«
فتق ديسك كمري» كه در اصطلاح عامه به عنوان «ديسك كمر» از آن ياد ميشود، عارضهاي است كه در اثر بيرون زدگي يا فتق ديسك كمر از قسمت خلفي و در نتيجه فشار بر نخاع يا
ريشه هاي عصبي نخاع بروز كرده و سبب ايجاد درد در ناحيه كمر با انتشار به پاها ميشود.
درمانهاي رايج ضايعات ديسك كمر طي سالهاي گذشته، شاهد تحولات شگرفي بوده است؛ به طوري كه از شكافتن كمر بيمار در حين جراحي به ايجاد تنها يك سوراخ چند ميليمتري براي درمان ديسك كمر رسيده است.
اكنون متخصصان ايراني هم، موفق به اجراي جديدترين روش درمان ضايعات ديسك كمر شدهاند. اين روش درماني كه به نوعي اولين عمل جراحي ديسك كمر به روش فورامينوسكوپي در كشور محسوب ميشود.
در اين روش بر خلاف شيوههاي معمول كه با ايجاد يك شكاف از پشت با انجام جراحي نسبت به درمان عارضه اقدام ميشود، براي رسيدن به ديسك تنها سه ميليمتر برش از ناحيه پهلو ايجاد ميشود و محل ورود به فضاي نخاع، همان محل خروج عصب ( فورامن) است. البته در كتابهاي كلاسيك جراحي از اين ناحيه به عنوان منطقه ممنوعه نام ميبرند؛ چرا كه با ورود به اين ناحيه، خونريزي شديدي آغاز ميشود كه دليل عدم خونريزي در اين نوع از جراحي استفاده از دستگاه اندوسكوپ به جاي روشهاي جراحي مرسوم است.
از مزيتهاي مهم اين روش اين است كه جراحي فقط با كمك بي حسي موضعي و با ايجاد يك سوراخ سه ميليمتري در پهلوي بيمار آغاز ميشود؛ بنابراين بيمار يك ساعت پس از عمل ميتواند به زندگي روزمره خود بازگردد و ديگر اين كه فرد درگير عوارض بيهوشي نميشود.
در جراحيهای گذشته، بيمار در بيهوشي كامل به سر ميبرد، و يكي از مهمترين اين عوارض
فلج شدن بيماران بود. البته ضعفهاي عضلاني و
دردهاي عصبي تا پايان عمر از ديگر عوارض اين روش محسوب مي شود. ضمن اين كه در اين جراحي بيمار پس از عمل بايد مدتها استراحت ميكرد.
اين روش به دلايلي براي سه گروه از بيماران به شدت توصيه مي شود؛ - بيماراني كه به دليل شرايط كاري شان نمي توانند بعد از جراحي استراحت كنند مثل ورزشكاران حرفهيي، مديران و فعالان مشاغل حساس مانند پزشكان، دندانپزشكان، خلبانان
- بيماران با بيماري زمينهيي مانند
ديابت،
ام اس،
سرطانها، پرفشاري خون و بيماران قلبي
- افراد مسن كه به هر دليلي بيهوشي براي آنها مضر يا خطرناك است.