش احساس می كنید قوی شده اید، ولی روز بعد، صبح كه از خواب بلند می شوید، عضلاتی كه ورزش كرده بودند، احساس درد می كنند.

قبلاً گفته می شد افزایش مقدار اسید لاكتیك در ماهیچه باعث این درد می شود، ولی هم اكنون معلوم شده است، اینگونه نیست. بلكه تخریب فیبرهای ( تارهای) عضلانی باعث ایجاد این درد می شوند.

نمونه برداری آزمایشگاهی از ماهیچه در روز بعد از ورزش شدید، نشان داد خونریزی و قطع اتصال فیلامان های ماهیچه( كه باعث نگهداری فیبرهای عضلانی می شود) در اثر سائیده شدن آنها بر روی هم در طی انقباض عضلانی، باعث ایجاد این درد می شود.

دانشمندان با اندازه گیری مقدار آنزیم ماهیچه ای بنامCPK ( كراتین فسفوكیناز) در خون، میزان تخریب عضلانی را تخمین می زنند

بسیاری از افراد فكر می كنند اگر بعد از ورزش سخت و شدید، سرعت و شدت آن را كاهش داده و خنك شوند، این درد را نخواهند داشت. ولی اینطور نیست. خنك شدن باعث برداشت سریع اسیدلاكتیك از عضلات می شود، ولی همانگونه كه گفته شد مقدار اسید لاكتیك نقشی در ایجاد این درد ندارد.

همچنین كشیدن عضلات بعد از ورزش و انبساط آنها، درجلوگیری از این درد نقشی ندارد زیرا این درد در اثر انقباض فیبرهای عضلانی نیست، ولی اگر اینطور بود انبساط عضلات در كاهش درد نقش خواهد داشت.

درد عضلانی بعد از ورزش شدید بایستی به صورت یك راهنما برای انجام تمرینات ورزشی در نظر گرفهت شود.

اگر هنگام ورزش شدید در یك روز در ماهیچه هایتان احساس سوزش كردید، دیگر ورزش را ادامه ندهید تا آنها كاملاً آسیب نبینند و مجدداً بعد از مدتی با سرعت و شدت كمتری آن را شروع كنید تا احساس سوزش كنید. این عمل را به همین ترتیب انجام دهید تا احساس كنید عضلاتتان سفت شده اند، سپس ورزش را برای آن روز تمام كنید.

ولی هرگز روز بعد آنقدر ورزش نكنید تا دوباره احساس سوزش عضلانی كنید، بلكه بایستی چند روزی به آرامی ادامه دهید تا این احساس درد در شما كاملاً از بین برود.

بیشتر ورزشكاران یك روز ورزش شدید می كنند و بعد از آن تا هفت روز به آهستگی و خیلی ملایم به ورزش خود ادامه می دهند و مجدداً بعد از هفت روز، یك روز به سختی ورزش می كنند.

برای راهنمایی شما، چند نمونه از فعالیت ورزشكاران حرفه ای را بیان می كنیم:

- دوندگان جهانی دوی ماروتن  ، فقط 2 بار در هفته با شدت و سرعت زیاد می دوند.

- قهرمانان وزنه بردار در مدت 2 هفته، فقط یك مرتبه وزنه های خیلی سنگین را بلند می كنند.

- ورزشكاران حرفه ای پرش ارتفاع، یك بار در هفته تا ارتفاع خیلی بالا می پرند.

- پرتاب كننده های وزنه، فقط یك بار در هفته، تا مسافت های طولانی وزنه پرتاب می كنند.

در كل بایستی گفت تمرینات ورزشی بایستی بصورت چرخشی، یك روز با شدت و بعد از آن مدتی استراحت برای بهبود همراه باشد.

منبع:تبیان 

علل دردکمر

***توجه: بسیاری از دردهایی که در ناحیه کمر احساس می شوند دردهای ارجاعی از سایر نقاط هستند بعنوان مثال بیماریهای کلیه, آپاندیسیت , عفونتهای لگنی ( در زنان ) و بیماریهای تخمدان و التهابات مثانه همگی می توانند سبب بروز درد در ناحیه کمر شوند که باید همواره به این علل توجه خاص شود.

