علل ،علائم و درمان تنگی کانال نخاع


علل تنگی کانال نخاع

بیماری پاگت استخوان

در این بیماری، استخوان‌های جدید ایجاد می‌‌شوند. این بیماری استخوان‌هایی را ایجاد می‌کند که به‌صورت غیر طبیعی بزرگ هستند و در صورت بروز درستون فقرات و نخاع از میزان فضای موجود در مجرای نخاعی می‌کاهند.

بیماری آکوندروپلازی

این اختلال ژنتیکی در اوائل کودکی، منجر به کوتاه ماندن قد می‌شود. افرادی که به این بیماری مبتلا هستند، در هنگام تولد دارای مجاری نخاعی باریک می‌باشند.بیماری آکندروپلازی نوعی کوتاهی قد است که در آن بازوها و پاهای کودک به نسبت طول بدن کوتاه‌تر هستند.

علاوه بر این، اغلب تنه طبیعی و سر بزرگ‌تر است.بیمار دچار آکندروپلازی، از بدو تولد دچار کوتاه شدگی اندام‌ها و انگشتان، تنه‌ی نسبتاً باریک، شکل سه شاخه‌ی دست‌ها، ماکروسفالی(جمجمه‌ی بزرگ) و پیشانی برجسته است.

تومورهای نخاعی

زائده‌های غیرطبیعی می‌توانند داخل طناب نخاعی، درون غشاهای پوشاننده‌ی طناب نخاعی یا در فضای بین طناب نخاعی و مهره‌ها شکل گیرند. بزرگ شدن تومورها ممکن است بر طناب نخاعی و ریشه‌های عصبی فشار وارد کنند

علائم تنگی کانال نخاع

 کمردرد در زمان نشستن و یا خم شدن رو به جلو

ضعف عضلات

کرختی یک یا هر دو پا، باسن و یا ساق پاها

خواب رفتگی، احساس سوزش، سوزن سوزن شدن و حتی خارش پاها، باسن و یا ساق پا

گرفتگی های عضلانی

خستگی زودرس

درمان تنگی کانال نخاع

به خاطر داشته باشید که برطرف شدن درد، هدف اصلی درمان در این بیماران نیست. در فیزیولوژی بدن، درد یک مکانیسم هشدار دهنده مهم است و به معنی وجود یک مشکل زمینه ای می باشد.

به همین دلیل برطرف کردن درد، بدون حل مشکل اصلی می تواند در درازمدت فاجعه آمیز باشد، چرا که موجب پیشرفت بدون سروصدای بیماری زمینه ای خواهد شد.


منبع:دکتر حسین زاده متخصص طب فیزیکی کرمان

علل و عوارض تنگی کانال نخاع

post_image


تنگی کانال نخاع

تنگی کانال نخاعی در حقیقت اصطلاحیست که برای بیان باریک شدن بخش تحتانی مسیر عبور نخاع (کانال نخاعی) در ستون فقرات بکار میرود. این تنگی میتواند نسبی و یا کامل باشد. گرچه مواردی از تنگی کانال نخاعی از بدو تولد وجود دارند، اما اغلب مبتلایان در سنین بالای پنجاه سال هستند و بر اثر تغییرات دژنراتیو و پیر شدن ستون فقرات به این بیماری مبتلا شده اند.

علل تنگی کانال نخاع

-       پیر شدن ستون فقرات بر اثر افزایش سن

-        رسوب کلسیم بر روی تاندون ها و لیگمان های مختلف: رسوب کلسیم باعث ضخیم و سفت شدن تاندون ها و لیگمان ها می شود.