منبع:سلامتی 

کلینیک مرکزی درد دکتر محمد پیریایی

مشاهده فیلم آموزشی

بر روی لینک زیر کلیک کنید

درمان خار پاشنه پا

چرا پاشنه پایم درد می‌کند؟(خار پاشنه)

خار پاشنه‌ پا، یک زایده‌ استخوانی‌ در پاشنه‌ پا است که‌ باعث‌ بروز درد و مشکلاتی ‌در راه‌ رفتن‌ می شود و بهتر است فرد علائم و علت خار پاشنه را بشناسد.

خار پاشنه در اثر التهاب فاسیای کف پا (یک نوع رباط) ایجاد می‌شود که این امر سبب درد پاشنه پا می‌شود.

فاسیای کف پا، یک باند پهن است که در کف پا از پاشنه تا انگشتان پا کشیده می‌شود. التهاب طولانی مدت فاسیا می‌تواند باعث رسوب کلسیم در محل اتصال فاسیا به پاشنه پا شود. تجمع کلسیم به تنهایی دردناک نیست و درد، ناشی از کشیدگی فاسیا است.

درد خار پاشنه

درد خار پاشنه پا، به صورت دردی مبهم است، اما گاهی به صورت درد تیز حس می‌شود. محل احساس درد در مرکز پاشنه یا لبه داخلی آن است.

در برخی موارد، خار در عکس ساده رادیولوژی تشخیص داده می‌شود، اما فرد هیچ‌گونه علامتی ندارد.

شدت درد خار پاشنه در ابتدای صبح، بعد از بیدار شدن و نیز بعد از استراحت، بیشتر است و با راه رفتن کم می شود.

این درد، در اولین قدم بعد از استراحت طولانی مدت، بسیار دردناک است و علاوه بر این راه رفتن روی سطوح سخت و ناهموار و حمل اشیای سنگین، منجر به افزایش درد می‌شود.

علل خار پاشنه

اضافه وزن، افزایش ناگهانی وزن در دوران بارداری، صاف بودن کف پا، مشکلات بیومکانیک ناهنجاری‌هایی که منجر به راه رفتن غیر عادی می‌شود نیز از علل مهم التهاب فاسیای کف پا است.

التهاب مفاصل، پوشیدن کفش نامناسب  یا پاشنه خیلی بلند و تنگ یا کفش بدون پاشنه و صاف از مهمترین علل و عوامل بروز خار پاشنه است.

درمان خار پاشنه

- اولین قدم در درمان خار پاشنه، استراحت است. در بسیاری از موارد دیده شده که استراحت به تنهایی حتی دردهای شدید را از بین برده است.

- از ایستادن به مدت طولانی خودداری کنید.

- کاهش وزن در درمان خارپاشنه موثر است.

- استفاده از پد پاشنه: پد مخصوص خار پاشنه را از داروخانه تهیه کرده و به طور دائم در کفش خود استفاده کنید. پد، باعث کاهش فشار بر روی پاشنه و موجب بهبود درد پا خواهد شد.

- کشش فاسیای کف پا : یک باند پهن در کف پا زیر انگشتان پا قرار دهید و دو سر آن را در در دست گرفته، بکشید، به طوری که انگشتان پا به صورت نزدیک شوند. این وضعیت را به مدت سی ثانیه نگه دارید. هفت یا هشت مرتبه در روز، این کار را تکرار کنید.

- کشش تاندون آشیل: باید یک پا را جلوتر از پای دیگر قرار دهید، پای جلویی را از زانو خم کنید. دقت کنید که تماس کف هیچ یک از پاها نباید با زمین قطع شود. در این حالت باید در پشت ساق، احساس کشش کنید. این حالت را به مدت سی ثانیه نگه دارید و هفت یا هشت بار در روز انجام دهید.

- گرفتن خودکار با پا: یک خودکار را روی زمین قرار دهید و با پاها آن را از زمین بردارید، به‌طوری که کل انگشتان پا اطراف خودکار را بگیرد. برای پنج ثانیه خودکار را به همین حالت نگه دارید. انجام این کار، سه یا چهار بار در روز کافی است.

- نوشتن حروف الفبا: با انگشت بزرگ پا، حروف الفبا را در هوا بنویسید. این کار را سه بار در روز برای هر پا، انجام دهید.