-       تشکیل اوستئوفیت (زایده استخوانی با بیرون‌زدگی رویشی استخوان)

-       رشد استخوان‌گونه لبه های مهره ها و مفاصل بین مهره ای

-       فتق دیسک های بین مهره ای

-       لغزش مهره ها روی یکدیگر

-       تروما، مثلا بر اثر ضربه های مکرر و متوالی یا تصادفات

-       عفونت‎ها

-       بیماری استئوآرتریت

-       ناهنجاری‌های مادرزادی

عوارض ناشی از تنگی کانال نخاع

  • اختلال در دفع ادرار و مدفوع معمولا بصورت بی اختیار
  • اختلال در راه رفتن
  • فلج اندام تحتانی
  • افزایش درد هنگام راه رفتن
  • درد ناحیه کمر و اندام تحتانی که معمولا شدت درد به هنگام صاف کردن تنه افزایش می یابد.
  • کاهش درد هنگام خم کردن تنه به طرف جلو: در این وضعیت فشار از روی ریشه‌های اعصاب نخاعی برداشته می‌شود و به همین دلیل درد کاهش می یابد.
  • تشکیل اوستئوفیت (زایده استخوانی با بیرون‌زدگی رویشی استخوان)
  • رشد استخوان‌گونه لبه های مهره ها و مفاصل بین مهره ای
  • فتق دیسک های بین مهره ای
  • لغزش مهره ها روی یکدیگر
  • تروما، مثلا بر اثر ضربه های مکرر و متوالی یا تصادفات
  • عفونت‎ها
  • بیماری استئو آرتریت


منبع:فوق تخصص زانو و ارتوپدی تهران

عوارض تنگی کانال نخاع


A00329F03 300x129 تنگی کانال نخاعی

روند بیماری تنگی کانال نخاع


بسیاری از افراد دچار تنگی کانال نخاعی، قادر به فعالیت بدنی می باشند، ولی آنها باید تغییراتی را در فعالیت ها و کار خود اعمال کنند.

گاهی جراحی نخاع باعث از بین رفتن قسمتی و یا تمام علائم بیماری می گردد.

افرادی که قبل از عمل جراحی، پشت درد داشتند، ممکن است بعد از این عمل نیز هنوز پشت درد داشته باشند.

مشکلات ستون فقرات بعد از عمل جراحی، هنوز وجود دارد.

هنگامی که نخاع حرکت می کند، مناطق بالا و پایین کانال نخاع دچار فشار می باشند.


 

برای آشنایی با علل تنگی کانال نخاعی بر روی لینک زیر کلیک کنید.

علل تنگی کانال نخاع


 

عوارض تنگی کانال نخاع


 - بی حسی و گزگز پا ها که باعث آسیب آن ها می شود.

احساس بی حسی یا گزگز و سوزن سوزن شدن در ران و ساق پا و باسن. این مشکل هم بر اثر فشار به اعصاب ایجاد می شود.

- تغییرات جسمی ایجاد شده توسط فشار وارده بر عصب نخاع ممکن است دائمی باشد و حتی اگر فشار از بین برود، تغییرات ایجاد شده باقی می مانند.

تشخیص

بعد از اینکه پزشک با بیمار در مورد مشکلاتش صحبت کرده و اطلاعات لازم را کسب می کند وی را دقیقاً معاینه کرده و در صورت مشکوک شدن به تنگی کانال نخاع کمر بررسی های پاراکلینیکی را برای بررسی بیشتر انجام میدهد. رادیوگرافی ساده میتواند تغییرات کلی را در ستون مهره نشان دهد ولی برای بررسی نخاع و ریشه های عصبی باید از روش های تصویر برداری دیگری استفاده کرد.
استفاده از میلوگرافی به صورت تزریق دارو در اطراف نخاع و سپس عکس برداری از آن یکی از روش های تشخیصی است. امروزه این روش تا حد زیادی جای خود را به ام آر آی داده است.گاهی اوقات پزشک معالج با استفاده از الکترومیوگرافی یا تست نوار عصب و عضله وضعیت ریشه های عصبی نخاع را بررسی می کند. برای درمان تنگی کانال نخاعی هم از روش های غیر جراحی و هم از روش های جراحی تنگی کانال نخاع کمری استفاده می شود.




منبع:  دکتر فرخانی   و   دکتر حیدریان