- استفاده از آب گرم: استفاده از آب گرم بهترین و مؤثرترین روش است، به‌طوری که اگر هر روز عصر یا صبح یا قبل از بیرون آمدن از رختخواب، به مدت پانزده دقیقه پاهایتان را در آب گرم قرار دهید، سپس پای خود را خشک کرده و به مدت پنج تا ده دقیقه با گوشتکوب به ملایمت روی پاشنه پا بکوبید (مراقب باشید ضربه هایتان محکم نباشد)، می‌توانید تاثیر آن را مشاهده کنید.

- استفاده از یخ: در یک لیوان بستنی، آب بریزید و در فریزر قرار دهید . پس از نیم ساعت یک چوب بستنی در لیوان قرار دهید و بگذارید کاملا یخ ببندد، سپس چوب بستنی را در دست گرفته و به صورت دایره‌های هم پوشان روی پاشنه پا بکشید، به طوری که هر دایره، نصف دایره قبل را بپوشاند.

- مصرف داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی مثل بروفن، مفنامیک و ایندومتاسین تحت نظر پزشک، علایم را از بین برده و درد را به طور موقت کاهش می دهند، اما علت اصلی را از بین نمی‌برند.

- تزریق کورتیزون در صورت عدم بهبودی با روش‌های گفته شده قبلی استفاده می‌شود. کورتیزون داروی ضد التهاب است و از طریق کاهش التهاب پاشنه، موجب کاهش درد می‌شود، اما تأثیر آن موقتی است.

پس از بهبودی، از پد پاشنه و ورزش‌های کششی استفاده کنید.

مصرف چربی‌ها را کمتر کنید و ویتامین C بیشتری مصرف کنید.

منبع: وبلاگ دکتر عباس دقاق‎زاده

علل درد در ناحیه لگن

پیش از درمان بیماری باید علت درد لگن مشخص شود.متخصص طب فیزیکی بر اساس شرح حال، معاینه دقیق و در صورت لزوم آزمایشها و بررسی های رادیولوژی مثل عکس ساده، ام آر ای و اسکن استخوان علل درد لگن را تشخیص می دهند. دراینجا علل درد لگن بیان می شود:

درد لگن ممکن است بعلل آرتریت(التهاب مفصل)،اسیب ها، یا بیمار یهای دیگر ایجاد شود.

آرتریتها شامل:

 آرتریت روماتوئید جوانان(رماتیسم مفصلی جوانان)

آرتروز(استئوارتریت)

 آرتریت پسوریاتیک

آرتریت روماتوئید(رماتیسم مفصلی)

آرتریت چرکی( ارتریت سپتیک یا التهاب وتورم مفصل بعلت عفونت)

آسیب های لگن :

بورسیت

دررفتگی لگن

شکستگی استخوان لگن

پارگی لابرال لگن

فتق مغبنی(هرنی اینگوینال)

کشیدگی وضرب دیدگی لگن

شکستگی پلویس

تاندونیت(التهاب تاندونها)

اعصاب تحت فشار:

از علل دیگر درد لگن تحت فشار قرار گرفتن اعصاب است  

این بیماریها شامل:

 فتق دیسک(هرنی دیسک)

مرالژیا پارستتیکا(گز گز و خواب رفتگی در ران

سیاتیک 

تنگی کانال نخاعی 

ساکروایلئیت(التهاب مفصل ساکروایلیاک)

سرطانها از علل دیگر درد لگن می باشند:

سرطانهای پیشرفته یا متاستاتیک که استخوانها را درگیر کرده اند

سرطان استخوان

لوکمیا(سرطان خون)

سایر علل درد لگن

نکروز اواسکولار

بیماری  لگ کاو پرتس

استومالاسی(نرمی استخوان بعلت کمبود ویتامین د)

استئومیلیت( التهاب یاعفونت استخوان)

استئوپوروز(پوکی استخوان)

بیماری پاژه استخوان

 ریکتز(راشیتیسم بعلت کمبود ویتامین د)

سینوویت(التهاب غشای سینوویوم که باعث درد وتورم میشود).

منبع: وبلاگ دکتر رئیسی و دکتر احدی